Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Τότε που δεν ήξεραν

ΜΜΕ, ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ»

Οταν κάποιοι προειδοποιούσαν για το φίδι που έβγαινε από το αβγό του, τηλεπαράθυρα και εφημερίδες τούς εγκαλούσαν ότι κάνουν πολλή φασαρία.


χρυση αυγηχρυση αυγη




Ο καταιγισμός των αποκαλύψεων για τη δράση της Χρυσής Αυγής μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν φαίνεται να αφήνει και πολλά περιθώρια για μια στοιχειώδη αυτοκριτική όσων άφησαν (ή και συνέδραμαν) το ναζιστικό φίδι να βγει από το αυγό του τα τελευταία χρόνια. Η όψιμη προσχώρηση στον διακηρυκτικό αντιφασισμό ακόμη κι εκείνων των ΜΜΕ που στις παραμονές των περσινών εκλογών αβάνταραν ανοιχτά την οργάνωση, είτε διαφημίζοντας το «κοινωνικό έργο» των «προσκόπων» της («Πρώτο Θέμα» 1.4.2012) είτε με τίτλους όπως «Ευτυχώς που ήρθε η Χρυσή Αυγή» («Τα Νέα» 4.2.2012), σίγουρα δεν διευκολύνει τον αναστοχασμό πάνω στις διαδικασίες που μετέτρεψαν μια περιθωριακή συμμορία σε μαζικό σχηματισμό. Ο ίδιος ο χαρακτήρας τής υπό εξέλιξη εκκαθάρισης, ως τακτοποίηση λογαριασμών στο εσωτερικό της δεξιάς «πολυκατοικίας», λειτουργεί άλλωστε ανασχετικά για μια τέτοια κριτική προσέγγιση.

χρυση αυγηΗ εκκαθάριση πρέπει φυσικά να υποστηριχτεί με κάθε τρόπο, με διαρκή άσκηση πίεσης για την πληρέστερη δυνατή απαλλαγή του κρατικού μηχανισμού από τους θύλακες που υπέθαλπαν τη ναζιστική βία και καλλιεργούσαν το έδαφος για την επερχόμενη «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών».

Από την άλλη, καλό είναι να υπενθυμίζεται στους όψιμους αντιφασίστες των μίντια πώς ακριβώς αντιμετώπισαν ώς τώρα όχι μόνο τη δράση της Χρυσής Αυγής, αλλά και τις αντιδράσεις του αντιρατσιστικού κινήματος – κυρίως αυτές. Γιατί, σε μια σειρά κρίσιμα περιστατικά, τα ΜΜΕ ήταν αυτά που εφάρμοσαν πρώτα το διαβόητο θεώρημα των «δύο άκρων», εξομοιώνοντας απροκάλυπτα ναζί κι αντιφασίστες και παρουσιάζοντας τη Χ.Α. σαν τον λιγότερο προβληματικό πόλο μιας «ιδιωτικής» αντιπαράθεσης.

χρυση αυγηΚαθοριστικός αποδεικνύεται εδώ ο ρόλος της ΕΛ.ΑΣ. και των παράλληλων διασυνδέσεών της με τα ΜΜΕ και τη Χ.Α.: αναπαράγοντας άκριτα τους εκάστοτε ισχυρισμούς της αστυνομίας, τα περισσότερα μέσα παραπλανούσαν συστηματικά το κοινό, τόσο για τη φύση της ναζιστικής οργάνωσης όσο και για τη βασιμότητα των αντιφασιστικών κινητοποιήσεων.

Εξίσου καθοριστική αποδεικνύεται η απουσία ενασχόλησης των περισσότερων ΜΜΕ με την υπόγεια δράση των χρυσαυγιτών (η βία των οποίων -σε αντίθεση με τα θεαματικά μπάχαλα μιας μερίδας αντιφασιστών- ασκούνταν κατά κανόνα στα μουλωχτά και ανώνυμα), αλλά και η απροθυμία τους να αντιπαρατεθούν επί της ουσίας με το μείγμα ρατσισμού κι εθνικισμού που συγκροτούσε την «επιχειρηματολογία» των εγχώριων ναζί.

Στη σκιά του συλλαλητηρίου

Η πρώτη δημόσια «δυναμική» εμφάνιση της Χρυσής Αυγής έγινε στο περιθώριο του πάνδημου συλλαλητηρίου της 10.12.1992 για το «Σκοπιανό». Με πλάτη τα συγκεντρωμένα πλήθη, μερικές δεκάδες ναζί επιτέθηκαν στην ΑΣΟΕΕ, κατειλημμένη τότε λόγω του «νόμου Σουφλιά», επιχείρησαν να πυρπολήσουν την κατάληψη στέγης στη Λέλας Καραγιάννη κι έστειλαν στο νοσοκομείο δύο αριστερούς φοιτητές με αντισυμβατική εμφάνιση που βρέθηκαν στον δρόμο τους. Υστερα από υπόδειξη περιοίκων, αστυνομικοί συνέλαβαν 9 χρυσαυγίτες με ασπίδες και ρόπαλα ανά χείρας, τους μετέφεραν στο Α.Τ. Κυψέλης και… τους άφησαν ελεύθερους, δίχως καν να κρατήσουν τα στοιχεία τους!

Ο Τύπος των ημερών στιγμάτισε μεν (στα ψιλά) την «αμαύρωση» του συλλαλητηρίου, απέφυγε όμως προσεκτικά οποιαδήποτε κριτική στη στάση της ΕΛ.ΑΣ. Η τελευταία κάλυψε απ’ την πλευρά της πλήρως τη ναζιστική οργάνωση, αποδίδοντας τα επεισόδια σε «αναρχικούς» και δικαιολογώντας έμμεσα ακόμη και την επίθεση στην ΑΣΟΕΕ: «Η σχολή», διαβάζουμε στη «Μεσημβρινή» της επομένης, «είχε μέσα φοιτητές που, σύμφωνα με την Αστυνομία, καλούσαν τον κόσμο από τα μεγάφωνα να μην πάει στη συγκέντρωση». Η Χ.Α. ανέλαβε πάλι διακριτικά την ευθύνη, ανακοινώνοντας ότι τα μέλη της «δεν συνεπλάκησαν με κανέναν ανύποπτο και κανέναν διαδηλωτή παρά μόνο με οργανωμένα αντεθνικά στοιχεία». Με εξαίρεση την (τότε) «Ελευθεροτυπία», εφημερίδες και κανάλια θεώρησαν απόλυτα φυσιολογικό το γεγονός ότι ο μόνος από τους προσαχθέντες που οδηγήθηκε στο δικαστήριο (και καταδικάστηκε σε δωδεκάμηνη φυλάκιση για «πρόκληση των πολιτών σε διχόνοια») ήταν ένας μαθητής που μοίραζε προκηρύξεις με το «αντεθνικό» σύνθημα «Μην καταναλώνεις εθνικισμό».

Ολα τα βασικά στοιχεία της αστυνομοδημοσιογραφικής διαπλοκής που υπέθαλψε τη Χ.Α. ήταν ήδη παρόντα: η συνειδητή κάλυψη των ταγμάτων εφόδου από τον αστυνομικό μηχανισμό, η απουσία κριτικής των ΜΜΕ γι’ αυτή την παρακρατική σύμπραξη και η εκ μέρους τους σιωπηρή αποδοχή της διακριτικής μεταχείρισης φασιστών κι αντιφασιστών.

Η επιδρομή στο Πάντειο

Μια δεκαετία αργότερα, το νερό είχε πλέον κυλήσει στο αυλάκι και οι σχέσεις στοργής μπορούσαν να εκδηλωθούν ανοιχτά στο ανώτατο υπηρεσιακό επίπεδο. Στις 13 Απριλίου 2006, φοιτητές του Παντείου εντόπισαν έναν νεαρό να καραδοκεί έξω από το αντιεξουσιαστικό στέκι της σχολής. Το τελευταίο είχε πρόσφατα χτυπηθεί από «αγνώστους», μετά την αναγραφή απειλητικών συνθημάτων με την υπογραφή της οργάνωσης («Κουίζ ΧΑ: ποιο αναρχικό στέκι θα δεχθεί επίθεση σε 22 ημέρες;»). Οταν τον πλησίασαν, αυτός τράβηξε πιστόλι, αλλά αφοπλίστηκε. Πιστεύοντας πως είναι ασφαλίτης που παραβίασε το άσυλο, οι φοιτητές τον μετέφεραν στην πρυτανεία. Εκεί αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για πρωτοετή της Κοινωνιολογίας, γιο πρόσφατα αποστρατευθέντος αστυνομικού διευθυντή και τακτικό αρθρογράφο της «Χρυσής Αυγής». Παρουσία του πρύτανη κι άλλων καθηγητών επιχείρησε να τραβήξει και δεύτερο πιστόλι. Προτού η σύγκλητος αποφασίσει για τα περαιτέρω, η σχολή δέχτηκε επίθεση 20-30 χρυσαυγιτών με κράνη και φόρμες γυμναστηρίου. Εσπασαν την πόρτα της παλιάς πρυτανείας, θρυμμάτισαν τα τζάμια της βιβλιοθήκης, χτύπησαν κάμποσους φοιτητές με καδρόνια και μαχαίρωσαν τρεις απ’ αυτούς – δύο αγόρια και μία κοπέλα. Παρόλο που ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονταν σε ελάχιστη απόσταση από τα τεκταινόμενα, λόγω του γειτονικού κτιρίου της Γενικής Γραμματείας Τύπου, οι επιδρομείς έφυγαν παντελώς ανενόχλητοι. Αμέσως μετά, τα ΜΑΤ περικύκλωσαν με τη σειρά τους το κτίριο, σε μια οφθαλμοφανή -πλην άκαρπη- προσπάθεια πρόκλησης επεισοδίων.

Παρά το γεγονός ότι, όπως διαπιστώσαμε αυτοπροσώπως, οι αντιδράσεις των πιο θερμόαιμων φοιτητών περιορίστηκαν στο τελετουργικό κάψιμο κάποιων σκουπιδιών, η ΕΛ.ΑΣ. «έσπρωξε» στα ΜΜΕ σημεία και τέρατα. «Οι συμπλοκές μεταξύ ακροδεξιών και ακροαριστερών νεαρών συνεχίζονταν ως αργά το απόγευμα στον χώρο του πανεπιστημίου, αλλά και στους γύρω δρόμους», διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο «Βήμα» της επομένης. «Τρεις φοιτητές τραυματίστηκαν από επιθέσεις εναντίον τους με μαχαίρια και μεταφέρθηκαν στον “Ευαγγελισμό”, όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και δύο από αυτούς επέστρεψαν στα σπίτια τους. Ο τρίτος προσήχθη στην Ασφάλεια επειδή αρνήθηκε να δώσει κατάθεση στους εκπροσώπους των διωκτικών αρχών». Αδιευκρίνιστο ποιοι μαχαίρωσαν και ποιοι μαχαιρώθηκαν στις «πολύωρες συμπλοκές», αποσιώπηση της «λεπτομέρειας» ότι ο τραυματίας που οδηγήθηκε αιμόφυρτος από το νοσοκομείο στη ΓΑΔΑ (επειδή αρνούνταν να καταθέσει για τη δική του πολιτική του ένταξη) δεν ήταν κάποιος εξωπανεπιστημιακός ταραξίας αλλά φοιτητής του Παντείου και μέλος της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η «Καθημερινή» διαπίστωσε πάλι εκ του μακρόθεν πως «οι καταληψίες [δηλαδή οι φοιτητές] έστησαν οδοφράγματα στην οδό Συγγρού και κατά διαστήματα πετούσαν από τον χώρο του ιδρύματος βόμβες μολότωφ» – συμβάντα απολύτως φανταστικά, προϊόντα γόνιμης αστυνομικής φαντασίας. Ρίψη μολότοφ «κατά διαστήματα» είδαν επίσης (από τα γραφεία τους) ο «Ελεύθερος Τύπος» και το «Εθνος», ενώ τα «Νέα» έκαναν λόγο για «9ωρη συμπλοκή αναρχικών με ακροδεξιούς», κατά την οποία «βγήκαν μαχαίρια και πιστόλια», απροσδιόριστο από ποιους. Αναπαράγοντας άκριτα τις «πληροφορίες» της ΕΛ.ΑΣ., χωρίς διασταύρωση από το πανεπιστήμιο, τα περισσότερα ΜΜΕ ισχυρίστηκαν ότι το Πάντειο τελούσε υπό κατάληψη από αναρχικούς, επειδή ο πρύτανης είχε αρνηθεί να τους παραχωρήσει χώρο για ένα… «πάρτι». Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο κι όλες οι υπηρεσίες του λειτουργούσαν κανονικά. Μια συμβολική κατάληψη -όχι της σχολής, αλλά της πρυτανείας- είχε πραγματοποιηθεί μια βδομάδα νωρίτερα από φοιτητές, επειδή ο πρύτανης είχε απαγορεύσει (όχι «πάρτι» αλλά) εκδήλωσή τους για τις εργασιακές σχέσεις. Αυτό προφανώς βρήκε η ΕΛ.ΑΣ. στους φακέλους της και φρόντισε να το τροποποιήσει κατάλληλα για την περίσταση, ώστε να δώσει ένα χεράκι στον γιο του συναδέλφου και τους φίλους του.

Ακόμα και η ίδια η επιδρομή αμφισβητήθηκε ευθέως από την αστυνομία. «Αξιωματικοί δεν δίστασαν να πουν ακόμη και ότι τα επεισόδια ήταν στημένα, για να φανεί ότι υπήρξε επίθεση από ακροδεξιούς!» διαβάζουμε στο «Εθνος» της επομένης. «Οπως δήλωσε ο αττικάρχης Ασημάκης Γκόλφης, “δυο ώρες πριν τα μαχαιρώματα υπήρχαν έξι διμοιρίες έξω από το Πάντειο και δεν πέρασαν ομάδες ακροδεξιών μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο”». Προς την αστυνομική συντάκτρια της «Ελευθεροτυπίας», ο ίδιος ξεκαθάρισε πως ούτε ο πιστολέρο επρόκειτο να διωχθεί, με το επιχείρημα ότι «τα όπλα τού τα έβαλαν».

Μαχαιροβγάλτες με κάλυψη

χρυση αυγηΕχοντας διασφαλίσει τέτοιες πλάτες, η ναζιστική βία εντάθηκε μέσα στο επόμενο διάστημα. Μεταξύ Ιουλίου 2007 και Ιανουαρίου 2008 καταγράφηκαν 17 τουλάχιστον επιθέσεις, με θύματα δεκάδες Ελληνες και μετανάστες. Ως απάντηση σ’ αυτή την κλιμάκωση, συνδικαλιστικές κι αντιρατσιστικές οργανώσεις συγκάλεσαν αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 2 Φεβρουαρίου 2008, ταυτόχρονα με την ετήσια κεντρική πολιτική εκδήλωση των χρυσαυγιτών για την «εθνική προδοσία» των Ιμίων. Ομιλητές θα ήταν ο Μανώλης Γλέζος και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Περικλής Κοροβέσης. Πριν από την έναρξή του, ομάδα αντιεξουσιαστών βάδισε προς τη συγκέντρωση της Χ.Α. και ήρθε αντιμέτωπη με τα ΜΑΤ. Μέσα από τις γραμμές των τελευταίων ξεπήδησαν ωστόσο κρανοφόροι και ροπαλοφόροι χρυσαυγίτες, κραδαίνοντας τα γνωστά γαλανόλευκα στειλιάρια, αλλά και στιλέτα. Δύο αντιφασίστες έπεσαν μαχαιρωμένοι στο οδόστρωμα, οι δε θύτες επέστρεψαν ανενόχλητοι στις γραμμές της αστυνομίας. Σε αντίθεση με άλλα χτυπήματα, το μεσημεριάτικο αυτό έγκλημα καταγράφηκε από τις κάμερες, με αποτέλεσμα να εγερθεί δημόσια το ζήτημα της στρατιωτικής σύμπραξης της ΕΛ.ΑΣ. με τις ομάδες κρούσης των ναζί. Από τα περισσότερα ΜΜΕ, βασική είδηση δεν θεωρήθηκε ωστόσο το μαχαίρωμα δύο ανθρώπων με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, αλλά τα μικροεπεισόδια που ακολούθησαν ανάμεσα σε αντιεξουσιαστές και τα ΜΑΤ.

Χαρακτηριστικό δείγμα, η κάλυψη των γεγονότων από το «ψύχραιμο» βραδινό δελτίο της κρατικής ΝΕΤ:

Παρουσιάστρια (Π. Γαβρά): «Σ’ αυτό το σημείο, κυρίες και κύριοι, να παρακολουθήσουμε το βίντεο με τα επεισόδια μεταξύ ακροδεξιών και αντιεξουσιαστών, με αφορμή τη συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής για τη σημερινή επέτειο των Ιμίων. Είναι τα επεισόδια που μετέτρεψαν νωρίτερα σήμερα, από το πρωί μέχρι και το μεσημέρι, σε πεδίο μάχης το κέντρο της Αθήνας».

Ρεπόρτερ (Ντ. Κουτροκόη): «Μολότοφ, πέτρες, σίδερα, ξύλα και πριόνια. Με αυτά τα όπλα, κρυμμένοι πίσω από κράνη και κουκούλες, οι γνωστοί-άγνωστοι καίνε το κέντρο της Αθήνας. Στήνουν πύρινα οδοφράγματα στις οδούς Πανεπιστημίου και Σίνα. Επιτίθενται κατά των αστυνομικών. Τα ΜΑΤ απαντούν με δακρυγόνα, κάνουν έφοδο για να απομακρύνουν τους κουκουλοφόρους. Δύο άτομα κατεβάζουν την ελληνική σημαία από το Πανεπιστήμιο. Σπάνε κάμερες και τις εκσφενδονίζουν».

Ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή των (όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακών) οδοφραγμάτων από άλλο ρεπόρτερ και η αφηγήτρια συνεχίζει: «Λίγο νωρίτερα οι αντιεξουσιαστές συγκρούονταν με μέλη της Χρυσής Αυγής που είχαν προγραμματίσει πορεία για τα 12 χρόνια από την κρίση στα Ιμια. Από τα ξύλα και τις πέτρες ένα άτομο πέφτει αιμόφυρτο. Τέσσερα άτομα τραυματίζονται συνολικά. Μεταφέρονται στον “Ευαγγελισμό”. Ο ένας υποβάλλεται σε επέμβαση. Η μαχαιριά διαπέρασε τη σπλήνα του».

Λέξη για το ποιος μαχαίρωσε ποιον, πόσω μάλλον για το γεγονός ότι οι μαχαιροβγάλτες όρμησαν μέσα από τις γραμμές της ΕΛ.ΑΣ. Για την τελική δε ερμηνεία των συμβάντων, το ρεπορτάζ έδωσε άλλωστε τον λόγο στον… Παναγιώταρο.

Στον ΑΝΤ1, πάλι, ο παρουσιαστής Γιάννης Παπαδόπουλος αναπαρήγαγε τοις μετρητοίς έναν αμήχανο ισχυρισμό του αστυνομικού συνδικαλιστή Γ. Μακρή, για να βάλει στη θέση του τον εκπρόσωπο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ανδρέα Καρίτζη, όταν αυτός μίλησε για τα μαχαιρώματα:

Μακρής: «Μα, με μαχαίρι βρέθηκε κι αυτός που ήταν κάτω…»

Παπαδόπουλος: «Ακούτε τι λέει, κ. Καρίτζη; Ακούστε τι λέει ο κ. Μακρής. Και είναι γεγονός αυτό. Οτι μαχαίρια είχαν και οι άλλοι…».

Πηγή της σχετικής (ανυπόστατης) «είδησης» αποτελούσε στην πραγματικότητα η ίδια η Χρυσή Αυγή και συγκεκριμένα ο Ηλίας Κασιδιάρης. Κατά την παρθενική εμφάνισή του στο βραδινό δελτίο του MEGA, ο τελευταίος υποστήριξε ανενδοίαστα ότι «τα μαχαίρια τα κρατούσαν Αλβανοί που είχαν παρεισφρήσει στις τάξεις των αναρχικών» κι όχι οι δικοί του, «αποκάλυψε» πως ο ένας από τους τραυματίες (τα ονόματα των οποίων δεν είχαν ανακοινωθεί) ήταν «σεσημασμένος αναρχικός» και ο δεύτερος «Αλβανός», επικαλέστηκε ως επιχείρημα όσα «έλεγαν οι μοτορόλες των διμοιριών των ΜΑΤ, είκοσι λεπτά πριν το επεισόδιο» κι απείλησε με «μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση» τους δημοσιογράφους αν αμφισβητήσουν τα λεγόμενά του. Ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση, οι τηλεπαρουσιαστές αποδείχθηκαν πάντως απροετοίμαστοι να αντικρούσουν τον ισχυρισμό των ναζί ότι ουδέποτε επιτίθενται σε πολιτικούς αντιπάλους τους, τρίβοντάς τους στη μούρη έναν κατάλογο με τις σχετικές καταγγελίες και δικαστικές αποφάσεις.

Σε διαφορετικό -αλλά εξίσου αποκαλυπτικό- επίπεδο κινήθηκε η έμμεση υποστήριξη προς το «ημέτερο άκρο» από εφημερίδες και αρθρογράφους της Δεξιάς. Ο Δημήτρης Ρίζος αποφάνθηκε λ.χ. ότι, σε αντίθεση με τους «αλητάμπουρες» αναρχικούς, «οι χρυσαυγίτες τουλάχιστον δεν καταστρέφουν, δεν καίνε» («Αδέσμευτος Τύπος» 4.2.2008). Ο κεντρικός αρθρογράφος της «Αυριανής» σύγκρινε τους αντιφασίστες διαδηλωτές με τους… παρακρατικούς της προδικτατορικής ΕΡΕ, ιεραρχώντας «τη βίαιη αποκόλληση της σημαίας» πάνω από τα μαχαιρώματα, ενώ στη «Βραδυνή» ο παλαίμαχος Αγαμέμνων Φαράκος κατήγγειλε όσους έδωσαν βήμα «στους φίλους και συνηγόρους των αετονύχηδων των Εξαρχείων», που «σπέρνουν κλίμα φοβίας» με όσα λένε περί συνεργασίας ΕΛ.ΑΣ. – χρυσαυγιτών.

Η συμπάθεια αυτή θα καλύψει ακόμη και επιδρομές σε αριστερά ή αντιεξουσιαστικά στέκια. Την 1.7.2008, ο «Αδέσμευτος Τύπος» πληροφορούσε π.χ. τους αναγνώστες του ότι «συμπλοκή μεταξύ ομάδων νεαρών σημειώθηκε χθες το βράδυ στα Πετράλωνα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ελαφρά δύο άτομα. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, συγκρούστηκαν αναρχικοί με ακροδεξιούς στη συμβολή των οδών Αριστοβούλου και Πιλάτου. Οι νεαροί πιάστηκαν στα χέρια και κατά τη διάρκεια της συμπλοκής τραυματίστηκαν ελαφρά δύο άτομα, ένας Ισπανός και ένας Ελληνας. Στο σημείο έφτασαν και δυνάμεις της Αστυνομίας, αλλά οι νεαροί είχαν ήδη εξαφανιστεί».

Στην πραγματικότητα δεν είχε γίνει καμιά «συμπλοκή». Μηχανοκίνητο τμήμα της Χ.Α. με μαχαίρια και σκεπάρνια εισέβαλε σε ημιυπόγειο στέκι την ώρα που γινόταν μάθημα Ισπανικών. Αυτοί που «είχαν ήδη εξαφανιστεί» ήταν όχι τα θύματα αλλά οι επιδρομείς – και πάλι, όχι όλοι: δύο απ’ αυτούς συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν για απόπειρα ανθρωποκτονιών κατά συρροή, χωρίς να έχουν ακόμη δικαστεί («Ιός» 21/9/2013).

Καλά και κακά «άκρα»

χρυση αυγηΟσα ακολούθησαν την τελευταία τετραετία είναι αρκετά πρόσφατα και λίγο-πολύ γνωστά σε όλους. Θα σταθούμε, ως εκ τούτου, σε τρία μόνο χαρακτηριστικά σημεία.

Το πρώτο είναι η αποσιώπηση από τις περισσότερες εφημερίδες και τα κανάλια της φωτογραφικά καταγεγραμμένης ρίψης μολότοφ από χρυσαυγίτες του Αγ. Παντελεήμονα, μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ, εναντίον αντιφασιστών διαδηλωτών (7.7.2009) – αυτόφωρο κακούργημα, βάσει του Ποινικού Κώδικα.

Το δεύτερο είναι η απουσία αντιδράσεων στην επίσημη συμμετοχή τάγματος εφόδου της Χ.Α., με κράνη, κουκούλες full-face και λοστάρια, στα ρατσιστικά επεισόδια της Πάτρας (21.5.2012). Ενώ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ καλούνταν να απολογηθούν για κάθε βίαιο επεισόδιο το οποίο συνέβαινε σε κάποια διαδήλωση, παρόμοια τηλεοπτική «ανάκριση» της Χ.Α. για την αποδεδειγμένη παραστρατιωτική δράση της κρίθηκε εντελώς περιττή.

Το τρίτο αφορά την ασχολίαστη αποδοχή των «εμφυλιοπολεμικών» διαθέσεων των χρυσαυγιτών και των οπαδών τους. Στο βραδινό δελτίο του Νίκου Ευαγγελάτου στον ΑΝΤ1 (10.6.2009), μια μέρα μετά το παραλίγο λιντσάρισμα ενός ντόπιου Ελληνα που πήγε το παιδί του να παίξει στη σφραγισμένη παιδική χαρά και της δικηγόρου του, Γιάννας Κούρτοβικ, τα γεγονότα ανέλαβε να εξηγήσει «ο κ. Δημήτρης Πιπίκιος, ένας απ’ τους κατοίκους της περιοχής που όλες αυτές τις μέρες βρίσκεται, θα ’λεγε κανείς, στην πρώτη γραμμή». Στις πρόσφατες ευρωεκλογές είχε πρωταγωνιστήσει στο τηλεοπτικό σποτάκι της Χ.Α., ευχαριστώντας τη για τη βοήθειά της προς «τους κατοίκους» της γειτονιάς, ενώ το 2012 κατέβηκε ως υποψήφιος του ΛΑΟΣ.

Πιπίκιος: «Μάλιστα, επειδή ενοχλεί την κυρία [Κούρτοβικ], λέω ότι είμαι και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Εφέδρων. Λοιπόν, εδώ πέρα η περιοχή είναι καζάνι που βράζει. Καζάνι που βράζει, γιατί; Επειδή κάποιοι άνθρωποι της Αριστεράς, της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς…»

Ο ρεπόρτερ (Νίκος Βαφειάδης) δείχνει να ξαφνιάζεται: «Είναι τώρα πολιτικό το θέμα; Ή είναι θέμα μεταξύ μεταναστών και κατοίκων; Τι συμβαίνει;»

Πιπίκιος: «Μισό λεπτάκι. Ποιος τους βάζει αυτούς; Ποιος τους έχει φέρει εδώ πέρα;»

Βαφειάδης: «Μα ποιος τους έφερε; Από το Αφγανιστάν;»

Πιπίκιος: «Οχι. Η Βίλα Αμαλίας τούς έφερε»

Ο Βαφειάδης κουνά καταφατικά το κεφάλι. Κάποιος από πίσω φωνάζει: «Και ο ΣΥΡΙΖΑ!»

Πιπίκιος: «Πανταχού παρών ο ΣΥΡΙΖΑ».

Αντίλογος από τους δημοσιογράφους δεν υπήρξε. Η εικόνα ήταν σαφής. Από τη μια, «οι κάτοικοι» –που, όπως τόνισε ο παρουσιαστής στην εκπομπή του το ίδιο βράδυ, κάνουν ό,τι θα έκανε κι ο ίδιος αν ήταν στη θέση τους. Από την άλλη, «οι κουκουλοφόροι» και κάποιοι αριστεροί με τις εμμονές τους. Εστω και ανομολόγητα, οι τηλεθεατές -ή μια μερίδα τους- καλούνταν να επιλέξουν το σωστό «άκρο».

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Ο συνήγορος του χρυσαυγίτη

Η πιο χαρακτηριστική διατύπωση της «θεωρίας των άκρων», προκειμένου να συγκαλυφθεί ένα έγκλημα της Χρυσής Αυγής και ταυτόχρονα να υποστηριχθεί μια κρατική πολιτική περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών, προέρχεται από τη γραφίδα του συμβούλου του πρωθυπουργού, Χρύσανθου Λαζαρίδη. Διατυπώθηκε πριν από εξίμισι χρόνια, με αφορμή την επιδρομή των χρυσαυγιτών στο Πάντειο που περιγράφουμε σε διπλανές στήλες. Σε άρθρο του στον «Ελεύθερο Τύπο» (22.4.2006), ο κ. Λαζαρίδης παραποιεί τα γεγονότα υιοθετώντας πλήρως την εκδοχή που πρόβαλε τότε γι’ αυτά η ναζιστική οργάνωση, εμφανίζοντας τον πιστολέρο χρυσαυγίτη -γιο απόστρατου αστυνομικού διευθυντή- σαν θύμα κι αποσιωπώντας πλήρως τα μαχαιρώματα φοιτητών από τους συντρόφους του.

«Την περασμένη εβδομάδα», γράφει ο κ. Λαζαρίδης, «έγιναν σοβαρά επεισόδια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο: Φοιτητές “συνέλαβαν” έναν ακροδεξιό πρωτοετή, ο οποίος έφερε πάνω του αεροβόλο, όπως ανακοινώθηκε. Στη συνέχεια άλλοι ακροδεξιοί προσπάθησαν να τον “απελευθερώσουν”, οπότε απειλήθηκε γενίκευση των ταραχών. Ο “αιχμάλωτος” ξυλοκοπήθηκε για τα καλά από αναρχικούς. Υστερα απελευθερώθηκε με τη μεσολάβηση των ψυχραιμοτέρων. Σοβαρότερα επεισόδια αποφεύχθηκαν μόνο διότι πλησίαζαν γιορτές και κανείς δεν ήθελε κλιμάκωση ταραχών στην αρχή των διακοπών…

Δεν θα μπούμε στη βλακώδη λογική “ποιος έφταιγε”. Ενας πρωτοετής που φέρει αγκυλωτούς σταυρούς και αεροβόλο όπλο είναι εξίσου ανόητος όπως και ένας αναρχικός συνομήλικός του, που φοράει κουκούλες και εκτοξεύει αυτοσχέδιες “μολότοφ”. Εξίσου φασιστοειδή είναι και τα δύο. Εξίσου παρασυρμένα παιδαρέλια. Εξίσου ολοκληρωτικές νοοτροπίες. Εξίσου ικανά να κάνουν κακό στον εαυτό τους και στους άλλους… [...]

Είναι παρανομία να κουβαλά κανείς αεροβόλα σε πανεπιστημιακούς χώρους. Είναι παρανομία να συλλαμβάνεται και να κρατείται από άτομα που δεν εκπροσωπούν καμία νόμιμη αρχή. Είναι ακόμη σοβαρότερη παρανομία να δέρνεται, κρατούμενος στα χέρια τους. Ολα αυτά αποτελούν αδικήματα σε άλλες χώρες. Στην Ελλάδα, βέβαια, ισχύουν “άλλα”… Δεν ισχύουν άλλοι νόμοι. Ισχύει παράλυση της νομιμότητας μέσα και γύρω από τα πανεπιστήμια. Οπου το “άσυλο” δεν προστατεύει τη διακίνηση των ιδεών, αλλά την παρανομία και τα κυκλώματα των ακραίων, που εξασκούνται σε ενέργειες βίας και εκφοβισμού. Τώρα όμως δημιουργείται νέα κατάσταση: το “άσυλο” αναδεικνύεται χώρος προνομιακής σύγκρουσης των ακραίων: των ακραίων φασιστών με τους ακραίους αναρχικούς. [...] Πλησιάζει ο καιρός που τα πανεπιστήμια θα γίνουν χώρος εκτεταμένων συγκρούσεων. Τα προχθεσινά γεγονότα ήταν προειδοποιητικό καμπανάκι. [...] Για την ώρα, η Ελλάδα δεν έχει πανεπιστήμια. Εχουν χώρους που τους λυμαίνονται διάφορες συμμορίες, ερυθρών και μαύρων “Χμερ”. Στα πανεπιστήμια, η “Εβδομάδα των παθών” κρατάει χρόνια. Καλή Ανάσταση…».

Εσκεμμένες ή μη, οι ανακρίβειες κι οι αποσιωπήσεις του νυν πρωθυπουργικού συμβούλου είναι κάτι παραπάνω από έκδηλες. Στην πραγματικότητα μολότοφ ΔΕΝ εκτοξεύθηκαν, οι «αναρχικοί» ήταν φοιτητές και ΔΕΝ φορούσαν κουκούλες, οι χρυσαυγίτες επιδρομείς ΔΕΝ ήταν φοιτητές ούτε δήλωσαν πως υπερασπίζονται οποιοδήποτε φοιτητικό άσυλο. Το σημαντικότερο: ο αρθρογράφος αποσιωπά πλήρως το μαχαίρωμα τριών φοιτητών, προβάλλοντας αποκλειστικά και μόνο την εικαζόμενη κακομεταχείριση του πιστολέρο, και μάλιστα αναπαράγοντας ένα σενάριο -περί «βασανισμού» του- που μόνο η Χρυσή Αυγή είχε προβάλει. Να υποθέσουμε πως η πληροφόρησή του προερχόταν από τους ίδιους εκείνους ακροδεξιούς κύκλους, βιβλία των οποίων προλόγιζε τα αμέσως προηγούμενα χρόνια;

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Διαβάστε
● Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ, «ΜΜΕ και το φαινόμενο του Nεοναζισμού» (Αθήνα 2013). Πρακτικά της ημερίδας που διοργανώθηκε την περασμένη άνοιξη, με τοποθετήσεις δημοσιογράφων όλου του πολιτικοϊδεολογικού φάσματος.

 Δείτε
● «The Cleaners», του Κωνσταντίνου Γεωργούση (2012). Το διάσημο πλέον ντοκιμαντέρ για τη Χρυσή Αυγή του Αγίου Παντελεήμονα. Η πρώτη προβολή του στην Αθήνα γίνεται την ερχόμενη Τετάρτη 2/10, στις 8 μ.μ., στο Γαλλικό Ινστιτούτο.

● «Χρυσή Αυγή για τη μάχη της Πάτρας» (http://shelby.tv/video/youtube/ai9Hk5icZw4/). Προπαγανδιστική ανάρτηση ενός τμήματος της εκπομπής του Νίκου Ευαγγελάτου στον ΣΚΑΪ, σχετικά με τη βίαιη πολιορκία του καταυλισμού μεταναστών της Πειραϊκής-Πατραϊκής από τους χρυσαυγίτες (21.5.2012). Ο γνωστός παρουσιαστής χαρακτηρίζει «σοβαρά επιχειρήματα» τις κραυγές του Κασιδιάρη για το μεταναστευτικό και προσπαθεί να τον πείσει για το ατελέσφορο των επεισοδίων, αφού «οι παράνομοι λαθρομετανάστες» μετακινούνται απλώς «μερικά τετράγωνα πιο κάτω» και -ελλείψει τελικής λύσης- «πάλι αύριο στην παραλία της Πάτρας θα κυκλοφορούν και θα τρομοκρατούνται οι άνθρωποι». Λιγότερο ριζοσπαστικός, ο βουλευτής της Χ.Α. αρκείται στη δήλωση πως «ήταν απαραίτητο να φτάσει η κατάσταση στα άκρα για να ανασάνει επιτέλους η πόλη».

● «100 ώρες του Μάη», των Δήμου Θέου και Φώτου Λαμπρινού (1963). Ντοκιμαντέρ για τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη από την παρακρατική συμμορία του ναζιστή δωσίλογου «Φον» Γιοσμά. Η προβολή της ταινίας απαγορεύτηκε από την προληπτική λογοκρισία της εποχής.

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς ios@efsyn.gr
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Γιατί Σαμαράς - Βενιζέλος αποκλείουν τις εκλογές.

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / FosPhotos
Με τη νομοθετική ρύθμιση που θα κατατεθεί στη Βουλή για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών από καταχρηστική παραίτηση βουλευτών της Χρυσής Αυγής θα επιβεβαιωθεί στην πράξη η απόφαση της κυβέρνησης να αποφύγει τις κάλπες στο άμεσο μέλλον. Της Αγγελικής Σπανού.

 Σε αυτή τη συμφωνία κατέληξαν οι Α. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος στη συνάντηση που είχαν στη Νέα Υόρκη, όταν ο πρωθυπουργός έφτασε και λίγο πριν επιστρέψει στην Αθήνα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Αυτή η διαβεβαίωση έχει ήδη δοθεί στους επικεφαλής του κλιμακίου της Τρόικας που μόλις έφυγαν από τη χώρα μας για να επιστρέψουν στα μέσα Οκτωβρίου, ενώ ανάλογα μηνύματα θα μεταφέρει στους συνομιλητές του στις ΗΠΑ ο πρωθυπουργός. 
Το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζει αυτή την απόφαση ως τεκμήριο εθνικής υπευθυνότητας της κυβέρνησης και εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι επιδιώκει την "πολιτική ανωμαλία" ζητώντας εκλογές εδώ και τώρα. Σήμερα και ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης τάχθηκε εναντίον της προσφυγής στις κάλπες, ενώ αντίθετα οι ΑΝΕΛ ζητούν εκλογές. 
Ο κλοιός σφίγγει διαρκώς γύρω από τη Χρυσή Αυγή σε όλα τα επίπεδα: Στο πολιτικό επίπεδο, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, αφού δρομολογείται η διακοπή της κρατικής επιχορήγησης της Χρυσής Αυγής και το πάγωμα των αποζημιώσεων για βουλευτές που προφυλακίζονται μετά από δίωξη για κακούργημα. Κυβερνητικές πηγές εξαίρουν τις πρωτοβουλίες του τελευταίου διαστήματος και καταγγέλλουν την αξιωματική αντιπολίτευση ότι δεν στρατεύεται στην εθνική προσπάθεια, αλλά επιχειρεί να δυναμιτίσει την πολιτική σταθερότητα. 
Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος δεν θέλει εκλογές, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, και οι πιστωτές τις θεωρούν αδιανότητες, ενόψει της συζήτησης που θα ξεκινήσει επισήμως το Νοέμβριο για τη νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. 

Τα πολιτικά κέρδη για τη ΝΔ από την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής είναι προφανή, αλλά το οικονομικό περιβάλλον είναι βαρύ και το οριακό προβάδισμα που ανέκτησε στις δημοκοπήσεις εύθραυστο. Το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να ανακάμψει και η προσπάθεια του Ευ. Βενιζέλου να μπει στο κάδρο της επιτυχίας με τη σημερινή συνέντευξη τύπου δεν είναι βέβαιο ότι θα αποδώσει. 
Η Τρόικα ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο του ελέγχου του προγράμματος προσαρμογής και τα θερμά μέτωπα έμειναν ανοιχτά: 
-Δεν έγινε αποδεκτό το αίτημα του υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για παράταση στην εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας για άλλους 12.500 υπαλλήλους το Δεκέμβριο. 
-Απορρίφθηκε η ελληνική πρόταση για την αναδιάρθρωση εν λειτουργία των ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΛΑΡΚΟ όπου απασχολούνται 2.200 εργαζόμενοι. 
-Δεν συμφωνήθηκε ότι θα περιληφθούν στις 4.000 απολύσεις που προβλέπονται μέχρι το τέλος του έτους οι 2.600 απολυμένοι της ΕΡΤ. 
-Σε εκκρεμότητα παραμένει και ο ενιαίος φόρος ακινήτων που θα ισχύσει το 2014, με αποτέλεσμα να μην είναι σαφές για τους πολίτες αν θα πληρώσουν περισσότερα ή λιγότερα. 
Και το σημαντικότερο: 
Η Τρόικα πριόνισε τα όνειρα της κυβέρνησης για ένα πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο θα μοιραστεί σε διάφορες ομάδες (χαμηλοσυνταξιούχοι, ένστολοι κατά προτεραιότητα. Το ποσό το οποίο "υπογράφουν" οι εκπρόσωποι των πιστωτών είναι μόλις 80 με 100 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο προφανώς δεν αρκεί για άσκηση επεκτατικών πολιτικών. 
Το επόμενο διάστημα οι φορολογούμενοι θα πάρουν τα εκκαθαριστικά που δεν έχουν φτάσει ακόμη σε όλους για το φόρο εισοδήματος, ενώ θα ενημερωθούν για τα τέλη κυκλοφορίας που θα έρθουν μαζί με το φόρο πολυτελείας για όσους έχουν αυτοκίνητα 2.000 κυβικών, ανεξαρτήτως της εμπορικής τους αξίας. Ερχονται αυξήσεις στα εισιτήρια στα ΜΜΜ, εισιτήριο 25 ευρώ για την εισαγωγή στο νοσοκομείο, πανάκριβο πετρέλαιο θέρμανσης για το χειμώνα. 
Ολο και περισσότεροι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις έναντι του κράτους, την ώρα που οι επιδόσεις του οικονομικού επιτελείου στην καταπολέμηση της μεγάλης φοροδιαφυγής είναι οικτρές. 
Με αυτά τα δεδομένα, οι ελπίδες για καλύτερες μέρες επαφίενται στις αποφάσεις των πιστωτών σχετικά με τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Ο πρωθυπουργός θα έχει αύριο συνάντηση με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ και αναμένεται να της ζητήσει συμβολή σε μια γενναία παρέμβαση για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Είναι, όμως, ήδη γνωστό στην Αθήνα ότι μόνο επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων και μείωση επιτοκίων αναμένεται, ένα "μίγμα" δηλαδή που δεν πρόκειται να θεραπεύσει την βαριά πάθηση.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κίνηση υψηλού ρίσκου το «τσάκισμα» της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής

Το να προσθέσει κανείς ένα ακόμη πολιτικά ορθό σχόλιο για τα γεγονότα με τη σύλληψη της ηγετικής ομάδας του κόμματος «Χρυσή Αυγή» όχι με την κατηγορία ότι διαδίδουν εγκληματικές πολιτικές ιδέες, όπως λ.χ. ο ναζισμός, αλλά ότι είναι μέλη μιας μη-πολιτικού χαρακτήρα κοινής εγκληματικής οργάνωσης με πολιτικό περίβλημα, είναι περιττό. Έχουν γραφεί αρκετά και θα γραφούν ακόμη περισσότερα.

Μέσα στον ενθουσιασμό για τον αποκεφαλισμό -ορισμένοι έγραψαν, απρεπώς, και για «ολοκαύτωμα» – της Χρυσής Αυγής, όμως, καλό είναι να μην ξεχνούμε ότι το «τσάκισμα» της ηγεσίας αυτού του κόμματος συνιστά μια υψηλού ρίσκου κυβερνητική πρωτοβουλία:εκδηλώθηκε πολύ αργά και μέσα σε συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία. Αυτό ενδέχεται να έχει δυσμενείς παρενέργειες.

Ακραία εθνικιστικά κόμματα υπάρχουν σε μια σειρά από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στη Γερμανία. Είναι γνωστό ότι η ακροδεξιά και ο εθνικισμός – πολιτικός και οικονομικός – βρίσκονται σε άνοδο σε όλη την Ευρώπη. Όχι μόνο και όχι πάντοτε εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης.

Ακόμη και στην Ελλάδα, που η οικονομική κρίση έχει μια από τις χειρότερες μορφές, αυτή δεν είναι η μόνη αιτία για την άνοδο του ακροδεξιού εθνικισμού με τη μορφή του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Οι παράγοντες του κόμματος αυτού θα έτριβαν τα μάτια τους όταν στις τελευταίες εκλογές πέτυχαν το απίστευτο για τις προσδοκίες τους ποσοστό του 7%.

Η αισιόδοξη ανάγνωση του (προσωρινού;) αποκεφαλισμού της Χρυσής Αυγής είναι η εξής: η Δημοκρατία στην Ελλάδα απέδειξε ότι λειτουργεί, είναι σε θέση να αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα τους εχθρούς της μέσω των θεσμών της Δικαιοσύνης και της καταστολής.

Η ερμηνεία αυτή ακούγεται λογική, αλλά έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που συνελήφθηκαν τα ηγετικά στελέχη του κόμματος. Διότι (υποτίθεται ότι) δεν συνελήφθησαν για τις αντιδημοκρατικές τους ιδέες (ναζιστική, φασιστική ιδεολογία που όντως είναι εχθρικές προς την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία), αλλά επειδή η Δικαιοσύνη θεώρησε, και μάλιστα ύστερα από κυβερνητική παρέμβαση, ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι συλληφθέντες πολιτικοί συνέστησαν και συντηρούσαν εγκληματική οργάνωση του κοινού ποινικού δικαίου. Το πιο πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο όπου το ελληνικό κράτος είχε κατατάξει πολιτικό κόμμα στις εγκληματικές οργανώσεις, ήταν η περίπτωση του ΚΚΕ στη δεκαετία του ’40. Χωρίς μεγάλη επιτυχία, όπως απέδειξε ο εμφύλιος.

Διότι έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο το αν αντιμετωπίζονται από τη συντεταγμένη πολιτεία περιπτώσεις οργανώσεων, π.χ. κομμάτων, των οποίων τα μέλη και οι οπαδοί ενθαρρύνουν ή και προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες, αλλά και το πότε και το πώς. Και στην περίπτωση της κρατικής δράσης εναντίον της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, ο τρόπος αντίδρασης του κράτους μπορεί να αποδειχθεί αντιπαραγωγικός για τους εξής λόγους:

Πρώτον, αφήνει ένα μεγάλο ερώτημα αναπάντητο: για ποιο λόγο, εφόσον οι ενδείξεις που έχουν οι αρχές για τα υποτιθέμενα (ακόμη δεν έχει αποδειχθεί στο δικαστήριο ότι έχουν τελεσθεί, συνεπώς υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι να έχουμε αμετάκλητη δικαστική απόφαση) εγκλήματα των συλληφθέντων βουλευτών αφορούν όχι μόνο πρόσφατα περιστατικά αλλά και παλαιότερα, το κράτος αποφάσισε να δράσει τώρα; Σε τι οφείλεται η καθυστέρηση δεκαετιών;

Το ερώτημα αυτό γεννά ένα δεύτερο: πόσο συγκυριακή και οπορτουνιστική θα φανεί για πολλούς η απόφαση για κρατική καταστολή τη συγκεκριμένη στιγμή, αν η κυβέρνηση αναπτύξει για τις επερχόμενες εκλογές τη θεωρία ότι οι μηχανισμοί δίωξης εναντίον της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής κινήθηκαν μετά από δική της πρωτοβουλία για την προάσπιση της Δημοκρατίας που κινδύνευε;

Τι θα γίνει, αν η κοινή γνώμη πιστέψει ότι όλη η ιστορία με την επίκληση της νομιμότητας σχετίζεται απλά με την επιθυμία της κυβέρνησης να απαλλαγεί από έναν ενοχλητικό πολιτικό αντίπαλο και όχι από την πραγματική προσήλωσή της στη νομιμότητα; Ποιες θα είναι οι συνέπειες από αυτή την υψηλού ρίσκου κίνηση της κυβέρνησης, αν αρκετοί πολίτες πιστέψουν ότι η αντιμετώπιση της έκνομης συμπεριφοράς πολιτικών είναι θέμα συγκυρίας και όχι ζήτημα αρχής;

Αφήνω έξω από τη συζήτηση το τρίτο ερώτημα που είναι τι θα γίνει αν μετά τη φάση της προφυλάκισης των βουλευτών, που μάλλον δεν θα είναι σύντομη αν ισχύει η θεωρία ότι η δεσπόζουσα αιχμή της κρατικής καταστολής εναντίον των στελεχών της ΧΑ είναι η απαλλαγή του κυβερνητικού συνασπισμού από έναν επικίνδυνο πολιτικό αντίπαλο που ροκανίζει τα ποσοστά των κυβερνητικών εταίρων καθιστώντας αναγκαίο μελλοντικά τον «μεγάλο συνασπισμό» με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι υπόδικοι δεν καταδικαστούν ή τουλάχιστον δεν καταδικαστούν για τα αδικήματα για τα οποία συνελήφθησαν;

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για την εκτίναξη των ποσοστών του διάδοχου εθνικιστικού κόμματος, αν τελικά δεν υπάρξει καταδικαστική απόφαση;

Η απόφαση της κυβέρνησης να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς δίωξης εναντίον ενός κόμματος χωρίς μεσολάβηση της Βουλής, ακόμη και αν υπάρχουν όχι απλώς ενδείξεις αλλά αποδείξεις ότι τα μέλη αυτά άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται σε εγκληματικές ενέργειες, είναι κίνηση υψηλού ρίσκου. Όχι μόνο για τα ποσοστά των κομμάτων που συγκροτούν σήμερα την κυβέρνηση και τα οποία ελπίζουν να ανταμειφθούν από τους πολίτες για την πράξη αυτή. Αλλά για την ίδια την ελληνική κοινωνία και την πολιτική της κουλτούρα. Για δύο λόγους:

Πρώτον, είναι ένα πράγμα να συλλαμβάνεις τα μέλη μιας εγκληματικής σπείρας που δεν έχουν κανένα πολιτικό πρόγραμμα ή τα μέλη μιας τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει μεν πολιτικό πρόγραμμα, αλλά δεν έχει εκλεγμένους βουλευτές, οπαδούς και ψηφοφόρους, και άλλο να συλλαμβάνεις την ηγεσία ενός κόμματος της Βουλής το οποίο έχουν ψηφίσει εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Αν οι αρχές διαθέτουν στοιχεία για την εγκληματική δράση των συλληφθέντων βουλευτών, όφειλαν να τα διαβιβάσουν στη Βουλή – όπως κάνουν με οποιοδήποτε άλλο κόμμα – για να αρθεί πρώτα η ασυλία τους και να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα.

Η υπαγωγή της φερόμενης ως έκνομης δράσης των συλληφθέντων βουλευτών στις διατάξεις του τρομοκρατικού νόμου κάνει μεν πιο γρήγορη τη διαδικασία, αλλά και πιο επικίνδυνη, επειδή δημιουργεί ένα δυσάρεστο προηγούμενο.

Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι ποιος θα το επικαλεστεί την επόμενη φορά και ποιος θα είναι τότε ο αποδέκτης του. Και μόνο αυτό το γεγονός δημιουργεί ήδη αρνητικό κλίμα για τη δημοκρατική ομαλότητα, κλίμα σύγκρουσης. Ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με τη θεωρία των (δύο ή περισσότερων) άκρων.

Τι θα γίνει μελλοντικά με τα κόμματα που στηρίζουν ρητά και συστηματικά τους «αγώνες» θιγομένων από τα κυβερνητικά μέτρα, όταν οι αγώνες αυτοί εκβάλλουν σε συμπεριφορές που ο εισαγγελέας έχει τη δυνατότητα να κατατάξει στα «κακουργήματα»;

Δεύτερον, ανεξάρτητα από την ιδεολογία των κεντρικών προσώπων και των μηχανισμών του κόμματος της Χρυσής Αυγής, τα σχετικά υψηλά ποσοστά που είχε μετά τις τελευταίες εκλογές δεν εξηγούνται από την ελκυστικότητα της εν λόγω ιδεολογίας για τους πραγματικούς και δυνητικούς ψηφοφόρους της. 

Αντιθέτως, φαίνεται ότι αρκετοί πολίτες αισθάνθηκαν προδομένοι από τους εταίρους του δικομματισμού, αλλά και απογοητευμένοι από την αδυναμία των υπόλοιπων κομμάτων να δημιουργήσουν ένα νέο μεταπολιτευτικό τοπίο. Και κυρίως: ζητούσαν εκδίκηση για αυτά που τους έχουν συμβεί και τα οποία απέδιδαν στα κυβερνητικά κόμματα και στην αδυναμία τους να διαχειριστούν την κρίση. Και βρήκαν στη Χρυσή Αυγή έναν φαντασιακό τιμωρό.

Αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών που δεν πιστεύουν στο ναζισμό και τον φασισμό, αλλά δεν θέλουν να ακούνε πλέον για τα κυβερνητικά κόμματα και θεωρούν ότι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τα υπόλοιπα, δεν μπορούν να συλληφθούν. Υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όσο θα υπάρχει και η πολυεπίπεδη κρίση: οικονομική, πολιτική, ηθική.

Η στάση υποταγής του πολίτη στη νομιμότητα, όταν η τελευταία σημαίνει πείνα και δυστυχία, δεν είναι δεδομένη. Δεν έχουν όλοι το ηθικό ανάστημα του Σωκράτη, ούτε πάσχουν από συλλογικό μαζοχισμό. Γι αυτό το να πιστεύει κανείς ότι θα μπορέσει να μετακινήσει αυτόν τον κόσμο προς τα κυβερνητικά κόμματα μέσω του στιγματισμού του κόμματος που ψήφισαν και της φυλάκισης της ηγεσίας, αλλά χωρίς να λύσει κανένα από τα προβλήματά του, είναι υπερβολικά αισιόδοξο σενάριο.

Μια άνοδος των ποσοστών των κυβερνητικών κομμάτων υπό τις παρούσες συνθήκες ασφυκτικής εξωτερικής πίεσης που προκαλεί κοινωνικά ερείπια, μοιάζει με πολιτικό θαύμα. Πιο πιθανή φαίνεται μια μεσοπρόθεσμη μεταμόρφωση της σημερινής βαλκανικής Χρυσής Αυγής σε ένα τυπικό εθνικιστικό κόμμα, σύμφωνα με τα πρότυπα της Γαλλίας, της Ολλανδίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας. 

Ενώ βραχυπρόθεσμα οι δυνητικοί οπαδοί της Χρυσής Αυγής είναι πιθανό να στραφούν σε «αντιμνημονιακά» κόμματα, και όχι στα κυβερνητικά. Αν το δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι «εχθροί της Δημοκρατίας ή αντιφασίστες», η Δεξιά δεν είναι βέβαιο ότι θα έχει το πλεονέκτημα. Όχι μόνο επειδή υπάρχουν σκελετοί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αλλά επειδή η παράδοση της Αριστεράς στον αντιφασιστικό λόγο είναι πιο ισχυρή.

Αν το δίλημμα είναι «νομιμοφροσύνη ή χάος», ο κυβερνητικός συνασπισμός ίσως τα πάει καλύτερα, αλλά κάτι πρέπει να κάνει και για τα άδεια στομάχια. Θα του αφήσουν, άραγε, οι δανειστές τα περιθώρια; Αμφιβάλλω.
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σε διαθεσιμότητα αστυνομικοί -φρουροί του Μιχαλολιάκου

Σε βάρος τους σχηματίστηκαν δικογραφίες για παράνομη κατοχή πυρομαχικών και συναφών αντικειμένων, τα οποία εμπίπτουν στη νομοθεσία περί όπλων.


Τρεις αστυνομικοί (δύο αρχιφύλακες κι ένας αστυφύλακας) τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, με αποφάσεις του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας. Σε βάρος τους σχηματίστηκαν δικογραφίες για παράνομη κατοχή πυρομαχικών και συναφών αντικειμένων, τα οποία εμπίπτουν στη νομοθεσία περί όπλων. Οι τρεις αστυνομικοί είχαν διατεθεί ως φρουροί σε βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
Πιο συγκεκριμένα, ο 41χρονος αρχιφύλακας που υπηρετεί στον Βόλο ήταν φρουρός του βουλευτή Ηλιόπουλου, μέχρι το καλοκαίρι. Παράλληλα, ο 29χρονος αστυφύλακας και ο 40χρονος αρχιφύλακας ήταν φρουροί του γενικού γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου (ο ένας πρώην, ενώ ο άλλος μέχρι σήμερα).
Ταυτόχρονα, έπειτα από έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στα σπίτια τους από τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, τις προηγούμενες ημέρες, βρέθηκαν:
Στο σπίτι 29χρονου αστυφύλακα, που υπηρετεί στην Αττική, βρέθηκε και κατασχέθηκε μεταλλική σιδερογροθιά, στο σπίτι 41χρονου αρχιφύλακα, που υπηρετεί στο Βόλο, αεροβόλο όπλο και 160 μεταλλικά σφαιρίδια και στο σπίτι 40χρονου αρχιφύλακα, που υπηρετεί στην Αττική, επίσης, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 121 φυσίγγια διαμετρήματος 45 mm , 15 φυσίγγια διαμετρήματος 32 mm , 8 φυσίγγια διαμετρήματος 38 mm, σπρέι πιπεριού, 4 κροτίδες και ξύλινη αστυνομική ράβδος.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στις κατά τόπους εισαγγελικές αρχές και παράλληλα διατάχθηκε σε βάρος τους Ένορκη Διοικητική Εξέταση.
Πηγη efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τα νέα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ



Η θεωρία των δύο άκρων έγινε μία μπαλίτσα από χαρτί και πάει να βρει τη Χρυσή Αυγή στο καλάθι των αχρήστων. Ακόμα και αν κάποιος έχει διάθεση να την αναπτύξει, αδυνατεί να την τεκμηριώσει ρεαλιστικά. Δεν μπορείς από τη μία να έχεις επαγγελματίες δολοφόνους και από την άλλη τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ακόμα και αν στις παρυφές της κοινοβουλευτικής Αριστεράς φύονται σχήματα που υιοθετούν βίαιο κώδικα, είναι δύσκολη η αντιστοίχισή τους με τα οργανωμένα μαύρα τάγματα.
Τέλος πάντων, ακόμα κι αν διαφωνούμε εδώ, η ουσία αφαιρεί τη θεωρία των δύο άκρων από το τραπέζι της συζήτησης. Και αυτό είναι ένα εξαιρετικό νέο για τον ΣΥΡΙΖΑ και το συστημικό πρόσωπο που οφείλει να ενισχύσει για να απευθυνθεί στους νοικοκυραίους-χωρίς αυτούς στο Μαξίμου πας μόνο για επίσκεψη.
Το κακό νέο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η εξάρθρωση της ακροδεξιάς έγινε από την ίδια τη Δεξιά. Κοινώς είναι αμήχανο να σκάβεις χαρακώματα απέναντι στο «μακρύ χέρι του συστήματος» και να εμφανίζεται το ίδιο το σύστημα αποφασισμένο να κόψει το χέρι. Εσύ μετά πρέπει να πάρεις θέση μέσα από αρκετές παύσεις και μερικές κωλοτούμπες.
Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανέναν λόγο να αναλώνεται σε ετυμηγορίες και πολιτικά συμπεράσματα συνεδριακού χαρακτήρα. Και ας παραδεχθεί, επιτέλους, ότι η ακροδεξιά συντήρηση έχει ισχυρά ερείσματα στο εκλογικό σώμα-εν ανάγκη ο Αλέξης ας προσθέτει αστερίσκους όταν απευθύνεται «στον λαό μας που ξέρει». Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει πλέον την ευκαιρία να εμφανιστεί, χωρίς προσχήματα, ως αυτό που οφείλει να είναι: ένας παράγοντας του συστήματος, που μεταφέρει και αντίρροπες δυνάμεις, ως συστατικά προόδου. Η antifa διαλεκτική θα είναι πλέον κατάλληλη για τα ντουβάρια και το twitter, όχι για την κεντρική σκηνή. Και επειδή τα μνημόνια τελειώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να περιγράψει εκ νέου τον αντίπαλό του, να διατυπώσει από την αρχή τα συνθήματά του. Αυτό είναι πρόβλημα, αλλά πρώτα είναι ευκαιρία.
Πηγη www.protagon.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τσίπρας: «Οι εκλογές θα είναι λύτρωση»

Στην προκειμένη περίπτωση της μνημονιακής ασφυξίας και της άρσης κυριαρχίας του λαού και της πατρίδας μας, οι εκλογές θα είναι απελευθέρωση, σωτηρία, τόνισε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης .


Με τη δήλωση ότι «οι εκλογές σε μια δημοκρατία δεν είναι κατάρα είναι ευλογία», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας απάντησε στις επικρίσεις που δέχεται από την κυβέρνηση σχετικά με το αίτημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για προσφυγή στις κάλπες, κατηγορώντας τον κ. Σαμαρά, ότι τελικά λέει όχι στην δημοκρατία.
Ο κ. Τσίπρας, μιλώντας στο φεστιβάλ της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ της Κυριακής, επανέφερε ακόμη πιο έντονα τη θέση του για εκλογές, τονίζοντας ότι «δεν είμαστε ανυπόμονοι εμείς να κυβερνήσουμε. Η Ελλάδα δε μπορεί άλλο να περιμένει να την κυβερνάν αυτοί που την οδήγησαν στη καταστροφή».
Ταυτόχρονα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επισήμανε ότι ο κ. Σαμαράς αναγκάστηκε σε αναδίπλωση και κινήθηκε για την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής, εξαιτίας της διεθνούς πίεσης, ενώ χαιρέτησε τις συλλήψεις της ηγετικής ομάδας του φασιστικού κόμματος.
Αναπτύσσοντας τις θέσεις του για το σκηνικό που δημιουργήθηκε τα τελευταία εικοσιτετράωρα, ο κ. Τσίπρας είπε ότι «η δολοφονία του Παύλου (Φύσσα) θα μείνει στην ιστορία, μαζί με αυτή του Πέτρουλα, του Λαμπράκη, του Τεμπονέρα» και πρόσθεσε ότι το αίμα του έγινε ποτάμι που έπνιξε το νεοναζιστικό εξάμβλωμα.
Μεγάλα συμφέροντα στήριξαν τη Χρυσή Αυγή
Στην μακρά επίθεσή του προς την κυβέρνηση, ο κ. Τσίπρας είπε ότι η οργή για τη Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, «είναι που έβαλε φωτιά στα μπατζάκια της κυβέρνησης που μέχρι χθες έκανε πως δε καταλαβαίνει και έψαχνε στους νεοναζί για μελλοντικές συνεργασίες. Επίσης, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα που χρηματοδότησαν, στήριξαν προπαγανδιστικά, εξωράισαν εξοργιστικά τη Χρυσή Αυγή, για να τη χρησιμοποιήσουν ως τάγμα μπράβων εναντίον του εργατικού κινήματος και της αριστεράς».
Αυτή η λαϊκή και διεθνής κατακραυγή, είπε ο κ. Τσίπρας, οδήγησε σε στροφή 180 μοιρών εκείνους που έβλεπαν το δέντρο της ταξικής και πολιτικής ιδιοτέλειας και δεν έβλεπαν το δάσος του εγκλήματος και ότι δεν άλλαξε μυαλά ο κος Σαμαράς και οι συνεργάτες του, αλλά αναγκάστηκαν σε αναδίπλωση και σε αλλαγή στρατηγικής.
Το μαχαίρι να μπει στο κόκαλο
Χαιρετίζοντας την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι είναι μια μεγάλη νίκη της δημοκρατίας, νίκη του αντιφασιστικού κινήματος, νίκη της δημοκρατικής Ευρώπης, κάτι που όπως είπε, αποδεικνύει ότι οι αγώνες, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.
Στο σημείο αυτό, ο κ. Τσίπρας σημείωσε την ανάγκη η δικαιοσύνη να βάλει απερίσπαστη βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο. Να αποκαλυφθούν και να κοπούν οι δεσμοί του ναζιστικού παρακράτους με το κράτος. Να αποξηλωθούν οι Χρυσαυγήτικοι θύλακες στην αστυνομία, τον στρατό, την ΕΥΠ. Να καταργηθούν τα στεγανά στην Ελληνική Αστυνομία. Να καθιερωθεί και να ενισχυθεί ο κοινοβουλευτικός έλεγχος της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και της ΕΥΠ. Να αποκαλυφθούν οι παράνομοι χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής.
Ο κ. Τσίπρας είπε ότι είναι ανάγκη να αναπτυχθεί ένα κίνημα για τη πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας, που δε μπορεί παρά να έχει στη πρώτη τη γραμμή τις νέες και τους νέους, αγόρια και κορίτσια, ώστε να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που γέννησαν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και να αλλάξει πορεία η χώρα.
«Σταθερότητα, δικαιοσύνη, εκλογές»
Στην επίσης μακρά απάντησή του στον πρωθυπουργό για τις εκλογές ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στα σημεία που έθιξε ο κ. Σαμαράς, δηλαδή στην ανάγκη για σταθερότητα, δικαιοσύνη και όχι προσφυγή στις κάλπες. Ο κ. Τσίπρας είπε ότι η σωστή θέση είναι «σταθερότητα , δικαιοσύνη, εκλογές» και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι ο κ. Σαμαράς μιλάει για ένα ειδικό καθεστώς δικαιοσύνης, για ένα ειδικό καθεστώς σταθερότητας, για ένα ειδικό καθεστώς δημοκρατίας.
Η δικαιοσύνη του κυρίου Σαμαρά «αντέχει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αντέχει τον περιορισμό ελευθεριών και δικαιωμάτων, αντέχει τον αυταρχισμό και την καταστολή, τα στρατόπεδα για μετανάστες, την ανοχή στους ναζί… Όλα τα αντέχει, αλλά δεν αντέχει τις εκλογές.»
Κατηγόρησε επίσης τον κ. Σαμαρά ότι η δικαιοσύνη του πρωθυπουργού και όσων εκπροσωπεί είναι με δυο λόγια η πιο μεγάλη, η πιο βάρβαρη, η πιο στυγνή αδικία εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων. Και η σταθερότητά τους είναι η αστάθεια της κοινωνίας, η διάλυση της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων, το αδιέξοδο για τους νέους και τις νέες της Ελλάδας και συμπλήρωσε:.
«Γι” αυτό λέει και όχι εκλογές. Όπως λέει και όχι διάλογος. Όχι δημόσια τηλεόραση. Όχι λειτουργία της βουλής. Όχι συνάντηση των αρχηγών. Όχι τελικά στην ίδια τη δημοκρατία.»
Απελευθέρωση οι εκλογές
Αναφερόμενος τέλος στο ενδεχόμενο επαναληπτικών εκλογών σε περίπτωση που το επιδιώξει η Χρυσή Αυγή, ο κ. Τσίπρας είπε ότι ο πρωθυπουργός μας λέει, ότι επειδή απείλησε με επαναληπτικές εκλογές το φίδι του ναζισμού, «πρέπει εμείς να σας αφήσουμε ήσυχους να υπογράψετε και το τρίτο μνημόνιο που υποσχεθήκατε στους δανειστές και να ζητάμε από το λαό να σωπάσει».
«Ε” λοιπόν όχι», είπε ο κ. Τσίπρας δεσμευόμενος ότι στην προκειμένη περίπτωση της μνημονιακής ασφυξίας και της άρσης κυριαρχίας του λαού και της πατρίδας μας, οι εκλογές, θα είναι λύτρωση, θα είναι απελευθέρωση, θα είναι σωτηρία.
Θα είναι η μεγάλη και σαρωτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, η νίκη του λαού μας που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο, από το δρόμο της μιζέριας, της ταπείνωσης και της καταστροφής, είπε ο κ. Τσίπρας κλείνοντας την ομιλία του.
Πηγη efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβαστε περισσοτερα............. »