Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Νίκος Μωραΐτης: Με το ΠΑΣΟΚ κ. Φίλη; Ποτέ!























Είναι στα σύγκαλά του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Αν χιλιάδες πολίτες που κάποτε πίστεψαν στο όραμα ενός ευρωπαϊκού σοσιαλισμού πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ, τι σχέση έχουν αυτοί με το σημερινό ΠΑΣΟΚ, ένα κατάλοιπο λαμόγιων της Σημιτικής περιόδου και εγκεφάλων της ΓΑΠικής αφασίας;
του Νίκου Μωραΐτη
 Έχω γράψει υπέρ του Νίκου Φίλη και μάλιστα την κρίσιμη στιγμή, την ώρα που μόνος του πάλευε εναντίον της ηγεσίας της Εκκλησίας, ζητώντας το διαχωρισμό της από την Πολιτεία, και αδίκως απομπευόταν από το Υπουργείο Παιδείας.
Είναι όμως στα σύγκαλά του, όταν ζητάει τώρα συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ (γιατί περί ΠΑΣΟΚ πρόκειται -κανείς δεν έχει αυταπάτες. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι η απαραίτητη αλλαγή ονόματος όταν ένα προϊόν είναι τόσο κακόφημο που προσπαθεί πια να κρύψει την ταυτότητα του);Πού να συναντηθούν; Σε ποιον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ληστείας και σκανδάλων από τη μία και προσπάθειας για μία δικαιότερη κοινωνία από την άλλη;
Και, το κυριότερο, ποιον εκπροσωπεί ο βουλευτής Φίλης όταν τα λέει αυτά; Ποια από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελαν να δώσουν συγχωροχάρτι στο κόμμα που κατέστρεψε την Ελλάδα και καταχράστηκε το δημόσιο αγαθό;
Αν επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «αριστερά» και το ΠΑΣΟΚ «κεντροαριστερά» θεωρεί κανείς ότι στη βάση της κοινωνίας υπάρχει πλέον η παραμικρή συγγένεια, είναι πολύ γελασμένος.
Ναι, χιλιάδες συμπολίτες μας που κάποτε ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, στήριξαν στις δύο ή τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ, φτύνοντας πίσω τους με οργή. Ποιος πιστεύει ότι ζητούν κάποιον να τους επαναφέρει στα λάθη τους;
Κι αν δεκάδες χιλιάδες πολίτες που κάποτε πίστεψαν στο όραμα ενός ευρωπαϊκού σοσιαλισμού πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ, τι σχέση έχουν αυτοί με το σημερινό ΠΑΣΟΚ, ένα κατάλοιπο λαμόγιων της Σημιτικής περιόδου και εγκεφάλων της ΓΑΠικής αφασίας;
Ποιος βουλευτής νομικοποιείται να ξεπλένει τα κατακάθια και να τους δίνει και τον αέρα να απαντούν κομπάζοντας «εμείς με το ΣΥΡΙΖΑ, ούτε να το σκέφτεστε!»;
Ο Φίλης και ο κάθε Φίλης έχει δικαίωμα να συντρώγει με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο καφενείο της Βουλής ή αλλού, να αστειεύονται, να προβληματίζονται και -αν θέλουν κιόλας- να τα βρίσκουν μεταξύ τους. Ας μην έχει όμως την ψευδαίσθηση ότι αυτά που λέει για προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ εκφράζουν έστω και μία μικρή μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας ή των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι έχουν κατατάξει οριστικά το ΠΑΣΟΚ εκεί που του πρέπει: σαν ένα από τα συνώνυμα της χυδαιότητας στο πολιτικό λεξικό της σύγχρονης Ελλάδας.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΣΕΒ: Η Ελλάδα έχει τo δεύτερο υψηλότερο φορολογικό συντελεστή για επιχειρήσεις και στελέχη


Το δεύτερο υψηλότερο φορολογικό συντελεστή για επιχειρήσεις και στελέχη έχει η χώρα μας (μετά το Βέλγιο), σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από την ειδική έκθεση του ΣΕΒ για τη φορολογία επιχειρήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Αφορμή για την εκπόνηση της έκθεσης αποτέλεσε η πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ενοποίηση της βάσης φορολογίας των επιχειρήσεων (οι σχετικές προτάσεις ανακοινώθηκαν στις 25 Οκτωβρίου) με την οποία θα ξεκαθαρίσουν οι κανόνες υπολογισμού των εσόδων και των εκπιπτώμενων δαπανών που θα ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη.
Δεν προβλέπεται ωστόσο η επιβολή ενιαίου φορολογικού συντελεστή, αντίθετα από την έκθεση του ΣΕΒ προκύπτει ότι μετά την ομογενοποίηση των φορολογικών συστημάτων των χωρών – μελών ο φορολογικός ανταγωνισμός μεταξύ τους θα επικεντρώνεται πλέον στο συγκεκριμένο σημείο, δηλαδή στο ύψος των συντελεστών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση, ο φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις (αθροιστικοί συντελεστές σε εταιρικά κέρδη, διανεμόμενα μερίσματα και εισφορές επί αυτών) και τα στελέχη (ασφαλιστικές εισφορές, φόροι και ειδικές εισφορές σε μισθωτό με καθαρές ετήσιες αποδοχές 41.367 ευρώ) κυμαίνεται «σε επίπεδα αντίστοιχα με χώρες όπως το Βέλγιο, η Γαλλία και η Ιταλία και υψηλότερα των Σκανδιναβικών χωρών,χωρίς φυσικά αυτοί οι φόροι να προσφέρουν την αντίστοιχη ανταποδοτικότητα».
Πέρα από τους ονομαστικούς συντελεστές, ο ΣΕΒ επισημαίνει στοιχεία στο φορολογικό πλαίσιο της χώρας μας που επιβαρύνουν περαιτέρω τις επιχειρήσεις.
Για παράδειγμα, η δυνατότητα συμψηφισμού ζημιών με μελλοντικά κέρδη στη χώρα μας περιορίζεται στα 5 έτη, ενώ στις περισσότερες χώρες της ΕΕ δεν υπάρχει περιορισμός.
Επίσης, τονίζει, «η έλλειψη σαφήνειας ως προς τις δαπάνες που εκπίπτουνδημιουργεί σημαντική αβεβαιότητα στις Ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες συχνά βρίσκονται αντιμέτωπες με απροσδόκητα μεγάλες φορολογικές διαφορές μετά από τους φορολογικούς ελέγχους, ενώ και οι εκπτώσεις που δίνει ο Ελληνικός νόμος για τις δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης είναι υποδεέστερες αυτών πολλών κρατών μελών».
Σύμφωνα με την ανάλυση του Συνδέσμου, οι ελληνικές επιχειρήσεις που θα ενταχθούν στην Κοινή Βάση Φορολογίας Επιχειρήσεων (ΚΒΦΕ-Common Corporate Tax Base) θα μπορέσουν να ωφεληθούν της αυξημένης σαφήνειας ως προς τον ορισμό των δαπανών που εκπίπτουν, της απεριόριστης χρονικής δυνατότητας μεταφοράς ζημιών στο μέλλον και των σημαντικά πιο γενναιόδωρων, σε σχέση με την ελληνική νομοθεσία, φορολογικών εκπτώσεων για δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης.
Στο πλαίσιο τέλος της προσαρμογής προς τις Κοινοτικές κατευθύνσεις για τη φορολογία επιχειρήσεων, ο ΣΕΒ ζητά να ληφθούν άμεσα μέτρα για:
Επέκταση της προθεσμίας 5 ετών για συμψηφισμό ζημιών με μελλοντικά κέρδη.
Διασαφήνιση του ορισμού της παραγωγικότητας μιας δαπάνης, ώστε να εκπίπτει με βάση ξεκάθαρους κανόνες.
Ομογενοποίηση των ελέγχων, ώστε η αναγνώριση της έκπτωσης δαπανών να γίνεται με κοινό τρόπο σε όλους τους ελέγχους, και ο τρόπος αυτός να είναι προβλέψιμος για τις φορολογούμενες επιχειρήσεις.
Ταχεία διεκπεραίωση των ελέγχων και μείωση του αριθμού των ανέλεγκτων χρήσεων με συνεχείς χρονικές επεκτάσεις των παραγραφών, που διατηρούν το σύνολο των επιχειρήσεων ομήρους των, μη προβλέψιμης έκβασης, ελέγχων.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κατερίνα Ακριβοπούλου: Πυροκροτητές…


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Αυτή η παρτίδα δεν είναι σαν τις άλλες…
Μετρούν ισοζύγια και πρωτογενή πλεονάσματα τάχα μου σαν να μη συμβαίνει τίποτα…
Σαν να είμαστε στην προσαρμοσμένη στα μέτρα τους «κανονικότητα» των προηγούμενων χρόνων, με τη γερμανική δύναμη απυρόβλητη και το ευρωπαϊκό κατεστημένο ομοούσιο και αδιαίρετο…
Καμώνονται τους ισχυρούς, ενώ τρέμουν τον ίσκιο του Τράμπ, την εφαρμογή του brexit στην πράξη, τις εξελίξεις στη Γαλλία και  την απειθαρχία του Νότου.
Το μοντέλο του ευρωπαϊκού κατεστημένου που διόριζε πρωθυπουργούς, διέλυε χώρες, νομιμοποιούσε πολιτικά την ιδεολογία του άγριου μονεταρισμού και κατέλυε κάθε πυλώνα δημοκρατίας, έφτασε στα όριά του.
Το μαγαζάκι του τρόμου που έστησε ο Σόιμπλε, με την πιο ακραία εκδοχή της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού, κλονίζεται στα θεμέλια του και μέχρι το τέλος του 2018 ουδείς γνωρίζει για ποια Ευρώπη θα μιλάμε…
Ποιοι θα ελέγξουν τα συμφωνηθέντα με την Ελλάδα δηλαδή μετά το 2018;
Θα είναι ας πούμε ο Ντάισελμπλουμ επικεφαλής του Γιούρογκρουπ;
Θα είναι το ΔΝΤ εταίρος;
Θα υπάρχει και πώς θα λειτουργεί ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης;
Ποιο θα είναι το μόρφωμα εξουσίας στην Ευρώπη και πώς θα διαμορφωθεί ο χάρτης των συσχετισμών;
Ο εκλογικός γύρος που ξεκινά από τον άλλο μήνα σε Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία και ενδεχομένως και στην Ιταλία, προοιωνίζεται τεκτονικές αλλαγές και ανατροπές ιστορικού χαρακτήρα.
Η Ευρώπη της λιτότητας βρίσκεται στο σταυροδρόμι πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων, την ώρα που ο κόσμος ξαναμοιράζεται με όρους πρωτόγνωρους για τα μέχρι τώρα δεδομένα.
Ο Τραμπ επαναφέρει τον προστατευτισμό και τα παραζαλισμένα κοτόπουλα της φθίνουσας ευρωπαϊκής ελίτ παραπαίουν ανάμεσα στις εμμονές Σόιμπλε για περαιτέρω αγριότητα και τη σπασμωδικότητα των όψιμων «αντιρρησιών συνείδησης» που συναισθάνονται τώρα ότι το αδιέξοδο που οι ίδιοι προκάλεσαν, χτυπάει πια και τη δική τους πόρτα.
Μέσα σ΄αυτή τη θολή μεγάλη εικόνα, η αξιολόγηση για το ελληνικό πρόγραμμα μπορεί να μοιάζει σαν ένα συμβάν μικρής επιρροής, αλλά λίγο απέχει από το να λειτουργήσει σαν πυροκροτητής…
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τι είναι και τι φέρνει η CETA






Οι Ευρωβουλευτές υιοθέτησαν την περασμένη Τετάρτη την συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά. Θα είναι εφαρμοστέα κατά 90 % από τις αρχές Μαρτίου. Απομένει ωστόσο να κυρωθεί το κείμενο από τα εθνικά κοινοβούλια, ενώ κάποιες επιφυλάξεις παραμένουν, κυρίως αναφορικά με τα διαιτητικά δικαστήρια.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε την Τετάρτη την συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΕΕ-Καναδά ή CETA, με ευρεία πλειοψηφία, 408 ψήφων υπέρ, 254 κατά και 33 αποχών. Η δεξιά, οι φιλελεύθεροι και οι περισσότεροι σοσιαλιστές ψήφισαν υπέρ του κειμένου, ενώ οι Πράσινοι, η αριστερά, η άκρα δεξιά και ορισμένοι σοσιαλιστές εξέφρασαν την αντίθεσή τους (βλ. παρακάτω). Θεωρούμενη από τους  αντιτασσόμενους ως «ο Δούρειος Ίππος των Η.Π.Α.», αυτός ο τόμος των 2 344 σελίδων προβλέπει αύξηση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά μέσω μείωσης των δασμών και απλοποίησης των διαδικασιών. 
Η συμφωνία, η οποία υπήρξε αντικείμενο έντονης διαπραγμάτευσης για επτά χρόνια μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Οττάβας, αναμένεται να τεθεί σε "προσωρινή" εφαρμογή από την 1η Μαρτίου. Μόνο οι πιο αμφιλεγόμενες διατάξεις, όπως το σύστημα επίλυσης συγκρούσεων επί θεμάτων επενδύσεων δεν πρόκειται να εφαρμοστούν προς στιγμήν. Εφεξής, το κείμενο πρέπει να έρθει ενώπιον των 38 περιφερειακών ή εθνικών κοινοβουλίων. Μια διαδικασία που θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια.
Πολυάριθμες οι αντιρρήσεις που εγείρονται για την CETA, όπως στην Αυστρία, την Ολλανδία ή τη Γαλλία. Και ουδείς γνωρίζει τι θα συμβεί εάν ένα ή περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη συνέβαινε να μην επικυρώσουν την συμφωνία. Δεν υπάρχει καμία διάταξη στη Συνθήκη για αυτό. Σύμφωνα με την Marianne Dony, Πρόεδρο του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών του Ελευθέρου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, η οποία ερωτήθηκε από την εφημερίδα Libération, «έστω και ένα μόνο κράτος να λείψει από το προσκλητήριο, η Συνθήκη δεν θα μπορέσει να τεθεί σε ισχύ και τούτο, για το σύνολό της, συμπεριλαμβανομένων των μερών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης. »  Ας δούμε τα βασικά σημεία της Συνθήκης.
Ανάπτυξη και απασχόληση: Αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητα 
Ενώ η κοινή γνώμη απορρίπτει ολοένα και περισσότερο την «ευτυχή παγκοσμιοποίηση»  που τόσο έχει επαινεθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια (πράγμα που αποδεικνύεται περίτρανα από το Brexit και την εκλογή του Donald Trump), η ΕΕ επιμένει παρόλα ταύτα να ακολουθεί αυτήν την πορεία. Η CETA, για την Ευρωπαία Επίτροπο Εμπορίου Cecilia Malmström έγινε το σύμβολο του αγώνα για την καταπολέμηση του προστατευτισμού που επαγγέλλεται ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ. Αυτή η εμπορική συμφωνία «νέας γενιάς» θα έλθει να «τονώσει την ανάπτυξη και την απασχόληση σε ολόκληρη την Ευρώπη», διαβεβαιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ένα έγγραφο 16 σελίδων που επικεντρώνεται, όπως μαρτυρεί και ο τίτλος του, αποκλειστικά στα «οφέλη της CETA. »
Oι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι η CETA θα αυξήσει σχεδόν κατά 25% το εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά επιφέροντας μία αύξηση του ΑΕΠ της ΕΕ της τάξεως των 12 δισ. ευρώ ετησίως, όχι και τόσο σημαντικό ποσό, σε σύγκριση με την αύξηση των 14.600 δισ. ευρώ του ΑΕΠ της Ένωσης το 2015... Από την πλευρά της απασχόλησης, τώρα, κάθε δισεκατομμύριο ευρώ ευρωπαϊκών εξαγωγών «θα υποστήριζε»  (δεν θα δημιουργούσε) 14.000 θέσεις εργασίας, υπολογίζεται χονδρικά η Επιτροπή. Ενώ πέραν του Ατλαντικού, η καναδική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι θα δημιουργηθούν «80.000 νέες θέσεις εργασίας». Με τι χρονικό ορίζοντα; Ούτε αυτό θα το μάθουμε με ακρίβεια.
Προοπτικές δελεαστικές τις οποίες η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απέρριψε στο σύνολό τους. Εξάλλου αυτή είναι και η μόνη κοινοβουλευτική επιτροπή που είχε καλέσει τους ευρωβουλευτές να απορρίψουν το κείμενο. Στην καλύτερη περίπτωση, η CETA θα επέφερε «σε γενικές γραμμές οριακές αυξήσεις που δεν υπερέβαιναν το 0,018% για την απασχόληση στην ΕΕ σε μια περίοδο εφαρμογής έξι έως δέκα ετών», αποφάνθηκε σε μια γνωμοδότηση με ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου. Στην χειρότερη περίπτωση, η CETA θα προκαλέσει «πραγματικές απώλειες θέσεων εργασίας που θα ανέρχονται σε 204.000 σε ολόκληρη την ΕΕ, εκ των οποίων 45.000 θα αφορούν την Γαλλία, 42.000 την Ιταλία και 19.000 την Γερμανία», προσθέτουν οι ευρωβουλευτές, αναφερόμενοι σε μια μελέτη που δημοσίευσαν τον Σεπτέμβριο δύο ερευνητές του Πανεπιστημίου Tufts (της Μασαχουσέττης), ο Pierre Kohler και ο Servaas Storm.
Διατροφή: Ουδείς λόγος ανησυχίας προς το παρόν
Βόειο κρέας με ορμόνες, κοτόπουλο με χλώριο, ΓΤΟ ...  Η CETA ενέσπειρε  φόβους περί μαζικής άφιξης των ανωτέρω απαγορευμένων από την ΕΕ προϊόντων, στο πιάτο μας. «Δεν υφίστανται συγκλίσεις των προτύπων προς τα κάτω », επέμεινε την Τετάρτη ο πρώην γενικός διευθυντής του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, Pascal Lamy (βλ. παρακάτω), στον ραδιοφωνικό σταθμό France Inter. Προς το παρόν, ουδείς λόγος ανησυχίας λοιπόν. «Ο κίνδυνος όμως προκύπτει μακροπρόθεσμα, λόγω των μηχανισμών ρύθμισης της συνεργασίας και την πίεση από τις ομάδες συμφερόντων οι οποίες εκπροσωπούν την βιομηχανία μεταποίησης  γεωργικών προϊόντων και δεν παραλείπουν να επαναλαμβάνουν δημοσίως την ανυπομονησία τους, »  λέει χαρακτηριστικά η Διεθνής Ένωση τεχνικών, εμπειρογνωμόνων και ερευνητών (AITEC) σε ένα έγγραφο με τίτλο «Νέα CETA ή εξαπάτηση; Το οποίο δημοσιεύθηκε την επομένη της υπογραφής της συνθήκης (30 Οκτωβρίου 2016).
Γεωργία: Ανησυχία των κτηνοτρόφων
Ενώ οι κλάδοι της κτηνοτροφίας είναι ιδιαίτερα εύθραυστοι στην Ευρώπη, η CΕΤΑ προβλέπει ποσοστώσεις εξαγωγών για τον Καναδά που φτάνουν περίπου τους 50.000 τόνους βοείου κρέατος (έναντι του ισχύοντος  4162 τόνων) και 75.000 τόνους χοιρινού κρέατος ( έναντι του ισχύοντως 5549 τόνων) ετησίως, πλέον των οποίων διατηρούνται οι δασμοί. Ο αυξημένος ανταγωνισμός ανησυχεί τους μικρούς αγρότες. Ειδικά, δεδομένου ότι οι ποσοστώσεις αυτές δεν λαμβάνουν υπόψη την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, όπως τονίζει ο διεπαγγελματικός φορέας κτηνοτροφικών κλάδων (Interbev), ο οποίος εκφράζει τη λύπη του που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «δεν πρότεινε ουδεμία μελέτη επιπτώσεων της CΕΤΑ στον κλάδο του βοείου κρέατος». Μια άλλη πηγή ανησυχίας αποτελούν οι ονομασίες προέλευσης διότι από τις 1400 που αριθμεί η ΕΕ μόνο 143, συμπεριλαμβανομένων 42 γαλλικών, θα προστατεύονται στον Καναδά. Μια λίστα που μπορεί να διευρυνθεί στο μέλλον, υπόσχεται η ΕΕ. Το τυρί Rocamadour ή το Maroilles, για παράδειγμα, δεν συγκαταλέγονται σε αυτές, έτσι ώστε εν τω μεταξύ θα μπορούσαν να αντιγραφούν από Καναδούς παραγωγούς. 
Κλίμα: Η συμφωνία θα λειτουργήσει ως επιταχυντής της υπερθέρμανσης του πλανήτη;
«Ισχυρίζεστε ότι ομιλείτε εξ ονόματος των Ευρωπαίων πολιτών, τι θα τους λέγατε όμως, κύριε Γιουνκέρ [Juncker, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής], όταν η Επιτροπή θα επιτελέσει τελικά το έργο της για τους ενδοκρινικούς διαταράκτες και τότε η Bayer και η Monsanto θα επιτύχουν την καταδίκη της Ευρώπης για τα ληφθέντα μέτρα;  Τι θα λέγατε κύριε Τουσκ [Tusk, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου], στους  Ευρωπαίους πολίτες, όταν η Ευρώπη θα επιτελέσει εκ νέου το καθήκον της ως ηγέτιδα δύναμη για το κλίμα και τότε θα είναι οι καναδικές εταιρείες ασφαλτούχου άμμου, πετρελαίου και σχιστολιθικού αερίου που θα προσβάλλουν δικαστικά την Ευρώπη; » Σε μία παρέμβαση, που προκάλεσε αίσθηση στις 27 Οκτωβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων και υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας, Yannick Jadot, εξέφρασε τους φόβους των οικολόγων και των υπερασπιζόμενων το περιβάλλον.
Η CETA θα επιτρέψει πράγματι σε πολυεθνικές, μέσω του μηχανισμού επίλυσης διαφορών, να προσβάλλουν δικαστικά ένα κράτος, όταν θα αισθάνονται αδικημένες από κανονιστικές διατάξεις που θα αποφασίζονται, επί παραδείγματι, για το περιβάλλον. Η  Σουηδική Vattenfall που εκμεταλλεύεται δύο εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία, διεκδικεί ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου διαιτησίας στην Ουάσιγκτον, 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ από το κράτος, το οποίο ξεκίνησε διαδικασίες απαγκίστρωσης από την πυρηνική ενέργεια έπειτα από την καταστροφή της Φουκουσίμα το 2011. 
Ομοίως στην Αργεντινή, που χρειάστηκε να αποζημιώσει με το ποσό των 600 εκατομμυρίων δολλαρίων (567.000.000 ευρώ) αρκετές πολυεθνικές εταιρείες, διότι είχε προβεί σε καθορισμό μεγίστης τιμής πρόσβασης στο νερό και στην ενέργεια. Οι οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος ανησυχούν επίσης, ότι η εν λόγω Συνθήκη συμβάλλει «στην υπονόμευση του στόχου » να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη σε επίπεδα κάτω των 2 βαθμών και ει δυνατόν στον 1,5, όπως ορίστηκε με την Συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα, η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο 2016. «Κι όπως παραδέχεται η μελέτη επιπτώσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η CΕΤΑ θα οδηγήσει σε αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου», εκφράζει την ανησυχία της η AITEC. Μια πρόσφατη έκθεση, «Η CΕΤΑ και το κλίμα», που εκπονήθηκε από τη Γενική Επιτροπή για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη και το Οικονομικό Συμβούλιο κάνει αρκετές συστάσεις, ώστε η εφαρμογή της  CΕΤΑ να « γίνει κατά τρόπον που να σέβεται όσο το δυνατόν περισσότερο το περιβάλλον».
Διαιτητικά δικαστήρια : Επικείμενες εντάσεις
Το σημείο στο οποίο αποκρυσταλλώνονται όλες οι εντάσεις,  συνίσταται στην ύπαρξη του «δικαστικού συστήματος για τις επενδύσεις», αγγλιστί Investment Court System , ICS (Σύστημα Επενδυτικών Δικαστηρίων), η οποία θα επιτρέψει στις πολυεθνικές να προσβάλλουν τα κράτη όποτε εκτιμούν ότι έγιναν εις βάρος τους διακρίσεις ή ότι εξαπατήθηκαν.  Δηλαδή, όποτε οι εταιρείες θεωρούν ότι το αναμενόμενο κέρδος τους δεν υλοποιήθηκε, λόγω αλλαγής στη νομοθεσία που αφορά κυρίως, θέματα περιβάλλοντος, υγείας ή προστασίας των καταναλωτών.  Πρόκειται για πλέγμα διατάξεων προς όφελος της μίας πλευράς, εφόσον τα κράτη δεν θα μπορούν, αντίστοιχα, να στρέφονται εναντίον των επενδυτών.
Το δικαστήριο θα αποτελείται από δεκαπέντε «επαγγελματίες δικαστές», που θα διορίζονται για πέντε έτη. Σύμφωνα με κοινή δήλωση 101 καθηγητών  νομικής, το ICS δεν εγγυάται πλήρως την αμεροληψία και την ανεξαρτησία των δικαστών που θα επιλέγονται. «Οι δικαστές δεν θα είναι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης και, εκτός από μηνιαία αμοιβή ύψους 2.000 ευρώ, θα αμείβονται ανά περίπτωση». Η αίτηση αναιρέσεως είναι πλέον δυνατή, αλλά θα πρέπει να βασίζεται στις ίδιες πληροφορίες της αρχικής διαδικασίας. Μόνη καινοτομία, που επήλθε χάρις στην επιμονή των Βαλλόνων τον Οκτώβριο, το γεγονός ότι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα επιληφθεί εντός μηνών, ως προς την συμβατότητα του μηχανισμού διαιτησίας με τις ευρωπαϊκές συνθήκες.
* Από τη «Le Monde» / Μετάφραση-Επιμέλεια: Γεωργία Πρωτογέρου
Πηγή tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σβήνοντας μία μία τις λέξεις που συγκρατούν τον κόσμο μας

Τίποτα, καμιά λέξη, καμιά εξαγγελία, καμιά υπόσχεση δεν μπορεί να πείσει πια, δεν μπορεί να σταθεί αυτούσια στην άκρη της σκηνής. Από κάτω οι θεατές πετάνε σκουπίδια, πέτρες και βρισιές, στέλνουν τη δική τους απάντηση στον θίασο που προσπαθεί κάθε φορά να επιβάλει το δικό του ψεύδος ως τη μόνη πραγματικότητα.
Το πλαίσιο, οι κανόνες, η νοικοκυροσύνη, έννοια-μήτρα του συντηρητικού λόγου, το όραμα και οι αξίες που στοίχειωσαν τον λόγο της παγκόσμιας Αριστεράς, όλα μοιάζουν ξεβρασμένα φύκια στην ακρογιαλιά, μακριά από το βλέμμα όσων περνάνε βιαστικοί και νωθροί στα πεζοδρόμια. Τίποτα δεν λειτουργεί, ακόμα και τα ξόρκια και οι μυστικές λέξεις απομαγεύτηκαν.
Η κανονικότητα δεν φέρνει πλέον και την ευημερία. Η υπακοή δεν εξασφαλίζει σπίτι στα προάστια. Αλλά και η ανατροπή δεν γίνεται το αντίθετο της υποταγής, η αντίθεση δεν παράγει και αντίδραση ικανή να αλλάξει τη ροή του χρόνου.
Στο τρίτο επεισόδιο της επιτυχημένης σειράς «The Night Of» που μιλάει για τον ζοφερό και διεφθαρμένο κόσμο της Δικαιοσύνης και της Αστυνομίας των ΗΠΑ, ο αστυνομικός που υποδέχεται τους νέους φυλακισμένους καταγράφει το θρήσκευμά τους ώστε να τους δώσει και κάρτα για το ανάλογο είδος φαγητού στη φυλακή.
Αυτή η λεπτομερής φροντίδα και έγνοια της θεσμικής εξουσίας για τα ατομικά δικαιώματα των κρατουμένων έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με όσα θα βιώσουν αμέσως μόλις περάσουν την πόρτα του κελιού τους: διαφθορά δημόσιων λειτουργών, εμπόριο ναρκωτικών, βιασμοί, δολοφονίες, φτώχεια και φόβος.
Ενας κόσμος που στέκεται από τις λεπτές κλωστές των «σωστών» λέξεων είναι εύλογο ότι θα καταπέσει κάποια στιγμή, όταν από τα θεμέλια λείπουν το περιεχόμενο, οι έννοιες και τα νοήματα που συνδέουν τους ανθρώπους με τις ζωές τους, το παρόν με το μέλλον, το είναι με τη συνείδησή του, την επιθυμία με τη δυνατότητα.
Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας Νάνσι Φρέιζερ, μιλώντας στον Τάσο Τσακίρογλου («Εφ.Συν.», 3 Δεκεμβρίου 2016), λέει και κάτι ακόμα για τα «όχι» που πολλαπλασιάζονται στον πλανήτη: «Ο νεοφιλελευθερισμός έχει ένα προοδευτικό λούστρο, ώστε να δείχνει κοσμοπολίτικος, φεμινιστικός και πολυπολιτισμικός και με κάποιο τρόπο η ιδέα μιας πραγματικά ανεξάρτητης Αριστεράς έχει εξαφανιστεί. Οταν λοιπόν τα λαϊκίστικα κινήματα έχουν κάποιες επιτυχίες, όπως τώρα, απορρίπτουν ουσιαστικά αυτό το μόρφωμα του προοδευτικού νεοφιλελευθερισμού».
Με άλλα λόγια, δεν αρκεί να λες ότι είσαι ενάντια στον σεξισμό, τον ρατσισμό ή τις οικονομικές ανισότητες. Κάτι πρέπει να κάνεις και γι’ αυτό. Κι αν όσα κάνεις τελικά αυξάνουν τις ανισότητες και βυθίζουν τους ανθρώπους στην ανασφάλεια και την απόγνωση, τότε κανένα κέλυφος προοδευτισμού ή δημοκρατικής επίφασης δεν έχει νόημα. Ούτε αρκεί για να συγκρατήσει την αντίδραση του κόσμου, δεν αρκεί να σε σώσει, έστω από το γρατσούνισμα της φωνής των «από κάτω».
Γιατί κατά τα άλλα, εκεί ψηλά στον ουρανό της κυριαρχίας, στα γυάλινα δώματα της εξουσίας, η αλήθεια είναι ότι σπάνια φτάνουν οι φωνές της αντίδρασης.
Αλλά και πόση αξία έχουν τελικά αυτές οι φωνές; Πόσο τελικά εκδικείσαι τις επιτροπείες της Ευρωπαϊκής Ενωσης όταν ψηφίζεις ακροδεξιούς; Πόσο καλύτερος θα γίνει ο κόσμος αν στη θέση της «ορθής» Κλίντον έρθει ο «ανορθολογικός» Τραμπ; Πίσω από τη σκηνή και των δύο, η ίδια μηχανή παραγωγής πλούτου και εξουσίας δεν συνεχίζει να δουλεύει στα παρασκήνια;
Τα λέει καλύτερα ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Μάρως Δούκας «Τα μαύρα λουστρίνια», που ανθολογεί ο «Δαίδαλος», η μεγάλη ανθολογία της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας που πρόσφερε στους αναγνώστες της η «Εφ.Συν.».
Η σπουδαία μας πεζογράφος θυμάται πάνω σε μία δική της εμπειρία, μία φράση του Μπρεχτ: «Αυτοί που είναι αντίπαλοι της βαρβαρότητας χωρίς να είναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, μοιάζουν με ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ’ τ’ αρνί, χωρίς να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, αλλά να μη δουν τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι».
Δεν μας αρκεί πια μια τέτοια ικανοποίηση. Δεν έχει νόημα, άλλωστε. Κανένα κέρδος, κανένα ψίχουλο δεν περισσεύει από το μεγάλο φαγοπότι. Πρέπει να φτάσουμε στην καρδιά του προβλήματος για να πιάσουμε ξανά το νήμα από την αρχή.
Ορθολογιστές και ανορθολογικοί, συντηρητικοί και προοδευτικοί, δρώντες και αντιδρώντες, ας παραδεχθούμε ότι τις χάσαμε τις λέξεις μας, έμειναν κουφάρια χωρίς νοήματα. Κι αν νομίζουμε ότι έχουμε ακόμα μια υποχρέωση στον εαυτό μας, ας κοιτάξουμε να ξαναβρούμε τα νοήματα. Και οι λέξεις τότε θα επανέλθουν.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οκτώ νομά, ένα δεμά

Oxfam «Η ανισότητα έχει πράγματι αναδειχθεί σε κορυφαίο θέμα τα τελευταία χρόνια». Δεν το είπε η Oxfam. Το ΔΝΤ το είπε. Αλαλα τα χείλη...

Δεν είναι δυο, δεν είναι τρεις και σίγουρα δεν είναι χίλιοι δεκατρείς. Και δεν ήταν ποτέ. Ισως τον Μεσαίωνα, με τους φεουδάρχες και τους ιππότες της ελεεινής τραπέζης, αλλά μέχρι εκεί.
Από τότε μέχρι σήμερα, μας έμεινε η δουλοπαροικία (την ονομάζουμε εργασιακές σχέσεις), κάτι μποστάνια στο χωριό (τα λέμε πανωπροίκια) και φυσικά η νοοτροπία, ένθεν κακείθεν (βασικά την ονομάζουμε «Δημόσιο» - με την έννοια της νοοτροπίας και εκτός Δημοσίου φορέα, εντός, όμως, του δημόσιου χώρου δράσης και αντίδρασης).
Και μαζί με τα παραπάνω, μας έμειναν και οι λίγοι κι εκλεκτοί. Που φυσικά, δεν είναι τρεις, δεν είναι χίλιοι δεκατρείς. Οκτώ. Τόσοι είναι. Χωράνε σε μια σειρά: ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι, επτά, οκτώ. Τέλος. Αυτοί. Μήτε ένας παραπάνω. Μέχρι και σε γκαρσονιέρα χαμηλοσυνταξιούχου χωράνε να τους τραπεζώσει.
Οκτώ άνθρωποι κατέχουν σήμερα τον ίδιο πλούτο με το πιο φτωχό μισό του παγκόσμιου πληθυσμού. Κατανοώ ότι χρειάζεται λίγος χρόνος και μια κάποια παύση για να το συνειδητοποιήσει κανείς, ωστόσο θα συνεχίσω και όσοι ψύχραιμοι προσέλθετε. Περίπου 7,4 δισ. άνθρωποι ζούμε σε αυτή τη γης και την (κατα-)πατούμε. Από αυτούς, 800 εκατομμύρια (σχεδόν ένας στους εννιά - δεν έχουν φτάσει στους οκτώ ακόμη!) είναι υποσιτισμένοι ή απλά νηστικοί.
Εναν από αυτούς τον ξέρω. Είναι η γυναίκα γνωστού από την Γκάνα, η οποία πέθανε προχθές από την πείνα. Μη σας πιάνουν οι μελοδραματισμοί. Ενα στομάχι λιγότερο. Ετσι μετριέται. Φυσικά, η αντιστοιχία δεν είναι αναλογική. Ενα πιάτο λιγότερο δεν αντιστοιχεί σε ένα περισσότερο, αλλά σε 1.000 τουλάχιστον. Και μάλιστα χρυσά, με λογιώ λογιώ μεζέδες. Με ανάγλυφα καντηλέρια, βαριά τακούνια και ακόμη πιο βαρυσήμαντες δηλώσεις. Πολύ απλά, καλώς ήρθατε στο 2017!
Από αυτά τα 800 εκατομμύρια, όταν ξημερώσει ο θεός τη μέρα, οι ενήλικες θα ξυπνήσουν χωρίς να ξέρουν πότε θα φάνε ξανά, αν θα βρουν δουλειά, πώς θα πληρώσουν τον γιατρό, αν θα έχουν να ταΐσουν τ' ανήλικα παιδιά τους (αυτά αν αρρωστήσουν, διαγράφονται απευθείας). Ακούγομαι υπερβολική;
Ακούστε τώρα το καλύτερο: Την ίδια στιγμή, οι οκτώ προαναφερθέντες εκλεκτοί άνδρες (είναι όλοι άνδρες) «θα ξυπνήσουν έχοντας κοιμηθεί λίγο καλύτερα και με τον πλούτο τους να έχει αυξηθεί κατά αμέτρητα εκατομμύρια την ώρα που κοιμόντουσαν». Δεν τα λέω εγώ. Ο πρόεδρος της Oxfam, Μαρκ Γκόλντρινγκ, τα είπε προ μηνός στην «Γκάρντιαν».
Η Oxfam είναι ένας διεθνής οργανισμός, με συνεργάτες σε περισσότερες από 90 χώρες παγκοσμίως, οι οποίοι στηρίζουν προσπάθειες που εναντιώνονται σε ό,τι «παράγει φτώχεια». Μετράνε τη φτώχεια στον πλανήτη, δημοσιοποιούν τα συμπεράσματα των ερευνών τους (η πιο πρόσφατη παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, πριν από λίγες εβδομάδες) και περιγράφουν τα χάσματα του κόσμου τούτου:
«Οι οκτώ αυτοί άνθρωποι δεν είναι η αιτία της φτώχειας στην οποία ζουν τόσα εκατομμύρια» συνεχίζει ο Γκόλντρινγκ. «Είναι όμως οι ισχυρότεροι εκπρόσωποι ενός οικονομικού συστήματος όπου ο πλούτος γεννά περισσότερο πλούτο. Ενός συστήματος όπου ο πλούτος σημαίνει δύναμη και επιρροή, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε νόμους και πρακτικές που βοηθούν τους πλούσιους να γίνουν πλουσιότεροι».
Διόρθωση 1η: Ο πλούτος γεννά περισσότερο πλούτο... για κάποιους.
Διόρθωση 2η: Στον καπιταλισμό, ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος. Προσοχή: «ο καθένας», όχι «όλοι».
Ερώτημα 1ο: Αν το πρόβλημα δεν είναι αυτοί οι οκτώ, τι είναι; Μήπως ένα αποτυχημένο σύστημα που συντηρεί το ζύγι, ώστε το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού να κατέχει τον ίδιο πλούτο με το υπόλοιπο 99%;
Ερώτημα 2ο: Ελεύθερη αγορά δεν έχουμε; Αυτή δεν στηρίζουμε όλοι μας, από τον Τραμπ μέχρι την κυρία που θα πάρει τρεις σακούλες από γνωστή εταιρεία παιχνιδιών που δεν αφήνει τους υπαλλήλους της ούτε να κάτσουν σε καρέκλα (δες σχετικά:http://www.efsyn.gr/arthro/sopa-kai-doyleye-allios) για να ντύσει το παιδί της σέξι νοσοκόμα τις Απόκριες;
«Η ανισότητα έχει πράγματι αναδειχθεί σε κορυφαίο θέμα τα τελευταία χρόνια». Δεν το είπε η Oxfam. Το ΔΝΤ το είπε. Αλαλα τα χείλη...
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Aφηγήματα...


Φόβος

Μια σχολή σκέψης αφηγείται ότι για να είναι κάποιος ελεύθερος, οφείλει να αγαπάει μεν τη ζωή αλλά όχι τόσο ώστε να μην είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να διακινδυνεύσει τη ζωή του για την επανάσταση.
Σε ανάλογη αφηγηματικότητα, μια άλλη σχολή πρεσβεύει ότι ανά πάσα πάλι στιγμή ο άνθρωπος -μέσα στην πολιτική και κοινωνική του κατάσταση- πρέπει να βλέπει ως πιθανή την πραγματικότητα της μάχης και -άρα- πιθανή και τη θανάτωσή του.
Η πρώτη απαιτεί μια απάρνηση του βολέματος (της μόνιμης εργασίας, του καταναλωτισμού κ.λπ.), ενώ η δεύτερη δεν απαρνείται τα ανωτέρω αλλά προτάσσει το συμφέρον πάνω απ' όλα και τη λύσσα να επικρατήσει ο ένας επί του άλλου. Σαφώς η πρώτη είναι υπέρ της δημοκρατίας και η δεύτερη υπέρ του ολοκληρωτισμού.
Και οι δύο, όμως, είναι ακραίες. Πώς να βγει κανείς από το καβούκι του, πώς να ξεφύγει από τη βεβαιότητά του όταν έστω και κουτσά στραβά κατορθώνει και επιβιώνει; Τι να την κάνει την επανάσταση όταν βλέπει ότι ίσως χάσει τη βολή του ή τα ελάχιστα που του διασφαλίζουν την επίσης ελάχιστη αξιοπρέπεια;
Τώρα, αν συνάνθρωποί του υποφέρουν απ' αυτή την κατάσταση δεν φαίνεται να τον απασχολεί ιδιαίτερα (και αυτή είναι η μεγάλη νίκη του φιλελευθερισμού και η αμηχανία της Αριστεράς).
Πιο ελκυστική φαίνεται η δεύτερη «θεωρία». Ο κάθε ένας, επειδή θέλει να «φανεί» και να επικρατήσει εύκολα, υποπίπτει σε κραυγές πολέμου μπας και καταφέρει μέσα στη σύγχυση, υποτασσόμενος όμως στους κραυγάζοντες, να υπερτερήσει έναντι άλλων, πιο αδύναμων κατ' αυτόν και όσους επηρεάζονται από τούτη τη «λογική».
Τα οιονεί δημοκρατικά πολιτεύματα προσπαθούν να κινηθούν κάπου στη μέση, αλλά τα κάνουν μαντάρα διότι υπερτερεί ο φόβος των ανθρώπων να βρεθούν σε ακραίες καταστάσεις - εξαιρούνται οι στιγμές που οδηγούνται σ' αυτές, όταν πλέον δεν μπορούν να ζήσουν, όταν οι μάζες εξαθλιώνονται.
Εξαθλίωση δεν σημαίνει κατ' ανάγκην φτώχεια και πείνα· μπορεί να είναι η απώλεια ηθικών αξιών, η έχθρα προς την πολιτική τέχνη, η μαζικότητα, ο καταναλωτισμός (ακόμη και σήμερα!), ο συντηρητισμός, οι οικονομικοί υπολογισμοί - οτιδήποτε υποβιβάζει τη συνοχή των κοινωνιών.
Θέλω να πω ότι ο φασισμός εύκολα μπορεί να εκδηλωθεί μέσα στις κοινωνίες όταν επικρατεί ο φόβος μπροστά στην εξουσία αλλά και μπροστά στην ελευθερία. Γνωστά ίσως όλα αυτά, αλλά μάλλον κάποτε πρέπει να το αποδεχτούμε και να το (δια)χειριστούμε όσο πιο κατάλληλα (πιο δημοκρατικά) μπορούμε.
Διαφορετικά, χαιρετίσματα στους δικούς μας. Και άντε μετά να ξαναπιάσουμε απ' την αρχή τα αυτονόητα (ειρήνη, δημοκρατία κ.λπ.).
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Μαγκιές στα σίγουρα



«Κλείστε την αξιολόγηση γιατί χανόμαστε». Το λένε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το λέει ο ΣΕΒ, το λέει ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, το λένε τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης.
Εκεί όμως σταματούν, γιατί όταν αρχίζουν τα ερωτήματα αποφεύγουν να δώσουν καθαρές απαντήσεις. Να κλείσει η αξιολόγηση όπως να 'ναι; Να δεχτεί η ελληνική κυβέρνηση ό,τι της ζητούν; Το «ναι» δεν βγαίνει από το στόμα τους.
Το υπαινίσσονται, αλλά δεν τολμούν να το εκστομίσουν, γιατί φοβούνται ότι θα κατηγορηθούν για υποχωρητικότητα. Αντιθέτως, ανακοινώνουν (για την αντιπολίτευση ο λόγος) ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να ψηφίσουν το πακέτο των μέτρων που θα φέρει η κυβέρνηση γιατί είναι αντιλαϊκό, επώδυνο και υποθηκεύει το μέλλον της χώρας. Ωστόσο, με βάση την αντίληψή τους, το μέλλον της χώρας θα υποθηκευτεί αν δεν κλείσει γρήγορα η αξιολόγηση.
Ομως η αξιολόγηση δεν θα κλείσει γρήγορα αν δεν περάσουν τα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές, τα οποία, όπως λέει πάλι η αντιπολίτευση, θα υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας. Τρικυμία. Η λογική στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Ποια είναι η καθαρή στάση; Από τη στιγμή που υποστηρίζεις ότι η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει πάση θυσία γιατί διαφορετικά το Grexit θα επανεμφανιστεί δριμύτερο, είσαι υποχρεωμένος, εφόσον βεβαίως θέλεις να λειτουργείς ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, να τα ψηφίσεις καταγγέλλοντας ταυτοχρόνως την κυβέρνηση ότι εξαιτίας της καθυστέρησης πληρώνουμε ακριβότερα.
Καθαρή στάση είναι και αυτή που τοποθετείται αρνητικά απέναντι στην Ευρώπη και την ευρωζώνη και προτείνει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Οσοι είναι υπέρ αυτής της εκδοχής δεν έχουν κανέναν λόγο να στηρίξουν πολιτικές που είναι κόντρα στη στρατηγική τους. Το δίλημμα δεν τους αφορά. Για τους άλλους όμως που κινούνται στη γραμμή «ευρώ με κάθε κόστος» δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή από το να βάλουν πλάτη.
Δεν θα το κάνουν. Αυτό που θέλουν είναι να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να λάβει σκληρά μέτρα, να τα ψηφίσει μόνη της στη Βουλή, να απομακρυνθεί ο κίνδυνος και στη συνέχεια αυτοί, άνετοι, ωραίοι και κυρίως σίγουροι, θα ανεβούν στα κεραμίδια και θα την πετροβολούν γιατί με τις πολιτικές της (αυτές που θα έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο της αξιολόγησης) θα πληγούν τα λαϊκά στρώματα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αγρότες και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Ας έρθουμε όμως επί της ουσίας. Ο Β. Σόιμπλε στη συνάντηση που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τού εξέφρασε σε ζωηρούς τόνους (έτσι αναφέρουν ξένα και εγχώρια ΜΜΕ) τη δυσφορία του επειδή οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν σέβονται τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει.
Δήλωσε μάλιστα ότι αυτή η κατάσταση έχει κουράσει τους Γερμανούς. Δεν ξέρω τι του απάντησε ο κ. Μητσοτάκης, ξέρω όμως τι όφειλε να του απαντήσει. Εχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση την ανατροπή των πάντων στα εργασιακά, όπως απαιτεί το ΔΝΤ; Οχι. Αυτό που προβλέπει το τελευταίο Μνημόνιο είναι ότι θα γίνουν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που θα βρίσκονται εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.
Οι δανειστές δέχτηκαν να απευθυνθούμε και στον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Η γνωμάτευση και οι αποφάσεις δεν δικαιώνουν το ΔΝΤ. Αυτό όμως επιμένει ότι για να μπει στο πρόγραμμα πρέπει να επιτραπούν οι ομαδικές απολύσεις, να ψηφιστεί το λοκ άουτ, να αλλάξει ο συνδικαλιστικός νόμος και να μην επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις. Τα είπε αυτά ο κ. Μητσοτάκης στον Β. Σόιμπλε; Ελπίζω πως ναι.
Αλλο θέμα: Εχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση ότι θα ψηφίσει προληπτικά μέτρα το 2017 για να εφαρμοστούν το 2019 αν χρειαστεί; Οχι. Το ΔΝΤ όμως επιμένει. Ψηφίστε τα, αλλιώς δεν ερχόμαστε κι αν δεν έρθουμε εμείς, θα φύγει και η Γερμανία και η Ολλανδία. Μοιάζει αυτό με εκβιασμό;
Δεν μοιάζει, είναι. Τα είπε έτσι χοντρά ο κ. Μητσοτάκης στον Β. Σόιμπλε; Ελπίζω πως το έκανε. Αλλο θέμα: Είπε ο κ. Μητσοτάκης στους Γερμανούς συνομιλητές του ότι τα νούμερα της ελληνικής οικονομίας πάνε καλά -αποτυπώνεται στις εκθέσεις της Κομισιόν και το παραδέχονται παράγοντες των θεσμών (Ντάισελμπλουμ, Ρέγκλινγκ, Γιούνκερ, Βίζερ, Μοσκοβισί)- αλλά το ΔΝΤ, που δεν έχει παράδοση επιτυχών προβλέψεων, αρνείται να τα δεχτεί;
Καταλαβαίνω ότι θα είχε δυσκολία ο κ. Μητσοτάκης να το πράξει, γιατί θα ακυρωνόταν η ρητορική του περί καταστροφής και θα αδυνάτιζε το αίτημά του για προσφυγή στις κάλπες, όμως ένας υπεύθυνος πολιτικός που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός πρέπει να είναι ειλικρινής όταν βρίσκεται στο εξωτερικό και μάλιστα στη φωλιά του λύκου.
Πάντως αυτό δεν έχει σημασία γιατί ο κ. Σόιμπλε γνωρίζει πολύ καλά τα στοιχεία, αλλά δεν τον νοιάζουν. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να αναγκάσει την Ελλάδα να φύγει από την ευρωζώνη. Είναι το σχέδιό του από το 2013.
Το επισημαίνουν ξένα έντυπα (συστημικά), το γράφουν γνωστοί οικονομολόγοι (όχι αριστεροί), το καταγγέλλει το SPD (ο κυβερνητικός εταίρος του) και προχθές το δήλωσε ο Χανς Βέρνερ Ζιν. Ο πρώην σύμβουλος της Μέρκελ είπε ότι ο Σόιμπλε το 2015 είχε την υποστήριξη 15 μελών του Eurogroup. Στο «τσακ» δεν τα κατάφερε τότε. Θα επανέρχεται με κάθε ευκαιρία.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ανοίγει δρόμος για να ξεφύγουν οι Ρομά από την εξαθλίωση


Οικισμός ΡομάEUROKINISSI / ΒΑΪΟΣ ΧΑΣΙΑΛΗΣ

Aπασχολούν τη δημοσιότητα κυρίως για οδυνηρό λόγο. Οπως η τελευταία είδηση για τη δολοφονία του 6χρονου από τον 15χρονο συντοπίτη του στον οικισμό Ρομά της Κομοτηνής.
«Σοκ όμως και αποτροπιασμό προκαλεί και η μήτρα απ᾽ όπου γεννήθηκε ο 15χρονος εγκληματίας: ο τενεκεδομαχαλάς Αλάν Κουγιού, μια συνοικία μουσουλμάνων Ρομά όπου κατοικούν περίπου 400 οικογένειες», όπως έγραψε και η Μαριάννα Τζιαντζή (Αλάν Κουγιού: «Συνοικία το όνειρο» ή ο εφιάλτης;).
Ωστόσο αυτοί οι τενεκεδομαχαλάδες, ή «άκρως υποβαθμισμένες περιοχές» όπως αποκαλούνται στη χαρτογράφηση της νεοσυσταθείσης Ειδικής Γραμματείας για την Κοινωνική Ενταξη των Ρομά, ανέρχονται σε περίπου 74.
Καταυλισμοί στα όρια των πόλεων, δίπλα σε ρέματα, βάλτους ή χωματερές.
Και προτεραιότητα αποτελεί η μετεγκατάσταση αυτών των ανθρώπων, σύμφωνα με την ειδική γραμματέα Αικατερίνη Γιάντσιου που έχει αναλάβει το δύσκολο έργο της αντιμετώπισης της ακραίας φτώχειας και την εκπόνηση παρεμβάσεων σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές για τη σταδιακή ένταξη του πληθυσμού.
Σε αυτούς τους καταυλισμούς προστίθενται ακόμη οι «μικτοί καταυλισμοί» σε 180 περιοχές με προβλήματα πολεοδομικής οργάνωσης, όπου συνυπάρχουν σπίτια και πρόχειρα καταλύματα, καθώς και 117 οικισμοί σε γειτονιές που βρίσκονται σε υποβαθμισμένες περιοχές του αστικού ιστού.
Συνολικά μιλάμε για 370 οικισμούς Ρομά που αποτελούνται από 110.000 άτομα.
Αικατερίνη ΓιάντσιουΑικατερίνη Γιάντσιου | 
• Τι θα κάνει η Ειδική Γραμματεία;
«Η εξαθλίωση είναι μια προτεραιότητα. Δεν μπορούμε να κάνουμε καμία άλλη δράση όταν οι συνθήκες διαβίωσης είναι αυτές που είναι.
Διαφορετικά, όποια προσπάθεια γίνει για εκπαίδευση ή απασχόληση, όταν δεν υπάρχουν τα βασικά, είναι χαμένη υπόθεση.
Ευελπιστούμε στην επόμενη πενταετία να έχουμε τελειώσει με την εξαθλίωση στις άκρως υποβαθμισμένες περιοχές ή στους μικτούς καταυλισμούς που αποτελούν θύλακες εξαθλίωσης.
Αυτοί οι άνθρωποι στερούνται βασικά δικαιώματά τους. Και έχουμε υποχρέωση να πραγματοποιήσουμε μια ολιστική παρέμβαση σε όλους τους τομείς -στέγαση, υποδομές, υγεία, παιδεία, απασχόληση-, μια υποχρέωση που προκύπτει από την εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης», μας λέει η κ. Γιάντσιου.
Στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής το επόμενο διάστημα θα εξειδικευτεί το επιχειρησιακό σχέδιο και θα τεθεί το χρονοδιάγραμμα των δράσεων που παράλληλα θα προωθούν και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και στις περιοχές που είναι πιο κοντά στην κοινωνική ένταξη, «ώστε να μην αφήσουμε στην τύχη της τη νέα γενιά. Ηδη έχει δημιουργηθεί ομάδα έργου και στο υπουργείο Παιδείας ώστε να ανταποκριθούμε στο συνταγματικό αίτημα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, που μπορεί θεσμικά να είναι κατοχυρωμένο, αλλά δεν υλοποιείται... Ταυτόχρονα έχουμε προγραμματίσει επιμέρους συναντήσεις με τις περιφέρειες ώστε να δοθούν οι προδιαγραφές εκπόνησης του επιχειρησιακού σχεδίου εξάλειψης της ακραίας φτώχειας αλλά και θεμελίωσης των βασικών αρχών για την ένταξη, κι εκεί θα δούμε ποιες περιοχές είναι έτοιμες να προβούν σε προπαρασκευαστικές ενέργειες ή να συμμετάσχουν σε δράσεις».
• Ομως βάζετε έναν χρονικό ορίζοντα πενταετίας, που φαντάζει μακρινός...
«Το πρόβλημα είναι σύνθετο και κάθε περιοχή έχει ιδιαιτερότητες. Και το να πραγματοποιηθεί ο μεταβατικός στόχος μετεγκατάστασης με εγγύτητα στον αστικό ιστό, η δημιουργία υποδομών και οικισμών για να ξεδιπλωθούν οι κατάλληλες κοινωνικές πολιτικές δεν γίνονται διά μαγείας, σε μικρό διάστημα.
Και το όριο της πενταετίας αφορά την εξάλειψη της εξαθλίωσης, όχι την επίλυση του προβλήματος. Αυτό θα πάρει αρκετό διάστημα.
Αλλά μπορούμε να τα καταφέρουμε αν δουλέψουμε συστηματικά, στοχευμένα και δεν ξεχαστούμε στην πορεία...
Αλλωστε δεν μπορείς να επαφίεσαι επ' αόριστον σε ένα επίδομα, οφείλεις να δημιουργείς τις συνθήκες που θα βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους να ενταχθούν και ειδικά τους νέους...», μας λέει υποστηρίζοντας ότι, ακριβώς επειδή αυτοί οι άνθρωποι λαμβάνουν βοηθήματα, είναι λίγο-πολύ εγγεγραμμένοι και γνωστοί στις αρχές.
Για όσα λέγονται ότι οι καταυλισμοί αποτελούν «εστίες ανομίας» απαντά ότι «η ανεργία, η στέρηση και η περιθωριοποίηση κάνουν τους ανθρώπους ευάλωτους στην εκμετάλλευσή τους και για την προώθηση παραβατικών συμπεριφορών».
Θεωρεί ότι αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν μια ανθρωπιστική κρίση ακραίας μορφής για πολλές δεκαετίες και ότι το πολύ μέχρι το καλοκαίρι θα αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν και από τις τοπικές κοινότητες οι εξατομικευμένες τοπικές δράσεις ολοκληρωμένου χαρακτήρα και θα αρχίσουν να υλοποιούνται τα προγράμματα.
«Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε αυτό το θέμα χωρίς να το αντιμετωπίσουμε, αυτή είναι η πολιτική βούληση της κυβέρνησης και είναι εφικτό να τα καταφέρουμε, να κάνουμε τη διαφορά» καταλήγει.
Παρουσιάζοντας τον περασμένο μήνα την Ειδική Γραμματεία για την Κοινωνική Ενταξη των Ρομά στις περιφέρειες, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, δεσμεύτηκε για τη χρηματοδότηση και με κρατικά κονδύλια όσων περιφερειών-δήμων έχουν ώριμα έργα για την ένταξη αυτού του πληθυσμού, ενώ ήδη η κ. Γιάντσιου πραγματοποιεί επαφές για την εξειδίκευση των παρεμβάσεων σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία καθώς και την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Το 96% ζει κάτω από το όριο της φτώχειας

Καταυλισμός Ρομά στην ΚομοτηνήEUROKINISSI/ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Ομως η κατάσταση των Ρομά, που αποτελούν τη μεγαλύτερη μειονότητα στην Ευρώπη, μόνο τραγική μπορεί να χαρακτηριστεί, καθιστώντας την κρατική παρέμβαση επείγουσα.
Οσο για τη χώρα μας, το 96% των Ρομά στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, σχεδόν ένας στους δύο (47%) αναφέρει ότι τουλάχιστον ένα άτομο της οικογένειάς του πήγε για ύπνο πεινασμένο τουλάχιστον μία φορά τον προηγούμενο μήνα, ενώ, ακόμη κι αν εργάζεται (το 43% δηλώνει αμειβόμενη εργασία), δεν καταφέρνει να καλύψει βασικές του ανάγκες όπως η τροφή.
Αυτά αποκαλύπτει η τελευταία έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης (FRA) που βασίστηκε σε συνεντεύξεις Ρομά σε εννιά ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
Ούτε βέβαια στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι καλύτερη η κατάσταση καθώς η έρευνα περιγράφει τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες ζουν, τον κοινωνικό αποκλεισμό που βιώνουν αλλά και τη στέρηση οποιασδήποτε προοπτικής για το μέλλον, καθώς τα παιδιά τους δεν καταφέρνουν να πάνε ούτε σχολείο, για να καταδειχθεί μια καταπάτηση δικαιωμάτων τεραστίων διαστάσεων...
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης:
➤ Μπορεί ο μέσος όρος για τον κίνδυνο φτώχειας στην Ε.Ε. να αγγίζει το 17% του γενικού πληθυσμού, όμως αφορά το 80% των Ρομά που ρωτήθηκαν, ενώ σε τρεις χώρες αφορά σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού των Ρομά: στην Ισπανία (98%), την Ελλάδα (96%) και την Κροατία (93%).
➤ Σχεδόν ο ένας στους τρεις Ρομά που έλαβαν μέρος στην έρευνα στην Ελλάδα δεν έχει εσωτερική τουαλέτα ή μπάνιο, ενώ ο ένας στους 10 ζει σε νοικοκυριά χωρίς νερό βρύσης.
➤ Ακόμη, η Ελλάδα έχει ένα από τα μεγαλύτερα χάσματα μεταξύ ανδρών και γυναικών, καθώς το 81% των γυναικών Ρομά ηλικίας 16-24 δεν εργάζονται, ούτε λαμβάνουν εκπαίδευση ή κατάρτιση, έναντι του 38% των συνομήλικων ανδρών.
➤ Επιπλέον, τεράστια είναι και η σχολική διαρροή, καθώς μόνο το 69% των παιδιών Ρομά υποχρεωτικής σχολικής ηλικίας πηγαίνουν σχολείο.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ξαφνική «στροφή» Σόιμπλε – «Δεν απείλησα ποτέ με Grexit, σε καλό δρόμο η Ελλάδα»

«Η Ελλάδα βρίσκεται στον σωστό δρόμο»


O υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αρνήθηκε χθές ότι δήλωσε πως η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει την ευρωζώνη στην περίπτωση που δεν καταφέρει να εφαρμόσει τις συμφωνημένες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ενώ επισήμανε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο σωστό δρόμο.
Ο Γερμανός υπουργός τόνισε, κατά τη συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD, ότι η Ελλάδα δεν θα αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα εάν εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει συμφωνήσει.
«Δεν διατύπωσα ποτέ απειλές (περί Grexit)» υπογράμμισε μιλώντας στην εκπομπή Bericht aus Berlin.
Ο Σόιμπλε είπε επιπλέον ότι στέλνει στην Ελλάδα το ίδιο μήνυμα που είχε λάβει κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης από θεσμούς όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
«Εάν η Ελλάδα εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις, δεν θα υπάρξουν προβλήματα. Εάν δεν το κάνει, τότε θα υπάρξουν προβλήματα».
Ωστόσο συμπλήρωσε: «Είμαι πεπεισμένος. Η Ελλάδα βρίσκεται στο σωστό δρόμο».
Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας επισήμανε επίσης ότι αναμένει πως τοΔιεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συμμετάσχει στο οικονομικό πρόγραμμα για την Ελλάδα.
«Θεωρώ πως ναι» απάντησε όταν ρωτήθηκε σχετικά με τη συμμετοχή του ΔΝΤ. Σημείωσε εξάλλου πως το ΔΝΤ είχε πει το 2015 πως θα συμμετείχε εφόσον η Ελλάδα εκπληρώσει του στόχους των μεταρρυθμίσεων.
«Εικάζω ότι μπορεί να επιτευχθεί τις επόμενες εβδομάδες».
Σχετικά με την ελάφρυνση χρέους, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είπε στο ARD:
«Η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν επιτρέπει την ελάφρυνση χρέους σε εθνικό επίπεδο».
«Η Ελλάδα πρέπει να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστική. Αυτός είναι ο σκοπός του προγράμματος».

Διαβαστε περισσοτερα............. »