Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Γιατί η ακροδεξιά έχει τόση άνοδο στην Ελλάδα;


Ο προβληματισμός για την ακροδεξιά στην Ελλάδα εντείνεται, στη σκιά των εξελίξεων στο θέμα της Χρυσής Αυγής. Έρευνα ελλήνων επιστημόνων με τίτλο «Χαρτογραφώντας θύλακες ακροδεξιού εξτρεμισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας στο ελληνικό κράτος» («Μapping ultra-right extremism, xenophobia and racism within the greek state apparatus») θεωρεί ότι το φαινόμενο έχει ρίζες και ερείσματα σε καίριους κρατικούς θεσμούς.

 «Πρόκειται για την πρώτη έρευνα που πραγματοποιείται με στόχευση σε μηχανισμούς που λειτουργούν μέσα στο κράτος, σε σχετική αυτονομία από αυτό και με πρόσχημα έναν ακραίο συντηρητισμό που φτάνει στα όρια του ακροδεξιού λόγου και πρακτικής», ανέφερε στην Deutsche Welle ο αναπληρωτής καθηγητής Θεωρίας του Κράτους και του Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρης Χριστόπουλος.

Μέσα από την καταγραφή περιστατικών, νομολογίας αλλά και δηλώσεων στον Τύπο, η έρευνα φωτίζει πτυχές της ανόδου της ακροδεξιάς, που είχαν αντιμετωπιστεί ως συγκυριακά ή περιθωριακά φαινόμενα, χωρίς να έχουν αποτελέσει αυτοτελές ως τώρα αντικείμενο επιστημονικής μελέτης.



Η μελέτη κινείται γύρω από τέσσερις άξονες: αστυνομία, δικαιοσύνη, στρατός, εκκλησία. Ως πλέον προβληματικός τομέας θεωρείται η αστυνομία, η οποία φέρει «ένα συγκεκριμένο ιστορικό φορτίο, που έχει ως περιεχόμενο την καταστολή (…) με αποτέλεσμα να είναι ο πιο εκτεθειμένος κρατικός μηχανισμός σε αυτού του είδους την ιδεολογία», εκτιμά ο έλληνας καθηγητής. Η έρευνα αναζητά τις ιστορικές ρίζες των ακροδεξιών τάσεων της αστυνομίας στον εμφύλιο, στις δεκαετίες του 1960 και 1970 αλλά και στη μεταπολίτευση. Έμφαση δίνεται στις τελευταίες δύο δεκαετίες, εστιάζοντας στις σχέσεις ειδικών τμημάτων της αστυνομίας, όπως των ομάδων ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΖΗΤΑ ή των ειδικών φρουρών και συνοριοφυλάκων, με τη Χρυσή Αυγή. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης αμφιλεγόμενοι χειρισμοί της αστυνομίας σε θέματα μεταναστών, ήδη από τη δεκαετία του 1990, μετά τη μαζική άφιξη αλβανών μεταναστών. Τα περιστατικά που καταγράφει η έρευνα καταδεικνύουν μία «εν λευκώ» εξουσιοδότηση στην αστυνομία να αντιμετωπίζει τους μετανάστες συλλήβδην ως εγκληματίες.

Πιο σύνθετη είναι η περίπτωση της δικαιοσύνης. Μολονότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δικαστές διαπνέονται γενικά από δημοκρατικά αισθήματα, εντούτοις ο Δ. Χριστόπουλος εκτιμά ότι κατά καιρούς «έχουν υπάρξει νησίδες μέσα στη δικαιοσύνη -ποινική, αστική και κυρίως διοικητική- όπου αναπαράγονται κρίσεις που παραπέμπουν σε έναν πολύ ακραίο συντηρητισμό». Η έρευνα καταγράφει αμφιλεγόμενες δικαστικές αποφάσεις που επιτρέπουν ρατσιστικές πρακτικές ιδίως έναντι μεταναστών, ανέχονται πρακτικές ευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας, αλλά και αποφάσεις που επιτρέπουν την εκφορά αντισημιτικού και νεοναζιστικού λόγου. Ως προς το σημείο αυτό εκτενής είναι η αναφορά στη δικαστική υπόθεση του Κωνσταντίνου Πλεύρη και του βιβλίου του «Εβραίοι. Όλη η αληθεια». Το επίμαχο βιβλίο, παρά το πρόδηλα αντισημιτικό και νεοναζιστικό του περιεχόμενο, θεωρήθηκε από τους δικαστές ως «επιστημονικό και ιστορικό». Η αθωωτική απόφαση του εφετείου (2009) για τον Κ. Πλεύρη στο πλαίσιο προστασίας της ελευθερίας της έκφρασης συγκεντρώνει μέχρι σήμερα έντονες αμφισβητήσεις.
Αναφορικά με το στρατό η μελέτη εκτιμά ότι πρόκειται για έναν θεσμό με μία επίσης φορτισμένη ιστορική κληρονομιά. Τα ερευνητικά πορίσματα δείχνουν όμως ότι, ακριβώς λόγω του ιδιαίτερου παρελθόντος, στο στρατό συναντάμε εν τέλει μία «πιο εδραιωμένη δημοκρατική κουλτούρα», σε αντίθεση με την αστυνομία, ιδίως μετά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις για τον εκδημοκρατισμό του και την εκκαθάριση των αυταρχικών καταλοίπων της δικτατορίας. Αυτό βέβαια, σημειώνει ο κ. Χριστόπουλος, δεν σημαίνει πως και στον στρατό δεν ανιχνεύονται «φωλιές ακροδεξιού εξτρεμισμού, ιδίως στους απόστρατους».

Τέλος, εκτενές είναι και το κεφάλαιο για την Εκκλησία. Όπως σχολιάζει ο κ. Χριστόπουλος, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Εκκλησία στην Ελλάδα «συμπεριλαμβάνεται στους κρατικούς μηχανισμούς και (...) λόγω της ιδιαίτερης θέσης που έχει στο ελληνικό πολίτευμα δεν αυτολογοκρίνεται». Για παράδειγμα, ο κ. Χριστόπουλος αναφέρει δηλώσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου κατά των ομοφυλόφιλων, καθώς και παλαιότερες αναφορές του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για τους Εβραίους με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο.

«Δεν υπάρχουν θύλακες αλλά μεμονωμένα περιστατικά»
Από την πλευρά ο γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπ. Δικαιοσύνης Γιώργος Σούρλας, σχολιάζοντας την έρευνα στην Deutsche Welle, υποστήριξε ότι πρόκειται για πορίσματα που σχετίζονται άμεσα με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θεωρώντας ωστόσο ότι είναι υπερβολή να γίνεται λόγος για «θύλακες ακροδεξιών» στους παραπάνω θεσμούς, χωρίς όμως να αποκλείει τις εξαιρέσεις. «Αυτό το φαινόμενο έχει εκλείψει, χωρίς όμως να μπορώ να αποκλείσω ότι υπήρχαν κάποιες μεμονωμένες, ατομικές περιπτώσεις», σχολίασε χαρακτηριστικά ο Γ. Σούρλας, καταδικάζοντας παράλληλα τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής. Ο κ. Σούρλας εκτιμά, ειδικότερα για την αστυνομία, ότι «θα ήταν άδικο να της προσάψουμε την κατηγορία ότι εκεί υπάρχουν τάσεις που δεν υπηρετούν τη συνταγματικότητα και τη νομιμότητα». Αντιστοίχως εκτιμά ότι και «η δικαιοσύνη λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα και κάνει το καθήκον της», ενώ τόνισε ότι δεν υπάρχουν δικαστές με «ολοκληρωτικές» τάσεις.
«Μπορεί να έχουν υπάρξει υπερβολές και παραλείψεις, πιστεύω όμως ότι οι δικαστές με αίσθημα ευθύνης, σεβόμενοι το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, προχωρούν και εμείς τους βοηθάμε στην κατεύθυνση αυτή», ανέφερε o Γ. Σούρλας, αποτιμώντας θετικά τις προσπάθειες που καταβάλλονται σε νομοθετικό και δικαστικό επίπεδο στο θέμα της Χρυσής Αυγής και την αντιμετώπιση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Αναζητώντας τα αίτια για την άνοδο της ακροδεξιάς

Η έρευνα για την ακροδεξιά στην Ελλάδα καταδεικνύει, σύμφωνα με τον Δ. Χριστόπουλο ότι η διατήρηση ακραία συντηρητικών στοιχείων μέσα στους θεσμούς του κράτους είναι υπαρκτή, αν και δεν αποτελεί «ελληνική πρωτοτυπία». «Το ιστορικό βάθος μαζί με τη συγκυρία, η οποία στην Ελλάδα της κρίσης διαλύει τους μηχανισμούς λογοδοσίας και ωθεί στα άκρα ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού κόσμου και της κοινής γνώμης προκαλούν ανησυχία», εκτιμά ο ίδιος.

 Την ίδια ανησυχία για την άνοδο της άκρας δεξιάς συμμερίζεται και ο Γ. Σούρλας, αν και διαφωνεί ότι σήμερα υπάρχουν «παράλληλες δομές» εντός της ελληνικής κρατικής μηχανής. Ο ίδιος εκτιμά ωστόσο, ότι όλα τα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» στην Ελλάδα και την Ευρώπη θα πρέπει να αναζητήσουν πιο προσεκτικά τα αίτια που ωθούν τους πολίτες προς την άκρα δεξιά.

Ο Δ. Χριστόπουλος, από την πλευρά του, θεωρεί πάντως πως μία από τις αιτίες για την άνοδο της ακροδεξιά είναι η «πολιτική συνταγή της λιτότητας», εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία ότι οι νέοι συσχετισμοί εντός ΕΕ ευνοούν την «πολιτική διαίρεση και τον ανταγωνισμό».


* Στην έρευνα συμμετείχαν εκτός από τον Δ. Χριστόπουλο και άλλοι πέντε νέοι ερευνητές, (Δημήτρης Κουσουρής, Δημοσθένης Παπαδάτος-Aναγνωστόπουλος, Κλειώ Παπαπαντολέων και Αλέξανδρος Σακελαρίου), καθένας εκ των οποίων μελέτησε έναν καίριο κρατικό θεσμό, ανιχνεύοντας σε αυτόν στοιχεία ακραίας συντηρητικής ιδεολογίας ή πρακτικών.

Πηγή: Deutsche Welle, Δήμητρα Κυρανούδη, υπεύθ. σύνταξης: Άρης Καλτιριμτζής ,www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η ήττα φέρνει αστάθεια στη ΝΔ



Οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας και αντιπροέδρου της ΝΔ Δημήτρη Αβραμόπουλου,με τις οποίες άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας του κόμματός του με τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις εκλογές, εφόσον δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία, ήταν ένα δυσάρεστο ξάφνιασμα για το Μέγαρο Μαξίμου. Το ίδιο ισχύει και για τη σύμφωνη γνώμη που εξέφρασε ηβουλευτής Α' Αθήνας Φωτεινή Πιπιλή. Το επιτελείο του πρωθυπουργού απέφυγε οποιοδήποτε σχόλιο, η γραμμή που δόθηκε ήταν να πέσει το θέμα, αλλά στο παρασκήνιο η κουβέντα ζωηρεύει.

Ο Δ. Αβραμόπουλος ανήκει στα πλέον μετριοπαθή στελέχη της ΝΔ, αναφέρεται συχνά στη σημασία της πολιτικής συναίνεσης, αποφεύγει τους οξείς τόνους απέναντι στην αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ είχε ανοιχτά διαφοροποιηθεί από τη θεωρία των δύο άκρων που υποστήριζε το Μέγαρο Μαξίμου. Είχε προκαλέσει την οργή της Χαριλάου Τρικούπη για τις αποστάσεις που κράτησε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το θέμα των υποβρυχίων στη Βουλή, ενώ ως υπουργός Εξωτερικών ενημέρωνε συστηματικά την Κουμουνδούρου προκαλώντας αντιδράσεις τόσο στη ΝΔ όσο και στο ΠΑΣΟΚ.
Η τελευταία παρέμβασή του είναι προφανές ότι ενοχλεί και το Μέγαρο Μαξίμου και τη Χαριλάου Τρικούπη, αφού το σενάριο μεγάλου συνασπισμού και η κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ εκ των πραγμάτων δεν περιλαμβάνει τις σημερινές ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Στη Συγγρού, άλλωστε, παρόλο που αποφεύγουν να εκπέμπουν δυσφορία, ακόμη δεν έχουν χωνέψει το μήνυμα Καραμανλή ότι δεν ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ο πρώην πρωθυπουργός με τον τρόπο αυτό αφαιρεί τη δυνατότητα της ΝΔ να προσελκύσει ψήφους των ΑΝΕΛ και ανεξάρτητων βουλευτών που προέρχονται από τη δεξιά για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 180 ψήφων που απαιτείται για την εκλογή ΠτΔ. Είναι γνωστό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαχωρίζει τη ΝΔ του Σαμαρά από τη ΝΔ του Καραμανλή. Είναι επίσης γνωστό ότι καραμανλικά στελέχη έχουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Για όλους αυτούς τους λόγους η εκ προοιμίου απομάκρυνση του Κώστα Καραμανλή από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για την εκλογή ΠτΔ θεωρείται ως βαριά πολιτική απόφαση. 
Την ώρα που το Μέγαρο Μαξίμου καλλιεργεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα στις σχέσεις με την αξιωματική αντιπολίτευση, σηκώνονται φωνές στο εσωτερικό της ΝΔ που προκρίνουν μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Και στο πλαίσιο αυτό η τελευταία παρέμβαση Αβραμόπουλου δεν αποτελεί παρέμβαση ρουτίνας.
Στη συνέντευξή του στην Realnews ο υπουργός Άμυνας απάντησε ως εξής στη σχετική ερώτηση:
«Μέσα στην προοπτική αυτή, και εφόσον ο λαός δεν θα έδινε την αυτοδυναμία σε ένα κόμμα, όλες οι επιλογές είναι θεμιτές. Κάτω βέβαια από όρους ειλικρινούς συνεργασίας και κατανόησης, με κοινό παρονομαστή το συμφέρον της Ελλάδος. Κανένας δεν περισσεύει σε μια τέτοια προσπάθεια όταν τοποθετείται εντός συνταγματικού τόξου» είπε, μεταξύ άλλων, ο Δ. Αβραμόπουλος ο οποίος τονίζει πως εκείνο που προέχει είναι η κυβερνητική σταθερότητα.
Από την πλευρά της, η βουλευτής της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή, μιλώντας στον ΒΗΜΑ FM, υποστήριξε πως ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να ενηλικιώνεται:
«Η ΝΔ διαχρονικά, επειδή είναι κυρίαρχη ιδεολογική παράταξη, μην ξεχνάτε, όταν υπήρξε ανάγκη, συνεργάστηκε με το ΚΚΕ. Επίσης, παρά το βάρος, συνεργαστήκαμε με το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει μια λογική προσέγγισης στην κατεύθυνση η χώρα να πάει καλά».
Αρνητικός στο ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης. Μιλώντας στον ΣΚΑΙ είπε ότι δεν θεωρεί ένα τέτοιο σενάριο πιθανό και εξήγησε ότι «θα έχουν μείνει δύο κόμματα στη Βουλή; Τα δυο κόμματα έχουν πολύ μεγάλες ιδεολογικές αποκλίσεις μεταξύ τους όσο και καλή διάθεση και να έχεις, που δεν νομίζω ότι υπάρχει... Με το ΠΑΣΟΚ είχαμε σύγκλιση σε μεγάλα ζητήματα». Ασκώντας κριτική στην πολιτική συμμαχιών της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε ότι «δεν είμαι καθόλου βέβαιος οτι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει ονόματα και διευθύνσεις μόνο για ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν ακουω καθαρή θέση συνεργασιών».
Το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού με τη συνεργασία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικό επίπεδο είναι αυτό που υποστηρίζουν εταίροι και πιστωτές πιστεύοντας ότι μόνο με πολιτική συναίνεση μπορεί να υπάρξει ελληνική έξοδος από την κρίση. Ο Αλέξης Τσίπρας, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής, είχε αφήσει εμμέσως ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υπο την προϋπόθεση αλλαγής ηγεσίας και πολιτικής: «Δεν μπορώ να προεξοφλήσω ότι στα κόμματα αυτά (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) δεν υπάρχουν και πρόσωπα ή δυνάμεις που δεν έχουν την ιδιοτέλεια και δεν φέρουν την ευθύνη των επιλογών των ηγεσιών τους. Ωστόσο σήμερα δεν πρωταγωνιστούν. Και ασφυκτιούν. Αν χειραφετηθούν από τις ηγεσίες τους, θα μπορούσαν ενδεχομένως να συμβάλουν στο μεγάλο και δύσκολο έργο της κοινωνικής σωτηρίας, το οποίο δεν θα είναι κομματικό σχέδιο αλλά εθνική υπόθεση».
Στη συνέχεια η Κουμουνδούρου έκλεισε κατηγορηματικά τη σεναριολογία που πυροδοτήθηκε λέγοντας ότι αυτή συζήτηση είναι προϊόν πολιτικής απελπισίας των συγκυβερνώντων κομμάτων.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΑΔΕΙΑφορούν για τον νόμο

Η Ελληνικός Χρυσός προχωρά με εντατικούς ρυθμούς στην κατασκευή του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές, χωρίς να διαθέτει οικοδομική άδεια (!), καταγγέλλουν με ντοκουμέντα οι κάτοικοι  Κοινή ακρόαση σήμερα ενώπιον της εισαγγελέως Πρωτοδικών Χαλκιδικής για το... αυθαίρετο.


Της Ντίνας Δασκαλοπούλου
«Αν ήταν αυθαίρετο με δυο δωμάτια, μια κουζίνα και μια αυλή -δικό μου και δικό σου δηλαδή- θα το είχαν ήδη γκρεμίσει. Αλλά είναι της “Ελντοράντο”. Οι χρυσοθήρες μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν». Οι Χαλκιδικιώτες βλέπουν καθημερινά να προχωρούν με εντατικούς ρυθμούς οι εργασίες της εταιρείας για το χτίσιμο του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές. Κι ενώ 29 συντοπίτες τους ετοιμάζονται να περάσουν απολογούμενοι το κατώφλι του ανακριτή, «το μεγαλύτερο και καταστροφικότερο αυθαίρετο της Ευρώπης προχωρά», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν και με βάση τα έγγραφα που παρουσιάζουν, για πρώτη φορά σήμερα μέσω της «Εφ.Συν.», η εταιρεία προχωρά στην κατασκευή, χωρίς να έχει καν οικοδομική άδεια! Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι κάτοικοι ζήτησαν από τον προϊστάμενο Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης να συγκαλέσει τις αρμόδιες υπηρεσίες. Ετσι, η εισαγγελέας πρωτοδικών Χαλκιδικής, στην οποία παραπέμφθηκε το αίτημα, καλεί σήμερα τους καταγγέλλοντες, την Επιθεώρηση Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας, τους επιθεωρητές περιβάλλοντος, το τμήμα Πολεοδομίας Δήμου Αριστοτέλη και την Ελληνικός Χρυσός σε κοινή ακρόαση.

Ολα ανάποδα

«Εδώ στη Χαλκιδική οι δείκτες του ρολογιού γυρίζουν αντίστροφα», τονίζει ο Γιάννης Βεργίνης από το Συντονιστικό. «Πρώτα γίνεται η εγκατάσταση του καυστήρα, των καλοριφέρ, της κουζίνας, των ηλεκτρολογικών. Μετά χτίζεται η οικοδομή. Ακολούθως χορηγείται η οικοδομική άδεια. Στο τέλος αποκτάται η πλήρης κυριότητα του οικοπέδου».

Πού στηρίζει το σκεπτικό του ο κύριος Βεργίνης; Επικαλείται έγγραφο του τμήματος Πολεοδομικού Σχεδιασμού της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικού και Χωροταξικού Σχεδιασμού της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που αναφέρει σαφώς ότι ο χώρος που διαθέτει η εταιρεία δεν πληροί τις προϋποθέσεις του οικοδομικού νόμου. Ετσι, η αρμόδια υπηρεσία στις 9 Ιουλίου 2013 απορρίπτει κι επιστρέφει τον φάκελο στην Ελληνικός Χρυσός. Οι δύο προϋποθέσεις που δεν πληρούνται είναι: δεν υπάρχει «γήπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο» (δηλαδή συνεχόμενη έκταση που αποτελεί αυτοτελές κι ενιαίο ακίνητο) και «πρόσωπο» 25 μέτρων σε κοινόχρηστο δρόμο.

Ακριβώς το ίδιο παράδειγμα θα χρησιμοποιήσει κι ο δικηγόρος Αλέξανδρος Αδαμίδης: «Χτίζουν το σπίτι κι αργότερα… θα ενεργήσουν για την έκδοση οικοδομικής άδειας! Πού αλλού γίνονται αυτά;» Και -κυρίως- πώς ακριβώς γίνονται; Ο κύριος Αδαμίδης εξηγεί: «Οι οικοδομικές εργασίες είχαν διακοπεί με σήμα της πολεοδομίας του Δήμου Αριστοτέλη. Ακολούθως, το ΣτΕ πέρσι επέτρεψε τη συνέχιση των οικοδομικών εργασιών αποκλειστικά και μόνο κατά το τμήμα που αφορά την εγκατάσταση ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού».

Κι όμως, «η εταιρεία χτίζει ένα ολόκληρο εργοστάσιο, για το οποίο απαιτείται ξεχωριστή οικοδομική άδεια», όπως εξηγεί ο κ. Αδαμίδης. «Οι εργασίες οικοδόμησης γίνονται ακριβώς στο σημείο που η τεχνική μελέτη προβλέπει το κυρίως εργοστάσιο εμπλουτισμού». «Η εταιρεία εξαπατά τη Δικαιοσύνη και περιφρονεί την Αστυνομία», μας λέει η βουλευτής Χαλκιδικής, Κατερίνα Ιγγλέζη. «Εμπαίζει τους δικαστές, με παραπλανητικά στοιχεία. Και περιγελά την Αστυνομία, όταν αρνείται να επιδείξει την οικοδομική άδεια -όπως οφείλουν όλοι σε έλεγχο. Φυσικά και δεν δείχνουν άδεια, αφού δεν έχουν!»…

Στον αέρα

Οικοδομική άδεια λοιπόν δεν υπάρχει, σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα. Και την… υποκαθιστά η άδεια για την εγκατάσταση μηχανολογικού εξοπλισμού. Αλλά κι αυτή… πάσχει. Ο κύριος Βεργίνης εξηγεί: «Στην άδεια εγκατάστασης αναφέρεται ότι προσκομίστηκε υπεύθυνη δήλωση του μελετητή, “σύμφωνα με την οποία [...] τηρήθηκαν οι όροι δόμησης της περιοχής του έργου”. Ωστόσο, το Τμήμα Πολεοδομίας του Δήμου Αριστοτέλη (28/3/2014) αναφέρει: “Η εν λόγω άδεια εγκατάστασης εμπλέκει πολεοδομικές διατάξεις, την τήρηση των οποίων ουδέποτε βεβαιώσαμε αρμοδίως”. Ετσι, λοιπόν, οικοδομείται μια τεράστια βιομηχανική μονάδα, χωρίς για το γήπεδο να υφίσταται η πλήρης ιδιοκτησία, χωρίς να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και χωρίς να έχει εκδώσει η αρμόδια Πολεοδομία καμία οικοδομική άδεια!».

Ωστόσο, ένα ένα τα εμπόδια αίρονται για την εταιρεία, όπως καταγγέλλει η Κ. Ιγγλέζη: «Οταν δεν υπάρχει νομοθεσία που να διευκολύνει την “Ελντοράντο”, η κυβέρνηση την κατασκευάζει: με φωτογραφική διάταξη σε σχέδιο νόμου που φέρνει άμεσα προς ψήφιση θα δίνει το δικαίωμα στον υπουργό Περιβάλλοντος να ορίσει με προεδρικό διάταγμα την έννοια του κοινόχρηστου δρόμου. Αρα, ένα από τα προβλήματα της εταιρείας με… εντολή Σαμαρά θα αρθεί. Εταιρείες σαν την “Ελντοράντο” δεν σέβονται ποτέ τους νόμους και τους θεσμούς της χώρας όπου δραστηριοποιούνται.

»Λειτουργούν ως πραιτοριανοί μέσα στην ελληνική επικράτεια. Χτίζουν το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης, γιατί η κυβέρνηση ακόμα κι εκ των υστέρων προσφέρει πλήρη κάλυψη με “φωτογραφικές” νομοθετικές διατάξεις στον “επενδυτή”. Οι κάτοικοι δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν, είτε παράνομα είτε με επίφαση νομιμότητας, να καταστρέψει τον τόπο τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ σύντομα θα αναλάβει θεσμικές πρωτοβουλίες. Εξάλλου, είναι προφανές ότι η σπουδή που δείχνουν για την επίσπευση των εργασιών χωρίς τις απαραίτητες άδειες είναι σχετική με τη δημιουργία “τετελεσμένων” ενόψει της επικείμενης κυβερνητικής αλλαγής».
ellada8













ΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ, μέλος Δ.Σ. του ΔΣΑ και της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

«Από τη νομιμότητα στη… σκοπιμότητα για τις Σκουριές»

«Οι υπηρεσίες γνωμοδοτούν υπέρ των κατοίκων. Το μαγικό χέρι του κράτους τις καταργεί», μας λέει η νομικός Τασία Χριστοδουλοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας και της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

«Είναι άλλο πράγμα να εγκρίνεται από το ΣτΕ η μελέτη περιβαλλοντικών όρων και άλλο να γίνεται η εκτέλεση του έργου, χωρίς να τηρούνται καν αυτοί οι όροι. Οι κάτοικοι μετράνε τα δέντρα που κόβονται, επιθεωρούν τα ρέματα που μολύνονται, το βάθος που σκάβουν, το αν εφοδιάζονται με τις άδειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Η μάχη με τη διοίκηση, και μάλιστα για το αυτονόητο, άχαρη. Από τη μια υπηρεσία, στην άλλη. Οι δαίδαλοι της γραφειοκρατίας δεν είναι κίνημα, είναι χαρτιά που πάνε κι έρχονται.

»Στην καλύτερη περίπτωση, διαιωνίζεται η αποστολή ερωτημάτων και η απάντηση με διασαφήσεις και στη χειρότερη τα εκτελεστικά όργανα αδρανούν. Και στις δυο περιπτώσεις η παρανομία έχει το χρόνο να ολοκληρώνεται. Το όνομα των Σκουριών θα μείνει στην ιστορία για το πώς η νομιμότητα εκπίπτει σε σκοπιμότητα, όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση των ισχυρών. Θα μείνει στην ιστορία για το πώς η νεοφιλελεύθερη νομιμότητα καταργεί τις εγγυήσεις που παρέχονται από το Σύνταγμα, τους νόμους και τις διεθνείς συμβάσεις για μείζονα αγαθά, στον πόλεμο εναντίον των κατοίκων».
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Σε οριακό σημείο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις»

Καμπανάκι κινδύνου από τον πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ

«Σε οριακό σημείο βρίσκονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μετά από έξι χρόνια ύφεσης και 4 χρόνια κρίσης» δήλωσε ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος Γ. Καββαθάς, υποδεχόμενος τον υπουργό Ανάπτυξης Ν. Δένδια στα γραφεία της συνομοσπονδίας.

Όπως τόνισε ο κ. Καββαθάς, οι επιχειρήσεις δεν προσέρχονται καν στους διαγωνισμούς που διενεργεί το δημόσιο, γιατί δεν διαθέτουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα ενώ έχουν χαθεί 700.000 θέσεις εργασίας και έχουν κλείσει 250.000 επιχειρήσεις αυτά τα χρόνια.

«Αν δεν αλλάξει πρόσημο η οικονομική πολιτική δεν μπορούμε να ελπίζουμε. Η κυβέρνηση πρέπει να ρίξει βάρος στις ΜμΕ οι οποίες παρέχουν το 70% απασχόλησης στη χώρα καθώς οι επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 50 άτομα προσωπικό είναι μόνο 399» συμπλήρωσε, ενώ εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τη στάση της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Ανάπτυξης σχετικά με τις ΜμΕ, σημειώνοντας: «Δεν έχω τις καλύτερες εντυπώσεις».

Από την πλευρά του, ο κ. Δένδιας δεν θέλησε να αναφερθεί σε συγκεκριμένα σχέδια για την ενίσχυση των ΜμΕ. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι με την επίσκεψη αποκτά καθαρή εικόνα για τα προβλήματα και τις προτάσεις της ΓΣΕΒΕΕ καθώς είναι κοινά αποδεκτό ότι οι ΜμΕ βιώνουν τις επιπτώσεις μιας βαθύτατης κρίσης και το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι πως θα βγούμε από αυτή, σεβόμενοι ο ένας τις απόψεις του άλλου.
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

«Είμαι άθεος, αλλά προσεύχομαι στον θεό να νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ»

ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ, Σλοβένος φιλόσοφος

Χειμαρρώδης και καταιγιστικός όπως πάντα, ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ είναι απολύτως συγκεκριμένος και ξεκάθαρος στις αναλύσεις και τις απόψεις του. Μιλά για την Ευρώπη, την Ελλάδα και την Αριστερά


«Μόνο εμείς οι αριστεροί μπορούμε να σώσουμε τους φιλελεύθερους»

«Το πραγματικό πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα φανεί σε περίπτωση που κερδίσει τις εθνικές εκλογές. Θα αφορά το πού θα πάμε, με τι πρόγραμμα»

 «Ισως δούμε συνεργασία φιλελεύθερης τεχνοκρατίας και αντιμεταναστευτικού λαϊκισμού»

Στην τηλεφωνική μας επικοινωνία τον βρίσκω στο Λονδίνο και στη συζήτηση που ακολουθεί είναι, όπως πάντα, χειμαρρώδης και καταιγιστικός. Παρότι μου εξηγεί εξ αρχής ότι δεν γνωρίζει εάν θα ικανοποιήσει τις πολιτικές ερωτήσεις μου, καθόσον δηλώνει φιλόσοφος, ωστόσο στις αναλύσεις και τις απόψεις του είναι απολύτως συγκεκριμένος και ξεκάθαρος. Μιλά για την Ευρώπη, την Ελλάδα και την Αριστερά.


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου

• Εκτός από την Ελλάδα, όπου η ριζοσπαστική Αριστερά τερμάτισε πρώτη στις ευρωεκλογές, στις υπόλοιπες χώρες οι επιδόσεις των κομμάτων της ήταν από μέτριες έως χαμηλές. Την προηγούμενη περίοδο είχαμε αναταραχές, αλλά η κατάσταση δεν ευνόησε τις αντικαπιταλιστικές δυνάμεις. Γιατί;

Είναι καθαρό το γιατί. Μπορεί να μην ενισχύθηκε η αντικαπιταλιστική Αριστερά, αλλά ενισχύθηκε η λαϊκιστική αντιμεταναστευτική Δεξιά. Ο μεγάλος νικητής των ευρωεκλογών ήταν αυτή η Δεξιά, η οποία αναδείχθηκε το ισχυρότερο κόμμα σε μεγάλες χώρες, όπως η Γαλλία και η Βρετανία. Και αυτό δεν είναι παράδοξο. Το πρόβλημα με την Αριστερά για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι το εξής: ναι, είχαμε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, αλλά, μέχρι σήμερα, με ορισμένες εξαιρέσεις όπως η Ελλάδα, και εδώ λέω «ίσως», είμαι ακόμα προβληματισμένος, αλλά και η Ισπανία με το Podemos, η Αριστερά δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει ένα βιώσιμο πρόγραμμα. Ενα πρόγραμμα για το τι να κάνουμε, το οποίο θα είναι αποδεκτό από τη μεγάλη πλειονότητα. Είναι εύκολο να είσαι αντικαπιταλιστής και να κατηγορείς τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, αλλά το θέμα είναι τι να κάνουμε. Ετσι, η Αριστερά δεν αντιμετώπισε τη ριζοσπαστική αντιμεταναστευτική Δεξιά. Δείτε σε όλη την Ευρώπη: σήμερα στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο γίνεται πιο «πολιτισμένο». Η Μαρίν Λεπέν ασκεί κριτική ακόμα και στον πατέρα της και έτσι αρκετοί αριστεροί αρχίζουν και συμπαθούν τώρα το Εθνικό Μέτωπο. Το πρόγραμμα αυτού του κόμματος δεν είναι πια ρατσιστικό. Βασικά τάσσεται κατά της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, η οποία είναι υπηρέτης του διεθνούς Κεφαλαίου, λέει ότι χρειαζόμαστε ένα ισχυρότερο κυρίαρχο κράτος που θα νοιάζεται για τους εργαζομένους του κ.λπ. κ.λπ.

• Αυτό σημαίνει μια μεταλλαγμένη Ακροδεξιά;

Οχι. Νομίζω ότι την τελευταία δεκαετία δημιουργείται μια νέα πολιτική διαίρεση στην Ευρώπη. Παλιότερα ήταν όπως στην Ελλάδα: Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, δηλαδή ένα κεντροδεξιό και ένα κεντροαριστερό κόμμα που εναλλάσσονταν στην εξουσία. Το ίδιο με τους Συντηρητικούς και τους Εργατικούς στην Αγγλία. Τώρα όμως αναδύεται κάτι καινούργιο. Εχουμε ένα κύριο κόμμα, το οποίο θα ονομάζαμε «κόμμα της φιλελεύθερης τεχνοκρατίας». Είναι καθαροί καπιταλιστές, αλλά την ίδια στιγμή είναι ανοιχτοί σε πολιτιστικά μέτρα, όπως για παράδειγμα οι γάμοι των ομόφυλων ζευγαριών κ.λπ. Και έτσι έχουμε ένα, ας πούμε, μεταδημοκρατικό κόμμα, που υποστηρίζει ότι χρειαζόμαστε τεχνοκράτες ειδικούς για να διαχειριστούν την οικονομία και ταυτόχρονα ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε θέματα όπως το σεξ, η θρησκεία κ.λπ. Μ’ αυτόν τον τρόπο η μόνη σοβαρή εναλλακτική είναι αυτή η λαϊκιστική δεξιά εξέγερση.

• Και η ριζοσπαστική Αριστερά;

Αυτή σε όλη την Ευρώπη ισχυριζόταν για δεκαετίες ότι ζούμε σ’ ένα ψευδοκράτος Δικαίου και ότι σε λίγο θα έρθει η κρίση, οπότε θα έχει φτάσει και η ώρα της. Τώρα που η κρίση είναι εδώ, με εξαίρεση την Ελλάδα, η Αριστερά δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την απλή διαμαρτυρία του τύπου «σταματήστε την κερδοσκοπία των τραπεζών» κ.λπ.

• Εδωσε μόνο αμυντικούς αγώνες.

Ναι. Δεν είχε ένα ζωντανό πρόγραμμα. Γι’ αυτόν τον λόγο θαυμάζω ακόμα την Ελλάδα. Είναι το μοναδικό παράδειγμα, όπου απ’ αυτές τις μαζικές διαμαρτυρίες βγήκε ένα μαζικό οργανωμένο κίνημα. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα θα έλεγα ότι είναι παγκόσμιας και ιστορικής σημασίας, αν και δεν θα πρέπει να περιμένουμε και τόσο πολλά, διότι η Αριστερά δεν πρότεινε κάποια εναλλακτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αριστερά είναι ανόητη. Υπάρχει όντως εναλλακτική. Το πραγματικό πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα φανεί σε περίπτωση που κερδίσει τις εθνικές εκλογές. Θα αφορά το πού θα πάμε, με τι πρόγραμμα.

• Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη σας;

Zizek-Slavoy-1Σε αντίθεση με διάφορους αναλυτές στην Ελλάδα, που λένε ότι ο Τσίπρας θα εγκαθιδρύσει ένα ολοκληρωτικό αστυνομικό κράτος, λέω ότι η μόνη δυνατότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η μετριοπάθεια. Η μόνη περίπτωση για να πετύχεις κάτι στην Ελλάδα δεν είναι να δοκιμάσεις μια παλαβή αριστερίστικη ριζοσπαστική επανάσταση και μετά να αποτύχεις και στη συνέχεια να έχεις μια καλή ιστορική ανάμνηση του στιλ «Α, τι ωραία που ήταν!». Οχι. Το κράτος στην Ελλάδα είναι διεφθαρμένο και πελατειακό. Ξέρω ότι αυτό που θα πω ακούγεται τρελό και ίσως ορισμένοι μαρξιστές θα με κρέμαγαν γι’ αυτό. Ομως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να προσεγγίσει κάποιους παραγωγικούς καπιταλιστές, οι οποίοι, επίσης, πρέπει να έχουν κουραστεί απ’ αυτή την κατάσταση, απ’ αυτό το πελατειακό και παρασιτικό κράτος. Πρέπει να είμαστε ολοκληρωτικά πραγματιστές. Ισως εάν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα τίμιο αστικό κόμμα, το οποίο θα μετέτρεπε την Ελλάδα απλώς σ’ ένα κανονικό κράτος (βέβαια κανένα δεν είναι κανονικό, όλα τα κράτη είναι τρελά), σ’ ένα κράτος που να μοιάζει κάπως περισσότερο σ’ ένα κανονικό φιλελεύθερο δημοκρατικό κράτος. Και αυτό είναι ένα εμπόδιο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα και μια μοναδική ευκαιρία.

• Τι εννοείτε;

Για να χρησιμοποιήσουμε την παλιά μαρξιστική γλώσσα, τα αστικά κόμματα είναι ηλίθια, διότι αφήνουν αυτό το πεδίο ελεύθερο και οι πολίτες το γνωρίζουν. Ξέρω ότι οι πολίτες που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όλοι αριστεροί, αλλά έχουν αηδιάσει από τα υπάρχοντα κόμματα. Επιζητούν μια αποτελεσματική διακυβέρνηση. Εδώ υπάρχει μια υποκρισία της Ε.Ε. Επιτίθενται στην Ελλάδα ως μια διεφθαρμένη χώρα και στις τελευταίες εκλογές υποστήριξαν τη Νέα Δημοκρατία, η οποία αποτελεί την ενσάρκωση αυτής της διαφθοράς. Θα το ξαναπώ. Είναι προς το συμφέρον ακόμα και των δυτικών τραπεζών να είναι πιο ανοιχτόμυαλες.

• Βλέπουμε όμως ότι η Μέρκελ και ο Σόιμπλε επιμένουν στην ίδια συνταγή. Εχουν άγνοια κινδύνου ή ο φανατισμός τους δεν τους επιτρέπει να δουν τις συνέπειες των επιλογών τους;

Εδώ παίζεται ένα πολύ βρόμικο πολιτικό παιχνίδι το οποίο δεν είναι ορθολογικό ακόμα και για τη δική τους ατζέντα. Δεν μιλώ ως μαρξιστής, αλλά ως ένας γενικός παρατηρητής των κοινωνικών εξελίξεων. Σε αντίθεση με χώρες όπως η Κίνα και η Σιγκαπούρη ή οι ΗΠΑ, νομίζω ότι στην Ευρώπη, και δεν εννοώ σε περιθωριακές χώρες αλλά σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, η κυρίαρχη τάξη χάνει την ικανότητά της να κυβερνά. Και δεν εννοώ να κυβερνά εξ ονόματος του λαού, αλλά απλά να επιδιώκει ορθολογικά συμφέροντα κ.λπ. Ακόμα και με τη λιτότητα. Φυσικά, όταν βρίσκεσαι σε κρίση πρέπει να κάνεις οικονομία, όμως ακόμα και ένα αναγκαίο επίπεδο λιτότητας πρέπει να εντάσσεται σ’ έναν θετικό σκοπό, δηλαδή να αναδιαρθρώσεις την οικονομία. Νομίζω ότι ο τρόπος που η Ευρώπη χρησιμοποιεί τη λιτότητα είναι ένας ανορθολογικός τελετουργικός τρόπος: είμαστε χρεωμένοι, άρα πρέπει να κάναμε κάτι κακό, άρα πρέπει να υποφέρουμε για να πληρώσουμε το τίμημα.

• Μοιάζει με θρησκευτική προσέγγιση.

Η λιτότητα δεν αποτελεί ορθολογική πολιτική. Είναι μια θρησκευτική τελετουργία.

• Και φυσικά ο ευρωπαϊκός Βορράς την ίδια ώρα έχει τεράστια κέρδη από τις περιοριστικές πολιτικές στον Νότο.

Αυτή είναι η πιο σκοτεινή πλευρά του παιχνιδιού. Και δεν είναι το μόνο παράδοξο. Δείτε τι κάνει η Μέρκελ στη Γερμανία. Εξαιτίας της συμμαχίας με τους Σοσιαλδημοκράτες, κινείται σχεδόν προς τα αριστερά. Δεν εφαρμόζεται πολιτική λιτότητας στη Γερμανία. Ξανακινείται λιγάκι προς ένα κράτος Πρόνοιας. Ετσι, έχουμε αυτή την παράλογη πολιτική. Το πλούσιο κομμάτι της Ευρώπης εκμεταλλεύεται το φτωχό προκειμένου να χρηματοδοτεί την ευημερία του. Ισως αντιτείνετε ότι η Μέρκελ κάνει ό,τι είναι ορθολογικό για τη Γερμανία. Εγώ αμφιβάλλω. Διότι μακροπρόθεσμα αυτό δεν θα έχει αποτέλεσμα. Στο τέλος θα καταρρεύσει και αυτό θα είναι το τέλος του γερμανικού κράτους Πρόνοιας.

• Και ταυτόχρονα γεννιέται ένα ισχυρό αντιγερμανικό αίσθημα σε όλη την Ευρώπη.

Ναι, διότι ακόμα και η Μαρίν Λεπέν και αυτός ο τρελάρας, ο Νάιτζελ Φάρατζ, της αντιμεταναστευτικής Δεξιάς στην Αγγλία, τον οποίο συνάντησα πρόσφατα σε ένα πάνελ, είναι πολύ ευγενικός και «πολιτισμένος». Δεν παραδέχεται ότι τάσσεται κατά των μεταναστών. Μου είπε: «Εάν οι μετανάστες είναι καλοί και σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι, είναι καλοδεχούμενοι στην Αγγλία». Πρόσθεσε ότι δεν θα είχε πρόβλημα με έναν Ελληνα γείτονα, αλλά με έναν Ρουμάνο Ρομά που είναι εγκληματικό στοιχείο. Θέλει τους καλούς και όχι τους κακούς μετανάστες. Ολοι ξέρουμε όμως ότι όντως είναι ρατσιστής. Εχουμε αυτή τη νέα «πολιτισμένη» αντιμεταναστευτική Δεξιά κι αυτό είναι επικίνδυνο.

• Εχουν επιρροή στους απλούς ανθρώπους.

Ακριβώς. Και είναι αποτελεσματικοί. Σε μια μακροπρόθεσμη προοπτική, ίσως αυτές οι δύο τάσεις, δηλαδή οι φιλελεύθεροι τεχνοκράτες και ο αντιμεταναστευτικός λαϊκισμός, ανακαλύψουν ότι μπορούν να δουλέψουν από κοινού. Η επίσημη πολιτική του αστικού κράτους να είναι η φιλελεύθερη τεχνοκρατία με ταυτόχρονη ρατσιστική λαϊκιστική ρητορική.

• Ηδη στην Ελλάδα τα κύρια παραγωγικά υπουργεία τα έχουν νεοφιλελεύθεροι υπουργοί, ενώ η διαχείριση της επικοινωνιακής πολιτικής γίνεται από λαϊκιστές της Δεξιάς.

Ακριβώς. Νομίζω ότι το μήνυμά μας στους ειλικρινείς φιλελεύθερους που τάσσονται κατά της αντιμεταναστευτικής Δεξιάς πρέπει να είναι ότι συμφωνούμε με τους στόχους τους, όπως η ανθρώπινη ελευθερία κ.λπ. Ωστόσο, μόνο μια ριζοσπαστική Αριστερά μπορεί να διασφαλίσει ό,τι αξίζει σε μια φιλελεύθερη ατζέντα. Μόνο εμείς οι αριστεροί μπορούμε να σώσουμε τους φιλελεύθερους. Εάν δεν τους βοηθήσουμε, θα υποταχτούν σ’ αυτή τη νέα λαϊκιστική Δεξιά.

• Εδώ και δύο χρόνια ο Τζούλιαν Ασάνζ κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στη μυστική διπλωματία και στα κρατικά μυστικά. Την ίδια περίοδο είχαμε τις αποκαλύψεις για τις μαζικές παράνομες παρακολουθήσεις από την αμερικανική NSA. Μπορούμε να αντισταθούμε σ’ αυτές τις ολοκληρωτικές πρακτικές;

Πολλοί μιλώντας για τα WikiLeaks λένε ότι η διαφάνεια είναι ουτοπία. Ομως αυτά άλλαξαν ήδη τον κόσμο. Μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε σε τι κόσμο ζούμε. Και, παρότι έχουμε αρκετές μάχες μπροστά μας, αυτό ήταν μια επιτυχία. Το ευρύ κοινό δεν εμπιστεύεται πλέον τους κρατικούς μηχανισμούς. Είναι ένα σχεδόν ιστορικό επίτευγμα. Γνωρίζαμε ότι γίνονται βασανιστήρια, αλλά λέγαμε «ας είναι, βασανίζουν κάποιους τρομοκράτες». Ετσι, υποκρινόμασταν ότι δεν ξέραμε και τους αφήναμε να κάνουν τη βρόμικη δουλειά μυστικά. Τώρα δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Μακροπρόθεσμα αυτές οι ηλίθιες μυστικές υπηρεσίες θα είναι καταστροφή για τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ θα έπρεπε να αρχίσουν να σκέφτονται για όλα αυτά. Οσοι σήμερα είναι εχθροί τους κάποτε ήταν οι πράκτορές τους. Ο Μπιν Λάντεν χρηματοδοτήθηκε κατά των Ρώσων στο Αφγανιστάν. Δεν είναι μόνο ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν κάποια ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Μακροπρόθεσμα οδηγούνται σε μια αυτοκαταστροφή. Τα έχουν κάνει τελείως θάλασσα.

• Και ο Ομπάμα;

Κοιτάξτε, σήμερα είναι της μόδας να είσαι κατά του Ομπάμα. Ομως αυτός έκανε ορισμένα καλά πράγματα, έστω μετριοπαθή, ενώ υπήρξαν και άλλα που δεν έκανε. Για παράδειγμα αντιστάθηκε στον πειρασμό να εισβάλει στη Συρία. Αυτό που φοβάμαι είναι η τρομακτική προπαγάνδα κατά του Ομπάμα και το ενδεχόμενο να έρθουν πάλι διάφοροι παρανοϊκοί δεξιοί που θα αρχίσουν τις επεμβάσεις.

• Εννοείτε τους νεοσυντηρητικούς;

Ναι. Γι’ αυτό να μη θεωρούμε τα WikiLeaks αποτυχία. Ηταν επιτυχία. Ακόμα και εάν είμαστε κριτικοί, να μην ξεχνάμε ότι τώρα όλοι ξέρουν ότι μας παρακολουθούν. Νομίζω ότι αυτό το κίνημα των WikiLeaks πρέπει να οικουμενικοποιηθεί. Ολες οι μεγάλες δυνάμεις πρέπει να το φοβούνται. Είναι σημαντικό.

• Το μήνυμά σας για την Ελλάδα;

Είμαι άθεος αλλά προσεύχομαι στον θεό, όπως και εκατομμύρια άλλοι στη Δύση έχουν μια κρυφή ελπίδα, να νικήσει στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι κάθε σαράντα-πενήντα χρόνια αφήνουν κάποιο τέτοιο κόμμα να έρθει στην εξουσία για έναν χρόνο και τότε όλα πάνε στραβά, ακολουθεί οικονομικό χάος και οι άνθρωποι παίρνουν το μάθημά τους.


……………………………………..

Ποιος είναι

Γεννημένος το 1949, ο Ζίζεκ διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα. Θεωρείται κριτικός θεωρητικός που δουλεύει στο πλαίσιο των παραδόσεων του χεγκελιανισμού, του μαρξισμού και της λακανικής ψυχαναλυτικής. Εχει σημαντική συμβολή σε τομείς όπως η πολιτική θεωρία, η θεωρία του κινηματογράφου και η θεωρητική ψυχανάλυση. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του από τις εκδόσεις Scripta: «Πρώτα σαν τραγωδία και μετά σαν φάρσα» (2011), «Βία: έξι λοξοί στοχασμοί» (2010), «Το υψηλό αντικείμενο της ιδεολογίας» (2006), «Ιράκ: η δανεική χύτρα» (2006), «Η μαριονέτα και ο νάνος» (2005), «Καλωσορίσατε στην έρημο του πραγματικού» (2003), «Μίλησε κανείς για ολοκληρωτισμό;» (2002). Από τις εκδόσεις Πατάκη «Λακάν» (2009).
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πώς ελέγχεται η κοινή γνώμη με 10 τεχνικές




Τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης αναλύει ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής Νόαμ Τσόμσκι.

1.Η τεχνική της διασκέδασης 

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η τεχνική της διασκέδασης όπου η κοινή γνώμη στρέφη την προσοχή της πέρα από τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.

2.Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων 

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.

Για παράδειγμα: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3.Η τεχνική της υποβάθμισης 

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4.Η στρατηγική της αναβολής 

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον.

Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5.Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά 

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύντονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος. Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή.

6.Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα παρά στη λογική 

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων.

7.Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία 

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του.

8.Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα 

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9.Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή 

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.

Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10.Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους 

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ.Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.

Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’ όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους. Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης.

Το "κόκκινο χάπι" που έλεγε ο Μορφέας στόν Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά.
Πηγη www.topontiki.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τα κρυφά τελεσίγραφα του Σόιμπλε



Στο δεύτερο θερινό τμήμα της Βουλής πέφτουν όλα τα δύσκολα μέτρα και αποφάσεις

Να περάσει το καλοκαίρι χωρίς απώλειες σε κοινοβουλευτικό επίπεδο επιδιώκει ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος δέχεται πυρά από στελέχη του στο παρασκήνιο ότι έχει αφήσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το ΠΑΣΟΚ να αλωνίζουν και να εμφανίζονται ως υπερασπιστές των κοινωνικών δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης, σε αντίθεση με την κακή και ανάλγητη Ν.Δ., η οποία εφαρμόζει χωρίς δεύτερη σκέψη τις εντολές των δανειστών.

Ο Σαμαράς γνωρίζει ότι το πολιτικό κόστος που φέρνουν τα νέα μέτρα, τα οποία αποτελούν τα προαπαιτούμενα των επόμενων δόσεων από τα δάνεια της τρόικας, θα είναι δυσβάστακτο και γι’ αυτό τα άφησε να ψηφιστούν κατακαλόκαιρο.

Η πρώτη ομάδα των προαπαιτούμενων πρέπει να έχει ψηφιστεί έως τις 7 Ιουλίου ή να έχει κατατεθεί στη Βουλή. Αν και όλοι «μιζάρουν» γύρω από τη «μικρή ΔΕΗ», το πακέτο των μέτρων βρίσκεται στην ενσωμάτωση των επικουρικών ταμείων του Δημοσίου στο ΕΤΕΑ, η επικαιροποίηση του καταλόγου των φόρων υπέρ τρίτων και η κατάργηση των επιβαρύνσεων που χρηματοδοτούν επικουρικά ταμεία.

Όλα αυτά θα έχουν αποτέλεσμα νέες σοβαρές μειώσεις στις συντάξεις. Στην κυβέρνηση θέλουν να μην υπάρξει καμία καθυστέρηση, καθώς στις 7 Ιουλίου συνεδριάζει το Eurogroup και ο νέος υπουργός Γκίκας Χαρδούβελης θα πρέπει να δώσει δείγμα «αποτελεσματικότητας» και να έχει προωθήσει όλα αυτά για τα οποία έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση. Ένας λόγος επιπλέον είναι ότι για τις 7 Ιουλίου έχει προγραμματιστεί επιστροφή της τρόικας και ο Σαμαράς δεν θέλει να υπάρχουν ανοιχτά θέματα.

Τα βάρη στα... «πρωτάκια»

Επί της ουσίας, πάντως, όλα τα καυτά θέματα πάνε για το δεύτερο θερινό τμήμα της Βουλής, η σύνθεση του οποίου θυμίζει τη... «σιωπή των αμνών». Στο τμήμα αυτό έχουν τοποθετηθεί τα «πρωτάκια», δηλαδή κυρίως οι βουλευτές που εξελέγησαν πρώτη φορά, οι οποίοι μέχρι στιγμής δεν έχουν δημιουργήσει πρόβλημα.

Ο Σαμαράς έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα δεχθεί καμία παρέκκλιση ή καθυστέρηση, αφού, όπως αναφέρουν έγκυρες πληροφορίες, τα μηνύματα από τις Βρυξέλλες και από τον ίδιο τον Σόιμπλε στην κατ’ ιδίαν συνάντησή τους ήταν πολύ αυστηρά. Πρόκειται για τελεσίγραφα, τα οποία κρατούν κρυφά από την κοινή γνώμη για να μη χαλάσουν την εικόνα που επιχειρούν να φιλοτεχνήσουν ότι θα πάνε δήθεν... κόντρα στην τρόικα και ότι θα απαλλάξουν τη χώρα από το μνημόνιο.

Στο δεύτερο θερινό, του οποίου οι εργασίες αρχίζουν στις 22 Ιουλίου, θα ψηφιστεί, όπως όλα δείχνουν, το νομοσχέδιο για τη «μικρή ΔΕΗ», αφού στο πρώτο θερινό, που λήγει στις 10 Ιουλίου, υπάρχουν όλοι οι «πικραμένοι - κομμένοι» από την κυβέρνηση, αλλά και ύποπτοι για καταψήφιση. Ο Δημήτρης Σταμάτης μαζί με τον Κώστα Μπούρα από το Μαξίμου ετοιμάζουν λίστες υποψήφιων «υπόπτων», αλλά και όσων θα έχουν έτοιμους για να τους καλέσουν με το... «μπίπερ» σε επίφοβες ψηφοφορίες για να τους αντικαταστήσουν εάν χρειαστεί. Και στο ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι υπάρχουν προβλήματα και ετοιμάζονται να παρέμβουν όταν παραστεί ανάγκη.

Αγκάθια και «ύποπτοι»

Δυσαρεστημένοι βουλευτές του καραμανλικού στρατοπέδου, όπως ο Προκόπης Παυλόπουλος και ο Γιώργος Βλάχος, συμμετέχουν στο πρώτο θερινό.

Ο Βλάχος, που έτσι κι αλλιώς εκφράζει διαφωνίες εδώ και καιρό, μετά και την υπουργοποίηση του Μάκη Βορίδη είναι πιθανόν να βρει ευκαιρία και να κάνει την απονενοημένη κίνηση θεωρώντας ότι δεν θα μπορέσει να εκλεγεί, αφού και ο γ.γ. του ΕΟΤ Πάνος Λιβαδάς, που κατεβαίνει υποψήφιος στο Υπόλοιπο Αττικής, είναι ψηλά στο εσωκομματικό Χρηματιστήριο.

Οι συνήθεις ύποπτοι Τζαμτζής και Κυριαζίδης ξαναχτύπησαν απειλώντας να καταψηφίσουν την τροπολογία για τις αυξήσεις των δικαστικών. Ζητούν να δοθούν ανάλογες αυξήσεις και στους ένστολους και δεν είναι τυχαίο ότι την απειλητική δήλωση υπογράφουν πέντε βουλευτές, εκ των οποίων οι δύο προέρχονται από το αστυνομικό σώμα, και έτσι συγκεντρώνουν ικανό αριθμό για να μην περάσει. Ο Τζαμτζής εκλέγεται μάλιστα στην ίδια περιφέρεια με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργο Καρασμάνη και ως εκ τούτου, όπως εκτιμούν πολλοί, οι διαφοροποιήσεις θα έχουν συνέχεια.

Στο πρώτο θερινό συμμετέχουν πρώην υπουργοί που είναι έντονα δυσαρεστημένοι για την απομάκρυνσή τους, όπως ο Γιάννης Μιχελάκης και ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, αλλά στο Μαξίμου εκτιμούν ότι δεν θα δημιουργήσουν προβλήματα.

Μεγάλο αγκάθι για την κυβέρνηση είναι και η μείωση του ποσοστού κέρδους των φαρμακείων, όπου πολλοί βουλευτές διαφωνούν. Η τρόικα είχε ζητήσει να πέσει στο 15% από 19%, ενώ ο Βορίδης επιδιώκει ως συμβιβαστική λύση το ποσοστό να φθάσει στο 17,5%. Δεν αποκλείεται και το θέμα των λαϊκών αγορών να επανέλθει στο προσκήνιο, καθώς ο νόμος ψηφίστηκε μεν, αλλά χωρίς να υπάρξει διαχωρισμός εμπόρων και παραγωγών.

Στη λίστα του Μαξίμου υπάρχουν και οι υπόλοιπες δράσεις που περιλαμβάνονται στη συμφωνία και βρίσκονται υπό την αξιολόγηση των ελεγκτών. Πάντως στο EuroWorking Group της Δευτέρας η νέα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών θα παρουσιάσει το χρονοδιάγραμμα όλων των κινήσεων με στόχο να καθησυχάσει τους ανησυχούντες δανειστές για τη... «μεταρρυθμιστική κόπωση» της Αθήνας. Άλλωστε η ολοκλήρωση της διαδικασίας συνιστά το βήμα για τη συζήτηση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο Σαμαράς ποντάρει σε αυτό το θέμα για να μπορέσει να κρατηθεί η κυβέρνησή του και να πιέσει ώστε να βρει τους 180 και να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μέχρι τότε όμως έχει μπροστά του πολλά παλούκια...
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Οι δικαστές φροντίζουν μόνο για το σπίτι τους, οι άλλοι ας καούν...



Δεν υπάρχει αμφιβολία, οι δικαστικοί έχουν χάσει μεγάλο τμήμα των εισοδημάτων τους και πολλοί εξ αυτών τα βγάζουν δύσκολα πέρα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ο δικαστής και ο εισαγγελέας πρέπει να αμείβονται ικανοποιητικά, ώστε να μπορούν να διατηρούν την ανεξαρτησία τους και να έχουν κλειστά τα αυτιά τους στις «σειρήνες».

Αναρωτιέμαι, υπάρχει αμφιβολία ότι το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, της αστυνομίας και της πυροσβεστικής;

Αναρωτιέμαι, επίσης, υπάρχει αμφιβολία ότι δυστυχούν οι συνταξιούχοι με τις άγριες περικοπές των συντάξεών τους;

Αναρωτιέμαι, τέλος, υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα έχουν υποστεί τεράστιες περικοπές στις αποδοχές τους;

Αν δεν υπάρχει αμφιβολία για όλα αυτά, μήπως μπορούν οι αγαπητοί δικαστές να μας εξηγήσουν πώς είναι δυνατόν να αποφασίζουν ότι είναι αντισυνταγματικές οι περικοπές μόνο των δικών τους εισοδημάτων;
Άντε, ως ένα βαθμό, και των ενστόλων.

Γιατί, για παράδειγμα, είναι συνταγματική η απόλυση των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών και των σχολικών φυλάκων;
Γιατί είναι συνταγματικό το τσεκούρωμα του ΕΚΑΣ των συνταξιούχων;
Γιατί είναι συνταγματική η κατάργηση του δώρου και των επιδομάτων αδείας στο δημόσιο;

Μπορώ να παραθέσω και πολλά ακόμη «γιατί», νομίζω όμως πως δεν υπάρχει λόγος. Έχω γίνει αντιληπτός, όπως -δυστυχώς- αντιληπτές έχουν γίνει και οι προθέσεις των δικαστών… Τα καλά και συμφέροντα…
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Υψηλή τάση στο πρώτο θερινό τμήμα

Αρχίζει την Τετάρτη η μάχη για τη «μικρή ΔΕΗ» στη Βουλή. Υψηλοί τόνοι την Παρασκευή μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ.

Αρχίζει την Τετάρτη η μάχη για τη «μικρή ΔΕΗ» στη Βουλή. Υψηλοί τόνοι την Παρασκευή μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ

Την ερχόμενη Τετάρτη το μεσημέρι, στην επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου ξεκινά η μητέρα των κοινοβουλευτικών μαχών για τα φετινά Θερινά Τμήματα της Βουλής. Πρόκειται για το νομοσχέδιο που έχει ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και προβλέπει τον διαμελισμό της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού με τη δημιουργία της λεγόμενης «μικρής ΔΕΗ», η οποία θα παραχωρηθεί σε ιδιώτες. Η συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή θα ολοκληρωθεί στο Α’ Θερινό Τμήμα και αναμένεται να ψηφιστεί στην Ολομέλεια του Β’ Θερινού, περί τα τέλη Ιουλίου.

Μια πρόγευση του τι θα ακολουθήσει δόθηκε την Παρασκευή στην Ολομέλεια, με αφορμή την ψήφιση ενός νομοσχεδίου συμπληρωματικού του επενδυτικού νόμου. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εξαπέλυσε μύδρους εναντίον της κυβέρνησης καταγγέλλοντας ότι «δεν μπορείτε να βαφτίζετε επενδύσεις το χάρισμα της ενέργειας σε εγχώριους και πολυεθνικούς ομίλους, σε μια ολιγαρχία και ένα κλειστό κλαμπ συμφερόντων». Προειδοποίησε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αποδεχτεί να περνούν νομοσχέδια, «που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας, στα Θερινά Τμήματα με διαδικασίες εξπρές» και έκανε λόγο για εξυπηρέτηση «“ημετέρων” διαπλεκόμενων επιχειρηματιών που ελέγχουν ΜΜΕ, ενέργεια, κατασκευές, πετρέλαια κ.ά.». «Είστε κυβέρνηση μειοψηφίας που δεν έχει κανένα δικαίωμα να εκποιεί δημόσιο πλούτο και στρατηγικές δημόσιες επενδύσεις», σημείωσε μεταξύ άλλων ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Από την πλευρά τού ΚΚΕ ο Νίκος Καραθανασόπουλος τάχθηκε κατά του διαμελισμού της ΔΕΗ και προειδοποίησε ότι η τιμή του ρεύματος στα χαμηλά τιμολόγια, δηλαδή το οικιακό ρεύμα, θα αυξηθεί.

Απαντώντας εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Νότης Μηταράκης τόνισε ότι το «σπάσιμο» της ΔΕΗ εξασφαλίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν ιδιωτικά μονοπώλια στην ενέργεια, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Κώστας Καραγκούνης συμπλήρωσε πως το νομοσχέδιο είναι κοινοτική υποχρέωση. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι με την επιχειρούμενη διαδικασία θα γίνουν επενδύσεις και θα εκσυγχρονιστεί το δίκτυο, ειδικά στα νησιά, υπενθυμίζοντας το περυσινό μπλακ άουτ στη Σαντορίνη στο μέσον της τουριστικής σεζόν.

Χάρης Ιωάννου
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »