Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Νίκος Μωραΐτης: Πώς να κατασκευάσετε μια είδηση



Στη βιομηχανία της Διαπλοκής εργάζονται νυχθημερόν, παράγοντας «ειδήσεις» σε τέσσερα απλά βήματα. Και κάπως έτσι, ο προστάτης πάντων των σκανδάλων Κυριάκος γίνεται τιμητής της αξιοκρατίας.
του Νίκου Μωραΐτη
Το παιχνίδι είναι πολύ απλό. Και καθημερινά το ίδιο.
Βήμα 1ο:
Το πρωί το Πρώτο Θέμα κατασκευάζει μία είδηση ή διαστρεβλώνει μία δήλωση.
Λέει, για παράδειγμα, ο Κατρούγκαλος «Τα μνημόνια είναι πολιτικές Πινοσέτ»; Γράφει το site της προπαγάνδας: Γιώργος Κατρούγκαλος: «Αυτά που ψηφίζουμε είναι πολιτικές Πινοσέτ».
Ψάχνει τρόπο ο Φίλης για να περάσουν από εξετάσεις οι δημόσιοι υπάλληλοι με μη νομιμοποιημένα πτυχία, που διόρισαν ΝΔ – ΠΑΣΟΚ; «Ο ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποιεί τα πλαστά πτυχία» γράφει το site.
Βήμα 2ο:
Το Twitter και το Facebook παίρνουν τη λάσπη του Πρώτου Θέματος και την βάζουν μπροστά στον ανεμιστήρα του Διαδικτύου. Όλοι – από αφελείς απολιτίκ χρήστες που χαύουν ό,τι διαβάσουν μέχρι επώνυμους Μουρούτηδες και ανώνυμα φασιστοειδή – αναπαράγουν την κατασκευή. Το σχετικό hashtag πιάνει κορυφή, τα ραδιόφωνα -δικαίως- αρχίζουν και ρωτούν τους πολιτικούς, το θέμα έχει ήδη κατασκευαστεί.
Βήμα 3ο:
Το βράδυ, οι ειδήσεις των καναλιών, με νέα ναυαρχίδα τον ΣΚΑΪ, κάνουν ρεπορτάζ όλη τη λασπόσουπα της ημέρας: από τις βρομιές του Πρώτου Θέματος μέχρι το «τι έγραψε το Twitter» και τι είπαν οι Αδώνιδες. Με γλαφυρό τρόπο, ειρωνικό σπικάζ και αντιπολιτευτικό πάθος.
Βήμα 4ο:
Οι εφημερίδες της διαπλοκής έρχονται και κάνουν πρώτο θέμα τους τη χθεσινή λάσπη του Πρώτου Θέματος, το οποίο φυσικά επανέρχεται με δηλώσεις σε ανώτατο επίπεδο, δηλαδή σε επίπεδο Κυριάκου.
Δεν είδατε τι ωραία που τα κατάφεραν στη διάταξη με τις off shore; Πήραν την εναρμόνιση με την κοινοτική νομοθεσία και έκαναν τον Κυριάκο, τον προστάτη του Παπασταύρου και πάντων των σκανδάλων, θεματοφύλακα της αξιοκρατίας!
Μαγκιά της εφημερίδας και το ομώνυμου site που κατάφερε να γίνει βιομηχανία παραγωγής πλαστών ειδήσεων για λογαριασμό της ΝΔ. Είναι πάντα φανερό του πού κομίζει και πού χρωστά. Η κυβέρνηση όμως τι κάνει; Πιστεύει ότι μία ανακοίνωση ή μία διαρροή από το Μαξίμου αρκεί απέναντι σε μία τέτοια λαίλαπα; Κοιμούνται; Δεν τους νοιάζει; Ή πιστεύουν ότι… η άλήθεια θα λάμψει έτσι κι αλλιώς;
Ας ξέρουν λοιπόν ότι η αλήθεια δεν λάμπει εύκολα μέσα σε τέτοιο βούρκο. Και το μόνο που μένει στο τέλος της ημέρας είναι μια χούφτα άνθρωποι που διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, αντιλαμβάνονται το παιχνίδι και νιώθουν μόνοι. Πιο μόνοι από ποτέ.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ο «ταξικός πόλεμος» του ΣΥΡΙΖΑ

Ανάλυση


Νικόλ Λειβαδάρη


Ο πόλεμος κατά των… «μενουμευρωπαίων» είναι η μία όψη του ΣΥΡΙΖΑ και του κυβερνητικού νομίσματος.
Η άλλη όψη είναι εκείνη της αγωνίας για την επόμενη μέρα των σκληρών μνημονιακών μέτρων, της ανησυχίας για τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων, και του προβληματισμού για το πώς η -δεδηλωμένη- στρατηγική επιλογή του «ταξικού προσήμου» δεν θα σημάνει και οριστική διάρρηξη των συμμαχιών με τη μεσαία τάξη.
Εξ ου και το άρθρο Κυρίτση έτυχε μεν κομματικής στήριξης και κάλυψης, δεν έκανε όμως άπαντες ευτυχείς στο ευρύτερο κυβερνητικό στρατόπεδο. Δημήτρης Μάρδας και Δημήτρης Παπαδημούλης πήραν ανοιχτά - λιγότερο ή περισσότερο διακριτικά - αποστάσεις, το Μαξίμου επέλεξε να απόσχει, κεντρικά τουλάχιστον, από τον επακόλουθο πολιτικό ορυμαγδό, και έμπειροι κοινοβουλευτικοί και κυβερνητικοί παράγοντες έσπευσαν να διαμηνύσουν ότι «άλλο πολιτική με ταξικό πρόσημο και άλλο ταξικός πόλεμος».
«Να κλείσουμε τα μέτωπα»
«Μετά από μέτρα 5,5 δις εκείνο που προέχει είναι να κλείσουμε, κι όχι να ανοίξουμε κοινωνικά μέτωπα. Και κυρίως, να εξηγήσουμε τι μας ζητούσαν οι δανειστές και τι καταφέραμε να αποφύγουμε», είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο ανώτερου κυβερνητικού παράγοντα.
Τα μηνύματα αυτά είναι ενδεικτικά του δύσκολου σχεδιασμού που καλείται να κάνει η κυβέρνηση, μετά τις σκληρές επιλογές που επέβαλε η συμφωνία με τους δανειστές. Σ’ αυτόν τον σχεδιασμό η μεταφορά των βαρών από τους πιο αδύναμους στους εύπορους και η αναδιανομή της… λιτότητας από τους «μη έχοντες» στους «κατέχοντες» παραμένει κεντρική επιλογή. Όμως, «ΕΝΦΙΑ δεν πληρώνουν μόνον η Εκάλη και το Κολωνάκι, πληρώνει κι ο μικρομεσαίος που κάποτε πήρε ένα μεγάλο σπίτι και τώρα δεν μπορεί να το ξεπληρώσει», αναγνωρίζουν κυβερνητικές πηγές. Οι οποίες, θυμίζουν και την βασική πολιτική αρχή που λέει ότι ουδέν κόμμα εξουσίας μακροημέρευσε χωρίς τη στήριξη και της μεσαίας τάξης και χωρίς ευρείες κοινωνικές συμμαχίες.

Δραγασάκης: Να υπερβούμε παγιδευτικά διλήμματα
Σ’ αυτό το κάδρο λίγοι ανέδειξαν αλλά πολλοί -εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ- πρόσεξαν το μήνυμα που έστειλε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, με το άρθρο του στην εφημερίδα «Αγορά»: «Το θέμα δεν είναι να κατοχυρώσουμε την ανοδική πορεία της χώρας μέσα από ένα συνολικό εθνικό σχέδιο, αλλά να υπερβούμε παγιδευτικά διλήμματα και αντιπαραθέσεις. Να δούμε τις νέες προκλήσεις που αναδεικνύονται και να οικοδομηθούν νέες συναινέσεις και κοινωνικές συμμαχίες», έγραψε ο Γιάννης Δραγασάκης για να προσθέσει ότι, για παράδειγμα, πλέον «δεν υφίσταται δίλημμα ανάμεσα στο ευρωπαϊσμός ή αντιευρωπαϊσμός».
Η συζήτηση επ΄ αυτών δεν έχει, όμως, ακόμη αποκρυσταλλωθεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και η προσέγγιση δεν είναι ενιαία ούτε μέσα στο κόμμα, ούτε στο κυβερνητικό επιτελείο. Και οι τελικές επιλογές προϋποθέτουν ζυμώσεις και διεργασίες που αφορούν τόσο τις κοινωνικές αναφορές του κόμματος όσο και την διεύρυνσή του.

Το φθινόπωρο το συνέδριο
Ο δε καταληκτικός ορίζοντας των εν λόγω διεργασιών δεν είναι άλλος από το συνέδριο του κόμματος, το οποίο όλα τα μηνύματα δείχνουν πως πάει για το φθινόπωρο. Η πλειοψηφική άποψη εντός του κόμματος, την οποία στηρίζει σθεναρά και η «Ομάδα των 53» είναι πως απαιτείται χρόνος, όχι μόνον για να «αποδώσουν οι υπουργοί χωρίς το άγχος της διαπραγμάτευσης», αλλά και για να υπάρξει ουσιαστικός προσυνεδριακός διάλογος τόσο για τις κοινωνικές συμμαχίες όσο και για τη διεύρυνση – ήτοι, την «αντιστοίχιση του κόμματος και της εκλογικής του βάσης», που εδώ και πολύ καιρό έχει υποδείξει ο πρωθυπουργός.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι αποφάσεις για τον χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου αναμένεται να οριστικοποιηθούν εντός της εβδομάδας. Το εάν, ωστόσο, θα υπερισχύσει και η, επίσης πλειοψηφική άποψη, που θέλει μετάθεση και του ανασχηματισμού μαζί με το συνέδριο για το φθινόπωρο, είναι κάτι που μέχρι στιγμής το γνωρίζει μόνον ο Αλέξης Τσίπρας
 
Πηγή tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ο δημοσιογράφος που τον κυνηγά η μαφία αποκαλύπτει: Έτσι ξεπλένουν μαύρο χρήμα τα καρτέλ στο «διεφθαρμένο» Λονδίνο



Το κέντρο της οικονομικής παγκόσμιας διαφθοράς είναι το Λονδίνο και το Ηνωμένο Βασίλειο το πιο διεφθαρμένο κράτος στον κόσμο, υποστήριξε ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας τον οποίο κυνηγά για να σκοτώσει η ιταλική μαφία, Ρόμπερτ Σαβιάνο.
Μιλώντας σε εκδήλωση στο Λονδίνο, ο Σαβιάνο υπογράμμισε ότι η καρδιά της διαφθοράς δεν βρίσκεται στη γραφειοκρατία, την αστυνομία ή τους πολιτικούς αλλά στο χρηματοοικονομικό κεφάλαιο.
Ο Σαβιάνο ο οποίος δίνει μάχη με τη μαφία την τελευταία δεκαετία μετά τη δημοσίευση του βιβλίου για τη μαφία της Καμόρα, εξήγησε ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του Λονδίνου έχουν καταστήσει το Ηνωμένο Βασίλειο το πιο διεφθαρμένο κράτος στον κόσμο.
Όπως είπε χαρακτηριστικά ο συγγραφέας, η βιομηχανία των οικονομικών υπηρεσιών των τραπεζικών ιδρυμάτων που εδρεύουν στο Λονδίνο αποτελούν τους «παίκτες κλειδιά» του λεγόμενου «εγκληματικού καπιταλισμού» ο οποίος ξεπλένει μαύρο χρήμα από ναρκωτικά μέσα από ένα αχανές δίκτυο offshore εταιριών.
«Αν σας ρωτήσουν ποιο είναι το πιο διεφθαρμένο κράτος στον κόσμο, ενδεχομένως να απαντήσετε το Αφγανιστάν, ή ίσως η Ελλάδα, η Νιγηρία, η Νότια Ιταλία. Εγώ θα απαντούσα πως είναι το Ηνωμένο Βασίλειο».
Το 90% των ιδιοκτητών του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου στο Λονδίνο έχουν την έδρα τους σε offshore εταιρίες.
Το Τζέρσει και οι νήσοι Κέιμαν είναι οι πύλες εισόδου για το «εγκληματικό κεφάλαιο» στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο το επιτρέπει, υποστήριξε ο Σαβιάνο.
«Γι’ αυτό ακριβώς είναι τόσο σημαντικό, για αυτό είναι τόσο ζωτικής σημασίας για εμένα να σας μιλήσω για αυτό. Αφορά εσάς, τη ζωή σας και την κυβέρνησή σας», τόνισε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Πως το Brexit θα ευνοήσει τα καρτέλ
Σύμφωνα με τον Σαβιάνο, πίσω από το δημοψήφισμα για παραμονή ή όχι του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση κρύβεται ένας μεγάλος κίνδυνος για τον οποίο λίγοι κάνουν λόγο.
Όπως είπε, εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποφασίσει υπέρ του Brexit, θα υπονομεύσει ταυτόχρονα τις όποιες κοινές προσπάθειες για την καταπολέμηση της παράνομης οικονομίας.
«Αφήνοντας την Ε.Ε σημαίνει ότι επιτρέπεις στα μεξικάνικα καρτέλ, τη ρωσική μαφία και τα διάφορα “funds” από το Κατάρ να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη», είπε χαρακτηριστικά επισημαίνοντας πως η HSBC έχει πληρώσει στην αμερικανική κυβέρνηση 1,9 δισ. δολάρια σε πρόστιμα για οικονομικές της ατασθαλίες σχετικά με τον χειρισμό χρημάτων των καρτέλ.
«Έχουμε αποδείξεις και στοιχεία. Σήμερα, η παράνομη οικονομία είναι μεγαλύτερη από την νόμιμη. Τα κέρδη από τη διακίνηση ναρκωτικών ξεπερνούν αυτά των πετρελαϊκών εταιριών. Η κοκαΐνη είναι ετησίως μια 300 δισεκατομμυρίων λιρών επιχείρηση. Ο εγκληματικός καπιταλισμός είναι ένας καπιταλισμός χωρίς κανόνες. Η μαφία και το οργανωμένο έγκλημα δεν τηρούν το νόμο και οι περισσότερες εταιρίες που έχουν offshore είναι ακριβώς το ίδιο», κατέληξε.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ουρές υπουργών έξω από πρεσβείες!

ΟυρέςEUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Από νωρίς το πρωί μαζεύονται οι υπουργοί και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έξω από τα προξενεία και τις πρεσβείες για να καταθέσουν αιτήσεις ώστε να ιδρύσουν εταιρείες στις συνεργαζόμενες χώρες των φορολογικών παραδείσων.
Προηγήθηκαν κρυφές επαφές με πρώην στελέχη, συμβούλους, κουμπάρους, φίλους και δικηγόρους πρώην υπουργών όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων οι οποίοι κινδύνευαν με τον παλιό Νόμο να οδηγηθούν σιδηροδέσμιοι στη δικαιοσύνη!
Προηγήθηκε πάνω από όλα το αγωνιστικό σύνθημα της κάθαρσης που δόθηκε από το Θέμο Αναστασιάδη και την εφημερίδα του.
Απαλλαγμένοι πλέον από την επικίνδυνη ανάθεση τέτοιων κερδοφόρων «επενδυτικών» κινήσεων σε κολλητούς μπορούν πλέον οι υπουργοί και οι αιρετοί αυτοπροσώπως να ιδρύουν εταιρείες στο Λουξεμβούργο, στην Κύπρο, στην Ελβετία και σε άλλες συνεργαζόμενες χώρες. Δυστυχώς ο Παναμάς εξαιρείται κι έτσι οι υπουργοί θα πρέπει να τον αποφύγουν. 
Όσοι πρώην κολλητοί και συγγενείς πρόλαβαν,πρόλαβαν με αποτέλεσμα τώρα να βρίσκουν τον μπελά τους με τις λίστες που δημοσιεύτηκαν. Οι υπόλοιποι έκαναν τις «δουλειές» τους εξάλλου μέσα στην Ελλάδα με βουτιές στα ελληνικά δημόσια ταμεία. 
Είναι απορίας άξιο πώς οι αστέρες της δημοσιογραφίας που έχουν πιάσει στασίδι από το πρωί κατηγορώντας την σημερινή κυβέρνηση ότι σύσσωμη ετοιμάζεται να ιδρύσει offshore, δεν πήγαν να τραβήξουν και πλάνα από τις... ουρές των αιρετών που συνωστίζονται.
Έχει γίνει σαφές και από το σημερινό δημοσίευμα της Εφ.Συν ότι ο παλιός απαγορευτικός Νόμος που φυσικά δεν παρείχε απολύτως κανένα αποτέλεσμα έπρεπε να αλλάξει διατυπώσεις ίσως για νομικούς λόγους και μετά τις επισημάνσεις των θεσμών. Έχει γίνει επίσης σαφές ότι η κίτρινη δημοσιογραφία απλώνεται πλέον σε όλο το φάσμα της «ενημέρωσης».
Ακόμα πιο σαφές είναι ότι οι πολιτικοί που κουνάνε τώρα το δάχτυλο, οι οπαδοί του κάθε βασικού μετόχου και της πλήρους και απολύτως ανεξέλεγκτης επί δεκαετίες ασυδοσίας των μεγαλόσχημων, αντιδρούν απολύτως προσχηματικά μια και οι ίδιοι φρόντιζαν για το ακαταδίωκτο και την «αρχειοθέτηση» πολλών μεγάλων οικονομικών εγκληματικών υποθέσεων.
Τέλος, είναι απολύτως ξεκάθαρο σε κάθε πολίτη της χώρας ποια ονοματάκια (συγγενών πολιτικών, δημοσιογράφων, συμβούλων, επιχειρηματιών, δικηγόρων κλπ) περιέχουν όλες οι επίμαχες λίστες με τους μεγάλους λογαριασμούς στις offshore είτε είναι είτε δεν είναι κατατεθημένοι σε συνεργάσιμες χώρες. Αυτά τα ονοματάκια και αυτοί οι λογαριασμοί είναι το ζητούμενο μια και ο νέος νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ. Εκεί θα φανεί εξάλλου πόσο βοηθούσε ο προηγούμενος Νόμος στο να μην φτάσει τελικά καμιά τέτοια υπόθεση στη δικαιοσύνη και κυρίως στην εφορία.
Όσο για το νέο Νόμο το μέλλον, η δικαιοσύνη και κυρίως η πολιτική βούληση θα αποδείξουν αν είναι ή δεν είναι πιο αποτελεσματικός για το κάθε επίδοξο αρπακτικό που τώρα κουνάει το δάχτυλο και αύριο θα συνεχίσει να καταθέτει αδήλωτο χρήμα στους φορολογικούς παραδείσους.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τρέλα για τη Βενεζουέλα από το «φιλελεύθερο» μέτωπο

ΒενεζουέλαΑυτή τη φορά σειρά έχει η θεωρία της «απειλής» να μετατραπεί η Ελλάδα σε... Βενεζουέλα | AP Photo/Ariana Cubillos

Αφού κατέρρευσε η θεωρία «των δύο άκρων», το νέο αφήγημα αντιπολίτευσης, μερίδας επιχειρηματιών και ΜΜΕ κατά της συγκυβέρνησης συνίσταται στην επίκληση της «αντιδημοκρατικής εκτροπής» στη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Οργανώνεται μάλιστα στην Αθήνα μεγάλη πανηγυρική εκδήλωση. Εντελώς συμπτωματικά, εκείνη την περίοδο θα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών...
Η ελληνική Δεξιά κάθε άλλο παρά ευρηματική είναι όταν επιχειρεί να οικοδομήσει την πολιτική της αντιπαράθεση με αντίπαλες παρατάξεις στο ιδεολογικό πεδίο. Τρανό παράδειγμα του πρόσφατου παρελθόντος ήταν η εισαγωγή στην Ελλάδα από την ηγεσία της Ν.Δ. της «θεωρίας των δύο άκρων», που εμφανίστηκε στην πολιτική ορολογία στα μέσα της δεκαετίας του ’90 από τους Γερμανούς Χριστιανοδημοκράτες. Η εν λόγω «θεωρία» είχε μάλιστα υποστηριχθεί με θέρμη από τον ίδιο τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε ομιλία του το 1998 (βλ. «Οι ακραίοι των... δύο άκρων», «Εφ.Συν.», 12/10/2013).
Αυτή τη φορά σειρά έχει η θεωρία της «απειλής» να μετατραπεί η Ελλάδα σε... Βενεζουέλα. Και φαίνεται ότι σε αυτή την κατεύθυνση έχει δημιουργηθεί ένα ιδιότυπο «μέτωπο» που επιθυμεί να εισαγάγει την πολιτική τακτική του Ισπανού ηγέτη της Δεξιάς, Μαριάνο Ραχόι, και του ηγέτη των Ciudadanos, Αλμπερτ Ριβέρα, ενάντια στο Podemos.
Η επιχειρούμενη ταύτιση
Η σύνδεση πάντως της ελληνικής Αριστεράς με τη Βενεζουέλα δεν αποτελεί κάποιο νέο «σύμπτωμα» στη ρητορική της Ν.Δ. και μιας σειράς μέσων ενημέρωσης, που δείχνουν εσχάτως ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στη -χτυπημένη από τη ραγδαία πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου- οικονομία της Βενεζουέλας. Η Αριστερά στο σύνολό της έχει άλλωστε κατηγορηθεί πολλάκις στο παρελθόν ότι διακατέχεται από διάθεση «ολοκληρωτισμού», καθώς της καταλογίζουν ότι επιθυμεί να ακολουθήσει τις «τακτικές του Ούγκο Τσάβες».
Η αλήθεια βέβαια για το τι συμβαίνει στη Βενεζουέλα είναι δύσκολο να αναζητηθεί, ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου η ενημέρωση για τα τεκταινόμενα είναι -τουλάχιστον- μονομερής. Παρατηρείται άλλωστε μια εμμονική αναπαραγωγή ειδήσεων για τη Βενεζουέλα σε καθημερινή βάση στα δελτία μεγάλων καναλιών και η Λατινική Αμερική φημίζεται για τις «ανορθόδοξες» μεθόδους πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η ιστορία της είναι γεμάτη από απόπειρες πραξικοπημάτων, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το διήμερο (και αποτυχημένο τελικά) πραξικόπημα κατά του Ούγκο Τσάβες το 2002. Ο δε Νικολάς Μαδούρο, αναφέρουν αναλυτές στη Βενεζουέλα, κρατά σήμερα πιο σκληρή στάση έναντι ηγετών της αντιπολίτευσης, επιχειρώντας να μην επαναληφθούν τα «λάθη» που έκανε ο προκάτοχός του στην αντιμετώπιση της αντιπολίτευσης.
Η... καραμέλα
Η φράση «θέλετε να κάνετε την Ελλάδα Βενεζουέλα» εμφανίζεται πάντως ολοένα και πιο συχνά στη δημόσια αντιπαράθεση στην Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις 22 Μαΐου στη Βουλή κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι οι πολιτικές που εισηγείται «δεν παραπέμπουν στη Σουηδία, αλλά στη Βενεζουέλα». «Είσαστε οπορτουνιστής, λαϊκιστής και εξουσιολάγνος, το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η παραμονή στην εξουσία», συμπλήρωσε.
Μερικές μέρες νωρίτερα, μετά το δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος» για την προ τριετίας επιστολή του Αλέξη Τσίπρα στην κυβέρνηση Μαδούρο σχετικά με τον πρέσβη της χώρας ο οποίος παρενοχλούσε σεξουαλικά εργαζόμενες στην πρεσβεία στην Αθήνα, η Ν.Δ. είχε κατηγορήσει τον πρωθυπουργό ότι «εκθέτει τη χώρα, προσβάλλει τις Ελληνίδες και επιχειρεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε Βενεζουέλα του κ. Μαδούρο».
Η χρήση της συγκεκριμένης κατηγορίας έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται με κάθε ευκαιρία. Ο βουλευτής του Ποταμιού, Γιώργος Αμυράς, με αφορμή την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να διενεργήσει διαγωνισμό πιστοποίησης των γνώσεων όσων δημόσιων υπαλλήλων έχουν τίτλους από εκπαιδευτήρια που δεν πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές, προέβη στην εξής δήλωση: «Κύριε Φίλη, αυτό είναι το όνειρό σας; Να διώξετε κι άλλες χιλιάδες νέων επιστημόνων στο εξωτερικό; Θέλετε να γίνουμε Βενεζουέλα; Δεν θα σας αφήσουμε».
Το «μέτωπο»
Πληροφορίες που φτάνουν στην «Εφ.Συν.» αναφέρουν ότι έχει ήδη δημιουργηθεί ένα «φιλελεύθερο» μέτωπο πολιτικών δυνάμεων, επιχειρηματιών και επικεφαλής μέσων ενημέρωσης ώστε να στηριχθεί αυτή η ρητορική. Οι ίδιες πληροφορίες μάλιστα φέρουν τους συμμετέχοντες να έχουν δημιουργήσει ένα άτυπο «μετωπικό σχήμα» στα πρότυπα του ανενεργού πλέον «Οχι “μπαλτά” στην Παιδεία», που εμφανίστηκε τον Μάιο του 2015 και έλαβε ιδιαίτερη προβολή από συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης. Είχε δε μεταξύ άλλων ενεργούς υποστηρικτές τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Σταύρο Θεοδωράκη, ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Ανδρέας Λοβέρδος, Αννα Διαμαντοπούλου), πανεπιστημιακούς και καλλιτέχνες.
Οι στόχοι βέβαια που συνδέουν τους συμμετέχοντες είναι πολλοί:
● Αφενός πολιτικοί: Η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στο πλαίσιο του μνημονίου δεν δίνει περιθώριο στη Ν.Δ. και άλλες «μεταρρυθμιστικές δυνάμεις» να εκφράσουν κάποιον εναλλακτικό λόγο, καταφεύγοντας σε κατηγορίες περί «αντιδημοκρατικής λογικής» με διάφορες αφορμές.
● Από την άλλη πλευρά, η Βενεζουέλα αποτελεί υπερδύναμη στην παραγωγή του πετρελαίου και οι εκεί πολιτικές εξελίξεις κρίνονται ιδιαίτερα σοβαρές. Η Βενεζουέλα άλλωστε δεν αποτελεί άγνωστη χώρα για Ελληνες εφοπλιστές. Για παράδειγμα, το 2012 οι δικαστικές αρχές της χώρας άνοιξαν ξανά τον φάκελο της τεράστιας περιβαλλοντικής μόλυνσης που προκάλεσε το «Νήσος Αμοργός», συμφερόντων Αλαφούζου, στη λίμνη Μαρακαΐμπο. Η υπόθεση ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2015, όταν δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο-μαμούθ, ύψους 160 εκατ. δολαρίων, στην πλοιοκτήτρια εταιρεία.
Το μετωπικό αυτό σχήμα σχεδιάζεται να κάνει την εμφάνισή του στα μέσα Ιουνίου με μια μεγάλη πανηγυρική εκδήλωση στην Αθήνα με «διεθνείς προσκεκλημένους» οι οποίοι πρόκειται να αναλύσουν την κατάσταση στη Βενεζουέλα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ήδη γίνει πρόταση στη Λίλιαν Τίντορι, σύζυγο του έγκλειστου πολιτικού της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, Λεοπόλδο Λόπες, προκειμένου να είναι κεντρική ομιλήτρια στην εν λόγω εκδήλωση, που θα έχει ως άξονα την «αντιδημοκρατική εκτροπή στη Βενεζουέλα» και τις «αναλογίες» με την κατάσταση στην Ελλάδα.
Περιοδεύουσα προσωπικότητα
Η Λίλιαν Τίντορι για τους γνωρίζοντες την πολιτική κατάσταση στην Ισπανία κάθε άλλο παρά άγνωστη είναι, πόσο μάλλον τώρα που εφημερίδες όπως η «El Pais» συμπεραίνουν ότι «η προεκλογική συζήτηση στην Ισπανία κυριαρχείται από τη Βενεζουέλα».
Τον Σεπτέμβριο του 2015, τρεις μήνες πριν από τις «άγονες» εκλογές στην Ισπανία, η Τίντορι πέρασε την πύλη της πρωθυπουργικής έδρας και άκουσε τον Μαριάνο Ραχόι να της εκφράζει τη «στήριξη και την αλληλεγγύη» του για τον αγώνα του συζύγου της. Τον περασμένο Φεβρουάριο ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός υποδέχτηκε τη μεγαλύτερη αδελφή του Λόπες, Ντιάνα, στην πρωθυπουργική οικία, προκειμένου να επαναλάβει την «ανησυχία» του για το τι συμβαίνει στη Βενεζουέλα.
Η δημιουργία σχέσεων όμως με τη Λίλιαν Τίντορι δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του Ραχόι. Ο ηγέτης των νεοφιλελεύθερων Πολιτών (Ciudadanos) έχει βασίσει ολόκληρη την προεκλογική ρητορεία του στις επιθέσεις προς το Podemos, κατηγορώντας το ότι συντάσσεται με τις κινήσεις του Νικολάς Μαδούρο.
Προ ολίγων ημερών ο Αλμπερτ Ριβέρα επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα και φωτογραφήθηκε μαζί με τη Λίλιαν Τίντορι. Με την επιστροφή του στη Μαδρίτη, σε δηλώσεις του στην «El Pais», σημείωσε ότι «στη χώρα μου υπάρχουν κόμματα που υποστηρίζουν ό,τι συμβαίνει εδώ, άνθρωποι που αποκαλούν τα στελέχη της αντιπολίτευσης, όπως τον Λεοπόλδο Λόπες, “πραξικοπηματίες”». Εξήγησε μάλιστα ότι αναφέρεται στο στέλεχος του Podemos, Χουάν Κάρλος Μονεδέρο και της Ισπανικής Ενωμένης Αριστεράς Αλμπέρτο Γκαρσόν.
Η ίδια η Λίλιαν Τίντορι πάντως δεν μένει αμέτοχη στα πολιτικά πράγματα της Ισπανίας. «Τα στελέχη του Podemos δεν δέχτηκαν να μας συναντήσουν. Αυτή η σιωπή συνιστά συνενοχή. Είναι πολύ οδυνηρό. Οποιος δεν διαμαρτύρεται είναι συνένοχος με τον Νικολάς Μαδούρο» είπε σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «ABC».
Υπενθυμίζεται ότι η συγκεκριμένη υπερσυντηρητική εφημερίδα «αποκάλυψε» πρόσφατα ότι το Podemos έχει χρηματοδοτηθεί από τη Βενεζουέλα. Ωστόσο η κατηγορία αυτή κατέπεσε, καθώς τα έγγραφα που χρησιμοποιήθηκαν στο ρεπορτάζ έχουν χαρακτηριστεί ήδη πλαστά από τα ισπανικά δικαστήρια.
Η συγκυρία
Το χρονικό σημείο κατά το οποίο σχεδιάζεται να διοργανωθεί η συγκεκριμένη εκδήλωση κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι. Μέχρι τα μέσα Ιουλίου αναμένεται να διαρκέσει η διαδικασία για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών. Οι εμπνευστές του «μετώπου» εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να δημιουργήσουν μια εικόνα «παράλληλων βίων» μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Ούγκο Τσάβες στο συγκεκριμένο πεδίο. Υπενθυμίζεται ότι το 2010 στη Βενεζουέλα, όπου, σύμφωνα με υπολογισμούς, το 95% των τηλεοπτικών σταθμών πρόσκεινται στην αντιπολίτευση, ο τότε πρόεδρός της δεν ανανέωσε για δεύτερη φορά την άδεια εκπομπής του υποστηρικτικού στο πραξικόπημα του 2002 τηλεοπτικού σταθμού RCTV, προκαλώντας διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο.
Ηδη πάντως οι κατέχοντες την ηγεσία στη Ν.Δ. έχουν δείξει τις διαθέσεις τους για το είδος της επιχειρηματολογίας που θα χρησιμοποιήσουν. Ο Αδωνις Γεωργιάδης στις 15 Μαΐου δημοσίευσε στο twitter άρθρο της εφημερίδας της Βενεζουέλας «El Universal», που στήριξε αναφανδόν το πραξικόπημα του 2002. Ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. αναπαρήγαγε τον ισχυρισμό ότι «από το 2010 το εκεί καθεστώς χρηματοδοτούσε και τον Αλέξη Τσίπρα».
Το συγκεκριμένο σχολιογραφικό κείμενο βέβαια ανέφερε μόνον ότι ο τότε πρέσβης της χώρας στην Ελλάδα ξεκίνησε επαφές με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και πως στελέχη του κόμματος συμμετείχαν σε εκδηλώσεις της καμπάνιας «Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα». Ο συντάκτης υποστήριξε δε ότι αυτή η διεθνής καμπάνια χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Το σκεπτικό αυτό προσομοιάζει επικίνδυνα στο σχήμα περί του μπουζουκιού, του οργάνου και του αστυνομικού...

Το ζευγάρι-ίνδαλμα των συντηρητικών

Λίλιαν Τιντορί και Λεοπόλδο Λόπεζ Λίλιαν Τιντορί και Λεοπόλδο Λόπεζ, το αγαπημένο ζευγάρι της συντηρητικής αντιπολίτευσης, σε παλαιότερη φωτογραφία τους | 
Η εικόνα του ζευγαριού που έχει γίνει «ίνδαλμα» για τις συντηρητικές δυνάμεις στη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη είναι ειδυλλιακή για την ανώτερη τάξη της χώρας της Μπολιβαριανής Επανάστασης. Ο Λεοπόλδο Λόπες γεννήθηκε το 1971, σε ένα εύρωστο οικονομικά και ενεργό πολιτικά οικογενειακό περιβάλλον, σπούδασε στο Οχάιο των ΗΠΑ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Χάρβαρντ. Η επαγγελματική του πορεία σύντομα όμως αποδείχτηκε ιδιαίτερα «επεισοδιακή».
Το 2008 ο γενικός επιθεωρητής της Βενεζουέλας απαγόρευσε στον ίδιο και πολλούς άλλους πολιτευτές, που ανήκαν τόσο στην κυβερνώσα όσο και σε αντιπολιτευόμενες παρατάξεις, να συμμετάσχουν στις εκλογές. Ο λόγος; Κατηγορήθηκε ότι το 1998, ενώ εργαζόταν στην κρατική εταιρεία πετρελαίου Petroleos (1996-1999), εκείνος και η μητέρα του (υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της ίδιας εταιρείας) υπεξαίρεσαν 160.000 δολάρια ώστε να χρηματοδοτηθεί το πολιτικό του κίνημα Primero Justicia.
Ο ίδιος μπορεί να αρνείται ότι στήριξε το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2002, ωστόσο βίντεο εκείνης της εποχής τον δείχνουν να καθοδηγεί και να κάνει δηλώσεις για τη «σύλληψη» του υπουργού Ροντρίγκες Τσακίν, να μιλά θετικά για τη στήριξη των ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης στις κινήσεις ενάντια στον Ούγκο Τσάβες, ενώ στενοί πολιτικοί του φίλοι συμμετείχαν στο πραξικοπηματικό συμβούλιο. Ο ρόλος του Λόπες σε εκείνα τα γεγονότα ουδέποτε ερευνήθηκε διεξοδικά από τη Δικαιοσύνη, καθώς ο Ούγκο Τσάβες χορήγησε αμνηστία σε όλους τους πρωταγωνιστές των βίαιων επεισοδίων.
Ο Λόπες, πάντως, αποτελεί και για τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα μια αντιφατική προσωπικότητα. Χαρακτηρίζεται υπέρμετρα «φιλόδοξος», γεγονός που τον έχει οδηγήσει να μεταπηδήσει σε διάφορα πολιτικά σχήματα, ενώ, σύμφωνα με αποκαλύψεις των WikiLeaks, η πρεσβεία των ΗΠΑ στο Καράκας θεωρούσε ότι ο χαρακτήρας του και ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται μπορούν να δημιουργήσουν χάος στην αντιπολίτευση.
Χαρακτηρισμοί, τους οποίους χρησιμοποίησε ο συντάκτης του αμερικανικού υπομνήματος, όπως «αλαζονικός, εκδικητικός και διψασμένος για εξουσία» είναι ενδεικτικοί της προσωπικότητάς του. Δεν είναι τυχαίο πάντως ότι ο Λόπες κρατά αποστάσεις από τον Ενρίκε Καπρίλες, λόγω της σχετικά «μετριοπαθούς» στάσης που τήρησε ο δεύτερος μήνες μετά τη νίκη του Νικολάς Μαδούρο στις προεδρικές εκλογές.
Το 2007, ενόσω ήταν δήμαρχος στην πλούσια περιοχή του Τσακάο, παντρεύτηκε την 38χρονη σήμερα Λίλιαν Τίντορι. Την περιγραφή της δίνει ο Ρομπέρτο Λοβάτο στο περιοδικό «Foreign Policy». «Η Τίντορι έχει φωτογένεια, είναι πρώην μοντέλο, πρωταθλήτρια στο kite-surfing και σταρ σε ριάλιτι σόου». Θήτευσε άλλωστε ως παρουσιάστρια στον τηλεοπτικό σταθμό RCTV, ενώ πλέον αποτελεί το αγαπημένο πρόσωπο των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.
Ο Λόπες συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2014 και κατηγορήθηκε για εμπρησμούς, υποκίνηση πολιτών σε παράνομες ενέργειες και συνωμοσία, σχετικά με τις διαδηλώσεις της 12ης του ίδιου μήνα, όταν υποστηρικτές της αντιπολίτευσης συγκρούστηκαν με διαδηλωτές της αντίπαλης παράταξης.
Τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν, ενώ μια μητέρα τεσσάρων παιδιών πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι. Στις ταραχές του 2014 συνολικά 43 άνθρωποι, υποστηρικτές και των δύο παρατάξεων και άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας, έχασαν τη ζωή τους. Η δίκη του τότε δεν τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας, παρότι ο Λόπες μιλούσε για «παρωδία», συγκρίνοντας τη διαδικασία με «εκτελεστικό απόσπασμα». Τελικά τον Σεπτέμβριο του 2015 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 13 ετών και εννιά μηνών. Η Τίντορι κάλεσε τότε τον κόσμο σε νέες διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης της χώρας, οδηγώντας μάλιστα σε συγκρούσεις με συγγενείς θυμάτων.
Τα γεγονότα του 2014 ρίχνουν βαριά σκιά στη Βενεζουέλα, ενώ κυβέρνηση και αντιπολίτευση προχωρούν σε μια άνευ προηγουμένου μάχη χαρακωμάτων. Διεθνή μέσα ενημέρωσης παρομοιάζουν τον Λόπες με τον Γκάντι, αλλά συγγενείς θυμάτων των ταραχών εκείνης της περιόδου γίνονται δεκτοί από επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και του ΟΗΕ στο Σαντιάγο της Χιλής.
Τα «Θύματα των Γκαρίμπας», όπως αποκαλούνται, υποστηρίζουν ότι οι υποθέσεις δολοφονιών και σοβαρών τραυματισμών συγγενών τους «αποσιωπώνται ή διαστρεβλώνονται από τα μέσα ενημέρωσης και άλλους πολιτικούς παράγοντες, ακόμα και από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιχειρούν να παρουσιάσουν τους υπευθύνους της βίας ως θύματα. Και ξεχνούν αυτούς που πραγματικά υπέφεραν από τα αποτελέσματα των εκκλήσεων του Λόπες για χρήση βίας».
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Κατερίνα Ακριβοπούλου: Το νέο αφήγημα…


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς αριστερή παρένθεση …
Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ δικαίωσε το νέο αφήγημαγελοιοποίησε την Αντιπολίτευση και έδωσε στον Α.Τσίπρα τη δυνατότητα να κυβερνήσει όσο…θέλει, υπό την προϋπόθεση ότι οι επόμενες κινήσεις θα διέπονται από στρατηγική ανασυγκρότησης με τεχνική χειρουργικής ακρίβειας…
Η Αθήνα κέρδισε στις Βρυξέλλες τρία στα τρία:
  • Την πολυπόθητη αξιολόγηση ώστε να αυτενεργήσει με πρωτοβουλίες και νομοθετήματα που να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην κοινωνία.
  • Γενναία χρηματοδότηση με περισσότερα από «ζεστά» 30  δισ. συνολικά που θα επιτρέψουν μια πρώτη κίνηση της πραγματικής οικονομίας, μετά από τουλάχιστον πέντε χρόνια στασιμότητας.
  • Την πρώτη μεγάλη επιτυχία σε ο,τι αφορά το στρατηγικό της στόχο για ελάφρυνση του χρέους που αποτελεί και προσωπικό στοίχημα του ίδιου του Αλ.Τσίπρα. Δεν είναι μακριά ο καιρός που οι εταίροι χοροστατούντος του Σοϊμπλε, απέκρουαν με βδελυγμία ακόμη και την παραμικρή νύξη για το χρέος… Αλλάζουν και οι καιροί, όταν αλλάζουν οι συσχετισμοί και έτσι είδαμε τον Γερούν Νταϊσελμπλουμ να ψελλίζει για πρώτη φορά, την απαγορευμένη λέξη ελάφρυνση … Τα ύστερα του κόσμου…
Ο Σόϊμπλε και οι φίλοι του μπορεί να πέτυχαν το  χρήσιμο συμβιβασμό με το ΔΝΤ, που εμφανίζεται να μένει τόσο όσο για να σωθούν τα προσχήματα και να μη γίνει κραυγαλέα η πολιτική ήττα του πεισματάρη γέροντα, αλλά το ΔΝΤ μένει μέχρι να φύγει, στα μέσα του Φθινοπώρου…
Η κυβέρνηση  δικαιωμένη ως προς τη διαπραγματευτική της τακτική αλλά και ως προς την επιθετική της στάση έναντι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,κέρδισε περισσότερα από όσα προσδοκούσε, με κόστος ιδεολογικές υπερβάσεις και επιλογές συχνά ασύμβατες με το χαρακτήρα της Αριστεράς…
Όμως το ισοζύγιο ανάμεσα στην αναγκαιότητα του ρεαλισμού και στην επιθυμία για ανατροπή, δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη την πιο αποκρουστική συνθήκη που έχει βιώσει η χώρα μετά τον πόλεμο: Το καθεστώς αποικίας το οποίο επέβαλε πριν από έξη χρόνια η συμμορία του χρηματοπιστωτικού κατεστημένου…
Η κυβέρνηση κέρδισε από τη συμφωνία ικανό πολιτικό χρόνο, ο οποίος μπορεί να αποβεί ιδιαιτέρως γόνιμος,εάν αξιοποιηθεί καταλλήλως…
Γνωρίζει καλά ότι η «φιλικότητα» των δανειστών έχει αναγωγές κρίσιμες, περίπλοκες και πολυπαραγοντικές, οι οποίες συνιστούν μια εύθραυστη ισορροπία, ανάμεσα στο ενδεχόμενο brexit, την κατάσταση εξέγερσης στη Γαλλία, τις εκλογικές αναμετρήσεις στη Γερμανία και τις ΗΠΑ, την καταλυτική δυναμική του προσφυγικού, την ακροδεξιά έκρηξη στην Ευρώπη, τις διαταραγμένες σχέσεις με την Τουρκία και τον μείζονα παράγοντα των γεωπολιτικών ανακατατάξεων …
Οι Ευρωπαίοι  για λόγους ευνόητους και αυτονόητους για όλους- πλην των Κούληδων που δεν βλέπουν και ούτε πρόκειται να δουν την πολιτική τύφλα τους-δεν ήθελαν καμία εκκρεμότητα με την Ελλάδα σ’ αυτή τη φάση, γι αυτό της πρόσφεραν δωράκια…
Οι συγκυρίες αλλάζουν όμως και ο χρόνος μέχρι τον Οκτώβρη, οπότε αναμένεται η επόμενη αξιολόγηση, είναι ελάχιστος…
Το πολιτικό πλεονέκτημα που αποκόμισε η κυβέρνηση από τη συμφωνία, μπορεί να αποδειχθεί αρκετά βραχύβιο, εάν δεν ανατοκιστεί σε άμεσο χρόνο, με στοχευμένες ρυθμίσεις στην πραγματική οικονομία και ακόμη πιο στοχευμένες παρεμβάσεις με όρους κοινωνίας και προοδευτικό πρόσημο… Από χθές …
Αλλιώς το τενεκεδάκι που επικαλέστηκε ο Ευκλ.Τσκαλώτος, θα τσουλάει όλο και πιο κάτω στο διάδρομο που άνοιξε στο Γιούρογκρουπ…
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Niko Ago: Όταν εξαφανίστηκαν οι «αρουραίοι»


Του Niko Ago
Και ξαφνικά, ένα πρωί, διαπιστώνεις ότι κάτω από το άρθρο σου, δεν υπάρχουν πια «βόθροι» που το βρομίζουν. Δεν υπάρχουν «επαγγελματίες» σχολιαστές, που βγάζουν μεροκάματο βρίζοντας και στοχοποιώντας αρθρογράφους, χυδαιολογώντας εναντίον τους χωρίς αιδώ, ρίχνοντας αβέρτα λάσπη, χωρίς τον φόβο ότι θα λογοδοτήσουν κάπου. Και νιώθεις μια ανακούφιση. Μπαίνεις στα άρθρα, χωρίς την ανάγκη να κρατάς τη μύτη σου από τη μπόχα που αναδύεται από τα σκ@τ@ των πληρωμένων «σχολιαστών» ή απλώς κατεστραμμένων τύπων, που κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία, βρίσκουν νόημα στη ζωή(;) τους, μόνο στην επίθεση εναντίων εκείνων που δεν γουστάρει το αφεντικό τους.
Ήταν τελικά τόσο εύκολο; Χρειάστηκε απλώς μια τεχνική αλλαγή στον τρόπο σχολιασμού στα άρθρα – επιτρέπει πλέον να σχολιάζουν μόνο σε όσους έχουν προφίλ στο facebook, άρα ξέρουμε και ποιοι είναι- για να εξαφανιστούν αυτόματα τα πληρωμένα (ή και απλήρωτα) ακροδεξιά (αλλά και «αριστερά» βλήματα), οι «επαγγελματίες» σχολιαστές που βρόμιζαν κυριολεκτικά τα άρθρα μας, για πολλά χρόνια. Και αμέσως διαπιστώνεις (με ευχαρίστηση) πως με τα ονόματά τους, ουδείς από τους πρώην «επαγγελματίες βόθρους» θαμώνες σχολιάζει. Κατανοητό. Οι «βόθροι» που σχολιάζουν, πάντα είναι ανώνυμοι γιατί γνωρίζουν ότι η λάσπη, οι απειλές, ο ρατσισμός, η ακροδεξιά θρασυδειλία και φασιστική προπαγάνδα, κάποτε έχουν κόστος. Και το αφεντικό τους, το τελευταίο που θα κάνει, είναι να πληρώσει τις μ@λ@κίες τους. Τους βλέπεις και τους έχει απλώς ως αναλώσιμη ύλη. Αριθμοί στον υπολογιστή.
Το έχουν θίξει και αρκετοί άλλοι αρθρογράφοι- έχουν γίνει και εξαιρετικές έρευνες, με ενδιαφέροντα ευρήματα πάνω στο θέμα- το φαινόμενο των «επαγγελματιών» σχολιαστών. Εξάλλου, νομίζω δεν υπάρχει αρθρογράφος που δεν έχει ένα «στρατό» τέτοιων που ξημεροβραδιάζουν στα άρθρα του. Είναι απειροελάχιστοι σε αριθμό, οι κανονικοί άνθρωποι που διαβάζουν ένα άρθρο και μετά κάθονται και σχολιάζουν. Λίγοι είναι σε ποσότητα και οι «επαγγελματίες» σχολιαστές. Αλλά κυριαρχούν στα σχόλια ακριβώς επειδή είναι εριστικοί, θρασύδειλοι, υβριστές, λασπολόγοι, ρατσιστές. Άρα, οι έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι ποθ σχολιάζουν εποικοδομητικά, παραιτούνται και παύουν να σχολιάζουν. Δεν αφορά μόνο το site μας αυτό. Μια «βόλτα’ σε οποιοδήποτε site που επιτρέπει τα σχόλια, αρκεί να το διαπιστώσεις εύκολα.
Ο περιορισμός των σχολιαστών, μόνο σε αυτούς που δηλώνουν το profil τους, είναι από τα πιο δίκαια μέτρα που θα μπορούσε να λάβει το site μας. Η ανωνυμία είναι κατοχυρωμένο δημοκρατικό δικαίωμα αλλά μόνο όταν δεν χρησιμοποιείται για επίθεση προς τους άλλους, με τον πιο άθλιο και ποταπό τρόπο που συμβαίνει στα site. Η κουβέντα πρέπει να γίνεται επί ίσοις όροις. Όπως ισχύει στην καθημερινή ζωή, έτσι πρέπει να συμβαίνει κι εδώ. Ο αρθρογράφος βάζει την υπογραφή του κάτω από το κείμενο και ελάχιστη απαίτηση δική του αλλά και ένδειξη σεβασμού για τη δουλειά του, (πρέπει να) είναι να τον σχολιάζουν – ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά- πραγματικοί άνθρωποι. Με το ονοματεπώνυμό τους. Τίμια. Με γνώμονα πως αν υπερβούν τα εσκαμμένα, θα υποστούν και τις συνέπειες. Όπως ακριβώς ισχύει και για τον αρθρογράφο. Αυτό είναι λοιπόν ένα… fair play. Τα σχόλια των «αρουραίων» και των θρασύδειλων, απλώς δεν μας ενδιαφέρουν. Τελεία.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Στελέχη της κεντροαριστέρας θέλουν, σύμφωνα με «Το Βημα», επιστροφή Σημίτη




Στελέχη του ευρύτερου χώρου της κεντροαριστεράς καλούν, σύμφωνα με δημοσίευμα (είναι το κεντρικό θέμα του πρωτοσέλιδου) της εφημερίδας «Το Βήμα», τον Κώστα Σημίτη να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Τα εν λόγω στελέχη, σύμφωνα πάντα με το σχετικό δημοσίευμα θεωρούν πως ο Κ. Σημίτης είναι ο καταλληλότερος για να ενώσει το χώρο, καθώς είναι ιστορικό στέλεχος, συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, πρωθυπουργός της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και πρόσωπο με κύρος σε μεγάλο κομμάτι του χώρου.
Τα στελέχη εκτιμούν πως – μετά και τη στασιμότητα στις συζητήσεις μεταξύ της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού – ο πρώην πρωθυπουργός θα μπορούσε να ενώσει την παράταξη για μια μεταβατική περίοδο χωρίς να αισθανθούν απειλή όσοι ενδιαφέρονται να ηγηθούν στη συνέχεια της προσπάθειας.


Διαβαστε περισσοτερα............. »

Λάκης Λαζόπουλος: Ψυγείο να υπάρχει!!



Όντως ένας κύκλος έκλεισε για την Ελλάδα. Αλλά φοβάμαι για τον καινούργιο που άνοιξε. Γιατί και στον καινούργιο κύκλο που μπαίνουμε με το ίδιο χρέος δεν θα μπούμε; Το να αλλάζεις κύκλους κρατώντας το ίδιο χρέος στα χέρια, είναι αυτό που λέει και το τραγούδι «η ζωή μου κύκλους κάνει». 
Είναι σαν να κρατάς μια βόμβα στα χέρια σου, απλά σου παραχωρούν ένα μεγαλύτερο δωμάτιο για να σκάσει. Δεν σου παίρνουν την βόμβα από τα χέρια. 
Που πας λοιπόν μ’ αυτό το χρέος, ρε Καραμήτρο; Που πας μ’ αυτό το χρέος, που μετά από έξι χρόνια μας είπαν ότι δεν είναι βιώσιμο. Αφού πρώτα μας έκαναν τον βίο αβίωτο. Αντί για λύση στο χρέος μας δόθηκε ένας οδικός χάρτης. 
Οδικός χάρτης!!!
Μου θύμισε μία σκηνή από τα χρόνια του πανεπιστημίου. Είχαμε πάει φοιτητές από την Κομοτηνή εκδρομή στο Σουφλί. Δεν ξέρω ποιον δρόμο πήραμε και πως βρεθήκαμε σε κάτι χωράφια στο πουθενά. Είχαμε προφανώς χαθεί, αλλά συνεχίσαμε να πηγαίνουμε επειδή ήμασταν μέσα στο αυτοκίνητο και επειδή υπήρχε βενζίνη και επειδή ελπίζαμε ίσως ότι στο τέλος των χωραφιών θα ξεπροβάλει από μόνος του ο προορισμός μας. Ώσπου κάποια στιγμή πετάχτηκε η φίλη μας από τα πίσω καθίσματα φωνάζοντας «Σταματήστε ρε παιδιά, που πάμε; βγάλτε έναν χάρτη να δούμε που είμαστε». 
Έτσι λοιπόν και οι δανειστές μας. Μας έδωσαν έναν οδικό χάρτη αναγνωρίζοντας τουλάχιστον ότι έχουμε χαθεί. Ότι πηγαίναμε στα τυφλά μέχρι τώρα. Ότι πληρώναμε, πληρώναμε, πληρώναμε και πηγαίναμε, πηγαίναμε, πηγαίναμε. 
Η κατάσταση έχει αγριέψει . Η εκτίναξη των τιμών στα ύψη, η φρικτή αυτή υπερφορολόγηση, η αβάσταγη, η δίχως άλλο, δεν ξέρω τι ελπίδες μπορεί να γεννήσει σε έναν άνθρωπο, έστω κι αν αυτός έχει μπει σε έναν καινούργιο κύκλο.
Μικρές, μηδαμινές. Και πως μπορείς να μιλάς για ελπίδα βράζοντας σ’ αυτό το μεγάλο καζάνι της απαισιοδοξίας.
Η αξιολόγηση έκλεισε, χωρίς να κλείσει εντελώς και κλείνοντας άφησε κάποιες χαραμάδες ανοιχτές. Η δόση θα μας δοθεί και ευτυχώς που θα μας δοθεί και θα δοθούν επιτέλους χρήματα από το κράτος στους άπειρους που χρωστάει και μιαανάσα μικρή, υποτυπώδης, θα δοθεί στην αγορά.
Ικανή όμως για να ξεκινήσει η οικονομία να κινείται; Ουδείς γνωρίζει. Η χώρα ζει ακόμα με δόσεις. 
Ο εκλεκτός κύριος Τόμσεν έκανε το έγκλημα του αριστοτεχνικά. Διαφώνησε με τους Ευρωπαίους για τον οδικό χάρτη προς το χρέος λέγοντας ότι πρέπει να γίνει κάτι πιο συνταρακτικό σε σχέση με το χρέος. Έτσι φάνηκε καλός. 
Επιφυλάχτηκε λοιπόν, εξ αυτού του λόγου, για τον Σεπτέμβριο. Να δει και να κρίνει. Έτσι άφησε την συμφωνία σε μία εκκρεμότητα. Αυτό ακριβώς ήθελε. Να αφήσει τον Σεπτέμβρη ανοιχτό για να δει τι και πως θα πράξει.
Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αδίστακτο άνθρωπο. Είναι ένας άνθρωπος που βλέπεις στο βλέμμα του την εκπαίδευση και την επιθυμία να σκοτώνει κοινωνίες, ανθρώπους και χώρες.
Γεννιούνται μερικοί άνθρωποι έτσι. Είναι οι νουμεράνθρωποι. Αυτοί που διαβάζουν μόνο νούμερα και αριθμούς. Δεν υπάρχει άνθρωπος, δεν υπάρχει απελπισία. Δεν υπάρχει πόνος. Υπάρχει ένα πρόγραμμα που πρέπει να το ακολουθήσεις. Κι όταν το ακολουθείς στο τέλος σου λένε «έχεις πολλά να κάνεις ακόμα». 
Ακριβώς όπως στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γερμανών. Τα λόγια είναι ίδια. Οι εποχές αλλάξανε. Αυτοί λοιπόν είναι οι νουμεράνθρωποι που συνεχίζουν να βασανίζουν την χώρα μας και τους πολίτες. Τα πράγματα είναι ελαφρώς καλύτερα για τους δείκτες της οικονομίας. Οι άνθρωποι όμως παραμένουν εξαγριωμένοι, το μίσος απλώνεται στην Ευρώπη και γεννάει Χιτλερίσκους. Η Ευρώπη έχει διαλυθεί από τον Σόιμπλε και βαδίζουμε προς μία μεγάλη εσωτερική ευρωπαϊκή ρήξη. Έκρηξη. 
Ο Βορράς θα κλείσει τις πόρτες, θα σφραγίσει τα μάτια, θα βουλώσει τα αυτιά. Θα έρθει η ώρα που θα μοιάζει προτιμότερο να ζει κανείς με το εθνικό του νόμισμα, φοβισμένος και περιχαρακωμένος, παρά σε μία Ευρώπη ως υπηρέτης μιας υπέρβαρης και άφρονης Γερμανίας η οποία έχει εκτροχιαστεί από κάθε δημοκρατική συμπεριφορά απέναντι στους μη Γερμανούς πολίτες .
Κακά τα ψέματα. Η ισοτιμία του ευρώ ωφελεί μόνο τις εξαγωγές της Γερμανίας και κάποιες χώρες του Βορρά. Όλους τους υπόλοιπους τους έχει διαλύσει. Αγωνιζόμαστε λοιπόν σαν υπηρέτες που φοβούνται μην τους πετάξει απ’ το σπίτι ο πλούσιος κ. Σόιμπλε και βρεθούνε στον δρόμο χωρίς δουλειά. Κι έτσι αναγκαζόμαστε και καταπίνουμε στεναχώριες και καημούς για να μην μας πετάξει από το σπίτι ο κύριος. Ο κύριος Σόιμπλε.
Ήμουνα στην Πάρο για κάποιες μέρες και κάποια στιγμή βγήκαν από ένα σκάφος , ντυμένοι με κόκκινες μπλούζες, ένα γκρουπ από Γερμανούς, πιάσαν ένα μεγάλο κεντρικό τραπέζι περίπου 20-25 άνθρωποι και παρήγγειλαν μεγάλα, μεγαλύτερα, μικρότερα ψάρια. Χαρούμενοι τρώγαν και πίνανε. Οι Έλληνες τους κοιτάζανε.Δεν είχαν καμία επαφή, δεν υπήρχε κάποια ανταλλαγή βλεμμάτων, δεν έδιναν σημασία στο ποιοι υπήρχαν γύρω τους. Δεν ενοχλούσαν. Ήταν ασφαλώς πολύ ευγενική η συμπεριφορά τους στους ανθρώπους του μαγαζιού. Έχουν ευγένεια, έχουν πολιτισμό. 
Σκεφτόμουν απλώς ότι αν αυτή η παρέα ήταν ελληνική και τρώγαν αυτά τα φοβερά εδέσματα, αυτά τα πανάκριβα ψάρια πως θα τους κοιτούσαν όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες. Έχουμε αρχίσει να μοιάζουμε εξαιρετικά με αποικία. Έρχονται οι ξένοι, τρώνε, πίνουν, αγοράζουν τα σπίτια μας , μας πετάνε έξω κι εμείς παρακολουθούμε πως ζούνε οι ξένοι καλά στον τόπο μας και καυχιόμαστε που έχουμε ωραίες θάλασσες και δυνατό ήλιο. Μοιάζει σαν ο ήλιος πήρε τα κλειδιά αυτής της χώρας, έγινε ρεσεψιονίστ, και μεις άβουλοι θιασώτες μιας χώρας που βουλιάζει χωρίς να μπορεί να παράγει οτιδήποτε. Η ελληνική ελιά είναι πιο παραγωγική από τον Έλληνα. Έτσι κάπως αισθάνονται οι Έλληνες. Σαν να τους έχουν πάρει τα σπίτια, τους έχουν πετάξει από τα τραπέζια που τρώγανε, σαν να τους πήραν την χαρά. Σαν να σκορπίσαν δάκρυα και πόνο και θυσίες.Είναι ένα αίσθημα που το νοιώθεις καθημερινά παντού. Ανοίγεις το στόμα σου να αναπνεύσεις κι αναπνέεις μια απελπισία, μια στεναχώρια.
Γυρνώντας προς το σπίτι μέσα στα σοκάκια κάποια στιγμή, από μια πόρτα ανοιχτή είδα ένα ζευγάρι, ήταν καθισμένο, η πόρτα του ψυγείου τους ήταν ανοιχτή. Χαιρετηθήκαμε , η γυναίκα μου είπε να περάσω να με κεράσουν έναν καφέ. Κοντοστάθηκα εκεί στην πόρτα, ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες και μου λέει «Του λέω του άντρα μου, θα βρεις καμιά δουλειά να βάλουμε τίποτα στο ψυγείο γιατί έχει μείνει μόνο του κι αυτό χωρίς ούτε ένα φρούτο να του κάνει παρέα. Κι αυτός τι μου λέει; Ψυγείο να υπάρχει! Όσο υπάρχει το ψυγείο υπάρχει και η ελπίδα να έρθει το φρούτο».
Έτσι ακριβώς μοιάζει και η Ελλάδα ολόκληρη. Σαν ένα ψυγείο που περιμένει. 
Ψυγείο να υπάρχει!!
Υ.Γ.: Συζητείται, έμαθα, ότι αυτοί που βρέθηκαν με πλαστά πτυχία θα δώσουν εξετάσεις για να παραμείνουν στο δημόσιο. Αν είναι ας ειδοποιήσει κάποιος και τους νέους ανθρώπους που κάθονται και σπουδάζουν ότι δεν χρειάζεται να παλεύουν για πραγματικά πτυχία. Ας πάρουν ένα πλαστό να κάνουν την δουλειά τους κι αργότερα θα βρεθεί μια κυβέρνηση να τους τα νομιμοποιήσει.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Απαλλαγείτε απ’ τους Χαμουραμπήδες




Ζηνοβία, υποκοριστικά Ζένω και Ζένια, Διαμαντίδη ή Αλμάζοβα, του Λεοντίου και της Ερμίνας, το γένος Καραβοκύρη. Γέννημα ανάθρεμμα Σαλονικιά, με γιαγιά Θρακιώτισσα, βράχο ακλόνητο. Ρωσοπόντιος ο ένας παππούς κι ο άλλος «αρχιδάτος Σμυρνιός, πραματευτής, μεταξέμπορος και ξακουστός νταής στο Κορδελιό, στην Αρμενιά και στο Και». Τα σαράντα του μετατράπηκαν στη δική της κηδεία. Κλαμένη και μαραμένη μπροστά στον δίσκο με τα κόλλυβα, που ’χε φτιάξει με τα χεράκια της, την ώρα που ο παπάς έψαλε τρις το «αιωνία η μνήμη», ένα επείσακτο χέρι τσιμπάει το «κωλομέρι της το δεξιό». Στρέφει το βλέμμα και κοιτά επιτιμητικά τον εφαψία. Ωραίο μάτι είχε, πονηρό, όλο υποσχέσεις, ήταν και αρρενωπός· λύγισε.
Εκτοτε ξεκινά το δράμα της ζωής της. Εκανε το λάθος να πάει στον τόπο που ’γραφε το ραβασάκι την ορισμένη ώρα. Στο πρώτο ραντεβού. Ισως για να πικάρει το νεανικό της αισθηματάκι που της έκανε τσιριμόνιες. Τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους. Τώρα το φυσάει και δεν κρυώνει: «Ω άδικε και απατηλέ άνθρωπε, αφερέγγυο πορνοβούβαλο, με στεφανώθηκες, μα με τι στεφάνι, ακάνθινο και τσουκνίδινο, κι έτσι για ένα γινάτι έχασα για πάντα τον μάγκα τον Τουμπιώτη, τον παοκτσή».
Νταβατζής και βεελζεβούλειος τύπος αποδείχτηκε ο άντρας της Πραξιτέλης ή Πράξος Σαντζάκογλου ή Σημαιοφορίδης. Κανονικά έπρεπε να τον λένε «Χαμούριο Χαμουρόπουλο του Χάμουρα και της Χαμούρας, τον μπάρμπα-Χαμουραμπί». Ζωντοχήρα η μητέρα του Αξιοθέα «έκανε γερό μπαγιόκο απ’ τις ψωλάρες τις ναζιστικές που άρπαξε επί Κατοχής, αλληλούια». Ο ίδιος βγήκε ξανθός κι όσο γερνούσε κιτρίνιζε περισσότερο, παρότι ο υποτιθέμενος πατέρας του ήταν μαυροτσούκαλο, σωστός Σενεγαλέζος. Της τα ’τρωγε άπληστα της φουκαριάρας της Ζένως, όπως και της μάνας του και του κόσμου όλου. Πούλησε τη μικρή του αδελφή, πόρνη πολυτελείας, στο Μπέιρουτ, αλλά και το μονάκριβο παιδί τους σε μια Ελληνοαμερικάνα «στέρφα γη». Τα ’ψησε με τον γιατρό, ντεμέκ ότι γεννήθηκε πεθαμένο.
Ιέρεια του έρωτα την κατάντησε· διεστραμμένη, με τον διαφθορέα που βρήκε κι έμπλεξε. Τραγουδίστρια σε σκυλάδικα τρίτης κατηγορίας: Εξοχικό κέντρο «Μιραμάρε», Πλατύγιαλος Πιερίας και «Κουτουπώματα», όνομα και πράμα, όπου αξιοποίησε τα κάλλη της. «Γυναίκα είμαι, και μάλιστα γυναικάρα με μουνί τριζάτο. Για το βυζί, δε συζητάμε, ρήμαξε πολλά σπιτικά». Κάποτε όμως η Ζηνοβία απελευθερώνεται και σκαρώνει έναν κατάδεσμο: «μαγική ενέργεια που έχει σκοπό να βλάψει κάποιον· είδος κατάρας» λένε τα λεξικά.
Απογειώνει το παραλήρημά της η σαγηνευτική πένα του Θωμά Κοροβίνη με ισοπεδωτική αθυρογλωσσία και μπινελίκια κάτσε καλά, στο καινούριο του πόνημα με τίτλο «Κατάδεσμος». Αναρωτιέμαι πού σκαρφίστηκε τέτοια μεφιστοφελική υπόθεση ο μείζων Σαλονικιός πεζογράφος. Μα είναι απλό. Η δύσμοιρη Ζένια είμαστε όλοι εμείς. Η κοινωνία, η χώρα, η πατρίδα, που βιάζονται ακατάπαυστα από αποκρουστικές εξουσίες και οφείλουν να ξεσπάσουν με έναν δικό τους λυτρωτικό κατάδεσμο. Το βιβλίο παρουσιάζεται τη Δευτέρα 30 Μαΐου στις 8 μ.μ. στις ταράτσες των εκδόσεων «Αγρα» (Ζωοδόχου Πηγής 99, Εξάρχεια). Θα μιλήσουν οι κριτικοί λογοτεχνίας Τίνα Μανδηλαρά και Κώστας Καλημέρης, καθώς και ο δικός μας φιλόλογος και μελετητής Αριστοτέλης Σαΐνης. Τη Ζένω θα ενσαρκώσει η Νένα Μεντή, σ’ ένα αναλόγιο που παραπέμπει στο «Η Συλβάνα και ο Δράκος».
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Είμαι σίγουρος ότι βρήκαμε τον τάφο του Αριστοτέλη»

Ο Κώστας Σισμανίδης μιλάει για τις έρευνες και την ανακάλυψή του | Φωτογραφίες/Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκης



Βεβαιότητα εκφράζει ο Κώστας Σισμανίδης πως το μνημείο που έχει ανακαλύψει στα Στάγειρα είναι ο τάφος του σπουδαίου Αριστοτέλη. Ο αρχαιολόγος που προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον με τις ανακοινώσεις του εκτιμά ότι μια αρχιτεκτονική έρευνα θα φέρει στο φως επιγραφές. Μιλάει ακόμη για την καταστροφή του μνημείου, αλλά και τη σημασία της ευρύτερης περιοχής.
«Από την αρχή της ανακάλυψης του μνημείου υποψιάστηκα ότι είναι ο τάφος του Αριστοτέλη. Είχα όμως μερικές αμφιβολίες και ήθελα να το τεκμηριώσω απόλυτα. Ερεύνησα λοιπόν όλες τις σχετικές αρχαίες πηγές και κατέληξα, χωρίς καμία αμφιβολία, ότι όντως είναι ο τάφος του Αριστοτέλη. Δεν το είχα δημοσιεύσει όμως ακόμη επιστημονικά γιατί στο μεταξύ έγραψα τρεις ογκώδεις τόμους για την ανασκαφή στα αρχαία Στάγειρα. Το συγκεκριμένο θέμα το πραγματεύομαι στον δεύτερο τόμο, που ευελπιστώ να κυκλοφορήσει του χρόνου σε πολύ μεγαλύτερη έκταση και με πολλά περισσότερα επιχειρήματα από την ανακοίνωση που έκανα στο συνέδριο», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διδάκτωρ κλασικής αρχαιολογίας και συνεχίζει:
«Είχα λοιπόν σκοπό η επιστημονική κοινότητα να ενημερωθεί με την έκδοση του σχετικού βιβλίου. Προέκυψε, όμως, φέτος η UNESCO, που κήρυξε το 2016 «Έτος Αριστοτέλη» με αφορμή τη συμπλήρωση 2.400 χρόνων από τη γέννησή του μεγάλου φιλοσόφου, αλλά και το Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Αριστοτέλη στη Θεσσαλονίκη. Τότε δεν αντιστάθηκα στην πρόκληση. Αποφάσισα να το ανακοινώσω και ό,τι ήθελε προκύψει. Θεωρώ ότι δεν υπήρχε καλύτερος χώρος να το κάνω από αυτό το συνέδριο», τονίζει.
Τα αρχαία Στάγειρα βρίσκονται περίπου 300 μ. νοτιανατολικά από την Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής, πάνω σε μια όμορφη χερσόνησο, που λέγεται «Λιοτόπι». Η χερσόνησος αυτή, που εισχωρεί βαθιά στη θάλασσα, αποτελείται από δυο λόφους, μεταξύ των οποίων υπάρχει ένας αυχένας. «Ο βόρειος λόφος αποτέλεσε την πρώτη πόλη των Σταγείρων που ιδρύθηκε από Ίωνες αποίκους της νήσου Άνδρου γύρω στα μέσα του 7ου αι. πΧ», πληροφορεί ο κ. Σισμανίδης, που διενήργησε ανασκαφές στην περιοχή καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90, όταν εκτός από το περίφημο μνημείο ανακάλυψε, μεταξύ άλλων, κι ένα εκπληκτικό αρχαϊκό τείχος, το μοναδικό χερσαίο τείχος της περιοχής, που φτάνει ως και τα 5 μ. ύψος, καθώς και την επέκταση της πόλης στον νότιο λόφο, που έγινε γύρω στα 500 πΧ.
Φωτογραφίες/Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκης
«Στο κέντρο μεταξύ των δύο λόφων, στον χαμηλό αυχένα που δημιουργείται, εντοπίστηκε η αγορά της πόλης, όπου ανασκάφτηκαν η κλασική στοά κι ένα μεγάλο συγκρότημα δημόσιων καταστημάτων και αποθηκών. Το μνημείο βρέθηκε περίπου 40- 50 μ. βορειότερα από τη στοά, δηλαδή στον βόρειο λόφο. Το σημαντικό είναι ότι βρίσκεται ακριβώς πάνω στο αρχαϊκό τείχος. Το άλλο σημαντικό είναι ότι απέχει περίπου 45 με 50 μ. από την κορυφή του βόρειου λόφου όπου ήταν χτισμένος ο ναός του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας. Συνταρακτικό επίσης είναι ότι, εκτός από το γεγονός ότι αυτά τα τρία πιο σημαντικά κτίρια που έχουν αποκαλυφθεί στα Στάγειρα έχουν τις ίδιες αποστάσεις μεταξύ τους, βρίσκονται και πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή», σημειώνει στο ΑΠΕ, και διευκρινίζει: «Δηλαδή, αν τραβήξουμε μια γραμμή από το κέντρο της στοάς θα περάσει από το κέντρο του αψιδωτού οικοδομήματος, που είναι ο τάφος του Αριστοτέλη και θα φτάσει στο κέντρο του αρχαϊκού ναού στην κορυφή. Αυτό είναι ένα μετρολογικό στοιχείο που νομίζω ότι δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο αψιδωτό οικοδόμημα. Είμαι σίγουρος ότι έγινε εσκεμμένα», εξηγεί.
Τι λένε όμως οι αρχαίες πηγές που τον οδήγησαν να επιβεβαιώσει τις αρχικές υποψίες του; «Στην Αθήνα είχαν κατηγορήσει τον Αριστοτέλη "επί ασεβεία" εξαιτίας ενός ύμνου που είχε γράψει στον φίλο του Ερμία στη Μικρά Ασία -γνωστός και ως ύμνος "εις την αρετήν"- όπου τον επαινούσε περίπου ως θεό. Ήταν μια κατηγορία που στην Αθήνα τότε επέσυρε σίγουρα την ποινή του θανάτου. Έτσι, όταν φοβήθηκε ότι θα τον καταδικάσουν (στο μεταξύ είχε πεθάνει το 323 πΧ ο Αλέξανδρος που ήταν ο προστάτης του, ενώ η αντιμακεδονική μερίδα στην Αθήνα είχε ξεσηκωθεί), ο Αριστοτέλης πήγε στη Χαλκίδα, όπου η μητέρα του, λόγω καταγωγής, είχε σπίτι. Ο Αριστοτέλης πάντα έπασχε από το στομάχι του -μάλλον είχε καρκίνο του στομάχου- και η στεναχώρια που του προξένησε όλη αυτή η ιστορία τον οδήγησε στον θάνατο έναν χρόνο αργότερα, το 322 πΧ», πληροφορεί.
Και συνεχίζει: «Σύμφωνα πάντα με τις αρχαίες πηγές, οι οποίες είναι αρκετές και λένε περίπου τα ίδια πράγματα, λίγο μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη κατέβηκε η επίσημη αντιπροσωπεία από τα Στάγειρα στη Χαλκίδα και παρέλαβε την τέφρα του, την οποία έβαλαν μέσα σε μια χάλκινη υδρία και τη μετέφεραν στα Στάγειρα. Εκεί την απέθεσαν μέσα σε ένα υπέργειο, μεγάλο, πεταλόσχημο κτίριο, κοντά στην αγορά της πόλης, το οποίο έφτιαξαν βιαστικά, ενώ μπροστά του υπήρχε ένας οδικός, κτιστός και ψηλός δρόμος, όπου γίνονταν τελετές προς τιμή του Αριστοτέλη. Έτσι καθιερώθηκαν τα Αριστοτέλεια και ο τόπος ονομάστηκε Αριστοτέλειο. Επίσης στήθηκε ένας βωμός μπροστά στον τάφο του φιλοσόφου», τονίζει και επισημαίνει:
«Σύμφωνα πάλι με τις πηγές, όταν οι άρχοντες της πόλης είχαν δισεπίλυτα προβλήματα, συνεδρίαζαν μέσα σε αυτό το κτίριο. Γι αυτό και το σχήμα του είναι αψιδωτό, πεταλόσχημο. Είναι το σχήμα που έχουν τα βουλευτήρια. Εκεί τους ενέπνεε το πνεύμα του Αριστοτέλη και έπαιρναν την καλύτερη απόφαση για τα δύσκολα προβλήματα που δεν μπορούσαν να λύσουν. Όλα αυτά τα έχουμε βρει, και το αψιδωτό κτίριο και τη θέση του βωμού η οποία ήταν στο κέντρο ενός μαρμαροστρωμένου, μεγάλου, τετράγωνου δαπέδου και τον δρόμο που οδηγούσε στο εσωτερικό του τάφου. Άλλο ενδεικτικό στοιχείο είναι ότι το κτίσμα, σύμφωνα με τις πηγές, έγινε βιαστικά. Αυτή η βιασύνη φαίνεται στη δομή του γιατί ενώ είναι κατασκευασμένο με εξαιρετικό δομικό υλικό, μάρμαρα, πωρόλιθο, γρανίτη, όλο αυτό το υλικό είναι σε δεύτερη χρήση από άλλα κτίσματα», πληροφορεί.
Οι ανακοινώσεις του Κώστα Σισμανίδη έγιναν στο παγκόσμιο συνέδριο για τα 2.400 χρόνια από τη γέννηση του Αριστοτέλη | EUROKINISSI

Καταστροφή του μνημείου

Η μεγάλη καταστροφή του μνημείου έγινε τα βυζαντινά χρόνια, γύρω στον 11ο με 12ο αιώνα όταν εκεί κτίστηκε ένα τείχος, ενώ εντός του αψιδωτού κτίσματος κατασκευάστηκε ένας μεγάλος τετράγωνος πύργος 6Χ6 μ. με υλικό από τον τάφο. «Αν δεν είχε συληθεί μέχρι τότε, τον σύλησαν, τον κατέστρεψαν και ανακάτεψαν τα αρχαιολογικά στρώματα», τόνισε ο αρχαιολόγος. Όσο για τη σημερινή κατάσταση του μνημείου, ο κ. Σισμανίδης αναφέρει: «Ενώ σε όλα τα άλλα μνημεία στον χώρο κάναμε αποκαταστάσεις και αναστηλώσεις (ύστερα από σχετικές αρχιτεκτονικές μελέτες και αφού πέρασαν από ΚΑΣ), αυτό είναι όπως ακριβώς το βρήκαμε με την ανασκαφή. Επειδή πολλοί γωνιόλιθοί του είναι κατ' εμέ σχεδόν βέβαιο ότι έχουν και επιγραφές, θα ήθελα κάποια στιγμή να γίνει μια αρχιτεκτονική μελέτη και αφού εγκριθεί να "λύσουμε" όλο το κτίριο για να το ψάξουμε γενικώς. Μετά να αποκατασταθεί, δεδομένου ότι τα πάντα είναι πολύ καλά φωτογραφημένα και λεπτομερώς αποτυπωμένα σχεδιαστικά», σημειώνει.
Οι ανασκαφές στα αρχαία Στάγειρα, που ξεκίνησαν το 1990 και συνεχίστηκαν ως το 2000, έγιναν με χρηματοδοτήσεις. «Ξεκινήσαμε με 300.000 δρχ. τις οποίες διέθεσε η κοινότητα της Ολυμπιάδας. Κατόπιν, και επειδή παρά το μικρό ποσό είχαμε εξαιρετικά αποτελέσματα, η νομαρχία Χαλκιδικής μας έδωσε 4 εκατομμύρια δρχ. και συνεχίσαμε. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά και τότε μπήκαμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Το 2000 μας τελείωσαν τα χρήματα και σταμάτησε η ανασκαφή», αναφέρει, χωρίς να σχολιάζει τις πρόσφατες δηλώσεις του περί διακοπής των ανασκαφών τη δεκαετία του '90 από την τότε πολιτική ηγεσία.
Σημειώνεται ότι δύο μέρες πριν ο ίδιος ανέφερε στους δημοσιογράφους ότι η διακοπή της ανασκαφής των αρχαίων Σταγείρων έγινε με απόφαση της τότε πολιτικής ηγεσίας («κ.κ. Βενιζέλο, Μενδώνη, Πάχτα»), λέγοντας ότι «μου έκοψαν τις χρηματοδοτήσεις γιατί ήμουν αντίθετος με τη δημιουργία του εργοστασίου χρυσού στην περιοχή. Δεν ήθελαν να ακούγεται το όνομα Στάγειρα που απείχε από εκεί που ήθελαν να φτιάξουν το εργοστάσιο δύο χιλιόμετρα», είχε πει χαρακτηριστικά.

Ελληνιστικά Στάγειρα

Ενδιαφέρον πάντως έχει το γεγονός ότι εντός των εγκαταστάσεων του εργοστασίου βρίσκεται η ελληνιστική Στάγειρα. «Το 349 πΧ ο Φίλιππος κατέστρεψε τα αρχαία Στάγειρα, σε λίγα χρόνια όμως τα οικοδόμησε ο ίδιος γιατί τον παρακάλεσε ο Αριστοτέλης, που μόλις είχε προσλάβει ως δάσκαλο του Αλεξάνδρου και τον οποίον σεβόταν πολύ. Καθώς λοιπόν πέρασαν κάποια χρόνια ώσπου να τα ανοικοδομήσει κι επειδή είχε πια επικρατήσει Pax Macedonica, κάποιοι έχτισαν μια άλλη πόλη, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την προηγούμενη, εκεί ακριβώς που βρίσκονται οι εγκαταστάσεις μεταλλουργίας», σημειώνει.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι «από την εποχή του Μποδοσάκη είχαν γίνει τεράστιες καταστροφές στην περιοχή, με αποχωματώσεις με μπουλντόζες κλπ. Όπου όμως άφησαν νησίδες κι έκανα ανασκαφή βρήκα σημαντικότατες αρχαιότητες: οικίες, εργαστήρια, πέντε κεραμικούς κλιβάνους, ένα αρχαίο θυσιαστήριο, ένα τμήμα του τείχους της πόλης και πολλά ακόμα. Με βάση κυρίως τα κινητά ευρήματα, νομίσματα και κεραμική, χρονολογούνται όλα μετά τον Φίλιππο. Αυτό δείχνει ότι έγινε μετεγκατάσταση πολλών κατοίκων σε αυτό το μέρος, καθώς εδώ είχαν κάμπο, νερά, χωράφια, ενώ τα μεταλλεία και τα δάση για την ξυλεία ήταν πιο κοντά. Εγώ την ονομάζω αυτή ελληνιστική πόλη των Σταγείρων», καταλήγει.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ,www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »