Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Βαρουφάκης: Δεν θα αυξηθούν οι συντελεστές ΦΠΑ


Ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης υπογραμμίζει σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στο «Βήμα της Κυριακής» ότι «δεν πρόκειται να υπάρξουν υφεσιακά μέτρα, ούτε αύξηση συντελεστών ΦΠΑ».

Ολόκληρη η δήλωση του κ. Βαρουφάκη στην εφημερίδα έχει ως εξής:
«Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται ώρα με την ώρα. Δεν πρόκειται να υπάρξουν υφεσιακά μέτρα, ούτε αύξηση συντελεστών ΦΠΑ. Αντιθέτως, να περιμένετε αλλαγές στον τρόπο είσπραξης του ΦΠΑ ώς τον Iούνιο και διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Είπαμε, δεν πρόκειται να δείτε υφεσιακά μέτρα. Αντιθέτως παρουσιάζουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα μας επιτρέψει να έχουμε το 2015 πρωτογενές πλεόνασμα της τάξεως του 1,5% του ΑΕΠ, αν φυσικά επιλυθεί έγκαιρα το πρόβλημα ρευστότητας της οικονομίας. Γνωρίζετε ότι έχουμε μια θηλιά στον λαιμό μας».
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ο «καταρτισµένος» Στ. Ράµφος και ο ευτυχής Μ. Βορίδης

Διονύσης Ελευθεράτος


«Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε µηδέν δηµόσιο χρέος…». Με «ευλαβική» προσοχή άκουγε το ακροατήριο τον φιλόσοφο Στέλιο   Ράµφο, στις 2 Νοεµβρίου 2014. Στην εκδήλωση του «Ποταµιού» ο ειδήµων (;) έπνιγε κάθε ίχνος ιστορικής –και µη επιδεχόµενης «φιλοσοφικές» τροποποιήσεις– αλήθειας. Πόσοι από το κοινό να ήξεραν, όµως; Πόσοι συνειδητοποιούσαν το µέγεθος της αρλούµπας που είχαν µόλις ακούσει; Γνώριζαν ευτυχώς άλλοι, όπως οι δηµοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Νίκος Μπογιόπουλος. Κι εξέθεσαν για τα καλά τις επόµενες µέρες τον κ. Ράµφο, παραθέτοντας τα –εκ των πραγµάτων αποστοµωτικά– αντίστοιχα, επίσηµα στατιστικά στοιχεία.
∆ιάβολε, ούτε και το ράµφος του «πουλιού» - εµβλήµατος της δικτατορίας δεν θα τολµούσε να εκστοµίσει κάτι τέτοιο, τότε. Όπως θα δούµε στη συνέχεια, ο Νίκος Μακαρέζος, «εγκέφαλος» της χουντικής οικονοµικής πολιτικής από την 21η Απριλίου 1967 έως την 27η Σεπτεµβρίου 1973, την άνοιξη του 1974 εκτιµούσε ότι η χώρα χρειαζόταν υπέρογκα δανεικά για να αποφύγει την κήρυξη χρεοστασίου. (...)  «Ο τόπος αυτός γνώρισε προκοπή επί Γεωργίου Παπαδοπούλου», κραύγαζε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) Νίκος Μιχαλολιάκος σε προεκλογική συγκέντρωση, στον Ασπρόπυργο, το 2012 (προς επίρρωση, «ξαµολούσε» κι αυτός το φληνάφηµα για το µηδενικό δηµόσιο χρέος). Έλα όµως που τον είχαν προλάβει άλλοι… «Η οικονοµία το 1974 ήταν κούκλα», διατεινόταν σε τηλεοπτική εκποµπή ο Άδωνις Γεωργιάδης, τον Οκτώβριο του 2011.
Ναι, ειδικά το 1974, για να πιστέψει ο τηλεθεατής ότι η µεταπολίτευση είχε παραλάβει µια οικονοµία… Ορνέλα Μούτι (η Μόνικα Μπελούτσι της εποχής) και την κατάντησε ετοιµόρροπη Γεωργία Βασιλειάδου. Μόνο που η χώρα το 1974 ήταν βουτηγµένη στον στασιµοπληθωρισµό: ύφεση στο –6,4% και τιµάριθµος ασυγκράτητος, ο µεγαλύτερος ανάµεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ. Ολοκληρωνόταν τότε η κατάρρευση του κατά φαντασίαν χουντικού «οικονοµικού θαύµατος», του οποίου τα πρώτα τριξίµατα είχαν ακουστεί από το τέλος του 1972. «Ψιλά πράγµατα» αυτά για τον Α. Γεωργιάδη… (...)
Η εποχή των κανιβαλικών µνηµονίων τροφοδότησε το µύθευµα, για τη «συνετή» οικονοµική πολιτική της χούντας, τον κόσµο που τότε «έτρωγε ψωµί», την ανεργία, που ήταν πιο κοντή κι από νάνο, κ.λπ. Και όλα αυτά εκβάλλουν στο αµείλικτο ρητορικό ερώτηµα: «∆εν ήταν πολύ καλύτερα τότε από τώρα;». Από πού κι ως πού, όµως, νοείται επιλεκτική, αποκλειστική σύγκριση διαµορφωµένων συνθηκών διαβίωσης του «τώρα» µε το 1967-1974 και όχι µε οποιαδήποτε άλλη περίοδο, προγενέστερη ή µεταγενέστερη;
Η κανιβαλική «δηµοσιονοµική προσαρµογή» του 2010 και εντεύθεν ενσάρκωσε έναν πραγµατικό εφιάλτη, ο οποίος ήταν αδιανόητος ακόµη και το 1950 και το 1960. Για πρώτη φορά στη µεταπολεµική Ελλάδα, οι νέες γενιές διατρέχουν σοβαρότατο κίνδυνο να ζήσουν χειρότερα, έως πολύ χειρότερα, απ’ όσο οι πατεράδες ή και οι παππούδες τους. Για πρώτη φορά εξαφανίστηκαν –και µάλιστα τάχιστα– τόσες κοινωνικές «σταθερές», τόσα όρια στην καθίζηση του βιοτικού επιπέδου εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Γιατί λοιπόν οι κάθε είδους «νοσταλγοί» ζητούν να αναµετρηθεί η ζωή του 2012 µε τη ζωή του 1972 και όχι µε εκείνη του 1962, του 1982, του 1992, του 2002; Πώς είναι δυνατόν να αντιπαραβάλλουν π.χ. τα επίσηµα ποσοστά ανεργίας που ανακοινώνονταν επί χούντας κατευθείαν µε τα σηµερινά; Εάν δεν λάτρευαν τα άλµατα στον χρόνο και τους λογικούς ακροβατισµούς, θα είχαν την ευκαιρία να αντλήσουν αρκετές πληροφορίες δια­χρονικής σηµασίας – στην απίθανη περίπτωση που τους ενδιαφέρει. Να µάθουν π.χ. ότι η ανεργία βρέθηκε στο ιστορικό ναδίρ στα έτη 1976-1979, υπό συνθήκες ανόδου των µισθών σε επίπεδα ανεπιθύµητα από την τότε πολιτική εξουσία (των «αυρών» και του νόµου «330») αλλά επιβληθέντα από τη µεταπολιτευτική «οχλοκρατία» –ναι, ξέρουµε, εδώ «κάνει τζιζ»…– και επίσης υπό συνθήκες µαζικής επιστροφής των µεταναστών. (...) 
Και καλά, ας υποθέσουµε ότι η άγνοια για την οικονοµική πολιτική της χούντας και τη στάση της απέναντι στα «τζάκια» της εποχής εξηγεί εν µέρει την εικόνα που έχουν πλάσει στα µυαλά τους κάποιοι σηµερινοί «αντι-συστηµικοί» ακροδεξιοί. Το νόστιµο όµως είναι ότι δεν τους προβληµατίζει καν η ευκολία µε την οποία αρκετοί πολιτικοί του «σάπιου συστήµατος» συνδύασαν την υποστήριξή τους προς τα Μνηµόνια µε επιµέρους –ή και πιο… γενικευµένους– επαίνους προς τη χουντική περίοδο. Σε αυτήν την κατηγορία συνωστίστηκαν στελέχη του ΛΑΟΣ και βουλευτές της Νέας ∆ηµοκρατίας, όπως ο ∆ηµήτρης Χριστογιάννης, που δεν είδε παρά µια αυθεντική «επανάσταση» το 1967. Φυσικά και ο Άδωνις, ο οποίος εγειρόταν για να τιµήσει –σε στάση προσοχής– την οικονοµία του 1974 και εξεγειρόταν όταν η τρόικα τού έκλεβε τη δόξα των απολύσεων.
«Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει»; Ας καταμετρήσομε déjà vu...
Ο Μάκης Βορίδης, πάλι, εναρµόνισε άνετα το µαχητικό, φιλο-χουντικό παρελθόν του µε την ιδιότητα του υψηλόβαθµου σταυροφόρου των Μνηµονίων και του λαµπερού, ανερχόµενου αστέρα της σηµερινής πολιτικής ελίτ. Στα µέσα της δεκαετίας του 1980 διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Νικόλαο Μιχαλολιάκο στη θέση του αρχηγού της Νεολαίας της ΕΠΕΝ, την οποία είχε ιδρύσει ο Παπαδόπουλος από τη φυλακή. Κάποιοι ενδεχοµένως θα σκεφτούν: «Και ποια σηµασία έχει αν ο Βορίδης “µεγαλοπιάστηκε” και άλλαξε ρότα ή αν διάφοροι δεξιοί βουλευτές στηρίζουν τα Μνηµόνια και την ίδια στιγµή κολακεύουν τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής»; Μα το αξιοπρόσεκτο δεν είναι πόσο άλλαξε ή πώς ανελίχθηκε ο παλιός αρχηγός της Νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ. Αξιοπρόσεκτο είναι το περίπου αντίθετο: Ότι, πρωτοστατώντας στη επιβολή των Μνηµονίων, ο Μ. Βορίδης έχει τιµήσει δεόντως –παρέα µε τους υπόλοιπους καθεστωτικούς πολιτικούς– αρκετές βασικές επιλογές της οικονοµικής πολιτικής της δικτατορίας!
Υπερβολή; Καµία, όπως (πιστεύουµε ότι) θα διαπιστώσει ο αναγνώστης του παρόντος πονήµατος. Αυτό ακριβώς είναι το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο: Οι εποχές είναι τόσο διαφορετικές, ο διεθνής και ο εγχώριος καπιταλισµός διανύουν σήµερα ιστορική φάση, που µόνο χάρη σε σαρκαστικούς ευφηµισµούς θα µπορούσε να παραλληλιστεί µε τις παχιές αγελάδες και τα αναπτυξιακά ράλι των προ 1973-1974 ετών, αλλά… Αλλά ορισµένα déjà vu στην κυριολεξία «βγάζουν µάτι».
Όσοι λοιπόν επιδίδονται στα προαναφερθέντα άλµατα στον χρόνο, όσοι αποσπούν τη χούντα από τα «πριν» και τα «µετά» για τις ανάγκες µιας σικέ αξιολόγησης που θα καθαγιάσει τους «εθνοσωτήρες», καλά θα κάνουν να προσέξουν καλύτερα τα παιχνίδια του ίδιου του ιστορικού χρόνου. Τα déjà vu είναι χαρακτηριστικά και εύγλωττα. Έπονται ορισµένα ενδεικτικά παραδείγµατα.
«Αυτό δεν έχει ξαναγίνει», είπαν πολλοί το 2013, όταν ο «µνηµονιακός» νόµος 4172 εκχώρησε ρητά στην κυβέρνηση τη δικαιοδοσία καθορισµού του κατώτατου µισθού, αφαιρώντας την από τους κοινωνικούς εταίρους. Κι όµως, είχε ξαναγίνει το 1969, µε το Νοµοθετικό ∆ιάταγµα 186, που διήρκεσε έως το 1975.
Η διευκόλυνση των απολύσεων και η µείωση των αποζηµιώσεων στους απολυµένους δεν ήταν µόνο θεµελιώδες στοιχείο των Μνηµονίων. Υπήρξε και «οραµατική» δέσµευση του χουντικού καθεστώτος προς τους εργοδότες, όπως είχε διατυπωθεί στο οικονοµικό Πενταετές Σχέδιο 1968-1972. Σφάλλει δε όποιος υποθέτει ότι η δέσµευση εκείνη δεν απειλούσε να ξεριζώσει δικαιώµατα δεκαετιών. Ήταν δαµόκλειος σπάθη για ασφαλιστικές δικλείδες, υπέρ των εργαζοµένων, που είχαν θεσπιστεί από το 1922…
Κάποιοι έφριξαν και άλλοι γέλασαν τον Ιούλιο του 2014, όταν η κυβέρνηση Σαµαρά-Βενιζέλου µετέτρεψε µε το ζόρι δύο εκατοµµύρια ανθρώπους σε πελάτες της «απελευθερωµένης», της λεγόµενης «µικρής» ∆ΕΗ, καταδικάζοντας σε… ηλεκτροπληξία τη δύσµοιρη ελευθερία της επιλογής, που υποτίθεται πως είναι βασική πρώτη ύλη της «ελεύθερης οικονοµίας», µπλα, µπλα, µπλα. Ρύθµιση «δίχως προηγούµενο»; Όχι ακριβώς. Απλώς, το ηθικό προηγούµενο και το πρακτικό ανάλογο παραπέµπουν όχι σε ιδιώ­τες καταναλωτές ρεύµατος αλλά σε αγρότες πωλητές ντοµάτας. Κάποτε η χούντα εξασφάλισε στον Τοµ Πάπας το προνόµιο να αγοράζει όλες τις ντοµάτες που θα διέθεταν οι παραγωγοί της ∆υτικής Ελλάδας, για τις ανάγκες των πέντε έξι αγροτικών βιοµηχανιών, τις οποίες θα κατασκεύαζε ο επιχειρηµατίας. Φαντάζεται κανείς τι περιθώρια διαπραγµάτευσης τιµών θα διέθεταν οι παραγωγοί, καθώς θα ήταν υποχρεωµένοι να πουλούν αποκλειστικά σε έναν. Φαντάζεται επίσης κανείς πόσο «υγιής» και «δίκαιος» θα ήταν ο ανταγωνισµός του Πάπας µε όσους θα επιδίωκαν να δραστηριοποιηθούν στο ίδιο πεδίο.
Τελικά, η δικτατορία απάλλαξε τον Πάπας από την αρχική συµβατική υποχρέωση της ανέγερσης γεωργικών βιοµηχανιών. Η σύλληψή της όµως για την «ελεύθερη οικονοµία» είχε ήδη γνωστοποιηθεί. Οι «πεζές» συµβάσεις ενίοτε ξεγράφονται, οι… µεγαλοφυείς ιδέες ποτέ. Πάντοτε µπορούν να «βρικολακιάσουν», όπως συνέβη στην περίπτωση των «επιταγµένων» –κατά τον εύστοχο χαρακτηρισµό του αρθρογράφου Παντελή Μπουκάλα («Η Καθηµερινή», 9/7/2014)– πελατών της «µικρής ∆ΕΗ». Τότε θριάµβευε το ρήµα «διατάσσω», τώρα λειτουργεί αθόρυβα το «επιτάσσω» – η δηµοκρατία στον άσσο…
Τι ακριβώς νοσταλγούν οι «αντισυστημικοί» ακροδεξιοί;
«Ένας Παπαδόπουλος χρειάζεται»… Κατηγορηµατικό το σλόγκαν, αλλά αρκούντως ανοµοιογενές το φάσµα των πιστών του, τουλάχιστον όσων γοητεύονται από την αµιγώς οικονοµική πτυχή του. Ορισµένοι ονειρεύονται µια παπαδοπουλική µετενσάρκωση, για να επιβληθεί ατσάλινη δηµοσιονοµική πειθαρχία. Για να γίνουν σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και απολύσεις χωρίς να ακουστεί κιχ. Για να «παταχθεί εν τη γενέσει» της κάθε διεκδίκηση εκ µέρους του κόσµου της εργασίας, ο οποίος ταυτίζεται –συνηθέστατα και βολικότατα– µε «τα συνδικαλιστικά κοµµατόσκυλα». Αυτοί οι… ορισµένοι έχουν «πιάσει το νόηµα», δηλαδή την πεµπτουσία της «εθνοσωτήριας» οικονοµικής πολιτικής. (…)
Οι άλλοι, όµως – που είναι και περισσότεροι; Εκείνοι που στράφηκαν ή και στρέφονται προς τα ακροδεξιά επειδή τους εξουθένωσε και τους εξόργισε η ισοπεδωτική «προσαρµογή», η οικονοµική λεηλασία, η ένταση των εισοδηµατικών ανισοτήτων, τα λουκέτα, οι παγωµένες πολυκατοικίες, τα χρέη; Ποια στοιχεία της χουντικής περιόδου είναι αυτά που, είτε αυτοτελώς είτε µε την αρωγή και τη µεσολάβηση της χρυσαυγίτικης προπαγάνδας, τους µετατρέπουν σε νοσταλγούς; Ξέρουν τι νοσταλγούν;
Εάν σε έχουν διαλύσει οι διαδοχικές κυνικές φορολογικές επιδροµές εναντίον µη εχόντων και αναπολείς γι’ αυτό τον Παπαδόπουλο, µάλλον δεν θυµάσαι ή δεν έµαθες ποτέ τα ακριβή χαρακτηριστικά της χουντικής φορολογικής πολιτικής. Πιθανότατα, µάλιστα, δεν πληροφορήθηκες την εγκύκλιο που είχε αποστείλει τον Ιανουάριο του 1968 προς τους εφόρους και τους ταµίες  του κράτους ο Αδαµάντιος (όνοµα και πράγµα) Ανδρουτσόπουλος, τότε υπουργός Οικονοµικών και µετέπειτα εικονικός «πρωθυπουργός» του «αόρατου δικτάτορα» ∆ηµήτρη Ιωαννίδη. Η εντολή ήταν να µην εισακούεται η ένσταση κανενός φορολογούµενου, ούτε και όσων είχαν καταφανώς δίκιο!
Εάν θυµάσαι τη χούντα (ή ό,τι έχεις πληροφορηθεί γι’ αυτήν) αναζητώντας «προγόνους» µιας εξουσίας που θα διαφύλαγε το δηµόσιο χρήµα από κάποια διεθνή «αρπακτικά», ασφαλώς δεν γνωρίζεις τι είδους συµβάσεις υπέγραφε το καθεστώς εκείνο (σ’ αυτό το ζήτηµα να δεις πόσα déjà vu ξεπηδούν!).
Εάν αγανακτείς βλέποντας τον ασφαλιστικό σου φορέα να αιµορραγεί ασταµάτητα και ταυτόχρονα έχεις χάσει το λογαριασµό στο µέτρηµα δραστικών µειώσεων εργοδοτικών εισφορών, θεσπιζόµενων για «αναπτυξιακές δραστηριότητες» που παραµένουν εσαεί αόρατες, η χουντική επταετία δεν είναι η κατάλληλη περίοδος να νοσταλγήσεις. Μόνο µέσα στο 1973, το ΙΚΑ έχασε µισό δισεκατοµµύριο δραχµές εξαιτίας της εφαρµογής δύο σχετικών Ν.∆. του προηγούµενου έτους (κατόπιν ακολούθησε… κι άλλο Ν.∆.).
Εάν εξοργίζεσαι βλέποντας σχολεία να κλείνουν µε τη µέθοδο των «συγχωνεύσεων», αντί να ενισχύονται µε προσθήκες εκπαιδευτικών, µη σπεύσεις βιαστικά να υποχρεώσεις τη µηχανή του χρόνου να αυθαιρετήσει και τον εαυτό σου να δοξάσει «εθνοσωτήριες» εποχές. Τουλάχιστον όχι προτού µάθεις για τον «µαύρο Σεπτέµβρη» του 1970, των επαρχιακών δηµοτικών σχολείων. (...)
Το «ψωμάκι», η σταθερότητα και το «πλαφόν» του Γεωργαλά...
«Επί χούντας, εάν κοίταζες τη δουλειά σου, δεν σε πείραζε κανείς»… Ναι, δεν σε πείραζε κανείς αν είχες µάτια µόνο για τη δουλειά σου και αυτιά που δεν ήθελαν να ακούσουν τίποτε για κρατούµενους, εξόριστους, βασανιστήρια. Χρειαζόσουν όµως και λίγη τύχη. Εάν π.χ. η χούντα αποφάσιζε να απαλλοτριώσει ένα κτήµα σου ή µια συνεταιριστική έκταση στην οποία κι εσύ συµµετείχες, τότε τα «πώς», «τι» και «πότε» της αποζηµίωσης (όχι ίσως όλα µαζί, αλλά κάτι ή κάποια απ’ όλα αυτά) θα σ’ έκαναν να αναρωτηθείς κατά πόσο το καθεστώς θεωρούσε ιερή την ατοµική ιδιοκτησία, όπως διατεινόταν. Εάν δούλευες στην οικοδοµή ή σε εργοστάσιο, τότε ο κίνδυνος να σκοτωθείς σε εργατικό ατύχηµα ήταν τέσσερις φορές µεγαλύτερος από εκείνον της προ-δικτατορικής περιόδου… Η σχετική µακάβρια στατιστική αποκαλύπτει ένα από τα άγνωστα «κατορθώµατα» της χούντας: διασφάλισε –και έτσι– την πλήρη ασυδοσία των «κυνηγών» του µέγιστου δυνατού και τάχιστου κέρδους.
«Επί χούντας ο κόσµος έφαγε ψωµάκι»… Επί χούντας η µεγάλη πλειονότητα των µισθωτών, όσων φυσικά έβγαζαν το ψωµί τους εδώ και όχι στη Γερµανία, το Βέλγιο ή την Αµερική, είδε την άνοδο των εισοδηµάτων της να επιβραδύνεται. «Επί χούντας υπήρξε ευηµερία»… Ασφαλώς υπήρξε και ευηµερία, όπως και εµπέδωση καταναλωτικών συνηθειών, εκ µέρους σηµαντικού τµήµατος του πληθυσµού, στις πόλεις. Ευηµερία µεγάλη και ταχύτατη για κάποιους. Προσωρινή για ορισµένους. Ανεπαρκής ή και απρόσιτη για άλλους. Οι εισοδηµατικές ανισότητες µεγεθύνθηκαν. Οµοίως και τα χάσµατα ανάµεσα στα αστικά κέντρα και την ύπαιθρο, που βρέθηκε στο κλαµπ των ζηµιωµένων της χουντικής περιόδου.
Αν κάποιος, βεβαίως, θέλει να πιστεύει οπωσδήποτε ότι υπήρχε καθολική ευµάρεια, µπορεί να θυµηθεί «τα µπουζούκια, που ήταν γεµάτα κάθε βράδυ». Η δηµοτικότητα τέτοιων… σοβαρών τεκµηρίων δεν εκµηδενίζεται, άλλωστε, ποτέ. Ακόµη και σήµερα υπάρχουν άνθρωποι που αµφιβάλλουν για την έκταση και το βάθος της κρίσης, επειδή µετρούν θαµώνες-πελάτες του Μαζωνάκη και του Πλούταρχου.
«Επί χούντας είχαµε ανάπτυξη και νοµισµατική σταθερότητα»… Ας ξεκαθαρίσουµε πρώτα κάτι: Η Ελλάδα κινείτο σε υψηλούς ρυθµούς ανάπτυξης πολλά χρόνια πριν από το πραξικόπηµα, κάτι που φυσικά δεν συνεπαγόταν ανάλογη, γρήγορη άνοδο του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας. Χώρα κατεστραµµένη έπειτα και από τον εµφύλιο, η Ελλάδα κατέγραφε εκπληκτικούς αναπτυξιακούς ρυθµούς, ακριβώς επειδή εκκινούσε σχεδόν από το µηδέν. Όποιος αναζητά καθαρό παράδειγµα της διαφοράς ανάµεσα στην ευηµερία των ανθρώπων και εκείνη των αριθµών, ας εστιάσει στα χρόνια 1950-1961. Η ελληνική µέση ετήσια αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήµατος ήταν 6,5%, σε τιµές 1954. Του κατά κεφαλήν εισοδήµατος, 6,3%. Σε αµφότερους τους δείκτες, η Ελλάδα ξεπερνούσε κατά πολύ το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη ∆ανία, την Αγγλία, τη Νορβηγία, την Ολλανδία.
Στηριγµένη εν πολλοίς στον αυτόµατο πιλότο της ανθηρής διεθνούς οικονοµίας, η ελληνική γνώρισε αναβαθµισµένες αναπτυξιακές δόξες από τη χαραυγή της δεκαετίας του 1960. Στην περίοδο 1961-1966, ο µέσος ετήσιος ρυθµός ανάπτυξής της έφθασε το 8,7%. Σε κάθε τοµέα, λοιπόν, η αποτίµηση των επιδόσεων της περιόδου 1967-1974 νοείται µόνο εν συγκρίσει προς τα προηγούµενα και τα επόµενα. Όχι στο κενό. Από το 1961, ο πληθωρισµός της Ελλάδας ήταν από τους χαµηλότερους παγκοσµίως. Όσο για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ακούγεται, όντως, πολύ θετικό να λες ότι µε βάση (=100) τον µέσο όρο της ΕΟΚ, η χούντα το παρέλαβε το 1967 στο 46 και το παρέδωσε στο 49 το 1974. Μόνο που δεν θα προκύψουν τα ίδια ακριβώς συµπεράσµατα, εάν γνωστοποιήσεις την άλλη µισή αλήθεια, ότι δηλαδή κινήθηκε από το 40 στο 46 στο διάστηµα 1962-1967 (*) .  (...)
Οι οικονοµικές «έκτακτες ανάγκες» αποτελούσαν ανέκαθεν βολική αιτιολόγηση. Μπορεί να µην κατόρθωσαν ποτέ να το εξηγήσουν οι «επαναστάτες» του 1967, αλλά ισχυρίστηκαν πως η Ελλάδα κινδύνευε –για λόγους µυστηριώδεις– να καταστραφεί οικονοµικά πριν από την 21η Απριλίου. Ο δε Γεώργιος Γεωργαλάς, «θεωρητικός» της δικτατορίας, έλεγε το 1970 ότι η Ελλάδα δεν επρόκειτο να βγει από τον γύψο και να τεθεί σε τροχιά εκλογών, παρά µόνο εάν το κατά κεφαλήν εθνικό εισόδηµα  έφθανε τα 1.100 δολάρια («Times», 20/10/1970). Τυχόν εντοπισµός οµοιοτήτων, μικρών ή εγάλων ή µικρών, αφήνεται στην κρίση του αναγνώστη.
(*). Βλ. άρθρο του Βασίλη Πεσµατζόγλου, «Ελληνική δικτατορία (1967-1974) και ΕΟΚ: οικονοµία, πολιτική, ιδεολογία», συλλογικό έργο, 1994:94.
Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα (προδημοσίευση) από την εισαγωγή του νέου βιβλίου του Διονύση Ελευθεράτου  «Λαμόγια στο χακί – Oικονομικά ''θαύματα'' και θύματα της χούντας» (εκδόσεις Τόπος) το οποίο θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία από την Τρίτη 31 Μαρτίου. Η κεντρική παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 21 Απριλίου, ανήμερα της μαύρης επετείου του πραξικοπήματος των Συνταγματαρχών, στο Polis Café, Πεσμαζόγλου 5. 
Πηγη tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η διπλή μάχη του Αλέξη Τσίπρα για τη λύση του «ελληνικού δράματος»


Με 18 μέτρα ταχείας απόδοσης και εν μέσω νέας παγκόσμιας ομοβροντίας τρόμου και καταστροφολογίας η κυβέρνηση Τσίπρα δίνει από σήμερα την τελική μάχη για την λύση του ελληνικού δράματος.

Η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις των 3 δις ευρώ μπαίνει στο τραπέζι του Brussels Group για την πρώτη αποτίμηση, με τελικό στόχο να εγκριθεί την Τετάρτη από το Eurogroup κι, αμέσως μετά, την Πέμπτη, να δοθεί από την ΕΚΤ και τον Μάριο Ντράγκι το σύνθημα για την άρση της πιστωτικής ασφυξίας.
Η επιτυχής έκβαση της διαπραγμάτευσης θεωρείται - παρά τις ρητορικές εκρήξεις - μονόδρομος από την κυβέρνηση, καθώς είναι απολύτως σαφές πλέον πως η 9η Απριλίου, ημέρα πληρωμής της δόσης των 448 εκατ. ευρώ στο ΔΝΤ, αποτελεί και την "ημέρα μηδέν" για τη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με πληροφορίες, δήλωσε πεπεισμένος χθες το βράδυ μιλώντας σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή ότι η συμφωνία θα κλείσει και η ΕΚΤ θα ανοίξει την Πέμπτη τις στρόφιγγες της ρευστότητας. Ωστόσο, η μάχη δίνεται και πάλι με κόντρα οιωνούς και με ανοιχτά μέτωπα εκτός και εντός συνόρων: Η Fitch υποβάθμισε αργά χθες κατά 3 βαθμίδες την ελληνική οικονομία και τα διεθνή media άνοιξαν και πάλι τον χορό των σεναρίων καταστροφής με το Reuters να επαναφέρει το «σχέδιο» κυκλοφορίας διπλού νομίσματος και τον ανταποκριτή της Liberation στις Βρυξέλλες Ζαν Κατρεμέρ να «τουιτάρει» φήμες για επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων ακόμη και εντός της... χθεσινής νύχτας.
Την ίδια ώρα, και εν αναμονή των πρώτων αντιδράσεων των πιστωτών για τη λίστα μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, εκπέμπονται και τα πρώτα μηνύματα προβληματισμού από βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο «έντιμος συμβιβασμός» δεν φαίνεται δεδομένος από όλους και είναι χαρακτηριστική η σημερινή συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην εφημερίδα «Κεφάλαιο»: Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης μιλά για «σύγκρουση με την γερμανική Ευρώπη» και για «εκβιαστικά διλήμματα από τους δανειστές» και υποστηρίζει ότι απαιτούνται «επειγόντως μεγάλες και τολμηρές επιλογές».
Το κλίμα στην Κ. Ο. του ΣΥΡΙΖΑ αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς οι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες δεν αποκλείουν να ζητήσουν οι εταίροι ψήφιση μέρους των μεταρρυθμίσεων από τη Βουλή πριν αποδεσμευθούν κεφάλαια προς την Ελλάδα.
Υπό το κλίμα αυτό την Κυριακή θα συνεδριάσει το Κυβερνητικό Συμβούλιο υπό τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς και τα κύρια κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να υπάρξει ενημέρωση για τις νέες προτάσεις.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σήμερα η... «Ώρα της Γης»

Την παγκόσμια αυτή πρωτοβουλία στηρίζουν και οι Συγκοινωνίες Αθηνών | ΚΑΤΩΜΕΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ/EUROKINISSI
Για έβδομη συνεχή χρονιά η Ελλάδα μένει πιστή στο ραντεβού της με την Ώρα της Γης, συμμετέχοντας στην παγκόσμια εκστρατεία ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Η εκστρατεία ξεκίνησε το 2007 στην Αυστραλία, με πρωτοβουλία του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση». 
Έτσι, σήμερα οι πολίτες καλούνται να σβήσουν τα φώτα για μία ώρα, από τις 20:30 έως τις 21:30, προκειμένου να στείλουν μήνυμα για την προστασία του περιβάλλοντος. Πολλοί είναι οι δήμοι που έχουν δηλώσει συμμετοχή και καλούν τους πολίτες να λάβουν μέρος στη συγκεκριμένη εκστρατεία, ενώ τα φώτα θα σβήσουν και στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
Την παγκόσμια αυτή πρωτοβουλία στηρίζουν και οι Συγκοινωνίες Αθηνών, που μέσω ενός σύντομου ηχητικού μηνύματος που θα ακούγεται σε όλες τις αποβάθρες του μετρό και του τραμ, θα ενημερώνουν το πολίτες για την «Ώρα της Γης», προσκαλώντας τους να συμμετάσχουν στην εκστρατεία ευαισθητοποίησης για το περιβάλλον. Στην ίδια πρωτοβουλία θα συμμετάσχει και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών. 
Η απενεργοποίηση των φώτων κατέχει επιπλέον σημασία, λόγω των επερχόμενων συνομιλιών για το κλίμα στο Παρίσι, υπογραμμίζει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν. Η Γαλλία ορίστηκε επισήμως η χώρα η οποία θα φιλοξενήσει την 21η Διάσκεψη για το κλίμα, μία διάσκεψη που διαφαίνεται κρίσιμη, γιατί πρέπει να καταλήξει σε μια διεθνή συμφωνία για τη συγκράτηση της αύξησης της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου.

           

Ο Κόλιν Μπατφιλντ, διευθυντής εκστρατειών του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, δήλωσε ότι η μαζική συμμετοχή είναι μια απαίτηση για δράση, που οι πολιτικοί θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη. «Το γεγονός ότι ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων συμμετέχει στην Ώρα της Γης σε όλο τον κόσμο και το χρησιμοποιεί ως μια στιγμή για να εμπνεύσει τη δράση για αειφορία στις δικές του κοινότητες, στέλνει ένα πολύ σαφές μήνυμα ότι το κοινό είναι έτοιμο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής», είπε χαρακτηριστικά. 
Πηγη www.efsyn.gr


Διαβαστε περισσοτερα............. »

Αντιμέτωπη με «σενάρια ανατροπής» η κυβέρνηση

EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ


Σε διαδικασία προετοιμασίας για να αντιμετωπίσει τη μετατροπή της οικονομικής ασφυξίας σε πολιτική βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς τα στελέχη της κυβέρνησης εκτιμούν ότι οι πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό για τη λήψη σκληρών μέτρων, έχουν στόχο να προκαλέσουν είτε ενδοκυβερνητική κρίση μεταξύ των εταίρων είτε εσωκομματική στον ΣΥΡΙΖΑ.
Το κυβερνητικό επιτελείο εκτιμά ότι συγκεκριμένοι πολιτικοί κύκλοι στις Βρυξέλλες αλλά και οι διαπλεκόμενοι συμμαχοί τους εντός Ελλάδος, επιδιώκουν την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών σε κυβερνητικό επίπεδο.
Για τα το πετύχουν αυτό, θα επιχειρήσουν να οδηγήσουν την κυβέρνηση στη λήψη αντιλαϊκών μέτρων, τα οποία θα τη φέρουν αντιμέτωπη με την κοινωνία και θα δημιουργήσουν συγκρούσεις στο εσωτερικό της, ώστε μια οικουμενική κυβέρνηση να πάρει τη θέση της. 
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δύσκολη η διαπραγμάτευση


Σε μια διαπραγμάτευση όλα είναι ανοιχτά, πόσω μάλλον όταν αυτή αποτελεί προϊόν ευρωπαϊκού πολιτικού συμβιβασμού, έντονου παρασκηνίου και μιας διαρκούς διελκυστίνδας. Η κυβέρνηση αποστέλλει στους ευρωπαϊκούς θεσμούς το αναθεωρημένο πρόγραμμα σύγκλισης, έχοντας συμπεριλάβει σ’ αυτό την παράμετρο που το διαφοροποιεί από τα προηγούμενα, δηλαδή την ανάπτυξη με θετικό πρόσημο. Οσο και αν τα λεκτικά σχήματα κρύβουν ενδεχομένως κάποια «ψιλά γράμματα», ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την προσπάθειά της ώστε η χώρα να ξεφύγει από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των δανειστών και ταυτόχρονα να υπάρξει σεβασμός των εταίρων απέναντι στο κοινό κεκτημένο.
Η διαπραγμάτευση στο Eurogroup της Τετάρτης, όπως όλα δείχνουν, δεν θα είναι εύκολη· απαιτείται εκτός από την κοστολόγηση και η πολιτική βούληση των δύο μερών ώστε να βρεθεί η πλέον συμφέρουσα λύση και για τις δύο πλευρές. Το αμοιβαίο συμφέρον επιβάλλει τη συμφωνία των μερών στο μέγιστο δυνατό επίπεδο, διαφορετικά η ρήξη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Κάτι που η ελληνική πλευρά απεύχεται, αν και χρησιμοποιεί τη λέξη ως μία εν δυνάμει έκβαση, απέναντι σε όσους θεωρούν την Ευρωπαϊκή Ενωση και τα όργανά της απλούς θεματοφύλακες μιας συντηρητικής ευρωπαϊκής αντίληψης και πολιτικής.
Οσοι επιχειρούν να ναρκοθετήσουν το πολιτικό περιβάλλον με σενάρια πτώσης της σημερινής κυβέρνησης και επιστροφής σε πρόσφατους, αλλά πολιτικά παρελθόντες καιρούς, διαπράττουν τραγικό λάθος. Η σημερινή πραγματικότητα δεν ευνοεί σενάρια οικουμενικών κυβερνήσεων ή «κυβερνήσεις φίλιων δυνάμεων»· απαιτεί καθαρές λύσεις και κυρίως προοπτική για τον τόπο. Τα σενάρια αυτά από όπου και αν προέρχονται δυναμιτίζουν το πολιτικό περιβάλλον, που απαιτεί σταθερότητα και σοβαρότητα· δεν προσφέρουν υπηρεσίες. Επιδιώκουν το αντίθετο, σε μια στιγμή που το ευρύτερο γεωστρατηγικό τοπίο απαιτεί ετοιμότητα, νηφαλιότητα και ρεαλιστική προοπτική.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ούτε φωνή ούτε ακρόαση

Να μπει τάξη στο επί μια 25ετία θολό και άναρχο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο και τους υπερχρεωμένους μιντιακούς ομίλους της χώρας... | EUROKINISSI


Την «προκήρυξη διαγωνισμού για τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες της χώρας», καθώς η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που «επί 25 χρόνια οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν με προσωρινές ετήσιες άδειες, περίπου φαντάζομαι όπως και κάποιες καφετέριες...» είχε προτάξει στα 11 μέτρα-τομές της κυβέρνησης κατά τις προγραμματικές δηλώσεις (10/2) ο υπουργός Οικονομίας Υποδομών Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργος Σταθάκης.
Από την πλευρά του ο Νίκος Παππάς, υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για θέματα ΜΜΕ είχε αναφερθεί στην επανίδρυση της ΕΡΤ. Λίγες μέρες μετά (24/2) μαθαίναμε ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης, υπουργός Οικονομικών, είχε εντάξει στη λίστα που είχε στείλει στους... θεσμούς το χτύπημα της διαπλοκής, της διαφθοράς, των θαλασσοδανείων και της φοροαποφυγής, εστιάζοντας στο να μπει τάξη στο επί μια 25ετία θολό και άναρχο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο και τους υπερχρεωμένους μιντιακούς ομίλους της χώρας...
Από τότε μέχρι σήμερα, ενάμιση μήνα μετά τις προγραμματικές και πάνω από δύο από την εκλογή νέας κυβέρνησης, το μόνο που έχουμε δει είναι ένα νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, το οποίο όμως δεν έχει ακόμα προωθηθεί στη Βουλή. Για την περιβόητη αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών δεν φαίνεται να κινείται... φύλλο.
Η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει τις οφειλές αλλά και τα ποσά που έχουν καταβάλει τα κανάλια τα τελευταία 15 χρόνια για τη χρήση των αναλογικών συχνοτήτων, αφού για τις ψηφιακές θα περιμένουμε προφανώς να καθοριστούν κατά την αδειοδότηση. Μέχρι στιγμής δεν έχει προχωρήσει ούτε καν η αλλαγή μελών του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης με τη θητεία ορισμένων εξ αυτών να έχει ξεπεράσει τα 12 χρόνια συνολικά, ενώ δεν επιτρέπεται να κάνουν πάνω από δύο τετραετείς θητείες, συνολικά δηλαδή οκτώ χρόνια!
Οι τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας καταγράφουν υποχρεώσεις που ξεπερνούν τα 710 εκατ. ευρώ (!) με το παθητικό στο σύνολο του κλάδου να φτάνει τα 780 εκατ. ευρώ και να είναι μάλιστα και αισθητά μειωμένο από το 1,3 δισ. ευρώ που ήταν το 2012, καθώς πλέον δεν υπολογίζονται τα χρέη του ALTER.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πέντε τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας (MEGA, ANT1, ALPHA, STAR και ΣΚΑΪ) καταγράφουν συνολικές υποχρεώσεις πάνω από 710 εκατ. ευρώ με τις βραχυπρόθεσμες να ξεπερνούν τα 226 εκατ. ευρώ με βάση βέβαια στοιχεία όχι μόνο του 2014, αλλά και του 2013 ή και του 2012 για ορισμένους, καθώς δεν υπάρχουν νεότερα.
Πρόκειται βέβαια για τραπεζικό δανεισμό κατά κύριο λόγο και είναι αυτό ακριβώς που δηλώνει η νέα κυβέρνηση ότι θέλει να σταματήσει, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει καμία κίνηση. Και σε μιντιακούς ομίλους όμως, όπως είναι ο Πήγασος (συμφερόντων Μπόμπολα) τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, καθώς με βάση στοιχεία εννεαμήνου του 2014 οι υποχρεώσεις του έφταναν τα 190,97 εκατ. ευρώ εκ των οποίων τα 143,1 εκατ. ευρώ είναι βραχυπρόθεσμες.
Ο όμιλος της «Καθημερινής» μόλις προ ημερών ανακοίνωσε νέο ομολογιακό δάνειο ύψους 36 εκατ. ευρώ από τέσσερις τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) για να αναχρηματοδοτήσει τον υφιστάμενο τραπεζικό δανεισμό της που φτάνει τα 103 εκατ. ευρώ και ένα μέρος (4,1 εκατ. ευρώ) να χρησιμοποιηθεί για άλλες επιχειρηματικές ανάγκες.
Για τον ΔΟΛ (συμφερόντων Ψυχάρη) πάλι, ο οποίος έχει βγει πλέον (από πέρσι) από το Χρηματιστήριο Αθηνών, τα τελευταία καταγεγραμμένα στοιχεία (Νοέμβριος 2013) έδειχναν τις συνολικές του υποχρεώσεις να φτάνουν τα 216 εκατ. ευρώ με το μεγαλύτερο μέρος βέβαια να αφορά τραπεζικό δανεισμό.
Και πρόκειται βέβαια για επιχειρήσεις που την τελευταία πενταετία έχουν προχωρήσει (και συνεχίζουν) σε σειρά απολύσεων και περικοπών αμοιβών αλλά και παραγωγών. Σύμφωνα όμως με πληροφορίες φαίνεται να εξαπολύουν και σχετικές απειλές προς την κυβέρνηση για νέο κύμα απολύσεων καθώς... στριμώχνονται οι μεγαλομέτοχοί τους να βάλουν το χέρι επιτέλους βαθιά στις τσέπες τους και να αναχρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις τους.
Το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι ασκούνται και πάλι πιέσεις, καθώς άρχισε ξανά η συζήτηση για τη συγχώνευση ΔΟΛ – Πήγασου που όμως θα οδηγήσει σε συρρίκνωση των μέσων που διαθέτουν και βέβαια του υπάρχοντος προσωπικού. Δηλαδή σε νέο κύμα απολυμένων στον χώρο των ΜΜΕ, ο οποίος δεινοπαθεί την τελευταία πενταετία.
Από την άλλη, μεγαλομέτοχοι ΜΜΕ φοβούνται ότι θα χάσουν ουσιαστικά το μάνατζμεντ των υπερχρεωμένων (στις τράπεζες) ομίλων τους, αλλά παράλληλα δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στις περιουσίες τους, τις οποίες όμως «έχτισαν»... στηριζόμενοι πάνω σε αυτούς.
Η κυβέρνηση πάντως ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. πρέπει επιτέλους -και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα- να πάρει τις αποφάσεις της και να προχωρήσει σε πράξεις. Σε διαφορετική περίπτωση θα καταλήξει και αυτή όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Θα έχει ουσιαστικά αρχίσει να «χορεύει» με τη διαπλοκή.

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΑΚΗ ΣΤΗΝ «ΕΦ.ΣΥΝ.»

«Η αδειοδότηση των καναλιών θα ξεκινήσει πολύ γρήγορα»
«Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κινηθεί με σχέδιο και ταχύτητα, προκειμένου να διαμορφωθεί στον ραδιοτηλεοπτικό χάρτη ένα τοπίο σύμφωνο με το Σύνταγμα και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που θα εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Η διαδικασία μόνιμης αδειοδότησης των καναλιών θα ξεκινήσει πολύ γρήγορα, επιλύοντας σε πρώτο χρόνο μια σειρά από διαδικαστικά ζητήματα. Πριν δούμε τις οικονομικές παραμέτρους των αδειοδοτήσεων και τους όρους λειτουργίας, πρέπει να επιλύσουμε προβλήματα σχετικά με τις εποπτεύουσες αρχές. Για παράδειγμα, η σημερινή σύνθεση του ΕΣΡ έχει κριθεί παράνομη (αρμόδια να επιλύσει το πρόβλημα είναι η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής) και στην ΕΕΤΤ εκκρεμεί ο ορισμός νέας διοίκησης» δήλωσε ο Γιώργος Σταθάκης.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Η προίκα του Βενιζέλου και η τύχη του Στουρνάρα

Του Κώστα Βαξεβάνη
Έχετε ξεφυλλίσει τις δηλώσεις του Πόθεν Έσχες των πολιτικών; Θα πάθετε σοκ. Ανεβαίνουν στη σελίδα της Βουλής για μερικές μόνο μέρες και μετά εξαφανίζονται. Δεν έχω καταλάβει γιατί για μερικές μόνο μέρες και όχι συνεχώς, αλλά αυτό μάλλον σχετίζεται με τη δική μου αδυναμία να αντιληφθώ τη σοβαρότητα του κοινοβουλευτικού έργου. Αναφέρομαι στο κοινοβουλευτικό έργο που έχει την ικανότητα να συγκαλύπτει, να αμνηστεύει και να παραγράφει.
Πρέπει ακόμα να σημειώσω πως αυτές τις λίγες μόλις μέρες που μένουν στο διαδίκτυο τα στοιχεία για το Πόθεν Έσχες των βουλευτών, είναι ακόμη λιγότερες απ όσες θεωρητικά ανακοινώνουν, αφού το site της Βουλής το οποίο στοίχισε μερικές δεκάδες εκατομμύρια από το Δημόσιο χρήμα, δεν μπορεί να αντέξει την επισκεψιμότητα των πολιτών που προσπαθούν να μάθουν πώς τα κατάφερε ο τοπικός βουλευτής που σε μερικές περιπτώσεις –για να λαϊκίσω χρησιμοποιώντας παλιά έκφραση υπουργού- δεν είχε δεύτερο σώβρακο να φορέσει.
Είναι γνωστό πως στα πλαίσια μιας θεσμοθετημένης πολιτικής υποκρισίας οι βουλευτές δηλώνουν τα περιουσιακά τους στοιχεία, αλλά η Βουλή και οι αρμόδιοι για τον έλεγχο, για κάποιο παράξενο λόγο, θεωρούν πως η δήλωση αρκεί και δεν χρειάζεται κανένας έλεγχος. Έτσι η λεγόμενη δήλωση Πόθεν Έσχες, είναι μια δήλωση του «έσχες» των περιουσιακών στοιχείων και όχι του «πόθεν» του πώς αποκτήθηκαν δηλαδή. Έτσι για παράδειγμα όταν αποκαλύψαμε πως ο Βουλγαράκης είχε μια offshore εταιρεία και λογαριασμό στη λίστα Λαγκάρντ (το είχε αρνηθεί βεβαίως και μας απείλησε με μηνύσεις), η Βουλή τον κάλεσε γιατί δεν την είχε δηλώσει στο Πόθεν Έσχες, αλλά δεν τον κάλεσε ποτέ να δώσει εξηγήσεις για την αμύθητη ακίνητη περιουσία που έχει την οποία έχει δηλώσει και η οποία είναι πιο εντυπωσιακή ως περιουσιακό στοιχείο από μια κατάθεση στην HSBC.
Βέβαια ο Βουλγαράκης δεν είναι ο μόνος. Βουλευτές που ήταν εφοριακοί ή δημόσιοι υπάλληλοι δηλώνουν ακίνητη περιουσία που θα ζήλευαν οι τσιφλικάδες των αγροτικών περιοχών από τις οποίες προέρχονται. Πώς αποκτήθηκε αυτή η περιουσία; Είναι δικαιολογημένη; Και για να το πάμε λίγο παρακάτω το θέμα, τι περιουσία έχουν τα συγγενικά τους πρόσωπα;
Οι δικαιολογίες των περιουσιακών στοιχείων είναι δύο. Το ένα είναι πως πήραν προίκα. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει δηλώσει προκειμένου να δικαιολογήσει την τεράστια περιουσία σε καταθέσεις, μετοχές και ακίνητα, πως ήταν προικισμένος. Και αφού το είπε ο Βενιζέλος, η Βουλή οφείλει να το αποδεχθεί. Ακόμη και αν υπάρχουν δημοσιεύματα πως οι επιχειρήσεις της προίκας δεν πάνε και πολύ καλά και ερωτοτροπούν με την πτώχευση.
Για κάποιο λόγο, η Βουλή συγκεντρώνει μεγάλο ποσοστό «προικισμένων» ,όχι μόνο πολιτικά.
Το δεύτερο επιχείρημα που δικαιολογεί τον πλούτο είναι οι καλές επενδύσεις και η τύχη. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Γιάννο Παπαντωνίου και τον Γιάννη Στουρνάρα, με των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία ασχολείται το τεύχος του HOT DOC. Και οι δυό τους, συμπορεύτηκαν στην πολιτική και τα υπουργεία επί δεκαετίες και βρέθηκαν με περιουσιακά στοιχεία που θα ζήλευε ο καθένας στη Σύρο. Πέντε στρέμματα, στο μπαλκόνι του Αιγαίου με θέα τις Κυκλάδες. Οι πρώην υπουργοί εμφανίζονται τυχεροί αφού παίρνουν φιλέτα γης, τα οποία αποχαρακτηρίζονται από δασικά ξαφνικά και σε εξευτελιστικές τιμές. Περίπου 30.000 ευρώ. Ο κύριος Στουρνάρας μάλιστα παίρνει απ ό,τι φαίνεται και δάνειο για να ανταπεξέλθει στην ευκαιρία.
Οι δηλώσεις του Πόθεν Έσχες των βουλευτών είναι γεμάτες με τέτοιες ευκαιρίες. Φιλέτα γης, προνομιακά οικόπεδα, πανάκριβα ακίνητα που αγοράστηκαν σε τιμές ευκαιρίας. Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος είχε απασχολήσει τον Τύπο στο παρελθόν για τη μεγάλη ακίνητη περιουσία που είχε αποκτήσει έχοντας πάντα μια διορατικότητα στο real estate.
Η Βουλή αποδέχεται και αυτές τις δηλώσεις και βέβαια την τρομερή τύχη των μελών της αλλά και το δεδομένο πως κάποιος βγαίνοντας από την πολιτική πρέπει να είναι πλούσιος. Ή από καλό γάμο ή από τύχη.
Πάντως εγώ που δεν είμαι ούτε τόσο τυχερός όσο οι έλληνες βουλευτές και πιθανόν ούτε τόσο έντιμος, αν ήθελα να χρηματίσω κάποιον θα σκεφτόμουν το εξής κόλπο. Θα έδινα λεφτά σε κάποιον να αγοράσει ένα πανάκριβο ακίνητο για παράδειγμα 500.000 ευρώ, εμφανίζοντας την τιμή πολύ μικρότερη. Στη συνέχεια αυτός που θέλω να χρηματίσω, θα έπαιρνε ένα δάνειο από την Τράπεζα (για να μπορεί να λέει «μα με δάνειο το πήρα» ) και θα αγόραζε από τον δικό μου άνθρωπο το ακίνητο σε τιμή ευκαιρίας για παράδειγμα 100.000.
Στην πραγματικότητα θα του έκανα έτσι ένα δωράκι 400.000 ευρώ. Αλλά αυτά δεν αφορούν τους έλληνες βουλευτές και γι αυτό φαντάζομαι πως η Βουλή δεν μπαίνει στον κόπο να ελέγξει πραγματικά το Πόθεν Έσχες τους. Ακόμα και του πρώην εφοριακού και νυν βουλευτή με τα 25 ακίνητα.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυβέρνηση: Δεν πληρώνουμε δόσεις αν δεν πάρουμε δόσεις - Απολογισμός των δύο μηνών τη


Την πάγια θέση της κυβέρνησης πως προτεραιότητα αποτελούν οι εσωτερικές ανάγκες του κράτους και πως απαιτείται εκταμίευση κεφαλαίων από τους εταίρους για να πληρώσει η χώρα χρήματα στους δανειστές, επαναλμβάνει το Μέγαρο Μαξίμου στον απολογισμό των δύο μηνών που έδωσε στη δημοσιότητα. Σε αυτόν ξεχωρίζουν η ψήφιση των νομοσχεδίων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, η προετοιμασία άλλων τεσσάρων (ΕΡΤ, κατάργηση φυλακών τύπου Γ', επαναπρόσληψη των απολυμένων-διαθέσιμων στο Δημόσιο και αναστολή πλειστηριασμών α' κατοικίας) και η τροπολογία για το πάγωμα των μειώσεων στις συντάξεις. 
Αναλυτικά ο απολογισμός του πρώτου διμήνου από το Μέγαρο Μαξίμου: 
Το έργο της Κυβέρνησης από τη συγκρότησή της
Η Κυβέρνηση συμπληρώνει δύο μήνες ζωής, και στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα παρουσιάζει σημαντικό έργο η καταγραφή του οποίου αναδεικνύει την εντατική προσπάθεια και τη συντονισμένη λειτουργία της. 
1.    Η Κυβέρνηση συγκροτήθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, λιγότερο των δύο ημερών, με διεκπεραίωση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών, γεγονός που δείχνει καλή προετοιμασία και συντονισμό ενεργειών. 
2.    Στο διάστημα των δύο μηνών έχει συνεδριάσει δύο φορές το Υπουργικό Συμβούλιο, ενώ συγκροτήθηκαν και συνεδρίασαν κατ’επανάληψη τα ακόλουθα Κυβερνητικά συλλογικά όργανα.
α) Το Κυβερνητικό Συμβούλιο (ΚΥ.ΣΥΜ.)
β) Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥ.Σ.ΟΙ.Π.) που συστήθηκε από τη νέα Κυβέρνηση
γ) Το ΚΥΣΕΑ το οποίο ολοκλήρωσε τις κρίσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, Λιμενικού Σώματος και Ελληνικής Αστυνομίας – Πυροσβεστικής. Οι ρυθμοί συνεδρίασης των συλλογικών Κυβερνητικών Οργάνων εντείνονται, ώστε να εξασφαλίζεται πλήρως η συλλογική λειτουργία της Κυβέρνησης. 
3.    Στο ίδιο χρονικό διάστημα η Κυβέρνησης ανακοίνωσε (Υπουργικό Συμβούλιο /27-2-2015) το νομοθετικό έργο το οποίο υλοποιεί σε πλήρη συνέπεια προς τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού στη Βουλή. 
4.    Κατατέθηκε, εγκρίθηκε και έγινε δεκτός με μεγάλη πλειοψηφία ο νόμος για  την «Επείγουσα αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και άλλες διατάξεις». Υλοποιήθηκε έτσι η βασική προτεραιότητα του Κυβερνητικού Προγράμματος έναντι των δοκιμαζομένων από την οικονομική κρίση πολιτών και την Μνημονιακή λιτότητα. Ρυθμίστηκαν ακόμη ζητήματα οργάνωσης και λειτουργίας της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων με κύρια δράση θεσμοθέτηση της Γενικής Γραμματείας κατά της Διαφθοράς για την επικουρία του έργου του Υπουργού Επικρατείας κατά της Διαφθοράς. 
5.    Κατατέθηκε, συζητήθηκε και έγινε δεκτό το Σχέδιο Νόμου για την ρύθμιση σε 100 δόσεις των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία και άλλες διατάξεις, που ρυθμίζουν σημαντικά φορολογικά θέματα κατά της φοροδιαφυγής και της ταχύτερης είσπραξης των φορολογικών εσόδων κάθε κατηγορίας και είδους. Ο νόμος αυτός εκτιμάται ότι θα αυξήσει σημαντικά τα φορολογικά έσοδα κατά το τρέχον οικονομικό έτος, παράλληλα όμως, λόγω της άρσης του συνόλου των μέτρων καταστολής λόγω οφειλών, αναμένεται να συμβάλλει άμεσα και αποτελεσματικά στην επανεκκίνηση της Οικονομίας, με την επαναδραστηριοποίηση επιχειρήσεων που θα λάβουν τώρα, λόγω της ρύθμισης, φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, άρση κατασχέσεων λογαριασμών και ποινικών διώξεων. 
6.    Με τη ρύθμιση κατά των εικονικών τριγωνικών συναλλαγών αναμένεται άμεση μείωση τιμών των εισαγόμενων προϊόντων πρώτης ανάγκης και σύλληψη φοροδιαφυγής μέσω της έκδοσης εικονικών τιμολογίων.
7.    Στο ίδιο χρονικό διάστημα η Κυβέρνηση ολοκλήρωσε την επεξεργασία των ακολούθων σ/ν που θα κατατεθούν στη Βουλή την ερχόμενη εβδομάδα:
(α) Επανασύστασης και λειτουργίας της ΕΡΤ Α.Ε. όπως λειτούργησε μέχρι την ημέρα πραξικοπηματικής διακοπής της λειτουργίας της. Η ψήφισή του θα ολοκληρωθεί άμεσα μετά το Πάσχα.
(β) Σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Κατάργηση των σωφρονιστικών καταστημάτων Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις» με το οποίο επιχειρείται η συνολική αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας των φυλακών και του σωφρονιστικού συστήματος όπως διαμορφώθηκε ιδίως με τις πρόσφατες ρυθμίσεις της απελθούσας Κυβέρνησης. Το σ/ν θα γίνει νόμος του Κράτους αμέσως μετά το σ/ν της ΕΡΤ Α.Ε.
(γ) Σχέδιο νόμου για την αποκατάσταση των αδικιών στους δημοσίους υπαλλήλους και την εύρυθμη λειτουργία του δημοσίου, τον περιορισμό της γραφειοκρατίας  και την προώθηση της αξιοκρατίας.
(δ) Σχέδιο νόμου για την αναστολή των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας και ρύθμιση των δόσεων των στεγαστικών δανείων με βάση το πραγματικό εισόδημα των οφειλετών.
8.    Το ίδιο χρονικό διάστημα με σειρά αποφάσεων των αρμοδίων Υπουργών και τροπολογιών στα ψηφισθέντα νομοσχέδια, λύθηκαν σειρά σοβαρών ζητημάτων και εκπληρώθηκαν ή εκπληρώνονται βασικές προγραμματικές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης.
(α) Διατήρηση των κυρίων και επικουρικών συντάξεων και  του εφάπαξ  στα επίπεδα που είχαν διαμορφωθεί την 31/12/2014 ώστε να μην μειωθούν περεταίρω στα πλαίσια των μνημονιακών ρυθμίσεων. Η νέα κυβέρνηση, δηλαδή, ανέστειλε μνημονιακούς νόμους που προβλέπουν μαθηματικό τύπο για τον υπολογισμό του εφάπαξ που το μειώνει κατά πολύ, μη εφαρμογή του μηδενικού ελλείμματος για τις επικουρικές συντάξεις (ουσιαστικά θα τις μηδένιζαν…), καθώς και μη εφαρμογή του τριμηνιαίου δείκτη βιωσιμότητας των κύριων συντάξεων. Νόμους που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Σαμαρά και η νέα κυβέρνηση δεν εφαρμόζει!
(β) Απαλλαγή από αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης  όσων στερούνται εισόδημα και άλλες αναγκαίες ρυθμίσεις, για τη φορολογική ελάφρυνση των πολύ οικονομικά αδύναμων.
9.    Κεντρικό ζήτημα, βέβαια, της κυβερνητικής πολιτικής το δίμηνο αυτό, υπήρξε η διαπραγμάτευση  με τους εταίρους και δανειστές για τη διαμόρφωση των όρων της μεταμνημονιακής εποχής και της μετάβασης από τα μνημόνια της λιτότητας στην περίοδο της κοινωνικής ευαισθησίας, δικαιοσύνης, ανάπτυξης και της αποκατάστασης της εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας. Ειδικότερα:
α) Η απόφαση του Eurogroup  της 20/2/2015 καθιέρωσε το πλαίσιο της μεταβατικής περιόδου Φεβρουαρίου – Ιουνίου 2015, για την τελική συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους και την διαμόρφωση ενός νέου εθνικού σχεδίου οικονομικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης που θα καταστήσει το χρέος βιώσιμο.
β) Η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε επίμονα και σε όλα τα επίπεδα τη συμφωνία νέων δράσεων σε αντικατάσταση των μνημονιακών, και έθεσε τα όρια και τα θέματα τα οποία είναι αδιαπραγμάτευτα. Ταυτόχρονα τερμάτισε οριστικά την προκλητική παρουσία της τρόϊκα στα υπουργεία και τα δημόσια κτήρια της χώρας, απέρριψε δε κάθε απόπειρα επέμβασης των δανειστών στα προτεινόμενα υπό την Κυβέρνηση σ/ν προς ψηφίσει και το περιεχόμενό τους (νόμος για την ανθρωπιστική κρίση και την ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών).
γ) Έκανε απολύτως σαφές σε όλα τα επίπεδα της ευρωζώνης και το ΔΝΤ, ότι δεν πρόκειται να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, από ίδιους πόρους, εάν οι δανειστές δεν προχωρήσουν άμεσα στην εκταμίευση των δόσεων τις οποίες καθυστερούν από το 2014. Η χώρα έχει να εισπράξει δόση από Κομισιόν ή ΔΝΤ από τον Αύγουστο του 2014, παρόλα αυτά εκπληρώνει κανονικά τις υποχρεώσεις της.
δ) Ζήτησε στη βάση της ίσης μεταχείρισης και των κανόνων λειτουργίας της ΕΚΤ, την άρση όλων των περιορισμών οι οποίοι έχουν επιβληθεί από τις 4/2/2015 σε βάρος αφ΄ ενός της χρηματοδότησης των Ελληνικών Τραπεζών αλλά και της χρηματοδότησης του Δημοσίου από τις Ελληνικές Τράπεζες.
ε) Ανέπτυξε πρωτοβουλία για την προσέλκυση επενδυτών/χρηματοδοτήσεις από τρίτες χώρες όπως κυρίως η Κίνα στην οποία μετέβη επίσημη αποστολή υπό τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης.
στ) Τα παραπάνω ζητήματα αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους χωρίς να τίθεται σε διακινδύνευση πληρωμές του δημοσίου στους Έλληνες πολίτες, μισθοί, συντάξεις, υγεία, παιδεία, άμυνα, δημόσια έργα.
10.    Η Κυβέρνηση κληρονόμησε από την προηγούμενη Κυβέρνηση μια εξαιρετικά πρωτοφανή κατάσταση. Οι δανειστές ESM, IMF (ΔΝΤ) και  ECB (ΕΚΤ), έχουν αναπτύξει από το πρώτο εξάμηνο 2014 το σύνολο των εκταμιεύσεων και της χρηματοδότηση της χώρας, ποσά που είχαν σκοπό αποκλειστικά να εξυπηρετήσουν την πληρωμή του δημοσίου χρέους, η Ελλάδα συνέχισε να καταβάλλει στη λήξη τους ομόλογα του IMF, τόκους και δόσεις προς την ECB  και ESM. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που εξοφλεί το δημόσιο χρέος χωρίς αναχρηματοδότησή του από ιδίους εθνικούς πόρους και εσωτερικό δανεισμό (T. Bills).
11.    Σήμερα Παρασκευή ξεκινά το Brussels Group στις Βρυξέλλες το οποίο και συζητά πάνω στη λίστα μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κυβέρνησης.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Μυστηριώδης συνάντηση

Η συνεχής βροχή δεν αποθάρρυνε τα πλήθη που κατέκλυσαν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου για να παρακολουθήσουν εκ του σύνεγγυς την αισθητική υπεροχή της νεόκοπης κυβερνήσεως | ICONPRESS/ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΤΟΥΝΤΟΥΜΗΣ


Οφείλω νομίζω μια εξήγηση για τη χθεσινή απουσία μου από το τελευταίο έδρανο της «Εφ.Συν.», που δεν ήταν απότοκο ασθένειας ή βαρεμάρας, αλλά μιας αλλόκοτης όσο και αδιανόητης περιπέτειας· μια «κοπάνα» με όχημα τη μηχανή του χρόνου, από την οποία μόλις αρχίζω να συνέρχομαι. Θα ήμουν αχάριστος αν δεν παρεβρισκόμουν στο Σύνταγμα ανήμερα την 25η Μαρτίου προκειμένου να παρακολουθήσω την παρέλαση του στρατού και της στρατιάς λαϊκών οργανοπαικτών και χορευτών, οίτινες στόλισαν με ζωηρές, αριστερές ψηφίδες τα αλήστου μνήμης μιλιταριστικά μωσαϊκά των τρισκατάρατων κυβερνήσεων του πάλαι ποτέ δικομματισμού· και ανακόλουθος με τα γραπτά μου επιπροσθέτως.
Ρολόι κυλούσαν όλα. Η συνεχής βροχή δεν αποθάρρυνε τα πλήθη που κατέκλυσαν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου για να παρακολουθήσουν εκ του σύνεγγυς την αισθητική υπεροχή της νεόκοπης κυβερνήσεως. Εμφανώς συγκινημένος, όπως και οι υπόλοιποι θεατές, γρικούσα τελών εν εγρηγόρσει τα θαύματα που εκτυλίσσονταν γύρω μου. Τη στιγμή που δίπλα στ' αυτιά μου σύριζαν οι ζουρνάδες του ΣΥΡΙΖΑ και κορυβαντιούσαν τα διονυσιακά του νταούλια, παρουσιάστηκε μπρος μου ένας μυστηριώδης τύπος με τουρμπάνι. Τι πιο φυσικό, σκέφτηκα! Η Κουμουνδούρου διακρίνεται για τις υποδειγματικές σχέσεις της με τους μετανάστες. Κρατούσε στο δεξί μπαστούνι περιπάτου με φιλντισένια κεφαλή και χαμογελώντας σαρδόνια, χωρίς να πει λέξη, μου έτεινε ένα παρόμοιο.
Ανεπαίσθητα σχεδόν επανέλαβα τις κινήσεις του, τρίβοντας την πολύτιμη λαβή του βάκτρου σαν μαγνητισμένος. Ζάλη υπερκόσμια με κατέλαβε αίφνης και περιδινιζόμενος, επί ακαθόριστο διάστημα, συνήλθα εμβρόντητος σε λιθόστρωτο απερίγραπτου τόπου και χρόνου. Κόσμος πολύ με εξεζητημένες ενδυμασίες στεκόταν έξω από μια χρυσοπλούμιστη πύλη. «Φθάνει οσονούπω η πολυχρονεμένη μας σουλτάνα» ανέκραζε. Τότε οι ρόδες μιας λουστραρισμένης άμαξας ακούστηκαν να κροταλίζουν στην οδό. Οι οπλές των πάλλευκων, σαν χιόνι, αραβικών αλόγων έβγαζαν σπίθες καθώς ο αραμπατζής τα οδηγούσε δαιμονισμένα, αδιαφορώντας για τον όχλο, που γονάτιζε ήδη σε ένδειξη σεβασμού.
Μου εξήγησαν πως πρόκειται για την αυτοκράτειρα Εμινέ Μερκέλογλου Α΄, που κατέφθανε στο καγκελόφρακτο σαράι για να υποδεχθεί έναν ξένο υποτελή, αρχηγό σ' επαναστατικό λεφούσι. Δεν πέρασε πολλή ώρα και φάνηκε μακριά μια άθλια σακαράκα, την οποία έσερναν καταβεβλημένα μουλάρια. Με δυσκολία ο καραγωγέας τα συγκρατούσε όρθια. Στη σκεπασμένη με μουσαμάδες σούστα ξεχώριζε καμαρωτός ο Βαλκάνιος πρίγκιψ Αλεξέι Βότκοβιτς, σλαβική εκδοχή του Αλέκος Τσίπ(ου)ρας. Αλλαξε τ' όνομά του για να συνεγείρει τον λαό, όπως άλλοτε ο ομοϊδεάτης του Θανάσης Κλάρας.
Αόρατοι, λόγω της μαγικής δύναμης του ραβδιού, τον ακολουθήσαμε στους κήπους, τους διαδρόμους και τη μεγάλη αίθουσα ακροάσεων, διακοσμημένη με περίγλυφους γαλλικούς πολυελαίους, εβένινα έπιπλα, ζωηρόχρωμα πλακίδια, φανταχτερά χαλιά, μαργαριταρένιες και αλαβάστρινες κορνίζες και βαριά βελούδα στα ντιβάνια και τα μαξιλάρια. Θυμιάματα σκορπούσαν παντού άρωμα σανταλόξυλου, υπενθυμίζοντας πόσο βαθιά σε Δύση κι Ανατολή εκτείνεται η γερμανική αυτοκρατορία. Εμβρόντητος απόμεινε ο νεαρός προσκεκλημένος. Η συζήτηση, ωστόσο, έλαβε χώρα, εκτός πρωτοκόλλου, στο προαύλιο, με εκατοντάδες συντριβάνια να ξεκουφαίνουν τους συνομιλητές. Ηταν ο μόνος τρόπος να μείνει κρυφή από τους σπιούνους του καταχθόνιου βεζίρη Βολφγκάνγκοβιτς. Η Εμινέ έδειχνε την εύνοιά της στον Αλεξέι και τότε ξύπνησα βρεγμένος μέχρι το μεδούλι, καθότι κρυφάκουγα κι εγώ, αντικρίζοντας τον Πάνο Καμμένο να τσουγκρίζει κόκκινα αυγά με τους τσολιάδες.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »