Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Τι σηματοδοτεί η αποκάλυψη των διαλόγων


Του Πέτρου Παπαβασιλείου
Το γεγονός ότι ο ιστότοπος αποκαλύψεων WikiLeaks έβγαλε στη… σέντρα τονΠολ Τόμσεν και την Ντέλια Βελκουλέσκου υποδηλώνει πολλά, για το επίπεδο των σχέσεων του αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου με την γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ.
Η δημοσίευση εγγράφων στον αποκαλυπτικό ιστότοπο δεν αποτελεί μια απλή διαδικασία. Ανάλογα με την διαβάθμιση του εγγράφου και ποιον αφοράακολουθείται πάντα ένα συγκεκριμένο τυπικό. Συνήθως, για να βγει κάτι στον «αέρα» του WikiLeaks, απαιτείται η άδεια δύο τουλάχιστον υπηρεσιών εσωτερικής ασφάλειας των ΗΠΑ, ενώ πριν από αυτό θα πρέπει να μεσολαβήσει οαποχαρακτηρισμός των εγγράφων.
Η διαδικασία του αποχαρακτηρισμού, τώρα, δεν είναι και η πιο εύκολη υπόθεση στον κόσμο. Για να αποχαρακτηριστεί (ή εν πάση περιπτώσει να κριθεί δημοσιοποιήσιμο) ένα στοιχείο μπαίνουν σφραγίδες και υπογραφές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, απαιτείται η έγκριση ακόμα του State Department. Κατά μέσο όρο, όλες αυτές οι προεργασίες, διαρκούν από 6 μήνες έως 2 χρόνια, δεδομένου ότι μία από τις βασικές προϋποθέσεις του αποχαρακτηρισμού είναι και η παρέλευση ενός ικανού χρονικού διαστήματος.
Η ταχύτητα με την οποία δημοσιεύθηκαν οι διάλογοι ανάμεσα στον Τόμσεν και την Βελκουλέσκου δείχνει ότι κάποιοι, για τους δικούς τους λόγους, θέλουν να «κάψουν» σε άμεσο χρόνο (και πριν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις την Δευτέρα) τους ανθρώπους και τις θέσεις του ΔΝΤ. 
Ο διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος του Ταμείου, κατηγορείται ανεπίσημα από αρκετούς συναδέλφους του, εντός και εκτός ΔΝΤ, ότι εδώ και αρκετό καιρό χαράσσει προσωπική στρατηγική στο ελληνικό ζήτημα. Η Κριστίν Λαγκάρντ, από την πλευρά της, δεν έχει πάρει σαφή θέση έναντι του Τόμσεν, σε βαθμό τέτοιο, τουλάχιστον, που να γίνονται διακριτές οι διαφοροποιήσεις της. Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν πως ο Δανός οικονομολόγος κινείται υπό την ανοχή της. Άλλες, λένε ότι απλώς δεν ελέγχεται απόλυτα από την ίδια ο Τόμσεν.
Ό,τι κι αν ισχύει από τα δύο, στα μάτια του Λευκού Οίκου και της κυρίαρχης πολιτικής τάξης των ΗΠΑ (Τζακ Λιου – Τζον Κέρι) η κ. Λαγκάρντ, ως αποτέλεσμα, μοιάζει να μην δείχνει «συνεννοήσιμη» το τελευταίο διάστημα, γεγονός που πυροδοτεί ένταση και εκνευρισμό. Άλλωστε, ένα βασικό ιδίωμα των αμερικανών, είναι ότι θέλουν να αισθάνονται πως ελέγχουν τις καταστάσεις. Αν κάποιος ξεφύγει εκτός πλαισίου, αυτομάτως μπαίνει στη λίστα των ανεπιθύμητων. Και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, αυτή την περίοδο, περισσότερο ανεπιθύμητη είναι, παρά το αντίθετο.
Είτε λόγω κακών χειρισμών είτε λόγω άλλων επιδιώξεων, η γαλλίδα πολιτικός δεν αναμένεται το επόμενο διάστημα να διάγει μία ήρεμη διοίκηση – παρά το γεγονός ότι πολύ πρόσφατα ανανέωσε τη θητεία της για μια ακόμα πενταετία. Εξάλλου, η υπόθεση Μπερνάρ Ταπί παραμένει ακόμα ανοιχτή στο Δικαστήριο της Δημοκρατίας (Cour de justice de la République), όπου ελέγχονται και κρίνονται υπουργοί εν ενεργεία και μη για εγκλήματα που διαπράχθηκαν ενόσω βρίσκονταν στην εξουσία. Η κ. Λαγκάρντ φέρεται να εμπλέκεται στην παραχώρηση 404 εκατ. ευρώ από το γαλλικό δημόσιο προς τον επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της χώρας της. Η ίδια, βεβαίως, έχει ασκήσει έφεση.
Πάντως, αν θέλει κανείς να εντοπίσει κοινά στοιχεία στο παιχνίδι των ΗΠΑ, το μεν Βερολίνο βρέθηκε με το σκάνδαλο της Volkswagen στα χέρια, όταν επιχείρησε το προηγούμενο διάστημα να συνδέσει το ελληνικό ζήτημα σε άλλους σχεδιασμούς, ενώ τώρα, το ΔΝΤ βρίσκεται στην απαρχή αποκαλύψεων.Υπενθυμίζεται ότι η ιστορία της Voklswagen -της οποίας ο αντίκτυπος στη γερμανική οικονομία δεν έχει ακόμα αποτιμηθεί επακριβώς- ξεκίνησε από αμερικανικό έδαφος…  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου