Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Κωνσταντίνος Ταχτσίδης: Πειρατές της Καραϊβικής

Αν υπήρχε αξιοπρεπής & αντικειμενική ενημέρωση στην Ελλάδα, ο Κυριάκος θα είχε ήδη παραιτηθεί από πρόεδρος της ΝΔ και πιθανόν να είχαν ήδη μεταναστεύσει οικογενειακώς στην Καραϊβική... Ποιος ξέρει, μπορεί η Μαρέβα να έχει αγοράσει το σπίτι του Μπομπ Μάρλεϊ, στην Τζαμάικα 




*** 2,5 εκατομμύρια ευρώ, σε κρυφό λογαριασμό στο κρατίδιο του Μπελίζ, στην Καραϊβική, εντόπισε και «επαναπάτρισε» το υπουργείο εξωτερικών. Το τεράστιο αυτό ποσό δόθηκε στο… «Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής» το 2008, για την υλοποίηση προγραμμάτων, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν η Ντόρα Μπακογιάννη, με υπογραφή από τον πρόεδρο της ΔΡΑΣΗΣ και -ω, ποια έκπληξις- συνεργαζόμενο πλέον με τη ΝΔΘοδωρή Σκυλακάκη. Τα χρήματα αυτά, όπως καταλαβαίνετε δε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ! Αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου… και φυσικά δεν πρόκειται να το δείτε σε κανένα δελτίο ειδήσεων…
*** Λατρεύω τα δεκάδες παραδείγματα επιφανών αντικρατιστών, «φιλελεύθερων», που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το «σπάταλο κράτος», όταν όλη τους η ύπαρξη, πολιτική και οικονομική βασίζεται σε ΕΣΠΑ, υπερτιμολογήσεις δημοσίου χρήματος και «κρυφά κονδύλια».
*** Βέβαια, αν υπήρχε αξιοπρεπής & αντικειμενική ενημέρωση στην Ελλάδα, ο Κυριάκος θα είχε ήδη παραιτηθεί από πρόεδρος της ΝΔ και πιθανόν να είχαν ήδη μεταναστεύσει οικογενειακώς στην Καραϊβική… ποιος ξέρει, μπορεί η Μαρέβα να έχει αγοράσει το σπίτι του Μπομπ Μάρλεϊ, στην Τζαμάικα
*** Αντ’ αυτού έχουμε τον περιορισμένης ευθύνης πρόεδρο της ΝΔ, να δηλώνει, χωρίς ντροπή, σε συνέντευξή του στην Κρήτη πως «ο πατέρας μου ζει και αναπνέει να με δει πρωθυπουργό«. Προφανώς δε φτάνει που ζούμε την κρατικοδίαιτη οικογένειά τους, κοντά έναν αιώνα… πρέπει να ανεχόμαστε και τα καπρίτσια τους.
*** Σε άλλα ευχάριστα νέα από το μέτωπο της καινοτόμου επιχειρηματικότητας… Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για καταναγκαστική εργασία και εμπορία ανθρώπων στη Μανωλάδα, σχετικά με τα αιματηρά γεγονότα του 2013, όταν τοπικοί «τσιφλικάδες» πυροβόλησαν μετανάστες από το Μπαγκλαντές που «τόλμησαν» να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες εργασίας τους και να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους! Το ελληνικό δικαστήριο είχε αθωώσει τους εργοδότες.
*** Το πολιτικό σκουπίδι που τυγχάνει να είναι και αντιπρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε δηλώσει, όμως, πως οι εργοδότες πυροβόλησαν λίγο στον αέρα και τα σκάγια πέφτοντας χτύπησαν μερικούς μετανάστες. 
Ίσως δεν πρέπει να τον κατακρίνω πάντως τον Άδωνη Γεωργιάδη. Μόνο ένας άνθρωπος που υποσυνείδητα σιχαίνεται τον ίδιο του τον εαυτό, μπορεί να είναι ταυτόχρονα τόσο γλοιώδης και μισάνθρωπος. Έτσι και αλλιώς η άποψή του για τα εργασιακά δικαιώματα δεν περιορίζεται στο να πιστεύει πως μόνο οι μετανάστες θα πρέπει να λένε και ευχαριστώ που έχουν δουλειά. Το ίδιο πιστεύει και για τους Έλληνες.


         



*** Θλιβερά ανθρωπάκια, διαπλεκόμενοι δημοσιογράφοι ακόμα και αθλητικοί συντάκτες έχουν επιστρατευτεί, από τα αφεντικά τους, για να μας πείσουν πόσο γαμάτα περνάγαμε επί Σημίτη και πόσο καλός πρωθυπουργός ήταν ο τάπερμαν.
*** Είναι εκπληκτικής σύλληψης το αφήγημά τους πάντως. Οι ίδιοι δηλαδή που σηκώνουν το δάχτυλο στην φτωχοποιημένη κοινωνία και ουρλιάζουν υστερικά πως χρεοκοπήσαμε επειδή «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας»… νοσταλγούν την εποχή του Σημίτη, του Άκη, του Γιάννου του Μαντέλη, του Τσουκάτου, του Νεονάκη, της Siemens, του «μαύρων» ταμείων, του χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών υπερτιμολογήσεων, των swap και της μεγαλύτερης διαπλοκής που έχει γνωρίσει ποτέ δυτικό κράτος;
Δια-πλοκή για Όσκαρ!
Πηγή www.altsantiri.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δεν μας φταίει το survivor – εμείς φταίμε



Tης Κατερίνας Πουρίδου

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: δεν βλέπω survivor.
Όχι γιατί το θεωρώ trash, αλλά γιατί απλά δεν μου αρέσει, το βρίσκω βαρετό. Γούστα είναι αυτά. Από την άλλη θα δω χαλαρά αστυνομικές σειρές, που παίζουν την ίδια ώρα, αν έχω ελεύθερο χρόνο. Για να είμαι ειλικρινής, ούτε καν είχα δώσει σημασία στο γεγονός ότι κάποιοι βλέπουν αυτό το πρόγραμμα «επιβίωσης σε ένα άγνωστο νησί τρώγοντας κυρίως καρύδες». Φυσικό δεν είναι; Πρόγραμμα τηλεόρασης είναι, κάποιοι θα το βλέπουν και κάποιοι όχι. Τόσο απλά. Ή μήπως όχι;
Άρχισα να δίνω σημασία στην συγκεκριμένη εκπομπή όταν άρχισα να παρατηρώ τα παιδιά της τάξης μου (νήπια και προνήπια) αλλά και του δημοτικού να έρχονται νυσταγμένα το πρωί σχολείο επειδή κοιμήθηκαν αργά βλέποντας survivor. Και σα να μην έφτανε αυτό, όλη μέρα συζητούσαν για αυτό, την Σόφη, τον Ντάνο και δεν ξέρω κι εγώ ποιον άλλον και τι έκαναν ή έφαγαν, ποιος μάλωσε με ποιον κι άλλα τέτοια, για να φτάσουμε στην αποκορύφωση «κυρία εσύ δε βλέπεις σουρβάιβορ;». «Ορίστε; Όχι, δεν βλέπω. Γενικά δεν πολυβλέπω τηλεόραση, δεν έχω χρόνο.». «Α, κυρία, πώς γίνεται αυτό, χάνεις που δε βλέπεις, το βλέπουμε με την μαμά/ μπαμπά/ θείο/ θεία/ γιαγιά/ παππού/ κ.ο.κ και γίνονται πάρα πολλά πράγματα εκεί μέσα.». Μέσα; Εγώ νόμιζα πως γίνονται σε εξωτερικό χώρο τα γυρίσματα.
Κάθε μέρα τα ίδια. Τα παιδιά νυσταγμένα το πρωί, στο ολοήμερο να μην έχουν διάθεση για δραστηριότητες, να τρώνε ανόρεχτα επειδή νυστάζουν κι όταν πέφτουν για ύπνο να μην μπορούν να σηκωθούν. Άρχισα λοιπόν να κατηγορώ την συγκεκριμένη εκπομπή. Την είδα κιόλας για κανένα μισάωρο (πιο πολύ δεν άντεξα). Εντάξει, γιατί τόσος ντόρος, δεν καταλαβαίνω. Σιγά την εκπομπή. Κι όταν λέω ντόρος, δεν εννοώ μόνο στο σχολείο. Στα social media, όλοι σχολιάζουν σε live χρόνο τα δρώμενα. Σύντομα ανακάλυψα πως το survivor το έβλεπαν οι περισσότεροι φίλοι μου, συζητούσαν γι’ αυτό, παθιάζονταν, μάλωναν μεταξύ τους, και είχαν χωριστεί σε δύο στρατόπεδα- σε αυτούς που το βλέπουν φανατικά και σε αυτούς που δεν το βλέπουν και κατακρίνουν τους πρώτους.
Προσωπικά είχα δύο ενστάσεις- η μία που τα παιδιά έρχονται κουρασμένα στο σχολείο λόγω αϋπνίας, και η δεύτερη που η εκπομπή διαρκεί τρεις ώρες σχεδόν καθημερινά κι αναρωτιόμουν τόσος χρόνος να πηγαίνει χαμένος μπροστά από μια οθόνη; Αυτή είναι η προσωπική άποψη ενός ατόμου που για πέντε χρόνια δεν είχε καν συσκευή τηλεόρασης στο σπίτι του από πεποίθηση και τώρα που έχει την ανοίγει ελάχιστα. Άρα, αντικειμενική δε με λες. Και κάπου σε αυτό το σημείο είχα μια έντονη συζήτηση με δύο φίλους μου, τολμώ να πω, σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Γιατί τηλεόραση μπορεί να μην βλέπω, αλλά στα social media δε με πιάνει κανείς! Κι εκεί άρχισα να αποκτώ μια διαφορετική οπτική.
Trash τηλεόραση για πολλούς το survivor, αλλά έλα που μια μαμά το χρησιμοποιούσε για να γνωρίσει στην έφηβη κόρη της τον κόσμο των ενηλίκων με όλα τα καλά και τα άσχημα. Συζητήσεις που βγαίνουν αβίαστα από τα επεισόδια, χωρίς να χρειαστεί να της κάνει κήρυγμα. Έτσι, απλά, χαλαρά κι όμορφα.
Κι έπειτα ένα ακόμη άτομο με παιδεία, σοβαρό, που εκτιμώ πολύ, μου έδωσε τροφή για σκέψη: γιατί να μην έχει ο καθένας το δικαίωμα να χαλαρώνει από τις δουλειές και τις σκοτούρες του με όποιον τρόπο επιθυμεί; Εσύ (εγώ) δεν πας γυμναστήριο, γήπεδο ή ό,τι άλλο; (πάω και παραπάω). Οπότε, για ποιο λόγο να κατακρίνουμε;
Πραγματικά, με μια δεύτερη σκέψη, είχαν δίκιο. Φωνάζουμε πως πρόκειται για σκουπιδοτηλεόραση, αλλά ποια είμαι εγώ να κρίνω όταν έχω δει και πέντε επεισόδια από τούρκικο σήριαλ σε στιγμή τρελής βαρεμάρας και μπορεί τρεις ώρες για survivor να μην χαλαλίζω, αλλά δώσε μου τρεις ώρες στο γυμναστήριο να σηκώνω βάρη και να κάνω ποδήλατο μέχρι να φτάσω Αθήνα (στο μυαλό μου, γιατί είναι στατικό!) ή να γράφω τώρα εγώ κι εσύ να διαβάζεις, και ωωπ! να’ το, ξόδεψα κι εγώ τρεις ώρες εκεί που ήθελα.
Και σε αυτόν τον κυκεώνα σκέψεων, ήρθε και μια ανακοίνωση ενός συνδικαλιστικού οργάνου των εκπαιδευτικών να καταδικάσει την συγκεκριμένη εκπομπή. Και τι δεν έγραφε μέσα. Όχι πως συμφωνώ ούτε πως διαφωνώ. Και με χαροποίησε που οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να κοινοποιούν τις απόψεις τους για τα κοινωνικά φαινόμενα που επηρεάζουν τους μαθητές κι αυριανούς πολίτες. Αλλά πραγματικά, είναι αυτό το θέμα τόσο σοβαρό ώστε να βγει ειδική ανακοίνωση από τον κλάδο μας; Καταστρέφονται οι προσπάθειές μας για σωστή παιδεία από μια εκπομπή; Ή μήπως των γονέων οι προσπάθειες; Τα παιδιά μιμούνται άσχημες συμπεριφορές; Κι εσύ που καπνίζεις μπροστά στα παιδιά (ή νομίζοντας κρυφά) αισθάνεσαι εντάξει ως πρότυπο;
Εσύ που φωνάζεις, βρίζεις, δεν παραχωρείς την θέση σου στα ΜΜΜ, χρησιμοποιείς ψυχολογική/ λεκτική/ σωματική βία, παρκάρεις σε θέση αναπήρων, δεν φοράς ζώνη στο αυτοκίνητο και τόσα άλλα, θεωρείς τον εαυτό σου σωστό παράδειγμα προς μίμηση; Θα μου πείτε το ότι συμβαίνουν τόσα άσχημα δεν σημαίνει πως θα πρέπει να προσθέσουμε άλλο ένα. Συμφωνώ. Όμως τελικά, έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας τι μας ενοχλεί στο survivor;
Το survivor είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας. Πείνα, πισώπλατα μαχαιρώματα, κλίκες, κάποιοι που το παίζουν διάσημοι, άλλοι που ξεχωρίζουν για την προσωπικότητά ή την ομορφιά τους, άτομα με μόρφωση κι άλλα χωρίς, άτομα με παιδεία κι άλλα χωρίς, ανεξαρτήτου μόρφωσης κλπ κλπ κλπ.
Ακόμη κι ο τρόπος που χωριστήκαμε σε δύο φανατικές ομάδες ανάλογα με το αν το παρακολουθούμε ή όχι, κι εκτοξεύουμε αλληλοκατηγορίες, μη μου πείτε πως δεν σας θυμίζει τίποτα;; Γιατί από τα μαχαίρια Αθηναίων- Σπαρτιατών, τους εμφυλίους πολέμους των Ελλήνων μέχρι και τα ντέρμπυ ΠΑΟΚ- ΑΡΗΣ (στα νιάτα μου), πάντα μοιρασμένους στα δύο μας θυμάμαι να βγάζουμε το μάτι του διπλανού μας (ή να το επιθυμούμε). Επομένως, τι το τόσο φοβερό μας κάνει τώρα εντύπωση; Φοβόμαστε τον καθρέφτη μας;
Δεν μας φταίει το survivor- ο εαυτός μας μας φταίει. Γιατί αν κάτι πρέπει να αλλάξουμε είναι η νοοτροπία μας σε όλα τα θέματα της ζωής. Αν ήμασταν διαφορετικοί, διαφορετικό θα ήταν και το παιχνίδι από μέσα αλλά και η κάθε εκπομπή στην τηλεόραση από έξω. Επομένως, αν έχεις πρόβλημα με όσα βλέπεις, άλλαξε τον εαυτό σου και τα παιδιά σου. Δείξε με το παράδειγμά σου κι άσε τις κατηγορίες και τους μορφασμούς αποδοκιμασίας. Αν το βλέπεις πάρε αφορμές για στοχαστικές συζητήσεις και δυναμικές αλλαγές, εάν πάλι όχι, ζήσε το δικό σου καθημερινό survivor στην πραγματική ζωή θέτοντας τους δικούς σου δίκαιους κανόνες.
Θα με ρωτήσετε, τελικά τι προτείνεις, να το βλέπουμε ή όχι; Δεν είναι δική μου απόφαση. Σαν εκπαιδευτικό, όμως, με ενδιαφέρει να έρχονται τα παιδιά ξεκούραστα στο σχολείο κι εκτός από το survivor, σαν γονείς, προτείνω να αφιερώνετε άλλες τρεις ώρες την ημέρα για να παίζετε φιδάκι, μονόπολυ, κούκλες, μπάλα, σκάκι ή ό,τι άλλο ευχαριστεί τα παιδιά σας, να δημιουργείτε δεσμούς μαζί τους, αληθινή επικοινωνία, που δε χτίζεται μπροστά από μια οθόνη/ ταμπλετ/ κινητό.
Α, κι επειδή έγραψα ολόκληρο κατεβατό για το survivor, δεν ξέφυγαν από το μυαλό μου και οι lovers/ haters με το «Μπρούσκο». Τους θυμάμαι από πέρυσι. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, κι αυτό σημαίνει πως Ιστορία δεν μάθαμε!
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δικαστική απόφαση κόλαφος για Μητσοτάκη - Χρυσοχοΐδη που «διέλυσαν» την ΥΠΑ


Απόφαση η οποία εκθέτει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη αναφορικά με τη διαθεσιμότητα στην οποία έθεσαν υπαλλήλους της πρώην Ολυμπιακής οι οποίοι εργάζονταν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) το 2013, εξέδωσε πρόσφατα δικαστήριο της Αθήνας, δικαιώνοντας τους εργαζομένους που προσέφυγαν διεκδικώντας αναδρομικά χρήματα τα οποία δεν ελάμβαναν το διάστημα που βρίσκονταν εκτός υπηρεσίας. Το δικαστήριο έκρινε ότι αφ’ ενός πρέπει να τους αποδοθούν οι αποζημιώσεις που προβλέπει ο νόμος και αφ’ ετέρου ότι η απόφαση απομάκρυνσής τους ήταν εκδικητική καθώς δεν είχε πραγματοποιηθεί καμία επί της ουσίας αξιολόγησή τους.
Του Μάριου Αραβαντινού
Καταδικάζοντας τις ψηφοθηρικές πολιτικές του κ. Μητσοτάκη, και δικαιώνοντας όσους προέταξαν την ανάγκη επαναπρόσληψης των εκδιωχθέντων δημοσίων υπαλλήλων που διαθέτουν τις γνώσεις και την τεχνική κατάρτιση, το δικαστήριο μεταξύ άλλων συμπέρανε, σύμφωνα με πληροφορίες, πως οι συγκεκαλυμένες απολύσεις έγιναν κατά παράβαση, όχι μόνο του ίδιου του νόμου του Κυριάκου Μητσοτάκη για την αξιολόγηση, αλλά κυρίως κατά παράβαση των αρχών της αναλογικότητας, της αξιοκρατίας και της ισότητας. Αντιθέτως, το μοναδικό κριτήριο που φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε ήταν η προέλευσή τους από την Ολυμπιακή Αεροπορία, ενώ παραλείφθηκε εντελώς η αξιολόγηση των προσόντων που επιβάλλεται νομικά!
Η τεκμηριωμένη και με τη βούλα δικαστηρίου, εκτός νόμου και κάθε λογικής απομάκρυνση των υπαλλήλων της πρώην Ολυμπιακής από την ΥΠΑ είχε προκαλέσει ήδη από το 2014 όταν αποκαλύψαμε με σειρά δημοσιευμάτων τις διαχρονικές παθογένειες της Υπηρεσίας, έντονες αντιπαραθέσεις στον πολιτικό κόσμο με βουλευτές ακόμη και της τότε συμπολίτευσης να ζητούν απαντήσεις από τους συναρμοδίους υπουργούς οι οποίοι ωστόσο πετούσαν τη μπάλα στην εξέδρα αποφεύγοντας να τοποθετηθούν επί της ουσίας. Παρότι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλούσε την περίοδο εκείνη για την ανάγκη ισότητας, αξιοκρατικής αντιμετώπισης και ουσιαστικής αξιολόγησης για τους δημοσίους υπαλλήλους και τις υπηρεσίες ώστε να εντοπιστεί το πλεονάζον προσωπικό και να απαλλαγεί το Δημόσιο από το «λίπος που περισσεύει», όπως και πρόσφατα έχει δηλώσει, στην πραγματικότητα οι απολύσεις των εργαζομένων της πρώην Ολυμπιακής είχαν ως γνώμονα την επαγγελματική τους προέλευση και τις τυχόν διοικητικές αγκυλώσεις όσων μη αντιλαμβανόμενοι την ευκαιρία αξιοποίησης εξειδικευμένης γνώσης αντιδρούσαν στην αλλαγή για τα δικά τους συνδικαλιστικά ή φαντασιακά συμφέροντα.
Ο κ. Μητσοτάκης, αν και διαβεβαίωνε ότι οι αποφάσεις με τις οποίες ετίθεντο σε διαθεσιμότητα οι 249 υπάλληλοι, θα λαμβάνονταν με κριτήριο τις πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες, αφ’ ενός παραβίασε τον δικό του νόμο για την τήρηση των κανόνων ουσιαστικής αξιολόγησης αφ’ ετέρου αγνόησε τις εισηγήσεις του υπηρεσιακού συμβουλίου της ΥΠΑ το οποίο επέμενε ότι όλοι οι μηχανικοί είναι απαραίτητοι και θα πρέπει να παραμείνουν στην Υπηρεσία. Έτσι, επί υπουργίας δικής του στο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο υπουργείο Μεταφορών, η ΥΠΑ οδηγήθηκε σε πλήρη ασφυξία, όπως παραδεχόταν ο τότε διοικητής της, ο οποίος ζητούσε επιτακτικά την πρόσληψη μηχανικών και επιθεωρητών αεροσκαφών. Σε έγγραφό του τον Ιούνιο του 2014, ο διοικητής υποστήριζε μεταξύ άλλων ότι «η Υπηρεσία οδηγήθηκε και στην πράξη πλέον σε ασφυξία με συνέπεια οι υποχρεώσεις της, όπως προκύπτουν από την εφαρμογή των διεθνών κανονισμών να εκτελούνται είτε οριακά, είτε καθυστερημένα αφού ο αριθμός των υπαρχόντων επιθεωρητών για τις εργασίες αυτές υπολείπεται κατά πολύ του προβλεπόμενου και δεν επαρκεί». Τόνιζε ταυτόχρονα ότι η ΥΠΑ είναι αποψιλωμένη από εξειδικευμένους επιθεωρητές εξαιτίας της εφαρμογής του μηχανισμού της κινητικότητας.
Πυλώνας των προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Ελλάδα ακόμη και σε ζητήματα ασφάλειας πτήσεων ήταν, όπως άλλωστε προέκυπτε από τις εκκλήσεις του επικεφαλής της Υπηρεσίας, η ξαφνική απομάκρυνση των 249 πρώην εργαζομένων της Ολυμπιακής οι οποίοι είχαν διατεθεί στην ΥΠΑ και τέθηκαν εν μια νυκτί σε διαθεσιμότητα θυσιαζόμενοι στον βωμό των μνημονιακών επιταγών και της λαϊκίστικης ρητορικής περί καθολικής ανικανότητας όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Τα λάθη στην «αξιολόγηση» των υπαλλήλων της πρώην Ολυμπιακής παραδέχονταν τότε στελέχη των συναρμοδίων υπουργείων Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Μεταφορών τα οποία εξηγούσαν ότι καταβάλλονται προσπάθειες ώστε να επαναπροσληφθεί ένας αριθμός επιθεωρητών. Οι κινήσεις αυτές -αν και εφόσον γίνονταν- δεν ευδοκίμησαν με την ΥΠΑ να παραμένει για χρόνια στο μικροσκόπιο των διεθνών οργανισμών ασφάλειας πτήσεων οι οποίοι διαρκώς επεσήμαιναν τα προβλήματα και τους κινδύνους από την έλλειψη καταρτισμένου προσωπικού το οποίο είχε απομακρυνθεί. Το πρόβλημα μάλιστα αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις με την ΥΠΑ να υποβαθμίζεται σε αξιοπιστία από δύο χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες να απαιτούν αλλαγές που θα εξασφάλιζαν το απαιτούμενο επίπεδο ασφαλείας των εισερχομένων στο έδαφος τους αεροσκαφών.
Η αποκατάσταση του δικαίου και η υλοποίηση της επιταγής εφαρμογής μέτρων πραγματικής ασφάλειας για τους επιβάτες των αερομεταφορών με την επαναπρόσληψη των απομακρυνθέντων στις αρχές του 2015, ήταν το πρώτο βήμα για την εύρυθμη επαναλειτουργία της ΥΠΑ. Βέβαια από το σύνολο των 249 εξειδικευμένων εργαζομένων, η Υπηρεσία κατάφερε να εξασφαλίσει λιγότερα από 100 άτομα, καθώς ιδιωτικές αεροπορικές εταιρίες του εξωτερικού δεν έχασαν την ευκαιρία να προσλάβουν τον μεγαλύτερο αριθμό αυτών, εκμεταλλευόμενες την άστοχη πολιτική της τότε κυβέρνησης, που οδήγησε εργαζόμενους με εκπαιδεύσεις που κόστισαν στο Δημόσιο χιλιάδες ευρώ σε συγκεκαλυμένη ανεργία. Σήμερα πάντως και καθώς οι απαιτήσεις ασφάλειας των αερομεταφορών αυξάνονται συνεχώς απαιτείται η επανεκπαίδευση αυτού του δυναμικού της ΥΠΑ, το οποίο διαθέτει σε κάθε περίπτωση την τεχνική κατάρτιση και εξειδικευμένη γνώση, ώστε να διασφαλιστεί το μέγιστο δυνατό επίπεδο κατάρτισης.

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ευθύνες και προνόμια πολιτικών

Νίκος ΠαρασκευόπουλοςEUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Δεν χρειάζεται η στήλη αυτή να απασχολήσει τους αναγνώστες με θέματα και γνώμες ευνόητες και κοινής αποδοχής. Περιττό π.χ. να εξηγήσουμε ότι για την κρίση στη χώρα μας σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουν τα φαινόμενα διαφθοράς στην πολιτική, ότι οι υπεύθυνοι πρέπει να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη, ότι κανείς δεν (πρέπει να) είναι υπεράνω του νόμου κ.λπ.
Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα αυτονόητα. Οι αμφιβολίες, οι άξιες να συζητηθούν διαφωνίες και τα ερωτήματα ξεπηδούν αμέσως μόλις τα αιτήματα ή η συζήτηση αρχίσουν να εξειδικεύονται. Η απόσταση από την ενοχοποίηση των ενόχων ώς την απαξίωση της πολιτικής στο σύνολό της τότε γίνεται μικρή. Οσο λίγο απέχει το χείλος του γκρεμού από την άβυσσο.
Πανάρχαιο και παγκόσμιο απόκτημα η επίγνωση: Χωρίς πολιτική δεν υπάρχει δημοκρατία, χωρίς δημοκρατία έχουμε μόνο ολιγαρχίες: τύπου μοναρχίας, δικτατορίας, κυριαρχίας του τεχνοκράτη ή της αγοράς – σχεδόν αδιάφορος είναι ο τύπος. Σταθερές τους είναι η ανελευθερία, ο αυταρχισμός, η συρρίκνωση θεσμών δικαίου και πρόνοιας.
Το θέμα λοιπόν είναι τα όρια και το μέτρο. Σωστό που ισχύουν για τους πολιτικούς και για τους πολίτες οι ίδιοι ουσιαστικοί ποινικοί νόμοι. Απαράδεκτη, πανθομολογουμένως, η εισαγωγή μιας εξαιρετικά σύντομης προθεσμίας παραγραφής, που διευκολύνει καταχρήσεις των κομμάτων και πρακτικά οδηγεί σε ατιμωρησίες.
Μπορεί όμως η ποινική εκκρεμότητα, το όριο της παραγραφής, να διαρκεί ώς τα δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια, όπως συμβαίνει για τον απλό πολίτη;
Ο πολιτικός οφείλει να συγκρούεται με συμφέροντα, είναι εκτεθειμένος σε μηνύσεις. Είναι χρήσιμο να διαρκούν είκοσι χρόνια οι εκκρεμότητες, χωρίς εν τω μεταξύ να γίνεται γνωστό αν ένας υπουργός είναι αθώος ή έχει τελέσει κακουργήματα; Το όριο για το ξεκαθάρισμα δεν πρέπει να είναι χαριστικά σύντομο, όπως το ισχύον, ούτε όμως να φτάνει τα είκοσι χρόνια.
Αντίστοιχα ισχύουν για τους θεσμούς του ανευθύνου και του ακαταδιώκτου των βουλευτών, που εφαρμόζονται μόνο υπό προϋποθέσεις και προσωρινά. Ασφαλώς, οι σοβαρές κατηγορίες πρέπει να εκδικάζονται σύντομα.
Χωρίς όμως τις αντίστοιχες συνταγματικές ρυθμίσεις (61 και 62 Συντάγματος) ένας βουλευτής, υποχρεωμένος καθημερινά να τρέχει σε ανακριτές και εισαγγελείς για γνώμες του και για μικροπράγματα, θα ήταν αδύνατο να ασκήσει τα καθήκοντά του.
Θυμάμαι το περιστατικό περίπου είκοσι χρόνια πριν: Ενας πρύτανης του ΑΠΘ μού είχε ζητήσει να τον συνοδεύσω στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας, για να υποστηρίξει με τη συνδρομή μου το εξής αίτημα: σε βάρος του εκκρεμούσαν πενήντα δύο μηνύσεις, για παράβαση καθήκοντος, δυσφήμηση, κακοδιαχειρίσεις κ.λπ., εξαιτίας των οποίων έπρεπε διαρκώς να δίνει καταθέσεις, παραμελώντας τα τακτικά καθήκοντά του. Το αίτημά του ήταν το γρήγορο ξεκαθάρισμα.
Σημειωτέον, ο συγκεκριμένος πρύτανης, εκτεθειμένος σαν αλεξικέραυνο σε καταιγίδες δικομανίας, ποτέ δεν καταδικάστηκε. Μόνο ταλαιπωρήθηκε κι έχανε χρόνο πολύτιμης δουλειάς.
Ανάλογα ισχύουν και για τις αποδοχές των πολιτικών. Η δημοκρατία ανέκαθεν (από την εποχή της αρχαίας Αθήνας ώς τα νεωτερικά δημοκρατικά Συντάγματα) προέβλεπε γι’ αυτούς διάφορες ατέλειες. Φυσικά, ιδίως σε εποχή οικονομικής κρίσης, οι αποδοχές δεν επιτρέπεται να είναι προκλητικές.
Ακόμη και αθέλητα τότε ο πολιτικός θα μπορούσε να ξεχνά ότι ο λαός πεινά. Ομως χρειάζεται αυτός να μπορεί να προσηλώνεται στα καθήκοντά του, διακόπτοντας μάλιστα –με καθοριστικές και για το μέλλον οικονομικές επιπτώσεις– το επάγγελμα που ήδη ασκούσε. Χωρίς τις αναγκαίες προβλέψεις, η πολιτική θα ήταν προσιτή μόνο στους ήδη οικονομικά άνετους.
Η οικονομική δυσμένεια απέναντι στους πολιτικούς σήμερα εξάλλου έχει επεκταθεί και στο περιβάλλον τους. Οι σχετικά χαμηλές αποδοχές π.χ. των γενικών γραμματέων, άλλους αποτρέπουν κι άλλους οδηγούν σε παραίτηση.
Είναι ανεπαρκείς για να προσελκύουν ήδη καταξιωμένους και εξειδικευμένους επαγγελματίες, καλώντας τους να απομακρύνονται από τις σταδιοδρομίες τους. Γνωρίζει άραγε ο πολίτης ότι σήμερα ειδικοί επιστήμονες καλούνται να μετέχουν σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές χωρίς καμιά αποζημίωση, καταναλώνοντας όμως πολύτιμο χρόνο και καταβάλλοντας συνήθως οι ίδιοι τα έξοδα για τις μετακινήσεις τους;
Γίνεται λογικό οι ειδικοί αυτοί να έχουν γίνει σήμερα δυσεύρετοι. Είναι παράλογο πολλοί πολίτες, αντί να τους ευχαριστούν για την ανιδιοτελή προσφορά, να τους θεωρούν κάτι σαν ευνοούμενους της εξουσίας. Η εύρεση του μέτρου και της αναλογίας είναι πολύ δυσκολότερη από την εύρεση των άκρων. Για τη δημοκρατία όμως είναι μονόδρομος.
* ομότ. καθηγητής ΑΠΘ - βουλευτής
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Την επομένη μιας καταδίκης-ντροπή!

ΕUROKINISSI

«Η μόνη ελπίδα για τον Έλληνα είναι η δικαιοσύνη», απεφάνθη σχολιαστής του ΒΗΜΑ FM και συνέχισε: «Χαρήκαμε όλοι με την απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες, χωρίς να μας ενδιαφέρει το ποιος πήρε και ποιος όχι!» 
Παράξενο μια και, όπως προκύπτει σε σχετικές έρευνες, ο δείκτης εμπιστοσύνης των πολιτών στη δικαιοσύνη είναι κάτω από το 50% (ήδη από το 2009) ενώ οι υποθέσεις λιμνάζουν στα δικαστήρια, οι πολίτες παρακολουθούν ανήμποροι να βρουν το δίκιο τους, οι καταδίκες της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης είναι δεκάδες, τα μεγάλα σκάνδαλα οικονομικής αφαίμαξης των δημόσιων ταμείων εκδικάζονται -όταν εκδικάζονται- με διαρκείς αναβολές και οι δικαστικές ενώσεις μόνο (πρόσφατα) διαμαρτύρονται για παρεμβάσεις στο έργο τους όταν επί χρόνια τα ΜΜΕ της κίτρινης δημοσιογραφίας «ξεφώνιζαν» με πρωτοσέλιδα ακόμα και τους προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων για ύποπτες συναλλαγές, παράνομο πλουτισμό και παραδικαστικά σκάνδαλα. 
Οι ίδιοι οι δικαστές που δεν άφησαν ούτε μία απεργία στο πρόσφατο παρελθόν χωρίς να τη χαρακτηρίσουν παράνομη και καταχρηστική, που επέτρεπαν κάθε επιστράτευση απεργών, που μέσω μισθοδικείου ανέτρεψαν τις μειώσεις στους μισθούς τους και που αρνούνται να υποβάλλουν «πόθεν έσχες», σήμερα διαμαρτύρονται για παρεμβάσεις στο έργο τους με αφορμή κάποιες ατυχείς διενέξεις μεταξύ τους ή ακόμα και με μια απλή διατύπωση κριτικής σε κάποιες αποφάσεις τους. 
Κι όλα αυτά την επομένη μιας καταδίκης-ντροπή για τη χώρα με αφορμή την αθώωση από ελληνικό δικαστήριο των μπράβων επιχειρηματία που πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τους σύγχρονους δούλους ενός εργασιακού μεσαίωνα.
Αυτή είναι η είδηση πάνω στην οποία οφείλουν να σκύψουν όλοι οι έντιμοι δικαστές αυτής της χώρας και να τρίξουν τα δόντια σε εκείνους που κλείνουν τα μάτια όταν ο πιο ευάλωτος, ο πλέον ανυπεράσπιστος, ο τελευταίος πολίτης αφήνεται έρμαιο στα νύχια του όποιου εγκληματία διαθέτει ισχύ και πλούτο.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ο Μίκης... Διγενής

Μίκης ΘεοδωράκηςΟ μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης κατά την παρουσίαση του βιβλίου του με φόντο τον Παρθενώνα | ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Ενα ακόμη δημιούργημα μας παρουσίασε στο σπίτι του κάτω από την Ακρόπολη ο μεγάλος συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Πρόκειται για το βιβλίο του «Μονόλογοι στο λυκαυγές» που έρχεται ως συνέχεια του προηγούμενου «Διάλογοι στο λυκόφως, 90 συνεντεύξεις» - και τα δύο από τις εκδόσεις Ιανός.
Τώρα υπό μορφή «μονολόγων» παραθέτει κείμενά του της δεκαετίας 1996-2016, όπως ανασύρθηκαν απ' το γραφείο του και εκφράζουν την προσωπική του φιλοσοφία. Στο δεύτερο μέρος του ογκώδους τόμου περιλαμβάνονται δηλώσεις, άρθρα και ομιλίες του με χρονολογική σειρά, για να κλείσει ο ίδιος με τον επίλογο, ουσιαστικά αποχαιρετώντας μας.
Τον πρόλογο του βιβλίου έχει γράψει ο καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης και ένα επιλογικό σημείωμα ο Ανδρέας Μαράτος. Και οι δύο ήταν δίπλα στον συνθέτη, κατά τη συνέντευξη που δόθηκε και μίλησαν για τον ίδιο και το έργο του. «Ο Μίκης Θεοδωράκης αποτελεί ένα τεράστιο άλμα σκέψης και τέχνης, που όμοιό του δεν έχω ξαναδεί στον κόσμο» είπε ο κ. Κασιμάτης.
«Κατάφερε να ανακαλύψει τη συμπαντική αρμονία και να τη μετουσιώσει σε έναν Ηρακλείτειο αγώνα δημιουργίας. Ωστόσο η διαφορά του με άλλους φιλοσόφους ή καλλιτέχνες που κατόρθωσαν κάτι παρόμοιο, είναι πως για τον ίδιο δεν είναι μόνο διανοητικό κατόρθωμα, αλλά και βιωματικό. Δεν τα έχει μόνο πει ή γράψει, τα έχει βιώσει στο σώμα του, με τη γήινη υπόστασή του». Με τη σειρά του, ο κ. Μαράτος έκανε λόγο για ένα βιβλίο «απόσταγμα σκέψεων, μαρτυριών αλλά κυρίως μια αγωνία, που την κοινωνεί με όλους μας».
Ο ίδιος ο Μίκης ήταν χαρούμενος, ζωηρός, λαλίστατος και ούτε στιγμή δεν σταμάτησε να συνοδεύει τα λόγια του με έντονες κινήσεις, σαν να διηύθυνε ορχήστρα. «Είμαι αυτό που λένε “πλήρης ημερών”» είπε. «Ασε που είμαι πεισιθάνατος.
Αν και μέχρι τώρα συνήθως οι βασανιστές μου ήταν αυτοί που δεν ήθελαν με τίποτα να πεθάνω, γιατί καταλάβαιναν πως νεκρός θα ήμουν πολύ πιο επικίνδυνος. Πάντως, τώρα, στα 92 μου προκαλώ τον Χάρο να έρθει να δούμε ποιος θα αντέξει περισσότερο στο χορό και το τραγούδι.
Το τραγούδι που έγραφα όταν ήμουν ακόμη γυμνασιόπαιδο και κάθε βράδυ στο τραπέζι το τραγουδάγαμε όλοι μαζί. Και αν ήταν βαλσάκι, ο πατέρας μου το χόρευε με τη μητέρα μου. Αυτές τις μνήμες θέλω να ξαναβρώ... Οπως καταλαβαίνετε, ό,τι και να γίνει, εγώ τον έχω νικήσει τον Χάρο, ας μπει και τώρα από την πόρτα!».
Μίλησε εκτενώς για περιστατικά από τη ζωή του, αστεία και δραματικά, άσκησε κριτική για το πώς έχει ο νεοέλληνας αποδεχθεί ως ραγιάς τη μοίρα του, αλλά είναι έτοιμος κάθε στιγμή να γίνει και ήρωας.
Μίλησε όχι με τα καλύτερα λόγια για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ: «Οταν ο Σόιμπλε μας κουνάει το δάχτυλο, είναι γιατί ξέρει ότι, με όσα έχουμε υπογράψει από το 2011, είμαστε δούλοι.
Τι πάει ο Τσίπρας και μιλάει και γελάει μαζί τους; Ολοι αυτοί είναι σαρκοφάγα ζώα. Κι εμείς σαν φτωχά αρνάκια, πάμε στα στέκια των σαρκοφάγων θηρίων...». Χαρακτήρισε ιεροσυλία ότι με τα μνημόνια έχουμε παραδώσει την εθνική μας κυριαρχία και μίλησε έντονα εναντίον των πολεμικών εξοπλισμών.
Ταυτόχρονα έκανε λόγο και για τις «ανθρωπομονάδες», έναν όρο δικής του επινόησης, που, όπως εξηγεί στο βιβλίο, αυξάνονται όταν ο κόσμος ζει με δημοκρατία και ελεύθερο χρόνο και μειώνονται μέσα στον στείρο καταναλωτισμό και το καπιταλιστικό σύστημα, που είναι εφάμιλλο της βαρβαρότητας.
«Θα 'θελα να 'χω ένα Μέγαρο δικό μου» είπε αναφερόμενος στο καλλιτεχνικό του έργο. «Αλλά είμαι πολύ ψηλός για να υποκλιθώ στον οποιονδήποτε. Ασε που δε μου φτάνω! Νιώθω σαν τάνκερ στη λίμνη των Ιωαννίνων. Στο βιβλίο εμπεριέχεται ένας χάρτης - ο γαλαξίας του μουσικού μου έργου.
»Τους αστερισμούς τούς μελετούσα με τον πατέρα μου. Ολα αυτά τ' αστέρια κάπως έγιναν μέσα μου νότες. Αστερισμούς δημιουργούσα. Γι' αυτό και όλα μου τα έργα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους, όπως τ' αστέρια στον ουρανό».
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Εντός της ημέρας οι ανακοινώσεις για την επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων στην Ελλάδα»


  • Επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων αποφασίστηκε στο EuroWorking Group
  • «Κάποιοι έσπευσαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις», σημειώνουν κυβερνητικές πηγές
  • Κλείνουν οι λεπτομέρειες σε εργασιακά – συνταξιοδοτικό
Την επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων στην Ελλάδα, προκειμένου να ολοκληρωθεί η συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο (SLA), αποφάσισε το EuroWorking Group της Πέμπτης.
Όπως υπογραμμίζουν κυβερνητικές πηγές, «τα τεχνικά κλιμάκια θα συνεδριάσουν για να λάβουν την απόφασή τους και μάλιστα εντός της ημέρας θα γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις».
Τούτων δοθέντων, όπως σημείωναν οι ίδιες κυβερνητικές πηγές, «μέσα ενημέρωσης που για άλλη μια φορά έσπευσαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να προεξοφλήσουν την καταστροφή, απλώς χάνουν την αξιοπιστία τους, δημοσιογραφώντας με κριτήριο τις επιθυμίες τους».
Από κει και πέρα, συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις κυβέρνησης – Θεσμών για να διευθετηθούν τα τελευταία ζητήματα σε συνταξιοδοτικό και εργασιακά στα οποία παραμένουν αστερίσκοι καθώς εμμένει στις απαιτήσεις του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Μπράιτχαρτ
Δεν έχει οριστεί ακόμα ημερομηνία επιστροφής των εκπροσώπων των Θεσμών στην Αθήνα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, δήλωσε την ίδια ώρα από τις Βρυξέλλες η Ανίκα Μπράιτχαρτ, εκπρόσωπος του επιτρόπου Οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί.
Τόνισε ωστόσο ότι «έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στις συζητήσεις, οι οποίες συνεχίζονται σε διάφορα επίπεδα από την έδρα των Θεσμών.
«Αυτές οι διαβουλεύσεις θα επιτρέψουν να ανοίξει η πόρτα για την επιστροφή , με στόχο να ολοκληρωθεί γρήγορα η αξιολόγηση », σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ντάισελμπλουμ: Πολύ νωρίς για να υπάρξει συμφωνία στο Eurogroup της 7ης Απριλίου
Στην εκτίμηση πως είναι πολύ νωρίς για να υπάρξει συμφωνία για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης στο Eurogroup της 7ης Απριλίου, προχώρησε ξανά σήμερα ο πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ενώ δεν απέκλεισε μια έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup για την Ελλάδα εάν χρειαστεί.
Πηγή  www.altsantiri.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Απασφάλισε ο υιός Μπελογιάννης κατά του ΚΚΕ για το όπλο του πατέρα: «Το πήραν πίσω γιατί ζουν με την καπηλεία»




















Δριμύτατες κατηγορίες εξαπέλυσε κατά του ΚΚΕ ο γιος του Νίκου Μπελογιάννη, με αφορμή την απόφαση του Περισσού να αφήσει για λίγες μόνο ώρες στο χώρο της μόνιμης έκθεσης, που εγκαινιάστηκε τη Δευτέρα, το όπλο του πατέρα του. «Πήραν πίσω το όπλο γιατί ζουν με την καπηλεία» είπε χαρακτηριστικά.
Για λόγους... ασφαλείας, όπως ενημέρωσε το ΚΚΕ, το όπλο του αγωνιστή της Αριστεράς παρέμεινε για λίγες μόνο ώρες στο χώρο της οικίας του Νίκου Μπελογιάννη, που μετατράπηκε σε ειδικό χώρο μόνιμης έκθεσης. Ο γιος του ηγετικού στελέχους που δεν δίστασε να θυσιαστεί για τις ιδέες του αρνήθηκε να παρευρεθεί στα εγκαίνια, καταγγέλλοντας τον Περισσό για συγκεντρωτικές πρακτικές, παραλληλίζοντας τις πρακτικές αυτές με την εκκλησία. 
Συγκεκριμένα, ο γιος του Νίκου Μπελογιάννη σε σχόλιο του στο facebook διαμαρτυρήθηκε ότι το ΚΚΕ πήρε πίσω το όπλο του πατέρα του και σε επικοινωνία του με το NEWS247 υποστήριξε: «Για αυτό δεν πήγα στα εγκαίνια, διότι ξέρω καλά ότι η καπηλεία είναι αυτοσκοπός για αυτούς. Εγώ το αντιμετωπίζω το ΚΚΕ σαν εκκλησία, που έχε θεό το Στάλιν, έχει ποίμνιο και προπαντός έχει αγίους, οι οποίοι ανήκουν στην Εκκλησία. Τους μεταχειρίζεται όπως η ορθόδοξη ή η καθολική Εκκλησία ή το Ισλάμ τους μάρτυρες του. Αυτοί συνεχίζουν αυτό που άρχισε ο Ζαχαριάδης. Τον πατέρα μου φυσικά τον έφαγε, διότι ένα κόμμα σαν και αυτό μισεί τους διανοούμενους. Είναι γνωστό και ο Στάλιν που έστελνε τους διανοούμενους».
Ο κ. Μπελογιάννης συνέχισε σε λάβρο ύφος: «Δεύτερος λόγος είναι ότι με τη λήξη του εμφυλίου έπρεπε -επειδή το κόμμα δεν κάνει ποτέ λάθη, βασική αρχή- να βρει ένα χαφιέ για να φορτωθεί την όλη ιστορία και έτσι βάφτισε τον Πλουμπίδη χαφιέ και να βρει και έναν ήρωα για να έχει το ποίμνιο κάποιον στη φάση της γενικής απελπισίας. Συν ότι είχε και τη γενική αρχή που έχει κάθε δικτατορίσκος ότι κάθε κεφάλι που προεξέχει, το κόβουμε».
Τόνισε επίσης ότι η παραχώρηση του όπλου στα εγκαίνια της έκθεσης «ήταν εκ του πονηρού, διότι το ΚΚΕ ήθελε να αναδείξει τον πολέμαρχο. Ενώ εμείς μιλάγαμε για το διανοούμενο που προέβλεψε και τα μνημόνια, το ΚΚΕ ήθελε να αναδείξει το στρατηλάτη, διότι η νέα του γραμμή από πέρυσι είναι ότι ο εμφύλιος ήταν αναγκαίος -αν είναι δυνατόν να υπάρχει αναγκαίος εμφύλιος- και ότι αποτέλεσε την κορύφωση της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα” και ισχυρίστηκε ότι “πήραν πίσω το όπλο γιατί ζουν με την καπηλεία».
Ο κ.Μπελογιάννης επιφυλάσσεται για τις επόμενες του ενέργειες και διαμηνύει ότι το θέμα δεν τελειώνει εδώ.
Το NEWS247 επικοινώνησε τόσο με το δήμαρχο Ηλίδας, όσο και με το γραφείο του κ.Βούτση. Από το γραφείο του προέδρου της Βουλής επιβεβαίωναν ότι είχαν ενημερωθεί από το ΚΚΕ πως τελικά το όπλο θα παρέμενε στην έκθεση μόνο για μερικές ώρες.
Αρχικά όταν είχαν ξεκινήσει οι συνεννοήσεις της Βουλής με το ΚΚΕ προ τριών μηνών, υπήρχε η εικόνα ότι ενδεχομένως το όπλο να παρέμενε στην έκθεση για χρονικό διάστημα ενός περίπου μήνα, ωστόσο το ΚΚΕ είχε εξαρχής εκφράσει επιφυλάξεις για λόγους ασφαλείας και τελικά ενημέρωσε ότι θα παραχωρούσε το όπλο μόνο για την ημέρα των εγκαινίων. Για την εξέλιξη αυτή είχε ενημερωθεί και ο κ.Μπελογιάννης, ο οποίος όμως προφανώς δυσαρεστήθηκε.
Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι για τον κ.Βούτση το σημαντικό είναι πως με τη μετατροπή της οικίας Μπελογιάννη σε μουσείο, μετά από τόσα χρόνια, διαφυλάσσεται η ιστορική μνήμη καθώς και ο Πρόεδρος της Βουλής δε θα ήθελε να μπει σε κομματικές αντιπαραθέσεις, αν και είναι προφανές ότι τόσο η Βουλή όσο και ο δήμος θα προτιμούσαν να παρέμενε το πιστόλι ως έκθεμα.
Από το ΚΚΕ ωστόσο τόνιζαν ότι δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει στην έκθεση το όπλο για λόγους ασφαλείας, καθώς στην Αμαλιάδα δεν υπάρχει η δυνατότητα να αναλάβει κανείς την ευθύνη φύλαξης ενός κειμηλίου, το οποίο όπως υπογράμμιζαν διασώθηκε από ανθρώπους που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα.
Επιβεβαίωναν ότι η συμφωνία με τη Βουλή ήταν το όπλο να έμενε στην έκθεση μόνο την ημέρα των εγκαινίων, αναφέροντας ότι το 80% των εκθεμάτων προέρχεται από το αρχείο του ΚΚΕ. Ωστόσο, επαναλάμβαναν ότι τα ιστορικά αυτά κειμήλια πρέπει να προστατευθούν.
Ο Κουτσούμπας πρόσφερε συμβολικά στα εγκαίνια της έκθεσης τα γάντια του Νίκου Μπελογιάννη, τη θήκη του όπλου του, αλλά και το ίδιο το όπλο του, ένα πιστόλι Walther του 1938, για το οποίο συζήτησε με τον πρωθυπουργό.
Διαβαστε περισσοτερα............. »
Είχαν δοθεί το 2008 στο Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής» | dreamstime.com
Τα χρήματα αυτά είχαν χορηγηθεί το 2008 από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) στο «Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής», στο όνομα της υλοποίησης προγραμμάτων που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Τα 2,5 εκατ. δολάρια είχαν κάνει φτερά έως ότου, μετά από έρευνα υπό τον πρέσβη Ν. Βαμβουνάκη, εντοπίστηκαν, διεκδικήθηκαν και ανακτήθηκαν από την Ελλάδα. 
Το υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει ότι τα χρήματα κατατέθηκαν στις 24 Μαρτίου στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπως αποδεικνύουν σχετικά παραστατικά που είναι αναρτημένα δημοσίως στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου τα προγράμματα αυτά δεν υλοποιήθηκαν, καθώς η ελληνική πλευρά δεν είχε μεριμνήσει για τη σύνταξη και υπογραφή του απαιτούμενου Μνημονίου Κατανόησης, στο οποίο θα προβλέπονταν υποχρεώσεις και μηχανισμοί για την παρακολούθηση και τον έλεγχο εφαρμογής της Συμφωνίας. 
«Η συνέπεια των “παραλείψεων” ήταν να βρεθεί το εν λόγω ποσό, χωρίς να μας είναι γνωστό με τίνος την απόφαση, ως επένδυση σε έντοκο ομόλογο δημοσίου, χώρας της Λατινικής Αμερικής, με μηνιαία απόδοση 5%» τονίζεται στην ανακοίνωση.
Επιπλέον, το υπουργείο Εξωτερικών έχει ήδη εντοπίσει και ζητήσει την επιστροφή άλλων 10 εκατομμυρίων δολαρίων που είχαν δοθεί (κατά την περίοδο 2008-2009) χωρίς τις απαραίτητες διασφαλίσεις σε διάφορους οργανισμούς και φορείς του εξωτερικού. Τα ποσά αυτά παραμένουν έως σήμερα αναξιοποίητα.
Τέλος, το ΥΠΕΞ υπογραμμίζει ότι θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να αποδοθούν διαπιστούμενες ευθύνες.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οπου φτωχή και η μοίρα της...

Μητρικό γάλα

Κανείς δεν αμφισβητεί τα οφέλη του μητρικού γάλακτος. Η αμερικανική εταιρεία Ambrosia Lab, δε, όχι μόνο διαφήμιζε τα πλεονεκτήματά του, αλλά φρόντιζε να το παίρνει από Καμποτζιανές για να το προσφέρει έναντι αδράς αμοιβής σε Αμερικανίδες μητέρες και σε μποντιμπιλντεράδες.
Αυτά έως την περασμένη εβδομάδα, οπότε η κυβέρνηση της Καμπότζης απαγόρευσε οριστικά την εξαγωγή μητρικού γάλακτος, ώστε να πάψει η εταιρεία να εκμεταλλεύεται τις φτωχές γυναίκες της χώρας, στερώντας από τα δικά τους παιδιά την πολύτιμη και συχνά μοναδική πηγή τροφής τους πρώτους μήνες ή και χρόνια της ζωής τους. 
«Η αγορά και εξαγωγή μητρικού γάλακτος πρέπει να σταματήσει άμεσα», δήλωσε εκπρόσωπος του Υπουργικού Συμβουλίου της χώρας.
«Οσο φτωχή και αν είναι η Καμπότζη, δεν είμαστε σε τέτοια κατάντια, ώστε να πουλάμε το μητρικό γάλα»
Η Ambrosia Lab, γνωστή στην Καμπότζη ως Khun Meada («ευγνωμοσύνη των μητέρων») εδώ και δύο χρόνια εξάγει το γάλα περισσότερων από 90 Καμποτζιανών γυναικών.
Στην ιστοσελίδα της, η εταιρία υποστηρίζει πως προτεραιότητά της είναι η ασφάλεια και ευημερία «δωρητριών» και «πελατών».
Αγνωστο πόσο πληρώνονται οι «δωρήτριες» που αναγκάζονται να πουλήσουν το γάλα τους.
Πάντως η εταιρεία –που ιδρύθηκε από Μορμόνο ιεραπόστολο– πουλά το καμποτζιανό μητρικό γάλα στην αμερικανική αγορά έναντι 19 δολαρίων η συσκευασία των 150 ml. 
Οταν ανακοινώθηκε η απαγόρευση, ο Ράιαν Νιούελ, συνιδιοκτήτης της Ambrosia Labs, δήλωσε πως υπήρχε ειδική μέριμνα για τις μητέρες: τους συνέστηναν να γίνουν «δωρήτριες» μόνο μετά που τα μωρά τους θα έχουν συμπληρώσει τον έκτο μήνα (ηλικία κατά την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ότι μπορεί να προστεθεί συμπληρωματική τροφή πέραν του γάλακτος) και πως είχαν αυστηρές οδηγίες να αντλούν το προς πώληση γάλα τους μόνο δύο φορές την ημέρα.
«Δεν στερούμε κάτι από αυτά τα παιδιά. Απλά παίρνουμε το περίσσευμα που θα πήγαινε χαμένο αν ξεκινούσε ο απογαλακτισμός», πρόσθεσε εγκωμιάζοντας την εταιρία του γιατί έδωσε την ευκαιρία σε αυτές τις γυναίκες «αντί να επιστρέψουν σε θλιβερά εργοστάσια με άθλια μεροκάματα να δουλεύουν σπίτι τους με διπλάσια ή τριπλάσια έσοδα». 
Η Ambrosia Labs βρίσκεται επιπλέον αντιμέτωπη με έρευνα του καμποτζιανού υπουργείου Υγείας σχετικά με τις επιπτώσεις που έχει στην υγεία νεογνών και βρεφών η πώληση του γάλακτος των μητέρων τους και τις πιθανές ευθύνες της αλλά και για το αν παραβιάζει τη νομοθεσία σχετικά με την εμπορία οργάνων. 
«Το μητρικό γάλα μπορεί να θεωρηθεί ανθρώπινος ιστός όπως και το αίμα και κατά συνέπεια η εμπορία του δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται», δήλωσε η UNICEF, χαιρετίζοντας την απόφαση της Καμπότζης και επισημαίνοντας πως ο θηλασμός των βρεφών έως και έξι μηνών μειώθηκε στη χώρα από το 75% το 2010 στο 65% το 2014. 
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Λάκης Λαζόπουλος: Η επανάσταση του μικρού ελέφαντα


Οι μικροί ελέφαντες στην Αφρική σταμάτησαν από μόνοι τους να βγάζουν χαυλιόδοντες, διότι έτσι κι αλλιώς θα τους ξεριζώσουν οι κυνηγοί όταν μεγαλώσουν. Η πληροφορία φαίνεται ότι μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά και έτσι αυτή η τελευταία γενιά ελεφάντων, αρνείται να βγάλει χαυλιόδοντες.
Έτσι κάποια μέρα, και στην Ελλάδα μια γενιά παιδιών θα ξυπνήσουν μια μέρα χωρίς όνειρα. Η πληροφορία ότι τα όνειρα στην Ελλάδα ξεριζώνονται και πεθαίνουν, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, είναι μια πληροφορία που θα μεταδοθεί μέσω του συλλογικού μας υποσυνείδητου. Θα γεννιούνται παιδιά που δεν θα έχουν στο λεξιλόγιο τους, τη λέξη μέλλον. Μόνο παρόν. Βάρβαρο αυτό που παθαίνουν οι μικροί ελέφαντες, ακόμα πιο βάρβαρο αυτό που παθαίνουν οι μικροί Έλληνες.
Και άντε τώρα χωρίς χαυλιόδοντες να αποδείξεις ότι είσαι ελέφαντας.

***Όσο υπάρχει η Γερμανία, ενωμένη Ευρώπη μην ονειρεύεστε. Είναι σκληροί και αδίστακτοι κι ας αποκαλούνται αλληλέγγυοι. Ξεριζώνουν το μέλλον των λαών. Το δικό μας μέλλον για άλλη μια φορά. Αυτή τη φορά το πέτυχαν. Μας ξερίζωσαν τα σπίτια μας, τους κόπους μας, τις ζωές μας. Μας βομβαρδίζουν καθημερινά. 
Σε λίγο όμως δεν θα αρκούν τα λόγια. Η εξέγερση, είναι μία λέξη αφημένη σε ένα ράφι, όπου έχει μαζέψει την σκόνη πολλών αιώνων. Φοβάμαι ότι είναι η ώρα να κατέβει από το ράφι. 

***Βγήκε ο Γερμανάνθρωπος, ο Siemenαναθρεμμένος, o Σημίτης μετά από σχεδόν 10 χρόνια σιωπής να ζητήσει εκλογές για να προχωρήσει ο τόπος. Άχνα για τον Γιάννο και την βρωμοπαρέα των κλεφτών. Η βρωμερή μαϊμού, κατέβηκε από το δέντρο της, καθώς είδε πως της τελειώνουν οι μπανάνες. Ξοφλημένοι των καιρών συνεχίζουν να υπάρχουν σε έντυπα εγκάθετων και στην ανυπαρξία των λαμπερών φώτων της τηλεόρασης παίζουν το δικό τους «Survivor».
Τα έριξε όλα στον Καραμανλή ο Σημίτης και ο Κυριάκος, ο έτερος του γερμανικού μπλοκ, ούτε μία λέξη υπεράσπισης. Άσε που έστειλε και τον Άδωνη στον Καραμανλή να μιλάει μαζί του μία ώρα, υποβαθμίζοντας τον Καραμανλή ασφαλώς. Το Μητσοτακέικο έχει στριμώξει άγρια τον Καραμανλισμό. Διότι ο Καραμανλής δεν ήταν του γερμανικού μπλοκ. Και ους η Γερμανία συνέζευξεν και ο Χριστοφοράκος εμίζεψεν, Καραμανλής μη χωριζέτω. 
Άθλιος αθλίω αεί πελάζει.

***99 χρονών έγινε ο πατέρας Μητσοτάκης και θα ζήσει λέει έως ότου δει τον Κυριάκο πρωθυπουργό. Έχω σιγουρευτεί πια ο Χάρος είναι ΝΔ. 

***Αποχώρησε η κυρία Ράικου, η επικεφαλής της Εισαγγελίας σε θέματα Διαφθοράς, επικαλούμενη ότι δέχεται πιέσεις για την υπόθεση της Novartis. Φυσικά από Πασοκτζήδες και Νεοδημοκράτες, διότι αυτοί και μόνο αυτοί είναι μπλεγμένοι στο σκάνδαλο. Αυτοί είναι που τα έφαγαν. Γιατί δεν τους κατονομάζει; Διότι αν ένας δικαστής δεν μπορεί να αντέξει τις πιέσεις, τι πρέπει να κάνει ο μέσος άνθρωπος; Δεν καταλαβαίνει ότι εγκαταλείποντας την υπόθεση αυτή πρέπει ο επόμενος που θα ασχοληθεί να φάει πάρα πολύ χρόνο και ίσως να μην προλάβει να την καταθέσει στη Βουλή και αν γίνουν εκλογές παραγράφονται τα αδικήματα;
Λες γι’ αυτό να βιάζονται για εκλογές Σημίτης, Στουρνάρας, Κυριάκος, Άδωνης και Βορίδης με την ευγενική συνδρομή των «ανεξάρτητων» ιδιωτικών καναλιών;

***Η συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση έκλεισε, θα κλείσει, κλείνει τέλος πάντων, αλλά τι σημασία έχει. Η αξιολόγηση σημαίνει ότι συνεχίζουμε να παραμένουμε δούλοι για την Ευρώπη. 
Όσο ο καιρός περνάει τόσο η σιχαμάρα γι’ αυτή τη «μαφία», την ευρωπαϊκή, μεγαλώνει. Κομμάτι κομμάτι σκίζουν την ελληνική σημαία, ποδοπατούν κάθε εθνική κυριαρχία και αντί να κλαίγονται στα κανάλια όταν ένας αναρχικός καίει την ελληνική σημαία, ας αναρωτηθούν τι έχουν κάνει στην ελληνική σημαία οι πρωθυπουργοί αυτής της χώρας. Μπορεί να τη βλέπουμε να κυματίζει ολόκληρη στην Ακρόπολη, αλλά στην πραγματικότητα θα ‘πρεπε να κυματίζει το 1/3. Τα 2/3 τα ποδοπατάει κάθε μέρα ο Σόιμπλε. 

***Η Αγγλία έφυγε. Η Ευρώπη διαλύεται. Θα το δείτε. Σε έναν χρόνο η Ευρώπη θα είναι αγνώριστη και το ερώτημα είναι εμείς θα συνεχίσουμε αυτόν τον άσκοπο αγώνα κατά ενός μη βιώσιμου χρέους; Θα παραδοθούν όλα τα σπίτια στον ΕΝΦΙΑ και στα κόκκινα δάνεια και θα ακούμε αυτές τις αρλούμπες, ότι η Γερμανία δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος των πιθανών ελαφρύνσεων προς την Ελλάδα; Δεν έχουν τι να πουν στους Γερμανούς; Δεν θέλω να ξυπνήσει μέσα μου ο Ερντογάν και να πω αυτά που ο ίδιος λέει εναντίον τους. Που τους κατηγορεί για ναζιστικές πρακτικές.
Ίσως δεν έχετε προσέξει αλλά στα ιδιωτικά κανάλια, κανείς πλέον δεν μιλάει εναντίον των Γερμανών. Αν νομίζετε ότι αυτοί όλοι έχουν απομακρυνθεί χωρίς σχέδιο των Γερμανών σε συνεργασία με τους εδώ Γερμανανθρώπους, κάνετε λάθος. Αυτή η καινούρια σιωπή στην ιδιωτική τηλεόραση και η πλήρης αποχαύνωση με το «Survivor» θυμίζει εποχές χούντας με Άρτο και ανώδυνα Θεάματα. Απλά στο σήμερα και χωρίς Άρτο. Ή μάλλον για ένα κομμάτι Άρτο.
Παρεμπιπτόντως το «Survivor» σηματοδοτεί παράλληλα την ανάγκη των ανθρώπων να μην βλέπουν τίποτα που να τους στεναχωρεί. Καθώς επέστρεφα από το Παρίσι εχτές, κανονίσαμε με τον διπλανό συνομιλητή – συνομίληκο μου που βρεθήκαμε γνωστοί μέσω γνωστών να βγούμε όλοι μαζί παρέα. Αλλά μου λέει, «με μία προϋπόθεση. Να μιλήσουμε μόνο για χαζομάρες, δεν αντέχω τίποτα άλλο. Ούτε εγώ, ούτε τα παιδιά μου, αυτά που περνάμε». Να ενημερώσω ότι ο άνθρωπος αυτός είναι δικαστικός και βγαίνει σε δυο μήνες στη σύνταξη. 

***Οι ελέφαντες, αυτούς που εκπαιδεύουν στα τσίρκα, τους παίρνουν από μικρούς και τους δένουν σε πασσάλους και έτσι εκπαιδεύονται για να μην απομακρύνονται από το σημείο, από όπου είναι δεμένοι. Ακόμα και όταν αφαιρέσουν τον πάσαλο και λύσουν το σκοινί, ο ελέφαντας δεν απομακρύνεται. Έτσι γίνεται η δουλεία. Και μείς ακόμη, δεν λέμε να απομακρυνθούμε από τους πασσάλους που μας έβαλε η Γερμανία και ο μπράβος τους, το ΔΝΤ. Επιμένω. Είναι η ώρα να τελειώνουμε με αυτήν την υπομονή. Μας είναι παντελώς άχρηστη. Όσα δεν πάρουν με τη δεύτερη αξιολόγηση, θα τα πάρουν με την τρίτη, με την τέταρτη, με την πέμπτη, με την έκτη. Ήρθαμε να σκορπίσουμε την ζωή μας σε αξιολογήσεις;

***Θα γεννιόμαστε χωρίς χαυλιόδοντες, έτσι όπως οι μικροί ελέφαντες. Δηλαδή χωρίς όνειρα. Και άντε να αποδείξεις χωρίς όνειρα, ότι είσαι ελεύθερος και άνθρωπος. 
 Πηγή www.altsantiri.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τρεις ελληνικές περιφέρειες μεταξύ των 20 φτωχότερων της Ε.Ε. για το 2015


  • Κάτω από τον κοινοτικό μέσο όρο Ανατολική Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρος
  • Στα υψηλότερα επίπεδα Αττική και Νότιο Αιγαίο
  • Ποιες άλλες χώρες «πρωταγωνιστούν» στα αρνητικά στατιστικά
Κάτω από το 75% του μέσου κοινοτικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρίσκονταν το 2015 ένδεκα ελληνικές περιφέρειες, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.
Στα κράτη – μέλη της Ε.Ε., το κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 2015 κυμάνθηκε από 29% σε περιφέρεια της Βουλγαρίας έως 580% στο κέντρο του Λονδίνου.
Αττική και Νότιο Αιγαίο άνω του κοινοτικού μέσου όρου
Όσον αφορά την Ελλάδα, το 2015, το μέσο κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (εκπεφρασμένο σε όρους αγοραστικής δύναμης) διαμορφώθηκε στο 68% του μέσου κοινοτικού. Μόνο η Αττική (93% του κοινοτικού ΑΕΠ) και το Νότιο Αιγαίο (76%) κατέγραψαν κατά κεφαλήν ΑΕΠ άνω του 75% του κοινοτικού.
Ανατολική Μακεδονία, Θράκη και Ήπειρος στα πιο χαμηλά
Το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα, το 2015 σημειώθηκε στις Περιφέρειες της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και στην Ήπειρο (48%). Ακολουθούν η Δυτική Ελλάδα (50%), η Θεσσαλία (51%), η Κεντρική Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο (52%), η Πελοπόννησος (56%), η Στερεά Ελλάδα και η Κρήτη (58%), η Δυτική Μακεδονία και τα Ιόνια Νησιά (63%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι Περιφέρειες της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η Ήπειρος και η Δυτική Ελλάδα κατατάσσονται ανάμεσα στις 20 φτωχότερες περιφέρειες της Ε.Ε., στις οποίες καταγράφονται τα χαμηλότερα ποσοστά κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
Ανάμεσα στις φτωχότερες περιφέρειες της Ε.Ε. βρίσκονται, επίσης, πέντε περιφέρειες της Βουλγαρίας και της Πολωνίας, τέσσερις περιφέρειες της Ρουμανίας, δύο της Ουγγαρίας και μία υπερπόντια περιφέρεια της Γαλλίας. Το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σημειώνεται στο Σεβεροτσαπάτεν της Βουλγαρίας (29% του κοινοτικού).
Οι περιφέρειες με το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην ΕΕ είναι το κέντρο του Λονδίνου (580% του κοινοτικού), το Λουξεμβούργο (264%), το Αμβούργο (206%) και οι Βρυξέλλες (205%).
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Πηγή  www.altsantiri.gr                                                                                                                                                          

Διαβαστε περισσοτερα............. »