Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Νεοναζί καμαρώνει: Χτύπησα με ΙΧ Πακιστανό και τον παράτησα


Τον καιρό που ήμουν νέα -υπήρξε και τέτοια εποχή, ω ναι- δεν κυκλοφορούσαν οικονομικοί μετανάστες στους δρόμους της Αθήνας.
Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπαμε ούτε Χρυσαυγίτες.
Όχι ότι έλειπαν οι ακροδεξιοί, οι μοχθηροί και επιθετικοί άνθρωποι, ή οι εγκληματικές φυσιογνωμίες.
Κάθε άλλο.
Αλλά τάγματα εφόδου παραστρατιωτικά, που να δρουν ως κράτος εν κράτει, δεν υπήρχαν κατά κανένα τρόπο.

Ούτε, φυσικά, φασισταριά τα οποία αντήλασσαν τηλεγραφήματα με φίλους τους βουλευτές (τα κινητά δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη, ώστε να στέλνουν sms), με τα οποία να καμάρωναν ότι πάτησαν με το αυτοκίνητό τους Πακιστανό -που έψαχνε για φαγητό στα σκουπίδια- και τον παράτησαν αιμόφυρτο στο δρόμο…

Σήμερα τα ζούμε όλα.
Με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Τελευταίο δείγμα η αθλιότητα Χρυσαυγίτη που είχε στείλει sms στον βουλευτή Παναγιώτη Ηλιόπουλο, με το οποίο έκανε χαβαλέ επειδή χτύπησε Πακιστανό και τον άφησε στο δρόμο.

Είναι άνθρωπος της νύχτας με χαμηλά ένστικτα και περιθωριακή συμπεριφορά, που τα κάνει και τα διαφημίζει;
Μπορεί. Το βέβαιο είναι, πάντως, ότι τα λέει και σπάει πλάκα με βουλευτή, ο οποίος έχει ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα και τους νόμους.

Ευτυχώς η Δικαιοσύνη έχει κάνει το καθήκον της. Παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία συγκρότησης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης πολλούς Χρυσαυγίτες και τους έχει ήδη προφυλακίσει.

Το ερώτημα είναι τι κάνουν κάποιοι πολίτες αυτού του τόπου. Πιο σωστά, κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, που και ψήφισαν Χρυσή Αυγή το 2012 και εξακολουθούν να δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι θα τους ξαναψηφίσουν.
Πριν από δυο χρόνια είχαν -υποτίθεται- το άλλοθι της άγνοιας για το χρυσαυγίτικο ποιόν, αλλά και της αγανάκτησης απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και στον πολιτικό κόσμο.

Τώρα δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνωρίζουν τους στόχους και τις μεθόδους της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής.
Υπάρχει δε τέτοια πλειάδα πολιτικών σχημάτων, στην οποία μπορούν να διοχετεύσουν την αγανάκτησή τους για τα παλιά κόμματα, ώστε δεν έχουν καμιά δικαιολογία για ψήφο στον Μιχαλολιάκο.
Όσοι τη δώσουν, τελικά, απλώς θα αποδείξουν ότι συμμερίζονται και τις χιτλερικές απόψεις τους και τις βίαιες μεθόδους τους.

Ας το ξέρουν και εκείνοι και εμείς οι υπόλοιποι…
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ενέσεις προπαγάνδας…

Η επίσκεψη Μέρκελ δεν είχε κανέναν ουσιαστικό σκοπό. Δεν υπογράφτηκε καμία διμερής συμφωνία, δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος για το αίτημα μείωσης του δημόσιου χρέους. Ήταν μια επίσκεψη με καθαρά επικοινωνιακό στόχο.


Η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια πρωτοφανή προσπάθεια προκειμένου να επηρεάσει το εκλογικό σώμα εν όψει των επικείμενων ευρωπαϊκών και περιφερειακών, δημοτικών εκλογών. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει για να γείρει την πλάστιγγα. Θεμιτά και αθέμιτα. Στο πλαίσιο αυτό, εμφανίζει την έξοδο στις αγορές ως ένα θέμα υψίστης εθνικής σημασίας, επιστρατεύει τη Γερμανίδα καγκελάριο αναζητώντας μια δήλωση στήριξης και ποιος ξέρει τι άλλο θα επιχειρήσει να κάνει μέχρι τις εκλογές.

Στην προσπάθεια να ξαναζεστάνει το περίφημο «success story» ρίχνει όλα τα όπλα που (νομίζει ότι) διαθέτει. Πιστεύοντας προφανώς ότι απευθύνεται σε μια κοινωνία η οποία δεν έχει μνήμη και η οποία δεν βιώνει μια απερίγραπτα σκληρή πραγματικότητα, η κυβέρνηση προπαγανδίζει με τρόπο ασύστολο. Με τον δανεισμό από τις αγορές με ένα επιτόκιο πολλαπλάσιο από εκείνο των δανειστών, η χώρα θα κληθεί να καταβάλει σε βάθος πενταετίας περισσότερα από 600 εκατ. ευρώ. Κι όμως, αυτή την πραγματικότητα την κρύβει και αρκείται σε διθυράμβους για την έξοδο στις αγορές.

Η χθεσινή επίσκεψη Μέρκελ δεν είχε κανέναν ουσιαστικό σκοπό. Δεν υπογράφτηκε καμία διμερής συμφωνία, δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος για το αίτημα μείωσης του δημόσιου χρέους. Ηταν μια επίσκεψη με καθαρά επικοινωνιακό στόχο: η Γερμανίδα καγκελάριος ήρθε για να ενισχύσει προεκλογικά την κυβέρνηση.

Κάτι ανάλογο παρατηρείται το τελευταίο διάστημα και από άλλους εκπροσώπους των δανειστών. Με δηλώσεις τους κολακεύουν τη χώρα μας για την «πρόοδο» που έχει πετύχει. Κι όμως, είναι οι ίδιοι εκπρόσωποι που λίγους μήνες πριν αναφέρονταν στις δυσκολίες με τις οποίες υλοποιούνται τα μνημόνια τα οποία μας επέβαλαν.

Είναι φανερό πως ανάλογες δηλώσεις στήριξης της ελληνικής κυβέρνησης θα δούμε και στο άμεσο μέλλον. Οι Ευρωπαίοι συντηρητικοί θέλουν να παραμείνει στη διακυβέρνηση της χώρας το σημερινό σχήμα για ευνόητους λόγους. Δεν φέρνει πολλές αντιρρήσεις στις επιθυμίες τους. Και θα το στηρίξουν αυτό το σχήμα όσο μπορούν.

Ωστόσο, η ελληνική κοινωνία έχει διαφορετική γνώμη. Οπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο βασικός κυβερνητικός εταίρος, η Νέα Δημοκρατία, έπεται του ΣΥΡΙΖΑ και εν όψει των ευρωεκλογών και στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Και αν στις κάλπες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιβεβαιωθεί αυτή η κυβερνητική ήττα, τα περιθώρια για τα συγκυβερνώντα κόμματα θα είναι πολύ περιορισμένα. Οσο και αν οι Ευρωπαίοι εταίροι τους προσπαθούν να τα στηρίζουν…
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Γερμανική φιέστα σε ελληνικά ερείπεια

Ο μπαμπούλας των «διεθνών αγορών» μπήκε για τα καλά στη ζωή μας από το 2010. Οι «αγορές» ήταν αυτές που δεν θα μας δάνειζαν ξανά, που θα μας έκλειναν τις πόρτες, που δεν μας εμπιστεύονταν, που βάζαμε στοίχημα να κερδίσουμε πάλι την αξιοπιστία τους, αυτές που τώρα μας περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες θεωρώντας την Ελλάδα ένα... Ελντοράντο ευκαιριών.

Τον Μάρτιο του 2010, ενώ η χώρα σπρωχνόταν, θέλοντας και μη, στα νύχια της τρόικας, ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλούσε (6 Μαρτίου) για τα... παιδάκια της Γουόλ Στριτ που υπονομεύουν ακόμα και κρατικές οικονομίες, θέμα το οποίο θίχτηκε και στη συνάντησή του με τον Ομπάμα τέσσερις μέρες αργότερα:

«Θα πολεμήσουμε με πάθος οποιονδήποτε αντιμάχεται την προσπάθεια της κυβέρνησης και του λαού μας να βάλουμε τάξη στην οικονομία. Και πρώτους απ’ όλους τούς κερδοσκόπους. Δεν είναι μόνο άδικο, είναι και αντιδημοκρατικό, την ώρα που η κυβέρνηση καταβάλλει υπεράνθρωπη προσπάθεια, κάποια “παιδάκια” στη Νέα Υόρκη και αλλού, καθισμένα μπροστά σε κομπιούτερ, να την υπονομεύουν. Θα σηκώσω τη σημαία εναντίον τους».

Τώρα, τι είδους σημαία σήκωνε ο ΓΑΠ όταν συναντιόταν έναν χρόνο μετά (4.4.2011) στο Μέγαρο Μαξίμου με τον μεγαλύτερο κερδοσκόπο όλων των εποχών, τον Τζορτζ Σόρος, είναι μια άλλη ιστορία και όχι της παρούσης.

Ας μείνουμε στο 2010, λοιπόν, όταν οι «αγορές» απαιτούσαν αίμα από την Ελλάδα στρώνοντας το χαλί στην τρόικα. Και ταυτόχρονα κορυφωνόταν ένα άγριο κερδοσκοπικό παιχνίδι μέσα από τα σπλάχνα τους, με συνέπεια τα spreads να εκτοξευτούν από τις 300 μονάδες (21.1.2010) στις 1.000 (28.4.2010). Κάτι που σήμαινε ότι η Ελλάδα δεν είχε πλέον καμία πιθανότητα χρηματοδότησής της και οδηγούνταν στο ιστορικής σημασίας δίλημμα «ανεξέλεγκτη χρεοκοπία ή μνημόνιο».
Από τον Μάιο του 2010 η ελληνική οικονομία, σε κωματώδη κατάσταση πια, έμπαινε στην πρέσα της μνημονιακής μηχανικής «υποστήριξης», αδύναμη πλέον να αντισταθεί στις κανιβαλικές διαθέσεις του εκάστοτε δανειστή.

Υποτίθεται, λοιπόν, πως οι «διεθνείς αγορές» δεν δάνειζαν την Ελλάδα επειδή η οικονομία της ήταν «βαριά ασθενής». Κι έτσι έπρεπε να αποσυρθεί από την αρένα των κερδοσκοπικών λύκων, για να κάνει τη σχετική τροϊκανή θεραπεία με τις γνωστές αναπόφευκτες παρενέργειες.

Παιχνίδια

Ποια ήταν, όμως, τα συμπτώματα τότε και ποια τα αποτελέσματα της οδυνηρής θεραπείας τώρα, ώστε να δικαιολογείται η εσπευσμένη έξοδος για δανεισμό με την Ελλάδα «καβάλα στ’ άλογο» και τις «αγορές» να χειροκροτούν με ενθουσιασμό;
Έχει όντως αλλάξει κάτι προς το καλύτερο αυτά τα τέσσερα χρόνια; Επήλθε εξυγίανση στις «άρρωστες» δομές; Έχουν γίνει μεταρρυθμίσεις; Ή μήπως, τελικά, έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι εντυπώσεων, επικοινωνιακών τρικ και δεικτών, εικονικών ή μη, που ο καθένας τούς ερμηνεύει και τους χρησιμοποιεί όπως τον συμφέρει κάθε φορά; Διότι πέρα από τους αριθμούς υπάρχει και η αμείλικτη πραγματικότητα...

◆  Για την παραγωγή πλεονάσματος χρειάστηκε το άρμεγμα μέχρι σταγόνας ενός ολόκληρου λαού, που σε μεγάλο ποσοστό οδηγήθηκε βιαίως στη φτώχεια και το περιθώριο της οικονομίας.

◆  Για κάθε μείωση του ελλείμματος από το φουσκωμένο 15% στο ξεφούσκωτο 3%-4% υπάρχει το βαρίδι ενός μη διαχειρίσιμου χρέους που παραμένει στα επίπεδα του 2010 και το ίδιο το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι δεν είναι βιώσιμο.

◆  Για την άνοδο της ανταγωνιστικότητας στη βαθμολογία του ΟΟΣΑ χρειάστηκαν στρατιές ανέργων και βομβαρδισμός κάθε εργατικού δικαιώματος.

Ακόμη κι ένας πρωτοετής φοιτητής Οικονομικών γνωρίζει ότι μια εθνική οικονομία δεν μπορεί να είναι όμηρος δυο - τριών δεικτών ούτε ενός υπεραπλουστευμένου και παρωχημένου μείγματος που εφαρμόζεται φασόν σε κάθε χώρα με κρίση χρέους. Πολύ περισσότερο στο δαιδαλώδες πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και υπό κοινό νόμισμα.

Το εύκολο, λοιπόν, είναι να μιλάνε όλοι για αριθμούς και δείκτες. Το δύσκολο είναι να διευκρινιστεί αν αυτοί οι δείκτες βελτιώθηκαν κι από άλλους συντελεστές, πέρα από το πετσόκομμα μισθών - συντάξεων - εργασιακών δικαιωμάτων, συν τα χαράτσια.

Με την ύφεση να κάνει στην Ελλάδα παγκόσμιο μεταπολεμικό ρεκόρ από το 2008 έως το 2013, η κατανάλωση καταβαραθρώθηκε αμέσως και η ανεργία εκτινάχθηκε με ραγδαίο ρυθμό, σε πρωτοφανή επίπεδα για δυτικό κράτος. Μην ξεχνάμε ότι η ελληνική οικονομία εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής, ειδικά στη μετα-ευρώ εποχή. Που σημαίνει ότι η κατανάλωση δίνει το τέμπο για να κινείται το χρήμα και να «ζεσταίνεται» η αγορά.

Με το που κλείσανε οι στρόφιγγες των τραπεζών από το 2009, άρχισε το ντόμινο περικοπών, κακοπληρωμών, απολύσεων κι εν τέλει λουκέτων σε δεκάδες χιλιάδες μικρές, μεσαίες, αλλά και σε αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις. Με συνέπεια να σμπαραλιαστεί ο – ζωντανός τότε – ιδιωτικός τομέας, δηλαδή αυτός που κινούσε τα νήματα της ελληνικής οικονομίας σε μεγάλο βαθμό μέχρι να μπουκάρει η τρόικα για να τα διαλύσει όλα με το πρόσχημα της ανταγωνιστικότητας. Η οποία... ουδέποτε ήρθε!

Με τον ιδιωτικό τομέα να τροφοδοτεί πλέον μόνο με ανέργους τον ΟΑΕΔ και τον δημόσιο τομέα να χάνει την καταναλωτική δυναμική του, μετά τη διαρκή απώλεια εισοδημάτων υπαλλήλων - συνταξιούχων, ο διαλυτικός φαύλος κύκλος όχι μόνο ήταν σίγουρος, αλλά και προβλέψιμος. Ακόμα κι αν χρειαστεί να μιλήσουμε με ενδεικτικούς αριθμούς:

◆ Το 2010-2013 χάθηκαν 840.881 θέσεις εργασίας. Με τον αριθμό των ανέργων να εκτινάσσεται από τα 732.672 άτομα στα 1.350.000.

◆ Το 2008-2013 το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα μειώθηκε από τα 195 δισ. στα 136! Τα 231 δισ. των καταθέσεων το 2009 έγιναν 164 δισ. πέρυσι. Το 2008-2013 οι τιμές κατοικιών έχασαν τουλάχιστον το 30% της αξίας τους.

◆ Τα ληξιπρόθεσμα χρέη των πολιτών προς το Δημόσιο από 38,7 δισ. το 2010 έφτασαν τα 60 δισ. το 2013 και τα προβληματικά δάνεια από τα 12 δισ. στα 65 δισ.!

◆ Το 2012 οι μισοί φορολογούμενοι (2,7 εκατ.) δήλωσαν μηνιαίο εισόδημα κάτω από 800 ευρώ. Το 17,9% των Ελλήνων δεν διαθέτει αρκετά χρήματα για να αγοράσει τρόφιμα.

Εφιάλτης

Στη Γερμανία, την ΕΚΤ και την Ε.Ε. θέλουν, για επικοινωνιακούς λόγους, να «πουλήσουν» προς τα έξω το ελληνικό οικονομικό θαύμα. Τα παραπάνω στοιχεία, όμως, μιλάνε ξεκάθαρα για εφιάλτη. Η ανέχεια, η απελπισία, η εξαθλίωση δεν μπορούν να αποτελέσουν λίπασμα για καλλιέργεια προσδοκιών, οικονομικών και μη, σε ένα ευρωπαϊκό κράτος του 2014.

Κι ενώ περνάνε μέτρα ξανά και ξανά στον βωμό της προσέλκυσης επενδυτών και της ανταγωνιστικότητας, ούτε καν πλησιάζουν τα ξένα μεγάλα πορτοφόλια στην Ελλάδα για μπίζνες. Στον ιδιωτικό τομέα; Μηδέν! Στη δημόσια περιουσία; Έχουν δοθεί μόνο τα καλύτερα φιλέτα, κι αυτά κοψοχρονιά. Για τα άλλα, που είναι να... αξιοποιηθούν, «μιλάνε» οι διαρκώς αναπροσαρμοζόμενοι προς τα κάτω στόχοι των τροϊκανών, τους οποίους ουδέποτε πιάνει το ΤΑΙΠΕΔ.

Υποτίθεται ότι κατακρεουργήθηκε ολόκληρη η εργατική νομοθεσία και ότι γέμισε ο τόπος ανέργους, διότι μ’ αυτήν την απάνθρωπη μέθοδο – αναποτελεσματική στον σύγχρονο κόσμο – θα έπαιρνε δήθεν μπροστά η ανταγωνιστικότητα, λόγω μειωμένου εργατικού κόστους. Πόσους επενδυτές, όμως, προσέλκυσε το σκληροπυρηνικό νεοφιλελεύθερο μοντέλο; Πού είναι η μείωση της ανεργίας; Κι ας επήλθε πτώση - ρεκόρ 18,6% το 2008-2013 στο ωριαίο κόστος εργασίας.

Να θυμηθούμε ακόμη ότι είχε γίνει σημαία το PSI. Με τις «αγορές» να περνάνε το μήνυμα ότι από τότε κι έπειτα η Ελλάδα μπήκε σιγά - σιγά σε δρόμο εξισορρόπησης, ώστε να βγει τώρα στις αγορές. Μα με το PSI σφαγιάστηκαν κυρίως οι ασφαλισμένοι! Από το κούρεμα οι ζημιές των ασφαλιστικών ταμείων και των ΝΠΔΔ υπολογίζονται σε 15 δισ. ευρώ σε σύνολο περιουσίας 23,7 δισ. ευρώ.

◆ Το ασφαλιστικό, λοιπόν, είναι σε καλύτερο ή σε χειρότερο σημείο σήμερα απ’ ό,τι το 2010; Εξυγιάνθηκε ή διαλύεται;

◆ Τα ελλείμματα μειώθηκαν ή αυξήθηκαν;

Αναμφισβήτητα, ο σκοπός του PSI ήταν να ξεφορτωθούν όσο πιο ανώδυνα γίνεται οι ξένες τράπεζες τα τοξικά ελληνικά ομόλογα, για να φορτωθούν κι αυτά στην καμπούρα μας. Ακόμα και για την απαραίτητη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος, για την Ελλάδα ουδέποτε επιλέχθηκε ο λιγότερο επώδυνος «ισπανικός δρόμος» χρηματοδότησής τους.

Μήπως, όμως, με τα μέτρα από το 2010 μέχρι τώρα και τις διαφημισμένες διαρθρωτικές αλλαγές έγινε πιο λειτουργικό το Δημόσιο ή μήπως έφυγε από τη μέση η γραφειοκρατία κι έγινε πιο σταθερό το οικονομικό περιβάλλον; Όχι, βέβαια, αφού το καθεστώς φορολόγησης αλλάζει κάθε τρεις και λίγο και κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει. Με τόσους φόρους και τέτοια φορολογική... αστάθεια, άλλωστε, ποιος σοβαρός επενδυτής να πλησιάσει;

Διαφθορά

Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, το φακελάκι συνεχίζει να πηγαίνει σύννεφο, με απλώς μια ανεπαίσθητη μείωση 15%. Η διαφθορά, δηλαδή, εξακολουθεί να αποτελεί γάγγραινα, όπως και πριν. Το κράτος, εξάλλου, που κατάσχει σπίτια και μισθούς απ’ όσους θεωρεί μπαταχτσήδες, είναι το ίδιο που πνίγει πρώτο την αγορά από τη μη επιστροφή ΦΠΑ. Η αναμονή έχει φτάσει τους 49 μήνες (από 42 τον Μάρτιο 2013) και ο ίδιος ο Σαμαράς παραδέχθηκε τη Δευτέρα πως οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου είναι 4,7 δισ.!

Δεν τελειώσαμε ακόμα, όμως:

◆  Τα πολιτικά σκάνδαλα από μίζες, λίστες, «προβληματικά» πόθεν έσχες, πάρε - δώσε κ.ά. μολύνουν αδιαλείπτως τη ζωή του τόπου.

◆ Η φοροδιαφυγή έχει παταχθεί μόνο στα... λόγια.

◆ Το επιστημονικό δυναμικό της χώρας δραπετεύει τρέχοντας στο εξωτερικό.

◆ Οι τιμές στα βασικά αγαθά παραμένουν υψηλές, με τις εξαγωγές να παρουσιάζουν μείωση 4,3% τον Ιανουάριο και το Ευρωβαρόμετρο να καταδεικνύει ότι τρεις στους δέκα Έλληνες το προηγούμενο έτος αγόρασαν αγαθά ή υπηρεσίες που ήταν προϊόντα αδήλωτης εργασίας.

◆ Η κοινωνία είναι κατάκοπη κι έτοιμη να εκραγεί, με το 23,1% του πληθυσμού να βρίσκεται πλέον κάτω από το όριο της σχετικής φτώχειας.
Και το πολιτικό κλίμα σήμερα, όμως, δεν έχει καμία σχέση με το 2009-2010. Τότε τουλάχιστον υπήρχε ακόμα ένα επίχρισμα πολιτικής σταθερότητας και ομαλότητας στον τόπο. Σήμερα έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ένα σκηνικό θολό, με τους θεσμούς υπό κίνδυνο. Η Χρυσή Αυγή, μάλιστα, εξελίσσεται σε αγκάθι που συνεχώς μεγαλώνει και η Ελλάδα αποτελεί ήδη μελανό σημείο αναφοράς για τον φασισμό του 21ου αιώνα στην Ευρώπη.



Το πόσο, εξάλλου, υπολογίζουν και μετράνε το πολιτικό κλίμα οι «αγορές» και οι «οίκοι» φαίνεται από το γεγονός ότι, με το που έσκασε το βίντεο Μπαλτάκου - Κασιδιάρη, αμέσως η Moody’s «τρόμαξε» και μετέθεσε για την 1η Αυγούστου την αξιολόγησή της για την Ελλάδα. Τόσο... στέρεες είναι οι συνθήκες.

Ακόμα και «πέντε καλά» να έχουν γίνει, λοιπόν, όπως η μείωση των δαπανών και των σπαταλών σε αρκετούς τομείς του Δημοσίου, έχουν ναρκοθετηθεί από πολλαπλάσια «στραβά». Κι όπως βλέπουμε, τόσο η κοινωνική πραγματικότητα όσο και οι περισσότεροι δείκτες ήταν σε καλύτερο επίπεδο το 2009, παρά σήμερα που οι «αγορές» ξαφνικά «αγάπησαν» ξανά την Ελλάδα, αφού πρώτα την ξεζούμισαν. Δίχως επί της ουσίας, όπως είδαμε, να έχει διορθωθεί σχεδόν τίποτα σε σχέση με όσα ώθησαν τη χώρα εκτός αγορών, με την τελευταία... έξοδο να καταγράφεται στις 7.4.2010 (δανεισμός επταετούς διάρκειας, με επιτόκιο 5,9%).

Ακόμα κι αν οι «διεθνείς αγορές», μαζί με Γερμανία και ΕΚΤ, πανηγυρίζουν για όλη αυτήν την τρελή κατάσταση, που διέλυσε ουσιαστικά τη χώρα, η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να χτυπάει παλαμάκια. Ποιο είναι το κέρδος; Ότι θα αγοράσουμε άρον - άρον πιο ακριβό χρήμα, ενώ δεν το χρειαζόμαστε, αφού ήδη είμαστε καλυμμένοι προς το παρόν στις δανειακές μας υποχρεώσεις;

Μήπως, λοιπόν, αυτή που θέλει να παρουσιάσει το δικό της success story δεν είναι η ελληνική κυβέρνηση, αλλά η γερμανική και γι’ αυτό τα επισπεύδει όλα η Γερμανίδα καγκελάριος (έξοδος στις αγορές, πανηγυρική επίσκεψη κ.λπ.); Η Μέρκελ, δηλαδή, κάνει το προεκλογικό της εφέ πάνω στα χαλάσματα της Ελλάδας, περνώντας το μήνυμα ότι η δική της συνταγή για λιτότητα ήταν αυτή που έσωσε το ευρώ, τη Γερμανία, τις τράπεζες, την Ευρώπη. Κι έτσι, μαζί με τον γερμανικό προεκλογικό βασιλικό, ποτίζεται, συγκυριακά, και η γλάστρα της ελληνικής συγκυβέρνησης...
Πηγη www.topontiki.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Με προβάδισμα 3 μονάδων ο ΣΥΡΙΖΑ

Ανοίγει η «ψαλίδα» στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με την Έρευνα Πολιτικής Συγκυρίας της Public Issue. Η αδιευκρίνιστη ψήφος εμφανίζει μείωση σε σχέση με τον Μάρτιο. Αντίθετα, αυξάνεται το ενδιαφέρον για τις δημοτικές/περιφερειακές εκλογές.


ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ – Ανοίγει η «ψαλίδα» στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με την Ερευνα Πολιτικής Συγκυρίας της Public Issue

Του Τάσου Τσακίρογλου

5_a
5_cΗ «Εφημερίδα των Συντακτών» παρουσιάζει σήμερα το πρώτο μέρος της Ερευνας Πολιτικής Συγκυρίας που πραγματοποίησε αυτόν τον μήνα η Public Issue. Σ’ αυτό καταγράφονται η πρόθεση ψήφου και η παράσταση νίκης για τις ευρωεκλογές, η πρόθεση συμμετοχής των ψηφοφόρων στη διπλή αναμέτρηση του Μαΐου και η γνώμη τους για την αποχή.

5_b* Στις τρεις ποσοστιαίες μονάδες διευρύνει το προβάδισμά του ο ΣΥΡΙΖΑ (19,5% από 15,5% τον Μάρτιο) έναντι της Νέας Δημοκρατίας (16,5% από 15,5% τον Μάρτιο) στην κούρσα προς τις ευρωεκλογές. Στην κατάταξη ακολουθούν: η ΕΛΙΑ με 5,5% (ΠΑΣΟΚ 3,5% τον Μάρτιο), το Ποτάμι με 5% (7%), το ΚΚΕ με 4,5% (5%), η Χρυσή Αυγή με 4% (4,5%), οι Ανεξάρτητοι Ελληνες με 2,5% (2,5%), η ΔΗΜΑΡ με επίσης 2,5% (1,5%), ο ΛΑΟΣ με 1,5%, το ΕΠΑΜ με 1% και τα «Λοιπά» με 1%.

* Η αδιευκρίνιστη ψήφος εμφανίζει μείωση σε σχέση με τον Μάρτιο και βρίσκεται στο 36,5% (41%). Σ’ αυτήν αθροίζονται: 16,5% αναποφάσιστοι, 10,5% δηλώνουν «δεν ψηφίζω», 3% «Λευκό-άκυρο» και 6,5% «Δεν γνωρίζω/δεν απαντώ».

* Στην «παράσταση νίκης» η Νέα Δημοκρατία κλείνει την ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τον Μάρτιο (52% – 33%) και η διαφορά τους βρίσκεται σήμερα στο 46%-39%, ενώ το 15% λέει «Κανένας/χωρίς γνώμη». Το 13% εκτιμά ότι θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ «με μεγάλη διαφορά», έναντι μόλις 2% που πιστεύει το ίδιο για τη Ν.Δ. Το 36% εκείνων που πιστεύουν ότι η αναμέτρηση θα κριθεί στα… πέναλτι, δηλαδή «με μικρή διαφορά», τάσσονται υπέρ της Ν.Δ. και το 33% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

* Αύξηση κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες καταγράφει το ενδιαφέρον που εκδηλώνουν οι ερωτηθέντες για τις δημοτικές/περιφερειακές εκλογές, από το 64% του Μαρτίου στο 69%, ενώ αντίστοιχα μειώνονται όσοι δηλώνουν αδιάφοροι (από το 36% στο 31%). Τα ποσοστά για τις ευρωεκλογές δείχνουν οριακή αύξηση του ενδιαφέροντος.

* Απολύτως βέβαιοι ότι θα προσέλθουν στην κάλπη των δημοτικών/περιφερειακών εκλογών δηλώνουν το 78% (έναντι 73% του Μαρτίου), ενώ μειώνεται (από το 26% στο 20%) το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν «αβέβαιοι». Αντιστοίχως, βεβαιότητα για συμμετοχή στις ευρωεκλογές δηλώνει το 71% (από 66% τον Μάρτιο), ενώ μειώνεται το ποσοστό των «αβέβαιων» από 32% σε 27%.

* Οι εκλογείς εκτιμούν σε ποσοστό 56% ότι το γεγονός πως οι εκλογές θα γίνουν σε δύο Κυριακές, ένα μήνα μετά το Πάσχα, θα αυξήσει το ποσοστό της αποχής, ενώ το 35% υποστηρίζει το αντίθετο. Ενα 9% δεν εκφράζει γνώμη.

…………………………………………….

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

Εταιρεία: PUBLIC ISSUE (A.M. ΕΣΡ: 8). Μέλος WAPOR, ESOMAR, ΣΕΔΕΑ, ΠΕΣΣ
ΑΝΑΘΕΣΗ: Εφημερίδα των Συντακτών
Τύπος και μέθοδος:
Ποσοτική έρευνα, με τηλεφωνικές συνεντεύξεις στα νοικοκυριά των ερωτώμενων και χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, χωρίς κάλπη
Πληθυσμός: Γενικός πληθυσμός 18 ετών και άνω
Περιοχή: Πανελλαδική
Δείγμα: Το μέγεθος του δείγματος ανέρχεται σε 1.006 άτομα. Η τεχνική split sample χρησιμοποιήθηκε για τις ερωτήσεις των διαγραμμάτων 14-15,20-21,36-39.
Χρόνος διεξαγωγής: 1-8/4/2014
Μέθοδος δειγματοληψίας:
Ακολουθήθηκε η μέθοδος της πολυσταδιακής στρωματοποιημένης δειγματοληψίας
Δειγματοληπτικό σφάλμα:
Για τα αποτελέσματα της έρευνας και σε διάστημα εμπιστοσύνης 95%, το δειγματοληπτικό σφάλμα υπολογίζεται σε +/- 3,2%.
Προσωπικό έρευνας πεδίου:
Εργάστηκαν 20 ερευνητές και 3 επόπτες
Σημείωση: Λόγω στρογγυλοποίησης, ενδέχεται κάποιες κατανομές να μην αθροίζουν στο 100%
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πάμε ξεβράκωτοι στις αγορές




Αποσβολωμένη η ελληνική κοινωνία περιμένει να επιστρέψει η χώρα για πρώτη φορά ύστερα από τέσσερα και πλέον χρόνια στις «αγορές» και να δανειστεί λίγα δισεκατομμύρια ευρώ με τόκο της τάξεως του 5%-6%.

Θα είναι αυτή η κίνηση καθοριστική; Θα αλλάξει η ζωή μας, όπως θέλει να μας πείσει η κυβέρνηση λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές; Θα αποτελέσει η έξοδος στις αγορές τρανή απόδειξη ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο; Θα ανοίξει τον δρόμο ώστε οι μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις να βγουν και να δανειστούν κεφάλαια για να αναχρηματοδοτήσουν υφιστάμενα χρέη ή να εξασφαλίσουν νέα και να προγραμματίσουν επενδύσεις; Και θα βοηθήσει αυτή η έξοδος στη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους εταίρους για τη «διευθέτηση» των ποσών - «μαμούθ» που χρωστάει το ελληνικό Δημόσιο; Θα αποφύγουμε με αυτόν τον τρόπο το νέο μνημόνιο; Ή μήπως θα δανειστούμε ακριβά από τις αγορές και παρ’ όλα αυτά θα παραμείνουμε όμηροι της τρόικας;

Όχι, η κατάσταση δεν είναι διόλου ρόδινη και όποιος ρίξει έστω και μια ματιά στους αριθμούς θα το καταλάβει αμέσως. Το «αισιόδοξο» σενάριο προβλέπει ότι θα δανειστούμε 2-3 δισεκατομμύρια ευρώ με ένα επιτόκιο της τάξης του 5%-6%, τη στιγμή που μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού και των μνημονίων εξασφαλίζουμε δανεικά με επιτόκιο 1,25%. Προφανώς δεν μπορούμε να παραμείνουμε μόνιμα στη «θερμοκοιτίδα» των μνημονίων καθώς το αντάλλαγμα για τα φθηνότερα δανεικά είναι τα ολοένα και περισσότερα μέτρα και η μόνιμη εκχώρηση του δικαιώματος άσκησης της οικονομικής πολιτικής.

Όμηροι των μνημονίων

Τι νόημα όμως έχει και να δανειζόμαστε ακριβότερα από τις αγορές και να παραμείνουμε όμηροι των μνημονίων επειδή οι αγορές δεν θα μας προσφέρουν τα χρήματα που χρειαζόμαστε παρά μόνο αν αναλάβουμε τη δέσμευση να πληρώνουμε έναν κουβά τόκους; Ήδη, πληρώνουμε κοντά στα εννέα δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ενώ όσο θα περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο θα αυξάνονται οι τόκοι. Και καλά τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παραμείνουν καθηλωμένα στα ιστορικά χαμηλά επίπεδα του 0,25%.

Τι θα γίνει αν σε λίγα χρόνια αρχίσουν να ανεβαίνουν και πάλι τα επιτόκια, κάτι πολύ φυσιολογικό με δεδομένο ότι η οικονομία κινείται πάντοτε κυκλικά; Και, ακόμη και να μη συμβεί αυτό άμεσα, τα στοιχεία δείχνουν ότι μέσα στην 5ετία 2014-2018 θα πρέπει να πληρωθούν χρέη της τάξης των 75 δισεκατομμυρίων ευρώ, χώρια οι τόκοι οι οποίοι δεν μπορούν να καλυφθούν από το πρωτογενές πλεόνασμα. Θα δανειστούμε τέτοια ποσά με επιτόκιο της τάξης του 4%-5% ή και ακόμη περισσότερο, για να πληρώνουμε σε τόκους κάθε χρόνο 11 δισεκατομμύρια ευρώ, 12 ή και ακόμη περισσότερα;

Χρέος ατελείωτο

Τα δεδομένα έχουν ως εξής: Χρωστάμε περισσότερα από ό,τι το 2010 παρά το PSI. Καταβάλλουμε τουλάχιστον το 20% των ετήσιων εσόδων από φόρους μόνο για τους τόκους αυτού του χρέους, ενώ και τα επόμενα χρόνια το χρέος σε απόλυτους αριθμούς θα αυξάνεται καθώς το πρωτογενές πλεόνασμα, ακόμη και αν επιβεβαιωθούν οι αισιόδοξες προβλέψεις, δεν επαρκεί για να καλυφθούν οι τόκοι. Αν κάτι… στραβώσει, αν αρχίσουν να ανεβαίνουν τα επιτόκια, αν δεν βγει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων (κάτι που φαίνεται πολύ πιθανό και ήδη ομολογημένο από τη διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ) ή αν χρειαστεί η χώρα εκτάκτως κεφάλαια για την κάλυψη μιας ανάγκης;

Όλα αυτά τα ερωτήματα χάνονται στα «συγχαρητήρια» των δανειστών μας, οι οποίοι είτε θεωρούν το χρέος βιώσιμο είτε κάνουν ότι δεν θέλουν να ακούν (βλέπε δηλώσεις Σόιμπλε) όταν η συζήτηση φτάνει στη λέξη «κούρεμα». Είναι φυσιολογικό. Αυτήν τη φορά, το κούρεμα δεν θα το πληρώσουν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά οι χώρες που δάνεισαν την Ελλάδα με περισσότερα από 220 δισεκατομμύρια ευρώ.

Και η υπόθεση του ελληνικού δημόσιου χρέους έχει τα δεδομένα της. Και τα δεδομένα έχουν ως εξής:

1 Πόσα χρωστάμε;

Το συνολικό χρέος στο τέλος του 2013, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, ανερχόταν στα 321,478 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε απόλυτους αριθμούς, το χρέος θα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο για το επόμενο χρονικό διάστημα καθώς η χώρα ναι μεν έχει πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά παραμένει ελλειμματική. Ο λόγος για τον οποίο η συζήτηση για το αν αυτό το χρέος είναι βιώσιμο παραμένει ανοικτή, δεν είναι τόσο ο απόλυτος αριθμός όσο η αναλογία του ως προς το ΑΕΠ που παράγει η χώρα και το οποίο λόγω της εξαετούς ύφεσης έχει υποχωρήσει στα επίπεδα των 185 δισεκατομμυρίων ευρώ.

2 Πού τα χρωστάμε;

Μέσω του Μηχανισμού Στήριξης, είχαμε αντλήσει μέχρι το τέλος του 2013 περί τα 213,152 δισ. ευρώ. Προφανώς μετά την εκταμίευση των οκτώ δισεκατομμυρίων ευρώ ύστερα και από την τελευταία έγκριση του Eurogroup, το ποσό αυτό θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, πάνω από τα 220 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα ομόλογα που έχουν εκδοθεί στην αγορά εσωτερικού ανέρχονται στα 73 δισεκατομμύρια ευρώ ενώ υπάρχουν και 15 δισ. ευρώ βραχυπρόθεσμοι τίτλοι, κυρίως έντοκα γραμμάτια του ελληνικού Δημοσίου.

3 Έχει μειωθεί το χρέος αυτά τα χρόνια;

Όχι, τα 321 εκατ. ευρώ αποτελούν νέο ιστορικό υψηλό καθώς η όποια μείωση από το PSI υπερκαλύφθηκε από τα πρόσθετα δάνεια που χρειάστηκε να εκταμιεύσουμε για να αποπληρώσουμε τα δάνεια που έληγαν κατά την 4ετία που ήταν κλειστές οι αγορές, και φυσικά για να καλυφθούν τα ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού.

4 Με τι μέσο επιτόκιο επιβαρυνόμαστε αυτήν τη στιγμή;

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, το μέσο επιτόκιο διαμορφώθηκε στο τέλος του 2013 στο 3,1% από 2,3% στο τέλος του 2012. Την περίοδο 2007-2010, η Ελλάδα αντιμετώπιζε επιτόκια άνω του 4%, αλλά η επιβάρυνση έπεσε και λόγω της αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους με τα χαμηλότοκα δάνεια των Ευρωπαίων εταίρων και λόγω της μείωσης των επιτοκίων από την ΕΚΤ στα ιστορικά χαμηλά του 0,25%.

5 Πόσο μας κοστίζει το χρέος σε ετήσια βάση;

Κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους είναι οι τόκοι σε απόλυτο αριθμό. Τα στοιχεία είναι εξαιρετικά αρνητικά: το 2013 πληρώσαμε 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το 2014 αυτό το ποσό θα ανέβει στα 8,7 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2015 στα 9,8 δισεκατομμύρια ευρώ και το 2016 στα 10,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Προκύπτει λοιπόν ότι ακόμη και αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για εκτόξευση του πρωτογενούς πλεονάσματος την περίοδο 2014-2016 (κάτι που θα γίνει με τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, που σημαίνει συγκράτηση δημοσίων δαπανών και αύξηση εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού), αυτό το «περίσσευμα» δεν θα φτάνει καν για να καλυφθούν οι τόκοι εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.



Πολύ απλά, για το 2014, προβλέπουμε ότι θα υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα 2,8 δισ. ευρώ. Όμως οι τόκοι του χρέους θα είναι 8,7 δισ. ευρώ. Τη διαφορά θα πρέπει να τη δανειστούμε. Αντίστοιχα, το 2015, ακόμη και αν το πλεόνασμα εκτοξευτεί στα 5,7 δισ. ευρώ, όπως προβλέπεται στο μεσοπρόθεσμο, οι τόκοι θα είναι ήδη 9,8 δισ. ευρώ και θα προκύψει νέα «τρύπα». Για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να μη χρειάζεται να δανειζόμαστε ολοένα και περισσότερο, το πρωτογενές πλεόνασμα θα πρέπει να σταθεροποιηθεί σε επίπεδα άνω του 4,5% του ΑΕΠ, δηλαδή άνω των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ.

6 Ποια είναι η μέση διάρκεια του ελληνικού χρέους;

Μετά τη συμφωνία με τους δανειστές στο πλαίσιο των μνημονίων, η μέση σταθμική διάρκεια του ελληνικού χρέους έχει φτάσει στα 16 χρόνια. Ήταν 15 χρόνια το 2012 και μόλις 6,3 χρόνια το 2011. Φαίνεται όμως ότι και αυτή η διάρκεια δεν είναι αρκετή για να μπορέσουμε ως χώρα να αντέξουμε τα τοκοχρεολύσια.

7 Πόσα πρέπει να πληρώνουμε κάθε χρόνο για να εξυπηρετούμε με συνέπεια το χρέος;

Τα δάνεια που λήγουν, συν τους τόκους ή τουλάχιστον το μέρος αυτών που δεν καλύπτονται από το πρωτογενές πλεόνασμα. Από το σύνολο των 321,478 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό της τάξης των 115 δισεκατομμυρίων ευρώ πρέπει να αποπληρωθεί μέσα στην επόμενη 10ετία. Τα 56 δισεκατομμύρια ευρώ λήγουν μέσα στη διετία 2014-2015 (39,9 δισεκατομμύρια ευρώ το 2014 και επιπλέον 16,1 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015). Το ποσό της φετινής χρονιάς φαίνεται τεράστιο, ωστόσο η ανάλυση της προέλευσής του δικαιολογεί τις αισιόδοξες δηλώσεις που έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα στο πλαίσιο του Eurogroup ότι η κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας είναι εξασφαλισμένη για το επόμενο δωδεκάμηνο. Από τα 39,9 δισεκατομμύρια ευρώ του 2014, τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ είναι βραχυπρόθεσμοι τίτλοι (σ.σ.: οι οποίοι αναμένεται να αναχρηματοδοτηθούν με την έκδοση εντόκων γραμματίων στο μεγαλύτερο μέρος τους) και τα 24,9 δισεκατομμύρια ευρώ είναι ομόλογα. Ένα από αυτά τα ομόλογα, πενταετούς διάρκειας, λήγει τον Αύγουστο, είναι ύψους 12,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και έχει τοκομερίδιο 5,5%. Άλλο ένα, 10ετούς διάρκειας, με επιτόκιο 4,5% και ύψους 8,523 δισεκατομμυρίων ευρώ, λήγει στις 20 Μαΐου.

8 Ποια είναι η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας;

Δεδομένου ότι ο οίκος Moody’s δεν προχώρησε στην αναβάθμιση την προηγούμενη εβδομάδα, παραμένουμε στο Caa3. O οίκος Fitch μας έχει κατατάξεις στο Β-, όπως επίσης και η S&P.

9 Ευνοούνται τράπεζες και ελληνικές επιχειρήσεις αν «βγούμε» στις αγορές;

Ναι, και είναι οι πρώτοι που θα ευνοηθούν άμεσα. Λογικά, η επιτυχημένη έξοδος στις αγορές θα προκαλέσει περαιτέρω μείωση των επιτοκίων και καλύτερη αξιολόγηση για τις επιχειρήσεις της χώρας (σ.σ.: οι οίκοι δεν επιτρέπεται να δίνουν πολύ καλύτερη βαθμολογία στις επιχειρήσεις από τη βαθμολογία της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι με το που θα δανειστούμε από τις αγορές, θα επιτύχουμε καλύτερη βαθμολογία ως χώρα και αυτό θα επιτρέψει την αναβάθμιση και των επιχειρήσεων. Το ζήτημα είναι πώς θα αξιοποιηθεί αυτή η καλύτερη βαθμολογία. Κάποιες επιχειρήσεις (π.χ. ο ΟΤΕ, που ήδη το έχει δηλώσει) θα επιδιώξει να αναχρηματοδοτήσει το δάνειό του για να μειώσει το επιτόκιο. Αυτό θα είναι καλό για τον ΟΤΕ. Πώς όμως θα διαχυθεί αυτό στην ελληνική οικονομία; Οι τράπεζες θα εκμεταλλευτούν αυτό το κλίμα για να τροφοδοτήσουν και την αγορά με ζεστό χρήμα;

10 Ποιος θα ζημιωθεί αυτήν τη φορά αν προχωρήσουμε σε «κούρεμα» του ελληνικού χρέους;

Υποψήφιος για κούρεμα αυτήν τη φορά είναι ο επίσημος τομέας. Δηλαδή τα 220 δισεκατομμύρια ευρώ που πήραμε από τον μηχανισμό. Γι’ αυτό δεν θέλει να ακούει ο Σόιμπλε. Διότι τα περισσότερα τα έχει δώσει η Γερμανία. Οι διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους θα ξεκινήσουν μετά τις εκλογές και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οι συζητήσεις θα στραφούν στην αναζήτηση «ισοδύναμων μέτρων». Δηλαδή μείωση επιτοκίου από τον επίσημο τομέα και μεγαλύτερη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής.

Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Πολιτισμός είναι να κατανοείς τη γάτα

Ελένη Καρασαββίδου
Πάντοτε αρχές Απρίλη, όπως και τέλη Οκτώβρη, θυμάμαι τον ένα μου παππού… Γιατί  ο παππούς μου είναι ίσως ο άνθρωπος που περισσότερο από όλους τους άλλους μου έμαθε τον πολιτισμό της πράξης. Κι αυτό αφορά την σχέση του με το αδύναμο εκείνο  από το οποίο δεν είχε να προσδοκά ούτε ένα μπράβο, (πόσο μάλλον κάτι που θα τον ωθούσε στον κοινωνικό κορμό) μόνο το περίσσευμα της καρδιάς.. Τα ζώα, που τόσο συχνά οι άνθρωποι τα προσεγγίζουμε μέσα από γενικές κατηγορίες που ελάχιστα περιγράφουν τι είναι το καθένα τους πραγματικά και μέσα από στερεότυπα που μικραίνουν και την δική τους πολυπλοκότητα και τον δικό μας ορίζοντα ψυχής.
Γιατί ο παππούς μου είναι ο μοναδικός άνθρωπος που ξέρω που γηροκομούσε τα γαϊδουράκια του… « Τόσα χρόνια δούλευαν για μένα», έλεγε, αγωγιάτης ο ίδιος στα νιάτα του, θυμίζοντας με τον πιο άδολο τρόπο την θεωρία για το  απλήρωτο εργατικό δυναμικό, την ίδια ώρα που οι αγνοί και ταπεινοί χωρικοί των ρομαντικών χρόνων της αγνής ελληνικής επαρχίας, με το που δεν μπορούσαν τα γαϊδουράκια να κουβαλήσουν τα έριχναν στον γκρεμό…
Ο παππούς μου, (απολίτικος με την κοινή έννοια, στο σπίτι του οποίου χωρούσαν –κυριολεκτικά- οι πάντες κι αυτό το Αριστοτελικό συναμφότερον αποτελεί ύψιστη πολιτική) μου έμαθε πως δεν έχει σημασία τι ιδεολογία λες ότι έχεις, (αριστερή, αντιεξουσιαστική, δεξιά, συντηρητική, πατριωτική, ανθρωπιστική όλα αντίθετα κι όλα αλληλοσυμπληρούμενα…) αν δεν τιμάς την ψήφο σου με την στάση ζωής σου. Πως δεν έχει σημασία τι ψηφίζεις αλλά το πώς ζεις. Όταν οι «τσάποι μας» (τα γαϊδουράκια μας) γερνούσαν, ο παππούς τα έστρωνε χαλί από μαλακά άχυρα στον σταύλο, τους έβαζε λάδι στις πληγές, κατέβαινε με την λάμπα να δει αν θέλουνε κάτι, τα χάιδευε με αλληλεγγύη… Ακόμη και τα χρόνια που συνυπήρχαμε με τον παππού στον πλανήτη και δεν τα χρειάζονταν πραγματικά…
Τα ζώα καταλάβαιναν, και τον κοιτούσαν, μας έλεγε, με απεριόριστη ευγνωμοσύνη. Ίδια γλώσσα, η γλώσσα των ματιών, στιγμές από έναν παράδεισο χαμένο, από μια σχέση βιβλική, σε έναν μικρό σταύλο. Και πραγματικά, τώρα που πλησιάζει το Πάσχα θυμάμαι πάντοτε πως ο Χριστούλης, σύμβολο των καλών και των κακών Χριστιανών, επέλεξε να γεννηθεί ανάμεσα στα ζώα και να πεθάνει ανάμεσα στους ληστές…  Οι «καλοί νοικοκυραίοι» (κάποιοι, ποτέ όλοι) με τις καθαρές, διατηρημένες με φόλα ή με κλωτσιές αυλές, πού ήταν;
Τούτη την εποχή, που χιλιάδες μικρά κουταβάκια ή γατσουνάκια πετιούνται στους κάδους ζωντανά, θυμάμαι τον παππού μου… Θυμάμαι ακόμη κι έναν άλλον, διασημότερο παππού, τον Κοκτό, που έγραψε: «Ο άνθρωπος είναι πολιτισμένος, στον βαθμό που ξέρει να κατανοήσει τη γάτα»...
Το ίδιο ισχύει για όλα τα ζώα, συγκατοίκους μας σε αυτόν τον πλανήτη, πάνω στα οποία εξασκήσαμε τις πρώτες μορφές καταπίεσης και ιεραρχίας, πριν τις μεταφέρουμε αυτούσιες στην κοινωνία των ανθρώπων. Σε έναν πλανήτη που βιάζουμε, μολύνουμε, σφάζουμε, ηχορυπαίνουμε, μας ενοχλούν τα .. κόπρανα ή οι κραυγές των ζώων… Γεμάτη η ελληνική επαρχία από «καλούς καγαθούς» που πετούν ζωντανές ψυχούλες τις εποχές της αναπαραγωγής σε κάδους καταδικάζοντας τες σε ένα θάνατο μαρτυρικό.  Όπως σωστά σχολιάστηκε κάποτε «για τα ζώα κάθε άνθρωπος είναι ναζί…»
Κι ανάμεσα τους τα κατοικίδια, που μας φυλούν με κίνδυνο της ζωής τους όπως τα σκυλιά (υπάκουα δυστυχώς σε όποιο αφεντικό γι αυτό και τα υπέροχα αυτά πλάσματα χρησιμοποιήθηκαν ως ανθρωποφύλακες από βάρβαρα καθεστώτα) κι οι γατούλες…
Τα σκυλάκια που όταν αγαπούν, αγαπούν για πάντα, με τον πιο άδολο τρόπο του κόσμου, και ι περισσότερες φυλές τους  θα πεθάνουν για σένα (ή και  σε σκοτώσουν για σένα… κι ιδού το πρόβλημα!)
Αν το σκεφτείτε, όπως μου επεσήμανε κάποτε ο Αργύρης Κουνάδης, η γάτα είναι το μοναδικό ζώο που ο άνθρωπος δεν έβαλε στο τσίρκο. Ανεξάρτητη, αξιοπρεπής απόλυτα ανίκανη να κάνει τούμπες για ένα πιάτο φαί, δεν μπορεί ποτέ ν αγαπηθεί από ένα ελλειμματικό εγώ που ζητά οπαδούς και όχι ισότιμους παίκτες... Μισήθηκε από όλους τους δικτάτορες του κόσμου Κι όμως, όταν εξοντώθηκε στην Ευρώπη του  Μεσαίωνα κι έλειψε η φυσική και δωρεάν προστασία που παρείχε από τρωκτικά της εποχής, ήρθε η Πανούκλα, ο Μαύρος Θάνατος. Και στη Νάξο, την χρονιά που τις εξοντώσαν όλες κάναν 2 χρόνια να δουν σοδειά, αφού τα τρωκτικά κόβαν τις ρίζες (για να ζήσουν κι αυτά)… Οι γάτες τα’ Άι Νικόλα, που γραψε ο Σεφέρης για την ιδιότητα να ορμούν στα φίδια και να ρουφούν το κακό και το φαρμάκι έως μιας…
Αλλά και τα ζώα αναπαραγωγής όπως τα θέλει η οικονομικίστικη  αντίληψη του πολιτισμού μας, που δεν πετιούνται σε κάδους αλλά βλέπουν τα μωράκια τους (γάλακτος τα αποκαλεί ο υπερχορτάτος ουρανίσκος των Δυτικών) να κρέμονται σφαγμένα σε τσιγκέλια… (Α! αν δημιουργούνταν κάποτε ένα αντίστοιχο καρτούν με μωρά ανθρώπων πόσο οι καλοφαγάδες ηθικολόγοι θα το ονόμαζαν… αρρωστημένο, καταπίνοντας μωρά! Αρρώστια!)
Αλλά τα ζωάκια παραμένουν οι συγκάτοικοι που μας βοήθησαν όταν δεν είχαμε τεχνολογία και τεχνογνωσία να ανεβάσουμε το επίπεδο και το προσδόκιμο ζωής μας, συγκάτοικοι κι εργατικό δυναμικό διαρκώς προδομένο όταν έχανε την εργατική του δύναμη, ή αλλιώς σκοτώνουν τα’ άλογα όταν γεράσουν κατά πως το θελε η συμβολική φράση που μεστά περιέγραψε την θηριωδία αυτού του πλανήτη… Παράδειγμα που ξαναεφαρμόζεται στις κοινωνίες των ανθρώπων κάθε που ο ολοκληρωτισμός βγαίνει από τον μαύρο του τάφο, αλλά που έχει παγιωθεί πρώτα στις σχέσεις μας με την φύση, έτσι κι αλλιώς...
Όμως ο άνθρωπος έχει πολύ δρόμο για να γίνει ζώο, αφού είμαστε το πλάσμα που δεν σκοτώνει μόνο από ανάγκη αλλά κι από κέρδος ή από εκδίκηση. Τα ζώα έχουν τον δικό τους πολιτισμό και πολιτισμό μας μαθαίνουν αν είναι τα ιστία της ψυχής και του μυαλού μας στην ανοιχτή θάλασσα της πραγματικότητας.. . Πχ διακριτικά και γενναία, τόσο διακριτικά και γενναία ώστε (σε αντίθεση με τους υστερικούς εμάς) όταν νιώσουν πως έφτασε η ώρα του θανάτου τους πάνε και κρύβονται να τον συναντήσουν μόνα, «κοίταξαν» όπως γράφτηκε για την γάτα, «από το μικρό ύψος τους τις εξουσίες στα μάτια κι αγαπήθηκαν τρελά από καλλιτέχνες και παρίες ή από αρχαίους λαούς που θα ήθελαν να 'ναι όπως αυτή μπροστά στον μονάρχη». Εξόριστα να ψάχνουν στα σκουπίδια
του κυνικού πολιτισμού μας στις μέρες μας, υποχείριο στην μπότα, στην ρόδα στη φόλα  και στο βλέμμα κάθε ηλίθιου που θαρρεί πως είναι δικαίωμα του να δυναστεύει τον πλανήτη...... Τώρα που οι φόλες θα θεωρηθούν φτηνότερες από προγράμματα αντιλυσικού εμβολιασμού και στειρώσεων νέες κατακόμβες, ακαταμέτρητες από τις επίσημες ιστορίες του πλανήτη αφού τους λείπει η γραπτή γλώσσα, θα συμβούν.
Ανάμεσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό οι μετέχοντες στο φιλοζωικό κίνημα, κάποιοι/ες μεταφέροντας τις υστερίες, τις ιδεοληψίες, και τις σεπαρατίστικες ιδεολογίες των ανθρώπων κι εκεί δυστυχώς, αφού είναι απλώς ιδιοκτήτες ζώων (κατά κανόνα «ακριβών»…) ή σπισιστές, αγαπώντας μονάχα ένα είδος, ή ακόμη και μισάνθρωποι, αφού δεν μπορούν ν αποδεχτούν αυτό που είμαστε πραγματικά και να παλέψουν να το καλυτερέψουν… Κι όμως! Ανάμεσα τους και οι φιλόζωοι που κατανοούν πως είτε με δυο πόδια είτε με τέσσερα σε πλησιάσει το άλλο πλάσμα, σου θέτει την ίδια ερώτηση «τι είδους άνθρωπος είσαι; Σε τι κόσμο θέλεις τα παιδιά του κόσμου να ζήσουν;» (Και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως τα ίδια πάνω κάτω υγειονομικού τύπου επιχειρήματα χρησιμοποιούν οι αποκαθαρμένοι εναντίον των διαφορετικών και των «άπλυτων», ανθρώπων και ζώων… αλήθεια αποκαθαρμένοι βρωμιάρηδες;) Ανάμεσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό άνθρωποι που ταΐζουν με μπιμπερό παρατημένα πλάσματα αυτήν  την εποχή κι ας τους δυσκολεύει, σε ένα ταξίδι ψυχής, που σιτίζουν αδέσποτα επεκτείνοντας κι εκεί στα πιο αθώα την έννοια της αλληλεγγύης κι ας τους στραγγίζει. Γιατί οι γνήσιοι φιλόζωοι τιμούν μέσα από τα ζώα την Ζωή.
Κι έτσι η ανθρωπότητα δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα (όσο κι αν το προσπαθεί) από τους εναπομείναντες συγκατοίκους της…
Κάθε 4 Απρίλη λοιπόν, Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων, τον θυμάμαι τον παππού. Θυμάμαι αυτό που αντιπροσώπευε. Μπορεί να μην ήταν «εθνικός ήρωας» του ποντιακού ελληνισμού όπως ο «Ιστιλίν» ο  άλλος μου παππούς, αλλά ήταν ο ήρωας μου…
Ελένη Καρασαββίδου
ΥΓ Στη Μερλίνα μου, την υπέροχη Λύκο-σκυλίτσα μου που μου φωλιάσανε, αυτήν που μου μαθε επίσης πολιτισμό, στις γατούλες μου που ‘πάθαν το ίδιο, αυτές που μου ‘μαθαν να τις σέβομαι και να σέβομαι λιγάκι περισσότερο κι εμένα… Έφυγαν δίχως να πάρουν πίσω τ’ όνομά τους…
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

























Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Μισές αλήθειες από τον Στουρνάρα

Ο υπ. Οικονομικών ανέφερε ότι η χώρα βγαίνει στις αγορές για να εξομαλύνει την καμπύλη των επιτοκίων, ανεξαρτήτως αν θα αντλήσει χρήμα που θα της κοστίσει τρεις φορές ακριβότερα από την Ιταλία και απέφυγε να πει ότι με την κίνηση αυτή επιχειρείται να αλλάξει η πολιτική ατζέντα.

Του Κώστα Τσάβαλου

Τη μισή αλήθεια για τους λόγους που ωθούν την κυβέρνηση να βγει σύντομα στις αγορές, είπε χθες ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, με αφορμή το πρωτοσέλιδο της «Εφ.Συν.» με τίτλο: «Διέξοδος στις αγορές με κάθε κόστος».

Με ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών αλλά και δηλώσεις του στον ραδιοσταθμό «Βήμα FM», ο υπουργός επιβεβαίωσε ότι η χώρα επιχειρεί έξοδο στις αγορές όχι γιατί χρειάζεται ρευστό, αλλά βγαίνει δοκιμαστικά για να εξομαλύνει την καμπύλη των επιτοκίων, ανεξαρτήτως αν θα δανειστεί με τριπλάσιο επιτόκιο απ’ ό,τι δανείζεται η γειτονική Ιταλία ή διπλάσιο απ’ ό,τι δανείζεται η «μνημονιακή» Πορτογαλία.

Η υπόθεση Μπαλτάκου

Ωστόσο, ο κ. Στουρνάρας απέφυγε- όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο- να παραδεχθεί ευθέως ότι η έξοδος στις αγορές, στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία, εξυπηρετεί τα μέγιστα την ατζέντα της κυβέρνησης (υπόθεση Μπαλτάκου, επίσκεψη Μέρκελ και διπλές εκλογές Μαΐου).

Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε το γεγονός ότι χθες, ημέρα κατάθεσης του κ. Μπαλτάκου στον ανακριτή, ο πρωθυπουργός επανεξήγγειλε τον συμψηφισμό ΦΠΑ, ενώ μας προέκυψαν και νεότερες ανακοινώσεις για το περιλάλητο «κοινωνικό μέρισμα».

«Το χρηματοδοτικό κενό του 2014 έχει καλυφθεί πλήρως, δηλαδή για έναν χρόνο είμαστε καλυμμένοι και δεν χρειάζεται να βγούμε στις αγορές», σχολίασε ο υπουργός Οικονομικών και πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει καμία βιασύνη… Βγαίνουμε δοκιμαστικά και για να εξομαλύνουμε την καμπύλη επιτοκίων… Η Ελλάδα, μετά από τέσσερα χρόνια που είχαμε αποκλειστεί από τις αγορές και δεν μπορούσαμε να βρούμε δανεικά, θα αρχίσουμε σιγά σιγά να δοκιμάζουμε την επιστροφή μας, ακολουθώντας τις υπόλοιπες χώρες που βγήκαν από το μνημόνιο, όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Δεν υπάρχει καμία απολύτως βιασύνη ή προϋπόθεση για να γίνει αυτό πριν από το Πάσχα. Δεν κρίνονται πολιτικά αυτά τα εγχειρήματα, αλλά εκ του αποτελέσματος».

Η προετοιμασία πάντως για έξοδο στις αγορές έχει ολοκληρωθεί και απομένει πλέον η «εντολή Σαμαρά» για άνοιγμα του βιβλίου προσφορών.

Οι διεθνείς χρηματοοικονομικοί οίκοι (Deutsche Bank, JP Morgan κ.ά.) που έχουν αναλάβει ρόλο αναδόχου στη νέα έκδοση ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, έχουν ετοιμάσει τα σχετικά νομικά έγγραφα και βρίσκονται επί ποδός, αναμένοντας τις αποφάσεις της Αθήνας για τον χρόνο πραγματοποίησης της έκδοσης.

Το spread του 10ετούς ομολόγου

Εφόσον η επάνοδος στις αγορές δρομολογηθεί πριν από το Πάσχα, το βιβλίο προσφορών αναμένεται να ανοίξει σύντομα, χωρίς να αποκλείεται ολιγοήμερη παράταση ώστε να αποκλιμακωθούν περαιτέρω τα spreads. Χθες το spread του 10ετούς ελληνικού τίτλου κινούνταν κοντά στις 463 μονάδες βάσης, δηλαδή 229 μονάδες υψηλότερα από το αντίστοιχο πορτογαλικό. Η απόδοση του ίδιου τίτλου έφτασε χθες το μεσημέρι σε χαμηλό τετραετίας (6,12%), αλλά ακολούθησε μικρή άνοδος (6,17%).

Ο βασικός σχεδιασμός προβλέπει την επάνοδο στις αγορές μέσω 5ετούς ομολόγου ύψους 2-3 δισ. ευρώ. Οι εκτιμήσεις για το πιθανό επιτόκιο κυμαίνονται μεταξύ 5% και 5,5%.

Από το ποσοστό υπερκάλυψης του αιτούμενου ποσού θα κριθεί και ο βαθμός εμπιστοσύνης των αγορών.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Απολύστε κατά βούληση


Eλεύθεροι να διώχνουν όσους και όποιους εκπαιδευτικούς θέλουν οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων

«Μαύρη» μέρα ξημέρωσε τη Δευτέρα για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Κι αυτό γιατί δεν περίμεναν πως οι... μάγοι της τρόικας θα κατέθεταν νομοθετική ρύθμιση στο νέο πολυνομοσχέδιο, μέσω της οποίας οι σχολάρχες των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων θα είχαν το «δικαίωμα» να απολύουν... ελεύθερα όποιους και όσους θέλουν.

Τι κι αν έχουν καταργηθεί τόσα δικαιώματα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, το συγκεκριμένο φαίνεται πως έχει βαθιές ρίζες. Σαν τους... κλέφτες που «χτυπούν» τη νύχτα, οι μνημονιακοί κυβερνώντες, με μπροστάρη τον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, κατέθεσαν την απαράδεκτη τροπολογία το βράδυ της περασμένης Πέμπτης. Απαράδεκτη, φυσικά, διότι με απολύσεις απειλούνται πλέον οι περίπου 2.500 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί από τους σχολάρχες που εκπροσωπούν μεγάλα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (όπως λόγου χάρη το Κολλέγιο Αθηνών).
Τα κίνητρα της νομοθετικής ρύθμισης που «πέρασε» την Κυριακή οριακά στη Βουλή; Οικονομικά. Οι παλαιοί σε προϋπηρεσία εκπαιδευτικοί είναι «ακριβοί». Επομένως, θα πρέπει να απολυθούν για να προσληφθούν νέοι και φθηνοί με μισθούς... πείνας. Με τον βασικό μισθό στην Ελλάδα δηλαδή. Κάποια άλλα πιθανά «θύματα» είναι οι εκπαιδευτικοί που συνδικαλίζονται και διαμαρτύρονται για τα αυτονόητα ή όσοι αρνούνται να βάλουν ό,τι βαθμό υποδεικνύουν οι διευθυντές σε... γνωστούς μαθητές.
Οι ρυθμίσεις που παραβιάζονται αφορούν τα άρθρα 30 και 33 του 682/77 και το άρθρο 11 παράγραφος 1 του 135 δίνοντας την ελευθερία στους σχολάρχες να «κόψουν» και να «ράψουν» όπως τους συμφέρει. Το γεγονός αυτό συνδέεται άρρηκτα με το «νέο Λύκειο» που προωθεί ο υπουργός Παιδείας, σύμφωνα με το οποίο, για να εισαχθεί ένας μαθητής σε ένα Ανώτατο ή Τεχνολογικό Ίδρυμα της χώρας, απαιτούνται καλοί βαθμοί από την πρώτη Λυκείου. Άρα, για να έχεις επιτυχία, θα πρέπει να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Μένος
«Η ρύθμιση του πολυνομοσχεδίου για την ιδιωτική εκπαίδευση αποτελεί πρωτοφανές συνταγματικό πραξικόπημα και απόδειξη του μένους της κυβέρνησης εναντίον των δημόσιων αγαθών και του κόσμου της εργασίας. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και η ουσιαστική απόσυρση της κρατικής εποπτείας από την ιδιωτική εκπαίδευση εγγυάται ότι πλέον τα ιδιωτικά σχολεία μετατρέπονται από κέντρα αγωγής και πολιτισμού σε μπακάλικα απολυτηρίων χωρίς καμιά αξία» δήλωσε χαρακτηριστικά στο «Ποντίκι» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) Μιχάλης Κουρουτός.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας μίλησε για «ξεκάθαρη τρομοκρατία», καθώς αρκετοί καθηγητές «θα εκβιάζονται με την απειλή της απόλυσης να χαλκεύουν βαθμολογίες, να υπογράφουν παράνομους τίτλους, να νοθεύουν ενδοσχολικές εξετάσεις. Ναρκοθετούνται, όπως είναι εύλογο, και οι Πανελλαδικές.
Η συνταγματικά κατοχυρωμένη ισότητα ανάμεσα στους μαθητές των ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων ανατρέπεται. Οι ολοένα μειούμενες θέσεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ θα είναι πια ρεζερβέ μόνο για τα παιδιά όσων έχουν να πληρώσουν. Η μοίρα για τους μαθητές από τις φτωχές οικογένειες θα είναι προδιαγεγραμμένη, όπως στη δεκαετία του ’50. Ο υπουργός - προστάτης επιχειρηματικών συμφερόντων κ. Αρβανιτόπουλος έκανε και πάλι το θαύμα του».
Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος Τύπου της Ομοσπονδίας Γιώργος Χριστόπουλος τόνισε πως πρόκειται για ακόμη μία παραβίαση του Συντάγματος αλλά ταυτόχρονα συνιστά μία «βραδυφλεγή βόμβα που απειλεί ολόκληρο το οικοδόμημα της εκπαίδευσης. Το 10% των σχολείων της χώρας (σ.σ.: δηλαδή τα ιδιωτικά) διαθέτει πλέον εκπαιδευτικό προσωπικό που, προκειμένου να μην απολυθεί, θα εκβιάζεται για να διαπράξει βαρύτατες παραβιάσεις της εκπαιδευτικής νομοθεσίας (πλαστές βαθμολογίες, πλαστά απολυτήρια, παραχάραξη ωρολόγιων προγραμμάτων και εξετάσεων) που δημιουργούν συνθήκες βάναυσης ανισότητας ανάμεσα σε μαθητές δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων».
Και πρόσθεσε: «Η ΟΙΕΛΕ δεν αναγνωρίζει την προδήλως αντισυνταγματική αυτή ρύθμιση που αλλοιώνει το δημόσιο και κοινωνικό αγαθό της παιδείας και θα δώσει τη μάχη με κάθε πρόσφορο νομικό και πολιτικό μέσο για να αποκατασταθεί η νομιμότητα και η συνταγματική τάξη, για να διαφυλαχθεί το δικαίωμα της εκπαίδευσης για όλους και να μη μετατραπεί το αγαθό της Παιδείας σε προνόμιο των ολίγων».
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Θα πληρώσουμε ακριβά την έξοδο στις αγορές

Για να στηρίξει το περιβόητο success story, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου λίγο πριν από τις εκλογές σκοπεύει να δώσει ως επιτόκιο ποσόν αντίστοιχο του «κοινωνικού μερίσματος» (500 εκατ. ευρώ) για ομόλογα 2 δισ. ευρώ, το οποίο ασφαλώς θα φορτωθούν οι φορολογούμενοι!

Του Κώστα Τσάβαλου

Ακριβά θα πληρώσουν οι Ελληνες φορολογούμενοι την «πρεμούρα» της κυβέρνησης να βγει τις επόμενες ημέρες στις αγορές για καθαρά προεκλογικούς και επικοινωνιακούς λόγους. Παρά το γεγονός ότι τα επιτόκια είναι ακόμα «τσουχτερά» για την καταχρεωμένη Ελλάδα, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο θέλει να ενισχύσει την επίπλαστη εικόνα της εξόδου από την οικονομική κρίση, με την παρουσία της χώρας στις αγορές έπειτα από 4 χρόνια αποκλεισμού, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα το κόστος της έκδοσης.

Ακόμα και με επιτόκιο 5% να δανειστεί η κυβέρνηση το ποσόν των 2 δισ. ευρώ για 5 χρόνια, οι Ελληνες φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν 500 εκατ. ευρώ. Οσα δηλαδή θα μοιράσει με το περιβόητο «κοινωνικό μέρισμα» σε ένα εκατομμύριο εξαθλιωμένους πολίτες, λίγες ημέρες πριν από τις διπλές κάλπες του Μαΐου.

Πανάκεια

Ενώ, όπως έχει συμφωνήσει και η τρόικα, δεν υπάρχει χρηματοδοτικό κενό για τους επόμενους 12 μήνες, η έξοδος στις αγορές έχει αναδειχθεί από την κυβέρνηση σε πανάκεια για όλα τα κακώς κείμενα, αλλά και τις αναταράξεις που συνεχίζει να προκαλεί η υπόθεση Μπαλτάκου. «Εμείς εκτιμούμε ότι, υπό προϋποθέσεις, δεν υπάρχει χρηματοδοτικό κενό ούτε για τους μεθεπόμενους 12 μήνες. Και σε όλα αυτά δεν περιλαμβάνεται η έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, για νέο δανεισμό μεσοπρόθεσμης διάρκειας, η οποία προετοιμάζεται», δήλωσε άλλωστε στην εφημερίδα Real News και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας.

Είναι προφανές ότι την έξοδο στις αγορές υπαγορεύει η πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης και όχι οι πιεστικές ανάγκες για ρευστό, οι οποίες αντιμετωπίζονται μετά τη συμφωνία με τους δανειστές για την εκταμίευση σε τρεις δόσεις, συνολικού ποσού 11,7 δισ. ευρώ. Μάλιστα, στις 24 Απριλίου σε συνεδρίαση του EuroWorking Group αναμένεται να εγκριθεί η εκταμίευση του πρώτου μέρους της δόσης των 8,3 δισ. ευρώ, ύψους 6,3 δισ. ευρώ, αφού προηγηθεί η σύνταξη των εκθέσεων από την τρόικα, καθώς και η έγκριση για την εκταμίευση της δόσης από τα κοινοβούλια των χωρών όπου υπάρχει σχετική απαίτηση.

Οι δύο υποδόσεις 1+1 δισ. ευρώ αναμένονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και συνδέονται με 6+6 προαπαιτούμενα, ενώ τα 3,4 δισ. ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πρόκειται -εκτός απροόπτου- να εκταμιευθούν εντός Μαΐου.

Το κόστος…

Πάντως, το κόστος της έκδοσης ομολόγων βραχυχρόνιας διάρκειας δεν φαίνεται να στέκεται εμπόδιο στη δρομολογημένη απόφαση της κυβέρνησης για έξοδο στις αγορές. Η Ελλάδα βγήκε τελευταία φορά στις αγορές με πενταετή ομόλογα στις 2-2-2010 και πλήρωσε επιτόκιο 6,10%, ενώ μόλις ένα μήνα νωρίτερα (4-1-2010) είχε δανειστεί πενταετή με επιτόκιο 3,534%.

Ακόμα και επιτόκιο 5% να πετύχει η Ελλάδα (από την τρόικα δανειζόμαστε με περίπου 1,9%), αυτό θεωρείται επιτυχία υπό τις παρούσες συνθήκες και τις φωνές για μη βιώσιμο χρέος, παρά το ότι θα είναι σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο επιτόκιο (2,65%), με το οποίο δανείζεται πενταετή ομόλογα η Πορτογαλία και σχεδόν τριπλάσιο με αυτό που δανείζονται η Ιταλία (1,76%) και η Ισπανία (1,83%).

«Μη βιάζεστε»…

Βιαστική είναι η έξοδος στις αγορές και για πολλούς αξιωματούχους της ευρωζώνης, με χαρακτηριστικότερη τη δήλωση του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ στο «Βήμα της Κυριακής». «Οι αρχές πρέπει να αποφασίσουν την τιμή που είναι πρόθυμες να πληρώσουν. Το επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων είναι σχεδόν 80% χαμηλότερο απ’ ό,τι πριν από δύο χρόνια. Παραμένει, όμως, ακριβό. Κάθε ομόλογο με τόσο υψηλά επιτόκια προσθέτει στο βάρος του χρέους», αναφέρει ο κ. Ρέγκλινγκ.

Πάντως, η προετοιμασία της έκδοσης προχωράει και δεν αποκλείεται ξαφνικά να ανακοινωθεί το άνοιγμα «βιβλίου προσφορών». Η επιτυχία της έκδοσης θεωρείται δεδομένη, καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις δεν… επιτρέπονται ακροβασίες, ακόμα και όταν το χρέος της χώρας φτάνει τα 321 δισ. ευρώ (στο 175,5% του ΑΕΠ στο τέλος του 2013) και το ΑΕΠ από τα 231 δισ. ευρώ στο τέλος του 2009, υποχωρεί στα 182 δισ. ευρώ (στο τέλος της περασμένης χρονιάς).

Η βιωσιμότητα του χρέους, συνεχίζει να παραμένει το μείζον ζήτημα της ελληνικής οικονομίας. Παρά ταύτα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, σε κάθε ευκαιρία… κλείνει την πόρτα στο ενδεχόμενο «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, χωρίς να αποκλείει όμως άλλη μορφή ελάφρυνσής του.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »