Ο μελαγχολικός Αύγουστος;
Ο Αύγουστος είναι μοναδικός μήνας μέσα στον χρόνο. Ο μόνος μήνας κατά τον οποίο επιτέλους μειώνονται οι ρυθμοί εργασίας για όλο τον κόσμο, μπορούμε να έχουμε χωρίς τύψεις μία ράθυμη διάθεση, να κάνουμε περισσότερα από τα πράγματα που μας αρέσουν και κυρίως με αυτούς που αγαπάμε. Ακόμη, είναι ο μήνας που βρίσκει την Ελλάδα στα καλύτερά της. Σε όλη την επικράτεια και στα πλέον απομακρυσμένα νησιά και χωριά υπάρχει ζωή, ξανασμίγουν οικογένειες και φίλοι, ζωηρές γιορτές και πανηγύρια παντού.
Ο Αύγουστος, όμως, είναι και ένα οριακό σημείο για όλους. Η ανάπαυλα και η ανανέωση δίνουν την αφορμή για περισυλλογή. Τι έκανα έως σήμερα, τι πρέπει να αλλάξω, να προγραμματίσω για μετά; Έτσι, οδηγεί σε ένα νέο αφετηριακό σημείο: νέοι στόχοι εργασίας, νέα τάξη ή έτος σπουδών για μαθητές και φοιτητές. Δεν θα ήταν άδικο να ξεκινάει μία νέα ημερολογιακή χρονιά τον Σεπτέμβριο, όπως συμβαίνει με το εκκλησιαστικό έτος.
Ποιους λόγους, όμως, έχει αυτό τον Αύγουστο ένας άνθρωπος στην Ελλάδα να σκεφτεί με όρους ανανέωσης για τη ζωή του; Δυστυχώς, ένα 27% (ή περίπου 60% των νέων) του πληθυσμού θα πρέπει να αναζητήσει εργασία, ένα ανυπολόγιστο τμήμα του θα εξακολουθήσει να αγωνίζεται για να ανταποκριθεί στις βιοτικές ανάγκες και τις φορολογικές υποχρεώσεις με ανεπαρκή εισοδήματα. Έτσι, ο Αύγουστος θα είναι για πολλούς μελαγχολικός αναλογιζόμενοι όλα αυτά που θεωρούσαμε αυτονόητα τέτοια εποχή και όλα όσα θέλουμε να κάνουμε, αλλά δεν μας επιτρέπουν οι συνθήκες.
Στο πολιτικό επίπεδο δεν αναμένουμε συναρπαστικές εξελίξεις. Οι πρόσφατες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ εξήγησαν ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να υστερεί στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης, τη συλλογή φόρων, τις ιδιωτικοποιήσεις κά. Το φθινόπωρο θα έχουμε μία ακόμη αξιολόγηση από την τρόικα, άρα και εσπευσμένη λήψη μέτρων που εμφανίζουν καθυστέρηση. Είναι βέβαιο ότι στα ζητήματα αυτά θα επιχειρήσει να κορυφώσει την (ελπίζουμε εποικοδομητική και όχι απλώς πολωτική) κριτική της η αξιωματική αντιπολίτευση.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση προσδιόρισε ως κεντρικό στόχο την εμφάνιση πρωτογενούς πλεονάσματος και πρώτες ενδείξεις εξόδου από την πολυετή ύφεση. Στο βάθος του δωδεκάμηνου που ξεκινά τον Σεπτέμβριο έχουμε και εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις Περιφέρειες και τους Δήμους με ένα εξαιρετικά ασταθές πολιτικό και κομματικό σύστημα.
Ωστόσο, η περίοδος αυτή με όλες τις δυσκολίες της φέρει μέσα της τα ψήγματα ελπίδας. Είναι μία περίοδος προετοιμασίας για να απαλείψουμε εκείνα που υπήρξαν και προσωπικά μας λάθη και υστερήσεις, καθώς και για να αντιληφθούμε πώς εμείς και οι δικοί μας άνθρωποι θα διεκδικήσουμε καλύτερες προοπτικές στη νέα εποχή που έρχεται. Ακόμη, για να σκεφτούμε για το πώς εμείς ως πολίτες με τις επιλογές μας και τη συμπεριφορά μας θα πιέσουμε για την ανακαίνιση του πολιτικού συστήματος και την προάσπιση της δημοκρατίας. Στα τέλη Αυγούστου πρέπει να μιμηθούμε τους μαθητές, οι οποίοι με αυθόρμητη αισιοδοξία περιμένουν το άνοιγμα των σχολείων, να ξαναβρούν τους φίλους τους, να πάρουν τα βιβλία τους με το λογικό άγχος της νέας τάξης και του νέου δασκάλου.
*Ο Μάνος Παπάζογλου είναι λέκτορας Πολιτικών Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Πηγη www.protagon.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου