Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Τα πανεπιστήμια ως φυτώρια αντίστασης

Photo/Thanassis Stavrakis

Παραδέχεται ο υπουργός Παιδείας ότι έχει διαπιστωθεί παραβατική συμπεριφορά μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια (διακίνηση ναρκωτικών, κλοπές, πορνεία, βία!), αλλά όχι σε τέτοια έκταση όπως αναφέρεται σε διάφορα μέσα.
Η έκταση είναι το πρόβλημα; Και η επίμαχη πρόταση για την οποία δέχτηκε το μένος και το δηλητήριο πολλών ευαίσθητων πολιτών: «Στα πανεπιστήμια αυτά τα θέματα λύνονται από μέσα αν υπάρχει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα και σύλλογος καθηγητών»... Στην ουσία αντιτίθεται στην παρέμβαση της αστυνομίας, αυτήν που ζητάνε με λύσσα διάφορες, έξω από τα ρούχα τους, γραφίδες.
Αυτόνομα και αυτοτελή και αυτοδιοίκητα όφειλαν να είναι τα πανεπιστήμια, όπως όλοι οι οργανισμοί κοινής ωφέλειας (τα νοσοκομεία λ.χ., ή η Εθνική Ραδιοφωνία-Τηλεόραση, οι συγκοινωνίες και λοιπά) - μόνο έτσι έρχεται στο πολιτικό προσκήνιο η πολύπαθη και κατατρομαγμένη κοινωνία.
Αυτό, όμως, απαιτεί πεπαιδευμένους ανθρώπους, επιμελείς (και όχι ρωμαλέους) φοιτητές· να αγαπάνε τη γνώση και να μην αρκούνται στην επίφασή της, να πειθαρχούν στις μεθόδους διδασκαλίας και όποτε νιώσουν ώριμοι να ξεφύγουν από την πεπατημένη αυτών των μεθόδων.
Ο κομματισμός δεν έχει θέση στα πανεπιστήμια, εννοείται δεν έπρεπε να έχει, όπως και πουθενά αλλού, διότι αφαιρεί την ελευθερία του πολιτικού στοχασμού και μειώνει τη δυνατότητα επικοινωνίας μεταξύ όλων. Ομάδες διαλόγου χρειάζονται τα πανεπιστήμια και ομάδες υγιούς ανταγωνισμού στην πορεία της πρόσκτησης γνώσης, ομάδες επιστημονικής έρευνας και σχεδιασμού μακροπρόθεσμου στην οικονομία και τον πολιτισμό - μόνο έτσι πάει μπροστά μια χώρα που σέβεται τους πολίτες της.
Δεν μιλάω για δεξαμενές σκέψης αλλά για ελεύθερες συνενώσεις φοιτητών, που με την καθοδήγηση φωτισμένων καθηγητών θα κάνουν τη διαφορά στην αντιμετώπιση του μέλλοντος και των διεθνών προκλήσεων.
Καλός και χρυσός ο Κροπότκιν, να μάθουμε όμως πρώτα γι’ αυτόν ότι ήταν σχεδόν ισάξιος του Δαρβίνου σε ό,τι αφορά τη θεωρία του για την εξέλιξη του είδους (η αλληλεγγύη και όχι η ελεύθερη επιλογή είναι αυτή που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο στα στάδια της εξέλιξής του - είναι μια παλιά θεωρία αλλά αντέχει...) και κατόπιν ας τη συνδυάσουμε με την αναρχική θεωρία του. Χρήσιμοι ο Λένιν και ο Τρότσκι, αλλά καλά θα ήταν να έχουμε διαβάσει Θουκυδίδη πρώτα.
Ο υπουργός θα μπορούσε να έχει δίκιο αλλά ο «τρόπος» του δεν τον βοηθάει - τι σημαίνει ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα; Εννοεί την πνευματική ρώμη; Υπάρχουν ελεύθεροι φοιτητές και καθηγητές ή οι περισσότεροι εποφθαλμιούν θέσεις και αβασάνιστα προνόμια με μέσο εκβίασης την κομματική ταυτότητα; Εάν διακινούνται ναρκωτικά μέσα στα πανεπιστήμια γιατί δεν αντιδρούν μαζί φοιτητές και καθηγητές; Δεν έχουν δικλίδες ασφαλείας;
Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε χώρους παιδείας και πολιτισμού; Τα πανεπιστήμια είναι φυτώρια αντίστασης στην έκπτωση των αξιών και στην ηθική κατάπτωση· αυτός έπρεπε να είναι ο ρόλος τους και όχι χώρος για κομματικά παιχνιδάκια ανόητων φοιτητών, που τελικά καταντάνε επικίνδυνα: για τη ζωή και τη δημοκρατία.
Πηγή www.efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου