Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Πολιτικός τζόγος Σαμαρά με το θέμα του χρέους

Ο πρωθυπουργός περιμένει την επικείμενη ανακοίνωση της Eurostat και τη συνεδρίαση του Eurogroup στις 5 Μαΐου για να ανοίξει τη συζήτηση για μετακύλιση των χρεολυσίων και μείωση των επιτοκίων, θέμα το οποίο προβλέπεται να εκμεταλλευτεί στις εκλογές του Μαΐου.

Ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχουν συμφωνήσει στις βασικές πτυχές του «Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης» που θα παρουσιάσουν.

Του Μπάμπη Αγρολάμπου

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣΤην ατζέντα της κυβέρνησης με ορίζοντα τις εκλογές του Μαΐου άνοιξε με συνέντευξή του στο Bloomberg o πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς. «Αν η Ελλάδα πετύχει τους στόχους, όπως έχει ήδη κάνει, οι δανειστές θα προχωρήσουν σε νέα ελάφρυνση του χρέους. Αυτή ήταν μια απόφαση που ελήφθη τον Νοέμβριο του 2012. Εμείς κάναμε αυτό που έπρεπε, περιμένουμε και από αυτούς να κάνουν το ίδιο» αναφέρει στο διεθνές πρακτορείο.

Ο κ. Σαμαράς αποφεύγει κάθε συγκεκριμένη αναφορά στην ελάφρυνση, ωστόσο εμφανίζεται σίγουρος ότι «το 2015 δεν θα έχουμε μόνο πρωτογενές, αλλά και δημοσιονομικό πλεόνασμα» και διαβεβαιώνει ότι έτσι «θα μπορούμε να αποπληρώσουμε μόνοι μας τα χρέη μας, χωρίς δανεισμό». Για να επιτευχθεί δημοσιονομικό πλεόνασμα όμως θα πρέπει να μετατεθούν τα τοκοχρεολύσια ή ένα μεγάλο μέρος αυτών, καθώς το 2015 τα χρεολύσια είναι 16 δισ. ευρώ και οι τόκοι 5,8 δισ. ευρώ.

Είναι αδύνατον

Χωρίς ρύθμιση είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν αυτές οι υποχρεώσεις και ταυτόχρονα η χώρα να εμφανίζει πρωτογενή πλεονάσματα. Σήμερα η κυβέρνηση περιμένει την επικύρωση του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2013 από τη Eurostat. Με βάση τη μεθοδολογία και τα στοιχεία που έχουν δοθεί εκτιμάται ότι θα κυμανθεί στα 3,5 δισ. ευρώ, ενώ στους υπολογισμούς της τρόικας είναι 1,4 δισ. ευρώ. Αύριο Πέμπτη θα συνεδριάσει το Euro Working Group όπου αναμένεται να εγκριθεί η σταδιακή εκταμίευση της δόσης, ενώ θα συζητηθεί και το αναπτυξιακό σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών.

Το σχέδιο αυτό θα δοθεί στη δημοσιότητα αμέσως μετά και στις 29 Απριλίου θα συζητηθεί στην ημερίδα που συνδιοργανώνουν το Ιδρυμα Μεσογειακών Μελετών και το Ιδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Καρ. Παπούλια. Οι βασικές πτυχές του σχεδίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης», έχουν συζητηθεί και συμφωνηθεί από τον κ. Σαμαρά και τον κ. Βενιζέλο. Το πρόγραμμα, που στηρίζεται σε τρεις πυλώνες, το ελληνογερμανικό ταμείο στα πρότυπα του KfW, το ΕΣΠΑ και τα νέα προγράμματα των συστημικών τραπεζών, θα αποτελέσει το βασικό εργαλείο της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να πείσει ότι η ελληνική οικονομία μπαίνει σε φάση ανάταξης. Οι δύο εταίροι περιμένουν την επίσημη ανακοίνωση της Eurostat και στη συνέχεια την επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίαση του Eurogroup, στις 5 Μαΐου.

Η κυβέρνηση κρατάει κλειστά τα χαρτιά της, ωστόσο, σύμφωνα με τα σενάρια που έχουν εξεταστεί, η απόφαση του Eurogroup θα δίνει το έναυσμα για την έναρξη της συζήτησης για μετακύλιση των χρεολυσίων (για το σκέλος των χρεών προς τις χώρες της Ε.Ε.) και τη μείωση των επιτοκίων.

Η διατύπωση θα είναι γενική, καθώς καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν θέλει παραμονές των ευρωεκλογών να επανέλθει το ελληνικό πρόβλημα στην ημερήσια διάταξη. Εντούτοις μια θετική αναφορά στην προοπτική ελάφρυνσης είναι ευπρόσδεκτη από την κυβέρνηση Σαμαρά.

Ο πρωθυπουργός θέλει να πάει στις εκλογές του Μαΐου με την ατζέντα της οικονομίας. Και στη συνέντευξή του στο Bloomberg αυτή την ατζέντα έβαλε, παίζοντας το χαρτί της πρώτης εξόδου στις διεθνείς αγορές ομολόγων μετά από τέσσερα χρόνια. Ο κ. Σαμαράς επέμεινε μάλιστα ότι «δεν υπάρχει καμία βιασύνη για νέα έκδοση ομολόγου» καθώς, όπως εξήγησε, «στο μέλλον θα ζητήσουμε τα χρήματα που χρειαζόμαστε με χαμηλότερο επιτόκιο».

Αναφορικά με την πορεία της κυβέρνησης, επανέλαβε ότι η χώρα θα αποφύγει την πρόωρη προσφυγή στις εθνικές εκλογές και την «πιθανή πολιτική αποσταθεροποίηση που θα προκαλέσουν» όπως χαρακτηριστικά λέει. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, «αποσταθεροποίηση θα ήταν να χάναμε με μεγάλη διαφορά στις προσεχείς εκλογές, αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί».

Στο μέγαρο Μαξίμου περιμένουν στο τέλος της εβδομάδας τα αποτελέσματα των νέων μετρήσεων, με τις πρώτες εντυπώσεις από τις ευρωλίστες των κομμάτων. Κυρίως όμως περιμένουν να δουν πώς θα αποτυπωθεί η εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε παράλληλα με την καμπάνια θετικών ειδήσεων για την οικονομία να μπει σε κίνηση και η επιχείρηση αμφισβήτησης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κίνηση - πρόκληση (;) Παπανδρέου στο Βενιζέλο - Θα μιλήσει μαζί με τον Κουβέλη στο βιβλίο της Κοππά


Παναγιώτης Σιάνης 

Σαν βροχή πέφτουν την τελευταία ώρα οι αναλύσεις, οι απόψεις και οι εικοτολογίες σχετικά με την στάση του Γιώργου Παπανδρέου, με αφορμή την ανακοίνωση ότι όχι μόνο θα παραβρεθεί αλλά και θα συμπαρουσιάσει το βιβλίο της Μαριλένας Κοππά μαζί με τον Πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη.

Η ταυτόχρονη παρουσία στο πάνελ έχει πυροδοτήσει σενάρια έμμεσης στήριξης της ΔΗΜΑΡ  από τον πρώην πρωθυπουργό, με δεδομένο ότι η εκδήλωση δεν γίνεται σε νεκρό πολιτικό χρόνο, αλλά ένα μήνα πριν τις ευρωεκλογές και μάλιστα αφορά βιβλίου πιστού του συνεργάτη που αποχώρησε ηχηρά από το ΠΑΣΟΚ, ενώ μάλιστα συγκρούστηκε σκληρά και με τον νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο.

Η ανακοίνωση της εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου της Μαριλένας Κοππά έγινε χωρίς τυμπανοκρουσίες.

« Mε αφορμή την έκδοση του βιβλίου της ευρωβουλευτού Μαριλένας Κοππά «Το Αύριο Αργεί Πολύ: για τη Σοσιαλδημοκρατία και την έξοδο από την κρίση», θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 28 Απριλίου, στις 11:30 π.μ., στο βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα), η παρουσίαση του βιβλίου, με ομιλητές τους: Γιώργο Παπανδρέου, πρώην Πρωθυπουργό, Φώτη Κουβέλη, Πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ-Προοδευτική Συνεργασία και Γρηγόρη Τσάλτα, Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου.»

Τροφή για τα σενάρια ενδεχόμενης πλήρους αποστασιοποίησης του Γιώργου Παπανδρέου από το ΠΑΣΟΚ και το συνδυασμό της «Ελιάς» δίνουν αρκετά στοιχεία. Πρώτον ότι ο ΓΑΠ δεν παραβρέθηκε στην ιδρυτική εκδήλωση της «Ελιάς», ενώ έχει γραπτά αποδοκιμάσει την συγκρότησή της, επίσης δεν έχει προσέλθει σε καμία εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες, ούτε καν σε εσωτερική κομματική ή κοινοβουλευτική διαδικασία.
Επίσης κανένα στέλεχος προερχόμενο από το παπανδρεϊκό στρατόπεδο δεν μετέχει στον συνδυασμό της «Ελιάς».

Το ζήτημα είναι αν ο ΓΑΠ αρκεστεί σε μια κίνηση πολιτικής αβροφροσύνης και περιοριστεί στα ζητήματα του βιβλίου ή θα προχωρήσει και σε ένα πολιτικό συμβολισμό, που θα κλείνει το μάτι για στήριξη της ΔΗΜΑΡ.

Πάντως έτσι κι αλλιώς πρόκειται για σοβαρή και προκλητική εσωκομματική κίνηση του Παπανδρέου, αφού όλοι γνωρίζουν ότι ο Βενιζέλος είναι έξαλλος με την Κοππά όχι μόνο επειδή αυτομόλησε από το ΠΑΣΟΚ κρατώντας την έδρα αλλά και επειδή όλο αυτό το διάστημα δημιουργούσε τις σχέσεις του Φώτη Κουβέλη με την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, όπως τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος Χανς Σβόμποντα.

Μάλιστα στην τελευταία διακαναλική συνέντευξη τύπου ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει επιτεθεί με σφοδρότητα κατά της Μαριλένας Κοππά ονομαστικά και η ίδια είχε απαντήσει ότι για να της επιτίθεται ο συγκεκριμένος κάτι καλό έχει κάνει.

Η σκληρή κόντρα είχε ξεκινήσει πέρσι την άνοιξη στον τελευταίο συνέδριο, από την απόφαση Βενιζέλου να μην μπουν αυτοδίκαια-  ως εκλεγμένοι - στην Κεντρική Επιτροπή οι ευρωβουλευτές αλλά να θέσουν υποψηφιότητα, κάτι που δεν έγινε για τους εθνικούς βουλευτές.

Μάλιστα απέναντι στην οργανωμένη και μαζικής – πλην Συλβάνας Ράπτη - αντίδρασή τους, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τους είχε κατηγορήσει ότι δρούσαν ανεξέλεγκτα αρνούμενοι να ενημερώσουν για τις κινήσεις τους στις Βρυξέλλες, έχοντας αυτοβούλως διακόψει τις σχέσεις τους με την Χαριλάου Τρικούπη.

Από την πλευρά τους οι ευρωβουλευτές κατήγγειλαν ότι το κόμμα τους περιθωριοποίησε.

Αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν κανένας ευρωβουλευτής – πλην Συμβάνας- να μην είναι εκ νέου υποψήφιος, ενώ η Κοππά συνεργάζεται με την ΔΗΜΑΡ και η Χρυσούλα Παλιαδέλη είναι υποψήφια αντιπεριφερειάρχης με το ψηφοδέλτιο του Μάρκου Μπόλαρη στην Κεντρική Μακεδονία, που στηρίζεται από την ΔΗΜΑΡ.

Το ζήτημα είναι αν από Δευτέρα η προσπάθεια Βενιζέλου να κλείσουν τα εσωκομματικά μέτωπα πέσουν στο κενό και το ΠΑΣΟΚ επανέλθει στην άβυσσο της εσωστρέφειας…
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

O Αντώνης θυμήθηκε το κέντρο

Με στόχο να καλύψει τη μεγάλη απόσταση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός παριστάνει ότι εγκαταλείπει την ακροδεξιά ατζέντα κλείνοντας το μάτι στον μεσαίο χώρο, επικαλούμενος Καραμανλή και Μπακογιάννη.

Της Αλίκης Μάτση

Στην απέλπιδα προσπάθεια να καλύψει τη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ελκύοντας το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων, εν όψει δημοτικών, περιφερειακών και ευρωεκλογών, το μέγαρο Μαξίμου διαδίδει τώρα, μετά και το «Μπαλτάκος γκέιτ», στροφή προς τον μεσαίο χώρο.

Στροφή που θα συνοδευτεί, σύμφωνα με τα διαδιδόμενα, από την αλλαγή της συνολικής στρατηγικής του πρωθυπουργού και θα καταλήξει στην αλλαγή του ονόματος και των συμβόλων της Ν.Δ.

Μάλιστα, από το πρωθυπουργικό περιβάλλον αφήνεται να εννοηθεί ότι Κώστας Καραμανλής και Ντόρα Μπακογιάννη όχι μόνο είναι ενήμεροι για τις προθέσεις του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και συναινούν ακόμη και στην αλλαγή του ονόματος.

Δύο… σιγουράκια

Μέχρι στιγμής δύο είναι τα σίγουρα πράγματα: ότι ο πρωθυπουργός, εν όψει εκλογών, έχει επιλέξει τη στρατηγική της πόλωσης και των συνεχών επιθέσεων κατά της αξιωματικής αντιπολίτευσης· και ότι, βεβαίως, η Ν.Δ. θα επιχειρήσει να προσεγγίσει, είτε διά προεκλογικών εξαγγελιών είτε με τη συνεχή επικοινωνιακή τακτική της προβολής του success story, μεγάλη μερίδα όσων στην ερώτηση των δημοσκόπων «τι θα ψηφίσετε» δηλώνουν «δεν γνωρίζω, δεν απαντώ».

Ωστόσο, παρά τα όσα διαχέονται παρασκηνιακά, η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά δεν είναι οριστική. Εως τώρα η επιλογή του πρωθυπουργού και των υποστηρικτών του, εντός κόμματος, ήταν η επιχείρηση προσέλκυσης όσων βρίσκονται δεξιά της Ν.Δ. και η διάλυση των μικρότερων σχημάτων της δεξιάς πολυκατοικίας, που αυξάνονται και πληθύνονται μετά και τη δημιουργία του κόμματος Πολύδωρα.

Το «Μπαλτάκος γκέιτ» έκοψε ενδεχομένως προς το παρόν τη διάθεση προσέγγισης των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής ή τουλάχιστον εκείνων που στηρίζουν συνειδητά το κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου, καθώς η κρατούσα άποψη είναι πως «δεν είναι όλοι ναζιστές».

Οι οριστικές αποφάσεις Σαμαρά για το πού ακριβώς θα στραφεί η Ν.Δ. θα ληφθούν μετά τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, λένε καλά γνωρίζοντες.

Τότε ο πρωθυπουργός, βάσει των αποτελεσμάτων, θα σταθμίσει προς τα πού θα γείρει την πλάστιγγα της μεγαλύτερης συντηρητικής παράταξης. Και ώς τότε οι σχεδιασμοί θα παραμείνουν επί χάρτου, καθώς στο τραπέζι βρίσκεται πάντα και το ενδεχόμενο απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων. Εξελίξεων που κινούνται μεταξύ σεναρίων αλλαγής του προσώπου του πρωθυπουργού, ενώ θα βρίσκεται στην εξουσία η παρούσα κυβέρνηση, ώς την πιθανότητα διενέργειας πρόωρων εκλογών ακόμη και πριν από το φθινόπωρο.

Το μόνο βέβαιο, το οποίο γνωρίζει καλά ο κ. Σαμαράς, είναι πως ενδεχόμενη στροφή στον μεσαίο χώρο θα έβρισκε σύμφωνους τόσο τον Κ. Καραμανλή όσο και την Ντόρα Μπακογιάννη.

Για τον μεν πρώην πρωθυπουργό ο μεσαίος χώρος υπήρξε η κεντρική επιλογή της πολιτικής στρατηγικής του ως αρχηγού της Ν.Δ.

Η δε Ντόρα Μπακογιάννη πρόσφατα έχει δηλώσει τουλάχιστον δύο φορές ότι αυτή θα έπρεπε να είναι η επιλογή του κόμματος: επιστροφή στις παραδοσιακές αρχές της Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Διαφωνία Καραμανλή

Η αλλαγή του ονόματος, ωστόσο, δεν βρίσκει σύμφωνο τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος άλλωστε, σύμφωνα με στενούς του συνεργάτες, δεν είναι ενήμερος για τις επιλογές της νυν ηγεσίας της Ν.Δ., αφού έχει να επικοινωνήσει έστω τηλεφωνικά με τον Αντώνη Σαμαρά από τις 5 Δεκεμβρίου του 2013, οπότε και είχαν συμφάγει στην οδό Μουρούζη. Σε αυτή τη συνάντηση ο Κ. Καραμανλής είχε πει στον Αντ. Σαμαρά ότι ο ίδιος δεν θα συναινέσει σε αλλαγή του προσώπου του πρωθυπουργού, ακόμη κι αν υπάρξουν πανταχόθεν πιέσεις.

Οι ίδιοι εξάλλου υπενθύμιζαν στην «Εφ. Συν.» ότι ο Κ. Καραμανλής είχε δεχτεί εισηγήσεις για αλλαγή του ονόματος της Ν.Δ. τις οποίες όχι μόνο δεν αποδέχτηκε, αλλά μια διαρροή επ’ αυτού είχε αποτελέσει και την αφορμή της απομάκρυνσης του Αρη Σπηλιωτόπουλου από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος.

Εν αναμονή η Ντόρα

Η κυρία Μπακογιάννη δεν έχει πάρει μέχρι στιγμής θέση για την αλλαγή του ονόματος. Ας έρθει εκείνη η ώρα και θα πάρουμε θέση τότε, λένε οι συνεργάτες της. Ωστόσο, εντάσσουν τις διαρροές στη διαφαινόμενη «υιοθέτηση» από τη Ν.Δ. παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, του λεγόμενου μεσαίου χώρου (όπως π.χ. οι κ. Μ. Χρυσοχοΐδης και Αν. Λοβέρδος). Και τονίζουν πως η στροφή δεν γίνεται αναγκαία με ένταξη προσώπων, αλλά με ουσιαστική αλλαγή πολιτικών θέσεων. Συναρτούν πάντως τις όποιες τελικές επιλογές του μεγάρου Μαξίμου από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της 25ης Μαΐου. Και σε αυτό φαίνεται πως συμπίπτουν με τον Αντώνη Σαμαρά και το περιβάλλον του.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Είμαστε πρωταθλητές στο χρέος, αλλά έχουμε πλεόνασμα…


Με το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας μας να φθάνει για το 2013 στο 12,7% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος να φθάνει το 175,1%, η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο χρέος στην ΕΕ και το δεύτερο υψηλότερο έλλειμμα μετά τη Σλοβενία (14,7%).

Η Κομισιόν, δια του εκπροσώπου της, Σάιμον Ο' Κονορ, «κλείνει» το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,5 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 0,8% του ΑΕΠ, χαρακτηρίζοντας ως «βιώσιμο» το ελληνικό χρέος και κάνοντας λόγο για δείγμα «αξιοσημείωτης προόδου». Σύμφωνα με τον Σάιμον Ο΄Κόνορ, η συζήτηση στην Ευρωζώνη για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους θα γίνει το δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στον υπολογισμό του πρωτογενούς πλεονάσματος της Ελλάδος εξαιρούνται οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση των τόκων που αντιστοιχούν στο 4% του ΑΕΠ.
Επιπλέον έχουν εξαιρεθεί ορισμένες προσαρμογές του 2013 που αντιστοιχούν στο 9,5% του ΑΕΠ, ώστε να αντανακλάται καλύτερα η πραγματική δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδος και ειδικότερα έχουν εξαιρεθεί τα εφάπαξ μέτρα στήριξης προς τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες έφτασαν το 10,8% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τα όσα έχουν συμφωνηθεί στο ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής.
Εξαιρούνται, επίσης, τα κέρδη επί των ελληνικών ομολόγων από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών-μελών, τα οποία αντιστοιχούν στο 1,5% του ΑΕΠ.

Την ίδια ώρα, πρωτογενές πλεόνασμα, ύψους σχεδόν 3,4 δισ. Ευρώ, για τον προϋπολογισμό προκύπτει από τα... συμφραζόμενα οικονομικά στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat.

Συγκεκριμένα, βάσει των κανόνων της Ευρωπαϊκής Αρχής το έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 23,109 δισ. ευρώ και εξαιρουμένης της στήριξης των τραπεζών, οδηγεί σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,4 δισ. ευρώ, στοιχεία που ευθυγραμμίζονται με αυτά που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ, στις 14 Απριλίου.

Ειδικότερα, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε πέρυσι στα 23,109 δισ. ευρώ, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ανήλθε σε 318,703 δισ. ευρώ και το ΑΕΠ, σε αγοραίες τιμές, ήταν πέρυσι 182,054 δισ. ευρώ.

Η Eurostat, στην επίσημη ανακοίνωσή της δεν αναφέρει επιμέρους τα στοιχεία για το πρωτογενές πλεόνασμα, που προκύπτουν από το ύψος του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης, στο οποίο περιλαμβάνονται και οι δαπάνες για τη στήριξη των τραπεζών. Μόνον αυτές δημιούργησαν πέρυσι έλλειμμα 19,272 δισ. ευρώ.

«Η Ελλάδα υπερκαλύπτει τους δημοσιονομικούς της στόχους, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Επιτυγχάνει, πρωτογενή πλεονάσματα, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Πρωτογενή πλεονάσματα που ξεκίνησαν το 2013, νωρίτερα από τις εκτιμήσεις, υψηλότερα από τις προβλέψεις, σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Στατιστικούς Κανόνες και το Πρόγραμμα» σχολίασε ο… ικανοποιημένος αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία για τα 27 κράτη- μέλη της ΕΕ που δημοσιοποίησε η Eurostat, 10 κράτη- μέλη παρουσίασαν έλλειμμα άνω του ορίου του 3% του ΑΕΠ και 16  χώρες είχαν λόγο χρέους υψηλότερο από το 60% του ΑΕΠ.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τη Eurostat, το Λουξεμβούργο είχε δημοσιονομικό πλεόνασμα (+0,1%) το 2013, η Γερμανία ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ενώ το χαμηλότερο δημοσιονομικό έλλειμμα  σημειώθηκε στην Εσθονία (-0,2%).

Όσον αφορά στα ποσοστά του δημόσιου χρέους, τα υψηλότερα καταγράφονται σε Ελλάδα (175,1%), Ιταλία (132,6%), Πορτογαλία (129,0%), Ιρλανδία (123,7%),  Κύπρο (111,7%) και Βέλγιο (101,5%).
Τα χαμηλότερα καταγράφονται σε Εσθονία (10,0%), Βουλγαρία (18,9%), Λουξεμβούργο (23,1%), Λετονία (38,1%), Ρουμανία (38,4%),  Λιθουανία (39,4%) και  Σουηδία (40,6%).

Στην ευρωζώνη, το δημοσιονομικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώθηκε από το 3,7% το 2012 στο 3% το 2013, ενώ το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε από το 90,7% το 2012, στο 92,6%.
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Ο χάρτης της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς

Την κρίση στην Ευρώπη και τη σχέση της με την Ελλάδα, αναλύει το τελευταίο βιβλίο του Γιώργου Ρωμαίου που παρουσιάζεται την επόμενη Δευτέρα 28 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών(*). Το Tvxs.gr αναδημοσιεύει το έβδομο κεφάλαιο που εξετάζει την άνοδο του εθνικισμού, της Ακροδεξιάς και του αντιευρωπαϊσμού.

Οι έντονοι πολιτικοί κραδασμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση της οικονομικής κρίσης και του ρήγματος ανάμεσα στον ισχυρό Βορρά και τον εύθραυστο Νότο έχουν σταδιακά σχηματοποιηθεί σε ορισμένες βασικές εκφάνσεις: την επανάκαμψη του φαινομένου του ευρωπαϊκού εθνικισμού, την άνοδο της ξενοφοβικής Ακροδεξιάς και τον εντεινόμενο αντιευρωπαϊσμό, που αποτελεί στοιχείο της ρητορικής, της ιδεολογίας και της ατζέντας κομμάτων τα οποία ανήκουν σε όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος.

Η μετατροπή –κατά της διάρκειας της κρίσης- της ενωμένης Ευρώπης σε πεδίο έντονων αντιπαραθέσεων και άσκησης πολιτικής πίεσης από την πλευρά των ισχυρότερων κρατών-μελών εις βάρος των περισσότερο εύθραυστων έδωσε δυναμική και κατεύθυνση σε πολιτικά φαινόμενα που εδώ και δεκαετίες είχαν περιθωριοποιηθεί και έμοιαζε να έχουν τεθεί υπό έλεγχο.

Η επιστροφή του ευρωπαϊκού εθνικισμού, η άνοδος πολλών ακροδεξιών κομμάτων και η εξάπλωση ενός αντιευρωπαϊκού ρεύματος -όλα αυτά με φόντο μια ασύμμετρη Ευρώπη όπου κυριαρχούν οι εθνικές στρατηγικές- αποτελούν μια κρίσιμη πρόκληση για το ευρωπαϊκό σχέδιο, αμφισβητώντας την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης.

Η επιστροφή του ευρωπαϊκού εθνικισμού

Ο ευρωπαϊκός εθνικισμός, αν και επιβίωνε ως πολιτικό φαινόμενο σχεδόν σε κάθε χώρα μέλος της ΕΕ (στην πλειονότητα των περιπτώσεων ως αντίδραση στην παγκοσμιοποίηση και την αυξημένη μετανάστευση), είχε σε μεγάλο βαθμό περιθωριοποιηθεί από τον ευρύτερο συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων οι οποίες στήριζαν την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά και των ευρωπαϊκών κοινωνιών οι οποίες είχαν αποδεχθεί τα πολλαπλά οφέλη της πολιτικής σταθερότητας και της κοινωνικής ευημερίας.

Το 2010, όμως, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η περιθωριοποίηση άρχισε να ραγίζει και για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες ο ευρωπαϊκός εθνικισμός βρήκε διέξοδο για την ανανέωσή του. Ωστόσο, η αντιμετώπιση της κρίσης το 2010 δεν θα ευνοούσε την αναζωπύρωση του εθνικισμού αν δεν ακολουθούσε η δογματική εφαρμογή της πολιτικής της άκρας λιτότητας.

Έτσι, η διετία 2011-2013 έθεσε τα θεμέλια για την εμφάνιση στο προσκήνιο ενός φαντάσματος του παρελθόντος, καθώς και για τη νομιμοποίηση και την εδραίωση των ακραίων ιδεολογιών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η αντικατάσταση της κοινοτικής αλληλεγγύης (ή έστω της πολιτικής διαπραγμάτευσης) από ένα αδιαπραγμάτευτο οικονομικό δόγμα (της πολιτικής της αυστηρής λιτότητας), που επιβάλλεται με έξωθεν πιέσεις και αποτελεί κριτήριο για το μέλλον ορισμένων χωρών, υπήρξε ο καταλυτικός παράγοντας για την απότομη ανάδυση του ευρωπαϊκού εθνικισμού.

Το διπλό ευρωπαϊκό ρήγμα και οι ακραίες ιδεολογίες

Το αποτέλεσμα της επιλογής της πολιτικής της λιτότητας δημιούργησε ουσιαστικά δύο ζώνες του ευρώ: τον πλουσιότερο Βορρά και τον ασθενέστερο Νότο. Παράλληλα με αυτό το οικονομικό ρήγμα άρχισε να ανοίγει κι ένα ρήγμα ανάμεσα στον πολιτικά σταθερό Βορρά και τον πολιτικά ασταθή Νότο, ο οποίος αντιμετωπίζει πολιτικές κρίσεις, ιστορικές εκλογικές ανατροπές και πολιτικοκοινωνικό κατακερματισμό. Το διπλό αυτό –οικονομικό και πολιτικό- ρήγμα πυροδότησε τη δυναμική των ακροδεξιών και των αντιευρωπαϊκών κομμάτων.

Το διπλό ρήγμα αντανακλάται και στη μορφή που λαμβάνουν οι ακραίες ιδεολογίες στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η συντριπτική πλειονότητα των αντιευρωπαϊκών κομμάτων στον Βορρά αποτελείται από ακροδεξιούς ή υπερσυντηρητικούς σχηματισμούς με εθνικιστική και συχνά ξενοφοβική ιδεολογική πλατφόρμα. Τα κόμματα αυτά είναι συνήθως εχθρικά προς τους μετανάστες, επιδιώκουν λιγότερες σχέσεις με τον «υποβαθμισμένο» ευρωπαϊκό Νότο και επιζητούν είτε τη διάλυση της ΕΕ είτε τον επίσημο διαχωρισμό της ευρωζώνης σε Βορρά και Νότο.

Στον Νότο, η οικονομική υποβάθμιση έχει ως αποτέλεσμα τη διασπορά του ευρωσκεπτικισμού σε όλο σχεδόν το εύρος του ιδεολογικοπολιτικού φάσματος. Διαφορετικά κόμματα, άλλα με ακραία ατζέντα και άλλα όχι, έχουν ως κοινό τους κοινό σημείο την αμφισβήτηση της σημερινής μορφής της ΕΕ. Επιπλέον, στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τα κόμματα που ανήκουν στο Κέντρο, δηλαδή τα κεντροδεξιά και κεντροαριστερά κόμματα τα οποία ως επί το πλείστον ανέλαβαν τη διακυβέρνηση αυτών των χωρών τις τελευταίες δεκαετίες, υπέστησαν σημαντικές εκλογικές ήττες.

Κόμματα που έως το 2010 θεωρούνταν μια ασφαλής εκλογική επιλογή, είτε υπέστησαν συντριβή και είδαν τα ποσοστά τους να συρρικνώνονται στον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων τους είτε, στην καλύτερη περίπτωση, γνώρισαν μεγάλη εκλογική πτώση, καταφέρνοντας, όμως, να διατηρήσουν ένα σημαντικό κομμάτι της προηγούμενης δύναμής τους. Το κενό ήρθαν να καλύψουν ακραίες δυνάμεις –ακροδεξιές, εθνικιστικές και αντιευρωπαϊκές- εκμεταλλευόμενες τις συνθήκες οξείας πόλωσης που δημιούργησαν οι δημοσιονομικές πιέσεις στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο.

Η εξάπλωση του αντιευρωπαϊσμού

Το αναδυόμενο ρεύμα του αντιευρωπαϊσμού αμφισβητεί εκ των έσω την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σφοδρή οικονομική κρίση και οι πολιτικές εντάσεις που την ακολούθησαν έθεσαν στο επίκεντρο της συζήτησης την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, όπως και την αντικατάστασή της από το απρόσωπο κέντρο λήψης αποφάσεων των Βρυξελλών.

Η σαφής απουσία πολιτικής αλληλεγγύης κατά τη διάρκεια της κρίσης και η εμφανής αδυναμία των εθνικών ηγεσιών να αντιμετωπίσουν μιαν εξαιρετικά περίπλοκη κατάσταση έχουν επιφέρει ισχυρό πλήγμα στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Οι ακραίες πολιτικές δυνάμεις μετέβαλαν τον αντιευρωπαϊσμό σε κυρίαρχη ιδεολογία.
Για πρώτη φορά στη σύντομη ιστορία της η Ε.Ε. βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αμφισβήτηση η οποία πηγάζει από τον μοιραίο μετεωρισμό της απέναντι στο φαινόμενο της κρίσης.

Ελλάδα

Η χαρακτηριστικότερη περίπτωση του διπλού ρήγματος της ευρωζώνης είναι εκείνη της Ελλάδας, δηλαδή της χώρας-μέλους με το μεγαλύτερο πρόβλημα δημοσίου χρέους, στην οποία και επιβλήθηκαν τα πιο αυστηρά μέτρα λιτότητας. Μέσα σε δύο χρόνια από το ξέσπασμα της κρίσης και ενώ είχαν ήδη παραιτηθεί δύο κυβερνήσεις, στις διπλές εκλογές του καλοκαιριού του 2012 το Κέντρο συμπιέστηκε υπερβολικά και το πολιτικό σκηνικό κατακερματίστηκε με αποτέλεσμα να αναδυθούν από τη μια πλευρά η νεοναζιστική ακροδεξιά και από την άλλη ένα καινούργιο συντηρητικό κόμμα με αντιευρωπαϊκή ρητορική.

Ειδικότερα, η κατακόρυφη εκλογική άνοδος της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής και η είσοδός της στο Κοινοβούλιο προκάλεσε έντονους τριγμούς στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Έως τις εκλογές του 2012, η Χρυσή Αυγή, που ιδρύθηκε το 1985, είχε μηδαμινά ποσοστά. Χαρακτηριστικά, στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009 είχε λάβει ποσοστό 0,46% και στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς είχε λάβει 0,29%. Από το 2010, όμως, και μετά η εκλογική πορεία της Χρυσής Αυγής θα αρχίσει να αποκτά διαφορετικά χαρακτηριστικά. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2010 η Χρυσή Αυγή θα κερδίσει μία έδρα στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, λαμβάνοντας το 5,29% των ψήφων.

Η ακτινογραφία των αποτελεσμάτων εκείνων των εκλογών αποδεικνύει πως η ΧΑ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του κράτους από αθηναϊκές συνοικίες που τα τελευταία χρόνια είχαν υποβαθμιστεί εξαιτίας της αύξησης της εγκληματικότητας και της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Για παράδειγμα, η ΧΑ έλαβε το υψηλότερο ποσοστό της στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα (16ο εκλογικό διαμέρισμα) με 14,7% και το δεύτερο υψηλότερο στη γειτονική περιοχή της πλατείας Βικτωρίας και της οδού Πατησίων (17ο εκλογικό διαμέρισμα) με 12,3%. Στις ίδιες συνοικίες είχαν λάβει νωρίτερα χώρα πολλές επιθέσεις εναντίον μεταναστών.

Εντωμεταξύ, από τον Μάιο του 2010, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ήδη προσφύγει στον Μηχανισμό Στήριξης και είχε υπογράψει την πρώτη δανειακή σύμβαση με τίμημα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, που είχαν ως αποτέλεσμα τη μεγάλη πολιτική πόλωση και τις έντονες κοινωνικές αντιδράσεις. Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΧΑ θα αρχίσουν να εκτοξεύονται μαζί με τους δείκτες της ύφεσης και της ανεργίας, που θα προκαλέσουν την ελεύθερη πτώση των δύο πυλώνων του μεταπολιτευτικού δικομματισμού, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Στις διπλές εκλογές του 2012 (6 Μαΐου και 17 Ιουνίου), η ΧΑ έλαβε 6,97% και 6,92%, εκλέγοντας 21 και 18 βουλευτές αντίστοιχα.

Από εκείνο το σημείο και μετά, η ΧΑ θα επιχειρήσει μέσω της παρουσίας της στη Βουλή να θέσει την εξτρεμιστική ατζέντα της στο επίκεντρο της ελληνικής πολιτικής ζωής. Ακραία εχθρική και επιθετική απέναντι στους μετανάστες, η ΧΑ θα προβάλει εαυτήν ως ένα εθνικιστικό, αντισυστημικό και αντιευρωπαϊκό κόμμα. Ουσιαστικά, η ΧΑ θα αποτελέσει ένα νεοναζιστικό, αντισημιτικό και ρατσιστικό μόρφωμα, με έντονη, όπως αποδείχθηκε, εγκληματική δράση, το οποίο θα εκμεταλλευτεί τη σφοδρή οικονομική κρίση, την αναξιοπιστία των κομμάτων εξουσίας και την πολιτική αστάθεια. Τον Σεπτέμβριο του 2013, μετά τη δολοφονία ενός αντιφασίστα μουσικού ακτιβιστή από έναν Χρυσαυγίτη, οι αρχές θα συλλάβουν τον πρόεδρο του κόμματος Ν. Μιχαλολιάκο και αρκετούς βουλευτές του.

Η ελληνική κρίση είχε κι ένα άλλο πολιτικό προϊόν: τη συγκρότηση ενός ευρωσκεπτικιστικού κόμματος υπό την επωνυμία Ανεξάρτητοι Έλληνες. Το κόμμα ιδρύθηκε από τον πρώην υπουργό της ΝΔ Πάνο Καμμένο τον Φεβρουάριο του 2012 και από βουλευτές οι οποίοι αποσχίστηκαν από τη ΝΔ, διαφωνώντας με τη δεύτερη δανειακή σύμβαση που υπεγράφη από την τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου στην οποία συμμετείχε η ΝΔ. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι ένα κόμμα με σαφή εθνικιστικά χαρακτηριστικά και έντονο λαϊκισμό στη ρητορική του. Στις διπλές εκλογές του 2012 οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έλαβαν 10,60% (33 έδρες) τον Μάιο και 7,51% (18 έδρες) τον Ιούνιο. Από τον Δεκέμβριο, όμως, του 2012, εσωτερικές διαφωνίες οδήγησαν στην αποχώρηση μιας σειράς κορυφαίων στελεχών, με αποτέλεσμα το κόμμα να βρίσκεται έκτοτε σε πτώση και τις δημοσκοπήσεις να τοποθετούν το ποσοστό του γύρω στο 5%.

Ιταλία

Η εκλογική υποχώρηση των κεντρώων ιταλικών κομμάτων ήταν αντίστοιχη με την ελληνική περίπτωση. Τόσο η ιταλική Κεντροαριστερά (Δημοκρατικό Κόμμα, PD) όσο και η ιταλική Kεντροδεξιά (Λαός της Ελευθερίας, PdL) είδαν τα ποσοστά τους να υποχωρούν σημαντικά στις εκλογές του Φεβρουαρίου 2013 ενώ το αμιγώς κεντρώο κόμμα του Μάριο Μόντι απέσπασε μόνο το 10,5% των ψήφων. Ωστόσο, οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν οδήγησαν στην ανάδειξη ενός ρατσιστικού ακροδεξιού κόμματος, όπως η Χρυσή Αυγή, ή στον σχηματισμό ενός εθνικιστικού κόμματος, όπως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, αλλά στην εκλογική εκτόξευση ενός ευρωσκεπτικιστικού κινήματος μάλλον αριστερής κλίσης, του Kινήματος των Πέντε Aστέρων (MoVimento 5 Stelle). Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, υπό τον δημοφιλή κωμικό ηθοποιό και μπλόγκερ Μπέπε Γκρίλο, απέσπασε το εντυπωσιακό 25,5% των ψήφων και αναδείχθηκε σε τρίτο κόμμα.

Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2009 και τη διετία 2010-2012 συμμετείχε σε όλες τις περιφερειακές και τοπικές εκλογές, εμφανίζοντας σταθερά ανοδική πορεία. Αποκορύφωμα ήταν φυσικά ο θρίαμβος στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013. Ο Μπέπε Γκρίλο εκμεταλλεύτηκε τη δυσαρέσκεια των ιταλών ψηφοφόρων από τη συνεχιζόμενη ύφεση και την αύξηση της ανεργίας, αλλά και την οργή τους για τα «παλαιά» πολιτικά κόμματα, καταγγέλλοντας την ιταλική πολιτική ελίτ και τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ και ζητώντας παράλληλα δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της Ιταλίας στο ευρώ.

Γαλλία

Την εκλογική επιτυχία του ευρωσκεπτικιστικού Κινήματος των Πέντε Αστέρων επιδιώκει, από την ακροδεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος, το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο (Front National), το οποίο αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ακροδεξιά κόμματα στην ΕΕ. Πριν το 2011, όταν ακόμη στην ηγεσία του κόμματος βρισκόταν ο ιδρυτής του Ζαν Μαρί Λεπέν, το Εθνικό Μέτωπο ήταν ένα ακροδεξιό κόμμα με ρατσιστική, ξενοφοβική και αντισημιτική ρητορική.

Το 2011, τον Λεπέν διαδέχθηκε στην ηγεσία η θυγατέρα του Μαρίν, η οποία αναδιαμόρφωσε οργανωτικά και ιδεολογικά το Εθνικό Μέτωπο. Στο επίκεντρο της ιδεολογίας του αναδιαμορφωμένου Εθνικού Μετώπου βρίσκεται ο οικονομικός εθνικισμός, ο έντονος αντιευρωπαϊσμός και η ρητορική για τον περιορισμό της μετανάστευσης. Η Μαρίν Λεπέν υποστηρίζει την αποχώρηση της Γαλλίας από το ευρώ, την ανάκτηση της γαλλικής εθνικής κυριαρχίας από τις Βρυξέλλες και μιαν αυστηρότερη πολιτική στο μεταναστευτικό. Επιδιώκοντας να καταστήσει τον πολιτικό της χώρο πιο ελκυστικό, η Λεπέν έχει απορρίψει τον χαρακτηρισμό του «ακροδεξιού». Μάλιστα στις 4 Οκτωβρίου του 2013 δήλωσε πως το κόμμα της δεν έχει καμία σχέση με κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή και πως το Εθνικό Μέτωπο «δεν είναι ούτε δεξιό ούτε αριστερό, αλλά εθνικό».

Υπό την ηγεσία της Μαρίν Λεπέν, το Εθνικό Μέτωπο βρίσκεται σε συνεχή ανοδική πορεία. Σε αυτό έχει συντελέσει τόσο η εύθραυστη κατάσταση της γαλλικής οικονομίας όσο και η δυσαρέσκεια που έχει αρχίσει να μεγαλώνει όχι μόνο απέναντι στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, αλλά και απέναντι στις αδύναμες οικονομίες του Νότου. Έτσι, στις τοπικές εκλογές του Μαρτίου του 2011, το Εθνικό Μέτωπο έλαβε 15% των ψήφων (από 4,5% που είχε λάβει στις προηγούμενες).

Στη συνέχεια, στις προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2012, το Εθνικό Μέτωπο έφτασε κοντά στο να περάσει στον δεύτερο γύρο, όπως είχε κάνει και δέκα χρόνια νωρίτερα, το 2002. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής της εκστρατείας, η Λεπέν τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης της Γαλλίας από την ευρωζώνη, της μείωσης της παράνομης μετανάστευσης και της «εθνικής προτεραιότητας» για τους γάλλους πολίτες ως προς την ανεύρεση εργασίας και την παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών. Το Εθνικό Μέτωπο έλαβε 17,9% των ψήφων, δηλαδή 7,5% μονάδες πάνω από το ποσοστό που είχε λάβει στις προεδρικές εκλογές του 2007.

Το 2013 η άνοδος του Εθνικού Μετώπου ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Τον Οκτώβριο, ο υποψήφιος του Εθνικού Μετώπου κέρδισε τον υποψήφιο του κεντροδεξιού UMP στις τοπικές εκλογές στο καντόνι του Μπρινιόλ. Την ίδια περίοδο, τα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης που διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Ifop προκάλεσαν αναταραχή στα υπόλοιπα κόμματα: το Εθνικό Μέτωπο ερχόταν πρώτο κόμμα με 24%. Δεύτερο ήταν το κεντροδεξιό UMP με 22% και τρίτο το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα με 19%.

Στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος, που διεξήχθη στα μέσα Σεπτεμβρίου 2013 στη Μασσαλία, η Λεπέν κωδικοποίησε τη στρατηγική του κόμματος ενόψει των γαλλικών δημοτικών εκλογών του 2014: εδραίωση του κόμματος στο αυτοδιοικητικό επίπεδο με την εκλογή όσο το δυνατόν περισσότερων δημοτικών συμβούλων, με απώτερο στόχο τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Όσον αφορά τις ευρωεκλογές του 2014, η ηγεσία του Εθνικού Μετώπου επεξεργάζεται τη δημιουργία μιας νέας πολιτικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο πλαίσιο αυτό, έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με τον Γκέερτ Βίλντερς, τον αρχηγό του ολλανδικού ακροδεξιού κόμματος, του Κόμματος για την Ελευθερία. Μια πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου στη Χάγη, όπου σε κοινή συνέντευξη Τύπου οι δύο ηγέτες ανακοίνωσαν τη συγκρότηση ενός κοινού αντιευρωπαϊκού μπλοκ ενόψει των ευρωεκλογών του Μαΐου 2014 (το μπλοκ θα μετεξελιχθεί σε ευρωκοινοβουλευτική ομάδα). Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, η Λεπέν χαρακτήρισε την Ευρωπαϊκή Ένωση «πανίσχυρο σύστημα που έχει ρίξει τους λαούς μας σε σκλαβιά», τονίζοντας πως «η εποχή που τα πατριωτικά κινήματα ήταν διχασμένα, συνήθως επειδή φοβούνταν μήπως δαιμονοποιηθούν, έχει περάσει προ πολλού».

Ολλανδία

Το ολλανδικό Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) ιδρύθηκε από τον Γκέερτ Βίλντερς το 2005. Πρόκειται για ένα κόμμα με ακροδεξιά και αντιευρωπαϊκή ατζέντα, εχθρικό προς τη μετανάστευση, που έχει αντιταχθεί στην παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα και γενικότερα προς τις ασθενέστερες οικονομίες του ευρωπαϊκού Νότου.

Στις εθνικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2006, το πρωτοεμφανιζόμενο τότε PVV είχε την πρώτη σημαντική εκλογική του επιτυχία, λαμβάνοντας το 5,9% των ψήφων και εννέα έδρες. Από εκείνο το σημείο και μετά το PVV εδραιώθηκε στην ολλανδική πολιτική σκηνή. Στις ευρωεκλογές του 2009 εκτινάχθηκε στη δεύτερη θέση με 16,97% και στις εθνικές εκλογές του επόμενου έτους ήλθε τρίτο κόμμα με 15,4% και 24 έδρες, υποστηρίζοντας την κυβέρνηση συνεργασίας του συντηρητικού VVD και των Ολλανδών Χριστιανοδημοκρατών (CDA), χωρίς να συμμετάσχει στο υπουργικό συμβούλιο. Τον Απρίλιο του 2012, ο Βίλντερς απέσυρε την στήριξή του προς την κυβέρνηση, απορρίπτοντας την επιβολή μέτρων λιτότητας. Στις εκλογές που ακολούθησαν, τον Σεπτέμβριο του 2012, το PVV είδε τη δύναμή του να μειώνεται στο 10% και στις δεκαπέντε έδρες.

Τον Δεκέμβριο του 2012, το PVV έφερε στην ολλανδική Βουλή μια πρόταση παγώματος της χρηματοδοτικής βοήθειας προς την ελληνική κυβέρνηση, πρόταση που καταψηφίστηκε από όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Πρόσφατα, ο Γκέερτ Βίλντερς δήλωσε: «Από τους λαούς της Ευρώπης εκλάπη η εθνική τους κυριαρχία, η οποία μεταβιβάστηκε στις απομακρυσμένες Βρυξέλλες και τώρα οι αποφάσεις λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες από μη εκλεγμένους γραφειοκράτες». Κατά τη διάρκεια πάλι της κοινής του συνέντευξης με την αρχηγό του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, ο Βίλντερς είπε: «Συνεργαζόμαστε εναντίον των Βρυξελλών που αποφασίζουν τα πάντα. Θα απελευθερώσουμε την Ευρώπη από το τέρας των Βρυξελλών».

Αυστρία

Η αυστριακή Ακροδεξιά έχει επίσης σημαντικές εκλογικές επιτυχίες. Το αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας (FPO) είχε συμμετάσχει σε κυβερνητικό σχηματισμό με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (OVP), το 1999, έχοντας έλθει πρώτο με το 26,9% των ψήφων. H κυβερνητική του, όμως, θητεία οδήγησε σε φθορά και σε σημαντική πτώση της δύναμής του στις επόμενες εκλογές, το 2002, οπότε και έλαβε το 10% των ψήφων.

Το 2005 την προεδρία του κόμματος ανέλαβε ο Χανς Κρίστιαν Στράχε. Το FPO απόκτησε νέα δυναμική μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2008 (όπου αναδείχθηκε τρίτο κόμμα με 17,54%) και ακόμα περισσότερο από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2013 (αναδείχθηκε ξανά τρίτο κόμμα με 20,51%). Το FPO έχει αντιταχθεί επανειλημμένως στη δανειακή στήριξη των χωρών της ευρωζώνης και υποστηρίζει την κατάργηση της σημερινής της μορφής με τη δημιουργία ενός πεδίου δύο πόλων, του ισχυρού Βορρά και του ασθενέστερου Νότου.

Στην αυστριακή Βουλή συμμετέχει ένα ακόμα ευρωσκεπτικιστικό κόμμα, η Ομάδα Στρόναχ για την Αυστρία, που δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 από τον αυστροκαναδό επιχειρηματία Φρανκ Στρόναχ, ο οποίος υποστηρίζει την αποχώρηση της χώρας από το ευρώ και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα (αυστριακό σελίνι).

Χώρες της Σκανδιναβίας

Ισχυρή είναι η παρουσία ακροδεξιών και αντιευρωπαϊκών κομμάτων και στις χώρες της Σκανδιναβίας. Στη Δανία, το ακροδεξιό Κόμμα του Λαού της Δανίας (DPP), που ιδρύθηκε από την Πία Κιάρσγκααρντ το 1995, έχει πλέον εδραιωθεί ως ο τρίτος μεγαλύτερος πολιτικός σχηματισμός της χώρας. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2011 έλαβε το 12,30% των ψήφων. Το DPP υποστηρίζει πως η Δανία δεν πρέπει να δέχεται μετανάστες, ούτε να παραδίδει την εθνική της κυριαρχία στα όργανα της ΕΕ.

Στη γειτονική Σουηδία, το ακροδεξιό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών (SD) ιδρύθηκε το 1998, αλλά εισήλθε για πρώτη φορά στο σουηδικό Κοινοβούλιο μόλις στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2010, όταν κατάφερε να υπερκεράσει το όριο του 4%. Με εθνικιστική, αντιευρωπαϊκή και αντιμεταναστευτική ατζέντα, οι Σουηδοί Δημοκράτες, υπό τον τριαντάχρονοΤζίμι Άκεσσον, έλαβαν το 5,70% των ψήφων και είκοσι έδρες.

Στην Φινλανδία, το εθνικιστικό Κόμμα των Φινλανδών, είδε τα ποσοστά του να εκτοξεύονται στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2011, όπου με το 19,11% των ψήφων και 39 έδρες αναδείχθηκε σε τρίτο σε δύναμη κόμμα. Στις προηγούμενες εκλογές, τον Μάρτιο του 2007, το Κόμμα των Φινλανδών είχε λάβει μόλις 4,05% και πέντε έδρες. To Κόμμα των Φινλανδών έχει διαφωνήσει με τη δανειακή στήριξη των χωρών-μελών της ευρωζώνης.

Ουγγαρία

Η Ακροδεξιά της Ουγγαρίας έχει αρκετές ομοιότητες με τη Χρυσή Αυγή. Το ακροδεξιό κόμμα Γιόμπικ ιδρύθηκε το 2003. Πρόκειται για ένα εθνικιστικό, ρατσιστικό και αντιευρωπαϊκό κόμμα, με νεοναζιστικά στοιχεία, έντονη αντισημιτική ρητορική και μια παραστρατιωτική οργάνωση η οποία το 2009 κρίθηκε παράνομη. Στο στόχαστρο του Γιόμπικ βρίσκονται οι μειονότητες της Ουγγαρίας και κυρίως οι κοινότητες των Ρομά.

Τα εκλογικά αποτελέσματα του Γιόμπικ από το 2006, όταν συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογική διαδικασία, είναι ενδεικτικά της δραματικής ανόδου της Ακροδεξιάς στην Ουγγαρία. Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2006, το Γιόμπικ πήρε πολύ χαμηλό ποσοστό και δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή. Ωστόσο, μόλις τρία χρόνια αργότερα, στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, έλαβε το 14,77% των ψήφων και τρεις έδρες. Επρόκειτο για μια αλματώδη άνοδο, που επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2010, όπου το Γιόμπικ έλαβε το 16,67% των ψήφων και 47 έδρες.

Μεγάλη Βρετανία

Εντυπωσιακή είναι και η άνοδος του βρετανικού ακροδεξιού και αντιευρωπαϊκού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, του UKIP (UK Independence Party). Πάγια θέση του UKIP είναι η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ. Αν και ιδρύθηκε το 1993, η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή στις ευρωεκλογές του 2004 και του 2009, όταν κατέλαβε την τρίτη (με 16%) και τη δεύτερη (με 16,05%) θέση αντίστοιχα. Αλλά και στις τοπικές εκλογές του Μαΐου του 2013 το UKIP εξέλεξε μεγάλο αριθμό συμβούλων.

Γερμανία

Το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) είναι ένα κατεξοχήν ευρωσκεπτικιστικό κόμμα. Σε αντίθεση με την πλειονότητα των κομμάτων που αναλύθηκαν παραπάνω, το AfD δεν έχει κάποια ακροδεξιά ή αντιμεταναστευτική ατζέντα. Υποστηρίζει μια προσεκτική διάλυση της ευρωζώνης, που θα ωφελήσει τόσο τη Γερμανία όσο και τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Το AfD δημιουργήθηκε μόλις επτά μήνες πριν τις γερμανικές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2013 και αν και κατάφερε να κερδίσει το 4,7% των ψήφων, δεν μπόρεσε να περάσει το όριο του 5% και να εκπροσωπηθεί στη γερμανική Βουλή.


* Το Βιβλίο «Η Ευρώπη και η Ελλάδα – Από την κρίση στην Ελπίδα» του Γιώργου Ρωμαίου παρουσιάζεται από τις εκδόσεις Πατάκη τη Δευτέρα 28 Απριλίου στις 19:00 στον Πολυχώρο της Μουσικής Βιβλιοθήκη του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βας. Σοφίας και Κόκκαλη). Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:

Αναστάσιος Γιαννίτσης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Νικηφόρος Διαμαντούρος, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής (2003 – 2013)
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Συντονιστής: Παύλος Τσίμας
Πηγη tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Συλλέγοντας τις... «εκπομπές αερίων» μιας αγελάδας

Οι σάκοι συλλογής «αγελαδινού μεθανίου» της Αργεντινής.

Μπορεί ο Ομπάμα να υποσχέθηκε πρόσφατα, ότι θα ακολουθήσει μια σκληρή επιθετική πολιτική σε ό,τι αφορά το… μετεωρισμό των αγελάδων, σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι εκπομπές μεθανίου, όμως κάποιοι επιστήμονες στην Αργεντινή φαίνεται ότι έχουν βρει ήδη τη λύση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, επιστήμονες από την Αργεντινή έχουν βρει τη λύση: σακίδια αγελάδας!

Μέσα στα σακίδια αυτά, που τοποθετούνται στη ράχη του ζώου, συγκεντρώνονται οι «εκπομπές αερίων» των αγελάδων.


Τα «fartpacks», όπως έχουν ονομαστεί τα σακίδια αυτά, αποσπούν μέχρι και 300 λίτρα μεθανίου μέσω ενός μικρού σωλήνα, ο οποίος έχει τοποθετηθεί μέσα στον πεπτικό σωλήνα του ζώου, παρέχοντας αρκετή ενέργεια για να λειτουργήσει ένα αυτοκίνητο για 24 ώρες!

Το σύστημα του σάκου συλλογής «αερίων» μελετάται εδώ και χρόνια από το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωργικής Τεχνολογίας της Αργεντινής (National Institute for Agricultural Technology) και εξακολουθεί να παραμένει σε ερευνητικό στάδιο.

Το μεθάνιο είναι 23 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα στην παγίδευση της θερμότητας στην ατμόσφαιρα και μπορεί να βρεθεί σε ζωικά απόβλητα, χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, ανθρακωρυχεία και σε διαρροές από σωλήνες φυσικού αερίου.
Μια αγελάδα που ζυγίζει 550 κιλά πιστεύεται ότι μπορεί να παράγει από 800 έως 1.000 λίτρα «αερίων» την ημέρα.

(Οι φωτογραφίες είναι από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters).
Πηγη www.newsbeast.gr


Διαβαστε περισσοτερα............. »

Καίει κρατικούς λειτουργούς το αρχείο Πάλλη

Υπάρχει ενδεχόμενο να έδωσε χρήματα και σε άλλα πρόσωπα, εκτός του Γιάννη Μιχελάκη, ο προφυλακισμένος επιχειρηματίας. Καταπέλτης το αίτημα άρσης ασυλίας για τον υπουργό Εσωτερικών .

• Εκθετος ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου, για τον χειρισμό της υπόθεσης.

Της Κατερίνας Κατή

Στοιχεία που αποτελούν ενδείξεις για ενδεχόμενη δωροδοκία και άλλων πολιτικών προσώπων, πλην του υπουργού Εσωτερικών, Γιάννη Μιχελάκη, για τον οποίο ζητήθηκε από τον εισαγγελέα η άρση της ασυλίας του, περιέχει, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», το αρχείο-φωτιά του, προφυλακισμένου πλέον, επιχειρηματία Αναστάσιου Πάλλη.

Και ενώ η εισαγγελική έρευνα συνεχίζεται, καμία επίσημη πολιτική απάντηση δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής για την αποκάλυψη από το περιοδικό «Hot Doc» του χειρισμού της «υπόθεσης Μιχελάκη» που αφήνει έκθετο και πολιτικά, αλλά και νομικά τον υπουργό Δικαιοσύνης και πρώην δικαστή, Χαράλαμπο Αθανασίου.

Διαβίβαση

Κι αυτό γιατί το υπουργείο Δικαιοσύνης, που σε ό,τι αφορά τα αιτήματα για άρση ασυλίας βουλευτών έχει ρόλο μόνον τυπικό-διαβιβαστικό και δεν δικαιούται να τα εξετάσει, κάνοντας μια άνευ προηγουμένου κίνηση, επικαλούμενο «νομικό σφάλμα», γύρισε πίσω στον Αρειο Πάγο «προς διόρθωση» το σχετικό αίτημα για τον κ. Μιχελάκη.

Ενώ αυτό που θα έπρεπε να έχει κάνει, σύμφωνα και με τον κανονισμό της Βουλής, ήταν να αποστείλει πάραυτα τη σχετική δικογραφία στη Βουλή, καθώς οι αιτήσεις της εισαγγελικής Αρχής για άρση ασυλίας βουλευτή ελέγχονται από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και στη συνέχεια απλά και μόνον υποβάλλονται διά του υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή.

Εν προκειμένω, μάλιστα, το ατόπημα είναι διπλό, καθώς -όπως επισημαίνουν ανώτατες δικαστικές πηγές- η «επιχειρηματολογία» ότι υπήρξε λάθος στη διατύπωση του αιτήματος, καθώς ο βουλευτής δεν μπορεί να διωχθεί με την ιδιότητα του κρατικού υπαλλήλου -όπως αναφέρεται- είναι λανθασμένη. «Ο βουλευτής διώκεται κατά τις κοινές διατάξεις του άρθρου 235 του Ποινικού Κώδικα περί δωροδοκίας κρατικού υπαλλήλου, σε αυτές υπάγεται και το θέμα είναι λυμένο από τη νομολογία», υποστηρίζουν, και αυτό που όφειλε το υπουργείο Δικαιοσύνης να πράξει ήταν να αποστείλει αυτοστιγμεί το αίτημα για άρση ασυλίας Μιχελάκη στη Βουλή.

Πολυσέλιδο

Οπως μάλιστα αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», το αίτημα του εισαγγελέα Πρωτοδικών, Χαράλαμπου Λακαφώση, για άρση της ασυλίας του κ. Μιχελάκη, προκειμένου να ελεγχθεί από τη Δικαιοσύνη για τυχόν διάπραξη αδικήματος κατά το χρονικό διάστημα που ήταν απλός βουλευτής της Ν.Δ., είναι πολυσέλιδο, απολύτως εμπεριστατωμένο νομικά και αναφέρεται λεπτομερώς στα στοιχεία της έρευνας που κατέστησαν μονόδρομο τη συγκεκριμένη εξέλιξη.

Στο αίτημα που ελέγχθηκε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου πριν αποσταλεί στο υπουργείο Δικαιοσύνης, γίνεται αναφορά στις ενδείξεις περί πιθανής δωροδοκίας και προφανώς -εύλογα- και για επιβαλλόμενη διερεύνηση των «πόθεν έσχες» του υπουργού κατά τις επίμαχες χρονικές περιόδους.

Από την πλευρά του, ο ίδιος ο υπουργός διαψεύδει κατηγορηματικά ότι πήρε χρήματα από τον επιχειρηματία για άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου υπέρ των συμφερόντων Πάλλη και αντέδρασε στην αποκάλυψη της υπόθεσης, καταθέτοντας μήνυση -κατά τα ειωθότα- για συκοφαντική δυσφήμηση στον υπεύθυνο του περιοδικού, δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη.

Στο θέμα, το οποίο είναι μείζον, αναφέρθηκε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και νομικός, Ζωή Κωνστανοπούλου, η οποία τόνισε ότι είναι «αδιανόητο» δικογραφία, η οποία έχει διαβιβαστεί από τον Αρειο Πάγο στο υπουργείο Δικαιοσύνης να μην έχει διαβιβαστεί στη Βουλή, ενώ -σχολιάζοντας το γεγονός ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης επέστρεψε τη δικογραφία στον Αρειο Πάγο- δήλωσε ότι: «Είναι απολύτως ύποπτο το γεγονός ότι εμποδίζεται η νόμιμη διαδικασία».

Πολλές επιταγές

Το περιβόητο αρχείο Πάλλη -ηλεκτρονικό και έντυπο- που κατασχέθηκε από τους εισαγγελείς στο σπίτι του και στο αποκαλούμενο Μουσείο Πάλλη αριθμεί χιλιάδες σελίδες και σε αυτό περιλαμβάνονται πολλές επιταγές με χρηματικά ποσά προς διάφορα πρόσωπα, αλλά και έγγραφα που δημιουργούν υπόνοιες για δωροδοκίες κρατικών λειτουργών. Ο Αναστάσιος Πάλλης -όπως αποδείχτηκε- κρατούσε χειρόγραφη κατάσταση με διάφορες πληρωμές.

Σε ό,τι αφορά τον κ. Μιχελάκη, φέρεται να εντοπίστηκε ερώτησή του στη Βουλή, με πρωτότυπη υπογραφή και η οποία ήταν υπέρ των συμφερόντων του Αναστάσιου Πάλλη. Η επίμαχη ερώτηση φέρεται να παραδόθηκε στον επιχειρηματία, όταν ο βουλευτής έλαβε σε φάκελο χρηματικό ποσόν 7.000 ευρώ.

Σύμφωνα με στοιχεία της δικογραφίας, τις διάφορες πληρωμές έκανε ο επιστάτης του επιχειρηματία, ο οποίος, καταθέτοντας στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, φέρεται να έχει πει ότι ο -βουλευτής τότε- Γιάννης Μιχελάκης επισκέφτηκε τον κ. Πάλλη στο σπίτι του την ημέρα που κατατέθηκε η ερώτηση. Στη χειρόγραφη, μάλιστα, κατάσταση γίνεται αναφορά και σε άλλα μικροποσά, όπου δίπλα γράφεται το όνομα του κ. Μιχελάκη, χωρίς όμως να πιστοποιείται από κάποιο στοιχείο, εάν δόθηκαν και για ποιο λόγο αυτά τα χρήματα.

Στο αρχείο Πάλλη ανευρέθη χειρόγραφο με το περιεχόμενο της ερώτησης, για την οποία -εξεταζόμενος ο ίδιος ο κ. Πάλλης- φέρεται να έχει παραδεχτεί ότι γράφτηκε καθ’ υπόδειξίν του, χωρίς όμως να αναφέρεται σε χρηματικό… δωράκι προς τον βουλευτή. Τέλος, στις ίδιες αποκαλυπτικές καταστάσεις φέρεται να έχει βρεθεί και άλλη ερώτηση βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, που είχε προηγηθεί αυτής του κ. Μιχελάκη, υπέρ συμφερόντων Ρέστη (πάλαι ποτέ στενού συνεργάτη του Αναστάσιου Πάλλη) και η οποία είχε αποσταλεί από το φαξ των γραφείων του κόμματος στη Βουλή.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σε ελληνικά χνάρια η διεθνής οικονομία



Μήπως η παγκόσμια οικονομία οδεύει κι αυτή στα… χνάρια χρέους της Ελλάδας; Οι αριθμοί, πάντως, δείχνουν ότι η σκιά της κρίσης του 2008 μάλλον δεν έχει φύγει ακόμα. Ο υπερδανεισμός σε διεθνές επίπεδο καλά κρατεί, η ύφεση αφήνει τα σημάδια της καθημερινά, η ανάπτυξη – όπου υπάρχει – είναι αναιμική, οι αναδυόμενες και οι ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν τις δικές τους παθογένειες, ενώ στις ΗΠΑ φοβούνται πλέον ακόμα και κραχ στο χρηματιστήριο.

Η Ελλάδα δέχθηκε κόκκινη κάρτα από τις περιβόητες «αγορές», όταν το χρέος της ξεπέρασε το 140% του ΑΕΠ το 2010. Ήδη, μάλιστα, τα καμπανάκια είχαν αρχίσει να χτυπάνε δυνατά από το 2009, όταν ήταν στο 129%, με το δημόσιο έλλειμμα να ξεπερνάει εν τέλει το 15%. Η δυναμική του χρέους, εξάλλου, ήταν τέτοια που το έχει εκτινάξει σήμερα, παρά τα οδυνηρά μέτρα της τελευταίας τετραετίας και το PSI, στο 175%!
Πώς, λοιπόν, αντιμετώπιζε τόσα χρόνια η Ελλάδα τις αδυναμίες της οικονομίας της; Καταφεύγοντας στις «αγορές» για ολοένα και αυξανόμενο δανεισμό. Έτσι προσπαθούσε να κλείσει «τρύπες» και να κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι. Μήπως, όμως, την ίδια συνταγή εφαρμόζουν πλέον κι άλλες ανεπτυγμένες χώρες για να ξεπεράσουν τον σκόπελο της παγκόσμιας κρίσης από το 2008 ώς σήμερα; Οι αριθμοί «μιλάνε» από μόνοι τους και είναι εφιαλτικοί…

Όλοι χρεωμένοι
Καθώς, μάλιστα, επί χρόνια ο ελληνικός «συστημικός» Τύπος δεν έδινε και ιδιαίτερη σημασία σε τέτοιου είδους δείκτες μέχρι να σκάσει το κανόνι, πέρασε ουσιαστικά στα ψιλά, δίχως αναλύσεις κι εμβάθυνση, ακόμα κι από κορυφαίας επιρροής διεθνή οικονομικά έντυπα, η πρόσφατη βόμβα του ΟΟΣΑ ότι το συνολικό δημόσιο χρέος των ανεπτυγμένων χωρών κάνει μεταπολεμικό ρεκόρ!
Συγκεκριμένα, το δημόσιο χρέος των 34 κρατών - μελών του ΟΟΣΑ θα αγγίξει το 2014 το 117% του ΑΕΠ! Ποσοστό μεγαλύτερο ακόμα κι από το ρεκόρ του 116% μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν σχεδόν όλες οι οικονομίες ήταν κατεστραμμένες...
Κι έχει αποκτήσει, μάλιστα, τέτοια επίφοβη δυναμική το χρέος των ανεπτυγμένων χωρών, που φέτος θα κάνει limit-up, παρά την εκτίμηση ότι μέσα στο 2014 θα μειωθούν τα δανεικά.
Με τις ΗΠΑ να «πειράζουν» συνέχεια τον ανώτατο δείκτη χρέους, την ανάπτυξη της Κίνας να έχει φρεναριστεί, την Ιαπωνία να είναι φεσωμένη μέχρι τον λαιμό και τη μηχανή της Ευρώπης να μην παίρνει μπροστά με τίποτα, η παγκόσμια οικονομία κινείται με νωχελικούς ρυθμούς, αναζητώντας διαρκώς φρέσκα δανεικά για να ζωντανεύει κάπως.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ΟΟΣΑ, καθίσταται σχεδόν υποχρεωτική η αναχρηματοδότηση του 30% του χρέους των χωρών - μελών του την επόμενη τριετία.
Εξίσου ανησυχητικό είναι το ότι πολύ γρήγορα οι εκτιμήσεις που έκανε ο ΟΟΣΑ το 2012 πως «το 2014 το χρέος θα είναι στο 112,5% του ΑΕΠ» έπεσαν έξω. Και ήδη ο λόγος γίνεται για 117%, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις.
Μπορεί, βέβαια, κανείς να δει ξεκάθαρα πόσο έχει επηρεάσει η κρίση τις 34 ανεπτυγμένες οικονομίες του πλανήτη, αν κοιτάξει τι γινόταν πριν από το 2008. Τη δεκαετία του ’90, λοιπόν, το χρέος των μελών του ΟΟΣΑ ήταν αθροιστικά στο 70% του ΑΕΠ αυτών των χωρών. Το 2007 είχε ανέβει ελάχιστα στο 74,2%. Κι από το 2008-2014 σκαρφάλωσε στο 117%.
Ενώ, λοιπόν, οι δανειακές ανάγκες των μελών του ΟΟΣΑ αναμένεται φέτος να μειωθούν ελάχιστα σε 10,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, σε σχέση με τα 10,8 του 2013, παρά ταύτα το δημόσιο χρέος ανεβαίνει. Μόνο για τις ανάγκες της Ιαπωνίας θα απαιτηθεί το 35% των συνολικών δανεικών του 2014, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 64% του ΑΕΠ της ασιατικής χώρας!
Ακόμα όμως κι αν δούμε μεμονωμένα τι γίνεται στην ΟΝΕ, διαπιστώνουμε ότι, παρά τη συνεχιζόμενη σκληρή λιτότητα των τελευταίων ετών, το αθροιστικό χρέος της ευρωζώνης πλησιάζει αργά αλλά σταθερά το 100% του ΑΕΠ της. Βρίσκεται ήδη στο 93%.
Ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ για θέματα διαχείρισης δημόσιου χρέους Χανς Μπλομεστάιν ήταν αρκετά αινιγματικός για το τι μέλλει γενέσθαι στις δηλώσεις του στο Ρόιτερς: «Αν πρέπει να βγείτε στην αγορά επειδή θέλετε να αναχρηματοδοτήσετε το χρέος σας, θα αντιμετωπίσετε προκλήσεις. Δεν είναι και το απλούστερο πράγμα, ακόμα και όταν μιλάμε για ανεπτυγμένες χώρες»…
Ένας ακόμα χρήσιμος δείκτης έχει να κάνει με τις «καθαρές» δανειακές ανάγκες των 34 χωρών - μελών του ΟΟΣΑ (μέσα στις οποίες, βέβαια, είναι και η Ελλάδα). Ενώ, λοιπόν, το 2007 ήταν μόλις 0,6 τρισ. δολάρια, από το 2008 που ξεκίνησε η κρίση απογειώθηκε στα 3,3 και 3,2 τρισ. για το 2009 και 2010 αντίστοιχα.

Έρχεται καταιγίδα
Όλοι, φυσικά, προσπαθούν να είναι όσο πιο καθησυχαστικοί γίνεται, όμως υπάρχουν κι εκείνες οι φωνές αναλυτών που προειδοποιούν για πιθανή καταιγίδα. Φόβοι που εντείνονται κι από τα μηνύματα που έρχονται από τη Wall Street, με τους Αμερικανούς χρηματιστές να βλέπουν, μετά το… φουσκωτικό ράλι των τελευταίων ετών, την πορεία του χρηματιστηρίου να μοιάζει πλέον με αυτήν του 1929 και να αναμένουν αργά ή γρήγορα μια έντονη «εκτονωτική» διόρθωση ή ακόμα κι ένα επώδυνο κραχ.
Εν κατακλείδι, αυτό που φαίνεται, είναι ότι οι παρενέργειες του 2008 καταπολεμούνται ώς τώρα με ασπιρίνες και γιατροσόφια σε διεθνές επίπεδο, με συνέπεια το φάντασμα της παγκόσμιας κρίσης να απλώνεται έξι χρόνια μετά, ναρκοθετώντας το αύριο ακόμα και στις πιο ισχυρές οικονομικές «ατμομηχανές» του πλανήτη…
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Ο σκοταδιστής Αμβρόσιος αφορίζει τον Νίκο Δήμου


Ο «Άγιος» Καλαβρύτων ζητάει να αφοριστεί ο Νίκος Δήμου -το «ανθρωπάκι», όπως τον αποκαλεί- αλλά, δυστυχώς, δεν υπάρχει «στιβαρά» εκκλησιαστική διοίκηση για να εκτελέσει το παράγγελμά του…

Κοινώς, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν πληροί τις προδιαγραφές που ο Άνθρωπος (το Α κεφαλαίο, εννοείται) Αμβρόσιος έχει θέσει.

Ο Ιερώνυμος, βέβαια, είναι αρχιερέας με σύνεση και μέτρο, γι’ αυτό και δε σχολίασε καν ούτε τον ακραίο φανατισμό του μητροπολίτη, ούτε τη φιγούρα του Νίκου Δήμου, που επέλεξε να διατυπώσει την «αιρετική» άποψή του για το Άγιο Φως μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα, ένα μήνα πριν από τις εκλογές.

Δεν φαντάζομαι να πιστεύετε ότι θα προκαλούσε τέτοιο ντόρο ο κ. Δήμου αν ανέπτυσσε τη γνώμη του σε άσχετη χρονικά στιγμή, κατά την οποία δεν είχε «εκτεθεί» δημοσίως ως συνοδοιπόρος τουΣταύρου Θεοδωράκη στο Ποτάμι…

Η «παρόλα» του Αμβρόσιου δεν έμεινε, πάντως, ασχολίαστη.

Η Φωτεινή Πιπιλή, που έχει αποδείξει πως δεν «μασάει» τον αποκάλεσε ανοιχτά «φασιστοειδές» και κάλεσε -με τη σειρά της- τον αρχιεπίσκοπο να τον μαζέψει…

Δυο ερωτήματα μόνο:

Αλήθεια, τι περιμένει κανείς από έναν μητροπολίτη, που με κάθε λόγο του -εδώ και δεκαετίες- σκορπά μίσος για κάθε τι διαφορετικό; Τι περιμένει από έναν αρχιερέα, που δεν δίστασε να συνταχτεί ανοιχτά με τους νεοναζί Χρυσαυγίτες;

Και ένα συμπέρασμα: Δεν αξίζει να ασχολείται κανείς με έναν σκοταδιστή…
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Κλέβουν» το κοινωνικό μέρισμα από χιλιάδες δικαιούχους

ΣΤΗΝΟΥΝ ΠΑΓΙΔΑ ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΜΑΡΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ - ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ!


«Παγίδα» με τα τεκμήρια στήνει η κυβέρνηση για να περιορίσει τους δικαιούχους του κοινωνικού μερίσματος, που ξεκινά από τα 500 και φτάνει έως και τα 1.083 ευρώ. Παράλληλα, αφήνει εκτός τους άνεργους που φιλοξενούνται στο σπίτι των γονιών τους, θεωρώντας τους συλλήβδην κατέχοντες.

Του Μάριου Χριστοδούλου

50«Παγίδα» με τα τεκμήρια στήνει η κυβέρνηση για να περιορίσει τους δικαιούχους του κοινωνικού μερίσματος, που ξεκινά από τα 500 και φτάνει έως και τα 1.083 ευρώ. Παράλληλα, αφήνει εκτός τους άνεργους που φιλοξενούνται στο σπίτι των γονιών τους, θεωρώντας τους συλλήβδην κατέχοντες.

Συγκεκριμένα, το εισόδημα το οποίο θα λαμβάνεται υπόψη για το αν ένας φορολογούμενος είναι δικαιούχος του επιδόματος, δεν θα είναι μόνο το πραγματικό αλλά και το τεκμαρτό. Το τελευταίο προκύπτει με βάση τις αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης για κατοικίες, ΙΧ αυτοκίνητα κ.ά.

Ποιοι το χάνουν

Αποτέλεσμα αυτού του «τεχνάσματος» είναι χιλιάδες φορολογούμενοι με εξαιρετικά χαμηλά εισοδήματα το 2012 ή ακόμη και μακροχρόνια άνεργοι που ήλπιζαν σε αυτό το βοήθημα, να το χάσουν, εξαιτίας του γεγονότος, ότι θα βρεθούν με τεκμαρτά εισοδήματα πολύ υψηλότερα των ορίων που έχουν οριστεί και ξεκινούν από τα 6.000 ευρώ για τον άγαμο. Εκτιμάται ότι χιλιάδες είναι οι πολίτες, οι οποίοι δήλωσαν για το 2013 οικογενειακά εισοδήματα κάτω από τα επίπεδα των 6.000 ευρώ, αλλά με τα τεκμήρια διαβίωσης το εισόδημά τους να ανεβαίνει στα 10.000 ευρώ ή και στα 12.000 ευρώ. Το ίδιο «κόλπο» έστησε το οικονομικό επιτελείο και με τα επιδόματα για τα τέκνα, τα οποία πολλοί δικαιούχοι τα έχασαν ή τα έλαβαν «κουρεμένα» κατά 33%.

Υπενθυμίζεται ότι ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης είναι 3.000 ευρώ για τον άγαμο και 5.000 ευρώ για τους συζύγους που υποβάλλουν κοινή δήλωση, ενώ μαζί με αυτά τα ποσά αθροίζονται και τα τεκμήρια για αυτοκίνητα και τα σπίτια. Αυτά προκύπτουν από την υπουργική απόφαση που δόθηκε στη δημοσιότητα και με την οποία καθορίζονται όλες οι λεπτομέρειες για τη χορήγηση των εφάπαξ εισοδηματικών ενισχύσεων. Τα κυριότερα σημεία αυτής είναι:

* Εως τις 10 Μαΐου θα έχει καταβληθεί η εφάπαξ εισοδηματική ενίσχυση σε όσους από τους δικαιούχους προλάβουν να υποβάλουν ηλεκτρονικά τις αιτήσεις τους από αύριο, Μεγάλη Παρασκευή, μέχρι το τέλος του τρέχοντος μηνός.

* Την ενίσχυση δικαιούνται 600.000 νοικοκυριά, τα οποία θα μοιραστούν συνολικά 450 εκατ. ευρώ.

* Ως βασικό εισοδηματικό όριο καθορίστηκε το φορολογητέο ποσόν των 6.000 ευρώ. Το όριο αυτό θα ισχύει για ένα άτομο χωρίς σύζυγο και εξαρτώμενα τέκνα. Από κει και πέρα το όριο θα προσαυξάνεται κατά 2.000 ευρώ εφόσον υπάρχει σύζυγος και κατά 1.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο. Ειδικότερα, θα προβλέπεται προσαύξηση του εισοδηματικού ορίου των 6.000 ευρώ κατόπιν πολλαπλασιασμού του ποσού των 6.000 ευρώ με το άθροισμα των συντελεστών βαρύτητας κάθε μέλους της οικογένειας του δικαιούχου. Ο βασικός δικαιούχος αντιστοιχίζεται με συντελεστή 1, η σύζυγος με συντελεστή 1/3 και κάθε εξαρτώμενο τέκνο (ανήλικο ή ενήλικο μέχρι 24 ετών) με συντελεστή 1/6.

* Για τη χορήγηση του βοηθήματος θα λαμβάνονται υπόψη και περιουσιακά κριτήρια. Συγκεκριμένα, δικαιούχοι θα θεωρούνται όσοι πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια και ταυτόχρονα κατέχουν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας μέχρι 125.000 ευρώ αν είναι άγαμοι χωρίς παιδιά ή μέχρι 250.000 ευρώ εάν είναι έγγαμοι. Για τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία, όπως για παράδειγμα Ι.Χ αυτοκίνητο θα λαμβάνεται υπόψη το τεκμαρτό εισόδημα.

* Το βασικό ποσό του βοηθήματος των 500 ευρώ θα προσαυξάνεται κατά 166,7 ευρώ για κάθε ενήλικο μέλος του νοικοκυριού και κατά 83,3 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο.

* Για τις μονογονεϊκές οικογένειες θα ισχύσει εισοδηματικό όριο 6.000 ευρώ για τον ένα γονέα, προσαυξανόμενο κατά 2.000 ευρώ για το πρώτο προστατευόμενο τέκνο και 1.000 ευρώ για κάθε τέκνο από το δεύτερο και τα επόμενα. Δηλαδή για μονογονεϊκή οικογένεια με 1 παιδί ισχύει εισοδηματικό όριο 8.000 ευρώ.

* Οι ενδιαφερόμενοι θα κληθούν να υποβάλουν ηλεκτρονικά τις αιτήσεις τους για τη χορήγηση της εφάπαξ παροχής, σε ηλεκτρονική φόρμα που θα είναι διαθέσιμη, εκτός απροόπτου, από αύριο στον διαδικτυακό τόπο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών (στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.gsis.gr). Στη φόρμα αυτή θα πρέπει να συμπληρώσουν ορισμένα στοιχεία για την ταυτότητά τους, την οικογενειακή, την εισοδηματική και την περιουσιακή τους κατάσταση, καθώς και τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού στον οποίο επιθυμούν να κατατεθεί η εισοδηματική ενίσχυση.

* Η προθεσμία για την υποβολή των αιτήσεων λήγει στις 30-6-2014.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »