Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Μας πουλούν και μας αγοράζουν

Δημήτρης Μηλάκας.

Όχι ότι μας εκπλήσσει, αλλά έχει την πλάκα του ότι αυτοί που μας αγοράζουν, οι λεγόμενοι επενδυτές για τους οποίους μιλάει η κυβέρνηση, είναι αυτοί  που κερδοσκόπησαν  χοντρά  σε βάρος μας παίζοντας με τα ελληνικά ομόλογα και στοιχηματίζοντας για την τύχη μας…
Μια τέτοια ιστορία κερδοσκοπίας είναι και αυτή που διαβάσαμε στο euro2day για «το hedge fund "Third Point", το οποίο έβγαλε τεράστια κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα» και τώρα ενδιαφέρεται  να επενδύσει σε ελληνικές εταιρείες!
Με πιο απλά λόγια η εν λόγω εταιρία, έβγαλε 500 εκ κέρδος το 2012 «στοιχηματίζοντας ότι η Ελλάδα δεν θα υποχρεωθεί να φύγει από την ευρωζώνη, καθώς είχε αγοράσει πολλά ομόλογα το καλοκαίρι σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Με αυτή την κίνηση πέτυχε την ευχάριστη έκπληξη στη δύσκολη χρονιά που χαρακτήρισε όλη την υπόλοιπη βιομηχανία των hedge funds».
Για σκεφτείτε το για μια στιγμή.... Η εν λόγω εταιρία τζόγαρε κάποια από τα κεφάλαιά της και αγόρασε ως σκουπίδια τα ελληνικά ομόλογα. Στη συνέχεια  τα μεταπώλησε στη διπλάσια τιμή. Υπό αυτήν την έννοια κέρδοσκόπησε σε βάρος της χώρας δύο φορές! Την μία όταν αγόρασε 17 σεντς στο ευρώ και την δεύτερη όταν αυτά τα 17 σεντς τα πούλησε προς 34 σεντς!!!
Τώρα η εν λόγω εταιρία --και άλλες παρεμφερείς--  ετοιμάζεται να κερδοσκοπήσει για μια ακόμη φορά: Με τα κέρδη που τόσο εύκολα έβγαλε είναι έτοιμη να αγοράσει, προφανώς τζάμπα, ό,τι φιλέτο είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν οι «Σαμαράς και συνεταίροι»  στην κυβέρνηση.
Αυτές είναι οι επενδύσεις και οι επενδυτές τους οποίους περιμένουνε  οι κυβενρώντες μας για να μας ...σώσουν.
Πηγη topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Μην ταλαιπωρείτε τους μαθητές και τα …λεξικά

Γράφει: Θανάσης Γκότοβος


Εδώ και τρία χρόνια κυκλοφορεί στη χώρα μια…φήμη ότι οι πολιτικές αποφάσεις – νόμοι, διατάγματα, πράξεις κλπ. – στον πυρήνα τους υπαγορεύονται από εξωσυστημικούς (σε σχέση με το σύστημα «Ελλάς») παράγοντες και η εγχώρια πολιτική τάξη είναι επιφορτισμένη, κυρίως, με το φραστικό τους περιτύλιγμα και την εφαρμογή. Το ότι η «φήμη» αυτή έχει βάση, φαίνεται καθαρά από τα εξής:

Πρώτον, από τις απαιτήσεις των εκπροσώπων των δανειστών να αποκτήσει η βούληση των εντολέων τους επίσημο κανονιστικό status χωρίς χρονοτριβή.

Δεύτερον, από την υποχρέωση των κυβερνώντων να ζητούν και να λαμβάνουν την έγκριση της τρόϊκας για όλες σχεδόν τις νομοθετικές τους πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα εκείνες που έχουν οικονομικές επιπτώσεις.

Ο Έλληνας πολίτης βλέπει και βιώνει μια πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά δεδομένα σχέση εξάρτησης ανάμεσα στην εγχώρια πολιτική ελίτ και στις ηγεσίες των κρατών και των οργανισμών που παρέχουν στη χώρα τα αναγκαία για τη διατήρηση μιας κάποιας κοινωνικής ειρήνης και ομαλότητας δάνεια, μεγάλο μέρος των οποίων επιστρέφει στα ταμεία των ίδιων των δανειστών ως οφειλόμενες δόσεις παλαιότερων δανείων. Ούτε η αμερικανική βοήθεια αμέσως μετά τον πόλεμο, ούτε η συμφωνία Καραμανλή-Αντενάουερ για τα γερμανικά δάνεια μπορούν να συγκριθούν ως προς τους όρους τους με τα δάνεια που επέβαλαν μετά το 2010 στην Ελλάδα οι «αγορές», εκμεταλλευόμενες μια σαθρή οικονομία και μια τοπική ηγεσία που φάνταζε μπροστά τους παιδικά χαρά.

Ποτέ η Realpolitik της «φρόνιμης» και φοβικής εγχώριας πολιτικής τάξης δεν ήταν τόσο απαξιωμένη όσο σήμερα, ταυτιζόμενη στα μάτια του κόσμου με την εκτέλεση επιβαλλόμενων έξωθεν σχεδίων χωρίς, υποτίθεται, εναλλακτική λύση. Όπως, ποτέ μέχρι τώρα η αντισυστημική πολιτική δεν ήταν τόσο ακίνδυνη και τόσο ετεροβαρώς ρητορική, όσο είναι σήμερα οι προτάσεις και οι σχεδιασμοί των φορέων του αντιμνημονιακού λόγου.

Το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και αργότερα ο «Δημοκρατικός Στρατός» δεν ήταν απλώς αντισυστημικές φωνές χωρίς απήχηση και δράση, ήταν πραγματική απειλή για τους οπαδούς της τότε Realpolitik. Ακόμη και η ΕΔΑ, στη δεκαετία του ’50, φόβιζε περισσότερο την εγχώρια και την ατλαντική τάξη πραγμάτων από ό,τι φοβίζουν σήμερα μαζί ο Τσίπρας, ο Καμμένος και ο Μιχαλολιάκος. Οι οποίοι ούτε μεμονωμένα, ούτε – πολύ περισσότερο – από κοινού μπορούν να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος των κομμάτων του μνημονιακού στρατοπέδου.

Μέχρι στιγμής άλλος απρόβλεπτος τρίτος παράγοντας δεν έχει προκύψει. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο μνημονιακό και το αντιμνημονιακό στρατόπεδο, τους οπαδούς της «φρονιμάδας» και τους οπαδούς της «ανατροπής», ευνοεί τους πρώτους.

Αλλά μόνο μέχρι τώρα. Διότι υπάρχει μεγάλη οργή μέσα στο ίδιο το σώμα των πολιτών που στηρίζουν σήμερα τα κόμματα της Realpolitik. Και αντί αυτά να λάβουν υπόψη το γεγονός και να προσπαθήσουν να εκτονώσουν την οργή, κάνουν  – όχι, δεν τα αναγκάζει η τρόϊκα εδώ – ακριβώς το αντίθετο.

Πέντε δείγματα πρακτικών ενδυνάμωσης της οργής του κόσμου από την πλευρά των κομμάτων αυτών είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού:

Πρώτον, αποδεδειγμένα πλέον και μέσω της διαβόητης λίστας Λαγκάρντ, η αδυναμία να καταπολεμήσουν – τώρα  και όχι αύριο – τη φοροδιαφυγή και να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα έσοδα για τη λειτουργία του κράτους εν γένει, και ειδικά του κοινωνικού κράτους. Το άλλοθι αυτής της αδυναμίας είναι ο δήθεν εκσυγχρονιστικός λόγος περί των αργόσχολων του δημόσιου τομέα.

Δεύτερον, η αδυναμία καταπολέμησης της ανεργίας και ειδικά της ανεργίας των νέων. Η αδυναμία αυτή γεννά, ως άμυνα, μορφές λόγου του τύπου «έχουμε περισσότερα Πανεπιστήμια από ό,τι χρειαζόμαστε, έχουμε παραμελήσει την αγροτική παραγωγή, λείπει το επιχειρηματικό πνεύμα από το σχολείο…»

Τρίτον, οι συνεχιζόμενες πελατειακές πρακτικές, με τη στελέχωση του κράτους από πρόσωπα που το βασικό τους προσόν είναι η θητεία τους στο κόμμα και η κομματική εργασία που έχουν προσφέρει ή η φιλική σχέση με κάποιον μεγαλόσχημο. Η αρχή της φιλότητας, για να θυμηθούμε τους αρχαίους, καλά κρατεί…

Τέταρτον, η διατήρηση προνομιακής μεταχείρισης σε χιλιάδες περιπτώσεις υπαλλήλων του δημόσιου τομέα – διότι δεν είναι μόνον οι υπάλληλοι της Βουλής το πρόβλημα – σε θεσμούς που έχουν δημιουργηθεί με διάφορα εύηχα προσχήματα, αλλά με βασικό κίνητρο την «τακτοποίηση» ημετέρων.

Πέμπτον και εξίσου σημαντικό, οι αιφνιδιασμοί που υφίστανται οι πολίτες αυτής της χώρας, ειδικά η νέα γενιά, και που ακυρώνουν κόπους και σχέδια ζωής. Θα σταθώ μόνο στο τελευταίο, για τα άλλα έχουν ειπωθεί πολλά και θα λεχθούν ακόμη περισσότερα.

Από το 1997 μέχρι σήμερα, για μια ολόκληρη δεκαπενταετία, οι μαθητές του Λυκείου μαζί με τους γονείς τους ακούν και βιώνουν αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Διάλογοι επί διαλόγων, επιτροπές σοφών και ευφυών που διαβουλεύονται στις οθόνες, ειδικοί και άσχετοι, εξουσιοδοτημένοι από φορείς και ελεύθεροι σκοπευτές, όλοι μιλούν ακατάπαυστα για το πώς πρέπει να οργανωθεί η πρόσβαση των αποφοίτων του Λυκείου στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

Πολιτικά πρόσωπα που χρειάζονται υλικό για το επικοινωνιακό τους προφίλ μεταρρυθμίζουν ή «απειλούν» με μεταρρυθμίσεις ένα διαρκώς απορρυθμιζόμενο μέσω της «αυτορρύθμισης» Εκπαιδευτικό Σύστημα, ιδρύουν Εθνικά και Κλαδικά Συμβούλια Παιδείας και Εκπαίδευσης, οργανώνουν ημερίδες, εξαγγέλλουν αλλαγές, συζητούν δημόσια τις λεπτομέρειες ενός συστήματος πρόσβασης που κάθε φορά θα ισχύσει από το επόμενο σχολικό έτος, αλλά στην πορεία κάτι συμβαίνει και η αλλαγή μπαίνει σε καθεστώς αναμονής.

Τώρα μας προέκυψε νέος γρίφος, ο «χάρτης» των Πανεπιστημίων, των Σχολών και των Τμημάτων με την εφαρμογή του σχεδίου «Αθηνά». Αλλά παρότι θεά της σοφίας, η Αθηνά μας παραπέμπει στο μαντείο της Δωδώνης: θα είναι το Τμήμα που επιθυμώ στο μηχανογραφικό ή δεν θα είναι; Θα το κρίνει, υποτίθεται, ο διάλογος. Ας ετοιμάζονται και οι λεξικογράφοι για επανεκδόσεις των λεξικών τους με τη νέα σημασία της λέξης «διάλογος»…

Βεβαίως, θα μου πείτε, αφού οι όροι των εξετάσεων για φέτος δεν αλλάζουν, οι αλλαγές στο χάρτη των Τμημάτων είναι ανθυπολεπτομέρεια. Ίσως. Αλλά οι υποψήφιοι χρειάζονται ηρεμία για να προετοιμαστούν. Και αυτή επηρεάζεται και διαταράσσεται από τέτοιες «λεπτομέρειες». Δεν χρειάζεται ειδική παιδαγωγική κατάρτιση για να αντιληφθεί κανείς ότι η εκπαίδευση δεν αντέχει (άλλους) αιφνιδιασμούς.

Οι πολιτικοί που διαχειρίζονται τα ζητήματα της Εκπαίδευσης πρέπει κάποτε να μιλήσουν με ευθύτητα. Ας μας πουν, λοιπόν, χωρίς περιστροφές και μισόλογα τι είναι δική τους πρωτοβουλία στην εκπαιδευτική πολιτική, και τι συνιστά απλώς «υποχρεωτικό μέτρο σύγκλισης» στη βούληση της τρόϊκας. Διότι δεν μπορούν άλλο και να τα φορτώνουν όλα στην τρόϊκα, αλλά και να καμαρώνουν για τις πρωτότυπες εκπαιδευτικές τους επικοινωνιακές πρωτοβουλίες. Πρέπει να μάθουν, εν ολίγοις, να μην εξοργίζουν τους μαθητές και τους γονείς τους. Από την ψήφο των οποίων τελικά εξαρτάται και η ίδια η ιδιότητά τους.

Φυσικά μια τέτοια μάθηση προϋποθέτει τη γενική ικανότητα «έχω μάθει πώς να μαθαίνω». Όμως, μερικές φορές η αίσθηση – διότι πραγματική δύναμη στα χέρια ενός Έλληνα κυβερνητικού αξιωματούχου σήμερα (με εξαίρεση τη ρουσφετολογική) δεν υπάρχει – της ισχύος αφαιρεί από το άτομο αυτή την πολύ χρήσιμη δεξιότητα. Η μόνη θεραπεία που προτείνεται είναι ο αναστοχασμός, η απόσταση από το ρόλο. Για να ησυχάσουν, κάπως, μαθητές και λεξικογράφοι…

*O Θανάσης Γκότοβος είναι καθηγητης Παιδαγωγικής του Πανεπιστημιου Ιωαννίνων.
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η πτώσις...


Χίλιες και μία λίστες!
Χάσαμε τη λίστα, STOP. Μέσα ήτανε και η θεία.
Αγαπημένη μου εξαδέλφη, ευχαριστώ που είσαι αθώα! Καλύτερα πλουσία και τιμία, παρά πτωχή και παραπλανημένη.
Σε ευχαριστώ, ω Εταιρεία! (-ωπ! αυτό είναι από άλλη λίστα!)
Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι! Μαύρη είναι η λίστα στα βουνά! Μαλλιά κουβάρια γίναμε πλέον με τα στικάκια
και τα στικάκια γίνανε στρινγκάκια - κάτι σαν φύλλα συκής που πωλούνται στην Ομόνοια,
εδώ τα καλά στικάκια,
έχω είκοσι πέντεπάρε πέντε και σου δίνω δώρο δύο - μύλος! Η μόνη λύσις πλέον (εκτός απ’
τη διαρκή λύση των Βαρβάρων) που μας απομένει, έτσι όπως τα κάναμε, είναι να μας ξαναστείλουν οι Φράγκοι απ’ τη Φραγκιά το περιώνυμο σιντάκι, μόνον που αυτήν τη φορά πρέπει να συνοδεύεται από ετοιμοπόλεμη ταξιαρχία βετεράνων της Λεγεώνας των Ξένων.
Με την παράκληση ουδείς εκ των Λεγεωναρίων να ομιλεί ελληνικά, διότι πάλι κάπου θα γίνει η ζημιά.
Επίσηςπαράκληση: όταν παραληφθεί αβλαβές το σιντί, να παραδοθεί ιδίοις χερσίν στον κ. Σαμαρά, ώστε να αποδειχτεί η αθωότης Βενιζέλου.
Οχι, δεν έχουμε τρελαθεί, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Μπενύτο να μας αποσφυρίξει - πλην όμως ο άνθρωπος
έχει φθάσει στο σημείο να παναγυρίζει για τις πολιτικές του ευθύνες λες κι αυτές είναι συγχωροχάρτι για τις ποινικές.
Ομως, οι πολιτικές ευθύνες για έναν πολιτικό είναι συχνά βαρύτερεςαπ’ τις ποινικές - είτε έχει τέτοιες, είτε όχι.
Κι όπως προσφυώς σχολίαζε χθες απ’ τη συχνότητα του Real FM ο εκλεκτός συνάδελφος κ. Λυγερός, οι πανηγυρισμοί για πολιτικές ευθύνες ξενίζουν,
αλλά δεν πρέπει να ξενίζει το σπάσιμο του χωροχρονοσυνεχούς! Διότι το ρωμαίικο δαιμόνιο το κατάφερε κι αυτό: αντιγράψαμε
σιντάκι πριν να το δημιουργήσει ο πλάστης του!
Αν δεν καλέσει ο Πατριάρχης Οικουμενική Σύνοδο να λύσει αυτό το κβαντικό μυστήριο του χωροχρονικού διακτινισμού της λίσταςΠαπακωνσταντίνου - Μπενύτο - Τέσλα, θα μείνουμε
εκτεθειμένοι μπροστά στα μάτια της επιστήμης - έβαλε ο διαβολάκοςτην ουρά του πάλι κι έγινε η λίστα πιο μεγάλη! Εξ ου
και το άλλο λουμπενότροπο άσμα, πέντε λίστες στον Περαία μπήκανε σε έναν τεκέ (πράγμα που τις «συνδέει» με τη βίλα Αμαλία) κι είπε μία απ’ την παρέα πα-να-πιούμε-ναργιλέ.
Ε, άμα κάνεις κεφάλι, χάνεις τον λογαριασμό, δεν κόβεις απόδειξη και σε πάει μετά μέσα ο κυρ Στουρνάρας για διαφυγόντα κέρδη απ’ τη Μέρκελ. Γιαβόλ.
Viva λίστα Λαγκάρντ, viva βίλα Αμαλία, έχετε γεια βρυσούλες,κακούργα ιδιωτικοποίηση του νερού - το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία.
  
Αν βρίσκομαι σε παραλήρημα; Οχι! απλώς έχω μπει «στον αυτόματο μηχανισμό διόρθωσης» όσων πίστευα ώς τώρα.
Διότι, εκτός από το ότι η ΑΕΚ θα πάρει το πρωτάθλημα όταν βγούμε απ’ το Μνημόνιο, πίστευα επίσης και ότι τα scripta manent - τρίχες! Μόλις τα διαβάσει ο Μπενύτο τα scripta τρελαίνονται και δεν λένε πλέον ό,τι έγραφαν, αλλά ό,τι λέει ο Μπενύτο πως λένεδιότι
αυτό είναι και η πραγματικότης: ένα παλίμψηστο που γράφει, ξύνει και ξαναγράφει ο εθνικός μας ρήτωρ, ο ένας και μοναδικός τσόζεν ουάν, ώσπου να πάρει το σκρίπτουμ μια μορφή τέλεια, κάτι
σαν αναδυομένη Αφροδίτη, σαν ωδή στη ροδοδάχτυλη Μέρκελ, σαν προσευχή
στον Κοσμοσείστη Παντοκράτορα να μας απαλλάξει από κάθε ρυπαρό σκάνδαλο και αρπαβούτα πειρασμό, αμήν! (και, καλού - κακού, γιαβόλ!)
Ταύτα για σήμερα, αγαπημένα μου ναυτάκια κι ευγενικές μου καπετάνισσες - είναι
η πτώσις μας καλά οργανωμένη, ασφαλής, τίποτα το τραγικό - «ο θάνατος της ελληνικής τραγωδίας» όπως θα έλεγε για μια φορά κι ο Νίτσε, καγχάζοντας επιτέλους εκ του ασφαλούς για τις αναπόφευκτες πατροκτονίες...

Υστερόγραφο ή

Έκτακτη ανάρτηση η «επί του πιεστηρίου», όπως λέγαμε παλιά.
Εις έκτακτον ανακοινωθέν χθες βράδυ αργά ο κ. Σίμος Κεδίκογλου, κυβερνητικός εκπρόσωπος, δήλωσε: «Σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι απαράδεκτο να φιμώνεις μέσο ενημέρωσης επειδή δεν συμφωνείς όπως επιχείρησαν οι γνωστοί κουκουλοφόροι στον Real FM».
Οι νεαροί που ήρθαν στον Real δεν ήταν κουκουλοφόροι κι όσοι φορούσαν σκουφάκια, τα φορούσαν για το κρύο. Δεν κατέλαβαν τον σταθμό, αλλά ειρηνικά κι ευγενικά ζήτησαν να μεταδώσουν το δικό τους μήνυμα από ένα δεκάλεπτο σιντάκι που είχαν προετοιμάσει. Ένα μέσο ενημέρωσης που δεν είναι διαπλεκόμενο, οφείλει να δίνει φωνή σε όλους, και σε εκείνους με τους οποίους διαφωνεί – ακριβώς επειδή θέλουμε μια κοινωνία δημοκρατική.
Συνεπώς ο Real FM δεν «φιμώθηκε», αλλά έκανε απλώς τη δουλειά του. Και την έκανε καλά.
Συνέβησαν λοιπόν τα αντίστροφα από τα τρία ψέματα που είπε ο κ. Κεδίκογλου μέσα σε 19 λέξεις!
Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά είναι πια γελοίο...

Στάθης Σ.
 Πηγη www.enikos.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Επί Διώτη φτιάχτηκε το αντίγραφο USB


Πώς δικαιολόγησαν τις καταθέσεις στην HSBC οι συγγενείς του Παπακωνσταντίνου

Της Μαρίας Δήμα

Τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη βάζει ως κεντρικό πρωταγωνιστή στο κάδρο των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ η ημερομηνία… γέννησης του περιβόητου USB (στικάκι) που έχουν στην κατοχή τους οι οικονομικοί εισαγγελείς Γ. Πεπόνης και Σπ. Μουζακίτης. Και αυτό γιατί το στικάκι φέρεται -σύμφωνα με πληροφορίες- να έχει εγγραφεί στις 8 Ιουλίου του 2011, ημερομηνία κατά την οποία το ηλεκτρονικό αντίγραφο βρισκόταν ακόμη στα χέρια του τότε ειδικού γραμματέα του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη δικογραφία που σχηματίζουν οι δύο εισαγγελείς υπάρχει εκτυπωμένο έγγραφο που απεικονίζει την ημερομηνία και την ώρα δημιουργίας του αντιγράφου του περίφημου USB. Παράλληλα όμως, με δεδομένο το γεγονός ότι ο πρώην υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου έχει δηλώσει ότι αντέγραψε σε στικάκι το πρωτότυπο CD που του είχε αποσταλεί από τη Γαλλία τον Οκτώβριο του 2010, γεννιέται το εύλογο ερώτημα πόσες αντιγραφές έχουν γίνει και ποια σκοπιμότητα έκρυβαν;

Την ίδια ώρα εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι εκτός από τον κ. Διώτη, για τον οποίο φέρεται να υπάρχουν ενδείξεις για το αδίκημα της νόθευσης εγγράφου, οι δύο εισαγγελείς καλούν επίσης ως ύποπτο για το ίδιο αδίκημα και τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννη Καπελέρη. Και οι δύο θα εξεταστούν συμπληρωματικά την ερχόμενη Δευτέρα.

Ωστόσο, αξιοσημείωτη είναι και η δυσφορία που φέρεται να έχει προκαλέσει στους δύο οικονομικούς εισαγγελείς η παρέμβαση του προϊσταμένου τους, αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νίκου Παντελή, να αποστείλουν το memory stick στην Υποδιεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος προκειμένου με τις δυνατότητες που διαθέτει να διαπιστώσει τυχόν επεμβάσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Γ. Πεπόνης και Σπ. Μουζακίτης διατείνονται ότι οι ειδικοί πραγματογνώμονες του ΣΔΟΕ που έχουν εξετάσει το περίφημο στικάκι USB έχουν δώσει τις απαντήσεις. Το μείζον πάντως στην υπόθεση είναι ποιος έχει κάνει την αλλοίωση στην πρωτότυπη ηλεκτρονική λίστα Λαγκάρντ.

Στο μεταξύ χθες επί περίπου τρεις ώρες παρείχαν εξηγήσεις ενώπιον των δύο οικονομικών εισαγγελέων οι τρεις συγγενείς του πρώην υπουργού Γ. Παπακωνσταντίνου, για χάρη των οποίων λέγεται πως έγινε η αλλοίωση στην πρωτότυπη ηλεκτρονική λίστα Λαγκάρντ, καθώς η απάλειψη αφορούσε τα στοιχεία των λογαριασμών τους στην ελβετική HSBC.

Η Ελένη Παπακωνσταντίνου και ο σύζυγός της Συμεών Σικιαρίδης καθώς και ο σύζυγος της αδερφής της, Ανδρέας Ρωσσώνης, που κλήθηκαν ως ύποπτοι τέλεσης τεσσάρων κακουργημάτων κι ενός πλημμελήματος, υποστηρίζουν ότι κατέθεσαν έγγραφα που δικαιολογούν απολύτως τις καταθέσεις τους στην HSBC.

«Δεν έχω καμία σχέση με το πολιτικό παιχνίδι. Εγώ πριν δεν ήξερα τίποτα, και στις 28 Δεκεμβρίου έμαθα από τον εξάδελφό μου για την υπόθεση. Τα εισοδήματά μας δικαιολογούν πολλαπλάσια από τις καταθέσεις μας στην HSBC», ξεκαθάρισε η Ελένη Παπακωνσταντίνου, που διατηρούσε μαζί με τον σύζυγό της τον λογαριασμό των 1.222.000 δολαρίων. Από την πλευρά του ο Ανδρέας Ρωσώνης, δικαιούχος του λογαριασμού που έκλεισε το 2005, υποστηρίζει ότι προσκόμισε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο λογαριασμός άνοιξε πριν από εφτά χρόνια, διέθετε 750.000 ευρώ και 150 χιλιάδες δολάρια τα οποία επαναπατρίστηκαν με βάση τον νόμο Αλογοσκούφη.

Από την πλευρά τους οι δύο εισαγγελείς -σύμφωνα πάντα με πληροφορίες- θα εξετάσουν ως μάρτυρες δύο μετακλητούς υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι προέκυψαν μετά την κατάθεση της διευθύντριας του ιδιαίτερου γραφείου του πρώην υπουργού Γ. Παπακωνσταντίνου. Μάλιστα η γυναίκα εξεταζόμενη από τους δύο εισαγγελείς υποστήριξε ότι τον Οκτώβριο του 2010 παρέλαβε το CD κλεισμένο σε έναν φάκελο με αποστολέα τις γαλλικές αρχές, και τον παρέδωσε στον τότε υπουργό Οικονομικών. Ωστόσο ξεκαθάρισε ότι δεν γνωρίζει για την τύχη του περαιτέρω.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πολιτική που «παράγει» ανεργία

Μπλόκο στη δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας συνεπάγονται τα μέτρα που τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχει λάβει το υπουργείο Περιβάλλοντος αφού η κατεδάφιση της πολεοδομικής και χωροταξικής πολιτικής, η απαξίωση της πολιτικής προστασίας των οικοσυστημάτων καθώς και η συστοιχία μέτρων κατά των ΑΠΕ οδηγούν σε μαρασμό την περισσότερο αναπτυσσόμενη αγορά εργασίας και απειλούν ακόμα και τις υπάρχουσες θέσεις απασχόλησης. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με έκθεση που συνέταξε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, και ο Μ. Θεοδωρόπουλος, περιβαλλοντολόγος, με τίτλο «Προστασία περιβάλλοντος και απασχόληση», παρουσιάζονται ανάγλυφα τα οφέλη στην αγορά εργασίας από την ανάπτυξη πολιτικών προστασίας του περιβάλλοντος. Και αυτά τα αδιαμφισβήτητα οφέλη θέτει εν κινδύνω η κυβέρνηση που επιλέγει να κλείσει το μάτι σε επίδοξους, πλην άφαντους, επενδυτές αντί να ενισχύσει τις προσπάθειες των επιχειρηματιών που έχουν ήδη επενδύσει, και μάλιστα σε έργα της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης. Όπως μας επισήμανε ο Νίκος Χρυσόγελος, «με αφορμή την κρίση επιστρέφουμε σε αντιλήψεις της δεκαετίας του ’60 όχι μόνο για το περιβάλλον, αλλά και για την ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Το πρόβλημα είναι ότι η επιστροφή στο ξεπερασμένο μοντέλο ανάπτυξης δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις μόνο στο περιβάλλον. Είναι ένα μοντέλο που ελάχιστα θα ωφελήσει τις τοπικές κοινωνίες και την απασχόληση. Η υλοποίηση και μόνο των περιβαλλοντικών δεσμεύσεων που προκύπτουν από τις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις θα δημιουργούσαν τουλάχιστον 80.000 νέες θέσεις εργασίας». Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων υπογράμμισε ότι «η κυβέρνηση επιστρέφει στη λογική του μοντέλου ανάπτυξης που οδήγησε στη χρεοκοπία τη χώρα», μια λογική που συνεπάγεται την επιπλέον εμπλοκή του λιγνίτη στην παραγωγή ενέργειας, νέες μεγάλες τουριστικές μονάδες και μετατροπή του Ελληνικού και της παράκτιας ζώνης του Σαρωνικού από Φάληρο μέχρι Σούνιο σε «Ριβιέρα», την ίδια στιγμή που η κατασκευαστική φούσκα απλώνεται σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα παραμένουν αδιάθετες πάνω από 200.000 κατοικίες κι επαγγελματικοί χώροι.
 
20 εκατομμύρια θέσεις εργασίας
Η προοπτική της πράσινης ανάπτυξης που είναι συνυφασμένη με τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης παρουσιάστηκε τον περασμένο Ιούλιο στο Ευρωκοινοβούλιο από τον Εμανουέλ Μπαρόζο, ο οποίος, παρουσιάζοντας την πρόταση της Κομισιόν για την απασχόληση στην Ευρώπη, μίλησε για τη δυνατότητα δημιουργίας 20.000.000 πράσινων θέσεων εργασίας στην Ε.Ε. μέχρι το 2020. Δυστυχώς, επισημαίνει ο Νίκος Χρυσόγερος, «στην Ελλάδα τα περισσότερα κόμματα όχι μόνο αγνοούν πλήρως τα θέματα αυτά και αδυνατούν να επεξεργαστούν σύγχρονες προτάσεις για την απασχόληση, αλλά μιλάνε μόνο για πράσινα άλογα»!
Οι θέσεις εργασίας από πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος δεν είναι μαγική εικόνα, αλλά προκύπτουν από την εφαρμογή και μόνο αδύναμων μεν, αλλά έστω κι έτσι σημαντικών ευρωπαϊκών στρατηγικών που έχει υπογράψει η χώρα. Για παράδειγμα, οι 80.000 νέες θέσει εργασίας προκύπτουν, όπως υπογραμμίζει ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, από «τη βιωσιμότητα, την Ευρώπη 2020, την προστασία των φυσικών περιοχών και της βιοποικιλότητας, την αποτελεσματική χρήση πόρων, τη μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και κομποστοποίηση των απορριμμάτων με διαλογή στην πηγή σε ποσοστό τουλάχιστον 50% μέχρι το 2015, την προώθηση της εξοικονόμησης ενέργειας και των ΑΠΕ με άμεσο στόχο το 20-20-20 (20% εξοικονόμηση ενέργειας, 20% παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, περίπου 38% ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, 20% μείωση των αερίων του θερμοκηπίου) μέχρι το 2020».
 
Οι προοπτικές για την Ελλάδα
Μέχρι το 2010 είχαν δημιουργηθεί στη χώρα μας 13.000 θέσεις εργασίας από τις ΑΠΕ, σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή μελέτη «Η κατάσταση της Ανανεώσιμης Ενέργειας στην Ευρώπη», που δημοσιεύτηκε από το EurObserv’ER, το πρόγραμμα παρακολούθησης των ΑΠΕ στην Ευρώπη. Με βάση τα ευρήματα, η Ελλάδα είναι 16η στον σχετικό κατάλογο, ενώ υπογραμμίζονται και οι δυνατότητες δημιουργίας πολλών ακόμα θέσεων. Πιο συγκεκριμένα, από τις 12.920 «πράσινες» θέσεις εργασίας της χώρας μας το 2010, οι 4.250 ήταν στα φωτοβολταϊκά, οι 3.000 στη βιομάζα, οι 1.570 στα αιολικά και οι 300 στα βιοκαύσιμα. Τρία χρόνια μετά, ο αριθμός των θέσεων εκτοξεύθηκε σε πάνω από 25.000 εξαιτίας της έντονης ανάπτυξης των ΑΠΕ, ειδικά τα τελευταία δυο χρόνια.
Προς τριετίας στο ίδιο μήκος κύματος κινούνταν και ο σχεδιασμός του ΥΠΕΚΑ αφού, σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Αναπτυξιακών Παρεμβάσεων για την Πραγματική Οικονομία» που είχε εκπονήσει, εκτιμούσε ότι θα μπορούσαν να δημιουργηθούν περισσότερες από 210.000 νέες θέσεις εργασίας (από τις οποίες οι 27.000 μόνιμες) από μια συνολική επένδυση στην «πράσινη ανάπτυξη» ύψους 44,4 δισεκατομμυρίων μέχρι το 2015. Σύμφωνα εξάλλου με τις προβλέψεις του ΤΕΕ, από δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας στα κτήρια και τη βιομηχανία μπορούν να δημιουργηθούν μέσα στα επόμενα επτά χρόνια έως και 33.000 θέσεις εργασίας ετησίως. Συγκεκριμένα, το πλαίσιο του στόχου για εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια κατά 20% το 2020-2030, «προβλέπει ότι οι βιώσιμες θέσεις εργασίας του τεχνικού κόσμου που δύνανται να δημιουργηθούν από εξοικονόμηση ενέργειας ανέρχονται σε 10.500-12.000 ετησίως στο υφιστάμενο κτηριακό απόθεμα, συν 12.000 κάθε χρόνο από την ενεργειακή επιθεώρηση λεβητοστασίων / κλιματιστικών εγκαταστάσεων, συν 7.000-10.000 από την ενεργειακή πιστοποίηση κτηρίων». Η στροφή στη βιολογική γεωργία, σύμφωνα με την έκθεση «Προστασία περιβάλλοντος και απασχόληση», αναμένεται να δημιουργήσει 10%-30% περισσότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με τα συμβατικά αγροκτήματα.
Aν το 20% των καλλιεργειών µετατραπεί σε βιολογικές την ερχόµενη δεκαετία, θα δηµιουργηθούν 10.000- 30.000 νέες θέσεις εργασίας. Σηµαντική συµβολή στη διάσωση θέσεων εργασίας αναµένεται να έχει και η στροφή σε ενεργειακές καλλιέργειες που µπορούν να υποκαταστήσουν άλλες καλλιέργειες (κυρίως σε µη βρώσιµα προϊόντα), οι οποίες είναι σήµερα προβληµατικές και οικονοµικά µη βιώσιµες. Ένας άλλος τοµέας πολλά υποσχόµενος στο ζήτηµα της απασχόλησης είναι η εναλλακτική διαχείριση απορριµµάτων που περιλαµβάνει µέτρα και υποδοµές σε όλη τη χώρα για τη διαλογή των απορριµµάτων στην πηγή, την οικιακή και δηµοτική κοµποστοποίηση, την ανακύκλωση των συσκευασιών και ειδικών απορριµµάτων και αποβλήτων (π.χ. µπάζα, ηλεκτρικές -ηλεκτρονικές συσκευές, οχήµατα, ελαστικά κ.λπ.). Οι εκτιµήσεις για τις επιπτώσεις στην απασχόληση από µία τέτοια προοπτική προέρχονται από σχετική µελέτη που πραγµατοποιήθηκε για λογαριασµό της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης, της Greenpeace, του WWF και του ∆ικτύου Μεσόγειος SOS. Τα στοιχεία της µελέτης αναφέρουν ότι µέχρι το τέλος του 2008 στα 18 συστήµατα που ήδη λειτουργούν απασχολούνται περί τα 1.600 άτοµα. Η µελέτη αυτή εκτιµά ότι, αν τα επόµενα 5 χρόνια αναληφθούν επενδύσεις της τάξης των 1,4 δισ. ευρώ (275 εκατ. ευρώ ετησίως) για την εναλλακτική διαχείριση των απορριµµάτων, θα δηµιουργηθούν 11.000 νέες θέσεις εργασίας µε την ολοκλήρωση των απαραίτητων υποδοµών.
 
Πράσινο New Deal
Σύµφωνα µε την πρόταση των Οικολόγων Πράσινων, ουσιαστική διέξοδος υπάρχει µόνο αν δοθούν απαντήσεις στην οικονοµική κρίση µε πολιτικές που αντιµετωπίζουν παράλληλα και την κρίση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα την απειλή για το κλίµα.
Ειδικότερα όσον αφορά την αλλαγή πορείας της οικονοµίας και τη δηµιουργία θέσεων εργασίας, όπως επισηµαίνεται στην έκθεση των Ν. Χρυσόγελου - Μ. Θεοδωρόπουλου, προτείνονται δράσεις στους εξής τοµείς:
♦ Αναζωογόνηση της υπαίθρου µέσω της προώθησης της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας και µορφών οικο- και αγρο-τουρισµού.
♦  Βιώσιµες µορφές αλιείας και θαλάσσιων προστατευόµενων περιοχών για να αποκατασταθεί η θαλάσσια βιοποικιλότητα και να δηµιουργηθούν συµπληρωµατικά εισοδήµατα για τους ψαράδες και τις νησιωτικές κοινωνίες.
♦  Βιώσιµη διαχείριση απορριµµάτων, νερού και φυσικών πόρων και βιώσιµη διαχείριση των περιοχών NATURA. Εκτεταµένα προγράµµατα αποκατάστασης της βιοποικιλότητας.
♦ Εξοικονόµηση ενέργειας και ενεργειακή αναβάθµιση κτηρίων.
♦ Προώθηση ΑΠΕ µέσω «συµµετοχικών εταιρειών» και µικροµεσαίων επιχειρήσεων, µε στόχο την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιµα, ιδιαίτερα τις µεγάλες εισαγωγές πετρελαιοειδών και την τοπικοποίηση των σηµαντικών κεφαλαίων που εξάγονται σήµερα για εισαγωγή πετρελαίου.
♦ Οικολογικές παρεµβάσεις στο αστικό περιβάλλον, οικολογικές γειτονιές, που θα στοχεύσουν και στην κοινωνική ενσωµάτωση των ευάλωτων κοινωνικών οµάδων και των µεταναστών.
Πρόκειται, όπως λένε, για ένα Πράσινο New Deal , µε επενδύσεις µεγάλης έκτασης ύψους 50 δισεκατοµµυρίων ευρώ µέσα στην επόµενη πενταετία που µπορούν να δηµιουργήσουν 750.000 θέσεις εργασίας παράλληλα µε την προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση του επιπέδου ζωής.
Πηγη topontiki.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οι καρμίρηδες και εμείς


του Σταύρου Θεοδωράκη.

Η χώρα λοιπόν βρήκε προορισμό. Θα διαλευκάνει τι έγινε με την λίστα Λαγκάρντ. Αυτή την στιγμή καταθέτουν οι υπάλληλοι Παπακωνσταντίνου. Στην συνέχεια θα έχουμε τους υπαλλήλους Βενιζέλου (νομίζω έχει μεγαλύτερο ρόστερ). Μετά τους υπαλλήλους Παπανδρέου και αμέσως μετά τους υπαλλήλους Παπαδήμου. Ο Πικραμένος προς το παρόν την γλυτώνει. Με τους υπαλλήλους θα βγάλουμε την βαρυχειμωνιά και μετά θα έρθουν οι συγγενείς. Παραλλήλως θα ακροασθούμε τους πρώην και νυν γραμματείς ΣΔΟΕ, φορολογικών και τελωνειακών θεμάτων, πληροφοριακών συστημάτων καθώς και τους διοικητές της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και της ΕΥΠ (μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η ΕΥΠ έφερε πρώτη το 2010 την «λίστα» στην Ελλάδα).

Προσοχή: η κουβέντα δεν αφορά ποιοι έχουν λεφτά στην HSB (ή είχαν μέχρι το 2007– για να είμαστε ακριβείς) και πόσα από αυτά είναι μαύρα και αφορολόγητα – αυτή είναι κουβέντα που κάνουν οι καρμίρηδες Γερμανοί, Ιταλοί, Ισπανοί, Γάλλοι, Βρετανοί και Αμερικάνοι, που νοιάζονται για διαφυγόντες φόρους - εδώ εμείς είμαστε πολιτικά ζώα και ως τέτοια συμπεριφερόμαστε. Το θέμα λοιπόν για μας εδώ είναι «ποιοι ήξεραν για την λίστα και γιατί δεν την αξιοποίησαν». Αυτό και μόνο αυτό, συζητούν τα κανάλια, οι εφημερίδες, το ίντερνετ, η Βουλή, τα κόμματα, το ΣΔΟΕ, η εισαγγελία. Το γεγονός ότι σήμερα όλοι ξέρουμε για την λίστα και δεν την αξιοποιούμε παρά μόνο συζητούμε γι' αυτούς που δεν την αξιοποίησαν, είναι μια μικρή λεπτομέρεια που κάποια στιγμή θα προστεθεί στο ιατρικό ιστορικό του έλληνα ασθενή.

Θέλω να κάνουμε μια στάση και να το σκεφθούμε. Ο Χερβέ Φαλτσιάνι υπάλληλος της HSBC Γενεύης υποκλέπτει το 2007 τις καρτέλες δεκάδων χιλιάδων μεγαλοκαταθετών. Προσπαθεί να τις πουλήσει σε λιβανέζικη τράπεζα, μπαίνουν στην μέση όμως οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ και αποκτούν τις καρτέλες. Τα «ονόματα» χαρίζονται από τους ισραηλινούς στους Γάλλους – κάποιοι θα σου πουν ότι αγοράζονται από τους Γάλλους – και σύντομα όλοι οι «δυτικοί» υπουργοί Οικονομικών αποκτούν και από μια λίστα πελατών της HSBC Γενεύης (οι Γερμανοί την αγοράζουν δημοσίως και επισήμως). Η Κριστίν Λαγκάρντ αποφασίζει να δωρίσει τις καρτέλες με τα ελληνικά ονόματα στην Ελλάδα (προφανώς για να μας… διχάσει). Τα υπόλοιπα σας είναι γνωστά. Η μεγαλύτερη διαρροή στοιχείων από την Ελβετία, στην Ελλάδα μετατρέπεται στην μεγαλύτερη πολιτική φαρσοκωμωδία. Την λίστα την παίρνουμε πρώτη φορά το 2010 (μέσω ΕΥΠ – είπαμε), δεύτερη φορά το 2012 (με τρεις απεσταλμένους του Στουρνάρα), αλλά σε κάθε περίπτωση οι 2062 έλληνες μεγαλοκαταθέτες δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν. Οι offshore τους και όλα τα άλλα επιβαρυντικά στοιχεία που περιέχουν οι καρτέλες τους δεν κινδυνεύουν. Και έχουν όλο τον χρόνο να διορθώσουν τα βρώμικα ίχνη τους στο «παρελθόν», όσο εμείς ασχολούμαστε με τους υπαλλήλους του Παπακωνσταντίνου. Αν ήταν Γάλλοι, Ισπανοί, Αμερικανοί, Βρετανοί, Ιταλοί ή Γερμανοί θα είχαν ήδη υποχρεωθεί να πληρώσουν τα μισά τους λεφτά στο κράτος (αν δεν μπορούσαν να αποδείξουν ότι είχαν πληρώσει φόρους πριν τα στείλουν στην HSBC) εδώ μπορούν να συνεχίζουν να αλλάζουν κανάλια. Άλλωστε κάποιοι λαοί ενδιαφέρονται για το εθνικό ταμείο και την φορολογική έστω δικαιοσύνη (οι καρμίρηδες – είπαμε), κάποιοι άλλοι για τα θεάματα μόνο.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών
Πηγη www.protagon.gr




Διαβαστε περισσοτερα............. »

Επαγγελματίες επαίτες


Γράφει: Ελένη Βασιλοπούλου.


Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, που την έχουν ταυτίσει με τις έννοιες ¨φιλαργυρία¨ και¨εξαπάτηση¨, το να παράγει επαγγελματίες επαίτες, θεωρείται απόλυτα λογικό. Μέρες ευημερίας και καθαρού κέρδους οι εορταστικές εποχές, εφόσον το ¨μαγαζάκι του πόνου¨ και τα προτεταμένα χέρια που εκλιπαρούν για βοήθεια, πληθαίνουν και πολλαπλασιάζονται ραγδαία σαν αθεράπευτος ιός.

Η επαιτεία στην Ελλάδα, μπορεί βάση νόμου, σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα και το άρθρο 407, να τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών, ωστόσο οι επαίτες συνεχίζουν ακάθεκτοι να ζητιανεύουν από φιλοχρηματία ή κατά συνήθεια.

Αυτό το κατά συνήθεια δε, έχει πάρει άλλη τροπή, αφού από τη γέννησή τους μερικά παιδιά έχουν λάβει το βάπτισμα του επαγγελματία επαίτη, με αποτέλεσμα να μυούνται από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, στο εύκολο κέρδος και να αποκτούν δικαίωμα ανταγωνισμού, διεκδικώντας μια θέση στα φανάρια που έχουν συνεχόμενο πέρασμα οχημάτων.

Απαραίτητα προσόντα του επαγγελματία επαίτη, είναι: η εύκολη και άμεση διαφυγή (αν τεθεί θέμα προσαγωγής), η οξυδέρκεια, η άριστη υποκριτική τέχνη, η αυτοπροστασία και η επίδειξη ισχύος (αν χρειαστεί να υπερασπιστεί τη θέση ή το ποσό που έχει αποκομίσει), ενώ συναισθηματισμοί και παραχωρήσεις δεν έχουν θέση σε καμία περίπτωση.

Απόλυτα συνειδητοποιημένοι και γνώστες της ¨τέχνης¨, οι επαίτες καταφέρνουν να συλλέξουν το ποσό των 3.000 ευρώ μηνιαίως, σύμφωνα με μαρτυρίες ορισμένων ¨ανώνυμων¨ ζητιάνων, ανάλογα με το πόστο που έχουν επιλέξει. Μερικά στέκια δε, προσφέρουν και παραπάνω μηναίο εισόδημα.

Τα τελευταία χρόνια με την έλευση των αλλοδαπών, οι ημεδαποί ζητιάνοι άρχισαν να εξοστρακίζονται, η επαναφορά τους όμως ενδυναμώθηκε με τη βοήθεια της οικονομικής κρίσης που ταλανίζει την χώρα, ιδίως από το 2010 και μετά. Πλέον έχουν συσταθεί οργανωμένες ομάδες επαιτών, οι οποίες καταλαμβάνουν το σημείο που επιλέγουν και το προστατεύουν με κάθε τρόπο, προκειμένου να υπερασπιστούν τα ¨οικονομικά τους συμφέροντα¨.

Η ελεημοσύνη, ως πράξη συμπάθειας και ανακούφισης των ¨κακότυχων¨, μπορεί να συντηρήσει το αναπαραγωγικό σύστημα των ζητιάνων και να ενισχύσει, διαιωνίζοντας την ¨εκκολαπτική μηχανή¨ που τους δημιουργεί.

Αυτοί που θα κατακυριεύσουν τα ¨κόκκινα φανάρια¨, τα καταστήματα, τις εκκλησίες, κάθε σημείο διέλευσης πεζών και οχημάτων, με μόνο σκοπό να ικετεύσουν για να αποσπάσουν με έντεχνο τρόπο, τον όβολό σας.

Μια προσοδοφόρα απασχόληση για όσους ασχολούνται με την επαιτεία, μια πλάνη που οδηγεί στην κοινωνική ευαισθητοποίηση εξατομικευμένα, όμως, κι’ όχι σε μια συλλογική κοινωνική οργανωμένη προσφορά που θα ευνοεί μόνο τους αληθινά αδικημένους, τους περιθωριοποιημένους του πολιτικοκοινωνικού συστήματος.

Σε όσους προσφέρουν τον όβολό τους, χωρίς δεύτερη σκέψη στα συγκεκριμένα άτομα, καθιστούν την επαιτεία ως μόνη επαγγελματική επιλογή για τους ¨καταδικασμένους¨ που πρόκειται να γεννηθούν σε ένα καθεστώς όπου η ελεημοσύνη είναι επάγγελμα.

Θέλετε, άτομα μη κοινωνικώς ¨προσορμισμένα¨ σε ¨ανεξέλεγκτα λιμάνια¨, που δεν εκπληρώνουν το καθήκον τους προς την κοινωνία, μη προσφέροντας προς τα κοινά;

Άτομα αντικοινωνικά, με προβλήματα παραβατικότητας, εγκληματικότητας, έτοιμα να θυσιάσουν κάθε ηθική αξία στο βωμό του εύκολου κέρδους;

Αν είστε ευσπλαχνικός άνθρωπος, αυτός που έχει την αλληλεγγύη και τη προσφορά, ως στάση ζωής, τότε αποτρέψτε το έγκλημα που διαπράττουν οι επαγγελματίες επαίτες, νοθεύοντας τις αθώες παιδικές ψυχούλες, τις οποίες μετατρέπουν σε ¨άψυχα¨ φιλοχρήματα όντα. Για τον ελεήμονα, υπάρχει τρόπος να στηρίξει, συνεισφέρει, να επιτελέσει κοινωνικό, ανθρωπιστικό, φιλανθρωπικό έργο, αρκεί να απευθυνθεί σε κοινωνικές υπηρεσίες, σε άσυλα, σε ιδρύματα, σε οικογένειες που έχουν πραγματικά ανάγκη.
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

Ισχυρός σεισμός 5,8 Ρίχτερ στο Αιγαίο

Ο Εγκέλαδος χτύπησε νότια της Λήμνου

Ισχυρή σεισμική δόνηση 5,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε πριν από λίγο στο βορειοανατολικό Αιγαίο, στην θαλάσσια περιοχή νότια της Λήμνου.

Το επίκεντρο εντοπίζεται μεταξύ των νησιών Λήμνου και Τενέδου σε εστιακό βάθος 29 χιλιομέτρων και σε απόσταση 40 χλμ. ανατολικά- νοτιανατολικά της Λήμνου..

Ο σεισμός σημειώθηκε στις 16:16 ώρα Ελλάδας ενώ έγινε ιδιαίτερα αισθητός στη Βόρεια Ελλάδα.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αναφορές για ζημιές.

Ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, καθηγητής Σεισμολογίας Κωνσταντίνος Μακρόπουλος, εμφανίσθηκε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ καθησυχαστικός, σημειώνοντας ότι η συγκεκριμένη περιοχή έχει ιστορικό σεισμών αντίστοιχου μεγέθους.

Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »