Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Σόρος: Η Γερμανία να μην ξεχνά τα κουρέματα των χρεών της


Δριμεία κριτική στην γερμανική λιτότητα και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την ευρωπαϊκή κρίση χρέους η Γερμανίδα καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, ασκεί ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος στο βιβλίο του «Το στοίχημα για την Ευρώπη» (εκδ. Πατάκη). Στο βιβλίο, που παρουσιάζεται εν είδει συνεντεύξεως με τον Γερμανό δημοσιογράφο, Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς, ο Σόρος προτείνει αλλαγή στην Συνθήκη του Μάαστριχτ προκειμένου να μπορούν να διασωθούν χώρες της ευρωζώνης, ενώ υπογραμμίζει ότι η οικονομική άνθιση της Γερμανίας οφείλεται και στις μεγάλες διαγραφές χρέους που της είχαν γίνει μεταπολεμικά. 

Πέρυσι μια έρευνα έδειξε ότι οι Γερμανοί φοβούνται τον πληθωρισμό περισσότερο από τις θανάσιμες ασθένειες.
 

Δεν με εκπλήσσει καθόλου.

Δεν είναι κατανοητό αυτό το συναίσθημα; Πολλοί Γερμανοί συσχετίζουν αυτή την άνοδο του Χίτλερ με τον υπερπληθωρισμό.
 

Πράγματι μπορούμε να διαβάσουμε έτσι τη συλλογική μνήμη του γερμανικού λαού. Πλην όμως, από ιστορική άποψη, η ανάγνωση αυτή δεν είναι ακριβής. Είναι αλήθεια ότι ο υπερπληθωρισμός αφάνισε τις οικονομίες της μέσης τάξης μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο και τη μετέτρεψε σε λούμπεν προλεταριάτο,το οποίο εξέθρεψε, με τη σειρά του, τον ναζισμό. Τι ήταν όμως αυτό που προκάλεσε τότε τον υπερπληθωρισμό; Το υπερβολικό χρέος που επέβαλαν η Γαλλία και η Βρετανία στη Γερμανία και η επιμονή των νικητριών χωρών να εισπράξουν τις οφειλές. Τραγική ειρωνεία της σημερινής κρίσης του ευρώ συνιστά το γεγονός η Γερμανία διαπράττει τώρα ένα παρόμοιο λάθος: επιμένει να εξοφληθούν οι οφειλές επιβάλλοντας αυστηρή λιτότητα, η οποία πιθανότατα θα επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα.
 
Οι Γερμανοί θα έπρεπε επίσης να θυμηθούν τι έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία. Δεν τον έφερε ο υπερπληθωρισμός της Βαϊμάρης, που, εξάλλου, έληξε γύρω στο 1923, αλλά κυρίως η τρομερή ανεργία μετά τη μεγάλη ύφεση του 1929-1932. Το 1928 οι ναζί έλαβαν το 3% των ψήφων στο κοινοβούλιο, ενώ το 1929 ο Έριχ Λούντερντορφ κέρδισε μονάχα 1,1% στις προεδρικές εκλογές. Το 1930 οι ΗΠΑ σταμάτησαν να δανείζουν τη Γερμανία και όταν η ανεργία αυξήθηκε από 8% σε 30% οι ναζί άρχισαν να κερδίζουν έδαφος. Όταν η Γερμανία σταμάτησε να δανείζει την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία μετά την κρίση του 2008, η ανεργία των χωρών αυτών έφτασε επίσης το 30%-ας ελπίσουμε όχι με παρόμοια πολιτικά αποτελέσματα.

Αλλά και πάλι, δεν είναι λογικό και εν τέλει ωφέλιμο να ζητάμε από κράτη σαν την Ελλάδα, την Ισπανία ή την Ιταλία να βάλουν τάξη στους προϋπολογισμούς και στις οικονομίες τους;
 

Ναι στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά η κατάσταση στην Ιταλία και την Ισπανία διαφέρει ριζικά.

Συμφωνείτε δηλαδή ότι η ελληνική κυβέρνηση παραποίησε τα στοιχεία ώστε να ενταχθεί η Ελλάδα στη ευρωζώνη και ότι συνέχισε να ψεύδεται;
 

Η ελληνική κυβέρνηση παραποίησε απροκάλυπτα τα στοιχεία αλλά και οι άλλοι δανειολήπτες σεβάστηκαν γενικά τους κανόνες. Πράγματι η Ισπανία και η Ιρλανδία είχαν μια μάλλον συνετή διαχείριση των οικονομικών τους- τα ετήσια κρατικά ελλείμματα και τα συνολικά επίπεδα χρέους ήταν πολύ χαμηλότερα από εκείνα της Γερμανίας το 2009.
Αλλά ακόμα κι αν, όπως λέτε, μερικές από τις χώρες που διολίσθησαν στην κρίση υπήρξαν μάλλον νομοταγείς ως προς τις ευρωπαϊκές συνθήκες, σήμερα δεν έχει πια και τόση σημασία. Υποστηρίζετε ότι η Γερμανία πρέπει να πληρώσει τώρα κάποια από τα λάθη που έγιναν στον σχεδιασμό του ευρώ; Ότι πρέπει να εξαγοράσει τα χρέη των άλλων χωρών; Αυτό αντιβαίνει τον ευρωπαϊκό νόμο.

Έχετε δίκιο για τον ευρωπαϊκό νόμο. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία σχεδιάστηκε, εν πολλοίς, από την Bundesbank, περιέχει ένα άρθρο που απαγορεύει ρητά τη "διάσωση". Και αυτή η απαγόρευση επικυρώθηκε από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο. Το συγκεκριμένο άρθρο έχει δυσκολέψει πολύ τη σημερινή κατάσταση, αλλά απέδειξε κιόλας ότι τα σφάλματα που αποκάλυψε η κρίση του ευρώ ήταν συστημικά, είχαν τις ρίζες τους στην ιστορία της δημιουργίας του κοινού νομίσματος: δεν ήταν απλώς η συνέπεια της κακής οικονομικής πολιτικής των χωρών-οφειλετών.

Εννοείτε ότι οι κανόνες του Μάαστριχτ είναι λανθασμένοι και δεν πρέπει να εφαρμοστούν;

Ναι, ορισμένοι κανόνες πρέπει να αλλάξουν.

Ποιοι δηλαδή;

Το άρθρο περί μη δυνατότητας διάσωσης, για παράδειγμα.

Και ποια άλλα άρθρα;

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ χρειάζεται γενική αναθεώρηση. Βασίστηκε σε μια λανθασμένη οικονομική θεωρία, στην οποία πιστεύουν μόνο η Bundesbank και η γερμανική κυβέρνηση. Η συνθήκη εξέλαβε ως δεδομένο ότι μόνο ο κρατικός δανεισμός μπορούσε να προκαλέσει χρόνια ελλείμματα και να αποσταθεροποιήσει τη νομισματική ένωση. Ήταν σοβαρό σφάλμα αυτό. Μόνο στην Ελλάδα ήταν γνήσια η δημοσιονομική κρίση. Στην Ισπανία και στην Ιρλανδία η κρίση προκλήθηκε από τη φούσκα των ακινήτων κι από τις υπερβολές των τραπεζών. Όσο για την Ιταλία, ήταν ειδική περίπτωση: επιβαρύνθηκε από δυσβάσταχτα δημόσια χρέη που κληρονόμησε από την εποχή πριν από το ευρώ και τα οποία έγιναν μη βιώσιμα όταν οι αγορές επέβαλαν βαριά πριμ κινδύνου. Η Γερμανία αρνείται να το δεχτεί αυτό αλλά καλό θα ήταν να θυμηθεί την ίδια της την ιστορία.

Ποιο μέρος της ιστορίας της;

Η Γερμανία ωφελήθηκε από κούρεμα χρέους τρεις φορές στην ιστορία της, δύο από τις οποίες μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Το Σχέδιο Dawes του 1924 επιχείρησε να ελαττώσει το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων. Το Σχέδιο Young του 1929 μείωσε το ποσό των γερμανικών αποζημιώσεων και παραχώρησε στη Γερμανία μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια αποπληρωμής. Αυτά τα σχέδια μερικής διαγραφής είχαν στόχο τη διόρθωση των σφαλμάτων που είχε διαπράξει η Συνθήκη των Βερσαλλιών. Μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Γάλλοι και οι άλλες νικήτριες δυνάμεις δημιούργησαν οικονομικές συνθήκες που υποβοήθησαν την άνοδο του φασισμού. Δυστυχώς, οι Γερμανοί κάνουν σήμερα το ίδιο στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Η γαλλική επιμονή να τηρηθούν οι γερμανικές δεσμεύσεις μετά την Συνθήκη των Βερσαλλιών ήταν ασφαλώς το μεγάλο λάθος. Ο Κέϊνς ήταν ο πρώτος που το επισήμανε αυτό στο βιβλίο του «Οι οικονομικές συνέπειες της ειρήνης», που εκδόθηκε το 1919.
Το τρίτο και μεγαλύτερο κούρεμα χρέους έγινε μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί φρόντισαν να μην επαναλάβουν το λάθος της προηγούμενης γενιάς και, αντί να απαιτήσουν αποζημιώσεις, το 1953 αποφάσισαν να διαγράψουν το μισό χρέος της Γερμανίας. Όσο για το υπόλοιπο, παραχώρησαν πολύ μακρά περίοδο αποπληρωμής.(Αυτό πάνω-κάτω χρειάζεται σήμερα και η Ελλάδα.) Χωρίς τη γενναιοδωρία των ΗΠΑ και της Βρετανίας το γερμανικό οικονομικό θαύμα δεν θα είχε συμβεί.

H Γαλλία δεν τιμωρείται, γι αυτό οι Γάλλοι διστάζουν να αποδεχτούν την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων.

Τώρα μιλάτε σαν Γερμανός που θαυμάζει τη σπαρτιατική παράδοση. Μου θυμίζετε τον πατέρα μου, που έλεγε, αστειευόμενος, ότι οι Σπαρτιάτες μάθαιναν να υποφέρουν τον πόνο των άλλων χωρίς φόβο και πάθος. Δυστυχώς αυτό αντανακλά τη σημερινή κατάσταση. Όμως έχετε δίκιο. Η Γαλλία δεν κινείται καθόλου. Ούτε τη βλέπω να κινείται στο μέλλον.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Θα τα φάνε οι δρόμοι…

815 εκατ. ευρώ: Πώς θα κατανεμηθεί το δάνειο που πήραμε χθες από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Της Χαράς Τζαναβάρα

«Βαρέλι δίχως πάτο» αποδεικνύονται τα έργα στους αυτοκινητόδρομους. Χθες είχαν τη μερίδα του λέοντος στο νέο δάνειο των 815 εκατ. ευρώ που έλαβε η χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), ενώ έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για νέο πακέτο, ύψους 1 δισ. ευρώ, που θα διατεθεί για τη νέα γραμμή του μετρό στην Αθήνα, το αεροδρόμιο στο Καστέλι Κρήτης και την ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού δικτύου. Η κυβέρνηση θέλησε να δώσει πανηγυρικό χαρακτήρα στην τελετή υπογραφής (φωτογραφία), στην οποία εκτός από τον πρόεδρο της ΕΤΕπ Β. Χόγερ και τον αντιπρόεδρο Μ. Τανασέσκου, παρευρέθησαν οι υπουργοί Οικονομικών, Υποδομών και Ενέργειας, η ηγεσία της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ.

Τον προσγείωσε

43«Επιτέλους έχουμε σταθερότητα», υποστήριξε ο Γκίκας Χαρδούβελης, που προανήγγειλε ότι το τρίτο τρίμηνο του έτους η χώρα μας θα έχει για πρώτη φορά θετικό πρόσημο στους ρυθμούς ανάπτυξης. Τον προσγείωσε όμως ο Β. Χόγερ, ο οποίος μετά το «καλημέρα» που είπε στα ελληνικά, αποκάλυψε ότι οι επενδύσεις στην Ε.Ε. από το 2009 έχουν μειωθεί κατά 20%, αλλά στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στο 50%. Από τα στοιχεία που παρουσίασαν ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης και ο Γ. Μανιάτης, το νέο δάνειο θα κατανεμηθεί στους εξής τομείς:

• Τα 300 εκατ. ευρώ, που θα απορροφηθούν στους αυτοκινητόδρομους, αποτελούν τη δεύτερη και τελευταία δόση του δανείου των 650 εκατ. ευρώ που ζήτησε η χώρα μας για την επανεκκίνηση των έργων. Αφορούν τον βασικό οδικό άξονα Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι (ΠΑΘΕ), αλλά με ένα τρικ θα χρηματοδοτηθούν ο αυτοκινητόδρομος Αντίρριο-Γιάννενα και ο Ε-65 στη δυτική Θεσσαλία.

• Τα 200 εκατ. θα διατεθούν για την επέκταση του μετρό Θεσσαλονίκης προς Καλαμαριά και ενώ τα έργα στη βασική γραμμή έχουν… εκτροχιαστεί και δεν προβλέπεται να ολοκληρωθούν πριν από το 2018.


• Το υπόλοιπο ποσό αφορά ενεργειακά έργα και θα αξιοποιηθεί στη διασύνδεση των Κυκλάδων με το δίκτυο της ηπειρωτικής χώρας, καθώς και στη μεταφορά ενέργειας στη γραμμή υψηλής τάσης Μεγαλόπολη-Πάτρα και Πολυπόταμος-Νέα Μάκρη.
Πηγη www.efsyn.gr 
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σε πανικό το Μαξίμου, κινδυνολογεί, απειλεί και εκβιάζει

Παρέμβαση Βενιζέλου στο Βατικανό να μη δεχτεί ο Πάπας τον Αλέξη Τσίπρα. Πιέσεις Σαμαρά σε καναλάρχες να «γειώσουν» την ομιλία Τσίπρα στη ΔΕΘ. Θα αδειάσουν οι τράπεζες αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, είπε ο πρωθυπουργός. Με νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα καταρρεύσει το Ασφαλιστικό, δήλωσε ο Βρούτσης.


Δεν φαίνεται να έχουν τέλος οι προσπάθειες του Μαξίμου να ανακόψει τις δραστηριότητες του ΣΥΡΙΖΑ με κινήσεις στο παρασκήνιο, την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να «κρυφτεί» από τις αποκαλύψεις της «Εφ.Συν.» για τις άμεσες και αγαστές σχέσης καθοδήγησης μεταξύ του Τάκη Μπαλτάκου και της Χρυσής Αυγής.
Στριμωγμένη στη γωνία βρίσκεται η κυβέρνηση, που προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους ψηφοφόρους και να εμποδίσει τις πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ με «βρόμικα», παρασκηνιακά μέσα.
Έκθετοι ο πρωθυπουργός και το υπουργείο Εξωτερικών από τη νέα παρέμβασή τους στο Βατικανό, ενώ κορυφαίοι υπουργοί συνεχίζουν να σπέρνουν «σενάρια καταστροφής» για το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης από την Αριστερά.
Αναστατωμένοι από τη συνάντηση του Αλ. Τσίπρα με τον Πάπα, Σαμαράς και Βενιζέλος επιδόθηκαν σε έναν βρόμικο πόλεμο εναντίον του και δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες του ΥΠΕΞ για να τη ματαιώσουν
Η προσπάθεια για ματαίωση της συνάντησης του Τσίπρα με τον Πάπα είναι άλλο ένα δείγμα του κυβερνητικού πανικού, μετά τις παρεμβάσεις του Μαξίμου στα κανάλια και την ακατάσχετη κινδυνολογία για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Άπραγος ο Ευάγγελος Βενιζέλος τηλεφώνησε ξανά στον Αντώνη Σαμαρά επεξεργαζόμενος πώς θα «απαντήσει» η δικομματική στην πρωτοβουλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνομιλία του με τον πρωθυπουργό είχε αποτέλεσμα: «Θα πάρω τηλέφωνο εγώ τον Λοβέρδο να δούμε αν έχει έτοιμο το νομοσχέδιο για τις μη ορθόδοξες Εκκλησίες. Ηταν να το φέρει την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή» είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Το οικονομικό «σουφλέ» είναι έτοιμο να καταρρεύσει

Η προοπτική των υψηλότερων επιτοκίων παραμένει το «μαύρο πρόβατο» των χρηματοπιστωτικών αγορών, αν κρίνουμε από τις πρόσφατες αποδόσεις τους.

Τα στοιχεία της αδύναμης ανάπτυξης και του χαμηλού πληθωρισμού έχουν πυροδοτήσει ισχυρά κέρδη στις αγορές μετοχών και ομολόγων, υπεραντισταθμίζοντας το ξεπούλημα του Ιουλίου.

Αντί να ανησυχούν για την ραγδαία αύξηση των επιτοκίων, ωστόσο, οι επενδυτές θα πρέπει να επικεντρωθούν στον κίνδυνο της ισοπέδωσης της παγκόσμιας οικονομίας.

Η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας μοιάζει αρκετά με ένα σουφλέ το οποίο είναι έτοιμο να καταρρεύσει. Ενώ η παραγωγική πλευρά της οικονομίας των ΗΠΑ μοιάζει ισχυρή, δε μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για τον υπόλοιπο πλανήτη. Ο καταναλωτής των ΗΠΑ παραμένει ήρεμος, οι δραματικές αυξήσεις στα επίπεδα χρέους της Ασίας αποκλείουν την ισχυρή οικονομική ανάκαμψη εκεί, ενώ η Ευρώπη παρουσιάζει στασιμότητα. Η ζήτηση, σε παγκόσμιο επίπεδο, παραμένει ανεπαρκής.

Ο πλανήτης έχει ανάγκη από μία οικονομική «ατμομηχανή». Στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς εάν η οικονομία των ΗΠΑ είναι αρκετά ισχυρή για να κρατήσει όρθιο το παγκόσμιο οικονομικό σουφλέ. Η πρόσφατη εμπειρία του Ηνωμένου Βασιλείου μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο παράδειγμα. Η έκπληξη της οικονομικής ανάπτυξης του Ηνωμένου Βασιλείου, οδήγησε γρήγορα σε υψηλότερα επιτόκια και σε μία ισχυρότερη στερλίνα, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση των εξαγωγών και ένα γρηγορότατο «πάγωμα» της αγοράς κατοικιών. Αυτοί οι φυσικοί οδηγοί της ανάπτυξης –τα υψηλά σχετικά επιτόκια και το ισχυρό νόμισμα– είναι πλέον ορατά και στις ΗΠΑ.

Η αμερικανική Fed, είναι ξεκάθαρο ότι επιθυμεί να εξέλθει από την ποσοτική χαλάρωση. Πολιτικά, φοβάται ότι θα γίνει στόχος της επερχόμενης προεκλογικής εκστρατείας. Οικονομικά, η Fed ανησυχεί ότι, αν η οικονομία δείξει πραγματικό δυναμισμό, θα εμπέσει υπό την τεράστια πίεση για σημαντική αύξηση των επιτοκίων, διακινδυνεύοντας μία λάθος πολιτική.

Αν εκτελεστεί σωστά, το τέλος του QE και η αρχή της εξομάλυνσης των επιτοκίων, θα μπορούσαν να ωφελήσουν όλα τα εμπλεκόμενα μέλη. Η Fed θα μπορούσε να μειώσει τις απειλές για την πολιτική της ανεξαρτησία, να αρχίσει να χτίζει ένα «μαξιλαράκι» επιτοκίων ενάντια στον κίνδυνο της ισοπέδωσης και να βοηθήσει την Ευρώπη και την Ιαπωνία μέσω της πιθανής ανατίμησης του δολαρίου. Θα είναι, ωστόσο, αρκετά απαιτητικοί οι επενδυτές ώστε να διακρίνουν ανάμεσα στις καλές, υπομονετικά εφαρμοσμένες, αυξήσεις των επιτοκίων και στις κακές, ξαφνικές και τσαπατσούλικες «δεύτερες» λύσεις;

Φυσικά, δεν εξαρτώνται όλα από τη Fed. Η Τράπεζα της Αγγλίας, θα ήθελε και αυτή να ξεκινήσει την ομαλοποίηση της δομής επιτοκίων της. Η Τράπεζα της Ιαπωνίας είναι πιθανότερο να προχωρήσει σε περισσότερη, και όχι λιγότερη, ποσοτική χαλάρωση.

 Στην Ευρώπη, τόσο ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι όσο και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, πιέζουν την πολιτική τάξη να βοηθήσει τις νομισματικές αρχές στη δημιουργία οικονομικής ανάκαμψης.

Ποιοι είναι οι πιθανοί καταλύτες για την παγκόσμια οικονομική ισοπέδωση;

Ένας παράγοντας θα ήταν μία ύφεση στις ΗΠΑ, είτε λόγω «γηρατειών» (η ανάκαμψη είναι ήδη πάνω από πέντε χρονών), είτε λόγω αδυναμίας ή υπερβολικής επιθετικότητας της Fed. Ένας άλλος παράγοντας θα μπορούσε να είναι η ευρωπαϊκή ύφεση και ο αποπληθωρισμός, που «βοηθιούνται» από τις συνεχιζόμενες διαμάχες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Τέλος, υπάρχει και η πιθανότητα για ραγδαία αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Αν και δεν είναι άμεσα εμφανές, αυτή θα μπορούσε να επιφέρει σημαντικό πλήγμα στις ήδη αδύναμες παγκόσμιες προοπτικές ανάπτυξης.

Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι και η πιο ανησυχητική. Για να λειτουργήσει η Ευρώπη, θα πρέπει να διορθωθεί το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού της τομέα. Τα καλά νέα είναι ότι ο τομέας ασχολείται εδώ και καιρό, και με την απομόχλευση του επαχθούς χρέους και με την συγκέντρωση κεφαλαίων. Υπάρχει χαλάρωση στις συνθήκες πίστωσης, καθώς το κόστος χρηματοδότησης έχει μειωθεί κατά σχεδόν 80 τοις εκατό, σε σχέση με τα υψηλά του 2011, ενώ η μέχρι σήμερα ετήσια έκδοση χρέους είναι 70 τοις εκατό μπροστά από τα επίπεδα του περασμένου έτους.

Τώρα είναι η σειρά της ΕΚΤ να πρωταγωνιστήσει, πρώτα μέσω του στοχευμένου μακροπρόθεσμου προγράμματος αναχρηματοδότησής της αυτό το μήνα, ακολουθούμενο από τον έλεγχο ποιότητας του ενεργητικού, τα αποτελέσματα του οποίου θα βγουν τον Οκτώβριο. Οι πρόσφατες απροσδόκητες περικοπές των επιτοκίων, και η ανακοίνωση του σχεδίου για αγορά τίτλων που προέρχονται από τιτλοποίηση, είναι και τα δύο βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Μπορούμε πλέον να αναμένουμε ότι θα ακολουθήσει και η ποσοτική χαλάρωση.

Η ξαφνική κατάρρευση της ανάπτυξης της Γερμανίας έρχεται για να αλλάξει τα δεδομένα. Καθιστά πολιτικά πιθανή την υποστήριξη του QE από την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, δεδομένου ότι το πιθανό της αποτέλεσμα –ένα αδύναμο ευρώ– θα είναι θετικό για τις γερμανικές εξαγωγές. Η Ευρώπη τρέχει ήδη ένα εμπορικό πλεόνασμα, κι έτσι, ενώ το QE της ΕΚΤ θα είναι πιθανότατα θετικό για τα ευρωπαϊκά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, από μόνο του θα έχει μόνο περιορισμένη επίδραση στο ζήτημα της ανεπαρκούς συνολικής ζήτησης.

Οι επενδυτές θα πρέπει να προετοιμαστούν για ένα ισχυρότερο αμερικανικό δολάριο, αντισταθμίζοντας την έκθεση του ευρωπαϊκού και του ιαπωνικού νομίσματος. Η φόρμουλα «αδύναμη οικονομική ανάπτυξη = χαμηλή μεταβλητότητα των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων = spread trades» παραμένει το θεμελιώδες μάντρα. Οι επενδυτές θέλουν –αλλά είναι απίθανο να το έχουν– τη συνέχιση της ποσοτικής χαλάρωσης σε όλο τον πλανήτη, ωστόσο είναι πιθανότερο να επενδύσουν σε μία οικονομία παγκόσμιας ανάπτυξης «χαμηλότερη για περισσότερο καιρό», που να υποστηρίζει τα επικίνδυνα περιουσιακά στοιχεία.

Όπως τραγούδησαν κάποτε και οι Rolling Stones: «You can’t always get what you want, but if you try sometimes, you just might find, you get what you need» (Δεν μπορείς να έχεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά αν προσπαθήσεις, κάποιες φορές μπορεί να εξασφαλίσεις αυτό που χρειάζεται.)
Πηγη www.sofokleous10.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ σε δύο δημοσκοπήσεις



Διαφορά κοντά στο 4% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ καταγράφουν δύο νέες δημοσκοπήσεις. Στήθος με στήθος η απόσταση Σαμαρά - Τσίπρα.

 Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ δίνουν δύο νέες δημοσκοπήσεις που παρουσιάζονται σε κυριακάτικες εφημερίδες.
Σε δημοσκόπηση της ALCO για το «Πρώτο Θέμα», ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 26%, έναντι 22,2% της ΝΔ. 
Στην ίδια δημοσκόπηση το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 4,3%, οι ΑΝΕΛ 3,1%, η ΧΑ 6,2%, η ΔΗΜΑΡ 1,7%, το ΚΚΕ 4,4 , το Ποτάμι 4,3%, ο ΛΑΟΣ 1,1 και οι Οικολόγοι 1%.

Το 33,5% των ερωτηθέντων θεωρεί τον Αντώνη Σαμαρά πιο αξιόπιστο, ενώ 32,5% τον Αλέξη Τσίπρα. 

Σε δημοσκόπηση της MRB, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 23,6%, έναντι 19,9% της ΝΔ, η ΕΛΙΑ συγκεντρώνει το 4,2%, οι ΑΝΕΛ 3,2%, η ΧΑ 6,7%, η ΔΗΜΑΡ 1%, το ΚΚΕ 5,1% και το Ποτάμι 5,6%.

Εξάλλου, σύμφωνα με την δημοσκόπηση της MRB που δημοσιεύεται στη Real, το 26,6% διατηρεί ευνοϊκή γνώμη για τον Αντώνη Σαμαρά, έναντι 26,2% για τον Αλέξη Τσίπρα.
Πηγη www.thetoc.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Financial Times: Εν αναμονή πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας

Οι FT εμφανίζουν ως εν αναμονή πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Εύσημα και στο οικονομικό του επιτελείο. Τι λένε για τη «δαιμόνια» πρόταση τους για το χρέος.

«Αντίθετα με τους λαϊκιστές πολιτικούς που έχουν ξεφυτρώσει στην Ευρώπη μετά την οικονομική κρίση, ο κ. Τσίπρας υποστηρίζει ότι είναι φιλοευρωπαίος και θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ», γράφουν οι Financial Times σε ρεπορτάζ με τίτλο: «Alexis Tsipras casts himself as Greece’s prime minister in waiting» δίνοντας εξαρχής credits στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στο ρεπορτάζ που φιλοξενεί και δηλώσεις του ιδίου του κ. Τσίπρα περιγράφεται επίσης ότι  «δηλωμένος στόχος του είναι περισσότερο να αναμορφώσει την ΕΕ παρά να την διαλύσεικαι προσπαθεί να μεταδώσει το μήνυμά του αυτό στο εξωτερικό»
«Ένα νέο ευρωπαϊκό deal είναι απαραίτητο αν θέλουμε να ξεπεράσουμε αυτή την κρίση Η κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα ή την Ιρλανδία ή την Πορτογαλία. Είναι μια δομική κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» δηλώνει ο ίδιος στην εφημερίδα.

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές και το άνοιγμα της ψαλίδας έχουν αναγκάσει τον Αλέξη Τσίπρα να εγκαταλείψει το διχαστικό προσωπείο και να επανατοποθετήσει τον εαυτό του ως τον εν αναμονή πρωθυπουργό της Ελλάδας  

Οπως διαπιστώνουν οι FT η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατεςευρωεκλογές και το άνοιγμα της ψαλίδας σε σχέση με τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού «έχουν αναγκάσει τον Αλέξη Τσίπρα να εγκαταλείψει το διχαστικό προσωπείο και να επανατοποθετήσει τον εαυτό του ως τον εν αναμονή πρωθυπουργό της Ελλάδας.»
\
Στο πλαίσιο αυτής τη στροφής  η εφημερίδα εντάσει και τη συμμετοχή του στο πάνελ του Ambrosetti Forum  στο Κόμο όπου «έκανε μασάζ» με την ευρωπαϊκή ελίτ προκαλώντας ταυτόχρονα κάποιους από τους κορυφαίους ευρωπαίους διαμορφωτές γνώμης να επανεξετάσουν την οπτική τους»

Τι αναφέρουν για τα αγγλικά και την οικονομική του ομάδα  

Οι FT σημειώνουν με έμφαση την πρόοδο που έχει δείξει σε ότι αφορά στη χρήση της Αγγλικής γλώσσας. 
 «Έχει εργαστεί επιμελώς να βελτιώσει τα αγγλικά του τα οποία κάποτε απέφευγε να χρησιμοποιήσει δημοσίως» σημειώνεται. 

Ειδική μνεία κάνουν και στο οικονομικό επιτελείο του κ. Τσίπρα για το οποίο όπως παρατηρούν ότι « περιλαμβάνει ακαδημαϊκούς σπουδαγμένους στις ΗΠΑ και τη Βρετανία».

Η εφημερίδα μάλιστα χαρακτηρίζει «δαιμόνια» την πρόταση που έχει καταθέσει αυτό το οικονομικό επιτελείο :« σε μια ένδειξη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης οι χώρες της ευρωζώνης να χαρίσουν μείωση του χρέους στην Ελλάδα».

Σε τι προσβλέπει ο Τσίπρας για το χρέος 

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει στην εφημερίδα « «Πρέπει να πληρώνουμε ετησίως 10 δισ. ευρώ σε τόκους και την ίδια ώρα να πετυχαίνουμε δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 4,5% ώστε να αποπληρώνουμε τους δανειστές μας. Αν το πετύχουμε αυτό, είναι αδύνατο να έχουμε ανάπτυξη. Χωρίς ανάπτυξη είναι αδύνατον να ξεπεράσουμε την κρίση». 

Σύμφωνα με την εφημερίδα  ο  κ. Τσίπρας ελπίζει ότι οι ετήσιοι τόκοι της Ελλάδας θα μειώθουν κατά 5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση επιτρέποντας στη χώρα να δώσει περισσότερα χρήματα στους πολίτες και να βάλει μπροστά τη μηχανή της ανάπτυξης.

Απο το Κόμο στη ΔΕΘ  

«Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα αυτής της στροφής ο κύριος Τσίπρας δεν ξέχασε τη βάση του, σημειώνουν οι FT.

Μια εβδομάδα μετά το Ambrosetti forum ήταν στη ΔΕΘ γεμίζοντας τους οπαδούς του με υποσχέσεις για αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στα προ-κρίσης επίπεδα, για επιδότηση ενοικίων και για στήριξη των οικογενειών με χαμηλά εισοδήματα. «Θα θεραπεύσουμε τις πληγές και τις αδικίες (των μνημονιακών χρόνων)... και όσοι απολύθηκαν παράνομα θα πάρουν πίσω τους δουλειές τους» είπε ο Αλέξης Τσίπρας θυμίζοντας περισσότερο τον παλιό του εαυτό.

«Το σχέδιό μας είναι να αυξήσουμε τους κατώτατους μισθούς και τις κατώτατες συντάξεις, και να δημιουργήσουμε μια καλύτερη ψυχολογία στην πραγματική οικονομία. Σε δεύτερη φάση θα κάνουμε ορισμένες αλλαγές στο φορολογικό σύστημα και να εφαρμόσουμε στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις» εξηγεί.

«Θέλουμε να σταματήσουμε τη λιτότητα και να προσπαθήσουμε να διαπραγματευθούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο με μια συμμαχία των χωρών της περιφέρειας. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να σπάσουμε το πλαίσιο του Μερκελισμού και της γερμανικής ηγεμονίας» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο κ. Τσίπρας πιστεύει ότι αυτές οι ιδέες κερδίζουν έδαφος σε όλη την ευρώζώνη με τις όποιες διαφορές να αφορούν την ένταση και τον τόνο. 

Κατά τους FT ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη «απελπισμένα» από μια νέα ευρωπαϊκή συναίνεση προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από τον οικονομικό της «βούρκο».
Πηγη www.thetoc.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Τσίπρας διάλεξε στρατόπεδο...

























Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, συνολικά με την παρουσία του το περασμένο Σαββατοκύριακο, όσο και με το πρόγραμμα άμεσων μέτρων που παρουσίασε, έθεσε εαυτόν και το κόμμα του στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης και απέδειξε ότι έχει πλέον εγκατασταθεί στο κέντρο της εγχώριας πολιτικής σκηνής κερδίζοντας συνεχώς έδαφος, το ίδιο ακριβώς έδαφος το οποίο χάνουν κάτω από τα πόδια τους οι Σαμαράς και Βενιζέλος περιερχόμενοι σε κατάσταση φρενίτιδας.

Με τα μέτρα που εξήγγειλε, κάνοντας ακόμη και τα κυρίαρχα ΜΜΕ ύστερα από μια τριετία πολεμικής να του πιστώνουν «ρεαλισμό», ο Αλέξης Τσίπρας παγίωσε την εικόνα τού εν δυνάμει πρωθυπουργού, έθεσε δε τις βάσεις για το κρίσιμο πεντάμηνο που ακολουθεί και οδηγεί στην προεδρική εκλογή και κατά τα φαινόμενα σε εθνικές εκλογές.

Λέμε ότι «έθεσε τις βάσεις» διότι ο Τσίπρας στη ΔΕΘ δεν παρουσίασε το ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, άλλωστε, όπως λέγεται, θα ολοκληρωθεί τους προσεχείς μήνες, μέσα και από κύκλους διαβουλεύσεων που θα ακολουθήσουν στο κόμμα, αλλά και σε επαφή με την κοινωνία – ήδη προανήγγειλε τη διεξαγωγή 13 περιφερειακών προγραμματικών συνδιασκέψεων.

Eκλογική στόχευση

Οι εξαγγελίες Τσίπρα και συγκεκριμένα οι τέσσερις πυλώνες με, κατά κανόνα, μέτρα άμεσης ανακούφισης από τη μνημονιακή λαίλαπα, αποκατάστασης αδικιών και επανεκκίνησης της οικονομίας, φαίνεται να αποτελούν την προεκλογική αιχμή του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Αρκεί να παρατηρήσει κανείς ότι στοχεύουν σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών που θίγονται από την κρίση και την εφαρμογή της πολιτικής της λιτότητας ενώ σε μεγάλο βαθμό αποτελούν μέχρι σήμερα σημαντικό τμήμα της εκλογικής βάσης της Ν.Δ. (συνταξιούχοι, άνεργοι, μικροϊδιοκτήτες, ιδιοκτήτες ακινήτων, αγρότες και όσοι έχουν περιέλθει σε κατάσταση ακραίας φτώχειας).

Σε κάθε περίπτωση, ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνθηκε συνολικά στην ευρύτερη κατηγορία των μεσαίων και πιο αδύναμων κοινωνικοοικονομικά στρωμάτων, σε αυτούς δηλαδή που πραγματικά «καίγονται» να ακούσουν κάτι σχετικά με το ενδεχόμενο βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου τους ή ανακοπής της καταστροφής που υφίστανται, και απευθύνθηκε με τρόπο περισσότερο συγκεκριμένο σε σχέση με το παρελθόν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται στα παραδοσιακά ακροατήρια του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., ωστόσο αυτήν τη φορά οι αναφορές του έχουν τη μορφή συγκεκριμένων δεσμεύσεων οικονομικής φύσης και υπερβαίνουν τη σφαίρα των πολιτικών συμβολισμών, όπως για παράδειγμα περσινές αναφορές στον «δημοκρατικό κόσμο» της γαλάζιας παράταξης.

Από τη ΔΕΘ πάντως απουσίασε το κομμάτι που αφορά την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη φυσιογνωμία που ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να οικοδομήσει για τη χώρα στη μεταμνημονιακή (;) εποχή που ακολουθεί, με βάση πάντα τη δέσμευσή του για την κατάργηση των μνημονίων.
Πρόκειται για ένα ακόμη κομμάτι του παζλ, το οποίο αναμένεται να συμπληρωθεί στην αμέσως επόμενη φάση.

Πρώτα η «ανακούφιση»

Το επόμενο στοιχείο που μπορεί κανείς να κρατήσει από την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ είναι ο διαχωρισμός που κάνει μεταξύ της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές για το δημόσιο χρέος και της συμφωνίας που θα επιτρέψει στη χώρα να αναταχθεί οικονομικά μεσομακροπρόθεσμα, με το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης που παρουσίασε το Σάββατο.

Κατά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, το δεύτερο είναι αδιαπραγμάτευτο και «θα αντικαταστήσει το μνημόνιο από τις πρώτες κιόλας μέρες της νέας διακυβέρνησης πριν και ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης».

Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται για «παροχολογία», όπως στερεοτυπικά και αναμενόμενα κατηγορήθηκε, αλλά για στοιχειώδη μέτρα στήριξης της κοινωνίας, και κυρίως των πιο αδύναμων τμημάτων της, και παράλληλα αναθέρμανσης της οικονομίας.

Για τα μέτρα και τις στοχευμένες παρεμβάσεις που ανακοίνωσε (από τη στήριξη ανέργων, συνταξιούχων και πληττόμενων από την ακραία φτώχεια νοικοκυριών έως την επαναφορά του κατώτατου μισθού και του αφορολόγητου ορίου στους μισθωτούς, τη ρύθμιση οφειλών, την πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου καυσίμων και την εισαγωγή ενός δίκαιου τρόπου φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας) ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι αρκεί ως πηγή χρηματοδότησης η αναδιανομή υπαρχόντων πόρων, όπως φόροι, ευρωπαϊκά κονδύλια (ΕΣΠΑ) ή ακόμη και τα χρήματα που λιμνάζουν στο ΤΧΣ (π.χ. για τον ενδιάμεσο τραπεζικό φορέα που θα δημιουργηθεί για τα κόκκινα δάνεια).

Στο σημείο αυτό προκύπτουν ερωτήματα, όπως π.χ. αν μπορεί να θεωρείται ότι οι πόροι που προέρχονται από το ΤΧΣ ή το ΕΣΠΑ δεν επηρεάζονται από τις εντολές των δανειστών και τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης.

Αν και το αφήσαμε για το τέλος, έχει πολύ μεγάλη σημασία το πώς αντιμετωπίζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το ευρωπαϊκό πολιτικό κλίμα. Ο Αλέξης Τσίπρας, αναδεικνύοντας και τις επαφές του στο εξωτερικό ως στοιχείο μιας δυναμικής παρουσίας στην Ευρώπη, που διαμορφώνει, αν όχι όρους αλληλεπίδρασης με το ευρωπαϊκό κατεστημένο, τουλάχιστον όρους πίεσης, εμφανίστηκε υπεραισιόδοξος για τα ρήγματα στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ και τις δυνατότητες που ανοίγουν για αλλαγή πολιτικής και σταδιακής απεμπλοκής από τη λιτότητα.
Ήταν ενδεικτική η αναφορά του ότι αυτά που λέει «εντός» τα λέει και «εκτός» και κανείς δεν τα απορρίπτει με κατηγορηματικό τρόπο, καθώς και η ένταξη στο διεκδικητικό πλαίσιο για το χρέος του αιτήματος για ποσοτική χαλάρωση από την ΕΚΤ στο πλαίσιο των πρόσφατων αποφάσεων Ντράγκι για το επιτόκιο. Όμως το σχέδιο διαπραγμάτευσης που παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να στηρίζεται στο «καλό σενάριο», σύμφωνα με το οποίο οι θεσμοί που συγκροτούν την τρόικα (Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ) συνειδητοποιούν το αδιέξοδο της πολιτικής τους και αποφασίζουν να αλλάξουν ρότα.

Στην πραγματικότητα, όμως, φαίνεται να αναζητούν τρόπους να περάσει όλο το πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων (εις βάρος της κοινωνίας) που αξιώνουν, χωρίς όμως να ζημιώνονται βασικοί πυλώνες της πολιτικής που προωθούν, όπως το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η Αμφίπολη διχάζει τους αρχαιολόγους



 Όσο δεν «μιλάει» το ταφικό μνημείο στον λόφο Καστά τόσο περισσότερο ανεβαίνει το «θερμόμετρο» της έντασης μεταξύ των αρχαιολόγων για τα ευρήματα της Αμφίπολης. Αφορμές αντιπαράθεσης δυο, αλλά πολύ βασικές: Ποιος βρίσκεται θαμμένος στον τάφο και για το πότε χρονολογείται το μνημείο.

Στα όσα υποστήριξε αλλά και στις αιχμές που άφησε κατά συναδέλφων της η επικεφαλής των ερευνών στην Αμφίπολη αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη απάντησε το πρωί της Παρασκευής η καθηγήτρια Αρχαιολογίας Όλγα Παλαγιά.

«Στενοχωρήθηκα για την προσωπική επίθεση που μου έγινε… επειδή απλά διαφώνησα μαζί της» δήλωσε στον ραδιοσταθμό Παραπολιτικά 90,1 η Όλγα Παλαγιά.

«Το ότι εξέφρασα την άποψή μου για να κερδίσω 5 λεπτά δημοσιότητα, ήταν κάτι που με στεναχώρησε πάρα πολύ» ανέφερε η καθηγήτρια Αρχαιολογίας και συνέχισε λέγοντας: «Αυτό, όμως με τα 5 λεπτά δημοσιότητα δεν συμβαίνει με όλους τους άλλους συναδέλφους που βγήκαν και μίλησαν; Ίσως επειδή εκείνοι συμφώνησαν με την κ. Περιστέρη».

Επιμένοντας στην άποψη της ότι ο τάφος στην Αμφίπολη είναι ρωμαϊκός, η Όλγα Παλαγιά σημείωσε: «Η άποψή μου είναι σταθερή και δεν αλλάζει. Η περιοχή εκείνη είναι νεκροταφείο. Ακόμη και ο Λέων που βρέθηκε ίσως να ήταν σε κάποιο μνημείο. Δεν μπορείς να το συνδέσεις με τον Τύμβο. Από τα τεκμήρια της ανασκαφής δεν προκύπτει ότι ο τάφος είναι του 4ου αιώνα και έως εκ τούτου δεν αποκλείεται να είναι ρωμαϊκός».

Σχετικά με την αντιπαράθεσή της επί προσωπικού με την Κατερίνα Περιστέρη η Όλγα Παλαγιά δήλωσε ότι «είναι δεδομένο ότι κανείς δεν έχει εικόνα της ανασκαφής καλύτερα από την κ. Περιστέρη. Ούτε εγώ που διαφωνώ, ούτε για εκείνους που συμφωνούν μαζί της επιτρέπεται η είσοδος στο χώρο της ανασκαφής».

«Μακάρι να βρει στοιχεία να με διαψεύσει. Θα τα δεχτώ αμέσως. Αλλά ακόμη δεν υπάρχουν στοιχεία» ανέφερε η Όλγα Παλαγιά στον Παραπολιτικά 90,1, συμπληρώνοντας παράλληλα ότι «βιάστηκε η κ. Περιστέρη να με διαψεύσει. Είπα την άποψή μου, όπως και πολλοί άλλοι. Κάθε μέρα εμφανίζεται κάποιος και λέει τη γνώμη του. Δεν είπα ότι η κ. Περιστέρη δεν κάνει σωστά την δουλειά της. Είπα ότι απλά εγώ δεν έχω πειστεί. Αυτό, όμως που έχει σημασία, πέρα από την όποια αντιπαράθεση είναι ότι: «Δεν έχει σημασία ποιος είναι στον Τύμβο ή πότε έγινε. Αν το μνημείο είναι Ελληνιστικό ή Ρωμαϊκό. Ο Τύμβος και το μνημείο δεν χάνουν την αξία του».  
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Μια φάρσα κι ένας Τρόμος

Μια φάρσα κι ένας Τρόμος
Βεβαίως η επίσκεψη Τσίπρα δεν εντάσσεται σ’ αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσε να έχει γίνει (και θα έπρεπε να έχει γίνει) ακόμα κι αν ο Φραγκίσκος είχε παραμείνει ο δεξιός, ο αντιδραστικός Ιησουίτης που υπήρξε στα νιάτα του.
Είναι υποχρέωση του κ. Τσίπρα πλέον να συναντιέται με όλους τους ηγέτες όλων των ειδών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τους αλλάζει ή τον αλλάζουν. Μόνον πτωχοπροδρομική μπορεί να είναι μια τέτοια ερμηνεία εις όσα αφορούν τις διεθνείς συναντήσεις, αλλιώς ο Μάο θα ’χε αλλάξει τον Νίξον, η Θάτσερτον Μαντέλα και ο Πούτιν τον Ομπάμα.
Παρά ταύτα, παραμένει αξιοθαύμαστη αυτή η ευκολία με την οποίασημειολογούνται εδώ στην πατρίδα μας αυτές οι συναντήσεις, στο Τέξας ο Τσίπρας έγινε καουμπόης, ως εάν ο Ολάντ στη Μόσχα να έγινε Κοζάκος ή ο Ομπάμα όταν συνάντησε τον Ερντογάνδερβίσης!
Κατ’ αντίθεσιν όμως προς αυτά τα αυτονόητα, πολλά φερέφωνα των ΜΜΕ καθώς και ο παλιός μου σύντροφος Θανάσης Παφίλης επιμένουν ότι ο κ. Τσίπρας πήγε στον Πάπα για «να πάρει πιστοποιητικό». Δηλαδή, όταν ο κ.Κουτσούμπας επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (πράττοντας άριστα), για «πιστοποιητικό» πήγε ή για κάνα συγχωροχάρτι; Αν κάτι τέτοιο πιστεύει ο κ. Παφίλης, εκθέτει τον κ. Κουτσούμπα. Ομως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Απλώς ηεμπάθεια εκθέτει γενικώς. Και γίνεται επιπέδου Γεωργιάδη, όταν ειρωνεύεται λέγοντας ότι «στο τέλος ο Τσίπρας θα συναντηθεί με τον Δαλάι Λάμα», αντί ναεύχεται μια τέτοια συνάντηση. Ο Γεωργιάδης όμως είναι γνωστός, τόσο του κόβει, τόσο φοβάται, τέτοια λέει. Οπως και τα παπαγαλάκια! Τέτοια τους λένε,τόσο τους κόβει, τόσο φοβούνται, τέτοια μηρυκάζουν. Είναι δυνατόν όμως ο κ. Παφίλης να ειρωνεύεται τον κ. Τσίπρα για «μαγικές ικανότητες» που μάλιστα «μετέτρεψαν τον Πάπα σε Πάπα των φτωχών και προστάτη των αδυνάτων»;(Δηλώσεις στον Real FM, χθες.) Ο Πάπας έχει
αποκτήσει αυτό το προσωνύμιο πολύ καιρό τώρα, πολύ πριν από την επίσκεψη Τσίπρα. Κι αυτό θα έπρεπε να προβληματίζει ένα κόμμα όπως το ΚΚΕ. Ούτε άλλωστε η στάση της Ορθοδοξίας και βεβαίως του Πατριαρχείου απέναντι στα προβλήματα που έχει γεννήσει η παγκοσμιοποίηση και ονεοφιλελευθερισμός, μπορεί έτσι εύκολα να παραβλέπεται.
Να σοβαρευτούμε (αν μπορούμε) - ούτε ο κ. Χριστόφιας όταν συνάντησε τον Πάπα αλλαξοπίστησε, ούτε ο κ. Βάλτερ Μπάιερ, πρώην πρόεδρος του Κ.Κ. Αυστρίας που συνόδευσε τον κ. Τσίπρα κατά τη συνάντησή του με τον Πάπα, έγινε αίφνης Ουρσουλίνα - έχει και η γελοιότης επιπέδου Τατσόπουλου(ακόμα και για τα παπαγαλάκια) τα όριά της.
Είναι όμως ανησυχητικό όταν αυτή η γελοιότης διαπερνά μέγιστο μέρος του συστήματος ενημέρωσης και μεγάλο μέρος των πολιτικών σχηματισμών αυτής της χώρας. Είναι απογοητευτικό και επικίνδυνο, αλλά είναι
πιο επικίνδυνο και τρομακτικό το τέρας που βγαίνει σιγά-σιγά στον αφρό, το τέρας της σχέσης Ν.Δ. - Χρυσής Αυγής. Δεν πρόκειται απλώς για τις γνωστές συνομιλίες κι επαφές Μπαλτάκου με τους ναζήδες, αλλά και για εντολέςπου το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά έδινε στους Χρυσαυγίτες για τη στάση τους μέσα στη Βουλή, για ψηφοφορίες και συμπεριφορές! Οπως
αποδεικνύει με δημοσίευμά της η «Εφημερίδα των Συντακτών»(ρεπορτάζ του κ. Δημήτρη Ψαρρά), ο κ. Μπαλτάκος μέσω σμπίρων έδινε στους Χρυσαυγίτες εντολές τι χρη δραν.
Το θέμα είναι μέγιστο! Είναι δυνατόν ο κ. Σαμαράς να μη γνώριζε τικάνει το δεξί του χέρι;
Αν εγνώριζε, δεν κάνει για πρωθυπουργός. Επαιζε με τη φωτιά, τουςναζήδες, τα περιττώματα.
Αν δεν εγνώριζε, δεν κάνει για πρωθυπουργός, διότι όποιος δεν γνωρίζει τι ποιεί η δεξιά του ή η αριστερά του δεν κάνει ούτε για να πηγαίνει να αγοράζει τσιγάρα.
Πλην όμως, ο κ. Σαμαράς, ο εισηγητής της «θεωρίας των δύο άκρων», γνώριζε πολύ καλά τι έκανε ο κ. Μπαλτάκος. Οπως γνωρίζει πολύ καλά και τι εντολές τού δίνει η κυρία Μέρκελ, όπως γνωρίζει πολύ καλά και τι κάνει όταν κινδυνολογεί ασυστόλως, περιφερόμενος στους «καφενέδες» και λέγοντας ότι «αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα υπάρχει ούτε ευρώ στα ΑΤΜ»...
Η σχέση αυτή όμως, η σχέση Μπαλτάκου με τη Χρυσή Αυγή, εκτός απ’ τις ευθύνες ενός ολόκληρου Πρωθυπουργού καταδεικνύει και τι είναι στην πραγματικότητα οι φασίστεςκότες της Ν.Δ.σμπίροι για τα θελήματα.
Οσο για τις μεγάλες κουβέντες της Χρυσής Αυγής ότι θα μπει στη Βουλή και θα τα «κάνει γυαλιά καρφιά», ότι θα «ρίξει και καμιά φάπα»νιαουρίσματα και τιτιβίσματα. Ακόμα και όταν ασχημονεί στη Βουλή η Χρυσή Αυγή, κατ’ εντολή Μπαλτάκου, ως φαίνεται, ασχημονεί. Κατ’ εντολή Μπαλτάκου ή όποιου άλλου νεοδημοκράτη έχει μπει στο πόδι της «μαύρης χειρός» του κ. Πρωθυπουργού, αυτής που αποκαλύφθηκε και αποκόπηκε.
Διότι ο κ. Μπαλτάκος μπορεί να έπεσε στο βάθος της ποντικότρυπας που χειριζόταν, αλλά κάποιος άλλος ή άλλοι θα έχουν αναλάβει τη βρώμικη δουλειά. Ομως, ανεξαρτήτως απ’ αυτό, ο μεγάλος ένοχος για αυτήν την άθλια ιστορία (που υπονομεύει την πολιτική και το πολίτευμα) είναι οίδιος ο κ. Σαμαράς. Διότι, αν εγνώριζεενέχεται. Αν δεν εγνώριζε, δεν κάνει για αυτή τη δουλειά...
Προσέτι η (ανοιχτή) γραμμή Σαμαρά - Μπαλτάκου - Κασιδιάρησυνιστά πολιτική συνωμοσία και πολιτειακή παρεκτροπή.
Επαναλαμβάνω: Aν ο κ. Σαμαράς γνώριζεενέχεται. Αν δεν γνώριζε, εχειραγωγείτο. Οσο για το κύκλωμα: Πρωθυπουργός - Ακροδεξιός Σύμβουλος - Φασιστική συμμορία, σε άλλες χώρες όχι μόνον θα προκαλούσε την πτώση μιας τέτοιας κυβέρνησης, αλλά θα άνοιγε και ο δρόμος γιαδικαστική διερεύνηση στο όνομα του Λαού.



 Πηγη www.enikos.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πάνω από 800 εκ. άνθρωποι στον κόσμο δεν έχουν ένα πιάτο φαγητό

Υποσιτισμός


O αριθμός των ανθρώπων που πεινούν παγκοσμίως έχει μειωθεί κατά 100 εκατομμύρια την τελευταία δεκαετία και πάνω από 200 εκατομμύρια από το 1990-1992, 805 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να πεινούν κάθε μέρα, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του ΟΗΕ.Επιμέλεια: Μάρθα Βασίλη

Παρουσιάζοντας την ετήσια κοινή τους έκθεση για την κατάσταση της επισιτιστικής ανασφάλειας στον κόσμο, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), το Διεθνές Ταμείο Γεωργικής Ανάπτυξης (IFAD) και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP), δηλώνουν ότι ενώ τα τελευταία στοιχεία που αφορούν τον υποσιτισμό στον πλανήτη δείχνουν ότι η μείωση των ανθρώπων που πεινάνε είναι δυνατό να επιτευχθεί στο ήμισυ το 2015, αυτό θα είναι δυνατό μόνο εάν οι κατάλληλες και άμεσες προσπάθειες ενταθούν.
Στα περισσότερα μέρη, η δύσκολη υπόθεση και πρόκληση είναι η πρόσβαση στην τροφή και όχι η έλλειψη προίοντων. Ενώ η παγκόσμια πρόσβαση σε τρόφιμα βελτιώνεται συνολικά, σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη, οι κακές υποδομές και η πολιτική αστάθεια, όπως και οι αλλαγές στο κλίμα είναι κάποιες από τις αιτίες του υποσιτισμού.
Η ήπειρος με το υψηλότερο ποσοστό υποσιτισμού είναι η Αφρική, όπου ένα στα πέντε άτομα έχουν πολύ μικρή πρόσβαση σε θρεπτική τροφή. Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία για παράδειγμα, το 38% του πληθυσμού υποσιτίζεται με βασική αιτία τον εμφύλιο πόλεμο που έχει οδηγήσει σε διαταραχές του εφοδιασμού και της διανομής τροφίμων.
Στη Ζάμπια στην οποία το 48% υποσιτίζεται, κορυφαίος ένοχος είναι οι υποδομές, σύμφωνα με το WFP. 
Η Ασία είναι επίσης ήπειρος με μεγάλο αριθμό υποσιτιζόμενων, με πρώτη την Ινδία, που φτάνουν τους 191 εκατομμύρια ανθρώπους περίπου.
Ερευνητές από το FAO και το WFP αναφέρουν ότι ορισμένα μέρη της Αφρικής και της Ασίας μαστίζονται από χαμηλό εισόδημα, φτωχή γεωργική ανάπτυξη, και ελάχιστα κοινωνικά δίχτυα ασφαλείας. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Βόρεια Κορέα, το πολιτικό κλίμα είναι που δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε εμπόριο τροφίμων.
Η έκθεση εστιάζει στην διάκριση μεταξύ της πείνας και του υποσιτισμού: Η πείνα χαρακτηρίζεται από ενοχλήσεις στο στομάχι και γενική κόπωση. Υποσιτισμός, είναι μια χρόνια φυσική κατάσταση, μπορεί να οδηγήσει κάποιον να είναι καχεκτικός και να έχει ανεπάρκεια σε βιταμίνες και μέταλλα αλλά πολύ συχνά και στο θάνατο. Ο υποσιτισμός επηρεάζει συχνά μεγάλες κοινότητες όπως και ολόκληρες χώρες, όπου τα περισσότερα τρόφιμα δεν είναι διαθέσιμα.
Στο δυτικό ημισφαίριο η μείωση του υποσιτισμού είναι σχεδόν ομοιόμορφη σύμφωνα με τη νέα έκθεση. Ωστόσο, το υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο -52%- ανήκει στην Αϊτή. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα, ο σεισμός του 2010, που ακολούθησαν πολλοί τυφώνες το 2012 και μια ξηρασία το 2014 είναι οι παράγοντες του υποσιτισμού.
Σύμφωνα με την έκθεση, το «ευνοϊκό περιβάλλον» θα πρέπει να βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις για την αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας,πρόσβαση στη γη, υπηρεσίες, τεχνολογίες και τις αγορές, όπως και μέτρα για την προώθηση της αγροτικής ανάπτυξης και της κοινωνικής προστασίας για τους πιο ευάλωτους, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της ανθεκτικότητας τους σε συγκρούσεις και φυσικές καταστροφές.
Μιλώντας, κατά την παρουσίαση της έκθεσης, ο εκτελεστικός διευθυντής του WFP, Ertharin Cousin, αναφέρεται ιδίως στην τρέχουσα επιδημία του ιού Έμπολα στις δυτικές αφρικανικές χώρες ,τη Σιέρα Λεόνε, τη Λιβερία και τη Γουινέα λέγοντας ότι «είναι μια άνευ προηγουμένου έκτακτης ανάγκης κατάσταση για την υγεία, που γίνεται γρήγορα μια σημαντική επισιτιστική κρίση». 
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε το πρωτοφανές επίπεδο της ανθρωπιστικής κρίσης να υπονομεύει τις προσπάθειές μας να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο, ώστε και οι πιο ευάλωτοι άνθρωποι στον πλανήτη να σταματήσουν να υποσιτίζονται», προσθέτει.
Η επισιτιστική ανασφάλεια θα είναι μέρος των συζητήσεων στο Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο για τη Διατροφή που θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη από τις 19 - 21 Νοεμβρίου και θα διοργανωθεί από κοινού από το FAO και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).
Αυτή η υψηλού επιπέδου διακυβερνητική συνάντηση θα επιδιώξει την ανανέωση της πολιτικής δέσμευσης σε παγκόσμιο επίπεδο για την καταπολέμηση του υποσιτισμού με το γενικό στόχο της βελτίωση της διατροφής και την αύξηση των επιπέδων της διατροφής.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »