Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Βαθύ γαλάζιο παρασκήνιο


Με την απόφαση να οριστεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ως Επίτροπος κλείνει ένας κύκλος έντονων ζυμώσεων που καθορίστηκαν από την αγωνία του πρωθυπουργού να βρει την καλύτερη δυνατή λύση για την εμπέδωση της εσωκομματικής κυριαρχίας του. Στο θέμα αυτό η συνεργασία του με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλο ήταν άψογη και δεν υπήρξε κανενός είδους έριδα μεταξύ τους μέχρι να ριφθεί ο κύβος.

Με βάση τη γαλάζια μυθολογία, που φυσικά δεν επιβεβαιώνεται από καμία από τις δύο πλευρές, η συμφωνία Σαμαρά-Αρβραμόπουλου όταν ο δεύτερος εγκατέλειψε την υποψηφιότητά του για την ηγεσία της ΝΔ στηρίζοντας τον Αντώνη Σαμαρά και τραβώντας έτσι το χαλί κάτω από τα πόδια της Ντόρας Μπακογιάννη, προέβλεπε ότι θα ανταμειφθεί με τη μετακίνησή του στο προεδρικό μέγαρο. Αν ο Αντώνης Σαμαράς γινόταν αρχηγός της ΝΔ και μετά πρωθυπουργός, δεν θα ξεχνούσε τον πολιτικό που γύρισε το παιχνίδι υπέρ του όταν αναμετριόταν με την Μπακογιάννη. Και επειδή ο Παπούλιας προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, θα ήταν, λογικά, η σειρά ενός κεντροδεξιού προέδρου της δημοκρατίας. Ο Αβραμόπουλος, καλλιεργώντας συναινετικό προφίλ, και απέχοντας από τις διχαστικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση, τυπικά, είχε όλο το “πακέτο” για να κερδίσει τη θέση.
Όμως, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά από ό,τι τα είχε φανταστεί και πρόσφατα, με μια συνέντευξή του στην Realnews, θύμισε στον πρωθυπουργό ότι έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς, χαϊδεύοντας το ενδεχόμενο ενός μεγάλου συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ μετά τις εκλογές. Στη συνέχεια, το Μέγαρο Μαξίμου τον υποχρέωσε να κάνει διευκρινιστική δήλωση και να τα μαζέψει, αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Και τότε φαίνεται πως οι Α. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος σκέφτηκαν την ιδανική λύση για να εξουδετερώσουν τον ίδιο, στέλοντάς τον στην πολυτελή εξορία της Κομισιόν, και ταυτόχρονα να εξουδετερώσουν την Ντόρα Μπακογιάννη, που δεν μπορεί, τυπικά, να ισχυριστεί ότι την άδειασαν για έναν κατώτερό της: Ο Δημ. Αβραμόπουλος είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών όπως/όσο και η ίδια, είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ, είναι πρώην διπλωμάτης και ευρωπαϊστής -επομένως, τι να του προσάψει δημοσίως;
Ο Δημ.Αβραμόπουλος γίνεται τώρα ξανά μοιραίος άνθρωπος για τη Ντόρα Μπακογιάννη. Με βάση την ίδια γαλάζια μυθολογία, η δική της συμφωνία με τον Α. Σαμαρά όταν έκλεισε το κόμμα της, τη Δημοκρατική Συμμαχία, για να επανενταχθεί στη ΝΔ, προέβλεπε ότι θα τη στείλει στις Βρυξέλλες για να διαδεχθεί τη Μαρία Δαμανάκη. Η ίδια είχε καταλάβει εδώ και αρκετές μέρες ότι δεν πρόκειται να έχει τύχη η υποψηφιότητά της, γιατί, όπως έλεγε σε συνομιλητές της, ο πρωθυπουργός δεν ανταποκρινόταν στις τηλεφωνικές της κλήσεις. Στην συνάντηση που είχαν στο σπίτι του στη Μουρούζη και είχε γίνει γνωστή, ο πρωθυπουργός την είχε ακούσει και δεν είχε δεσμευτεί. Το ίδιο συνέβη και στη συνάντησή της με τον Ευ. Βενιζέλο. Στη συνέχεια, έγινε ένα παιχνίδι διαρροών, ότι ο Γιούνκερ θέλει Επίτροπο γυναίκα και ειδικά την Μπακογιάννη, ότι η Μπακογιάννη μπορεί να διεκδικήσει τον ισχυρότερο δυνατό χαρτοφυλάκιο, ακόμη και να γίνει διάδοχος της Κ. Αστον. Όλα αυτά έγιναν επιχειρήματα στο στόμα φανατικών αντιμητσοτακικών του πρωθυπουργικού ευρύτερου περιβάλλοντος που τον “ζύμωναν” να μην ενδώσει και να μην κρατήσει το λόγο του απέναντι στην ιστορική του αντίπαλο.
Η συμφωνία με τον Δημ. Αβραμόπουλο έκλεισε σε μια πρωινή σύσκεψη που έγινε στο Μέγαρο Μαξίμου, με τη συμμετοχή του ίδιου, του Α. Σαμαρά και του Ευ. Βενιζέλου. Για λίγες μέρες ο υπουργός Άμυνας αρνούταν ότι παίζει κάτι τέτοιο, γιατί δεν μπαίνει σε σειρά ούτε έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον, όπως έλεγε, μάλιστα διαβεβαίωνε και πολιτικά πρόσωπα που τον ρωτούσαν ότι δεν έχουν βάση οι σχετικές φήμες, τελικά εστάλη επιστολή στο νέο πρόεδρο της Κομισιόν με το όνομά του.
Στο εσωτερικό της ΝΔ το πολιτικό κους κους αναφέρεται στις επόμενες κινήσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, που όμως έχει περιορισμένες δυνατότητες, από τη στιγμή που ο αδελφός της Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πρωτοκλασάτος και φιλόδοξος υπουργός. Μάλιστα, διατυπώνεται και η εκτίμηση ότι ο Σαμαράς θα τον στηρίξει δυνατά στην κόντρα του με το ΠΑΣΟΚ για την αξιολόγηση στο Δημόσιο, ακριβώς για να φέρει σε ακόμη πιο δύσκολη θέση την αδελφή του. Αλλοι εκτιμούν ότι για να φύγει από τη χώρα ο Αβραμόπουλος πάει να πει πως δεν βλέπει “ψητό” εδώ, όμως ο Επίτροπος είναι πολύ μεγάλη θέση για να τη δει κανείς απλώς ως αποστρατεία.
Κάπως έτσι, πάντως, έγινε και η εκκεχειρία ανάμεσα στον Δ. Αβραμόπουλο και τον Ευ. Βενιζέλο που του πήρε τη θέση στο Υπουργείο Εξωτερικών και δεν επέτρεψε δεύτερη αντιπροεδρία της κυβέρνησης, κάπως έτσι απαλλάσσεται ο Αντώνης Σαμαράς από την επιρροή ενός μετριοπαθούς κεντροδεξιού που είχε την τάση να ενημερώνει την αξιωματική αντιπολίτευση περισσότερο από όσο αντέχει το Μαξίμου, είχε αδειάσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για τα υποβρύχια, είχε ταχθεί κατά της γαλάζιας θεωρίας των δύο άκρων και έφτασε στο σημείο να βλέπει μπροστά μεγάλο συνασπισμό - ένα σενάριο δηλαδή το οποίο, ακόμη και αν ήταν ρεαλιστικό, σε καμία περίπτωση δεν θα περιελάμβανε Σαμαρά και Βενιζέλο.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυβερνητικά σχέδια επί χάρτου για τον Πρόεδρο

Προτεραιότητα για την κυβέρνηση η εκλογή ανώτατου άρχοντα από την παρούσα Βουλή, εκνευρισμός στο Μαξίμου από τις δηλώσεις Τσίπρα, πιέσεις Βενιζέλου στη ΔΗΜΑΡ και έντονη αντίδραση από Παπανδρέου για το 2009 .


Του Δημήτρη Κουκλουμπέρη

Τους «άγνωστους Χ» της δύσκολης εξίσωσης της προεδρικής εκλογής προσπαθούν να εντοπίσουν στο μέγαρο Μαξίμου, χωρίς μέχρι στιγμής να τα καταφέρνουν. Με δεδομένο ωστόσο ότι Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ επιθυμούν να αποφύγουν πάση θυσία τις πρόωρες εκλογές, θεωρείται βέβαιο ότι ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, ώστε να αναδειχθεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, αν και δεν έδειχνε ιδιαίτερα πειστικός και σίγουρος, ο πρωθυπουργός επιχείρησε μέσω ομάδας «γαλάζιων» βουλευτών που συνάντησε στη Βουλή, να διοχετεύσει την εκτίμησή του ότι η συγκέντρωση του αριθμού των 180 είναι εφικτή και η κυβερνητική πλειοψηφία -έστω και με… πολύ κόπο- θα μπορέσει να ξεπεράσει αυτόν τον σκόπελο.

Η Σοφία αγρίεψε

Πάντως, ο εκνευρισμός, ευρύτερα και ειδικότερα, που διακατέχει τους ενοίκους του μεγάρου Μαξίμου αποτυπώνεται ανάγλυφα στις απαντήσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου, όπως συνέβη με τον χθεσινό σχολιασμό της προτροπής Τσίπρα προς τον Αντώνη Σαμαρά να εκκινήσει νωρίτερα τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, εφόσον διατείνεται ότι διαθέτει 180 βουλευτές.

«Ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να “γιορτάσει” με τον δικό του τυχοδιωκτικό τρόπο τα 40 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και τολμά να προβαίνει σε υποδείξεις προς τον πρωθυπουργό σχετικά με τον χρόνο έναρξης της διαδικασίας για την προεδρική εκλογή», τόνισε η Σοφία Βούλτεψη, που κατά τη συνήθη και πάγια κατάληξη των ανακοινώσεών της απέδωσε καταστροφολογικά κίνητρα στις επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Απευθυνόμενη δε στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα κάλεσε να απαντήσουν στον Αλέξη Τσίπρα «αν πράγματι του έχουν παραδώσει τα κλειδιά. Διαφορετικά, πρέπει να τον καταγγείλουν για εξουσιομανή αυθαιρεσία, πολιτικό καιροσκοπισμό και επέμβαση στα εσωτερικά τους», κατέληξε η κυβερνητική εκπρόσωπος με αφορμή την αναφορά τού επικεφαλής της Κουμουνδούρου ότι για το δημοψήφισμα για τη μικρή ΔΕΗ μαζεύτηκαν 139 υπογραφές βουλευτών.

Εξέχουσα θέση στη λίστα προτεραιοτήτων του ΠΑΣΟΚ αναμφίβολα κατέχει το ζήτημα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μάλιστα, από την άτυπη χαρτογράφηση του σκηνικού που έχουν κάνει στη Χαριλάου Τρικούπη προκύπτει το συμπέρασμα ότι προς το παρόν αποτελεί άπιαστο όνειρο η διαμόρφωση της απαιτούμενης πλειοψηφίας, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Την αγωνία αυτή επιβεβαιώνει εξάλλου η κινητικότητα που καταγράφεται στους κόλπους του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου, οι επικοινωνιακές διαφοροποιήσεις από τη Ν.Δ. και το όψιμο ενδιαφέρον για ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος είχε αναφερθεί στη μεγάλη σημασία που έχει για την «Κεντροαριστερά της ευθύνης» η εκλογή Προέδρου, ώστε να μη διασαλευτούν η σταθερότητα και η γρηγορότερη έξοδος της χώρας από την κρίση, προσπαθεί αφ’ ενός να υπογραμμίσει το αυξημένο θεσμικό κύρος της συγκεκριμένης υπόθεσης και αφ’ ετέρου να εντείνει τις πιέσεις προς τη μεριά της ΔΗΜΑΡ για να τοποθετηθεί ξεκάθαρα για τη στάση που θα κρατήσει.

Ως γνωστόν ο Φώτης Κουβέλης υποστηρίζει ότι το επίμαχο θέμα είναι «βαθιά πολιτικό» και συναρτάται με τις ασκούμενες πολιτικές, ενώ δεν επιθυμεί να αποτελέσει αντικείμενο του διαλόγου με το ΠΑΣΟΚ για την Κεντροαριστερά. Την ίδια ώρα, στελέχη της μειοψηφίας της Αγίου Κωνσταντίνου με βαρύνοντα λόγο τάσσονται υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας «με ευρύτατες συναινέσεις» από την παρούσα Βουλή, όπως πρότεινε ο Σπύρος Λυκούδης μέσω της συνέντευξής του το Σάββατο στη «Εφ.Συν.».

«Θεμελιώδης προϋπόθεση για τον οδικό χάρτη οριστικής εξόδου από την κρίση είναι να σεβαστούμε και να αξιοποιήσουμε το μήνυμα των πρόσφατων εκλογών, που συνεπάγεται πρώτα απ’ όλα σεβασμό των θεσμών, με κορυφαίο τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας», δήλωσε ο κ. Βενιζέλος στο «Εθνος της Κυριακής», ενώ με έμμεσο τρόπο κράτησε σαφείς αποστάσεις από τους χειρισμούς του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου στο ίδιο θέμα το 2009. «Η Ιστορία διδάσκει ότι όσες φορές το ζήτημα της προεδρικής εκλογής έγινε αντικείμενο κομματικής αντιδικίας δεν οδήγησε σε θετικά αποτελέσματα», ανέφερε.

Είχε προηγηθεί συνέντευξη του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Λεωνίδα Γρηγοράκου, ο οποίος στο ίδιο μήκος κύματος είχε υποστηρίξει ότι ο κ. Παπανδρέου έκανε λάθος το 2009, με αποτέλεσμα να προκληθεί εσωκομματική αντιπαράθεση από την έντονη αντίδραση του στενού συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού, Γιώργου Ελενόπουλου, ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι η εκλογή Προέδρου από κοινού με την κυβέρνηση Καραμανλή δεν θα σήμαινε συναίνεση αλλά «συνενοχή σε έγκλημα».

ΠΑΣΟΚικός εμφύλιος

Επιπλέον, βάλλοντας κατά της νυν ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ο κ. Ελενόπουλος προσθέτει μεταξύ άλλων πως «όσοι ισχυρίζονται ότι ο κ. Καραμανλής προσέφυγε σε εκλογές το 2009 λόγω της προεδρικής εκλογής, το μόνο που κάνουν είναι να ξεπλένουν τις ευθύνες της κυβέρνησης που τελείωσε την Ελλάδα και την αξιοπιστία της την περίοδο 2004-2009». «Η κυβερνητική συνεργασία μπορεί υπό προϋποθέσεις και πάντα στο πλαίσιο μιας προγραμματικής συμφωνίας να δικαιολογεί κάποιους συμβιβασμούς. Οχι τον εξευτελισμό», καταλήγει ο συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τροπολογία ΣΥΡΙΖΑ για μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης

Ζητά επαναφορά του φόρου στα επίπεδα Μαρτίου 2011

Ουσιαστική μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης ζητούν με τροπολογία τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Οι ίδιοι προτείνουν την επαναφορά του ΕΦΚ στα επίπεδα του Μαρτίου του 2011.

Το κείμενο της τροπολογίας:

«Στο σ/ν, αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής , «Περιβαλλοντική αναβάθμιση και ιδιωτική πολεοδόμηση – Βιώσιμη ανάπτυξη οικισμών – Ρυθμίσεις δασικής νομοθεσίας»

Θέμα: Επαναφορά του ΕΦΚ πετρελαίου θέρμανσης στα επίπεδα Μαρτίου 2011.

Α. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η ενέργεια αποτελεί αγαθό πρώτης ανάγκης και είναι απαραίτητο για τη θέρμανση, τον φωτισμό, τη συντήρηση και το μαγείρεμα των τροφίμων, την τροφοδοσία με ζεστό νερό και την εκτέλεση οικιακών εργασιών. Η πρόσβαση και η χρήση ενέργειας καθορίζουν ως εκ τούτου τη δυνατότητα των πολιτών να έχουν αξιοπρεπή διαβίωση.

Το πετρέλαιο θέρμανσης είναι είδος πρώτης ανάγκης και επιβίωσης και επομένως δεν θα έπρεπε να επιβαρύνεται με κανένα φόρο (ειδικό φόρο, Φ.Π.Α.). Συνεπώς επιβάλλεται να υπάρξει κατάργηση όλων των φόρων.

Τα έσοδα που χάθηκαν από τον προϋπολογισμό λόγω της εξίσωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης ήταν άνω των 237 εκατ. ευρώ. Συνολικά στο διάστημα Δεκεμβρίου 2012 - Ιουλίου 2013 η Κυβέρνηση χορήγησε για επίδομα θέρμανσης 82 εκατ. ευρώ. Η καθαρή αύξηση των κρατικών εσόδων ήταν μόλις 102 εκατ. ευρώ. Ωστόσο η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 68,7% δηλαδή 257,39 εκατ. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και τα 82 εκατ. ευρώ που διατέθηκαν ως επίδομα θέρμανσης. Αθροιστικά δημιουργήθηκε μια τρύπα ύψους 340 εκατ. ευρώ περίπου, από τα οποία, αφαιρώντας τα 102 εκατ. ευρώ της αύξησης στα έσοδα λόγω ΕΦΚ, προκύπτει ότι τα συνολικά έσοδα από το πετρέλαιο θέρμανσης μειώθηκαν κατά 237 εκατ. ευρώ.

Το απαράδεκτο και αναποτελεσματικό μέτρο της εξίσωσης των φόρων –με το πρόσχημα της αντιμετώπισης του λαθρεμπορίου - οδήγησε τα νοικοκυριά στις πιο κρύες περιοχές της χώρας, στο να μειώσουν δραματικά την κατανάλωση του πετρελαίου θέρμανσης με αποτέλεσμα από τη μια μεριά οι πολίτες να στερούνται, εν μέσω χειμώνα, το αγαθό της θέρμανσης και από την άλλη το Δημόσιο να μην έχει όφελος από αύξηση των φορολογικών εσόδων. Όσο δε για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου πετρελαιοειδών –όπως πάγια υποστηρίζουμε– απαιτείται η ύπαρξη αντίστοιχης πολιτικής βούλησης και όχι φορομπηχτικά μέτρα «εξόντωσης» των πολιτών.

Παράλληλα με την απώλεια εσόδων του ελληνικού δημοσίου και το κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε, η οικολογική καταστροφή στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστη. Η λαθροϋλοτομία κατέστρεψε μεγάλες δασικές εκτάσεις και η ατμοσφαιρική μόλυνση στα αστικά κέντρα ήταν τεράστια, επειδή οι πολίτες προκειμένου να θερμανθούν έκαιγαν οποιοδήποτε καύσιμο υλικό.

Σε ότι αφορά στην κυβερνητική δικαιολογία που αφορά την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων αυτή καθίσταται αυτοκαταργούμενη εφόσον η κυβέρνηση προωθεί ήδη το σύστημα εισροών-εκροών στα πρατήρια και προτίθεται, όπως διαβεβαιώνει, να λάβει μέτρα για την πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα ναυτιλίας και εξαγωγών.

Επειδή λοιπόν το μέτρο στην ουσία δεν προσέφερε κάτι στην εθνική οικονομία ή στην πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων, προτείνουμε την άμεση ακύρωση της εξίσωσης των ειδικών φόρων στα πετρέλαια θέρμανσης και κίνησης και την επιστροφή –ως πρώτο βήμα στα πλαίσια της συνολικότερης εξέτασης του θέματος με σκοπό κανένα νοικοκυριό να μην στερείται το αγαθό της θέρμανσης αλλά και με γνώμονα την αύξηση των δημοσίων εσόδων – στο καθεστώς που ίσχυε τον Μάρτιο του 2011.

Συγκεκριμένα τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, στο επίπεδο του Μαρτίου του 2011, δηλαδή στα 60 € τα 1.000 λίτρα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης να διαμορφωθεί στα 0,90 € περίπου το λίτρο από το 1,30 € που προβλέπεται να είναι τιμή εκκίνησης φέτος.

Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η παρακάτω προσθήκη στο Σ/Ν «Περιβαλλοντική αναβάθμιση και ιδιωτική πολεοδόμηση – Βιώσιμη ανάπτυξη οικισμών – Ρυθμίσεις δασικής νομοθεσίας»

Β. Προτεινόμενη Τροπολογία-Προσθήκη

«Καταργούνται οι διατάξεις της υποπερίπτωση ζ, παρ. β του άρθρου 5 του νόμου 4092/2012 και επανέρχονται σε ισχύ οι αντίστοιχες διατάξεις του νόμου 3986/2011 άρθρο 36 παρ 2 α ».

Αθήνα 28/07/2013

Οι προτείνοντες βουλευτές
Πετράκος Αθανάσιος
Ουζουνίδου Ευγενία
Αθανασίου Νάσος
Αλεξόπουλος Απόστολος
Αμανατίδης Ιωάννης
Αμμανατίδου Πασχαλίδου Ευαγγελία
Αποστόλου Ευάγγελος
Αυλωνίτου Ελένη
Βαλαβάνη Νάντια
Βαμβακά Τζένη
Βαρεμένος Γεώργιος
Βούτσης Νικόλαος
Γαϊτανη Ιωάννα
Γάκης Δημήτριος
Γελαλής Δημήτριος
Γεροβασίλη Όλγα
Γεωργοπούλου-Σαλταρη Έφη
Δερμιτζάκης Κωνσταντίνος
Διακάκη Μαρία
Διαμαντόπουλος Ευάγγελος
Διώτη Ηρώ
Δρίτσας Θεόδωρος
Δριτσέλη Παναγιώτα
Ζαχαριάς Κωνσταντίνος
Ζεϊμπέκ Χουσεΐν
Ιγγλέζη Αικατερίνη
Καλογερή Αγνή
Κανελοπούλου Μαρία
Καρά Γιουσούφ Αϊχάν
Κατριβάνου Βασιλική
Καφαντάρη Χαρά
Κοδέλας Δημήτρης
Κοντονής Σταύρος
Κούβελα Φωτεινή
Κουρουμπλής Παναγιώτης
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Κυριακάκης Βασίλειος
Κωνσταντοπούλου Ζωή
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Μαντάς Χρήστος
Μητρόπουλος Αλέξης
Μιχαλάκης Νικόλαος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Μπόλαρη Μαρία
Παναγούλης Στάθης
Παντζας Γεώργιος
Σαμοḯλης Στέφανος
Σταθάκης Γιώργος
Σταθάς Ιωάννης
Στρατούλης Δημήτριος
Συρμαλένιος Νικόλαος
Τριανταφύλλου Μαρία
Τσακαλώτος Ευκλείδης
Χαραλαμπίδου Δέσποινα
Χατζηλάμπρου Βασίλειος»
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Άνθιμος σε εθνικό δίκτυο




Στους 101.8 των FM εξέπεμπε, στην Αθήνα, η ΕΡΑ Σπορ. Τώρα εκπέμπει το Πρώτο Πρόγραμμα της ΝΕΡΙΤ. Και επειδή η ΕΡΑ Σπορ έχει μείνει χαραγμένη στην άσβεστη μνήμη του ραδιοφώνου μου, το πρωί της Κυριακής πάτησα, κατά λάθος είναι η αλήθεια, το κουμπί. Αναγνώρισα αμέσως τη φωνή του Παναγιωτάτου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου. Μην περιέγραφε τον αγώνα του καλού απέναντι στον κακό; Είναι, άλλωστε, ντέρμπι το Παράδεισος-Κόλαση, το προαιώνιο των ουρανών. Όχι. Ο Μητροπολίτης έκανε κήρυγμα προς το ποίμνιο. Και επειδή γνώριζε ότι είναι στον αέρα, είπε να το κάνει μονόλογο εφ' όλης της ύλης.
Τα έβαλε με τον Μπουτάρη και την πρόθεση του να συμβάλλει στη δημιουργία έδρας ισλαμικών σπουδών στο Αριστοτέλειο. «Μα είναι δυνατόν στην αίθουσα τελετών, όπου δεσπόζει ο Άγιος Δημήτριος, να έχουμε και Ισλάμ; Δεν βλέπουν τη μηχανή που έρχεται από την Ανατολή και σφάζει; Και τελικά, τι σχέση έχει η Θεσσαλονίκη μας με το Ισλάμ;» Εδώ του έχω άσχημα νέα, αφού από τους τελευταίους έξι αιώνες, οι πέντε είχαν δημιουργήσει σχέση της πόλης με το Ισλάμ. Όμως ας το αφήσουμε στην άκρη, η μεταχείριση της ιστορικής μνήμης στη Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να συντηρήσει ειδική πανεπιστημιακή έδρα. Τέλος πάντων, ο Μητροπολίτης τα είπε για το Ισλάμ, τα είπε για τα Σκόπια και την Αλβανία και κατέβηκε από τον άμβωνα χωρίς ούτε ένα «αλληλούια», αν και είμαι βέβαιος ότι αρκετοί, όπως και εγώ, κάναμε το σταυρό μας.
Που λέτε θα ήθελα να απευθυνθώ στη διοίκηση της ΝΕΡΙΤ, στον φορέα που, όπως μας ανακοίνωσε, θα συνεργάζεται με την εκκλησία για την ωφέλεια του έθνους. Εντάξει, να δεχθούμε ότι η μετάδοση της θείας λειτουργίας αποτελεί μία μακρά παράδοση στα ραδιοφωνικά μας ήθη. Είναι πολλοί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να μεταβούν στην εκκλησία και έχουν ανάγκη να ακούσουν τον λόγο του Ευαγγελίου. Όμως στο Ευαγγέλιο δεν υπάρχει λέξη για τον Μπουτάρη, τα Σκόπια και την Αλβανία. Και η δημόσια ραδιοφωνία, που υποτίθεται υπερασπίζεται την πολιτική ορθότητα, δεν μπορεί να λειτουργεί ως φερέφωνο ιεραρχών. Θέλει να κάνει κήρυγμα ο Μητροπολίτης; Ναι, αλλά όχι σε εθνικό δίκτυο. Την ώρα του κηρύγματος η μετάδοση πρέπει να σταματά. Ας βάζουν κάτι άλλο, παρεμφερές. Κάτι σε Γαϊτάνο ή άγνωστες εκκλησιαστικές χορωδίες του τόπου μας. 
Πηγη www.protagon.gr 

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ο Δ. Αβραμόπουλος νέος Επίτροπος στην Κομισιόν

Επιστολή στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, έστειλε ο Αντώνης Σαμαράς, με την οποία τον ενημερώνει για την επιλογή της κυβέρνησης. O πρωθυπουργός είχε επικοινωνία με την Ντ. Μπακογιάννη χθες Σαββάτο και της ανακοίνωσε την απόφασή του να μην είναι η ίδια η επόμενη επίτροπος.


Τον Δημήτρη Αβραμόπουλο προτείνει η κυβέρνηση για τη θέση του επόμενου Έλληνα Επιτρόπου στη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Συγκεκριμένα, όπως ανακοινώθηκε, «σε συνέχεια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης Ιουλίου 2014, η κυβέρνηση ενημέρωσε με επιστολή τον νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ότι προτείνει τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλο για τη θέση του Επιτρόπου στη στην Κομισιόν».
O πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε επικοινωνία με την Ντόρα Μπακογιάννη αργά το απόγευμα του Σαββάτου, και της ανακοίνωσε την απόφασή του να μην είναι η ίδια η επόμενη επίτροπος.
Η απόφαση για τι πρόσωπο του νέου Επίτροπου προφανώς κατέληξε στην κοινή συνάντηση που είχαν την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με τον έως σήμερα υπουργό Εθνικής Άμυνας στο Μέγαρο Μαξίμου.
Μιλώντας στο «Βήμα FM» αμέσως μετά την ανακοίνωση της πρότασης, ο κ. Αβραμόπουλος είπε ότι «είναι μεγάλη τιμή για τον ίδιο, η θέση του επιτρόπου» και δήλωσε ότι με τον πρωθυπουργό δεν συζήτησε το θέμα της αντικατάστασής στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
«Δεν πρόκειται να παραιτηθώ τώρα από υπουργός, κανένας άλλος επίτροπος ο οποίος είναι υπουργός παραιτήθηκε από τη θέση του, θα παραμείνω στη θέση μου ως τα μέσα Οκτωβρίου», δήλωσε.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Πολύ αργά για δάκρυα κ. Σταϊκούρα»

Κριτική ΑΝΕΛ σε Σταϊκούρα για το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης

«Πολύ αργά για δάκρυα κ. Σταϊκούρα, όταν συνεργήσατε να ξεπαγιάσουν οι Έλληνες, να αποστερηθούν τα κρατικά ταμεία από 300 εκατομμύρια έσοδα και να εφαρμοστούν χωρίς καμία δημόσια διαφωνία από τη πλευρά σας, ούτε μέσα στην Βουλή, οι λάθος αυτές αποφάσεις του τότε Υπουργού Γιάννη Στουρνάρα, που έδειχναν επίσης ότι όλοι σας είστε άβουλοι στην ουσιαστική πάταξη της λαθρεμπορίας καυσίμων» δήλωσε ο εκπρόσωπος του κόμματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ για την δήλωση Σταϊκούρα και το πετρέλαιο θέρμανσης.

«Όταν ένας Υπουργός παραδέχεται, εκ των υστέρων, το λάθος σε μία τόση σοβαρή υπόθεση, που ξεσήκωσε όλη την Ελλάδα, τους βουλευτές από όλα τα κόμματα και τα ΜΜΕ, δεν περιορίζεται απλά σε μία λεκτική διαπίστωση...» καταλήγει στην δήλωσή του ο κ. Κουίκ.
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Απέτυχε ο φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης»

Χρ. Σταϊκούρας: «Πρέπει να αλλάξουμε τις πολιτικές που ήταν οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες»

Υπέρ της άμεσης μείωσης φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης τάχθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, τονίζοντας ότι απέτυχε ως μέτρο.

Δηλώνει μάλιστα πως πρέπει να αναθεωρηθούν και να τροποποιηθούν όλες οι πολιτικές εκείνες που αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές σε οικονομικό επίπεδο αλλά και άδικες κοινωνικά. Το χαρακτηρίζει δε θέμα «προς άμεση αντιμετώπιση».

«Η εμμονή απέναντι σε μέτρα που δεν αποδίδουν δεν αποτελεί ένδειξη σοφίας» δηλώνει ο κ. Σταϊκούρας στην εφημερίδα Real News.. Είπε επίσης ότι θα πρέπει να υπάρξει σταδιακή μείωση στη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών μέσω της επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Τόνισε ακόμη πως «από το 2013 η χώρα έχει μπει σε περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων που φαίνονται διατηρήσιμα» και εκτίμησε πως θα μηδενιστεί το δημοσιονομικό κενό του 1 δισ. περίπου που υπολογίζεται ότι θα υπάρχει το 2015.

Ακόμη, ο αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ, δήλωσε αντίθετος σε επιλεκτικές αυξήσεις μισθών και άφησε αιχμές κατά των δικαστικών και των ένστολων για «μαξιμαλιστικές απαιτήσεις και ασύμμετρες εξαιρέσεις».

Αναφορικά με την έκτακτη εισφορά, εκτίμησε πως πιθανόν θα χρειαστεί παράταση της αλλά τόνισε ότι το μέτρο θα αξιολογηθεί και πάλι κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού.
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΔΟΛ - Πήγασος: Το τάνγκο δεν είναι μόνο για δύο, αλλά για όλους













«It takes two to tango», λένε. Το τάνγκο θέλει δύο… Ψυχάρης και Μπόμπολας αναδεικνύουν, τις τελευταίες ημέρες, τις χορευτικές τους επιδόσεις στον αργεντίνικο χορό και «σφιχτά αγκαλιασμένοι» κάνουν την τελευταία φιγούρα για τη διάσωση του ΔΟΛ και του Πήγασου.  Βασικός στόχος τους είναι να κερδίσουν αρκετά εκατομμύρια με το «κούρεμα» των δανείων και να σώσουν τα μαγαζιά τους χωρίς να βάλουν το χέρι στη τσέπη τους. Κόντρα σ’ αυτό, οι υπόλοιποι μιντιάρχες διαμηνύουν ότι το «τάνγκο» αν δεν είναι για όλους, θα πρόκειται για σκάνδαλο.

Δύο εκδοτικά συγκροτήματα με δυσβάσταχτα οικονομικά χρέη συζητούν μεταξύ τους πώς θα κερδίσουν χρήματα από την πιθανότητα να ενωθούν «εις σάρκαν μίαν». Τραπεζικά συγκροτήματα που ανάβουν το «πράσινο φως», στρώνουν το χαλί για τον «γάμο» και σχεδιάζουν να δώσουν και «προίκα» στους δύο επιχειρηματίες-εκδότες μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Μια κυβέρνηση που «κλείνει το μάτι» στη συμφωνία. Την ίδια στιγμή, στην άκρη της «πιάτσας» ένα βουνό σχηματίζουν τα υπόλοιπα ΜΜΕ, με τον δανεισμό τους να χτυπά «κόκκινο». Γι’ αυτούς όμως δεν φαίνεται καμία λύση στον ορίζοντα...

Οι πληροφορίες θέλουν τους Ψυχάρη και Μπόμπολα να συζητούν τη συγχώνευση των δύο μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων, αφού πρώτα βρουν με τις τράπεζες την κατάλληλη φόρμουλα για τη ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» τους. Και εδώ που τα λέμε δεν είναι ψίχουλα αυτά που χρωστάνε. Ακριβώς το αντίθετο…

Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο ΔΟΛ έχει δάνεια συνολικού ύψους 135 εκατ. ευρώ. Ο Πήγασος στο πρώτο τρίμηνο του 2014 είχε συνολικά δάνεια ύψους 148 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να βγάλει από την εξίσωση το γεγονός πως οι δυο «παίκτες» έχουν και το 54,8% των μετοχών του Mega. Τα δάνεια του Μεγάλου Καναλιού ανέρχονται στο πρώτο τρίμηνο του 2014 στα 122 εκατ. ευρώ.



Η φόρμουλα

«Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»… Η φράση-σταθμός του ελληνικού κινηματογράφου «κουμπώνει» άψογα στην περίπτωση των δύο εκδοτικών συγκροτημάτων που έψαχναν καιρό τώρα μαζί με τις τράπεζες μια λύση αποτίναξης του οικονομικού βάρους που τους έχουν φορτώσει τα υπέρογκα δάνεια που έχουν λάβει.Όπως λέγεται, η φόρμουλα Ψυχάρη, Μπόμπολα και κάποιων τραπεζών για τα ανεξόφλητα δάνεια έχει ως εξής: Ενωθείτε σε ένα εκδοτικό συγκρότημα, βάλτε χρήματα ως ιδιοκτήτες, περίπου 60 «χαρτιά» ο καθένας, χρήματα τα οποία θα μπουν στα ίδια κεφάλαια, προκειμένου να «ζωντανέψει» η επιχείρηση, κι εμείς, ως τράπεζες, θα βάλουμε το μερτικό μας, θα λάβουμε ποσοστό των μετοχών και ταυτόχρονα θα έχουμε τους δικούς μας «τοποτηρητές» στη διοίκηση, με λόγο στις αποφάσεις. Και στη συνέχεια θα γίνει το «κούρεμα», με κέρδος περίπου 150 εκατ. ευρώ για τους δύο εκδότες. Pas mal, για Ψυχάρη και Μπόμπολα...

Στην περίπτωση που αυτή η οικονομική φόρμουλα επιτευχθεί για τον ΔΟΛ και τον Πήγασο, τον «λογαριασμό» θα τον πληρώσουν μόνο οι εργαζόμενοι με το πρόγραμμα «εξυγίανσης». Βέβαια δεν είναι σίγουρο  ότι οι εκδότες θα θελήσουν να εκχωρήσουν σημαντικό μέρος του μάνατζμεντ στις τράπεζες και κατ’ ουσίαν στους μεγαλομετόχους τους.



«Κλείνει το μάτι» η κυβέρνηση

Μπορεί όλα αυτά να γίνονται εν αγνοία της κυβέρνησης; Μπορεί να αλλάζει μονομιάς το σκηνικό στην πιάτσα των ΜΜΕ και η κυβέρνηση απλά να παρακολουθεί τις εξελίξεις; Δεν έχει «κλείσει», έστω, «το μάτι» στους δύο εκδότες και τις τράπεζες να προχωρήσουν στα… δέοντα; Δύσκολο να το πιστέψει κανείς… Το μόνο σίγουρο είναι ότι μπαίνει σε δύσκολα χωράφια η κυβέρνηση, αφού όλα τα ΜΜΕ είναι χρεωμένα μέχρι τον λαιμό και δύσκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος με ποια λογική η κυβέρνηση κάνει χάρες σε κάποιους και σε κάποιους άλλους σφίγγει τη θηλιά.

Μένει να ξεκαθαριστεί αν οι ρυθμίσεις εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο που έχει αποφασίσει να κινηθεί η κυβέρνηση για τα «κόκκινα δάνεια» που πνίγουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους καθημερινά ή αν πρόκειται για μια ειδική και προνομιακή μεταχείριση απέναντι στους δύο μεγαλύτερους ομίλους των media που στήριξαν με το παραπάνω (και με το αζημίωτο) τις μνημονιακές πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί τα τελευταία χρόνια.

Δεν μπορεί να μην σημειωθεί και το γεγονός, πέρα από το ότι «γράφονται στο χιόνι» χρέη πολλών εκατομμυρίων ευρώ, ότι θα βρεθούν οι τράπεζες να ελέγχουν δύο μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου, ασκώντας ακόμα μεγαλύτερη επιρροή στην πολιτική των ΜΜΕ και οι οποίες τράπεζες δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να πουλήσουν τις μετοχές τους σε άγνωστους επενδυτές…

Για τις σχεδόν δομικές αλλαγές στον χώρο των ΜΜΕ ξεχωριστό ενδιαφέρον θα είχε να γίνει γνωστή η άποψη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, για το «κούρεμα» σε ΔΟΛ και Πήγασο αλλά κυρίως για το τι θα γίνει με όλα τα «μαγαζιά» στον Τύπο που βυθίζονται από τα δάνειά τους.

Πολλοί περιμένουν την επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στο θέμα, η οποία θα εκδηλωθεί όταν οι προτάσεις τραπεζών και εκδοτών γίνουν επίσημες.
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πόλεμος εκδοτών με θεατή την αδύναμη κυβέρνηση . Δάνεια εξουσίας



Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες στέλνει ο εκδοτικός όμιλος Αλαφούζου μέσω του κυρίου άρθρου της Καθημερινής της Κυριακής,  φωτογραφίζοντας εμμέσως πλην σαφώς ΔΟΛ και Πήγασο για τα σχέδια συγχώνευσής τους με στόχο το «κούρεμα» των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους.
Στο πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της εφημερίδας, κατακρίνονται « συμπτώματα που θα πρέπει να αντιμετωπισθούν», όπως «επιχειρήσεις οι οποίες πτωχεύουν, αφήνουν απλήρωτα τα χρέη τους στο κράτος και στους προμηθευτές και κατόπιν ανοίγουν “δίπλα” μια παρόμοια εταιρεία που λειτουργεί σαν να μην τρέχει τίποτα». «Τι πρέπει να νιώθει σε αυτή την περίπτωση όποιος έκανε το λάθος να πληρώνει τα δάνεια και τους φόρους του; Δεν θα έπρεπε το κράτος και η Δικαιοσύνη να χειρίζονται με αυστηρότητα αυτά τα φαινόμενα;», προστίθεται.

Υπενθυμίζεται ότι καθώς ο δανεισμός των δύο συγκροτημάτων ΜΜΕ υπερβαίνει τα 400 εκατ. ευρώ, Σταύρος Ψυχάρης (ΔΟΛ) και Γιώργος και Φώτης Μπόμπολας (Πήγασος Εκδοτική) φέρονται να βρίσκονται σε επαφές για την εφαρμογή ενός σχεδίου το οποίο προβλέπει δραστική μείωση του προσωπικού και συγχώνευση όλων των ομοειδών δραστηριοτήτων. Απώτερος σκοπός είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο συνολικός δανεισμός των ΔΟΛ, Πήγασος και Mega να μειωθεί με «κούρεμα» στα 130 έως 160 εκατ. ευρώ. Άλλωστε, δεδομένου ότι οι βασικοί μέτοχοι του Mega (Τηλέτυπος ΑΕ) είναι οι Πήγασος (32,73%) και ΔΟΛ (22,11%), μετά την συγχώνευση το νέο σχήμα θα έχει την πλειοψηφία του Mega (περίπου 55%).

Αυτή η προοπτική φαίνεται πως δεν αφήνει καθόλου αδιάφορο τον όμιλο Αλαφούζου (Καθημερινή, ΣΚΑΪ) που εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την ευνοϊκή μεταχείριση που τυγχάνει ο «αντίπαλός» του από την κυβέρνηση.Ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, στην ομιλία του στο Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ, είχε χαρακτηρίσει μεγάλη πρόκληση τα «κόκκινα» δάνεια σημειώνοντας ότι είναι «ευκαιρία αναδιάρθρωσης και του ιδιωτικού τομέα». 
Τα «κόκκινα» δάνεια «είναι σαφές ότι θα χρειασθούν καθαροί κανόνες και όροι που θα ισχύσουν για όλους», διαμηνύει σήμερα ο όμιλος Αλαφούζου, επισημαίνοντας ότι «αλλιώς αντιμετωπίζεται όποιος έχει στηρίξει έμπρακτα την προσωπική του περιουσία και κάνοντας αιματηρές περικοπές και αλλιώς όποιος δεν έχει αντιδράσει και δεν ρισκάρει καθόλου, γιατί θεωρεί ότι δικαιούται κάποιας ειδικής μεταχείρισης».
Άγνωστο παραμένει πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση σε αυτό τον «πόλεμο» μεταξύ των ΜΜΕ , σε μια περίοδο που η υποστήριξη τους είναι απαραίτητη για την επιβίωση της.
Πηγη tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δίκτυα Συνεργατικής Οικονομίας: τα γρανάζια της ανασυγκρότησης

Τα Δίκτυα Συνεργατικής Οικονομίας είναι τα γρανάζια της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, απαραίτητη για την έξοδο από την κρίση. Το μοντέλο των Κυκλάδων προσφέρεται ως έτοιμο δίκτυο για τη δημιουργία συνεργατικού σχήματος.



Από τους Χάρη Παπαδάκη και Νίκο Μανιό*
Το 1844 μια ομάδα από 28 εργάτες υφαντουργείων, από το Rochdale του Hampshire της Αγγλίας, ίδρυσαν τον πρώτο καταναλωτικό συνεταιρισμό, εφαρμόζοντας τις ιδέες του Robert Owen (1771-1805 «National Equitable Exchange System») και του William King (1786-1865 «The Cooperator»). Γράφει ο ιστορικός George Holyoake (The History of Co-operation in England 1875): «Άνθρωποι απελπισμένοι από την ανέχεια αποφάσισαν να πάρουν πίσω τη ζωή τους. Οι βιομήχανοι είχαν το κεφάλαιο και οι έμποροι τα αποθέματα. Χέρι-χέρι μάζεψαν τα λεφτά και ίδρυσαν τον πρώτο Καταναλωτικό Συνεταιρισμό. Τα προϊόντα τους, άριστης ποιότητας και σε προσιτές τιμές, έγιναν αμέσως αποδεκτά και η επιχείρηση τους καθιερώθηκε. Η πρώτη εφαρμογή συνεργατικού σχήματος ήταν γεγονός». Από τότε μέχρι και σήμερα εκατοντάδες σχήματα συνεργατικής οικονομίας καθιερώθηκαν σε όλη την υφήλιο. Εκατομμύρια άνθρωποι απολαμβάνουν τα αγαθά της συνεργατικής ιδέας, και κολοσσιαίου μεγέθους συνεργατικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να υπηρετούν την οικονομία των αναγκών. Σήμερα, τα συνεργατικά οικονομικά σχήματα, έχουν την δυνατότητα να πολλαπλασιάσουν τόσο την δυναμική τους όσο και την παρουσία τους, χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες μέσα από τη δημιουργία Συνεργατικών Δικτύων.
Τα Δίκτυα
diktyaΜια προσεκτική θεώρηση του κόσμου μας θα μας φανερώσει ότι όλες οι εκδηλώσεις μας, οι συμπεριφορές μας, και κυρίως οι σχέσεις μας, είναι οργανωμένες σε πολύπλοκες διαδραστικές και αμφίδρομες διαδρομές. Ο Marx έγραψε ότι ο άνθρωπος είναι το σύνολο των κοινωνικών του σχέσεων. Πολλές τέτοιες σχέσεις δημιουργούν παραμετρικά συστήματα μεταβλητών. Δημιουργούν συστήματα πολυπλοκοτήτων. Η πολυπλοκότητα αυτή, των αμφίδρομων και πολυκλαδικών σχέσεων, εκφράστηκε, ερμηνεύτηκε και αποτυπώθηκε με την θεωρία των δικτύων από το 1736 (Euler, Caylay, Köning, Berge, Hamilton). Δίκτυο στη μαθηματική ανάλυση είναι ένα γράφημα, που μεταφέρει τη σύλληψη της πολυπλοκότητας, από τη σκέψη στον πραγματικό κόσμο. Είναι ένα συγκεκριμένο σύνολο (κορυφών) κόμβων, που συνδέονται από ένα επίσης συγκεκριμένο σύνολο (πλευρών-ακμών) κλάδων, δηλαδή συνδέσεων των κόμβων μεταξύ τους. Οι κλάδοι μεταφέρουν στους κόμβους διάφορες οντότητες (ρεύμα, πληροφορίες, πράγματα, σχέσεις, κ.α.), η μεταφορά δε αυτή, εκφράζει την αξία (τιμή) της κίνησης (κόστος, χρόνος, ποσότητες, εντάσεις, ποιότητες κ.α.) όπως φαίνεται στο διάγραμμα.
Θεαματικό αποτέλεσμα της αποτύπωσης, είναι η δυνατότητα επεξεργασίας και υπολογισμών των σχέσεων αυτών με μαθηματικά εργαλεία, και τελικά η παραγωγή μοντέλων αριστοποίησης τους. Οι κοινωνικές επιστήμες, δανείστηκαν πολλές εφαρμογές από τη θεωρία των δικτύων κατασκευάζοντας εργαλεία επεξεργασίας και στο πεδίο των κοινωνικών, άρα και οικονομικών σχέσεων (Walker, Macbride, Vachon, Breeze, Machanahan).
Σε δύο από τα σημαντικότερα ζητήματα που έδωσε απαντήσεις η μαθηματική ανάλυση (Markov, Ford) στη θεωρία των δικτύων, είναι, αφενός, το πρόβλημα της συντομότερης διαδρομής(αρχική εφαρμογή κυρίως στις μεταφορές) των κλάδων μιας πολυπλοκότητας, και αφετέρου η μέτρηση της δυναμικότητας (της μέγιστης και ελάχιστης) της ροής ανάμεσα στους κόμβους (εφαρμογή πχ στην επιχειρηματικότητα για την αριστοποίηση της κινητικότητας των οικονομικών οντοτήτων). Ο αλγόριθμος της συντομότερης διαδρομής, επιλύει ουσιαστικά το πρόβλημα της εξοικονόμησης δυνάμεων και πόρων (αποφυγή σπατάλησης πόρων), κατά τη διαδικασία επιλογής της κατάλληλης (συντομότερης) διαδρομής, από έναν κόμβο σε έναν άλλο. Οι αλγόριθμοι της μέγιστης και ελάχιστης ροής μεταξύ των κόμβων ενός δικτύου, επιλύουν το πρόβλημα της αποσυμφόρησης των κινουμένων οντοτήτων μεταξύ των κόμβων, ώστε να μεγιστοποιείται η απόδοση του συστήματος αφ ενός, και αφ ετέρου να ελαχιστοποιείται το παραγόμενο κόστος κατά τη κίνηση. Δεν θα γίνει περισσότερη ανάλυση των αλγορίθμων, διότι δεν είναι αυτό το αντικείμενο του παρόντος άρθρου.
Οι Κοινωνικές επιστήμες, δανείστηκαν πολλές εφαρμογές από τη θεωρία των δικτύων (Walker, Macbride, Vachon, Breeze, Machanahan) με στόχο να κατασκευάσουν εργαλεία επεξεργασίας, ερμηνείας και εφαρμογής, στο πεδίο των κοινωνικών σχέσεων (οικονομία, πολιτική, παραγωγή και διανομή, πολιτισμός, παιδεία κα). O κλάδος της Οικονομίας, έχει χρησιμοποιήσει τη Θεωρία των Δικτύων σε πλειάδα οικονομικών μοντέλων, προκειμένου, μέσω της εξιχνίασης της συμπεριφοράς τους, να αριστοποιήσουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, μεσαίου και μεγάλου μεγέθους σχεδιασμών.
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται τρία από τα αντιπροσωπευτικότερα οικονομικά μοντέλα δικτύων, που καταδεικνύουν τη πρακτική εφαρμογή της θεωρίας, στο χώρο της δουλειάς.
pinakas-montelon

Η ορθολογική οργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας, η επιλογή νέων αγορών για τα παραγόμενα προϊόντα και υπηρεσίες, και τέλος, ο τρόπος συνεργασίας πολλών οικονομικών οντοτήτων, αποτυπωμένα σε δίκτυα, υπηρετούν με το καλύτερο τρόπο την ανάλυση, με στόχο την αριστοποίηση των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων.
Παραγωγική Ανασυγκρότηση και Δίκτυα
Η Παραγωγική Ανασυγκρότηση είναι το μεγάλο ζητούμενο για την μόνιμη έξοδο από τη κρίση. Επιβάλλεται (εκτός των άλλων) να αναζητηθούν οι τρόποι δόμησης των σχέσεων των υποκειμένων που παίρνουν μέρος στη διαδικασία της ανασυγκρότησης, βασισμένοι στις ακόλουθες βασικές αρχές:
α. στην συνέργεια
β. στην παραγωγή οικονομιών κλίμακος
γ. στην έξυπνη αυτοχρηματοδότηση
δ. στην εξόντωση της παρασιτικής αγοράς
ε. στην ανακατανομή του πληθυσμού, σε περισσότερες αλλά μικρότερες χωρικές ενότητες, με δικτυακή στρατηγική (Το μοντέλο της οικονομίας που ο μισός της ενεργός πληθυσμός είναι συγκεντρωμένος στο 15% της χωρικής της ενότητας, εξ αιτίας άστοχων πολιτικών, και όχι εξ αιτίας αντικειμενικών φυσικών συνθηκών, είναι μοιραία καταδικασμένο στην υπανάπτυξη.
Η διαδρομή για τη συναλήθευση των αρχών αυτών είναι καταλυτικά μία: Η δημιουργία Δικτύων Συνεργατικής Οικονομίας (ΔΣΟ). Τα ΔΣΟ είναι πολυμετοχικά εγχειρήματα, συνεταιριστικές επιχειρήσεις που ικανοποιούν κατ’ ελάχιστο τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
α. Χωρική ενότητα
β. Προϊοντική συνάφεια
γ. Παραγωγική συμπληρωματικότητα
Τα πολυμετοχικά εγχειρήματα που τα ΔΣΟ οφείλουν να υποστηρίξουν, δεν μπορούν και ούτε πρέπει να είναι ομοιώματα της τραγικής αποτυχίας του παρελθόντος. Οφείλουν να είναι εταιρείες με Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα, με μετόχους που μετέχουν συνειδητά και που η Γενική τους Συνέλευση (ΓΣ) θα αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των αποφάσεων των σχεδιασμών τους. Εταιρείες με μακρόπνοα επιχειρηματικά σχέδια, εφοδιασμένα με τεκμηρίωση και σύγχρονα εργαλεία (risk & efficient analysis), εγκριμένα από τις ΓΣ και υλοποιούμενα από εκλεγμένα Διοικητικά Συμβούλια. Στελεχωμένες αξιοκρατικά και με λογοδοσία σε εσωτερικό και εξωτερικό έλεγχο. Εταιρείες και μέτοχοι που θα παίρνουν το ρίσκο της επιτυχίας επάνω τους, ώστε να εκλείψει δια παντός η καχυποψία που το Συνεταιριστικό Κίνημα του παρελθόντος κληροδότησε με τις πρακτικές του τις συλλογικές πρωτοβουλίες, και μόλυνε την συνεργατική ιδέα. Διότι όταν εφαρμόζονται κανόνες και νόμοι που υποχρεωτικά τηρούνται από όλους, τότε παράγεται και Δημοκρατία. Η αντίστροφη διαδρομή απαιτεί διαφορετικές συνθήκες.

Το μοντέλο των Κυκλάδων και μια ολιστική προσέγγιση
Ένα τυπικό παράδειγμα έτοιμου δικτύου (μεταξύ άλλων) για τη δημιουργία συνεργατικού σχήματος μεγάλου μεγέθους, είναι οι Κυκλάδες. Το μικροκλίμα τους, μαζί με γεωφυσική τους διάταξη (συνεκτικό σύμπλεγμα), συγκλίνουν σε πρότυπο μοντέλο πιλοτικής εφαρμογής. Σήμερα, όλες οι οικονομικές δραστηριότητες στις Κυκλάδες υλοποιούνται μέσα από το μοντέλο της μοναχικής και αυτόνομης επέμβασης στην αγορά. Συνέπεια της επικράτησης αυτής της λογικής, είναι να χάνεται ένα τεράστιο δυναμικό εγγενούς συμπληρωματικότητας και συνέργειας της οικονομίας του συμπλέγματος.
Κάθε χωρική πολυπλοκότητα όπως το σύμπλεγμα των Κυκλάδων, οφείλει να δημιουργήσει δικτυακές συνοχές, ώστε να αριστοποιήσει τις ανενεργές δυναμικές. Οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις (και τα φυσικά πρόσωπα), χωρίς να χάσουν την αυτοτέλεια τους, οφείλουν να συνεργασθούν σε πλατφόρμες πολυμετοχικών σχημάτων. Οι μέτοχοι του σχήματος θα ανακτήσουν όλες εκείνες τις απώλειες, που δεν είχαν διανοηθεί ότι χάνουν (opportunity cost) , λόγω της προσήλωσης τους στο
μονόδρομο της εσωτερικής ανταγωνιστικότητας, και της αδρανοποίησης των ανεκμετάλλευτων συνεργειών.
synergeies-kyklades
Οι συνέργειες των Κυκλάδων μέσω ΔΣΟ (γαλάζιο) και χωρίς ΔΣΟ (κίτρινο)
Το μοντέλο ΔΣΟ για τη ‘Προώθηση προϊόντων και Πρόσβασης στις Διεθνείς αγορές’, αποτελεί ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα για τη κατανόηση του ολιστικού υποδείγματος. Το ξύπνημα από το βαθύ ύπνο της παραγωγικής αποσύνθεσης, θα το σημάνει το ξυπνητήρι των πωλήσεων. Τα τέσσαρα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του μοντέλου είναι:
1. Οι παραγωγοί θα εξασφαλίζουν τη διάθεση των προϊόντων τους σε μια καλή τιμή, στην δική τους πολυμετοχική επιχείρηση.
2. Η πολυμετοχική επιχείρηση, θα διανοίγει-διεισδύει σε νέες αγορές, που ο κάθε ένας παραγωγός από μόνος του αδυνατεί.
3. Η πραγματική οικονομία (οι παραγωγοί), κερδίζει και από τη χονδρική και από τη λιανική πώληση.
4. Τελικά τα ΔΣΟ καθίστανται τα ίδια Τράπεζες για τους μετόχους τους, εξασφαλίζοντας φθηνότερη ρευστότητα για τα επενδυτικά τους σχέδια.
5. Δημιουργούν ρήγματα στην καρδιά της καπιταλιστικής οικονομίας, μεταβιβάζοντας αθόρυβα τα μέσα παραγωγής στους παραγωγούς, μεγιστοποιώντας τις θετικές δυναμικές της κοινωνικής συνοχής (ΚΣ) αφού:
6. Αναδιανέμουν τον πλούτο σε αντίθεση με την ιδεολογία της συσσώρευσης
7. Πολλά ΔΣΟ συνεργαζόμενα μεταξύ τους σε μορφή δένδρου, μεταβιβάζουν πλούτο και ευκαιρίες από τις πλούσιες χωρικές ενότητες στις αδύναμες, με αποτέλεσμα την δυναμική ισορροπία του συστήματος της οικονομίας.

Κοινωνική Συνοχή και ΔΣΟ
Κοινωνική συνοχή, είναι η συνάρτηση που εκφράζει και υπολογίζει τον βαθμό και την ποιότητα των δικτυακών σχέσεων μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Ένα ικανοποιητικό επίπεδο ΚΣ απαιτεί υψηλό βαθμό συνέργειας μεταξύ των κοινωνικών συντελεστών, κοινωνική αλληλεγγύη και συνειδητή συμμετοχική δράση. Η ΚΣ είναι ο καθοριστικότερος παράγοντας στη πολυπαραγοντική συνάρτηση της κοινωνικής ευημερίας. Το διάγραμμα της Κοινωνικής Ευημερίας κατασκευάσθηκε με τη χρήση της θεωρίας των στοχαστικών συναρτήσεων, για το σκοπό της απεικόνισης της εξέλιξης της ΚΣ.

Εξέλιξη της Κοινωνικής Ευημερίας των δύο μοντέλων
exelixi-oikonomia
Στο Συνεργατικό μοντέλο η ανάπτυξη (κόκκινη καμπύλη) χτίζεται αργά αλλά σταθερά, ισορροπεί με την ίδια αργή κίνηση, και διατηρείται τελικά σε μια συγκεκριμένη χωρική ενότητα εξασφαλίζοντας γραμμικά, χρονική σταθερότητα. Στο ίδιο μοντέλο, η ΚΣ (κόκκινες μπάρες) ακολουθεί μία σταθερή, αργή και ανοδική πορεία, χωρίς καταστροφικές για το κοινωνικό ιστό διακυμάνσεις.
Αντίθετα, στο Ανταγωνιστικό μοντέλο η επονομαζόμενη ανάπτυξη (σύστημα κατευθυνόμενων ευκαιριών) (μπλε καμπύλη) χτίζεται με εκρηκτικούς αλλά άναρχους ρυθμούς, δημιουργεί νευρικές εξάρσεις και καταλήγει όμηρος στην ακολουθία των ανακυκλούμενων καπιταλιστικών κρίσεων. Στο ίδιο μοντέλο θυσιάζονται τεράστιες ποσότητες κοινωνικής συνοχής (μπλε μπάρες) στο βωμό των χάρτινων αναπτυξιακών εξάρσεων.
Επειδή όμως, η κινητικότητα των ποσοτήτων κοινωνικής συνοχής παρουσιάζει από τη φύση της μεγαλύτερη αδράνεια (λόγω της εμπλοκής κοινωνικών συμπεριφορών) σε σχέση με αυτήν των οικονομικών εγχειρημάτων, όλο και μικρότερο κομμάτι του πληθυσμού (προλαβαίνει ή έχει τα μέσα) να πάρει ενεργό μέρος στις νέες αναπτυξιακές ευκαιρίες, κατά τη διάρκεια των νέων εξάρσεων. Αποτέλεσμα αυτής της μη ισορροπημένης κινητικότητας, είναι η συνεχής απώλεια και νέων ποσοτήτων κοινωνικής συνοχής. Η μοιραία απόληξη του ανταγωνιστικού μοντέλου είναι η συνεχής αναδιάταξη του κοινωνικού ιστού και η συρρίκνωση της κοινωνικής ευημερίας.
Το φιλισταιϊκό έντυπο Spectators βρίσκει ότι το κύριο ελάττωμα των συνεργατικών πειραματισμών της Rochdale είναι αυτό: «Κατέδειξαν ότι οι ενώσεις των εργατών μπορούσαν να διαχειρίζονται καταστήματα, μύλους και σχεδόν κάθε μορφή βιομηχανικής δραστηριότητας με επιτυχία και αμέσως βελτίωναν τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων. Αλλά έτσι δεν άφηναν μια ξεχωριστή θέση για αφεντικά. Τρομερό! Quelle horreur!»
Karl Marx, Capital, A critique of political economy 1866, Chapter Thirteen: Co-operation footnote (15) ‘Spectator, That Philistine paper,’

Τρεις θεσμικοί αντίπαλοι των ΔΣΟ (The Philistines papers)
1. Ο κεντρικός Τραπεζίτης σε ρόλο εκτελεστή
Όσα παραπάνω αναφέρθηκαν για τα ΔΣΟ και τον προσομοιοτικό τραπεζικό τους ρόλο, επιβεβαιώνονται από τις πρόσφατες δηλώσεις (FT 8/5/14) του πρώην διοικητή της ΤτΕ, αλλά αυτή τη φορά ως απειλή. Διατυπωμένες με τον κυνισμό λαφυραγωγού, προτείνει τον θάνατο των επιχειρήσεων (παντελή διακοπή Τραπεζικού δανεισμού) που δεν θα ακολουθήσουν το μοντέλο των συγχωνεύσεων (υπερσυγκεντρωτισμού όχι των συνεργασιών), ώστε να αναδυθούν επιχειρήσεις τέρατα που θα επικρατήσουν στην αγορά. Οι επιχειρήσεις αυτές, θα παγιδεύσουν ουσιαστικά το σύνολο της οικονομίας, διότι:
α. από τη φύση τους, στοχεύουν στην συσσώρευση και όχι στην ανακατανομή του πλούτου
β. καταργούν οριστικά την αυτοτέλειά της, αφού εξαφανίζουν τις αυτόνομες οντότητες των μικρών και μεσαίων εγχειρημάτων, που είναι ο στρατηγικός εχθρός τους, αφού όσο πιο πολλές είναι τόσο η συμπεριφορά τους προσομοιάζει στη μυρμηγκιά
γ. με ταχύτατες διαδικασίες μπορούν να περάσουν σε χέρια κερδοσκόπων απογυμνώνοντας την οικονομία από τα γρανάζια που την κινούν.
Με τις συγχωνεύσεις, ολόκληρη η οικονομία παραδίδεται όμηρος στους σχεδιασμούς του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου, με τραγική απόληξη την αναπότρεπτη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης ουσιαστικά δίνει το σύνθημα (προανάκρουσμα) της καταστροφής των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Αντιθέτως, τα ΔΣΟ δίνουν το σύνθημα της διάσωσης τους, και της μεταβολής τους σε συνιστωσών ανάπτυξης του μοντέλου της αναδιανεμητικής οικονομίας. Δύο διαφορετικές λογικές για δύο διαφορετικές ερμηνείες της ανάπτυξης. Η πρώτη διαλύει συθέμελα. Η δεύτερη ανασυγκροτεί τη θεμελίωση.

2. Ο πρωθυπουργός σε ρόλο ταχυδακτυλουργού
Τρείς ημέρες πριν από την εκλογική μάχη (Μαΐου 2014), ο πρωθυπουργός έβγαλε από το καπέλο του λαγό. Ανακοίνωσε ότι στα επόμενα 4 χρόνια, οι επενδύσεις που ευαγγελίζεται θα δημιουργήσουν 500.000 θέσεις εργασίας. Με τα κλασσικά οικονομικά αυτό είναι αδύνατον, δεδομένων των δεικτών της οικονομίας, τους αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και την αδυναμία να αναστραφεί η έννοια του χρόνου. Με τα σύγχρονα οικονομικά αυτό ονομάζεται ταχυδακτυλουργία. Δηλαδή, να φαίνεται ότι ο λαγός βγαίνει από το καπέλο, αλλά το καπέλο να έχει δύο πάτους. Όπως και η έννοια των θέσεων εργασίας. Άλλο πράγμα θέση εργασίας και άλλο θέση δουλείας. Ασφαλώς και αν οι αμοιβές φθάσουν στο επίπεδο των 200 €, τότε το καπέλο θα βγάλει λαγό. Τότε όμως δεν θα μιλάμε για θέσεις εργασίας αλλά για θέσεις δουλείας (ο διπλός πάτος του καπέλου). Αυτό είναι το μοντέλο του ταχυδακτυλουργού-Πρωθυπουργού. Δηλαδή, οθνείες οικονομικές δυνάμεις, εισβάλοντας στη χώρα να την μετατρέψουν σε αποικία δούλων. Σε αντίθεση με το μοντέλο των ΔΣΟ, όπου ντόπιες κυρίως οικονομικές δυνάμεις, επενδύουν τον εαυτό τους στην ανασυγκρότηση. Δημιουργούν θέσεις εργασίας σταθερές και αξιοπρεπώς αμειβόμενες. Με επαναπροσέλκυση του βίαια ξενιτεμένου επιστημονικού προσωπικού της χώρας, και τοποθέτησης του στο τιμόνι. Τότε η Εθνική Κυριαρχία χαλυβδώνεται. Είναι βέβαιο, ότι όπως και για τον μεσίτη κεντρικό τραπεζίτη, έτσι και για τον ταχυδακτυλουργό πρωθυπουργό τα ΔΣΟ αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες απειλές της στρατηγικής τους. Της στρατηγικής ισοπέδωσης της Ελληνικής Οικονομίας.

3. Η σκουπιδο(εργαλειο)θήκη του ΟΟΣΑ σε ρόλο προαγωγού
Για την Ελλάδα της κρίσης (και όχι μόνο) η καθιέρωση των δικτύων, αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Η συνεκτική και ομοκατευθυντήρια παρέμβαση συλλογικών κεφαλαιακών και κοινωνικών δυνάμεων στη πραγματική οικονομία και όχι στην χρηματιστική, απομειώνει το μειονέκτημα της μικρής εσωτερικής αγοράς, δημιουργεί οργανικές οικονομικές οντότητες ικανές να υποστηρίξουν εξωστρέφεια υψηλής κλίμακος, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Πολλά δίκτυα, στρατηγικά κατανεμημένα, θα αποτελέσουν το δενδρικό, δικτυακά συνδεδεμένο, σύστημα συλλογικών οικονομικών οντοτήτων. Σύστημα ικανό να στηρίξει, όχι μόνο τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας, αλλά τόσο την αειφόρο ανάπτυξη, όσο και την εξωστρέφεια. Η παραγωγή νέων, μεγάλης και οργανωμένης πλατφόρμας συνεργειών, και η εκμετάλλευση των οικονομιών κλίμακος που αυτές θα αναγεννούν σε γραμμική συνέχεια, θα καταστήσουν τις υπηρεσίες και τα προϊόντα ανταγωνιστικά. Τα Δίκτυα Συνεργατικής Οικονομίας θα καθιερώσουν το δικό τους πεδίο ορισμού στην έννοια της ανταγωνιστικότητας. Θα αριστοποιούν συνεχώς και αδιαλείπτως τη συνάρτηση που θα δίνει τιμές στις μεταβλητές:
x=υψηλή ποιότητα 
y=προσιτές τιμές
Τελικά, θα τείνουν σε συνεχή αριστοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος της ελληνικής παραγωγής, κουρελιάζοντας τα σκουπίδια της έκθεσης του ΟΟΣΑ, που προτρέπει την απεμπόληση αυτού του συγκριτικού πλεονεκτήματος, με στόχο τον μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας, σε κάτεργο σύγχρονης μορφής για μαζική παραγωγή υποπροϊόντων.  Και μόνο η σύνθεση των εχθρών των ΔΣΟ επιβάλλει την ύπαρξη τους.

ΔΣΟ, Εθνική Στρατηγική και Πολιτικές
Στρατηγική είναι ο καθορισμός των μακροπρόθεσμων σκοπών και στόχων, η υιοθέτηση σειράς πράξεων και η κατανομή πόρων απαραίτητων για την επίτευξη των καθορισμένων σκοπών (Alfred Chandler, 1962).
Στρατηγική είναι το σχέδιο που ολοκληρώνει τους βασικούς σκοπούς μιας κοινωνίας, μιας ομάδας ανθρώπων, μιας επιχείρησης, τις πολιτικές και τις πράξεις σ’ ένα ενιαίο σύνολο (James Brain Ouinn 1980). Οι δύο παραπάνω ορισμοί περικλείουν το μέσο όρο των ορισμών που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα στην έννοια της στρατηγικής.
Πολιτική είναι το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται, και των μεθόδων και διαδικασιών που ακολουθούνται, μέσω των οποίων, ομάδες ανθρώπων οργανώνονται και λειτουργούν, προκειμένου να πετύχουν κατά τον καλύτερο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό κόστος τους σκοπούς που επιδιώκουν σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων.
Πολιτική χωρίς στρατηγική δεν υπάρχει, ή όταν υπάρχει είναι συνήθως καταστροφική. Ένα τέτοιο παράδειγμα στρατηγικής είναι η Νησιωτικότητα. Αδιαπραγμάτευτος κόμβος της Εθνικής Στρατηγικής. Επιβάλλεται για Αναπτυξιακούς και Αμυντικούς λόγους.
Το παράδειγμα του δικτύου των Κυκλάδων αποτελεί μέρος του δένδρου των ΔΣΟ. Τέτοια δίκτυα η Νησιωτικότητα μπορεί να αναδείξει πολλά. Το Ακτοπλοϊκό δίκτυο, και μάλιστα αυτό του μοντέλου Hub & Spoke (βασικό γρανάζι της αειφορίας), σχεδιασμένο με αναπτυξιακή στρατηγική που να υπηρετεί ταυτόχρονα τις ανάγκες της Νησιωτικότητας, είναι ένα από αυτά. Τα ΔΣΟ οφείλουν να αποτελέσουν κεντρική πολιτική πρακτική, για τη πολιτικής της Νησιωτικότητας (όπως και όλων αναπτυξιακών πολιτικών), αφού με τη καθιέρωση τους υποστηρίζεται στη πράξη η ενίσχυση της εδαφικής συνοχής και την ανάσχεση του απομονωτισμού. Είναι βέβαιο, ότι μια σειρά και από άλλα υποσυστήματα της Εθνικής Στρατηγικής μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ΔΣΟ ως εργαλεία πολιτικής εφαρμογής τους.

Τα ΔΣΟ η ανεργία και ο αναστοχασμός της αριστερής σκέψης
Η προοδευτική σκέψη οφείλει επιτέλους να κατανοήσει ότι η ανεργία είναι δομική έννοια στο λεξιλόγιο του καπιταλισμού. Είναι συνειδητό μέσο (όπλο) της εργαλειοθήκης του για την επίτευξη των στόχων του. Δεν είναι μόνον φαινόμενο που κτυπάει το σύστημα από άστοχες ενέργειες. Δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του τρόπου αντιμετώπισης των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού για τη συντήρηση της αξίας των κεφαλαίων του.
Ήταν και είναι η απόλυτη εφαρμογή της βίας, με στόχο το γονάτισμα της θέλησης και των ψυχικών δυνάμεων των εργαζομένων, ώστε να σύρονται στην εξαθλίωση με στόχο την απόλυτη εξάρτηση. 
Όσο τα μέσα παραγωγής θα βρίσκονται στα χέρια του συστήματος, τόσο οι δουλειές θα συνεχίζουν να είναι δικές τους. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες είναι εντελώς δικές τους. Οι δουλειές έχουν συνοστεωθεί με την ύπαρξη τους. Οι κραυγές και τα συνθήματα δεν δίνουν αποτέλεσμα, παρά μόνον εκτόνωση και αποπροσανατολισμό.
Αποτέλεσμα θα δώσει μόνο η εφαρμογή της αντιβίας, με την έννοια της σταδιακής απόκτησης των μέσων παραγωγής. Η απόκτηση αυτή, μέσα από το σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, μπορεί να γίνει μόνον με τα ΔΣΟ. Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι η λαϊκή αποταμίευση αφ ενός είναι ισχυρότερη θεσμικά, και πολύ μεγαλύτερη σε όγκο αφ ετέρου, από την δήθεν προσφερόμενη καπιταλιστική ρευστότητα, η οποία φυλάσσεται και κατακρατείται (μαζί με την λαϊκή αποταμίευση) από τους θησαυροφύλακες του καπιταλισμού, τις Τράπεζες. Η καπιταλιστική ρευστότητα είναι (κατά το μεγαλύτερο μέρος της) απότοκος της λαϊκής αποταμίευσης. Τη λαϊκή αποταμίευση επενδύει το σύστημα, τα κέρδη τα προσπορίζεται και τις επιχειρήσεις τις θεωρεί δικές του. Πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό, ότι τα μέσα παραγωγής είναι εκεί έξω, και προσφέρονται σε όποιους έχουν λεφτά και νουνεχή σχεδιασμό για να τα αξιοποιήσουν.
Τα ΔΣΟ καλούν ουσιαστικά την λαϊκή αποταμίευση να χρησιμοποιήσει την αντιβία που έχει στα χέρια της, και να δημιουργήσει τις δικές της δουλειές. Δουλειές αξιοπρεπείς, με προστιθέμενη αξία στην κοινωνική συνοχή και στη ικανοποίηση των αναγκών. Δουλειές που θα εξασφαλίσουν σιγουριά και επένδυση στις αναγκαίες ανατροπές για τη διατήρηση τους στο μέλλον. Η προοδευτική σκέψη οφείλει να αναστείλει επί τέλους την μοιραία και εν πολλοίς εξαναγκαστική αντίφαση του λόγου με τη πράξη. Είναι αντίθετη στο τζόγο. Είναι όμως την ίδια στιγμή αλληλέγγυα στον αγώνα των εργαζομένων για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας τους στο καζίνο Λουτρακίου, συνεχίζοντας να υπηρετούν το βόρβορο. Είναι αντίθετη με το συνεχές δυνάμωμα της Coca-Cola, αλλά ταυτόχρονα συμπαρίσταται στον αγώνα των εργαζομένων της Θεσσαλονίκης για την επαναπρόσληψή τους, συνεχίζοντας να συμβάλλουν στον πλουτισμό της. Απόλυτη (αναγκαστική) αντιστράτευση της λογικής, στο μέτρο που αναμένεται από τον καπιταλισμό να δώσει δουλειά, υπηρετώντας αενάως τα σχέδια του, και δυναμώνοντας τις αντοχές του. «Ότι δουλειά και να είναι, αρκεί να είναι πληρωμένη». Αυτό δεν είναι προοδευτική λογική. Αυτή η λογική αφήνει το λαϊκό αίσθημα εμβρόντητο και αμήχανο. Η προοδευτική σκέψη έπρεπε να είχε καλλιεργήσει την ιδέα των ΔΣΟ από χρόνια, ώστε να έχει όπλα αντιμετώπισης της διελκυστίνδας μεταξύ της όποιας (και όσο) πληρωμένης δουλειάς και της ανεργίας. Σήμερα, καταμεσής της κρίσης, τα ΔΣΟ ορθώνονται ως τα μόνα αντίβαρα στη βία της ανεργίας

Τελικά
Τα ΔΣΟ, είναι θύλακες συλλογικής οικονομίας μέσα στον ίδιο το κορμό του καπιταλιστικού συστήματος. Οι θύλακες αυτοί, συμπεριφέρονται σαν θρυαλλίδες μέσα στη ροή του νευρικού συστήματος του ανταγωνιστικού μοντέλου. Το περίβλημα τους, ισχυρά προστατευμένο, χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους και αρχές λειτουργίας του επικρατούντος συστήματος, ενώ στο εσωτερικό τους εργαστήρια ανθρώπινων δυνάμεων και παραγωγικών συντελεστών χτίζουν συλλογικές διαδικασίες, μπολιάζοντας με τεράστιες ποσότητες (κοινωνικής συνεκτικότητας) το αίμα του παλιού οργανισμού (του ανταγωνιστικού μοντέλου). Πολλαπλασιαζόμενοι οι θύλακες αυτοί τον απονευρώνουν και δημιουργούν τις δικές τους νευρώσεις και ροές (θεωρία των δικτύων). Αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού αυτού θα είναι η σταδιακή συρρίκνωση του παλιού ανταγωνιστικού μοντέλου και η ισχυροποίηση του συστήματος των οντοτήτων των ΔΣΟ, τραπεζών κοινωνικού πλούτου, και οργανικών δυνάμεων συλλογικής δράσης και τεχνογνωσίας. Τα ΔΣΟ, είναι πηγές ροής της κοινωνικής οικονομίας, και οι εφαρμογές τους η προστατευμένη κοίτη υποστήριξης τους. Τα ΔΣΟ μετουσιώνουν την πραγματική έννοια της ενότητας λαού στη πράξη, σε αντίθεση με την έννοια της γενικόλογης ενότητας σε έναν ιδεολογικό αχταρμά, που απονευρώνει τόσο τη δυνατότητα πρόσβασης της σκέψης στην καινοτομία και την γνώση, όσο και τη θέληση για δράση και ανάπτυξη. Τα ΔΣΟ έχουν ιδεολογική ταυτότητα. Είναι η αριστερή άποψη για τη Συνεργατική Οικονομία. Είναι απαραίτητο, στη βάση του οικοδομήματος της παραγωγικής ανασυγκρότησης να προστεθεί η μετάδοση της συνεργατικής δικτυακής ιδέας, και να προωθηθεί η νοοτροπία των συλλογικών επιχειρηματικών εγχειρημάτων.
ΔΣΟ και ΣΥΡΙΖΑ
Το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε για να δηλώσουν οι υπογράφοντες την άποψη τους και μόνον. Κύριος σκοπός του είναι να αρχίσει από τώρα ο διάλογος μέσα στις οργανώσεις για την Συνεργατική Οικονομία, και να κατατεθούν προτάσεις εφαρμογής της. Με διαδικασίες δομημένες, με χρονικό ορίζοντα αρχής και τέλους συγκεκριμένο, και με γνώμονα την άμεση εφαρμογή των πιο ώριμων πιλοτικών μοντέλων. Τα ΔΣΟ είναι ιδεολογικό μας ενστάλαγμα και δεν απαιτούν σπατάλη χρόνου για τη θεωρητική αφομοίωση τους. Ο χρόνος πρέπει να καταναλωθεί άμεσα, εφ ενός στη διάχυση της ιδέας στις κοινότητες των πολιτών που οι οργανώσεις μας έχουν την ευθύνη, και αφ ετέρου στην επεξεργασία των προτάσεων που θα κατατεθούν. Τα ΔΣΟ ήταν και είναι κίνημα, και κινηματική πρέπει να είναι η διαχείριση τους. Θα χτίσουν δουλειές και θα προσφέρουν θέσεις εργασίας, χωρίς την παραπλανητική αναμονή επενδύσεων από το εξωτερικό. Στις Οικονομικές Επιτροπές έχει ανοίξει ήδη το θέμα και συζητιέται. Θα πρέπει να έχουμε έτοιμα σχέδια εφαρμογής, αφού είναι βέβαιο πέραν πάσης αμφιβολίας , ότι στη περίπτωση ανάληψης της εξουσίας ο χρόνος που θα τρέχει για τον ΣΥΡΙΖΑ θα μετράει διπλός και τρίδιπλος. Από τώρα θα πρέπει να συλλεχθούν όλες οι προτάσεις για σχηματισμό ΔΣΟ, ώστε να αναλυθούν και να κατασκευασθεί πενταετής επιχειρηματικός σχεδιασμός για κάθε ένα από όσα προκριθούν. Με συμμετοχή των πολιτών, είτε ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι, ώστε να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή διάχυση. Να γίνει με επιστημονική ενδελέχεια οικονομετρικός προϋπολογισμός των αναμενόμενων αποτελεσμάτων, αι να εκδοθούν στη βίβλο της Οικονομικής Ανασυγκρότησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν γίνει κυβέρνηση οφείλει να έχει έτοιμο τον δενδρικό δικτυακό σχεδιασμό, τους ανθρώπους που θα συμμετάσχουν και αυτούς που θα το τρέξουν. Πρέπει να έχει έτοιμο τον οδικό χάρτη της ανασυγκρότησης.

* Ο Νίκος Μανιός είναι γιατρός και μέλος της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ – Ο Χάρης Παπαδάκης είναι Οικονομολόγος και μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, Τμήμα Ναυτιλίας & Νησιωτικότητας
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »