Σιδηρούν παραπέτασμα
Πέτρος Μανταίος «Ενα νέο σιδηρούν παραπέτασμα χωρίζει πλέον τη Ρωσία από τον “πολιτισμένο κόσμο”», δήλωσε, αμέσως με την εισβολή των Ρώσων, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος, εδώ που τα λέμε, ήταν για «φευγιό», καταγεγραμμένος και σε λίστες με μίζες, αλλά, ένεκα η εισβολή, πρόλαβε τρέχοντας το τελευταίο βαγόνι για την Ιστορία, που καμιά φορά γράφεται παράξενα. Από παραξενιά κι εγώ, αναζήτησα το ιστορικό του «σιδηρού παραπετάσματος», που τάραξε τον κόσμο, από την επομένη του πολέμου, μέχρι την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Η πατρότητα λοιπόν του όρου ανήκει σε έναν από τους πατριάρχες του αστικού φιλελευθερισμού, τον και αποκληθέντα «πατέρα της νίκης» στον Β΄ Παγκόσμιο, Ουίνστον Τσόρτσιλ, και, όλως συμπτωματικώς, το «iron curtain» («σιδηρούν παραπέτασμα») το εκστόμισε στο Φούλτον του Μισούρι των ΗΠΑ, σαν αύριο, 5 Μαρτίου 1946, ουδόλως τυχαίως, μια και αυτή η ομιλία του Τσόρτσιλ, στη μητρόπολη της Δύσης και του καπιταλισμού, θεωρείται η ιστορική αφετηρία το...