Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Οι «συνηθισμένοι» άνθρωποι…

Μετά από βομβαρδισμούς στη μαρτυρική πόλη Μετά από βομβαρδισμούς στο Χαλέπι... | Alexander Kots/Komsomolskaya Pravda via AP

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι δύσκολο να τους προσδιορίσει κανείς με συγκεκριμένα επίθετα. Είναι οι άνθρωποι που συνήθως αποκαλούνται «οι συνηθισμένοι». Στη λογοτεχνία είναι οι «δευτεραγωνιστές» της πλοκής. Στη ζωή, αναδεικνύονται πρωταγωνιστές.
Παρατηρώ μέσα από την οθόνη τους ανθρώπους στο Χαλέπι. Κυρίως τους ηλικιωμένους. Δεν κλαίνε. Κοιτούν θλιμμένα την τηλεοπτική κάμερα. Χωρίς να μιλούν, «αφηγούνται» τον εφιάλτη που δεν έχει τέλος.
Η πικρή αίσθηση της απώλειας, εσωτερικά βιωμένης, χωρίς μελοδραματικούς τόνους, διαποτίζει το βλέμμα τους. Τη σιωπή τους. Το πικρό χαμόγελό τους. Δίνουν την εντύπωση πως πέρα από τους φυσικούς αντιπάλους ενός πολέμου, παλεύουν με κάτι σκοτεινό, ανεξήγητο και απροσδιόριστο. Ισως τη μοίρα τους. Μου δίνουν την αίσθηση ότι παραμένουν στην πόλη τους, τις ζωές τους, εφ’ ω ετάχθησαν.
Το βίντεο με τα τελευταία λεπτά της ζωής του γιατρού Μουχάμαντ Ουάσιμ Μάαζ, που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το νοσοκομείο στο Χαλέπι και να αφήσει στο έλεος του πολέμου τα μικρά παιδιά που είχαν την ανάγκη του, είναι συγκλονιστικό.
Εδειχνε να προετοιμάζεται χωρίς φόβο για να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα. Μια «συνηθισμένη» μέρα. Τη δουλειά του. Αναρωτιέμαι εάν θα γραφτεί το όνομα του γιατρού και τόσων άλλων αφανών ηρώων σε κάποιο βιβλίο με χρυσά γράμματα.
Ο ΟΗΕ ξανά ζήτησε άμεση κατάπαυση του πυρός. Μοιάζει σαν επαναλαμβανόμενο κακόγουστο αστείο. Το θέμα δεν είναι τι ζητά ο ΟΗΕ, αλλά τι μπορεί να κάνει γι’ αυτό. 250.000-270.000 άνθρωποι είναι σήμερα εγκλωβισμένοι στο ανατολικό Χαλέπι μετά το κλείσιμο της οδού Καστέλο τον περασμένο μήνα, της τελευταίας διόδου που είχε απομείνει.
«Ο πόλεμος στην Ανατολή», γράφει ο βραβευμένος Ιρακινός συγγραφέας Κανάν Μακίγια, «είναι η τέχνη να καθηλώνεις τον άλλο, ενώ εσύ διαβάζεις το μέλλον μελετώντας τα συναισθήματα των αντιπάλων. Οι πολεμιστές θέλουν να τους θαυμάζουν άλλοι πολεμιστές.
»Και οι κυβερνήτες, άλλοι κυβερνήτες. Δεν έχει να κάνει με το χρυσάφι και τη γη. Στο όνομα του Θεού όλοι πολεμούν. Μα ο Θεός δεν βρίσκεται σε ένα σημείο της Δημιουργίας. Τον Νότο ή τον Βορρά. Την Ανατολή ή τη Δύση. Ο Θεός είναι ο προσανατολισμός».
Πηγή www.efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου