Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Αμέριμνοι


Ιδού τι σκορπίζουν στην επικοινωνιοσφαίρα ανώτατα στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός πρώτα, με άκρα σοβαρότητα υποθέτω: «Σε μια εποχή που ο νεοφιλελευθερισμός έχει καταστήσει όμηρό του την Ευρώπη κανείς δεν περισσεύει στον αγώνα για αλλαγή στην Ευρώπη». Μάλιστα. Τα θέλει και τα λέει ή του ξεφεύγουν, ή μήπως δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει;
Από την άλλη το εξέχον αυτή τη στιγμή στέλεχος της αριστεροακροδεξιάς κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομικών, παραπονιέται γιατί η βόρεια Ευρώπη έχει διαφορετική νομισματική φιλοσοφία από τις χώρες του Νότου -επιπροσθέτως, η Αριστερά δεν βαδίζει και τόσο καλά μέσα στο «χάος» της ευρωπαϊκής ένωσης· συγκεκριμένα «η Αριστερά είναι στα κάτω της».
Τι μας λένε οι κορυφαίοι φωστήρες; Αυτό που ξέρουν και τα μικρά παιδιά, από τα οποία λείπει όμως η ερμηνευτική ικανότητα· κατά τα άλλα όποιον και να ρωτήσεις, ημεδαπό ή αλλοδαπό, ενταύθα ή αλλαχού, το πρώτο που θα σου πει είναι οι κρίσιμες «διαπιστώσεις» των κορυφαίων -είπαμε, αλλά θεσμικά- Ελλήνων πολιτικών.
Ποιες θεωρίες με βάση νέα δεδομένα και ποια πολιτική με έδρα την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια. Τώρα μάθανε τι συμβαίνει στην Ευρώπη; Τόσο αφελείς ήσαν ώστε να τολμήσουν να ελπίσουν ότι κάτι διαφορετικό θα έκαναν, κάτι που θα υποστηριζόταν από τους φτωχούς του Νότου; Ούτε αφελείς είναι ούτε αδαήμονες· από την αρχή ήξεραν τους κανόνες του ευρωπαϊκού παιχνιδιού, τους αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις...
Βγαίνουν στον Τύπο ή και στο ελληνικό Κοινοβούλιο και μιλώντας πλημμυρίζει αισιοδοξία η χώρα -όλα πάνε καλά, η ανάπτυξη είναι ante portas, οι επενδυτές στριμώχνονται στα πλοία, στους σταθμούς των τρένων και στα αεροδρόμια, η ανεργία συρρικνώνεται με ταχείς ρυθμούς, το Δημόσιο πετάει, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί μαζεύουν με τα τσουβάλια τους αποκρυπτόμενους φόρους -η Υγεία και η παιδεία έχουν αμολήσει φτερούλια στους ουρανούς της ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης. Και πολλά άλλα, που μόνο άνθρωποι εν υπνώσει ή εν εκστάσει θα ξεστόμιζαν (άμοιροι ευθύνης με άλλα λόγια, αν δεν είναι κατανοητό).
Η πλάκα είναι ότι τα λένε με τόση σοβαρότητα που λες, δεν μπορεί, κάτι περισσότερο θα ξέρουν, κάποια μεγάλη υπόσχεση θα έχουν εισπράξει. Ερχεται όμως η επόμενη μέρα και αποδεικνύεται ότι έλεγαν ωραία ψέματα και τίποτα άλλο -αλλά με τι πόζα, με τι άνεση, θαρρείς και τα πίστευαν. Βρε, μπας και...
Δεν φαίνεται να μας βγαίνει σε καλό τούτη η θεατρική μακαριότητα - όλα πάνε καλά και λοιπά. Κάποια πολιτική δύναμη πρέπει να τους συνεφέρει, αλλά δεν ακούνε και κανένα εδώ που τα λέμε. Καλώς. Μήπως ήρθε η ώρα της κοινωνίας; Υπάρχει, όμως, κοινωνία; Απαντες αμέριμνοι;
Πηγή www.efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου