ΦΑΤΣΟΥΛΑ

    Κώστας Μπορδόκας  Είναι 14 Ιουλίου 1899, ημέρα που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την πτώση της Βαστίλης, όταν πραγματοποιείται στο Παρίσι το ιδρυτικό συνέδριο της Β` Σοσιαλιστικής Διεθνούς, το οποίο υιοθετεί την Πρωτομαγιά ως παγκόσμια ημέρα εργατικών διεκδικήσεων: “Οι εργαζόμενοι όλων των εθνών θα πραγματοποιούν αυτήν την εκδήλωση στις συνθήκες που τους επιβάλλονται από την ειδική κατάσταση της χώρας τους”. Η ίδια ημέρα ορίζεται έξι χρόνια πριν το 1894 στο συνέδριο της Αμερικής Ομοσπονδίας Εργατών, ενώ την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο έχουμε τους πρώτους νεκρούς εργάτες-διαδηλωτές  από πυροβολισμούς αστυνομικών.   Στην Ελλάδα η πρώτη αναφορά στην προοπτική ακόμα εορτασμού της Εργατικής Πρωτομαγιάς εμφανίζεται στις 19 Απριλίου 1890 με κείμενο στη “Νέα Εφημερίς”, όπου κάτω από τον τίτλο “Η μεγάλη απεργία” η εφημερίδα ενημερώνει για αντίστοιχες επεισοδιακές εκδηλώσεις σε Γαλλία, Αυστρία, Γερμανία και Βέλγιο :“...αι απεργίαι προσέλαβον ήδη ενιαχού στασ...

    Κώστας Μπορδόκας  Η πρόσφατη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού και το ενδεχόμενο να στείλει ακόμη και αεροπλάνα και πιλότους στην Ουκρανία για να αποκρούσει τη Ρωσική εισβολή σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες υπάρχει το ενδεχόμενο ενεργής εμπλοκής της Ελλάδας σε ένοπλη στρατιωτική σύγκρουση. Έναν αιώνα πίσω, πριν από 103 χρόνια, η Ελλάδα είχε και πάλι εμπλακεί ενεργά στην Ουκρανία με όχι πολύ καλά αποτελέσματα...   “Παρακαλώ δηλώσατε στον Πρωθυπουργό και στον υπουργό Εξωτερικών ότι ο ελληνικός στρατός είναι στη διάθεσή τους και δύναται να χρησιμοποιηθεί διά κοινό αγώνα πανταχού, όπου η αποστολή του κρίνεται αναγκαία”. Το παραπάνω τηλεγράφημα του Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι Άθω Ρωμανό τον Νοέμβριο του 1918, ουσιαστικά θέτει τον ελληνικό στρατό στη διάθεση του αντίστοιχου γαλλικού “ανάβοντας το φως” στην πρώτη υπερπόντια εκστρατεία της   χώρα στην Ουκρανία, στ...

  Του   ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ Για 55 χρόνια ένα φιλμ – ντοκουμέντο διάρκειας έντεκα λεπτών εθεωρείτο χαμένο. Το σωστό είναι ότι ήταν κρυμμένο. Κι όμως, σε αυτό ήταν αποτυπωμένη μια σημαντική στιγμή της ελληνικής ιστορίας: Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς. Ο Φιλιποίμην Φίνος, ο ιδρυτής της Finos Film, με την κάμερα στο χέρι εκείνο το πρωινό της 12ης Οκτωβρίου 1944 κατέγραφε μοναδικές στιγμές.  Όχι, μόνο, τη χαρά του πλήθους, αλλά και τον τελευταίο Γερμανό που κατέβασε την σβάστκα από την Ακρόπολη! Ήθελε να ετοιμάσει ένα «ζουρνάλ» όπως λεγόντουσαν, τότε, τα «Επίκαιρα» που έδειχναν οι κινηματογράφοι στο διάλειμμα των ταινιών. Ετοίμασε το φιλμάκι με σπικάζ και έξοχη, δική του, σκηνοθεσία και σκόπευε να το προωθήσει στους κινηματογράφους. Δεν πρόλαβε. Μεσολάβησαν τα Δεκεμβριανά κι η ταινία του κρίθηκε αντεθνική. Λογικό. Πως να δείξεις αντάρτες του ΕΛΑΣ να αποθεώνονται από το πλήθος; Πως να δείξεις την Καισαριανή που οι συνεργάτες των Γερμανών σκότωσαν αθώους πολίτες, α...

  Οι τιμές και οι διώξεις – Από τον Χρήστο Σαρτζετάκη μέχρι τους ενόχους που αμνηστεύτηκαν από τη χούντα – 17ξεχωριστές περιπτώσει. Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ Λένε ότι «η Δικαιοσύνη είναι τυφλή». Τι γίνεται όμως όταν ερευνά ένα έγκλημα, που πρέπει να έχει τα μάτια της… 14 για να οδηγήσει στο εδώλιο του κατηγορούμενου τους ενόχους κάποιοι αξιωματούχοι της δένουν τα μάτια; Κι όταν οι ίδιοι, ή πιο ισχυροί προστάτες, την καθοδηγούν στις αποφάσεις της; Στις 3 Οκτωβρίου 1966 σε μια άθλια αίθουσα του Κακουργιοδικείου της Θεσσαλονίκης που ήταν γραφεία της Οθωμανικής διοίκησης (!) άρχιζε η δίκη για τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη. Έπρεπε να περάσουν 1.260 μέρες για να δώσουν λόγο των πράξεών τους οι 31 κατηγορούμενοι. Κι αν το «Ζ» περιγράφει τα εμπόδια στην έρευνα, θα έπρεπε να γραφεί ένα ακόμα βιβλίο (το Δ, όπως Δίκη;) για τα όσα έγιναν στη τρίμηνη διάρκειά της ακροαματικής διαδικασίας. Στη χώρα είχε μεσολαβήσει η Αποστασία και όλοι συζητούσαν πια ανοιχτά για τη χούντα που ερ...

 Ο Άρης Βελουχιώτης, ή κατά κόσμον Αθανάσιος Κλάρας γεννήθηκε σαν σήμερα στις 27 Αυγούστου του 1905.  Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο αδερφός μου ο Άρης» του Μπάμπη Κλάρα, 1983 Και ξαφνικά εκεί που δεν το περίμεναν, αναταράζεται ο τόπος και ο ντουνιάς: «Μαύρ’ είν’ η νύχτα στα βουνά, στους κάμπους πέφτει χιόνι, στα έρημα στα σκοτεινά, ο Έλλην ξεσπαθώνει!…». Αντρικές φωνές ήταν αυτές. Βαριές και τρανταχτές.  Δεν αργεί να αντιβροντά το ξεροτόπι με τις πετριές που κατρακυλούν τσαρούχια και άρβυλα.  Ώσπου, να ‘ταν καμιά δεκαπενταριά παλικάρια, με τη σημαία μπροστά και τα όπλα στον ώμο, με βήμα στρατιωτικό, να προβαίνουν στ’ ακροσύνορο και στο παράγγελμα του ομαδάρχη: Αλτ. Παραπόδα, να κάνουν την εμφάνιση τους στο χωριό. Δεν είχε ξαναδεί τον καιρό εκείνο τέτοιο πράγμα η  Δομνίστα, το ορεινό χωριό της Ευρυτανίας.  Θάμαξαν και οι Δομνιστιώτες. Πέστε του Προέδρου και του παπά να ‘ρθούνε κατά δώθε, τους παρακαλώ, λέει στους πρώτους χωριανούς που τον αντίκρισαν, με τρ...

  Σύμφωνα με την Βίβλο, ο  Ιησούς Χριστός  έχρισε τους  12 Αποστόλους  για να διαδώσουν τη διδασκαλία του και η παλαιοχριστιανική εκκλησία οφείλει την ταχεία αναγνώρισή της στον ιεραποστολικό τους ζήλο. Ήταν αυτοί που θεμελίωσαν τον  Χριστιανισμό , ωστόσο, για τους περισσότερους υπάρχουν  ελάχιστες ενδείξεις για το αν υπήρξαν πραγματικά  πέραν από τις σελίδες της Καινής Γραφής. Ο ιστορικός  Tom Bissell , στο βιβλίο του  «In Apostle: Travels Among the Tombs of the Twelve» , προσπαθεί να διερευνήσει αν οι 12 Απόστολοι ήταν ιστορικά πρόσωπα η χαρακτήρες μίας φανταστικής ιστορίας. Για να βρει στοιχεία ταξίδεψε στα μέρη που οι Γραφές αναφέρουν ότι οι Ευαγγελιστές άφησαν την τελευταία τους πνοή. Κατά τη διάρκεια της έρευνας του επισκέφθηκε τη βόρεια Ισπανία ακολουθώντας τα χνάρια του Απόστολου Ιακώβου, ταξίδεψε εκεί όπου ο Ιούδας ο Ισκαριώτης κρεμάστηκε αφού πρόδωσε τον Χριστό και στο Κιργιστάν, όπου υπήρχαν μαρτυρίες ότι φυλάσσονται τα λείψαν...