Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Hochtief, ο γερμανικός κολοσσός ο μεγαλύτερος φοροφυγάς στην Ελλάδα


Η γερμανική εταιρεία Hochtief, που διαχειριζόταν το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», αποδεικνύεται σε έναν από τους μεγαλύτερους, ίσως και τον μεγαλύτερο, φοροφυγά στην Ελλάδα καθώς δεν έχει αποδώσει ΦΠΑ ύψους 600 εκατ. ευρώ. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δικαίωσε το ελληνικό Δημόσιο στην πολύκροτη διαμάχη και πλέον ανοίγει ο δρόμος για τη διεκδίκηση των χρημάτων σχετικά με το «σκάνδαλο παρακράτησης του ΦΠΑ». 

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα η δικαστική απόφαση καθιστά πλέον τον γερμανικό κολοσσό τον μεγαλύτερο «εν ενεργεία» μεγαλοοφειλέτη και φοροφυγά στη χώρα μας. Μαζί με άλλες οικονομικές οφειλές της (σε ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ κ.λπ.) η συνολική οφειλή της Hochtief μπορεί να αγγίξει και το 1 δισ. ευρώ. Για την υπόθεση, που είχε φτάσει και στα βρετανικά δικαστήρια, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε πως παρά τη λεόντειο σύμβαση που πέτυχε να συνάψει το 1992 για να αναλάβει να κατασκευάσει το νέο αεροδρόμιο, η γερμανική διοίκηση της Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών έκανε κακή χρήση της εξαίρεσης από ΦΠΑ που δικαιούνταν για συγκεκριμένες μόνο δραστηριότητές της, αλλά παρανόμως την επεξέτεινε και σε όλες τις άλλες.
«Τα τελευταία 7 χρόνια έχουν γίνει τουλάχιστον δύο φορολογικοί επανέλεγχοι από επιτροπές, με πορίσματα ελεγκτών του ΔΕΚ, αλλά και από οικονομικούς επιθεωρητές, από τους οποίους διαπιστώθηκε ότι ο ΦΠΑ που έπρεπε να αποδώσει η εταιρεία ξεπερνά τα 250 εκατ. ευρώ (και άλλα τόσα για πρόστιμα και προσαυξήσεις που φτάνουν στο 120%). Ελέγχθηκε, λόγου χάρη, για το πάρκινγκ που επινοικίαζε σε ελληνική εταιρεία και διαπιστώθηκε ότι, αν και όφειλε να χρεώνει ΦΠΑ, δεν τον απέδιδε στο Δημόσιο. Για μη απόδοση ΦΠΑ ένας Ελληνας φορολογούμενος θα κινδύνευε και με φυλάκιση. Η Hochtief όμως επεδείκνυε μια σχεδόν αποικιοκρατικού τύπου συμπεριφορά, αρνούμενη να συμμορφωθεί στον έλεγχο της Εφορίας και στον ελληνικό νόμο».
Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται πως η «απόφαση σταθμός» του Διοικητικού Εφετείου δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα και θεωρείται πλέον άμεσα εκτελεστή. Το επόμενο βήμα θα είναι μόλις την παραλάβει η αρμόδια ΔΟΥ να βεβαιώσει για είσπραξη σε βάρος της Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε. ποσό που εκτιμάται πως θα ανέλθει ή και θα ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ για τον ΦΠΑ και τα πρόστιμα που η Hochtief  όφειλε αλλά αρνούνταν να καταβάλει, επιμένοντας να υποστηρίζει μάλιστα πως δεν χρωστάει τίποτε στο Ελληνικό Δημόσιο.
«Ερωτήματα γεννώνται όμως για το πότε και ποιος θα πληρώσει τελικά τα χρέη αυτά. Τα πράγματα περιπλέκει το γεγονός ότι πριν από ενάμιση χρόνο τα αφεντικά της γερμανικής εταιρείας στο Εσσεν προνόησαν να «απογειωθούν» από τη χώρα μας, πουλώντας σε καναδικό fund το μερίδιο που κατείχαν στη Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε», αναφέρει το Πρώτο Θέμα και συμπληρώνει:
«Πάντως, το ακριβές ποσό που θα βεβαιωθεί παραμένει ανυπολόγιστο, καθώς δεν έχουν προσμετρηθεί ακόμη από την Εφορία οι χρήσεις μέχρι το 2013. Η είσπραξη μπορεί να γίνει μέσω ρύθμισης από τα μελλοντικά κέρδη του αεροδρομίου (φέτος καταγράφεται αύξηση αφίξεων 25%). Μέχρι σήμερα, πάντως, το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει ασκήσει μέτρα είσπραξης και κατασχέσεις, ούτε έγινε ποτέ συμψηφισμός, όπως θα έκανε για κάθε Ελληνα πολίτη που παρακρατά τον ΦΠΑ».
Τι ορίζει η δικαστική απόφαση
Με βάση την απόφαση που εξέδωσε το Διοικητικό Εφετείο, αποτελούμενο από την πρόεδρο Εφετών Μαρίνα Πιπεράκη-Πρέκα και τους εφέτες Νικόλαο Παπαμιχαλόπουλο (εισηγητής) και Ελένη Ιατρού:
  • Απορρίπτεται προσφυγή της Hochtief δικαιώνοντας την κρίση των φορολογικών αρχών της χώρας μας.
  • Απορρίπτεται και καθίσταται άκυρη την απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου που δικαίωνε τη Hochtief, τονίζοντας πως με βάση το Ελληνικό Σύνταγμα η Διαιτησία δεν έχει την εξουσία να σβήσει τα διοικητικά πρόστιμα που της έχουν επιβληθεί.
  • Ακόμα και αν η εταιρεία προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η απόφαση του Εφετείου είναι δεσμευτική και εκτελεστή, ενώ το ΣτΕ μπορεί να την απορρίψει μόνο για τυπικούς και όχι για λόγους ουσίας.
  • Καταρρίπτονται οι ισχυρισμοί της Hochtief ότι το Ελληνικό Δημόσιο παραβίασε την «καλή πίστη» ή το ευρωπαϊκό δίκαιο , απειλώντας να διεκδικήσει και να εισπράξει και αποζημίωση από τη χώρα μας.
  • Πηγη tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Προεκλογικές εξάψεις




















Το αφήγημα του πρωθυπουργού για το τέλος του μνημονίου και της τρόικας στηρίζεται στη δυνατότητα κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών από τις αγορές που, όμως, δεν είναι τόσο φιλικές όσο θα απαιτούνταν για να εκπληρωθεί η εξαγγελία της απεμπλοκής από το ΔΝΤ. Αντίθετα, η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου έχει πάει στα ύψη και αυτό δείχνει ότι η χώρα δεν μπορεί να απαλλαγεί τόσο εύκολα από την δανειακή εξάρτησή της από τους θεσμικούς πιστωτές.

Δεν είναι αυτό το μοναδικό εμπόδιο για τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Στο Μέγαρο Μαξίμου και στη Χαριλάου Τρικούπη δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας και να ελέγξουν τα ξεσπάσματα υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών. Ο γαλάζιος αντάρτης περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απ. Τζιτζικώστας πρότεινε την παραίτηση του πρωθυπουργού για να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Δεν είναι ο μόνος που βλέπει θετικά τέτοια σενάρια και στην πορεία αναμένεται να εκφραστούν και από άλλες πλευρές τέτοιες σκέψεις. Ο υπουργός Υποδομών Μ. Χρυσοχοίδης επαναφέρει διαρκώς την πρότασή του για συμφωνία κομμάτων σε ημερομηνία εκλογών έξι μήνες πριν από τη λήξη της κυβερνητικής θητείας και συναινετική προεδρική εκλογή τώρα. Η Ντόρα Μπακογιάννη δεν χάνει ευκαιρία να μιλά για την ανάγκη εθνικής συνεννόησης και επικοινωνίας μεταξύ Α. Σαμαρά και Α. Τσίπρα, ενώ ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θ. Μωραίτης έγινε ο πρώτος βουλευτής της συμπολίτευσης που δήλωσε ότι η ψήφος του για την προεδρική εκλογή δεν είναι δεδομένη.

Ποια θα είναι η επόμενη δυσάρεστη έκπληξη για το Μέγαρο Μαξίμου και τη Χαριλάου Τρικούπη; Δεν μπορούν να προβλέψουν και σίγουρα δεν μπορούν να αποκλείσουν τίποτα.

Στο μεταξύ εντείνονται οι αρρυθμίες στις σχέσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η προσπάθεια του Α. Σαμαρά να οικειοποιηθεί τον όρο Δημοκρατική Παράταξη για τον δικό του πολιτικό χώρο έγινε αιτία έντασης μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων. Ο Ευ. Βενιζέλος θεωρεί δική του τη Δημοκρατική Παράταξη, τόσο που προγραμματίζει και ιδρυτικό συνέδριο στο οποίο δεν προβλέπεται εκλογή ηγεσίας. Παρόλο, όμως, που δεν προβλέπεται εκλογή ηγεσίας, υπάρχουν ισχυρές πιθανότητες να τεθεί επιτακτικά θέμα ηγεσίας ανεξαρτήτως διαδικασιών. Και αυτή είναι μια προοπτική δύσκολα διαχειρίσιμη από την Χαριλάου Τρικούπη.

Το Μέγαρο Μαξίμου διαβεβαιώνει ότι δεν θα γίνουν πρόωρες εκλογές, αλλά όλα κινούνται σε προεκλογικό ρυθμό. Οι κόντρες υπουργών (Μητσοτάκης -Ντινόπουλος), ο εκνευρισμός στις σχέσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, το άγχος των βουλευτών, η πόλωση που καλλιεργείται, είναι συμπτώματα προεκλογικού πυρετού, για τον οποίο η κυβέρνηση δεν βρίσκει φάρμακο.
* Η γελοιογραφία είναι του Πέτρου Ζερβού από την Εφημερίδα των Συντακτών
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η Ευρώπη οφείλει να κάνει ό,τι χρειαστεί

Κατά το δεύτερο τρίμηνο του τρέχοντος έτους, η πραγματική εγχώρια ζήτηση στην ευρωζώνη ήταν κατά 5 τοις εκατό χαμηλότερη από το πρώτο τρίμηνο του 2008.

Το ποσοστό ανεργίας έχει αυξηθεί κατά μόλις λίγο κάτω από 5 τοις εκατό από το 2008. Φέτος, μέχρι και τον Ιούλιο, ο πληθωρισμός των τιμών καταναλωτή στην ευρωζώνη ήταν 0,4 τοις εκατό. Από αυτά τα αποκαλυπτικά στοιχεία και μόνο, μπορεί κανείς να καταλήξει σε τρία απλά συμπεράσματα: η ευρωζώνη βρίσκεται σε ύφεση, η έλλειψη ζήτησης έχει παίξει σημαντικό ρόλο, και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αποτύχει στον στόχο της για σταθερότητα των τιμών. Η κατάσταση δεν είναι απλά θλιβερή, είναι και επικίνδυνη. Είναι παράλογο να υποθέσουμε ότι θα υπάρξει συνεχιζόμενη σταθερότητα χωρίς βελτίωση της οικονομικής απόδοσης.

Μία αναγκαία, αν όχι επαρκής, προϋπόθεση για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, είναι η κατανόησή τους. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, που είναι και ο μοναδικός ανώτερος αξιωματούχος της ευρωζώνης που φαίνεται να κατανοεί την κατάσταση, έκανε ένα σημαντικό σχόλιο στο φετινό συμπόσιο των κεντρικών τραπεζιτών στο Τζάκσον Χολ. Αξίζει να συγκρατήσουμε δύο στοιχεία από τις παρατηρήσεις του. Πρώτο, δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε δράση και στις δύο πλευρές της οικονομίας: οι πολιτικές της συνολικής ζήτησης πρέπει να συνοδευτούν από εθνικές διαρθρωτικές πολιτικές». Δεύτερον, έκανε μία νέα υπόσχεση: παρατήρησε, εκτός κειμένου, ότι η ΕΚΤ «θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της σταθερότητας των τιμών μεσοπρόθεσμα».

Ήταν σαν να ακούστηκε ένα συλλογικό «αλληλούια» όταν ειπώθηκε το ότι η ευρωζώνη έχει πρόβλημα με τη ζήτηση. Μέχρι σήμερα, επρόκειτο για μία ξεκάθαρα ακατανόμαστη αλήθεια της «ορθοδοξίας» της ευρωζώνης. Το ίδιο σημαντική είναι και η υπόσχεση για δράση. Μας θυμίζει το πολυδοξασμένο σχόλιο «θα κάνω ό,τι χρειαστεί» του ίδιου του κ. Ντράγκι, στο Λονδίνο το 2012. Αυτό είχε οδηγήσει στο πρόγραμμα οριστικών συναλλαγών της ΕΚΤ, το οποίο με τη σειρά του προστάτευσε την ευρωζώνη από τον πανικό, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να μπει σε εφαρμογή. Παραδόξως, οι αποδόσεις των ιταλικών και ισπανικών 10ετών ομολόγων χρέους έχουν πέσει από το 6,3 τοις εκατό και το 7 τοις εκατό, αντίστοιχα, στις αρχές του Αυγούστου του 2012, σε μόλις 2,3 και 2,1 τοις εκατό νωρίτερα αυτόν το μήνα. Τα ποσοστά αυτά είναι χαμηλότερα και από τα Gilts (κρατικά ομόλογα) του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στο Τζάκσον Χολ, ο κ. Ντράγκι δήλωσε ότι ήταν «βέβαιος» πως το πακέτο των μέτρων που ανακοινώθηκε τον Ιούνιου, και που υλοποιούνται επί του παρόντος, θα προσφέρουν την «απαιτούμενη ώθηση στη ζήτηση». Είναι λογικό να είμαστε επιφυλακτικοί. Στα έξι χρόνια μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2014, η ονομαστική ζήτηση αυξήθηκε κατά μόλις 2 τοις εκατό. Τα κανάλια πίστωσης παραμένουν προβληματικά. Επιπλέον, εξακολουθεί να «σφίγγει» η δημοσιονομική πολιτική, ακόμη και αν τα επιτόκια οδεύουν προς το μηδέν: ο ΟΟΣΑ έχει προβλέψει ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα της ευρωζώνης θα συρρικνωνόταν από το μόλις 1,4 τοις εκατό το 2013 σε ένα ακόμα πιο χαμηλό 0,9 τοις εκατό το 2014. Εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστιες αποκλίσεις στην ανταγωνιστικότητα. Αυτές είναι πολύ πιο δύσκολο να διορθωθούν όταν ο πληθωρισμός είναι σε τόσο χαμηλά επίπεδα. Όλο αυτό, οδηγεί τις ευάλωτες χώρες σε πληθωρισμό, ο οποίος αυξάνει το πραγματικό ύψος του χρέους τους. Εντωμεταξύ, οι φερέγγυες χώρες αποτελούν μαύρες τρύπες για τη ζήτηση: το φετινό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας μπορεί να αντιστοιχεί μέχρι και στο 8 τοις εκατό του ΑΕΠ.

Την περασμένη εβδομάδα, η ΕΚΤ υποσχέθηκε να αγοράσει ένα ευρύ χαρτοφυλάκιο «απλών και διάφανων τίτλων που προέρχονται από τιτλοποίηση». Ελπίζει πως αυτό θα βελτιώσει την πιστωτική διαμεσολάβηση στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Ελπίζει επίσης, μέσα από αυτό αλλά και από τα υπόλοιπα προγράμματα που έχει ανακοινώσει, ότι θα μπορέσει να επεκτείνει τον ισολογισμό της, φτάνοντάς τον στα επίπεδα που βρισκόταν πριν από δύο χρόνια. Αυτό έχει νόημα. Ήταν λάθος να τον αφήσει να συρρικνωθεί κατά περίπου 10 τοις εκατό του ΑΕΠ της ευρωζώνης όταν οι άλλες κεντρικές τράπεζες –με πολύ μικρότερα προβλήματα από αυτό της ευρωζώνης– απέφυγαν την πρόωρη απόσυρση της εν λόγω στήριξης. Επιπλέον, το εύρος των νέων μέτρων ενισχύει τον ηγετικό ρόλο της ΕΚΤ στην πορεία προς το μέλλον. Έχει «κλειδώσει» τον εαυτό της σε υπερ-χαλαρές νομισματικές πολιτικές για χρόνια, όπως θα έπρεπε.

Ωστόσο, παρ’ όλες αυτές τις δράσεις, τα διάφορα αλληλένδετα προβλήματα της ευρωζώνης είναι απίθανο να επιλυθούν σύντομα. Πράγματι, ακόμη και η ίδια η ΕΚΤ, δεν προβλέπει κάτι παραπάνω από ισχνή ανάπτυξη για το μέλλον. Τι παραπάνω πρέπει λοιπόν να κάνει η ΕΚΤ; Και, το σημαντικότερο, τι πρέπει να κάνουν οι υπόλοιποι φορείς για να την στηρίξουν?

Το άμεσο ερώτημα είναι το κατά πόσον η ΕΚΤ θα πρέπει να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα οριστικής ποσοτικής χαλάρωσης (QE), αγοράζοντας κρατικά ομόλογα, πιθανώς κατ’ αναλογία προς τα μερίδια των κρατών-μελών του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Σε ένα blog post του Ιουλίου, ανώτεροι αξιωματούχοι του ΔΝΤ υποστήριξαν ότι αυτού του είδους το QE θα ήταν αποτελεσματικό, λέγοντας πως θα ενίσχυε την αξιοπιστία του στόχου της ΕΚΤ και ότι θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στις τιμές των χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού, συμπεριλαμβανομένων των ομολόγων και των μετοχών, και κατά πάσα πιθανότητα, των συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Συμφωνώ ότι θα πρέπει να το δοκιμάσουμε. Η σημερινή κατάσταση είναι υπερβολικά δύσκολη για τους φορείς χάραξης πολιτικής, για να μη χρησιμοποιήσουν ένα τόσο πολύτιμο εργαλείο. Ωστόσο, οι μειώσεις στις αποδόσεις των ομολόγων είναι ήδη τόσο δραματικές που τα αποτελέσματα του QE δεν θα είναι τόσο εντυπωσιακά όσο θα ήταν πριν από δύο χρόνια. Επιπλέον, είναι ξεκάθαρο ότι η ΕΚΤ θα αναλάβει τον πιστωτικό κίνδυνο. Θα είναι υπεύθυνη για τη νομισματική χρηματοδότηση των κυβερνήσεων. Προσωπικά, πιστεύω ότι οφείλει να το κάνει. Αλλά, ο «καυγάς» που θα ακολουθήσει μεταξύ βόρειας και νότιας Ευρώπης, θα είναι σίγουρα ισχυρού μεγέθους.

Τι άλλο μένει; Μία δυνατότητα, την οποία άφησε να εννοηθεί ο κ. Ντράγκι στην ομιλία του, είναι η ενεργή χρήση της δημοσιονομικής πολιτικής. Ιδανικά, θα πρέπει να υπάρξει ένα μίγμα αύξησης των δημόσιων επενδύσεων και μείωσης των φόρων, ιδίως σε χώρες με περιθώρια για δημοσιονομικούς ελιγμούς. Ο συνολικός δημοσιονομικός προσανατολισμός είναι εξαιρετικά «σφικτός», με ένα έλλειμμα να προβλέπεται από τον ΟΟΣΑ σε μόλις 2,5 τοις εκατό του ΑΕΠ, σε μία βαθιά ύφεση. Σε αντάλλαγμα, όπως απαιτεί ο κ. Ντράγκι, οι χώρες θα πρέπει να αγκαλιάσουν τις σοβαρές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να αυξήσουν την προσφορά –και, με την τόνωση των επενδύσεων, θα έρθει και η αύξηση της ζήτησης. Αυτό που θα πρέπει να προσπαθήσει η ευρωζώνη είναι να έχει την αποφασιστικότητα που χρειάζεται ώστε να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και τα εργαλεία που είναι στη διάθεσή της προκειμένου να αυξήσει τη ζήτηση, να ενισχύσει την προσφορά και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα. Η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να πάρει μια στάση κοινής λογικής και ανάπτυξης, αντί να συνεχίσει να εμμένει στη μιζέρια.

Η όλη κατάσταση, δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομία. Εξαντλούνται και οι αντοχές του κόσμου και των επιμέρους κρατών-μελών όσον αφορά την υψηλή ανεργία και τις βαθιές υφέσεις. Αν συνεχίσουν με τις παρούσες πολιτικές τους οι απανταχού «άρχοντες» της ευρωζώνης, το αποτέλεσμα θα είναι η λαϊκιστική αντίδραση. Ποιος είναι πλέον σίγουρος ότι η Μαρίν Λε Πεν δεν θα είναι η επόμενη πρόεδρος της Γαλλίας; Ποιος θα ακολουθήσει τον Ματέο Ρέντσι, τον πρωθυπουργό της Ιταλίας, εάν αποτύχει; Φυσικά, οι συγκεκριμένες χώρες έχουν δουλειά να κάνουν. Αλλά, σίγουρα, χρειάζονται και υποστήριξη. Ο κ. Ντράγκι μας έχει δείξει το δρόμο. Τώρα πρέπει να ακολουθήσει και η ευρωζώνη.
Πηγη www.sofokleous10.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Χρυσαυγιτισμός στα Media Οι «καλτσοδέτες», οι «ηλικιωμένες», ο ρατσισμός κι ένα... Μεγάλο κανάλι.


Ότι θα αισθανόμουν την ανάγκη το 2014 να σκεφτώ πως θα έπρεπε να αναζητήσουμε έναν «νέο φεμινισμό», ομολογώ ότι δεν μου πέρναγε καθόλου από το μυαλό.




ΕΛΛΗ ΣΤΑΗ

Από πολύ νέα πίστευα ότι ζούμε σε μια από τις δυτικές κοινωνίες που, έστω και με πολλές ελλείψεις και στρεβλώσεις, είχαμε κατοχυρώσει θεσμικά τα βασικά δικαιώματα της ίσης μεταχείρισης των γυναικών. Πίστευα ότι η κοινωνία αντιμετώπιζε θετικά το "άλμα ζωής" των γυναικών δίπλα στους άνδρες. Ακόμη πίστευα ότι εξαρτιόταν κι από εμάς και τις δικές μας προσπάθειες, να σπάσουμε τα κοινωνικά ταμπού που δεκάδες γενιές έβγαζαν τις γυναίκες στα περιθώρια. 

Ήξερα βέβαια ότι ο " δράκος" δεν έχει πεθάνει. Ήθελα όμως να πιστεύω ότι η δικιά μου η γενιά, άντρες και γυναίκες, είχαμε ξεπεράσει πολλά. Φαίνεται ότι έκανα λάθος. Μεγάλο μάλιστα.

Το πρώτο μεγάλο χτύπημα ήρθε από την άνοδο του φασιστικού εκτρώματος της Χρυσής Αυγής. Όπου στην μεταμφιεσμένη πολιτική τους ατζέντα, ο ρατσισμός έχει ύψιστη προτεραιότητα. Και όχι μόνον εναντίον των μεταναστών και όσων το χρώμα δεν ταιριάζει με το δικό τους. Αλλά ο ύπουλος ρατσισμός εναντίον των "άλλων", όλων των κοινωνικών ομάδων που έχουν διαφορετικότητα ή πιο ευάλωτα χαρακτηριστικά στην ιστορική κοινωνική εξέλιξη. Με πρώτο στόχο τις γυναίκες. (Αλλά και τους γκέι βεβαίως). 

Οι πιο πολλοί θυμόμαστε τη βίαιη σεξιστική επίθεση Κασσιδιάρη κατά της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δουρου, κάποιοι θα θυμούνται την εξ ίσου βίαιη και σεξιστική επίθεση εναντίον μου, επειδή στη ΝΕΤ είχα αναφερθεί στο ναζιστικό μόρφωμα.

Και στις δυο αυτές (και σε παρά πολλές άλλες) περιπτώσεις το λεξιλόγιο ήταν σεξιστικά υβριστικό με αναφορές στις προσωπικές ζωές, στην ηλικία, στη μορφή, τελικά στο δικαίωμα να υπάρχουμε ως δυναμικοί και κυριαρχικοί πολίτες, σε όλο το φάσμα της ζωής.

Νόμιζα ότι για κάποιες γυναίκες από εμάς, που περάσαμε από όλα τα στάδια της αμφισβήτησης, αλλά... δεν μασήσαμε, ο απροκάλυπτος ρατσισμός θα είχε σημεία τέλους. Και ότι θα είχαμε μόνο τα τέρατα του φασισμού απέναντι. Έκανα και πάλι λάθος. Γιατί τον ρατσισμό δεν τον βρίσκουμε μόνο στους «επίσημους χρυσαυγίτες» αλλά υπάρχει παντού.

Εμβρόντητη, έμαθα ότι διευθυντικό στέλεχος της ενημέρωσης Μεγάλου καναλιού με περιέγραψε... γραπτώς ως ηλικιωμένη και άρα ανίκανη για τις ειδήσεις του (εν άγνοια μου και χωρίς να ενδιαφέρομαι για το θέμα)... και όχι μόνον εμένα. Η ρατσιστική ηλικιακή αναφορά περιείχε κι άλλες κυρίες. Το θέμα δεν είναι προσωπικό, είναι γενικό... και ό,τι αυτό σημαίνει ως αμιγώς ρατσιστική αντίληψη σε μια κοινωνία που πρέπει να ξεφύγει από τη δαγκάνα του «χρυσαυγιτισμού».

Χρησιμοποιώ αυτό το περιστατικό για να ανοίξουμε τη συζήτηση για ένα «νέο φεμινισμό». Γιατί εκτός από εμβρόντητη, έμεινα και έντρομη, διαπιστώνοντας ότι το αυγό του ρατσισμού κατά των γυναικών δεν επωάζεται μόνο στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, αλλά και σε γραφεία των media. Κι αν τέτοιες αντιλήψεις υπάρχουν στον εμφανή κόσμο των media, είναι προφανές ότι διαπερνούν όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας (δεν έχει περάσει και πολύς καιρός που στην ίδια τη Βουλή ακούσαμε για...καλτσοδέτες και υπονοούμενα για ανικανοποίητες γυναίκες...)

Και το τι σημαίνει ρατσιστική συμπεριφορά εναντίον των γυναικών το γνωρίζουμε όλοι μας μέσα από την καθημερινότητά μας. Το sexual harassment είναι βαθιά ριζωμένο ακόμα σε πολλά ανδρικά μυαλά. Τα κλισέ είναι πολλά: Της «πουτάνας» όταν είναι νέα, πιθανόν και ωραία και πετυχαίνει ή προσπαθεί να πετύχει στη ζωή και τη δουλειά της , της υποτιμητικά «εύκολης», όταν ζει ελεύθερα και χωρίς πλέγματα στην προσωπική της ζωή, της «γλάστρας», της «ανίκανης» όταν ανταγωνίζεται για σημαντικές θέσεις τους άντρες και αλλά σχετικά... Η αναγνώριση της αξίας μιας γυναίκας σε μια κοινωνία που έτσι κι αλλιώς δεν τα πάει πολύ καλά με την αξιοκρατία, είναι ένας αγώνας δύσκολος.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι πρέπει να ανοίξουμε ξανά τη συζήτηση. Για να σπάσουμε τη ραχοκοκαλιά του ρατσισμού, γιατί στις δύσκολες εποχές που περνάει η χώρα μας, οι γυναίκες έχουμε τεράστιο ρόλο αλλά και ευθύνη: Για να ανταποκριθούμε εκτός των άλλων και στο ρόλο της μητέρας. Γιατί πίσω από κάθε ρατσιστικό αντρικό κεφάλι που τολμάει να μας υποτιμήσει με τον ένα η τον άλλο τρόπο, υπάρχει πάντα μια γυναίκα που το μεγαλώνει.

Ως «ηλικιωμένη γυναίκα», μπαίνω μπροστά, για να σπάσουμε το αυγό του φιδιού, όπου κι αν βρίσκεται. Εξάλλου και η πολύ νεαρή Eμμα Γουάτσον έκανε ανάλογο κάλεσμα, σε άντρες και γυναίκες, στην πολύ συγκινητική της ομιλία ως πρέσβειρα στον αγώνα για την ίση αντιμετώπιση των γυναικών στον ΟΗΕ: με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο «Αυτός για Αυτήν» (HeforShe), καλώντας έτσι όπως πρέπει να κάνουμε κι εμείς όλους τους άντρες που δεν είναι ρατσιστές να συμπαραταχθούν μαζί μας για μια καλύτερη ζωή για όλους μας.
Πηγη www.thetoc.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οι Ελληνες... λιγοστεύουν, από το μνημόνιο και μετά

Από το 2010 οι Έλληνες σταμάτησαν να... γεννούν ενώ παράλληλα σημειώθηκε αύξηση των θανάτων, με αποτέλεσμα το 2013 να έχουν χαθεί περίπου 38.000 από τον πληθυσμό.
Αργά αλλά σταθερά ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται, όπως δείχνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη φυσική μεταβολή του πληθυσμού, δηλαδή η μεταβολή που οφείλεται μόνον στη διαφορά των γεννήσεων - θανάτων χωρίς συνυπολογισμό της μετανάστευσης.

Από το το 2010, δηλαδή από την εποχή του Μνημονίου, οι Ελληνες έχουν σταματήσει να γεννούν, αφού έχουν μειωθεί σημαντικά οι γεννήσεις, ενώ έχουν αυξηθεί οι θάνατοι, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να έχει μειωθεί κατά 38.000 περίπου.  Μόνο το 2013 η φυσική μείωση του πληθυσμού έφτασε τα 17.660 άτομα.
Άλλα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ είναι η αύξηση των γάμων ( με τους πολιτικούς να είναι ίσοι με τους θρησκευτικούς ) αλλά και η κατά 85,03% αύξηση των συμφώνων συμβίωσης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ
  • Οι γεννήσεις στην Ελλάδα, κατά το 2013, ανήλθαν σε 94.134 (48.430 αγόρια και 45.704 κορίτσια), παρουσιάζοντας μείωση κατά 6,21% σε σχέση με το 2012, που είχαν ανέλθει σε 100.371 (51.654 αγόρια και 48.717 κορίτσια).
  • Οι θάνατοι, κατά το 2013, παρουσίασαν μείωση κατά 4,15 % και ανήλθαν σε 111.794, (57.627 άντρες και 54.167 γυναίκες) έναντι 116.670 (60.137 άντρες και 56.533 γυναίκες) που ήταν το 2012. 
  • Οι γάμοι, κατά το 2013, ανήλθαν σε 51.256, έναντι 49.710 το 2012, παρουσιάζοντας αύξηση 3,11%. Οι πολιτικοί γάμοι ήταν περίπου ίσοι με τους θρησκευτικούς. Συγκεκριμένα σε σύνολο 51.256 γάμων, οι θρησκευτικοί ήταν 25.624 και οι πολιτικοί 25.632. 
  • Τα Σύμφωνα Συμβίωσης το 2013 αυξήθηκαν κατά 85,03% σε σχέση με το 2012. Για τη χρονική περίοδο από το 2009 (πρώτο έτος εφαρμογής τους) έως το 2013, τα Σύμφωνα Συμβίωσης ανέρχονται σε 161, 180, 185, 314 και 581 αντίστοιχα, δηλαδή καταγράφηκαν συνολικά 1.421 σύμφωνα Συμβίωσης στο σύνολο της Χώρας.
  • Πηγη www.thetoc.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Σύνδρομο άρνησης της πραγματικότητας


«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κυβερνήσει ποτέ» είπε ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς στην ομιλία του στη Χαλκιδική, για τα 40χρονα της ΝΔ, ξαφνιάζοντας το ακροατήριο. Μα τι εννοούσε; Μια εξήγηση έδωσε σήμερα η κυβερνητική εκπρόσωπος Σ. Βούλτεψη (στον ΣKAI) αμφισβητώντας ευθέως τη δημοσκόπηση της Public Issue για την Εφημερίδα των Συντακτών που έδωσε προβάδισμα 11 μονάδων στον ΣΥΡΙΖΑ. Για το Μέγαρο Μαξίμου αυτά δεν υπάρχουν, το μόνο που υπάρχει η κούραση της μεσαίας τάξης από την υπερφορολόγηση που θα καταπολεμηθεί με ένα πακέτο φοροελαφρύνσεων το οποίο θα περιληφθεί στον προϋπολογισμό 2015 με ή χωρίς την έγκριση της Τρόικας.

Όμως δεν ήταν αυτή η δημοσκόπηση που δείχνει ότι η υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ είναι μη αναστρέψιμη. Αυτό που έκανε τη διαφορά και προκάλεσε φοβερό εκνευρισμό στην κυβέρνηση είναι ότι πλέον διαγράφεται η προοπτική της αυτοδυναμίας για την αξιωματική αντιπολίτευση και ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι διαχειρίσιμο από την άλλη πλευρά. Γιατί στις συζητήσεις παρασκηνίου η τελευταία ελπίδα που διακινείται είναι ότι μια πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ θα σημαίνει πύρρειο νίκη, γιατί δεν θα μπορεί να βρει σοβαρές κυβερνητικές συνεργασίες, θα εγκλωβιστεί στο ευρωπαϊκό περιθώριο συνεργαζόμενος με τους ΑΝΕΛ και θα διαψεύσει γρήγορα τις προσδοκίες των προοδευτικών πολιτών που δεν θα αντέξουν τη συγκατοίκηση με το κόμμα του Π. Καμμένου. Αλλά σε μια περίπτωση κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξασφαλίσει ένα ισχυρό ποσοστό και μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα, τότε οι ελπίδες της ΝΔ ότι δεν θα μπορεί να σταθεί χάνουν τα ερείσματά τους.
 
Γίνεται όλο και πιο προφανές ότι ο πρωθυπουργός δυσκολεύεται να παραδεχτεί την πραγματικότητα, πως μετά τον ΕΝΦΙΑ ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνησή του, και θα προσπαθήσει να κρατηθεί στην εξουσία όσο μπορεί, μέχρι την ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της δημοκρατίας. Το χθεσινό δημοσίευμα της «Καθημερινής» για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ποιο είναι το πιθανό επόμενο υπουργικό συμβούλιο, ήταν μια ακόμη επιβεβαίωση ότι παρά το κυβερνητικό σύνδρομο άρνησης της πραγματικότητας, τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα. 
 
Τα χτυπήματα είναι συνεχή. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θ. Μωραΐτης δηλώνει σήμερα στο real.gr ότι δεν είναι δεδομένη η ψήφος του στην προεδρική εκλογή, ζητώντας νέα στρατηγική και ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ. Η αναφορά του Α. Σαμαρά στη Χαλκιδική στη Δημοκρατική Παράταξη την οποία ταύτισε με τη Νέα Δημοκρατία προκάλεσε την ενόχληση της Χαριλάου Τρικούπη που πέρασε στην αντεπίθεση. Είναι απλώς κάποιες ενδείξεις της δυσκολίας που υπάρχει πλέον μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων και η οποία οφείλεται βασικά στο άγχος που φέρνει η προοπτική της κάλπης. Εκ των πραγμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα απευθυνθούν στο ίδιο κοινό, στους ψηφοφόρους που έχουν φοβίες απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και η μοιρασιά της ίδιας πίτας απομακρύνει τα δύο κόμματα που φθείρονται μαζί.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Νέος παραλογισμός με τον ΕΝΦΙΑ

Το ’χτισες αλλά δεν έβαλες ρεύμα; Πληρώνεις κανονικά!.


Των Κώστα Τσάβαλου, Μάριου Χριστοδούλου

Αμέτρητες είναι οι αδικίες που επιφυλάσσει το τερατούργημα του ΕΝΦΙΑ σε χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων, οι οποίοι εμπίπτουν σε ειδικές περιπτώσεις για τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει μεριμνήσει είτε για την πλήρη απαλλαγή είτε για την ελάφρυνση από τον φόρο.

Οπως εξήγησε η προϊσταμένη του τμήματος μεγάλης ακίνητης περιουσίας της Διεύθυνσης Κεφαλαίου του υπουργείου Οικονομικών, Αννα Κόλλια, μιλώντας σε ημερίδα του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, ολοκληρωμένα ακίνητα που δεν ηλεκτροδοτήθηκαν ποτέ, δεν δικαιούνται ούτε την έκπτωση του 20% για τα ξενοίκιαστα ούτε την έκπτωση του 60% για τα ημιτελή. Δύσκολα θα πάρουν την έκπτωση και οι ιδιοκτήτες κενών μη ηλεκτροδοτούμενων -κατά το 2013- ακινήτων, καθώς το υπουργείο Οικονομικών θα περάσει από «κόσκινο» ένα ένα αυτά τα ακίνητα πριν ανάψει το «πράσινο φως» για την έκπτωση.

Οπως προκύπτει από τα όσα ανέφερε η κ. Κόλλια, οι ιδιοκτήτες των ξενοίκιαστων θα περάσουν από τρεις διασταυρώσεις, προκειμένου να τύχουν της έκπτωσης του 20%. Ο πρώτος έλεγχος θα γίνει με βάση τους αριθμούς παροχής ρεύματος που έχουν δηλωθεί για πρώτη φορά φέτος στο έντυπο Ε9.

Οι αριθμοί αυτοί θα ταυτοποιηθούν εν συνεχεία με τα στοιχεία που θα αποστείλει ο ΔΕΔΔΗΕ, δηλαδή η ΔΕΗ, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν τα πρόσωπα ταυτίζονται με τα επίμαχα ακίνητα.

Ωστόσο στο σημείο αυτό ενδέχεται να προκύψουν προβλήματα, καθώς σε πολλές περιπτώσεις η παροχή ρεύματος δεν αντιστοιχεί στον ιδιοκτήτη αλλά στον ενοικιαστή. Το επόμενο στάδιο θα αφορά την αντιπαραβολή όλων των παραπάνω στοιχείων, με τα στοιχεία που έχουν δηλωθεί στο Ε2, προκειμένου το υπουργείο Οικονομικών να εντοπίσει όσα ακίνητα δεν είχαν ηλεκτροδότηση καθ΄ όλη τη διάρκεια του 2013.

Τα νέα εκκαθαριστικά

Ολη αυτή η διαδικασία υπολογίζεται ότι θα έχει ολοκληρωθεί έως τα μέσα Οκτωβρίου, οπότε και θα αναρτηθούν τα διορθωμένα εκκαθαριστικά για τους δικαιούχους.

Αυτή τη φορά θα αφορούν περίπου 1,3 εκατομμύρια φορολογούμενους με πολύ χαμηλά εισοδήματα, οι οποίοι δικαιούνται έκπτωση 50% από τον φόρο ή πλήρη απαλλαγή, καθώς και περίπου 700.000 κενά μη ηλεκτροδοτούμενα κτίσματα, για τα οποία προβλέπεται έκπτωση 20%.

Στα εκκαθαριστικά αυτά θα έχουν συνυπολογιστεί πλέον οι μερικές ή ολικές απαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ, τις οποίες δικαιούνται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας. Οι φορολογούμενοι αυτοί θα πρέπει πάντως να πληρώσουν κανονικά την 1η δόση του ΕΝΦΙΑ μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου που λήγει η σχετική προθεσμία. Οποιο ποσόν καταβάλουν θα συμψηφιστεί στη συνέχεια είτε με το νέο μειωμένο ποσό ΕΝΦΙΑ είτε με το μηδενικό ποσόν ΕΝΦΙΑ που θα προκύψει από τη νέα εκκαθάριση. Τυχόν επιπλέον χρήματα που θα έχουν καταβάλει θα τους επιστραφούν ή θα συμψηφιστούν με άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές τους.

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

Εκτυπώστε τα ειδοποιητήρια πληρωμής μετά τις 10 για να μην πέσει το σύστημα!

Μετ’ εμποδίων γίνεται η εκτύπωση των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ λόγω της υπερφόρτωσης του TAXISNET τις ώρες από τις 9 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι και από τις 5 έως τις 8 το απόγευμα. Η ταυτόχρονη είσοδος εκατοντάδων χιλιάδων φορολογουμένων στους λογαριασμούς τους για να «κατεβάσουν» και να εκτυπώσουν τα αρχεία pdf με τα ειδοποιητήρια για την πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ και την πληρωμή της δεύτερης δόσης του φόρου εισοδήματος, για τις οποίες η προθεσμία εκπλήρωσης λήγει την προσεχή Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου, ενέχει τον κίνδυνο «μπλακ άουτ» στο σύστημα ή το σύστημα να υπολειτουργεί και να μην μπορεί να εξυπηρετεί ομαλά τους φορολογούμενους. Προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός, η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπ. Οικονομικών εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία παρακαλούν τους φορολογούμενους να χρησιμοποιούν το ΤΑΧΙSNET για την εκτύπωση των ειδοποιητηρίων πληρωμής του ­ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος τις ώρες μη αιχμής και κατά προτίμηση μετά τις 10 το βράδυ!
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ


kalaitzis27-09-14

Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Εδώ και τώρα εκλογές- Ήρθε η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ


Το παιχνίδι τελείωσε. Μετά από 5 χρόνια σε καθεστώς λιτότητας δεν έχει γίνει καμία μεταρρύθμιση και δεν έχει λυθεί κανένα ταμειακό πρόβλημα. Ούτε στην Υγεία, ούτε στην Παιδεία, ούτε στην Κοινωνική Ασφάλιση, ούτε στην Πρόνοια. Και οι υποδομές που αποκτήσαμε την περίοδο 1996- 2004 απαξιώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Το επιχείρημα της συγκυβέρνησης- σώσαμε τη χώρα από τη χρεοκοπία- δεν αρκεί. Γιατί όσοι πλήρωσαν για να συμβεί αυτό αισθάνονται κορόιδα. Γιατί όσοι δεν πλήρωσαν δεν έχουν καταλάβει από τι γλίτωσαν.

Αποτέλεσμα; Άλλοι ψάχνουν τη λύση στο εξωτερικό, άλλοι στην παρανομία και άλλοι αναζητούν τιμωρούς στο πρόσωπο φασιστών και κάθε είδους λαϊκιστών. Η φτώχεια φέρνει γκρίνια, λέει ο λαός. Ενός κακού, μύρια έπονται…

Μία είναι η λύση: εκλογές εδώ και τώρα. Για να μπορέσει και ο ΣΥΡΙΖΑ να δείξει τι αξίζει. Να διαπραγματευτεί με τους δανειστές. Να συγκρουστεί μαζί τους. Κυρίως, όμως, για να αλλάξει, όπως έχει πει, την κατάσταση στην Ελλάδα. Να μην υπάρχει κανείς φτωχός και εξαθλιωμένος. Χωρίς ρεύμα. Χωρίς δουλειά. Να μοιράσει τον πλούτο δίκαια. Να φορολογήσει δίκαια. Να ανατείλει ο ήλιος της διαφάνειας παντού. Να λειτουργήσει το δημόσιο χωρίς προβλήματα.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν τα κατάφεραν. Αυτό λέει η πλειοψηφία του κόσμου και οφείλουν όλοι να τη σεβαστούν. Ήρθε η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθε η ώρα του Αλέξη Τσίπρα. Για να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός και το κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ, να κυβερνήσει την Ελλάδα. Ελπίζω μόνο να μην ακούσω από τα χείλη του το «παραλάβαμε καμένη γη». Δεν αντέχω άλλο τις παραισθήσεις των πολιτικών.
  • Ο Αντώνης Σαμαράς είπε ότι πήρε στα χέρια του χειροβομβίδα.
  • Ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε ότι σήκωσε τον Σταυρό του Μαρτυρίου.
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από σωτήρες. Απλά χρειάζεται πολιτικούς που θα κάνουν τη δουλειά τους. Δεν αναζητούμε νέα Θρησκεία, ούτε νέο Θεό. Απλά έναν καλό πρωθυπουργό. Τόσο απλά.
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Τσίπρας-Ευρώπη: Σχέσεις μίσους και -ολίγου- έρωτα

Το 2012 ήταν «ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Ευρώπη». Τώρα η Μέρκελ «δεν τον θεωρεί μπαμπούλα» και οι FT τον παρουσιάζουν ως «εν αναμονή πρωθυπουργό». Τι άλλαξε;





Στις 17 Ιουνίου 2012 ο κοινοτικός επίτροπος Ολι Ρεν έφυγε από το γραφείο του στο Μπερλεμόντ στο κέντρο των Βρυξελλών μετά τα μεσάνυχτα. Για την ακρίβεια έφυγε αφού από την Αθήνα τα νέα ήταν αυτά που περίμενε. Πρώτο κόμμα στις εκλογές ήταν η ΝΔ. 'Η, καλύτερα, δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σ' αυτή την περίπτωση, ήταν αποφασισμένος να δώσει σε ολόκληρο τον κοινοτικό μηχανισμό κατεύθυνση για πάγωμα όλων των γραμμών χρηματοδότησης προς την Αθήνα. Είναι η εποχή που ο Αλέξης Τσίπρας σύμφωνα με το Spiegel ήταν «ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Ευρώπη».

Δυο χρόνια και κάτι μήνες αργότερα, οι άνθρωποι του έχουν διαδοχικές
συζητήσεις με τον «σκληρό» Γκεργκ 'Ασμουσεν -υφυπουργό Εργασίας της κυβέρνησης Μέρκελ και πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ- από την γερμανική καγκελαρία διοχετεύουν στα ΜΜΕ ότι η Μέρκελ δεν θεωρεί «μπαμπούλα» τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ,οι Financial Times τον παρουσιάζουν ως «εν αναμονή πρωθυπουργό» και ο Πάπας της Ρώμης ανταλλάσσει φιλικές ατάκες μαζί του. Αλλά και στην Κουμουνδούρου, οι πιο σοβαροί, δεν θεωρούν πλέον τη Γερμανίδα Καγκελάριο το απόλυτο κακό για την Ευρώπη, ούτε την Ευρωζώνη λάκκο με τα φίδια.

Τι μεσολάβησε και άλλαξε τόσο δραστικά το κλίμα ανάμεσα στους συντηρητικούς της Ευρώπης και στον επικεφαλής ενός κόμματος που επιμένει ότι δεν θα παρεκκλίνει από την κουλτούρα και την πολιτική της Αριστεράς; Οι απαντήσεις είναι πολλές.

Οι αλλαγές


Οι επικρατέστερες όμως είναι δυο. Πρώτον, τα εκλογικά αποτελέσματα του περασμένου Μαΐου που έφεραν πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, επιβεβαιώνοντας τις δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν, αλλά και αυτές που ακολουθούν έκτοτε. Και το δεύτερο η υποψηφιότητα του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν, ως επικεφαλής της βαβυλωνιακής ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ο σοβαρός τρόπος με τον οποίο ο ίδιος διαχειρίστηκε την υποψηφιότητα και η άνεση με την οποία στάθηκε στο μοναδικό ντιμπέιτ με τους άλλους τέσσερις υποψηφίους, εξέπληξε πολλούς στην Ευρώπη.

Με αφορμή την υποψηφιότητά του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε την ευκαιρία να έλθει σε επαφή με ευρωπαίους παράγοντες που ως τότε τον απέφευγαν, ακόμη και άκομψα -δηλαδή κατά τη διάρκεια των επισκέψεων τους στην Αθήνα. Ιδιαίτερα καλή ήταν σχέση του με τον επανεκλεγέντα πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σούλτς, τον οποίο θα υποστήριζε αν η υποψηφιότητα Γιούνκερ στην Κομισιόν ναυαγούσε και η τύχη του Γερμανού βρισκόταν στα χέρια όχι μόνο των Φιλελεύθερων και των Οικολόγων, αλλά και της Αριστεράς, η τουλάχιστον των Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Η διείσδυση στα ευρωπαϊκά σαλόνια συνεχίσθηκε έκτοτε ακόμη πιο αποφασιστικά. Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφτηκε τον Σόιμπλε, που μαζί με τη Λαγκάρντ είχαν συστήσει στους Ελληνες ψηφοφόρους να μην τον προτιμήσουν στις εκλογές του 2012. Είχε προσωπική συζήτηση με τον Ντράγκι και πήγε στο Κόμο της Ιταλίας για να μιλήσει σε ένα συνέδριο στο οποίο ήταν ο μόνος από τη Αριστερά, αλλά κυρίως για να συναντήσει τους πιο σκληρούς ευρωκράτες.

Μέχρι στιγμής το κέρδος για τον Ελληνα πολιτικό είναι ότι κανείς από τους ευρωπαίους συνομιλητές του δεν βγήκε με την ιδία γνώμη για αυτόν με την οποία μπήκε. Δεν μπορεί να πει κάνεις πως τους κέρδισε, αλλά οι ίδιοι συνειδητοποίησαν ότι οι πληροφορίες από τους ομοϊδεάτες τους στην Αθήνα που μιλούσαν για κάποιον που θα τα κάνει γυαλιά καρφιά στην Ευρώπη αν του δοθεί η ευκαιρία, ήταν ανακριβείς.

Αντίθετα, όπως δήλωσαν ή εξομολογήθηκαν οι περισσότεροι, συνάντησαν έναν πολιτικό, με τις απόψεις του οποίου δεν θα μπορούσαν να συμφωνήσουν, αλλά που ο διάλογος μαζί του έχει νόημα και είναι καλοδεχούμενος. Προηγουμένως ο Τσίπρας είχε δημιουργήσει ακριβώς την ιδία εντύπωση και σε ένα περιορισμένο κύκλο Αμερικανών πολιτικών παραγόντων, που ενδιαφέρθηκαν για την παρουσία του στο Τέξας της Αμερικής, την οποία εκμεταλλεύτηκε για να ξεκαθαρίσει για πρώτη φορά ότι η θέση της χώρας στην Ευρωζώνη δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί από τον ίδιο.

Το κόμμα

Από το κόμμα του όμως; Στην πολιτική κανείς δεν ενδιαφέρεται τι λέγεται από τους άλλους παράγοντες ενός κόμματος όταν η ηγεσία τους πείσει για την ειλικρίνειά της. Και σ' αυτό ο Τσίπας τα πάει καλά. Κατά συνέπεια η κριτική, αν όχι επιθετική, στάση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης δεν λαμβάνεται υπόψη -παρ' ότι συνήθως μεγεθύνεται από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ.

Οχι μόνο γιατί ο εγνωσμένης πολιτικής εντιμότητας Παν. Λαφαζάνης ως επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δεν θα αμφισβητούσε εμπράκτως τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Αλλά και γιατί ορισμένοι άρχισαν να υποψιάζονται ότι η εσωκομματική σύγκρουση μπορεί να είναι σικέ, ώστε να μην υπάρχουν διαρροές προς τα αριστερά, λόγω των συνθηκών που δημιουργεί στην κοινωνία το Μνημόνιο.

Και πράγματι δεν υπάρχουν. Αλλά και προς τα δεξιά του ο Τσίπρας όχι μόνο δεν έχει εκροές -αλλά μόνο εισροές- βλέπει επίσης και τα πολιτικά σχήματα του χώρου είτε να αυταναφλέγονται, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ, είτε να μην έχουν καν ανάφλεξη, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς με το Ποτάμι.

Οι ευρωπαίοι

Αυτή η κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ευρώπη ερμηνεύεται ως προάγγελος μετακίνησης του Τσίπρα προς το χώρο της Κεντροαριστεράς, ένα μέρος του οποίου ούτως η άλλως καλύπτει, κατά τον τρόπο που κάλυπτε αυτό το τμήμα του πολιτικού φάσματος στο παρελθόν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Από αυτή την άποψη έχουν κάθε λόγο να διευκολύνουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να εδραιώσει τη θέση του στο κόμμα του, ώστε εφόσον κερδίσει κάποια στιγμή τις εκλογές και αναλάβει την ηγεσία της χώρας, να κινηθεί χωρίς εσωκομματικά προβλήματα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, άσχετα με τις αρχικές θέσεις του.

Ηδη ο Αλέξη Τσίπρας έδωσε δείγματα γραφής απ' αυτού, όχι μόνο με τις συνεχείς δηλώσεις του ότι δεν αμφισβητεί το ευρώ, αλλά και με τις πολιτικές προτάσεις του. Π.χ. από τη Θεσσαλονίκη διακήρυξε ότι τα μέτρα που προτείνει θα χρηματοδοτηθούν κυρίως από ευρωπαϊκά κονδύλια. Αρα δεν τίθεται θέμα όξυνσης των σχέσεων του με τα κοινοτικά όργανα και τους θεσμούς της Ευρώπης.

Ολα αυτά καταγράφονται και αναλύονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στο κοινοτικό κέντρο και η γνώμη τους για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον επικεφαλής τους έχει λειανθεί αρκετά το τελευταίο διάστημα.

Βοηθούν σε αυτό και οι συνεντεύξεις που δίνει αρκετά συχνά σε ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ο ίδιος, αναπτύσσοντας απόψεις που διαφέρουν ιδίως ως προς το ύφος με τη ρητορική του στην Ελλάδα. Ορισμένοι τον επικρίνουν για διγλωσσία, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει, αλλά στην ουσία δυναμώνουν το προφίλ του στην Ευρώπη και αυτό είναι κέρδος αν ληφθεί υπόψη από πού ξεκίνησε.

Οι εσωτερικές τριβές της Κουμουνδούρου δεν επηρεάζουν καθόλου πλέον τους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς του Τσίπρα, στο κέντρο των οποίων είναι να καταστεί όχι απλώς γνωστός, αλλά και συμπαθής, ακόμη και σε όσους διαφωνούν με την πολιτική του στην Ευρώπη. Από την διεθνή ειδησεογραφία προκύπτει ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο, ενώ μερικοί βλέπουν ήδη έναν ανερχόμενο σταρ, τύπο Ρέντσι. Η σχέση μίσους διολισθαίνει προς μια σχέση συμπάθειας. . Μπορεί να γίνει και έρωτας.

Η ισπανική εφημερίδα «Ελ Μούντο», τον χαρακτήρισε «αγαπημένο παιδί της ευρωπαϊκής Αριστεράς» και για την ιταλική «Ρεπούμπλικα» ο Αλέξης «κάνει καλή εντύπωση στις Ιταλίδες», ενώ είναι γνωστό ότι η τοπική αριστερά κατέβηκε στις Ευρωεκλογές με το όνομα του στο τίτλο της.

Σε λιγότερο από τρία χρόνια ο Τσίπρας από εντελώς άγνωστος στην Ευρώπη, πέρασε από τη φάση που θεωρήθηκε φόβητρο και σταδιακά ενσωματώνεται στην πινακοθήκη της ευρωπαϊκής πολιτικής, σαν ένας ηγέτης που έχει τη δική του ιδεολογία και την αντίστοιχη πολιτική, αλλά δεν συνιστά κίνδυνο και σε κάθε περίπτωση θα είναι συζητήσιμος αν πάρει την εξουσία. Αυτό μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι για το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα είναι ένα καλό χαρτί για τις επόμενες εκλογές. Γι' αυτό και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα συνεχίσει στην ίδια ρότα….
Πηγη www.thetoc.gr


Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Μια ελληνίδα πολιτικός πρόθυμη να αντικρίσει το λαό»

Εγκωμιαστικό άρθρο των «New York Times» για τη Ρένα Δούρου

Ως «μια ελληνίδα πολιτικό πρόθυμη να αντικρίσει το λαό», παρουσιάζει την περιφερειάρχη Αττικής, Ρένα Δούρου, η εφημερίδα «New York Times», σημειώνοντας σε σχετικό δημοσίευμα, ότι η εκλογή της εκπροσωπεί τη «μεγαλύτερη νίκη» του κόμματός της μέχρι σήμερα.

Η σχετική ανταπόκριση, από την Αθήνα, αναφέρεται στην προεκλογική της εκστρατεία, ως μέλος του αριστερού κόμματος ΣΥΡΙΖΑ και σημειώνοντας ότι η «μικροκαμωμένη και ξανθιά» κα Δούρου ακολούθησε «αμερικανικού τύπου προεκλογική εκστρατεία», πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα, κάτι που «οι περισσότεροι έλληνες πολιτικοί αποφεύγουν από φόβο μήπως πέσουν θύματα επίθεσης από εξαγριωμένους πολίτες», όπως τονίζεται.

Στο δημοσίευμα, μεταξύ άλλων, καταγράφονται βιογραφικά και πολιτικά της στοιχεία, σημειώνοντας ότι η κα Δούρου επιθυμεί να δημιουργήσει ένα «οικονομικότερο και λειτουργικότερο» χώρο εργασίας, μια «ανοικτή και λειτουργική διακυβέρνηση, χωρίς διαφθορά και υπόγειες συμφωνίες που αποτελούσαν τρόπο ζωής» στην Ελλάδα.

Η κα Δούρου δήλωσε ότι «στο τέλος της πενταετίας, η διακυβέρνηση της Αττικής θα είναι όπως η διακυβέρνηση άλλων χωρών».
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα σόου για τα σαράντα της ΝΔ

Un-happy birthday


Υπερθέαμα με στόχο την αναστροφή του κλίματος στο εσωτερικό προετοιμάζει η Νέα Δημοκρατία, για την επέτειο της συμπλήρωσης 40 χρόνων από την ίδρυση του κόμματος. Πάνω από 16.000 ευρώ θα δαπανήσει η ΝΕΡΙΤ για την κάλυψη της ομιλίας του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά ενώ στη Χαλκιδική, όπου θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση, έχουν μεταβεί 26 υπάλληλοι. 

«Είμαστε υπερήφανοι που είμαστε νεοδημοκράτες», δήλωσεο Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του απευθύνοντας κάλεσμα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ, ενώ έκανε και ανοίγματα προς το κέντρο και τη δεξιά, στο πλαίσιο της «επιχείρησης διεύρυνσης» της παράταξης που έχει ξεκινήσει η Συγγρού εδώ και καιρό. Στο επίκεντρο αυτής της επιχείρησης βρίσκεται η επιστροφή πρώην στελεχών της ΝΔ, όπως του Γιώργου Καρατζαφέρη, του Χρήστου Ζώη, του Βύρωνα Πολύδωρα κ.α.
Ο πρωθυπουργός σήμανε προσκλητήριο επανασυσπείρωσης στο χώρο, ωστόσο δεν φαίνεται να είναι όλοι θετικοί στις επιστροφές όσων έφυγαν κατά καιρούς από το μαντρί.  Η Φωτεινή Πιπιλή δήλωσε πρόσφατα «να μην επιστρέψουν τα σούργελα στην παράταξη», ενώ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ταχθεί κατά του επαναπατρισμού πρώην δεξόστροφων στελεχών. Συζητήσεις έχουν προκαλέσει και οι κινήσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία μετά την κριτική για τον ΕΝΦΙΑ αλλά και για τις αποπληρωμές υποχρεώσεων του Δημοσίου, ανακοίνωσε πως δεν πρόκειται να παραστεί στην εκδήλωση λόγω κοινοβουλευτικής της υποχρέωσης στο εξωτερικό. Για τον ίδιο λόγο, επειδή έλειπε στη Λωζάνη, ζήτησε την αντικατάστασή της και δεν ψήφισε την τροπολογία για τον ΕΝΦΙΑ.
Ένταση προκλήθηκε και με τις δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, Αργύρη Ντινόπουλου, ο οποίος διαφοροποιήθηκε σε πρώτη φάση από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκο Μητσοτάκη στο θέμα του ελέγχου της μονιμοποίησης υπαλλήλων στους ΟΤΑ. Στη συνέχεια, όπως είχε κάνει και στο παρελθόν, ανασκεύασε κάνοντας λόγο για «ειρωνικό σχόλιο». Οι δηλώσεις του Ντινόπουλου προκάλεσαν έντονο εκνευρισμό στο Μαξίμου, καθώς οι διαφωνίες έχουν και προεκλογικό άρωμα. Δεν είναι τυχαίο πως τα πρόσωπα που συγκρούστηκαν τις τελευταίες ημέρες είναι οι Αργύρης Ντινόπουλος, Άδωνις Γεωργιάδης και Κυριάκος Μητσοτάκης, οι οποίοι εκλέγονται στη Β’ Αθηνών.
Ενδεικτικό του κλίματος που έχει δημιουργηθεί είναι και το άρθρο στο γαλάζιο Antinews, που πρόσκειται στους σαμαρικούς, και μέσω του οποίου καλείται ο Αντώνης Σαμαράς να προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου κεντροδεξιού κόμματος, δίνοντας τέλος στο «συνονθύλευμα», όπως αναφέρει, της ΝΔ, που «έχει πάρει την κάτω βόλτα».
Σε αυτό το κλίμα, και με τελευταίες δημοσκοπήσεις να δίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ δυναμική αυτοδυναμίας, ο Αντώνης Σαμαράς έστειλε το Σάββατο μήνυμα συσπείρωσης στην εκδήλωση στο ξενοδοχείο «Αθως Παλλάς» στη Χαλκιδική. Η επιλογή του χώρου είναι συμβολική, καθώς εκεί τον Μάιο του 1979, στο 1ο συνέδριο της ΝΔ, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρουσίασε το ιδεολογικό πλαίσιο του κόμματός του και την διακήρυξη θέσεων και αρχών. Μετά την εκδήλωση της Χαλκιδικής θα ακολουθήσει και η κεντρική εκδήλωση, που θα γίνει στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου, ανήμερα της ίδρυσης της ΝΔ.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »


Οι Σοσιαλδημοκράτες, όπου κυβερνούν, οργανώνουν διαρκώς επιθέσεις φιλίας στην επιχειρηματική τάξη, εκλιπαρώντας για επενδύσεις. Της προσφέρουν γη και ύδωρ, αλλά αυτή αντί να κάνει επενδύσεις ζητάει περισσότερα.

Έτσι είναι: «δώσε θάρρος στον χωριάτη, θα σ’ ανέβει στο κρεβάτι», λέει μια ελληνική παροιμία, αν και κάθε άλλο παρά «χωριάτες» είναι αυτοί που θέλουν ν’ ανέβουν στο κρεβάτι.

Παντού στην Ευρώπη, είτε υπάρχουν Μνημόνια είτε όχι, το μεγάλο κεφάλαιο σ’ όλες τις εκδοχές του (εμπορικό, βιομηχανικό, χρηματοπιστωτικό, πολυεθνικό) έχει καταφέρει να αποσπάσει πλήθος ωφελημάτων και προνομίων. Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι λειτουργούν σαν πολιορκητικός κριός προκειμένου να πέσουν τα οχυρά της εργασίας, γιατί -κατά τη γνώμη τους- εμποδίζουν την ανάπτυξη.

Έχει επισημανθεί, και σωστά, ότι είναι πιο εύκολο να περάσουν αντεργατικά μέτρα από μια κυβέρνηση της Κεντροαριστεράς παρά από μια κυβέρνηση της Κεντροδεξιάς, λόγω των παραδοσιακών δεσμών της Σοσιαλδημοκρατίας με την εργατική τάξη και τα μεσαία στρώματα και λόγω των ειδικών σχέσεών της με τα μεγάλα συνδικάτα.

Στην πρεμούρα της να περάσει με καλό βαθμό τις εξετάσεις δεν διστάζει να επιτεθεί κατά μέτωπο.

Για παράδειγμα: Στην Ιταλία ο «μεταρρυθμιστής» Ματέο Ρέντσι θέλει να καταργήσει το δικαίωμα επαναπρόσληψης για τους εργαζόμενους που έχουν χάσει τη δουλειά τους χωρίς βάσιμη αιτία. Το δικαίωμα αυτό είναι κάτι σαν τοτέμ για το εργατικό κίνημα της Ιταλίας και ήταν αναμενόμενη η αντίδραση των συνδικάτων. Αυτός, όμως, επιμένει και χρησιμοποιεί τα ίδια σαθρά επιχειρήματα που επικαλέστηκαν κι άλλοι ηγέτες της ίδιας ιδεολογικής οικογένειας, ότι δηλαδή με την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων θα μειωθεί η ανεργία.

Το ότι αυτό δεν ισχύει φαίνεται στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου τα εργασιακά δικαιώματα έχουν πληγεί βάναυσα, αλλά η ανεργία δεν λέει να πέσει.

Η απληστία του μεγάλου κεφαλαίου δεν υποχωρεί ακόμη κι όταν το περιβάλλον που δημιουργούν οι κυβερνήσεις είναι εξαιρετικά ευνοϊκό για τα συμφέροντά του. Η μεγαλύτερη ένωση εργοδοτών της Γαλλίας προ ημερών έδειξε τα δόντια της.

Πρότεινε ως θεραπεία για τα προβλήματα της Γαλλίας, την κατάργηση του 35ωρου, τη μείωση του κατώτατου μισθού, την κατάργηση αργιών, τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Ισχυρίζεται ότι με αυτά τα μέτρα θα δημιουργηθούν σε βάθος πενταετίας 1.000.000 νέες θέσεις εργασίας.

Για την ώρα η κυβέρνηση Βαλς δηλώνει αντίθετη. Η πρακτική της, όμως, σε παρόμοια ζητήματα στο πρόσφατο παρελθόν, καθώς και η δέσμευση της απέναντι στη Μέρκελ ότι θα εφαρμόσει μέχρι μέχρι κεραίας το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν αφήνουν
πολλά περιθώρια για μια αισιόδοξη πρόβλεψη.

Αυτά και πολλά άλλα που απέχουν έτη φωτός από τις ιδρυτικές αρχές της, πράττει η σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία όταν κυβερνά. Όταν, όμως, βρίσκεται στην αντιπολίτευση και διεκδικεί την εξουσία προβάρει άλλο κοστούμι.

Θυμάται το ηρωικό παρελθόν της και προσπαθεί να ξανακερδίσει τα μυαλά και τις ψυχές των εργαζομένων.

Ο αρχηγός των Βρετανών Εργατικών Έντ Μίλιμπαντ, στην προσπάθειά του να ξεκόψει από τον μοιραίο για το κόμμα του «μπλερισμό», υποσχέθηκε ότι θα ενισχύσει το Εθνικό Σύστημα
Υγείας με τα χρήματα που θα εξοικονομήσει από την πάταξη της φοροδιαφυγής, τη φορολόγηση των καπνοβιομηχανιών και την επιβολή φόρου στους πλούσιους.

Κάτι τέτοια προοδευτικά έλεγε και ο Ολάντ πριν γίνει πρόεδρος, αλλά στη συνέχεια αναδιπλώθηκε ατάκτως, επικαλούμενος την οικονομική σταθερότητα.

Η Σοσιαλδημοκρατία κάποτε ήταν το καταφύγιο των εργαζομένων. Στη «μοντέρνα» εκδοχή της είναι το στήριγμα των ισχυρών. Η πλήρης μετάλλαξη.
Πηγη www.aixmi.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Τα vouchers δεν είναι επιλογή, είναι κατάντια»

Οι «επιταγές εισόδου στην αγορά εργασίας» είναι χωρίς... αντίκρισμα, δηλώνουν στην «Εφ.Συν.» τα μέλη της πρωτοβουλίας «V for Voucher-ades», καθώς -όπως εξηγούν- στο νέο εργασιακό μοντέλο, που σταδιακά οικοδομείται, ο εργαζόμενος αντικαθίσταται από τον ωφελούμενο, τον άνθρωπο χωρίς δικαιώματα.


Των Διαλεκτής Αγγελή, Αφροδίτης Τζιαντζή

Νίκος 28 ετών, δύο χρονια άνεργος. Εκανε φέτος αίτηση
Νίκος 28 ετών, δύο χρονια άνεργος. Εκανε φέτος αίτηση
«Ζητείται ωφελούμενος, κάτοχος voucher». Αν είσαι νέος ώς 29 ετών και ψάχνεις για δουλειά, το πιο πιθανό είναι να καταλήξεις σε μια αγγελία όπως κι αυτή. Τη λέξη «εργαζόμενος» καλύτερα να την ξεχάσεις. Αντικαταστάθηκε από τον «απασχολήσιμο», τον «ευέλικτο», τον «καταρτιζόμενο» και πλέον τον «ωφελούμενο». Το νέο υβρίδιο εργαζομένου-ανέργου, χωρίς ασφάλιση, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς καν τον βασικό μισθό και πάνω απ’ όλα χωρίς μέλλον.

Μαρία - 26 ετών. Εκανε αίτηση για voucher φέτος και περσι
Μαρία – 26 ετών. Εκανε αίτηση για voucher φέτος και περσι
Πάνω από 30.000 άνεργοι, νέοι και νέες 18-24 ετών, εκτιμάται ότι έκαναν αίτηση για τα περίφημα vouchers ή αλλιώς «επιταγές εισόδου στην αγορά εργασίας». Το τελευταίο πακέτο με τα κουπόνια που καλούνται να μειώσουν, έστω προσωρινά, τους ιλιγγιώδεις δείκτες νεανικής ανεργίας επιδοτεί 12.000 νέους ανέργους με λιγότερο από 400 ευρώ τον μήνα για 80 ώρες κατάρτισης σε ΚΕΚ και έξι μήνες «πρακτικής άσκησης» σε ιδιωτική επιχείρηση. Αντίστοιχα, για τις 30.000 θέσεις του προγράμματος voucher για ανέργους 25-29 ετών κατατέθηκαν 60.000 αιτήσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ειδικής Υπηρεσίας Εφαρμογής του υπουργείου Εργασίας.

«Ανακύκλωση της ανεργίας» χαρακτηρίζουν τα προγράμματα voucher οι ίδιοι οι άνεργοι, που οργανώνονται διεκδικώντας αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα. Η πρωτοβουλία «V for Voucher-ades» στήθηκε αυθόρμητα πέρυσι τον Νοέμβριο και στους 10 μήνες δράσης της λειτουργεί ως κόμβος πληροφόρησης και συνέλευση ανέργων και εργαζομένων. Η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και η Μαρία είναι μόλις τρεις από τους χιλιάδες άνεργους νέους και νέες που από «ανάγκη και όχι επιλογή» κατέληξαν στα vouchers.

Μαρτυρίες

*Κωνσταντίνα, 24 ετών. Αδιόριστη εκπαιδευτικός. Δούλεψε πέρυσι σε πρόγραμμα voucher σε θέση γραμματειακής υποστήριξης: «Δεν θεωρούμαστε καν εργαζόμενοι, αλλά ωφελούμενοι. Είναι ένας νεόκοπος όρος, για να μην μπορούμε να έχουμε εργασιακά δικαιώματα, αναρρωτικές άδειες, το δικαίωμα στην απεργία. Τα vouchers απλώς διαχειρίζονται περιστασιακά την ανεργία. Στο τέλος πάλι άνεργοι καταλήγουμε οι περισσότεροι».

Η Κωνσταντίνα παρακολούθησε πέρυσι πρόγραμμα κατάρτισης για «διοικητικά στελέχη»: «Οι περισσότεροι δουλέψαμε σε άσχετες θέσεις, από σεκιούριτι και αποθήκες, μέχρι ιδιωτικά σχολεία. Η κατάρτιση ήταν προσχηματική, απλώς περιμέναμε να περάσουν οι 80 ώρες». Πληρώθηκε την εξόφληση του προγράμματος πέντε μήνες μετά την ολοκλήρωσή του: «Σύνολο 2.000 ευρώ καθαρά, χωρίς συντάξιμα ένσημα και παρακράτηση φόρου 23%. Μεικτά ήταν γύρω στα 2.700 ευρώ. Από ολόκληρη την τάξη επιμόρφωσης στη δουλειά έμεινε μόνον ένα άτομο».

*Νίκος, 28 ετών. Απόφοιτος ΤΕΙ Λογιστικής, έκανε φέτος αίτηση: «Δεν ήταν πρώτη μου επιλογή αλλά λύση ανάγκης. Δεν υπάρχει προοπτική μόνιμης εργασίας μέσω voucher, γίνεται ανακύκλωση ανέργων. Ημουν δύο χρόνια άνεργος και έκανα φέτος αίτηση γιατί δεν έβρισκα τίποτα. Οι περισσότερες αγγελίες γράφουν “ζητείται ωφελούμενος κάτοχος voucher”. Τα ΚΕΚ έχουν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια. Ακολουθούν πολύ επιθετικό μάρκετινγκ. Από τον Απρίλιο, πριν καν ανακοινωθεί το πρόγραμμα, μου τηλεφωνούσαν δεκάδες ΚΕΚ για “ενημέρωση”, πιέζοντάς με. Εχω πετύχει έξω από τον ΟΑΕΔ Γλυφάδας τραπεζάκι των ΚΕΚ, που ψαρεύουν ανέργους-πελάτες».

*Μαρία, 26 ετών. Απόφοιτη Τμήματος Τεχνολογίας Τροφίμων. Συμμετείχε στο περσινό πρόγραμμα, εργάστηκε σε εταιρεία τροφίμων: «Στο πρόγραμμα κατάρτισης που παρακολούθησα υπήρχαν από νοσηλευτές ως θεολόγοι και μηχανικοί. Τα σεμινάρια ήταν κοινά για όλους χωρίς εξειδίκευση. Χάρη στις πιέσεις που ασκήσαμε ως πρωτοβουλία καταφέραμε να πληρωθούμε σχετικά νωρίς. Το κάθε ΚΕΚ παίρνει 1.080 ευρώ το κεφάλι για 80 ώρες “κατάρτισης” -που μόνο κατάρτιση δεν το λες- και φορολογείται με 8%. Εχει επιπλέον και μπόνους 300 ευρώ αν ο “ωφελούμενος” παραμείνει έξι μήνες στην επιχείρηση. Εμείς δουλεύουμε συνολικά έξι μήνες και φορολογούμαστε με τριπλάσιο συντελεστή, ενώ φέτος το ποσό είναι ακόμα μικρότερο, με χειρότερους όρους».

…………………………………………

Ποιοι είναι

Οι «V for Voucher-ades», που επικοινωνούν κυρίως διαδικτυακά, παραδέχονται τη δυσκολία οργάνωσης των ανέργων. Επιμένουν ωστόσο στη συλλογική δράση: «Μόνον αν στηρίξουμε ο ένας τον άλλον θα καταφέρουμε κάτι». Το «κάτι» μεταφράζεται κατ’ αρχάς σε διεκδίκηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων: μηνιαία πληρωμή, αύξηση του μισθού στο ύψος του βασικού, πλήρης ασφαλιστική κάλυψη.

Κυρίως όμως απαιτούν να αναγνωριστούν ως εργαζόμενοι: «Υπήρξαν περιστατικά βιαιότητας και σεξουαλικής παρενόχλησης από εργοδότη, που όμως δεν μπορούσε ο “ωφελούμενος” να καταγγείλει στην Επιθεώρηση Εργασίας. Υπήρχε ώς και μάθημα ιδιωτικού δικαίου στα ΚΕΚ, που το πρώτο που μας είπαν ήταν ότι “δεν έχετε δικαιώματα”. Μέσω νομικής βοήθειας από το Δίκτυο Επισφαλών Εργαζομένων και Ανέργων, βοηθήσαμε συναδέλφους, όταν το χρειάστηκαν».

Εχοντας μακροπρόθεσμο στόχο τη «μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους», παραδέχονται ότι «με 60% ανεργία στους νέους, τα vouchers αποτελούν έσχατη λύση. Αρκεί τα χρήματα να πηγαίνουν σε μας και όχι στους μεσάζοντες. Στηρίζουμε το αίτημα των εργαζομένων του ΟΑΕΔ να αναλάβει ο Οργανισμός τα προγράμματα, παρακάμπτοντας τα ΚΕΚ που θησαυρίζουν».

*Πληροφορίες: vforvoucherades.blogspot.gr, www.facebook.com/vfor.voucherades

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

«Τα ΚΕΚ είναι ένα σύστημα παραοικονομίας»

Σταθερή θέση ενάντια στη μεσιτεία των ΚΕΚ έχει η Ομοσπονδία Υπαλλήλων του ΟΑΕΔ, που εκπροσωπεί περίπου 2.000 εργαζομένους στα Κέντρα Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ σε όλη την Ελλάδα. Οι εργαζόμενοι του ΟΑΕΔ έχουν επανειλημμένα καταγγείλει αθέμιτες πρακτικές των ΚΕΚ για προσέλκυση ανέργων, μιλώντας για «εμπόριο ελπίδας» και κερδοσκοπία.

Ωστόσο το πρόσφατο κρούσμα διαφθοράς στον ίδιο τον ΟΑΕΔ, με εργασιακό σύμβουλο που κατηύθυνε ανέργους σε Κέντρο Διά Βίου Μάθησης της συζύγου του (βλ. «Εφ.Συν.» 22/9, «Κονόμα» στις πλάτες των ανέργων), φέρνει τους εργαζομένους σε αμηχανία: «Είναι ένα κρούσμα διαφθοράς ανάμεσα σε χιλιάδες υπαλλήλους. Καταγγέλλουμε τέτοια φαινόμενα, αλλά γνωρίζουμε ότι ο ίδιος ο θεσμός της μεσιτείας γεννά τη διαφθορά», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων ΟΑΕΔ, Γιώργος Μακράκης.

«Τα ΚΕΚ στη χώρα μας -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- είναι πεδίο παραοικονομίας και παραπολιτικής. Στηρίζουν και στηρίζονται από πολιτικά συμφέροντα. Θεωρητικά, σκοπός των προγραμμάτων αυτών είναι η δημιουργία σταθερών θέσεων απασχόλησης. Το υπουργείο αρνείται να δώσει επίσημα στοιχεία και ισχυρίζεται ότι η απορρόφηση φτάνει το 20%. Ομως τα στοιχεία που έχουμε δείχνουν ότι μόλις το 5% επαναπροσλαμβάνεται. Εξω από τα Κέντρα Προώθησης Απασχόλησης επικρατούν τριτοκοσμικές καταστάσεις. Ανασφάλιστοι εργαζόμενοι των ΚΕΚ “ψαρεύουν” ανέργους με ψεύτικες υποσχέσεις.

»Γνωστή εφημερίδα αγγελιών χρησιμοποιεί ανασφάλιστους, για να προσελκύουν ανέργους έξω από το ΚΠΑ Αθήνας. Αντίστοιχες καταγγελίες έρχονται και από το Ηράκλειο Κρήτης. Εκεί μάλιστα έχει καταγγελθεί το φαινόμενο ιδιοκτήτες ΚΕΚ να καταθέτουν ομαδικές αιτήσεις για λογαριασμό σπουδαστών τους, εν αγνοία τους μάλιστα, ενώ δεν δικαιούνται καν κάρτα ανέργου! Κυκλοφορούν διαφημιστικά φυλλάδια από τα ΚΕΚ με το σήμα του ΟΑΕΔ, γράφοντας “Πρόγραμμα voucher μέχρι 7.000 ευρώ”, κάτι εμφανώς ψευδές. Καλούμε την Επιθεώρηση Εργασίας να παρέμβει. Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη».
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »