ΦΑΤΣΟΥΛΑ

του Γιάννη Κυφωνίδη Όσο γραφικό κι αν ακούγεται, όσο υπερφίαλα συναισθηματικό κι αν είναι, θα το πω: Η εθνική με έκανε να ανατριχιάσω. Μετά από πολύ καιρό που παρακολουθώ το ποδόσφαιρο –και γενικότερα τον αθλητισμό- από επαγγελματική υποχρέωση, επιτέλους ανακάλυψα ξανά τους λόγους που με οδήγησαν να ασχολούμαι με την αθλητική δημοσιογραφία. Ξέρω πολύ καλά ότι η επιτυχίες στον αθλητισμό δεν σημαίνουν τη λύση των προβλημάτων του καθενός μας, αλλά κανείς δεν μπορεί να μου στερήσει το δικαίωμα να περπατώ με ένα μόνιμο χαμόγελο μέχρι την Παρασκευή που θα παίξουμε τον προημιτελικό αγώνα μας. Άσε που όταν πρόκειται για τις εθνικές μας ομάδες χαμογελώ πάντα. Αυτές οι μέρες όμως ανήκουν δικαιωματικά στην εθνική ποδοσφαίρου. Η νίκη και –πολύ περισσότερο- η εικόνα της στο ντέρμπι… επιβίωσης κόντρα στη Ρωσία, πρόσφεραν χαρά σε όλους μας και παρέδωσαν –ελπίζω- μαθήματα για τον τρόπο που οδηγεί στην επιτυχία. Χρειάζεται ένας καθοδηγητής με ψυχρή λογική και ζεστή καρδιά, όπως είναι ο Φερνάντο ...