Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Αυτά θα γίνουν από τις 6 Ιουλίου αν ψηφίσουμε «ναι» την επόμενη Κυριακή



«Το κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα η Κομισιόν βάζει τέλος στην παραφιλολογία. Όπως βάζει τέλος και στα επιχειρήματα των οπαδών του NAI ΣΕ ΟΛΑ οι οποίοι ισχυρίζονταν μέχρι τώρα ότι δεν υπάρχει κείμενο θεσμών», αναφέρουν χαρακτηριστικώς κυβερνητικές πηγές.
Και στα δύο κείμενα, το σημερινό και αυτό της 25ης Ιουνίου, που εδόθη ως τελεσίγραφο , οι θεσμού ζητούν, μεταξύ άλλων:
•       Να επιβληθεί 23% ΦΠΑ στην εστίαση
•       Να καταργηθεί η έκπτωση ΦΠΑ στα νησιά
•       Να επιβληθεί προκαταβολή φόρου 100% στις εταιρίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες
•       Να καταργηθούν οι εκπτώσεις φόρου για τους αγρότες (πετρέλαιο, φόρος εισοδήματος)
•       Να περικοπούν κατά €900 εκατ. (0,5% του ΑΕΠ) οι δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια (επιδόματα κλπ)
•       Να περιοριστούν άμεσα οι πρόωρες συντάξεις
•       Να καταργηθεί σταδιακά το ΕΚΑΣ
•       Να εφαρμοστεί πλήρως ο μνημονιακός νόμος 3863/2010 για το ασφαλιστικό
•       Να εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και η χρηματοδότηση των επικουρικών ταμείων να γίνεται μόνο από ίδιους πόρους
•       Να καταργηθούν όλες οι εισφορές υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν τα ασφαλιστικά ταμεία, που συνεπάγεται μείωση των εσόδων τους κατά πάνω από €700 εκατ.
•       Να αυξηθούν οι κρατήσεις για υγειονομική περίθαλψη στις συντάξεις από το 4% στο 6%
•       Να παγώσουν οι συντάξεις ως το 2021
•       Να νομοθετηθούν οι ομαδικές απολύσεις και να μην υπάρξει η επαναθέσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αν δεν το επιτρέψουν οι θεσμοί
•       Να μειωθεί το ακατάσχετο των €1500 στις καταθέσεις
•       Να αυξηθεί το επιτόκιο που ισχύει για τη ρύθμιση οφειλών
•       Να μειωθούν οι μισθοί στο δημόσιο
•       Να εφαρμοστούν πλήρως οι εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ (γάλα, ψωμί, αρτοποιεία, Κυριακές κλπ).
•       Να υπάρξουν συντριπτικά πλήγματα στο ελληνικό φάρμακο. 
•       Να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ
•       Να πωληθούν οι μετοχές του ΟΤΕ που κατέχει το Δημόσιο
•       Να μην επιβληθεί η έκτακτη εισφορά 12 % στα κέρδη άνω των 500.000 για τη χρήση του 2014.
•       Να μην επανέρθουν οι εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές στα επίπεδα του 2014

Όλα τα παραπάνω αποτελούν μια δέσμη προτάσεων φιλοσοφίας Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου οι οποίες παραδόθηκαν ως τελεσίγραφο στην Ελλάδα όπως προκύπτει κα από την σχετική απόφαση του Eurogroup.

Η μόνο διαφορά αφορά τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία που, στο σημερινό κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Κομισιόν, ο συντελεστής αυξάνεται στο 13% από 23% που ζητούσαν την 25η Ιουνίου.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Tα δυο ντοκουμέντα που αποδεικνύουν την προσπάθεια Γιούνκερ να εξαπατήσει τον ελληνικό λαό


Του Παύλου Κιρκασίδη
Σε ψέματα που φλερτάρουν πλέον με το επίπεδο της κοινής πεζοδρομιακής απάτης εκπίπτουν οι ισχυρισμοί του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, σύμφωνα με τους οποίους, ο έλληνας πρωθυπουργός, «προκειμένου να πείσει τον ελληνικό λαό για τη σκληρότητα των μέτρων και να τον οδηγήσει στο δημοψήφισμα, παραπλάνησε την κοινή γνώμη λέγοντας ψευδώς και μεταξύ άλλων πως, η πρόταση των Θεσμών απαιτούσε την υπαγωγή των ξενοδοχείων στον συντελεστή ΦΠΑ 23% κάτι που φυσικά δεν συνέβαινε».
Μάλιστα αναμένεται σήμερα Δευτέρα να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου προκειμένου να ενημερώσει τους έλληνες πολίτες σε «πνεύμα… διαφάνειας» και να… αποκαταστήσει την αλήθεια !
 Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, ανάμεσα στις δύο προτάσεις που κατατέθηκαν στις 25 Ιουνίου και στις 26 Ιουνίου οι βασικές διαφορές είναι δύο:
– Τα ξενοδοχεία θα υπάγονται στο 13% («και όχι στο 23% όπως ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας»)
– Ζητείται άμεση αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 έτη ή στα 62 έτη με 40 έτη εργασίας
Το ereportaz κατάφερε να εξασφαλίσει την επίμαχη σελίδα και των δυο κειμένων και σας αποκαλύπτει την απάτη του προέδρου της Κομισιόν και των συν αυτώ «Θεσμών»…
Στο πρώτο κείμενο φαίνεται ξεκάθαρα πως τα ξενοδοχεία περιλαμβάνονται ανάμεσα στα εστιατόρια και τα catering με 23% ΦΠΑ, ενώ σε αυτή που εμφανίζει τώρα ο Γιούνκερ, «ως δια μαγείας» η λέξη «hotels» εξαφανίστηκε, κάτι που φυσικά δικαιώνει πλήρως τους ισχυρισμούς του έλληνα πρωθυπουργού και αφήνει άπειρα ερωτήματα για την ποιότητα του πολιτικού ήθους των ανθρώπων με τους οποίους μέχρι χθες η χώρα επιχειρούσε να έρθει σε… «συμφωνία» και μάλιστα… «έντιμη».
Στο έγγραφο που ακολουθεί και το οποίο εμφανίζει τώρα ο πρόεδρος της Κομισιόν, η λέξη «hotel» απλά… δεν υπάρχει !!!
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Kρούγκμαν: Γιατί θα ψήφιζα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα

Η άποψη


Τους δύο λόγους για τους οποίους ο ίδιος θα ψήφιζε «όχι» στο ελληνικό δημοψήφισμα εξηγεί ο Πολ Κρούγκμαν, με ένα post που ανέβασε στο προσωπικό του blog. 

Στο post αυτό ο νομπελίστας οικονομολόγος τάσσεται καθαρά πλέον υπέρ του Grexit, ενώ τονίζει πως η πρόταση της τρόικας είχε ως πραγματικό στόχο την πτώση και την αλλαγή της κυβέρνησης Τσίπρα.
Ολόκληρο το άρθρο του Κρούγκμαν είναι το εξής:
ΟΚ, είναι πραγματικότητα: Οι ελληνικές τράπεζες έκλεισαν, τα capital controls επιβλήθηκαν. To Grexit δεν είναι πια πάρα πολύ μακριά από εδώ – η μητέρα όλων των bank runs που πολλοί φοβόντουσαν ήδη άρχισε, άρα η ανάλυση κόστους - οφέλους που πλέον ξεκινά ευνοεί την έξοδο από το ευρώ πολύ περισσότερο από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν.
Παρ’ όλα αυτά, είναι καθαρό ότι κάποιες αποφάσεις πρέπει να περιμένουν το δημοψήφισμα.
Εγώ θα ψήφιζα «όχι» για δύο λόγους. 
Πρώτον, όσο κι εάν η προοπτική εξόδου από το ευρώ τρομάζει τους πάντες – εμού συμπεριλαμβανομένου – η τρόικα, στην πράξη, αξιώνει τώρα το πολιτικό καθεστώς της τελευταίας πενταετίας να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Πού μπορεί να υπάρχει ελπίδα σ’ αυτό; 
Ίσως, μόνον ίσως, η προθυμία για έξοδο να προκαλεί να το ξανασκεφτούμε, αν και μάλλον όχι. Ακόμη κι έτσι όμως, η υποτίμηση δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερο χάος απ’ αυτό που ήδη υπάρχει, και θα άνοιγε τον δρόμο για την τελική ανάκαμψη, όπως ακριβώς έγινε πολλές φορές στο παρελθόν σε άλλες χώρες. Η Ελλάδα δεν είναι διαφορετική.
Δεύτερον, οι πολιτικές επιπτώσεις ενός αποτελέσματος υπέρ του «ναι» θα ήταν βαθιά προβληματικές. Η τρόικα έκανε ξεκάθαρα στον Τσίπρα μια προσφορά που εκείνος δεν μπορούσε να δεχθεί και το έκανε, προφανώς, ενσυνείδητα. Άρα, εκ του αποτελέσματος, το τελεσίγραφο ήταν μια κίνηση που είχε ως στόχο την αλλαγή της ελληνικής κυβέρνησης. Κι ακόμη κι εάν δεν σου αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό πρέπει να ενοχλεί οποιονδήποτε εξακολουθεί να πιστεύει στα Ευρωπαϊκά ιδεώδη.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Στίγκλιτς: Εγώ ξέρω πως θα ψήφιζα...

Το άρθρο

''Αντίθετα, το ΟΧΙ θα δώσει τουλάχιστον τη δυνατότητα στην Ελλάδα, μια χώρα με ισχυρή δημοκρατική παράδοση, να πάρει την τύχη της στα δικά της χέρια. Ο ελληνικός λαός μπορεί να έχει την ευκαιρία να σχεδιάσει ένα μέλλον, το οποίο, ίσως,  χωρίς την ευημερία του παρελθόντος είναι πολύ πιο αισιόδοξο από το σημερινό ασυνείδητο βασανιστήριο.
Εγώ ξέρω πως θα ψήφιζα.''

Την επίθεση της Ευρώπης στην ελληνική δημοκρατία περιγράφει με σκληρή γλώσσα ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόσεφ Στίγκλιτς, σε νέο άρθρο του στο οποίοι ασκεί δριμεία κριτική στην εμμονή των προθεσμιών - τελεσιγράφων προς την ελληνική κυβέρνηση με στόχο εκείνη να γονατίσει και να δεχτεί το απαράδεκτο… όχι απλά λιτότητα αλλά και τιμωρητικές πολιτικές.

«Γιατί, όμως, η Ευρώπη να κάνει κάτι τέτοιο; Γιατί οι ηγέτες της Ευρωπαικής Ένωσης αντιστέκονται στο δημοψήφισμα και αρνούνται να δώσουν μία ολιγοήμερη παράταση στην προθεσμία της 30ης Ιουνίου για την αποπληρωμή της επόμενης δόσης προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Δεν γίνονται όλα στην Ευρώπη για την δημοκρατία;», αναρωτιέται ο αναγνωρισμένος οικονομολόγος. Και απαντά, «το θέμα δεν είναι τα χρήματα».
«Πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να δουν το τέλος του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της αριστερής του κυβέρνησης. Εξάλλου, είναι εξαιρετικά ενοχλητικό να υπάρχει στην Ελλάδα μια κυβέρνηση που αντιτίθεται με τέτοιο τρόπο σε αυτές τις πολιτικές που έχουν κάνει τόσα πολλά, ώστε να αυξηθεί η ανισότητα σε τόσες πολλές προηγμένες χώρες και η οποία είναι τόσο αφοσιωμένη στον περιορισμό της ανεξέλεγκτης εξουσίας του πλούτου. Φαίνεται ότι είναι πεπεισμένοι ότι μπορούν να ρίξουν την ελληνική κυβέρνηση με το να την εκβιάζουν να αποδεχτεί μια συμφωνία που έρχεται σε αντίθεση με την εντολή την οποία έχει λάβει», εξηγεί ο Τζόσεφ Στίγκλιτς.
Τέλος αφήνει να εννοηθεί πώς εκείνος θα ψήφιζε…
Ολόκληρο το άρθρο:
Η ολοένα και κλιμακούμενη ένταση και η πικρία στην Ευρώπη μπορεί να φαίνεται, σε όσους παρακολουθούν από εξωτερική θέση τις εξελίξεις, ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα του πικρού φινάλε της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών. Στην πραγματικότητα, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν ήδη ξεκινήσει να αποκαλύπτουν την πραγματική φύση της συνεχιζόμενης διαμάχης σχετικά με το χρέος,  και η απάντηση δεν είναι ευχάριστη: το διακύβευμα είναι τελικά η ισχύς και η δημοκρατία πολύ περισσότερο από τα χρήμα και την οικονομία.
Οπωσδήποτε, τα οικονομικά μέτρα που κρύβονται πίσω από το πρόγραμμα της Τρόικα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και τα οποία επιβλήθηκαν στην Ελλάδα πέντε χρόνια πριν υπήρξαν ακραία, οδηγώντας σε μια ύφεση της τάξης του 25% στο ΑΕΠ της χώρας. Δε μπορώ να σκεφτώ μια παρόμοια περίπτωση λιτότητας που να έχει οδηγήσει σε τέτοιες καταστροφικές συνέπειες: Για παράδειγμα, το ποσοστό της νεανικής ανεργίας στην Ελλάδα ξεπερνά σήμερα το 60%.
Είναι εντυπωσιακό ότι η Τρόικα έχει αρνηθεί να αποδεχτεί την ευθύνη για ο,τιδήποτε από αυτά ή να παραδεχτεί το πόσο εσφαλμένες υπήρξαν οι προβλέψεις της και πόσο εσφαλμένα αυτά τα μοντέλα. Αλλά αυτό που είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό, είναι ότι οι ευρωπαίοι δεν έχουν ακόμη μάθει κάτι σχετικά. Η Τρόικα ακόμη απαιτεί η Ελλάδα να πετύχει ένα πρωτογενές πλεόνασμα (εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων) της τάξεως του 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018.
Οι οικονομολόγοι σε όλο τον κόσμο έχουν καταδικάσει αυτόν τον σκοπό ως τιμωρητικό, γιατί η εξυπηρέτησή του θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε περαιτέρω εμβάθυνση της ύφεσης. Πράγματι, ακόμη κι εάν το χρέος της Ελλάδας αναδιαρθρωθεί πέρα από οποιοδήποτε σημείο μπορούμε να φανταστούμε, η χώρα θα παραμείνει σε ύφεση αν οι ψηφοφόροι δεσμευτούν να υπηρετήσουν το στόχο που έχει θέσει η Τρόικα στο δημοψήφισμα που θα λάβει χώρα την Κυριακή.
Με όρους μετασχηματισμού ενός μεγάλου πρωτογενούς ελλείμματος σε πλεόνασμα, λίγες χώρες έχουν πετύχει, αυτό που πέτυχαν οι έλληνες μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια. Αν και με όρους ανθρώπινου κόστους και πτώσης του επιπέδου της ποιότητας της ζωής το ποσοστό παραμένει δραματικά υψηλό, οι πρόσφατες προτάσεις της κυβέρνησης φαίνεται να είχαν διανύσει ένα μακρύ δρόμο με στόχο να προσεγγίσουν τις απαιτήσεις των δανειστών.
Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: σχεδόν κανένα μέρος του υψηλού χρηματικού ποσού που δόθηκαν ως δάνειο στην Ελλάδα δεν πήγε στην πραγματικότητα εκεί. Προορίστηκε για την αποπληρωμή δανειστών του ιδιωτικού τομέα -συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Η Ελλάδα πήρε μία εξευτελιστική αμοιβή, αλλά πλήρωσε, την ίδια στιγμή, μεγάλο τίμημα για να την επιβίωση αυτών των τραπεζικών συστημάτων. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και άλλοι «επίσημοι» πιστωτές δε χρειάζονται τα χρήματα που ζητιούνται. Μέσα σε ένα σενάριο «κάνοντας τη δουλειά ως συνήθως» τα χρήματα που εισπράχθηκαν κατά το πιθανότερο θα καταλήξουν να δανειστούν εκ νέου στην Ελλάδα.
Αλλά και πάλι το θέμα δεν είναι τα χρήματα. Είναι για την χρήση «προθεσμιών» που θα αναγκάσουν την Ελλάδα να γονατίσει, να δεχτεί αυτό που είναι απαράδεκτο -όχι μόνο μέτρα λιτότητας, αλλά και άλλες τιμωρητικές πολιτικές.
Γιατί, όμως, η Ευρώπη να κάνει κάτι τέτοιο; Γιατί οι ηγέτες της Ευρωπαικής Ένωσης αντιστέκονται στο δημοψήφισμα και αρνούνται να δώσουν μία ολιγοήμερη παράταση στην προθεσμία της 30ης Ιουνίου για την αποπληρωμή της επόμενης δόσης προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Δεν γίνονται όλα στην Ευρώπη για την δημοκρατία;
Το Γενάρη οι έλληνες πολίτες ψήφισαν για μια κυβέρνηση που είχε δεσμευτεί για τον τερματισμό της λιτότητας. Εάν η κυβέρνηση είχε εκπληρώσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της, θα είχε ήδη απορρίψει την πρόταση. Αλλά ήθελε να δώσει την ευκαιρία στον ελληνικό λαό να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό το τόσο σημαντικό για την μελλοντική ευημερία της χώρας τους ζήτημα. Αυτή η ανησυχία για τη λαϊκή νομιμοποίηση είναι ασυμβίβαστη με τις πολιτικές της ευρωζώνης, που ποτέ δεν ήταν και τόσο δημοκρατικές. Τα περισσότερα μέλη-κυβερνήσεις της δεν επιδίωκαν την έγκριση των λαών τους για την παράδοση της νομισματικής κυριαρχίας τους στην ΕΚΤ. Όταν η Σουηδία το έπραξε, οι σουηδοί είπαν όχι. Αντιλαμβάνονταν ότι η ανεργία θα αυξανόταν εάν η νομισματική πολιτική της χώρας καθοριζόταν από μια κεντρική τράπεζα που μεριμνούσε μονόπλευρα για τον πληθωρισμό (και επίσης ότι δεν θα υπήρχε επαρκής μέριμνα για την χρηματοπιστωτική σταθερότητα). Η οικονομία θα υπέφερε, γιατί το οικονομικό μοντέλο στο οποίο στηρίζεται η ευρωζώνη είχε ως βασική προϋπόθεση τις σχέσεις εξουσίας εις βάρος των εργαζομένων. Και, ασφαλώς, αυτό που βλέπουμε σήμερα, 16 χρόνια μετά την θεσμοθέτηση αυτών των σχέσεων στην ευρωζώνη, βρίσκεται στον αντίποδα της δημοκρατίας: Πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να δουν το τέλος του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της αριστερής του κυβέρνησης. Εξάλλου, είναι εξαιρετικά ενοχλητικό να υπάρχει στην Ελλάδα μια κυβέρνηση που αντιτίθεται με τέτοιο τρόπο σε αυτές τις πολιτικές που έχουν κάνει τόσα πολλά, ώστε να αυξηθεί η ανισότητα σε τόσες πολλές προηγμένες χώρες και η οποία είναι τόσο αφοσιωμένη στον περιορισμό της ανεξέλεγκτης εξουσίας του πλούτου. Φαίνεται ότι είναι πεπεισμένοι ότι μπορούν να ρίξουν την ελληνική κυβέρνηση με το να την εκβιάζουν να αποδεχτεί μια συμφωνία που έρχεται σε αντίθεση με την εντολή την οποία έχει λάβει.
Είναι δύσκολο να συμβουλεύσουμε τους έλληνες για το πώς θα ψηφίσουν στις 5 Ιούλη. Ούτε η εναλλακτική λύση -έγκριση ή απόρριψη των όρων της τρόικας- θα είναι εύκολη, ενώ και τα δυο ενέχουν υπερβολικό ρίσκο. Ένα ΝΑΙ θα σήμαινε μια χωρίς τέλος ύφεση. Ίσως μια χώρα στα πρόθυρα της εξάντλησης -μια χώρα που έχει ξεπουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της και της οποίας η νεολαία έχει μεταναστεύσει- θα μπορούσε τελικά να καταφέρει διαγραφή του χρέους της. Ίσως, έχοντας συρρικνωθεί σε μια μεσαίου εισοδήματος οικονομία, η Ελλάδα μπορεί τελικά να καταφέρει να λάβει βοήθεια από την Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτά όλα είναι πιθανό να συμβούν την επόμενη ή μεθεπόμενη δεκαετία.
Αντίθετα, το ΟΧΙ θα δώσει τουλάχιστον τη δυνατότητα στην Ελλάδα, μια χώρα με ισχυρή δημοκρατική παράδοση, να πάρει την τύχη της στα δικά της χέρια. Ο ελληνικός λαός μπορεί να έχει την ευκαιρία να σχεδιάσει ένα μέλλον, το οποίο, ίσως,  χωρίς την ευημερία του παρελθόντος είναι πολύ πιο αισιόδοξο από το σημερινό ασυνείδητο βασανιστήριο.
Εγώ ξέρω πως θα ψήφιζα.
Πηγή: project-syndicate.org,tvxs.gr
Μετάφραση : Αιμιλία Κουκούμα, Αλίκη Κοσυφολόγου / RedNotebook
Διαβαστε περισσοτερα............. »

ELA αθλιότητα στον τόπο σου …


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 
Μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής μας έλεγαν ότι ο Ντράγκι θα κλείσει την κάνουλα. Θα κόψει  έλεγαν (και εύχονταν) τον ELA, θα βγάλει από την πρίζα τις ελληνικές τράπεζες και ζήτω η σπέκουλα και η τρομοκρατία… 
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική  Τράπεζα όμως έδωσε παράταση. Και όπως λένε ανεπίσημες πλην εγκυρότατες πηγές, είναι υποχρεωμένη να δώσει και την Τετάρτη ακόμη και αν δεν υπάρξει πρόγραμμα, ακόμη και αν δεν υπάρξει παράταση. Ο λόγος είναι απλός: Εάν η Ελλάδα  βγει από το ευρώ, μέσα στο καλοκαίρι δεν θα υπάρχει ούτε ευρώ, ούτε Ευρωζώνη…
Αλά αυτά είναι λεπτομέρειες για τη μαύρη προπαγάνδα. Μόλις συνήλθαν από την ανακοίνωση της ΕΚΤ, οι΄»Μπάμπηδες» σε όλα τα ΜΜΕ , έδιναν την είδηση σαν να επρόκειτο η  ΕΚΤ να αποφασίσει αύξηση και όχι διακοπή της χρηματοδότησης, όπως οι ίδιοι διακινούσαν. » Δεν αυξάνει τη χρηματοδότηση η ΕΚΤ» πρότασσαν στους τίτλους τους, παραποιώντας έτσι την αλήθεια.
Στο παιχνίδι έχουν μπει όχι μόνο τα εγχώρια όργανα του Μαύρου Μετώπου αλλά και το BBC ! Πέντε ώρες πριν, μετέδιδε την «αποκλειστική» είδηση ότι «η Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα στη σημερινή της συνεδρίαση σκοπεύει να διακόψει την παροχή της έκτακτης χρηματοδότησης (ELA) στις Ελληνικές Τράπεζες». Λίγο αργότερα, ο δημοσιογράφος που πήρε τη συνέντευξη, έγραψε στο twitter ότι ο Γ. Βαρουφάκης, μιλά στο BBC για capital controls. Δεν διευκρίνιζε τι λέει ο υπουργός. Καλύφθηκε πίσω από το γεγονός ότι τον ρώτησε για ένα τέτοιο ενδεχόμενο… Την πληροφορία αναμετέδωσαν βεβαίως ασμένως ταπρόθυμα ΜΜΕ στην Ελλάδα, υπό τον τίτλο «ο Βαρουφάκης προαναγγέλλει το ΒΒC  Capital Controls. Φυσικά η διάψευση από τον ίδιο τον υπουργό Οικονομικών, πέρασε στα ψιλά. Ουδείς έκανε τον κόπο να ανατρέξει στην πρωτογενή πηγή, δηλαδή την ίδια τη συνέντευξη, όπου ο Γ.Βαρουφάκης ακούγεται να λέει πως θεωρεί αποκρουστικό ένα τέτοιο ενδεχόμενο.( http://www.bbc.co.uk/programmes/b0606vv1).
Η αθλιότητα συνεχίστηκε σε βάρος του υπουργού Εσωτερικών Ν. Βούτση ο οποίος «εμφανίστηκε»να προαναγγέλλει μέσω twitter  ότι «τη Δευτέρα θα κλείσουν οι τράπεζες». Δεν ήξεραν όμως οι άθλιοι ότι ο Ν.Βούτσης δεν έχει καν λογαριασμό στο twitter! Μετά από έλεγχο της Υπηρεσίας Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην οποία προσέφυγε ο υπουργός, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για πλαστό λογαριασμό ενός Ιταλού, στο όνομα Tomasso Depedetti... Οι δηλώσεις στο ΑΠΕ-ΜΠΕ του υπουργού Εσωτερικών, για «βρώμικο πόλεμο ενάντια στην κυβέρνηση τις κρίσιμες αυτές ώρες» δεν μεταδόθηκαν φυσικά ποτέ…
Στον ίδιο καμβά του ζωτικού ψεύδους κινήθηκε και χθες στη Βουλή και η Τρόϊκα Εσωτερικού.Οι εκπρόσωποι της Τρόϊκας στο ελληνικό κοινοβούλιο, επιχειρηματολόγησαν με γνώμονα ένα ανύπαρκτο επιχείρημα: “Το δημοψήφισμα λένε δεν έχει αντικείμενο, αφού δεν υπάρχει πρόταση»!
Όμως ούτε ο Νταίσελμπλουμ το Σάββατο, ούτε ο Γιούνκερ την Κυριακή, διατύπωσαν κάτι τέτοιο. Λένε μόνο ότι διεκόπησαν οι συνομιλίες με ευθύνη της ελληνικής πλευράς.Γνωρίζουν καλά πως αν ανακοινώσουν απόσυρση της πρότασής τους, αφενός θα έχουν κάνει «μάγκα» τον Τσίπρα αφού θα φανεί ότι υποχώρησαν λόγω δημοψηφίσματος, αφετέρου θα τιναχτεί το ευρωπαϊκό σύστημα στον αέρα, με ανυπολόγιστες συνέπειες …
Ο βρώμικος πόλεμος και η επιχείριση χειραγώγησης της κοινής γνώμης συνεχίζεται μέσω δημοσκοπήσεων και θα συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή του δημοψηφίσματος με κάθε αθέμιτο τρόπο.
Το νου μας …  
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Αυτό είναι το ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος- Η διαδικασία της ψηφοφορίας
















































Στον τόπο διαμονής τους και όχι στα ειδικά εκλογικά τμήματα θα ψηφίσουν οι ετεροδημότες στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Μέχρι τις τελευταίες εκλογές οι ετεροδημότες ψήφιζαν σε προκαθορισμένα εκλογικά τμήματα ανάλογα με την εκλογική περιφέρεια όπου είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους (π.χ. οι Θεσσαλονικείς που ζουν στην Αθήνα ψήφιζαν στη Νέα Σμύρνη), ενώ την Κυριακή θα ψηφίσουν στον τόπο διαμονής τους. Οι εκλογικοί κατάλογοι είναι ήδη ενημερωμένοι με τον τόπο διαμονής των ετεροδημοτών, απλά θα πρέπει να μάθουν για το νέο εκλογικό τμήμα, όπου θα ψηφίσουν.
Δικαίωμα να ψηφίσουν στον τόπο διαμονής τους, έχουν οι ετεροδημότες που είχουν υποβάλλει τη σχετική αίτηση έως την 30η Απριλίου 2015, καθώς το δημοψήφισμα θα διενεργηθεί µε βάση τους εκλογικούς καταλόγους της β΄ αναθεώρησης 2015, οι οποίοι περιλαμβάνουν τις μεταβολές που έχουν συντελεστεί έως εκείνη την ημερομηνία.
Για πρώτη φορά θα κληθούν να ψηφίσουν 108.371 18άρηδες, εκ των οποίων 55.206 άνδρες και 53.165 γυναίκες. Ο συνολικός αριθμός του εκλογικού σώματος είναι 9.855.029 εκ των οποίων 4.772.029 άνδρες και 5.082.965 γυναίκες. Άρα, δεδομένου ότι με βάση το νόμο 4023/2011, το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα είναι δεσμευτικό, όταν στην ψηφοφορία λάβει μέρος τουλάχιστον το 40% όσων έχουν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους, τότε την Κυριακή θα πρέπει να προσέλθουν στις κάλπες τουλάχιστον 3.942.012 ψηφοφόροι.
Το υπουργείο Εσωτερικών έχει ενημερώσει, ότι για τη διευκόλυνση της εκλογικής διαδικασίας προβλέπεται η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στα ίδια εκλογικά τμήματα, με τις ίδιες εφορευτικές επιτροπές και τους ίδιους δικαστικούς αντιπροσώπους και εφόρους, όπως είχαν ορισθεί για τις εθνικές εκλογές της 25.1.2015 και με συντετμημένες προθεσμίες.
Λόγω του ασφυκτικού χρονικού περιθωρίου, οι αρμόδιοι του υπουργείου Εσωτερικών έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου ώστε την Κυριακή όλα να είναι στη θέση τους και ειδικότερα οι εκλογικοί σάκοι με τα περίπου 12 εκατομμύρια ψηφοδέλτια. Ο υπουργός Νίκος Βούτσης με έγγραφό του προς τις περιφέρειες, που φέρει την ένδειξη του εξαιρετικά επείγοντος, ζητεί να μεριμνήσουν για την έγκαιρη προμήθεια των απαραίτητων ειδών που θα χρειαστούν οι εφορευτικές επιτροπές (σφραγίδες, στυλό διαρκείας, λουκέτα για τις κάλπες κ.λπ.).
Ο υπουργός Εσωτερικών με έγγραφό του, ζητά από τους αρμόδιους φορείς (προέδρους Πρωτοδικών, Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, Περιφέρειες, Δήμους) να μεριμνήσουν ώστε να μην ασκήσουν το εκλογικό δικαίωμα τα άτομα για τα οποία έχει ανακληθεί η απόφαση καθορισμού της ιθαγένειάς τους.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οταν έκλαψαν οι δημοσιογράφοι

Σε τέτοιες στιγμές η ψυχραιμία για λίγους, πολύ λίγους δημοσιογράφους εξαντλείται ταχέως και, σε συνδυασμό με τη φυσική κούραση, επέρχεται μια μορφή πανικού

Συντάκτης: 

Η ψυχραιμία είναι συστατικό στοιχείο της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος. Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι. Το λένε και οι αρχές δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ. Υπάρχουν όμως και συνάδελφοι δημοσιογράφοι που δυστυχώς αφήνονται στο συναίσθημά τους, τις εμμονές και τις ιδεοληψίες τους σε στιγμές κρίσιμες.
Μια από αυτές εκτυλίχθηκε το απόγευμα του Σαββάτου στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Eurogroup, που δεν έδωσε παράταση της δανειακής σύμβασης στην Ελλάδα, ώστε ο λαός να αποφασίσει απρόσκοπτα για τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Τι ακριβώς συνέβη όμως; Πόσοι και ποιοι ήταν αυτοί οι «Ελληνες δημοσιογράφοι που έκλαιγαν στο press room στις Βρυξέλλες»;
Η απόφαση του Eurogroup δημιούργησε αρχικά παγωμάρα στην αίθουσα όπου βρίσκονταν δημοσιογράφοι απεσταλμένοι από την Ελλάδα, αλλά και οι μόνιμα παροικούντες τις Βρυξέλλες. Οι πληροφορίες «έσκαγαν» στο πρόσωπό τους με ρυθμούς πολυβόλου, πληροφορίες που έπρεπε να «φιλτραριστούν», να αξιολογηθούν και να αναμεταδοθούν, ώστε να δοθεί μια ακριβής εικόνα τού τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες και πώς μπορεί να επηρεαστεί η οικονομική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα.
Σε τέτοιες στιγμές η ψυχραιμία για λίγους, πολύ λίγους δημοσιογράφους εξαντλείται ταχέως και, σε συνδυασμό με τη φυσική κούραση, επέρχεται μια μορφή πανικού. Σε τέτοιες στιγμές μάλιστα συνηθίζεται στις Βρυξέλλες να «ξεμυτίζουν» οι αναφερόμενοι στα ρεπορτάζ ως «Ευρωπαίοι αξιωματούχοι», οι οποίοι ασκούνται στο ευγενές άθλημα του «spinning», ήτοι, στην παρασκηνιακή προπαγάνδα θέσεων ενός φορέα. Εμφανίζονται δηλαδή στις δημοσιογραφικές αίθουσες στελέχη των θεσμών και ξεκινούν οι ερμηνείες για τις πρόσφατες αποφάσεις.
Ενας εξ αυτών, Γερμανός που εργάζεται κοντά σε στέλεχος της ΕΚΤ και κυκλοφορεί διαρκώς στους διαδρόμους των ευρωπαϊκών κτιρίων, ξεκίνησε να μιλά για το τι φέρνει η απόφαση του Eurogroup. Τον παρακολουθούσαν και Ελληνες δημοσιογράφοι, ενώ κάποιος εξ αυτών τον ρώτησε αν η απόφαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (πλην του Ελληνα) ισοδυναμεί με έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ο «αξιωματούχος» απάντησε «Grexit is on the way», δηλαδή «το Grexit έρχεται».
Στο άκουσμα αυτής της φράσης τρεις δημοσιογράφοι, η μία εργαζόμενη σε ελληνική εφημερίδα και οι άλλες δύο εργαζόμενες σε μεγάλο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων με ισχυρό ρόλο στη διαμόρφωση της διεθνούς ειδησεογραφίας, δεν άντεξαν, για διαφορετικούς λόγους.
Μια και στις Βρυξέλλες οι δημοσιογράφοι έχουμε πλέον «γράψει πολλά χιλιόμετρα», ένα είναι σίγουρο: ότι η μία δημοσιογράφος ξέσπασε προφανώς λόγω ιδεολογικής τοποθέτησης και πιθανότατα χαρακτήρα, ενώ οι άλλες δύο συνάδελφοι επηρεάστηκαν ξεκάθαρα από την πρώτη, κυρίως λόγω της διαρκούς προπαγάνδας στην οποία καλούνται να αντεπεξέλθουν. Αλλωστε είναι κοινό μυστικό ότι οι Ελληνες εργαζόμενοι σε διεθνή πρακτορεία υφίστανται ποικίλες πιέσεις από συναδέλφους τους.
Η μετάδοση της «είδησης»
Οι υπόλοιποι περίπου 20 Ελληνες δημοσιογράφοι παρέμειναν απολύτως ψύχραιμοι, ενώ απόρησαν γιατί υπήρξε τόσο μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση, απλά και μόνον εξαιτίας μιας επιτηδευμένης «διαρροής». Το όλο θέμα θα μπορούσε να λήξει εκεί. Ωστόσο η «δίψα» για «δάκρυα και αίμα» στην ελληνική τηλεόραση μεγέθυνε το όλο σκηνικό σε υπερβολικό βαθμό, αιφνιδιάζοντας και τους ίδιους τους εργαζομένους σε αυτό.
Τη στιγμή εκείνη, η συνάδελφος που κάλυπτε τα γεγονότα για το Mega βρισκόταν σε «ανοιχτή γραμμή» με τον προϊστάμενο του έκτακτου δελτίου στην Αθήνα. Ο προϊστάμενός της φώναζε τόσο πολύ στο ακουστικό του, που σχεδόν ακουγόταν σε όλη την αίθουσα: «Πες μου τι γίνεται εκεί!».
Η συνάδελφος, αιφνιδιασμένη προφανώς από τον πανικό στην Αθήνα, είπε ότι υπάρχουν δημοσιογράφοι που κλαίνε. «Βγαίνεις τώρα στον αέρα να το πεις!», ήταν η απάντηση του προϊσταμένου. Και σε λίγα δευτερόλεπτα η ανταποκρίτρια βρισκόταν στον αέρα του μεγάλου καναλιού με την «είδηση» κάτω από την εικόνα της: «Εκλαιγαν Ελληνες δημοσιογράφοι στις Βρυξέλλες».
Τα περισσότερα τηλέφωνα των υπόλοιπων δημοσιογράφων «έσπασαν» ακαριαία (σ.σ. το κινητό τηλέφωνο του γράφοντος για εντελώς διαφορετικούς λόγους) με τους προϊσταμένους τους να ρωτούν αν ισχύει όλο αυτό και γιατί δεν είχαν την είδηση πρώτοι στον δικό τους τηλεοπτικό «αέρα».
Αντε να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα. Αρκετοί δημοσιογράφοι εκνευρίστηκαν τόσο, που φώναζαν «ξεφτιλιζόμαστε», «έλεος με τα ψέματα» και άλλα τινά. Η συνάδελφος ανταποκρίτρια του «επίμαχου» καναλιού, πάντως, αμέσως αφότου έκλεισε τη σύνδεση με την Αθήνα, κατανόησε το λάθος και μονολόγησε «έκανα βλακεία».
Η στόχευση του καναλιού, προφανής. «Αφού οι δημοσιογράφοι, που ξέρουν τα πράγματα λεπτομερώς και από τα “μέσα” κλαίνε, φαντάσου τι γίνεται στην πραγματικότητα», θα σκέφτηκαν αρκετοί πίσω στην Ελλάδα. Επρόκειτο όμως για μια εικόνα εντελώς αποσπασματική, αφού οι περισσότεροι δημοσιογράφοι έκαναν καλά τη δουλειά τους και με υποδειγματική νηφαλιότητα.
Θα μπορούσε να αποφευχθεί όλο αυτό; Δύσκολο το ερώτημα, αφού απαιτεί, όπως είπαμε και παραπάνω, επαγγελματική ψυχραιμία και νηφαλιότητα υπό πολύ αντίξοες συνθήκες. Σίγουρα πάντως, αν τα δελτία ειδήσεων στέκονταν με μεγαλύτερη υπευθυνότητα έναντι του αντικειμένου τους και δεν το ανήγαν σε «ειδησεογραφικό σόου», τότε θα συζητούσαμε σήμερα για την ουσία και όχι για την εικόνα.
Πηγη www.efsyn.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΝΑΙ στη δημοκρατία, ΟΧΙ στον εκβιασμό

Έκκληση Γερμανών Πανεπιστημιακών και πολιτικών στελεχών. Υπογράφουν γνωστοί πανεπιστημιακοί, όπως ο καθηγητής Ελμαρ Αλτφάτερ, και πολιτικά στελέχη, όπως ο επικεφαλής του Die Linke, Γκρέγκορ Γκίζι



Ενα «κοινό σπίτι» απαιτεί περισσότερα από ό,τι ένα ταμείο που το διαχειρίζονται οι θεσμοί, ιδίως μάλιστα όταν οι εκπρόσωποί του είναι ανίκανοι και γεμάτοι μίσος έναντι δημοκρατικών εναλλακτικών λύσεων
Η δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη, ένα έτσι κι αλλιώς ημιτελές εγχείρημα, βρίσκεται στα τέλη Ιουνίου του 2015 μπροστά στην άβυσσο: Οι μεν ζουν ως δανειστές σε ένα Grand Hotel με μεγάλη πολυτέλεια και ωραία θέα, οι άλλοι ως οφειλέτες σε έναν γκρεμό, από τον οποίο απειλούνται συνεχώς να πέσουν στη χρεοκοπία.
Η λεγόμενη τρόικα των τριών πανίσχυρων θεσμών φροντίζει να μετατρέψει την απειλή σε εκβιασμό. Σε οφειλέτες όπως η Ελλάδα δεν δίνεται η παραμικρή ευκαιρία, η απειλή της χρεοκοπίας αποσκοπεί στο να μετατρέψει την κυβέρνησή της σε πειθήνιο όργανο. Κοινωνικές και πολιτικές εναλλακτικές λύσεις προς τη λιτότητα αποτελούν ταμπού. Ακόμα και το προτεινόμενο από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δημοψήφισμα για το πακέτο λιτότητας της τρόικας ερμηνεύεται από τους υπουργούς Οικονομικών του Eurogroup –ενός τεχνοκρατικού ομίλου, όχι πολιτικού, υπόλογου στους ψηφοφόρους– ως προβοκάτσια.
Οι δανειστές τιμωρούν τη δημοκρατική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ με τον αποκλεισμό του Eλληνα υπουργού Οικονομικών από τις διαβουλεύσεις του λεγόμενου Eurogroup – μη διστάζοντας να παραβιάσουν ασύστολα το ευρωπαϊκό δίκαιο για να βγάλουν το άχτι τους. Το θέατρο που προσφέρουν ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ και οι άλλοι, θα μπει στην ευρωπαϊκή ιστορία ως το υπερθέαμα μιας μεγαλειώδους απόπειρας αυτοκτονίας της πολιτικής ελίτ, που στρέφεται εναντίον του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Η πολιτική της λιτότητας, με την οποία διαλύονται κράτη και καταστρέφονται κοινωνίες, προωθείται από το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Κομισιόν και το Eurogroup σε συνεννόηση με τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις της Ευρώπης – ο μεγάλος συνασπισμός των Σόιμπλε, Γκάμπριελ και Μέρκελ στη Γερμανία είναι η κινητήρια δύναμή της. Με την πολιτική της κοινωνικής αποψίλωσης, του μπλοκαρίσματος των επενδύσεων για την οικονομική ανασυγκρότηση, της πίεσης στα εισοδήματα των μαζών και της αποδυνάμωσης των συνδικάτων, τριπλασιάστηκε η ανεργία στην Ελλάδα από το 2007 έως το 2014 ανεβαίνοντας σχεδόν στο 30%.
Η ανεργία στη νεολαία υπερδιπλασιάστηκε φτάνοντας περίπου το 60%. Δεν είναι έτσι περίεργο ότι σε σύγκριση με την περίοδο προ της κρίσης το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι σήμερα κατά 25% χαμηλότερο και τα ιδιωτικά χρέη κατά 66% υψηλότερα, ενώ το ποσοστό των κρατικών χρεών ανέβηκε σχεδόν στο 180%. Παντού στην Ευρώπη έχει χειροτερέψει η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των ανθρώπων, στην Ελλάδα όμως αυτό πήρε ιδιαίτερα οξεία μορφή.
Εν όψει μιας τόσο παταγώδους αποτυχίας της πολιτικής της τρόικας είναι λοιπόν ορθό και κατανοητό να πατάει η ελληνική κυβέρνηση φρένο και να θέλει να ακολουθήσει μια άλλη πορεία από εκείνη που έχει προσχεδιαστεί στο «Grand Hotel Αβυσσος» - πόσο μάλλον που οι προκάτοχες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσαν να επιδείξουν οποιεσδήποτε επιτυχίες, παρ’ όλο που ακολουθούσαν επιμελώς τις οδηγίες της τρόικας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ενεργεί από αυτή την άποψη όχι μόνο προς το συμφέρον της Ελλάδας. Στο στόχαστρό του είναι και η διόρθωση ενός εμφανούς κατασκευαστικού λάθους του «ευρωπαϊκού σπιτιού»: Οι κάτοικοί του δεν είναι πολίτες με ίδια δικαιώματα (και υποχρεώσεις), αλλά από τη μια «έχοντες», ο πλούτος των οποίων αυξάνει στην κρίση και μέσω της κρίσης, και οφειλέτες από την άλλη, οι οφειλές των οποίων αυξάνουν επίσης συνεχώς στην κρίση και λόγω της κρίσης.
Στην Ευρώπη του 2015 μπορεί να μάθει κανείς εκείνο που δίδασκε ο μεγάλος Ελληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης: ότι το χρήμα διχάζει και ότι επομένως δεν μπορεί να ιδρύσει κανείς μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία, που ακολουθεί τη λογική του χρήματος, πρωτίστως στη βάση μιας νομισματικής ένωσης. Ενα «κοινό σπίτι» απαιτεί περισσότερα από ό,τι ένα ταμείο που το διαχειρίζονται οι θεσμοί, ιδίως μάλιστα όταν οι εκπρόσωποί του είναι ανίκανοι και γεμάτοι μίσος έναντι δημοκρατικών εναλλακτικών λύσεων.
Η ευρωφιλελεύθερη πολιτική των περασμένων 25 χρόνων –από τη Συμφωνία του Μάαστριχτ το 1991 μέχρι σήμερα– συνέβαλε στη διάσπαση της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Η Ελλάδα είναι το πιο δραματικό παράδειγμα, άλλα θα ακολουθήσουν. Γι’ αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν δίκιο να απαιτούν σεβασμό των συμφερόντων του ελληνικού λαού και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων και να ζητούν την ενίσχυση της συμμετοχής τους σε δημοκρατικές διαδικασίες. Μια δημοκρατική ψηφοφορία σχετικά ανήκει στα εκ των ων ουκ άνευ. Αυτό αποτελεί πρόοδο έναντι των αδιέξοδων όρων της τρόικας, οι οποίοι τείνουν να εκμηδενίσουν τον χώρο λήψης δημοκρατικών αποφάσεων.
Δεν πρόκειται μόνο για ελληνική υπόθεση. Τα τρέχοντα γεγονότα στην Ελλάδα αγγίζουν όλες τις Ευρωπαίες και όλους τους Ευρωπαίους. Η πρωτοβουλία για ένα δημοψήφισμα σχετικά με τις περαιτέρω ενέργειες για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους κερδίζει πίσω ένα μέρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων που ποδοπατήθηκαν από την τρόικα. Εμείς υποστηρίζουμε αυτή την πρωτοβουλία, επειδή είναι και προς το δικό μας συμφέρον.
Ταυτόχρονα στρεφόμαστε εναντίον των προσπαθειών των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης να ακρωτηριάσουν από το κορμί της Ευρώπης τον μικρό ελληνικό λαό – έναν λαό, «του οποίου το οικουμενικό ταλέντο και δραστηριότητα του εξασφαλίζουν μια θέση στην ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, που δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει ποτέ κάποιος άλλος λαός», όπως έγραψε ο Φρίντριχ Ενγκελς, τα 120 χρόνια από τον θάνατο του οποίου συμπληρώνονται το 2015. Τι μένει από την Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα; Μια απολίτιστη έρημη χώρα, μολυσμένη από τον νεοφιλελευθερισμό και διευθυνόμενη από τους θεσμούς.
Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι μια δημοκρατική ψηφοφορία σχετικά με την πολιτική της τρόικας στην Ελλάδα και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα γίνει σεβαστή από τους θεσμούς. Ολες οι απειλές περί άμεσης διακοπής της αναγκαίας βοήθειας προς την Αθήνα, που ακούγονται αυτές τις μέρες από το Eurogroup, την ΕΚΤ και τη γερμανική κυβέρνηση, είναι ανεύθυνες και αντιδημοκρατικές. Η απειλή του οικονομικού χάους αποβλέπει στο πνίξιμο της δημοκρατίας.
Ο χρόνος είναι χρήμα, αυτός είναι ο ανώτατος κανόνας των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης. Δεν καταλαβαίνουν καν ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες χρειάζονται χρόνο και ηρεμία για να αποφέρουν γενικά αποδεκτά αποτελέσματα. Οι λύσεις για τη σημερινή βαριά κρίση δεν επιτρέπεται να πλήξουν μονόπλευρα τους οφειλέτες με σκληρούς ή, ακόμη περισσότερο, βάναυσους και ανεκπλήρωτους όρους.
Οι δανειστές πρέπει να συμμετάσχουν στα κόστη της κρίσης. Μια χρεοκοπία πρέπει να ρυθμιστεί με κοινή συναίνεση, όχι με μονόπλευρες κατηγορίες και με την επιβάρυνση των ανθρώπων ενός κράτους-οφειλέτη. Στα σαλόνια του «Grand Hotel Αβυσσος» δεν πρέπει να ξεχαστεί ότι την κύρια ευθύνη για τη μιζέρια της κρίσης χρέους τη φέρουν οι χρηματιστικοί ζογκλέρ και οι πολιτικοί τους συνεργοί. Οι υπουργοί Οικονομικών του Eurogroup έχουν ξεχάσει ότι είναι υπεύθυνοι για μια συμφορά που έχουν προξενήσει οι ίδιοι και τα σπασμένα της οποίας καλείται τώρα να πληρώσει ο ελληνικός πληθυσμός – κάτι που με διαφορά φάσης θα πλήξει και άλλους λαούς της Ευρώπης.
Αίσχος για την πολιτική τάξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης! Αλληλεγγύη με τον ελληνικό πληθυσμό! Τιμή στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στην Αθήνα, που κάνει πράξη τη δημοκρατία, καθώς και στο ελληνικό Κοινοβούλιο και την απόφασή του να διεξαγάγει ένα δημοψήφισμα σχετικά με την καταστροφική πολιτική της λιτότητας.
Το κείμενο υπογράφουν γνωστοί πανεπιστημιακοί, όπως ο καθηγητής Ελμαρ Αλτφάτερ, και πολιτικά στελέχη, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής του κόμματος Die Linke στη γερμανική Βουλή, Γκρέγκορ Γκίζι. Οι υπογραφές ήδη έχουν ξεπεράσει τις 100.
Οι πρώτες υπογραφές στην «Εκκληση για την Ελλάδα» της 28ης Ιουνίου 2015
Prof. Elmar Altvater / Berlin
Malte Albrecht, BA // Universität Marburg/L.
Dr. Dr. Dario Azzellini / Johannes Kepler Universität (JKU) Linz
Prof. Dr. Rudolph Bauer / Bremen
Dr. Dr. Josef BAUM / Universität Wien
Judith Benda / Mitglied im Parteivorstand DIE LINKE 
Dr. Günter Berg / Berlin
PD Dr. Josef Berghold / Innsbruck
Dieter Bertz / Verleger / Berlin 
Prof. Dr. Ariane Brenssell / Berlin und Braunschweig
Dr. Joachim Bischoff / Hamburg
Prof. Dr. Ulrich Brand, Wien
Georg Brzoska / Berlin / Bündnis Griechenlandsolidarität Berlin
Dr. Florian Butollo / Jena
Laurie Cohen, Dr. phil. / A-6020 Innsbruck
Dr. Hans Coppi
Prof. Dr. Wolfgang Däubler / Bremen 
Dr. Judith Dellheim, Ökonomin, Berlin
Richard Detje / Ahrensburg
Dr. iur. Andreas Diers / Bremen
Gerhard Dilger / São Paulo 
Prof. Klaus Dörre / Jena 
Hartmut Drewes / Pastor i.R. / Bremer Friedensforum / Bremen
Michael Erhardt / 1. Bevollmächtigter Gewerkschaft IG Metall / Frankfurt/Main
Prof. Dr. Trevor Evans / Berlin School of Economics and Law (HWR)
Dr. Ulrike Faber /  Berlin 
Marion Fisch / Hamburg
Katrin Fischer / Verlegerin / Berlin 
Dr. Alexander Gallas / Universität Kassel
Prof. Dr. Eberhard von Goldammer / Witten
Gregor Gysi, Abgeordneter des Deutschen Bundestages und Vorsitzender der Fraktion DIE LINKE
Prof. em. Michael Hartmann / Technische Universität Darmstadt 
Claudia Haydt / Vorstandsmitglied Europäische Linke / Tübingen
Prof. Dr. Peter Herrmann EURISPES – Istituto di Studi Politici, Economici e Sociali / Roma / ITALIA
Prof. Rudolf Hickel / Bremen
Wieland von Hodenberg / Friedensaktivist und Autor / Bremen
Inge Höger / Mitglied des Deutschen Bundestags / DIE LINKE
Philip Hogh / Carl von Ossietzky Universität Oldenburg
Bernd Hüttner / Bremen 
Sima Kassaie / Mühltal
Clemens Knobloch / Hochschullehrer / Siegen
Dr. Juha Koivisto / Tampere (Finnland)
Dr. des. Julia König / Goethe Universität Frankfurt am Main
Prof. Ingrid Kurz-Scherf / Marburg/L.
Reinhart Kößler / Arnold Bergstraesser Institut / Freiburg/Brsg.
Dr. Gregor Kritidis / Hannover 
Jenny Künkel / Wissenschaftliche Mitarbeiterin / Goethe Universität Frankfurt 
Dr. Mike Laufenberg, Technische Universität Berlin 
Regine von Larcher / Weyhe
Detlev von Larcher / ehem. SPD-Mitglied des Deutschen Bundestags / Weyhe 
Dr. med. Dieter Lehmkuhl / Berlin
Ekkehard Lentz / Sprecher Bremer Friedensforum
Christoph Lieber / Hamburg
Daniel Mullis / Frankfurt am Main 
Jenny Künkel, Wissenschaftliche Mitarbeiterin, Goethe Universität Frankfurt 
Jan Latza  / Sozialwissenschaftler / Berlin 
Sabine Leidig / Mitglied des Bundestags DIE LINKE / Hanau
Dr. med. Christine Ligner / Birkenwerder
Peter Ligner / Birkenwerder
Prof. Birgit Mahnkopf / Hochschule  für Wirtschaft und Recht Berlin 
Ing. Mag. Martin Mair / Obmann „Aktive Arbeitslose Österreich“
Prof. Mohssen Massarrat / Berlin
PD Dr. Lutz Mez / Berlin
Daniel Mullis / Frankfurt am Main 
Bernhard Müller / Hamburg
Elfriede Müller / Berlin
Petra Neuhold / Wien
Willi van Ooyen, Wiesbaden,  Fraktionsvorsitzender DIE LINKE im Hessischen Landtag
Prof. Dr. Norman Paech / ehem. Mitglied des Deutschen Bundestags, DIE LINKE / Hamburg
Dr. med. Sabine Pfeiffer / Berlin
Tobias Pflüger, stellv. Parteivorsitzender DIE LINKE / Berlin und Tübingen / 
Dr. Oliver Pye / Universität Bonn
Björn Radke / Bahrenhof
Dr. Nadja Rakowitz / Frankfurt/M. / Redaktion Express
Prof. Dr. Werner Ruf / Edermuende
Prof. Rainer Rilling / Marburg
Dr. Thomas Sablowski / Frankfurt am Main und Berlin
Gerd Siebecke / Hamburg
Elke Schenk /Sozialwissenschaftlerin Vaihingen / Enz
Maren Schlierkamp / Hamburg
Klaus Schneider / Hamburg
Conrad Schuhler, München (isw)
Dr. Paul  Scheibelhofer / Wien
Prof. Dr. Herbert Schui / Buchholz
Dr. Marianne Engelhardt-Schagen und Dr. Udo Schagen / Altwustrow-Oderaue
Dr. David Salomon / Universität Siegen
Bernhard Sander / Wuppertal
Prof. Dr. Werner Schmidt / 13971 Stavsnäs / Schweden
Cornelia Schöler / Dip.Pol. / Berlin
Dr. Susanne Schultz / Universität Frankfurt
Prof. Dr. Jürgen Schutte / Berlin
Marianne Sörensen-Bauer / , Psychotherapeutin / Bremen 
Eric Sons / Hamburg.
Roland Süß / Mitglied im Attac Koordinierungskreis / Birkenau, 
Johannes Tesfai / Hamburg
Dr. Vassilis S. Tsianos / Universität Hamburg, Institut für Soziologie
Athena Tsaoussis / Wiesbaden 
Daniela Trochowski / Staatssekretärin des MdF Brandenburg / DIE LINKE Brandenburg / Berlin
Margarita Tsomou / Berlin / Herausgeberin Missy-Magazin
Dorothee Vakalis, πάστορας / Pfrin i.R. /  Thessaloniki, 
Dr. Markus Vogt / Rottweil
Dr. Stefan Vogt / Frankfurt am Main
Harald Weinberg / Mitglied des Deutschen Bundestags DIE LINKE / Nürnberg
Dr. Thomas Weiß /  Berlin
Christa Wichterich / Köln
Dr. Winfried Wolf / Michendorf
Prof. Dr. Christian Zeller / University of Salzburg
Martin Zeis / Stuttgart
Prof. Aram Ziai / Kassel 

Πρωτοβουλίες, Εκδόσεις:
«Express»,  Zeitung für sozialistische Betriebs- und Gewerkschaftsarbeit 
«FaktenCheck:HELLAS» (Berlin)
«Lunapark21»
«LabourNet Germany»
VSA Verlag Hamburg
Redaktion Zeitschrift «Sozialismus»
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τι μας είπε ο κ. Γιούνκερ;

Ο προέδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είπε ψέματα


Συντάκτης: 

Είπε σαφώς ψέματα: ότι οι δανειστές δήθεν δεν είχαν θέσει τελεσίγραφο, ότι δήθεν δεν απαιτούν μειώσεις των συντάξεων και των μισθών, ότι τάχα μου δεν ανεβάζει τον ΦΠΑ.
Μας παρακάλεσε ειλικρινά να μείνουμε στο ευρώ. Και παρενέβη με πρωτοφανή άκομψο τρόπο υπέρ του «Ναι» στο επικείμενο δημοψήφισμα, απειλώντας τους Έλληνες και την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με... αυτοκτονία.
Δηλαδή, ολόκληρος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ομολογεί ότι τελεί εν συγχύσει. Ότι οι Θεσμοί έχουν πανικοβληθεί, ότι θέλουν αμέσως νέα διαπραγμάτευση υποχωρώντας ήδη από τώρα στις συντάξεις, στους μισθούς και στον ΦΠΑ.
Κατά την άποψή μου ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε, πολύ ισχυρότερος πλέον, την πρωτοβουλία των κινήσεων και μπορεί με νηφαλιότητα να αναμένει τα νέα αυτογκόλ των θεσμών και της τρόικας εσωτερικού, αλλά και τις νέες βελτιωμένες προσφορές υπέρ του λαού και της χώρας μας, από τους πιστωτές, όπως λόγου χάρη την αναδιάρθρωση του αβίωτου χρέους και την άμεση χρηματοδότηση της ελληνικής ανάπτυξης με στόχο τις νέες θέσεις εργασίας και την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και της εγχώριας αγοράς.
Υ.Γ.: Αν κάποιος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης παρακολουθεί το efsyn.gr ας εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτρέψει τις αναλήψεις καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες σε όσους καταθέτες φέρουν πίσω τουλάχιστον το ισόποσο .από τις τράπεζες του εξωτερικού και τοποθετήσουν τα λεφτά τους στην Ελλάδα.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Σαν έτοιμος από καιρό, αποχαιρέτα την, την…
























Και τώρα τι θα απογίνουμε;
Αν δεν μας δώσουν τα λεφτά, τι θα κάνουμε;
Πως θα ζήσουμε;
Ανύμποροι. Μοιάζουμε σαν κάτι τεμπελχανάδες, που ζουν με το μπουρμπουάρ που τους δίνει ο πατέρας τους, ξαπλωμένοι όλη μέρα στις καφετέριες, πίνοντας καφέδες και βλέποντας τα γκομενάκια να περνούν.
Αυτό είμαστε οι Έλληνες;
Μας δίνουν λεφτά οι ξένοι, ζουμε. Δεν μας δίνουν, πεθαίνουμε;
Πως γίναμε έτσι;
Δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, δεν ξέρουμε που πάμε.
Σα να είναι έρημος αυτός ο τόπος. Σα να μην παράγουμε τίποτα. Σα να στεγνώσανε τα χώματα, σα να ξεράθηκαν οι ελιές!
Σα να μην είμασταν ποτέ γεωργοί, κτηνοτρόφοι, χτίστες, επιστήμονες. Σα να μην υπήρξαμε ποτέ.
Σα να ήμασταν πάντα όλοι άνεργοι και περιμέναμε τους Γερμανούς να μας δώσουν κάτι τις, για να βγάλουμε τη γυναίκα μας μία βόλτα.
Μία φωνή ακούς από τους νέους ανθρώπους.. Τι να κάνουμε εδώ; Δεν βρίσκω τι να κάνω. Ψάχνομαι τόσο καιρό.
Όλες οι μικρές επιχειρήσεις βουλιάζουν. Ποιοι να αγοράσουν; Τα 3.000.000 φτωχοί;
Οι 1.500.000 άνεργοι; Οι 300.000 νέοι που μετανάστευσαν; Ποιοι; Αυτοί που απολύθυηκαν; Αυτοί που δεν έχουν σύνταξη;
Οι οικογένειες που ζουν με ένα μισθό; Ποιοι;

Γίναμε φαντάσματα των εαυτών μας. Γίναμε μικρότεροι του ίσκιου μας.

Και έρχονται πάλι να μας ξαναφοβίσουν.
Θα σας το κόψουμε το μπουρμπουάρ.
Ο φόβος είναι αιλουροειδές που σκαρφαλώνει στα γεράματα. Αν σκαρφαλώσει σε νεανικό σώμα, τότε αυτό γερνάει απότομα.
Αν δείτε νέους σαν γέρους να μιλούν, είναι που ο φόβος σκαρφάλωσε.
Αλλά τι να φοβηθείς, όταν έχεις τα χέρια σου, τα πόδια σου, και το μυαλό σου;
Η χώρα καταστράφηκε. Το μόνο που έχει μείνει όρθιο είναι οι ανοιχτές τηλεοράσεις. Είναι η πόρτα, από την οποία διαχέεται ο φόβος.
Ναι η χώρα συγκρούστηκε με τον 21ο αιώνα και βρέθηκε χωρίς όραμα στη νέα εποχή.
Ποιος θα μεταποιήσει και θα μεταμορφώσει το δημόσιο;
Παλιά χρειαζόταν 25 σφραγίδες για να επιβεβαιώσεις την ταυτότητα σου. Τώρα χρειάζεται μία.
Οι 24 σφραγίδες κρύβονται για να μην τις βρουν.
Φοβούνται μην τους πουν “Έλα εδώ εσύ, τι κάνεις τώρα που δεν έχεις να σφραγίζεις;
Δεν χρειάζεται να απολυθούν οι 24 σφραγίδες, χρειάζονται νέο προορισμό. Χρειάζονται να εξυπηρετήσουν την αναγκαιότητα της εποχής.
Οι πολιτικοί μας φοβήθηκαν να δουν το μέλλον. Βολεύτηκαν στο να δανείζονται.

Και φτάσαμε σήμερα να ζούμε χωρίς να έχουμε ζωή. Απαθείς. Ανίκανοι να κάνουμε κάτι για τη χώρα μας.

Εξαρτημένοι από το μπουρμπουάρ του Γερμανού φιλευσπλαχνου.
Βλέπετε να προχωράει τίποτα;

Γιατί έπεσε ο Παπανδρέου; Γιατί ψήφισε μνημόνιο!

Γιατί έπεσε ο Σαμαράς; Γιατί ψήφισε μνημόνιο!

Πως γίνεται λοιπόν σήμερα όλες οι εφημερίδες να έχουν γκάλοπ, που ούτε λίγο ούτε πολύ, ζητούν από τον Τσίπρα να ψηφίσει και 3ο μνημόνιο;
Είναι βίτσιο του λαού αυτού να θυσιάζει έναν αρχηγό για κάθε μνημόνιο;
800 εκατομμύρια ευρώ ήταν τα μέτρα του Χαρδούβελη είπε ο Σαμαράς. Και υα έφτασε 8 δις ο Τσίπρας. Όχι οι ξένοι, ο Τσίπρας!
Πήγε δηλαδή στην Ευρώποι και είπε δεκαπλασιάστε μου αυτά που σας έδινε ο Σαμαράς.
Να υπενθυμίσω ότι το πρωτογενές πλεόνασμα που ήθελε να υπογράψει ο Σαμαράς, αντιστοιχεί σε 20 δις μέτρα. Για αυτό έπεσε.
Το λέω για να μη νομίζει ότι έπεσε για 800 ψωροεκατομμύρια.
Το χρέος αυτό είναι αβίωτο. Κανείς δεν επιθυμεί την δραχμή. Λάθος μπήκαμε στο Ευρώ, λάθος να βγούμε από το Ευρώ.
Αλλά ας μας αφήσουν να συνέλθουμε. Ας μας αφήσουν να ξαναπιάσουμε με τα χέρια μας τη ζωή μας και τη γη μας.
Δεν μπορούμε να πάμε μήνα-μήνα, μέρα-μέρα δίνοντας μας ρευστότητα με το σταγονόμετρο.
Άκουσα τον Θεοδωράκη, την Φώφη και τον Σαμαρά που ετοιμάζονται να κάνουν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό μέτωπο μαζί.
Να λένε πως ο Τσίπρας είναι ο μοιραίος άνθρωπος. Αναποδογυρίσανε οι έννοιες στο μυαλό.

Έφτασε να είναι μοιραίος άνθρωπος αυτός που αντιστέκεται και ωραίος αυτός που υποκύπτει.

Ναι είναι αλήθεια. Όσοι αντιστάθηκαν στους Γερμανούς τότε στη κατοχή, τους εκτέλεσαν.
Τους δοσίλογους τους κράτησαν ζωντανούς.
Όμως κανένας στην ιστορία δεν θυμάμαι να κατέθεσε στεφάνι σε κάποιον δοσίλογο.
Γιατί οι δοσίλογοι δεν ήταν μοιραίοι, ήταν ωραίοι υποτελείς.
Ας σταματήσουμε τις υστερίες, να τρέχουμε για μακαρόνια και ρύζια.

Δεν είναι ντροπή να τρέχουμε στα ΑΤΜ ακούγοντας τις τηλεοράσεις να ουρλιάζουν μέσα στη νύχτα;

Τι να κάνει ο άνθρωπος, όταν ακούει πως η Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα δεν μας στηρίζει πια, γιατί τολμήσαμε να κάνουμε δημοψήφισμα στη χώρα μας; Δεν θα πανικοβληθεί όταν έχει να ταΐσει το παιδί του, όταν έχει να πληρώσει τους γιατρούς, όταν έχει ν απληρώσει τα φάρμακα του;
Θέλουν να οδηγήσουν τον κόσμο έξω από το Μαξίμου. Ζούμε ένα νέο ιδιότυπο πραξικόπημα.
Ή πέφτει η κυβέρνηση και μας δίνουν λεφτά ή μας χρεωκοπούνε.
Η ντροπή για αυτό που ζούμε, είναι πιο μεγάλη για τους Γερμανούς.
Μετά από αυτά που μας κάνανε στον πόλεμο, μας κάνουν τα ίδια και τώρα, με τον Σόϊμπλε στον ρόλο του ευαίσθητου Χίτλερ;

Κανείς δεν έχει καταθέσει στεφάνι στον Χίτλερ. Κι όμως κάποτε όλοι σκύβανε το κεφάλι σε αυτόν.

Γιατί οποιος καταστρέφει λαούς, όποιος δεν υπολογίζει ανθρώπους, όποιος χασκογελάει στον πόνο του άλλου, στεφάνι τιμής ποτέ δεν του πρέπει.
Κλείστε τις τηλεοράσεις. Σαν έτοιμος από καιρό αποχαιρέτα την, την Τρέμη που ουρλιάζει.
Αποχαιρέτα τους ωραίους και υποτελείς.
Λ.Λ.
Διαβαστε περισσοτερα............. »