Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Νίκος Μωραΐτης: Ένα «ναι» στον Νίκο Φίλη
























Ο άξεστος, χοντρός, αιώνιος φοιτητής, τρόμπας, φάε ένα γουρουνόπουλο -και ό,τι άλλο του σούρνουν οι νεοφασίστες φιλελέ των ημερών μας- Νίκος Φίλης προσπάθησε να κάνει ό,τι δεν έκανε κανένας υπουργός παιδείας στον 21ο αιώνα αυτής της χώρας: να συνδέσει το μάθημα των θρησκευτικών με την αληθινή ζωή.
του Νίκου Μωραΐτη
Τι δουλειά έχει το «μπαγάσα, περνάς καλά εκεί πάνω;» του Άσιμου με τα θρησκευτικά;
Διερωτάται καγχάζοντας το ρεπορτάζ του STAR και ύστερα η παρουσιάστρια Μάρα Ζαχαρέα υπομειδιά ειρωνικά, δι’ ευχών του αγίου Βατοπαιδίου ημών.
Ο άξεστος, χοντρός, αιώνιος φοιτητής, τρόμπας, φάε ένα γουρουνόπουλο -και ό,τι άλλο του σούρνουν οι νεοφασίστες φιλελέ των ημερών μας- Νίκος Φίλης προσπάθησε να κάνει ό,τι δεν έκανε κανένας υπουργός παιδείας στον 21ο αιώνα αυτής της χώρας: να συνδέσει το μάθημα των θρησκευτικών με την αληθινή ζωή.
Και πάτησε βέβαια πεπονόφλουδα, διότι εξανέστησαν η ακροδεξιά του Κυρίου, ο Καμμένος του Αρχιεπισκόπου, η νεοδεξιά του Κυριάκου αλλά και όλοι εκείνοι οι δήθεν μεταρρυθμιστές που είχαν συνδέσει τον εκσυγχρονισμό του κράτους με φακελάκια από τα σημιτικά υπουργεία. Έχει δωράκι; Εκσυγχρονιστική η δημοσιογραφική πένα. Δεν έχει δωράκι; Άσ’ το καλύτερα.
Βλέπετε, την αναμόρφωση του μαθήματος των θρησκευτικών την ανέλαβε ο αριστερός Φίλης με την κοιλιά που εξέχει και όχι η Άννα Διαμαντοπούλου μέσα στο α λα Θάτσερ ταγεράκι της, εκλεκτή κάθε στιυφής σημιτικής γραφίδας της ζέουσας παραδημοσιογραφίας.
Προσπάθησε ο Νίκος Φίλης να φέρει την τέχνη -έστω υπαινικτικά ή συγκριτικά- σε διάλογο με τη θρησκεία. Και έμεινε τόσο μόνος σε αυτή την προσπάθεια. Μόνος ακόμη και από τον πρωθυπουργό, ο οποίος ύστερα από τις ιερές αντιδράσεις και τις γονυκλισίες Καμμένου είπε «ας το αφήσουμε για του χρόνου». Τόσο μόνος ο Φίλης, που νιώθω την ανάγκη να φωνάξω εγώ, μόνος μου, ένα «ναι!», έστω για την προσπάθεια και την τόλμη του αυτή.
Είχα την ευλογία να έχω καθηγητή θρησκευτικών έναν σπουδαίο άνθρωπο, τον ποιητή Ματθαίο Μουντέ, ο οποίος έλεγε «αφήστε τους τραγόπαπες» και μας μιλούσε για τον Μινωτή, την Παξινού, την Καρέζη, τον Καρούζο, τον Καζαντζάκη, τον Παπαδιαμάντη – κι ύστερα, στο τέλος, κατάφερνε μέσα από αυτούς πάντα το Χριστό να αποθεώνει. Θα ήθελα ταπεινά, να αφιερώσω στη μνήμη του αυτό το κείμενο.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Γιατί το φεγγάρι θα είναι μαύρο απόψε;

Σπάνιο φαινόμενο


Ένα σπάνιο ουράνιο φαινόμενο, το «μαύρο φεγγάρι» θα έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε απόψε στον ουρανό.
Αυτό θα συμβεί γιατί η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού θα βρίσκεται από την άλλη πλευρά, επομένως αυτό που θα βλέπουμε από τη Γη θα είναι εξ ολοκλήρου στη σκιά.
Εν αναμονή του φαινομένου δεν είναι λίγες οι θεωρίες συνωμοσίας που έχουν κυκλοφορήσει τις τελευταίες μέρες, προμηνύοντας ακόμα και την συντέλεια του κόσμου!
Οι επιστήμονες ωστόσο απαντούν και καθησυχάζουν, λέγοντας ότι είναι απλά ένα φυσικό φαινόμενο χωρίς συνέπειες για τον άνθρωπο.
«Είναι ένα φυσικό φαινόμενο και οι άνθρωποι δεν έχουν να φοβούνται τίποτε. Συμβαίνει κάθε 32 μήνες. Δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι αστρολόγοι που τρομοκρατούν τον κόσμο για να πουλάνε. Εμείς δεν πρέπει να φοβόμαστε τέτοια φαινόμενα, παρά μόνο να τα θαυμάζουμε», τόνισε στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ-ΜΠΕ, Πρακτορείο 104,9fm, το μέλος φίλων αστρονομίας, Δημόκριτος Τσουκάπας.
Μάλιστα έσπευσε να μιλήσει και για την «μπλε σελήνη». «Μπλέ σελήνη» είναι η περίπτωση που συμπίπτουν δύο πανσέληνοι να γίνονται στον ίδιο μήνα. Για να κάνει ένα κύκλο το φεγγάρι γύρω από την γη θέλει 28 μέρες. Σε σπάνιες περιπτώσεις την πετυχαίνουμε στις τελευταίες ημέρες του μήνα. Συνήθως κάθε 32 μήνες έχουμε «μαύρο φεγγάρι» και «μπλε σελήνη». «Για τους αστρονόμους είναι η καλύτερη περίοδος για να παρατηρήσουν τον έναστρο ουρανό», δήλωσε ο κ. Τσουκάπας.
Πηγή tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ενισχυμένο κατηγορητήριο για τους αδελφούς Ψωμιάδη


ICON PRESS / ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Με νέα πρόταση-κόλαφο, που περιλαμβάνει επιπλέον κατηγορίες κι ένα ακόμη πρόσωπο, ο εισαγγελέας εφετών - αρμόδιος για υποθέσεις διαφθοράς, Αχιλλέας Ζήσης, ζητά από το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης να παραπεμφθούν ο πρώην νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο αντινομάρχης αδελφός του, Διονύσης, και πλέον και ο επί των ημερών τους «εκλεκτός» γενικός γραμματέας της νομαρχίας, Δημήτρης Λευκόπουλος, κατά περίπτωση, για κατάχρηση δημόσιου χρήματος, άμεση συνέργεια στα αδικήματα αυτά και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608 που επισύρει ακόμη και ποινή ισόβιας κάθειρξης, όπως συνέβη στην περίπτωση του πρώην δημάρχου πρωτόδικα.
Η συγκεκριμένη υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τα λεγόμενα «45άρια», τα έργα δηλαδή της πρώην νομαρχίας Θεσσαλονίκης που φαίνεται ότι κατατμήθηκαν προκειμένου να ανατεθούν απευθείας σε εργολάβους. Τα αδικήματα που στοιχειοθετούνται, είναι κατά περίπτωση απιστία στην υπηρεσία σε βαθμό κακουργήματος, ψευδή βεβαίωση, ηθική αυτουργία και άμεση συνεργεία.
Εκτός από τους αδελφούς Ψωμιάδη και τον άλλοτε γενικό γραμματέα της νομαρχίας, ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός, είχε προτείνει να καθίσουν στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων άλλα έξι πρόσωπα, ανάμεσά τους πρώην τμηματάρχες τεχνικών υπηρεσιών, ένας πρώην αντινομάρχης κι ένας πρώην διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών της νομαρχίας.
Στη δικογραφία αναφέρονται 456 έργα, από τα οποία το ελληνικό Δημόσιο αποτιμάται  ότι ζημιώθηκε κατά περίπου 4 εκατ. ευρώ, κατά το χρονικό διάστημα 2005-2010.
Οι αδελφοί Ψωμιάδη είχαν απολογηθεί συμπληρωματικά τον περασμένο Μάρτιο στην ανακρίτρια οικονομικών εγκλημάτων Βασιλική Ζώτου, ισχυριζόμενοι ότι λειτουργούσαν σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Αρείου Πάγου!
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην περιφερειάρχης και ο αδερφός του προσκόμισαν έγγραφα, ισχυριζόμενοι ότι όλα έγιναν νόμιμα. Φέρονται να υποστήριξαν ότι λειτουργούσαν με το ίδιο σύστημα όλες οι νομαρχίες, ικανοποιώντας τις ανάγκες τόσο των δήμων όσο και των Συλλόγων για έργα που έπρεπε να προωθηθούν άμεσα. 
Στην αρχική τους απολογία για την πολύκροτη υπόθεση με τα 45άρια στην ειδική ανακρίτρια Θεσσαλονίκης, Ανθία Τσαφίτσα, είχε προσέλθει ως μάρτυρας και κατέθεσε υπέρ τους ο νυν πρόεδρος της δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, υπό την ιδιότητα του πρώην υπουργού εσωτερικών.

Τα 45άρια

Τα επονομαζόμενα «45άρια» ήταν στην πραγματικότητα αναθέσεις μεγάλων έργων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, που οι κατηγορούμενοι «έσπαζαν» σε μικρότερα ύψους μέχρι 45 χιλιάδων ευρώ, ώστε να αποφεύγεται η διαδικασία των διαγωνισμών και να ανατίθενται σε ημέτερους. 
Η δικογραφία έχει δύο σκέλη: Το πρώτο αφορά τις κατατμήσεις 456 έργων, συνολικής αξίας 15,3 εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν με απ' ευθείας αναθέσεις σε εργολάβους (τα 45άρια). το δεύτερο έχει να κάνει με συμβάσεις της Νομαρχίας, και μετέπειτα περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με εργαζόμενους που εισέπραξαν παράνομα χρήματα, με ζημιά άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ για το δημόσιο.
Το Νοέμβρη του 2015, λίγο μετά την αρχική πρόταση του εισαγγελέα διαφθοράς Αχιλλέα Ζήση, να παραπεμφθούν σε δίκη οι αδελφοί Ψωμιάδη για το σκάνδαλο, το Συμβούλιο Εφετών παρήγγειλε τη διενέργεια περαιτέρω ανάκρισης προκειμένου να τους απαγγελθούν συμπληρωματικές κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, για ηθική αυτουργία σε απιστία από κοινού.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η παραγγελία επέκτασης της ανακριτικής διαδικασίας έγινε προκειμένου:
  •  Να απαγγελθούν κατηγορίες εναντίον ορισμένων προσώπων σε βάρος των οποίων υπάρχουν υπόνοιες ότι ενέχονται στο σκάνδαλο.
  •  Σε σχέση με την υπόθεση των 456 έργων προυπολογισμού έως 45 χιλιάδων ευρώ να απαγγελθούν πρόσθετες κατηγορίες σε βάρος των αδελφών Ψωμιάδη για ηθική αυτουργία από κοινού σε κακουργηματικές πράξεις.
  •  Να απαγγελθεί κατηγορία σε βάρος του τότε γενικού γραμματέα της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, Δημήτριου Λευκόπουλου, διότι φέρεται ότι είχε πλήρη γνώση όλων των εικονικών συμβάσεων μισθώσεων έργου και των διαδικασιών διεκπεραίωσης τους, καθώς και των ψευδών βεβαιώσεων που συντάσσονταν από τους αδελφούς Ψωμιάδη και των παράνομων εκταμιεύσεων χρημάτων που ελάμβαναν χώρα.
  •  Να κληθούν σε κατάθεση μια σειρά προϊστάμενοι και υπάλληλοι των τεχνικών υπηρεσιών της τότε νομαρχίας προκειμένου να διαπιστωθεί αν γνώριζαν και ενέχονταν στις παρανομίες ή εάν είχαν προβάλει εύλογες αντιρρήσεις και πώς ενήργησαν.
  •  Να ληφθούν καταθέσεις από δυο δημοσιογράφους της τοπικής εφημερίδας «Θεσσαλονίκη» που έχουν αρθρογραφήσει για το σκάνδαλο, εμπλέκοντας σε μία περίπτωση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας!                                                                 Πηγήwww.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ποιος πληρώνει την ενημέρωση;


EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

«Αυτό που πρέπει να αναρωτηθείς ως δημοσιογράφος είναι ποιος πληρώνει για τη δουλειά σου... Οι δημοσιογράφοι πρέπει να σκεφτούν και να γίνουν ακτιβιστές, εάν στοχεύουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο ως κοινωνία. Πρέπει όχι μόνο να ενημερώνουν το κοινό, αλλά να το εκπαιδεύουν, να διδάσκουν».
Ετσι έκλεισε την εισήγησή του ο Αμερικανός καθηγητής Νταν Γκίλμορ στο συνέδριο για την Ψηφιακή Δημοσιογραφία που έγινε προ ημερών στην Αθήνα.
Λίγο νωρίτερα είχε επισημάνει τους οργουελιανούς κινδύνους που απορρέουν από την προσπάθεια ελέγχου των ΜΜΕ από τις διάφορες εξουσίες και είχε υπογραμμίσει με έμφαση:
«Πρέπει να επανακτήσουμε τον έλεγχο, το κοινό πρέπει να βάζει τον έλεγχο, όχι οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις».
Εγώ θα πρόσθετα «ούτε τα κόμματα».
Η απαξίωση του δημοσιογραφικού κλάδου τα τελευταία χρόνια, με τεράστια ευθύνη και του ίδιου, έχει ανοίξει μια τεράστια συζήτηση για τον ρόλο του Τύπου εν γένει και έχει καταδείξει την ανάγκη επαναθεμελίωσης ενός επαγγέλματος που κάποτε αναφερόταν ως λειτούργημα.
Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι φυσικά η αποκατάσταση της πλέον στοιχειώδους αρχής: εκείνης που λέει ότι απαιτείται η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου από το κράτος, τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματίες.
Η εκπλήρωση αυτής της προϋπόθεσης οδηγεί εν δυνάμει και στην ανεξαρτησία πνεύματος. Και βέβαια η τήρηση της αναγκαίας απόστασης από τις κομματικές δουλείες, όποιες και εάν είναι αυτές.
Αυτός που πληρώνει τη δουλειά μας είναι -και πρέπει να είναι, όπως λέει ο Νταν Γκίλμορ- το κοινό μας, γι’ αυτό και το μότο της «Εφημερίδας των Συντακτών» είναι το «Μοναδικοί εργοδότες, οι αναγνώστες μας».
«Ομως η “Εφ.Συν.” είναι μια συνεταιριστική εφημερίδα» θα αντιτείνει κάποιος. Φυσικά.
Αλλά είτε δουλεύουμε σε «ιδιωτικό μαγαζί» είτε σε κρατικό, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το τελικό προϊόν των ΜΜΕ «πουλιέται» στο κοινό μας. Και σ’ αυτό τελικά (πρέπει να) λογοδοτούμε.
Η ενημέρωση είναι ένα κοινωνικό προϊόν, το οποίο πρέπει να ελέγχεται και να αξιολογείται από τους «καταναλωτές», δηλαδή την κοινωνία την ίδια.
Η επισήμανση του Γκίλμορ -που δεν είναι δα και κανένας κομμουνιστής- ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να γίνουν ακτιβιστές, πρέπει να διαβαστεί ως μια προτροπή να βγουν στην κοινωνία, να την ακούσουν, να τη νιώσουν, να της δώσουν φωνή και να την εκφράσουν.
Η θέση τους δεν είναι στον γυάλινο πύργο, εκεί όπου ζούσαν όλα τα τελευταία χρόνια, ούτε βέβαια και στον προθάλαμο των επιχειρηματιών και των κρατικών και κομματικών κομισάριων.
Και παράλληλα να ξαναδώσουν στη δημοσιογραφία τον παιδευτικό της ρόλο.
Να θέτουν ερωτήματα που πηγαίνουν το κοινό ένα βήμα παρακάτω, να ανοίγουν δρόμους, να καλλιεργούν προβληματισμούς και να εκπαιδεύουν τους αναγνώστες-τηλεθεατές-ακροατές στην ορθολογική σκέψη με επιχειρήματα.
Η συζήτηση έχει ανοίξει και εμείς οι δημοσιογράφοι, αλλά και το κοινό πρέπει να την εκμεταλλευτούμε για να πούμε αλήθειες και να βγάλουμε συμπεράσματα.
Ενα κομμάτι αυτής της συζήτησης μπορεί να γίνει και απόψε στις 8 μ.μ. στην παρουσίαση του νέου μου βιβλίου «Το πολύ μέσα στο λίγο», που θα γίνει στο βιβλιοπωλείο Επί Λέξει (Ακαδημίας 32). Οσοι πιστοί...
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Λάκης Λαζόπουλος: Το ψάρι που έβριζε τη θάλασσα
























Νομίζεις πως η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νοσοκομείο, όπου οι άρρωστοι το έσκασαν και κυκλοφορούν ελεύθεροι.
Δε νομίζω ότι υπάρχει ένας άνθρωπος αυτή τη στιγμή στη χώρα που να μην έχει πρόβλημα. Τρία εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει η εφορία, δύο εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει το ΙΚΑ, άλλα δύο εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει ο ΦΠΑ και όλους μαζί τους κυνηγάει ο ΕΝΦΙΑ, τον οποίον ούτε στα έξοδα δεν μας επιτρέπουν να τον περνάμε.
Πληρώνουμε τον πιο άδικο φόρο που έχει επιβληθεί, δια χειρός Βενιζέλου, που σε μια νύχτα μετέτρεψε στους ιδιοκτήτες σε ενοικιαστές και ούτε καν στον αφαιρούνε, σαν έξοδο, ώστε να φορολογηθείς στο υπόλοιπο.
Αλλά αλίμονο στην Αριστερά που ήρθε να αποπερατώσει το έργο της Δεξιάς.
Η απόγνωση που ξεκίνησε από τη μέρα που ο Γιωργάκης Παπανδρέου πέταξε τη χώρα στα σκυλιά συνεχίζεται. Όλη μέρα οι άνθρωποι ξημεροβραδιάζονται σε λογιστές, φοροτεχνικούς, σε ψυχολόγους και σε φίλους για δανεικά.
Τα κανάλια όλη μέρα βρίζουν την κυβέρνηση και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός κόσμος αναμένει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως σωτήρα της χώρας.
Τώρα αν υπάρχουν και δυο – τρεις εξαιρέσεις, μη τις λάβετε υπόψη.
Στην μια εφημερίδα διαβάζεις πως είναι δωδεκάμισι μονάδες μπροστά ο Κυριάκος, στην άλλη εφημερίδα διαβάζεις πως είναι τεσσεράμισι μονάδες μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ.Μπροστά είναι η απελπισία και πίσω είναι η οργή.
Εγώ αντί των γκάλοπ θα κρατήσω τη φράση του ταξιτζή. «Ο Τσίπρας απογοητεύει και ο Κυριάκος δε γοητεύει».
Ο κόσμος θέλει να τα σπάσει, να τα διαλύσει, να συμβεί κάτι και να ξεκινήσει πάλι η ζωή του. Οι Ευρωπαίοι, με τους Γερμανούς πρωτοστατούντες, μας έχουνε πατήσει κάτω κυριολεκτικά και συνεχίζουν να φέρονται αλύπητα και ανιστόρητα.
Εμείς πάλι έχουμε χάσει την πυξίδα και συμπεριφερόμαστε σαν τρελή καμήλα σε έρημο.
Ο καρκίνος της μεταπολίτευσης έχει κάνει μετάσταση και παλεύει να νικήσει το υπόλοιπο σώμα της Ελλάδας. Τα ζόμπι ουρλιάζουν στα δελτία ειδήσεων και η Μακρόνησος ετοιμάζεται να ανοίξει. Η μόνη συνεπής αριστερή φωνή που υπάρχει, αυτή του ΚΚΕ, μοιάζει αδύναμη να ακουστεί, γιατί άθελά της ενώνεται με όλες τις δεξιές, ακροδεξιές και Πασοκοδεξιές φωνές κατά της κυβέρνησης. Ενώνεται στον γενικό θόρυβο.
Η Ελλάδα παρακμάζει εδώ και πολλά χρόνια. Όλη αυτή η γραβατωμένη αθλιότητα ζητά εκ νέου δικαίωση. Τα χθεσινά καθίκια, οι κλέφτες και οι απατεώνες έχουν φορέσει τις νέες ταμπέλες. Ικανοί, άξιοι, έμπειροι στη διακυβέρνηση. Και ας είναι αυτοί που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την αθλιότητα.
Όμως η αδυναμία της Αριστεράς και της κυβέρνησης Τσίπρα να αναστρέψει το κλίμα και να δώσει την ανάσα που υποσχέθηκε, έφερε νέα ασφυξία. Η διαπλοκή δείχνει ξανά τα δόντια της.
Και οι αριστεροί είχαν ένα μόνο σύμμαχο μαζί τους. Τον λαό.
Όμως ο λαός χρειάζεται ένα όραμα για να κρατηθεί. Χρειάζεται μια αλήθεια. Όχι βέβαια τη συμφωνία αλήθειας του Κυριάκου.
Η λέξη αλήθεια και η οικογένεια Μητσοτάκη δε συναντήθηκαν ποτέ στη ζωή αυτή.
Άλλωστε, δε χρειάζεται να υπόσχεται κανείς πια τίποτα. Ας στείλει ο κύριος Μητσοτάκης το σχέδιο του για τις περικοπές και τους λιγότερους φόρους στον θετό πατέρα του, στον κύριο Σόιμπλε να του απαντήσει αν θα του επιτρέψει να κάνει αυτά που υπόσχεται. Διότι αλήθεια, γιατί υπόσχονται οι πολιτικοί μας όταν την απόφαση την παίρνει η Γερμανία;
Ας στείλει λοιπόν όλο το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας στη Μέρκελ κι αν αυτή το εγκρίνει τότε μετά χαράς να το αποδεχτούμε.
Γιατί πολλές υποσχέσεις έδωσε ο Τσίπρας και στις 12 Ιουλίου εκείνου του καλοκαιριού τις πήραν οι ξένοι και τις ποδοπατήσανε.
Μέχρι εκείνη την ημέρα η Αριστερά ήταν η ιδανική γκόμενα που όλοι περιμένανε. Και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο πως αυτή φταίει για όλα.
Όλα τα καλά σε αυτόν τον τόπο τα έκανε η Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ. Οι Τσοχατζόπουλοι και οι Τσουκάτοι.
Παρεμπιπτόντως πάει και η Φώφη. Ο Βενιζέλος σύντομα θα την εκθρονίσει.
Μια χαψιά θα την κάνει. Έτσι όπως έκανε και τον Γιωργάκη. Τον έβαλε να ζητήσει δημοψήφισμα, μετά τον αμφισβήτησε και τον έριξε. Έτσι και τώρα έβαλε τη Φώφη να μην ψηφίσει την απλή αναλογική για να μπορεί να διευκολύνει τον Κυριάκο και τώρα της το χρεώνει ολόκληρο αυτό το μέγα ατόπημα.
Κι ενώ εμείς τρώμε τις σάρκες μας η Ευρώπη συνεχίζει να διαλύεται. Η ακροδεξιά ανεβαίνει, η αμφισβήτηση μεγαλώνει και να είστε σίγουροι πως η Αγγλία δεν θα μείνει μόνη στο δρόμο που ακολούθησε.
Εμείς όμως έχουμε να παλέψουμε με τα δικά μας θηρία εδώ.
Τα δελτία ειδήσεων και διαστρεβλώσεων δεν παραδίδουν την εξουσία. Ποτέ τόσοι δεξιοί και ακροδεξιοί δημοσιογράφοι. Ώρες-ώρες κάποιοι θυμίζουν τους δεσμοφύλακες στους παλιούς χώρους εξορίας.
Και ο Τσίπρας αντί να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και στους δικούς του εδώ και στη Γερμανία που αδικοφέρεται, αφήνει τη χώρα να βουλιάζει σ΄ ένα θόρυβο μ΄ ένα επιτελείο επικοινωνιακό μηδαμινής εμβέλειας και ανταπόκρισης. Ανοίγουν για παράδειγμα για πρώτη φορά όλα τα σχολεία στην ώρα τους κι αντ΄αυτού συζητάνε αν οι παπάδες ήταν στην Χούντα κι έψελναν. Ξέρουμε που ήταν οι παπάδες. Αυτό που δεν ξέραμε είναι αν άνοιξαν τα σχολεία.
Η καμήλα χρειάζεται πυξίδα για να βγει απ’ την έρημο.
Ή θα περάσουμε στη Νεοπολίτευση ή η χώρα θα παραδοθεί οριστικά στην ολιγαρχία και στην οριστική φτώχεια που θα της επιβληθεί δια του νεοφιλελευθερισμού.
Θα αγοραστούν όλα τα σπίτια, οι ζωές μας, οι ελπίδες μας.
Τέτοια Ευρώπη εμένα προσωπικά δεν μ΄ ενδιαφέρει.
Αν δεν είχαμε κι αυτή την ομορφιά της χώρας μας γύρω μας να μας κρατάει, θα είχαμε σαλτάρει.
Ήλιος, ουρανός, θάλασσα, αέρας κι ιστορία κρατούν αυτή τη χώρα όρθια.
Α, ναι! Κι οι άνθρωποι της που ακόμα έχουν χιούμορ κι αντέχουν!!
Υ.Γ.: Το να ακούει κανείς τον Κυριάκο να μιλάει ενάντια στη διαπλοκή είναι σαν να ακούει ψάρι να βρίζει τη θάλασσα.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Die Zeit: Δε φταίει η Ελλάδα για την κατάσταση στη Λέσβο, αλλά οι χώρες της ΕΕ που δεν τη βοηθούν


Τους λόγους που ωθούν την Ελλάδα να μεταφέρει «μεγάλο αριθμό» προσφύγων από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, σε αντίθεση με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, εξετάζει σε σημερινό της άρθρο η γερμανική εφημερίδα Die Zeit.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας προβλέπει ότι οι αιτήσεις ασύλου πρέπει να εξετάζονται απευθείας στα νησιά. «Παραβιάζουν λοιπόν οι ελληνικές αρχές τη συμφωνία; Έχουν μήπως αποτύχει;» , διερωτάται η Die Zeit.
Μια ματιά στα στοιχεία τα οποία έδωσε η Κομισιόν στη δημοσιότητα αποδεικνύει, σύμφωνα με το άρθρο, ότι η Ελλάδα αντιδρά με αυτόν τον τρόπο στην αφόρητη κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί στα νησιά, η οποία κλιμακώθηκε με την πυρκαγιά στη Μόρια. Και οφείλεται αυτή η κατάσταση τουλάχιστον στην απραξία πολλών χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα κενά που υπάρχουν πρέπει να είναι και ο λόγος για τον οποίο η προαναγγελθείσα μετεγκατάσταση πολλών προσφύγων από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα δεν προκάλεσε καμία σοβαρή κριτική εκ μέρους των χωρών μελών της ΕΕ. Παράλληλα η ΕΕ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι δεν προτίθεται να επαναπροωθήσει προς το παρόν κανέναν πρόσφυγα στην Ελλάδα όπως προβλέπει η Συνθήκη του Σένγκεν.
Συγχρόνως, η γερμανική κυβέρνηση προέτρεψε την Ελλάδα να βελτιώσει τον έλεγχο των αιτήσεων ασύλου, μια απαίτηση η οποία είναι εντελώς άτοπη, δεδομένου ότι από τους 60.500 πρόσφυγες μόνο οι 13.600 βρίσκονται στην ηπειρωτική χώρα και επομένως είναι αποφασιστικής σημασίας η αποστολή υπαλλήλων και ειδικών στα νησιά, τους οποίους έχουν υποσχεθεί οι χώρες μέλη της ΕΕ.
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο, σχολιάζει η Die Zeit, είναι προβληματική η αντιμετώπιση του θέματος από την Ελλάδα. Από τους 100 ειδικούς για θέματα ασύλου τους οποίους έχει υποσχεθεί η Κομισιόν, έχουν σταλεί μόνο 41 στα νησιά. Αλλά και στο θέμα των μεταφραστών δεν έχει κρατήσει το λόγο της η ΕΕ σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, η οποία ζητά στην έκθεση της «να αυξήσουν τα κράτη μέλη επειγόντως την υποστήριξή τους στην Ελλάδα».
Σε όλα αυτά προστίθεται και το γεγονός ότι η υποσχεθείσα μεταφορά από την Ελλάδα 63.302 συνολικά προσφύγων σε άλλες ώρες μέλη ή συνδεδεμένες με την ΕΕ χώρες δεν λειτουργεί. Ορισμένες χώρες όπως η Γαλλία έχουν βέβαια εν μέρει αυξήσει τη συμμετοχή τους στην κατανομή των προσφύγων, ο συνολικός όμως απολογισμός παραμένει απογοητευτικός, αφού μόνο 4.410 πρόσφυγες έχουν γίνει δεκτοί από άλλα κράτη μέλη. Μια ματιά στα στοιχεία αποδεικνύει ότι σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους ή -όπως η Πολωνία, η Αυστρία και η Ουγγαρία- αρνούνται να το κάνουν ολοκληρωτικά.
Επομένως, συμπεραίνει η γερμανική εφημερίδα, η κατάσταση στη Λέσβο δεν οφείλεται σε αποτυχία της Ελλάδας στο προσφυγικό, αφού πολλές χώρες ακόμα αρνούνται να της παράσχουν την υποσχεθείσα υποστήριξή τους.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ασπρα καράβια



ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ ΧΡΟΝΟΥΣ σαν σήμερα κι ένα σπουδαίο έργο ο ποιητής Σωτήρης Σκίπης (Αθήνα 1881 - Ρονιάκ Προβηγκίας 1952). Στην Κατοχή εντάχθηκε στο ΕΑΜ Διανοουμένων και Καλλιτεχνών. Στην κηδεία του Κωστή Παλαμά, τον Απρίλη του 1943, απήγγειλε ποίημα έπειτα απ' τον Αγγελο Σικελιανό. Υποδέχτηκε την Απελευθέρωση με τους παρακάτω στίχους:
ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ Η ώρα σιμώνει φουντώσαν τα κλώνια/ τριαντάφυλλα η πλάση φορεί στα μαλλιά της/ θα πάψουν οι πίκρες -το λένε τ' αηδόνια-/ κι η Ελλάδα όλη λάμψη, θα βγει απ' τη σκλαβιά της.// Αχ τόσοι είν' αλήθεια ανοίχτηκαν τάφοι/ και πόσοι αδελφοί μας θα λείψουν στην ώρα./ Με το αίμα τους όμως μεσούρανα εγράφη/ πως άφθαστη εστάθηκε η Ελλάδα και τώρα.// Η νύχτα που σκότη μας σκόρπιζε πλήθια,/ η νύχτα του πένθους σε λίγο τελειώνει./ Η αυγή ροδοσκάζει -το λένε τα ορνίθια-/ και λιόχαρη μέρα Λαμπρής ξημερώνει.
ΜΑ ΤΙ ΝΟΙΑΖΕΙ Οπου πας κι όπου στρέψεις τη μοίρα σου/ δεν ξεφεύγεις! Οι μέρες μας είναι/ υφασμένες με τέτοια κλωστή/ τη χαρά ν’ ακολουθά πάντα η λύπη.// Μα τι νοιάζει! Τη λύρα τα δάχτυλα/ ας μην παύουν ν’ αγγίζουν. Κι ας έρθουν/ τα τραγούδια θλιμμένα ή χαρούμενα/ για μας όλα καλόδεχτα θα 'ναι.// Είν’ ωραίο το πρωί, το παράθυρο/ σαν ανοίγεις, να βλέπεις το φέγγος/ της πιο ξάστερης μέρας κι ανάσταση/ να θαρρείς πως η φύση γιορτάζει.// Μα παρόμοια είν’ ωραίο όταν της θύελλας/ το στριγκό γροικάς θούριο και πέρα/ η αστραπή αγριεμένη, το μέτωπο/ το θόλο τ’ ουρανού στεφανώνει.
ΑΣΠΡΑ ΚΑΡΑΒΙΑ τα όνειρά μας/ για κάποιο ρόδινο γιαλό/ άσπρα καράβια τα όνειρά μας/ θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο/ μυριστικό κι ευωδιαστό/ θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο.// Κι από ψηλά θα μας φωτίζει/ το φεγγαράκι το χλωμό/ κι από ψηλά θα μας φωτίζει/ και θ’ αρμενίζουν, ω χαρά μας,/ ίσα στο ρόδινο γιαλό/ άσπρα καράβια τα όνειρά μας.
Ω ΑΘΗΝΑ ΓΛΥΚΕΙΑ Ω Αθήνα γλυκειά! Το χειμώνα σου/ ονειρεύουμαι πάλι, όταν πιάνη/ η βροχή ξαφνικά, κι απ’ τους δρόμους σου/ οι διαβάτες σκορπίζουν με βία.// Σε μαρκίζα από κάτω κατάκλειστου/ μαγαζιού θε να βρω καταφύγιο,/ κι ώρες μόνος θα μείνω/ το βρόχινο, το θλιμμένο ν’ ακούσω τραγούδι.// Α βροχή ! Ποιων φωνών πολυαγάπητων/ την ηχώ τη σβησμένη μου φέρνεις;/ Ποια ευτυχία μακρυνή, που δε βάσταξε;/ Ποιον καημό, που ποτέ δεν πεθαίνει;// Μια φορά απ’ το παράθυρο σ’ άκουγα/ του σπιτιού μου, ω βροχή της Αθήνας,/ που του σφάλησε ο Χάρος τη θύρα του/ και το εσκέβρωσε η Μοίρα για πάντα.
ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΜΑΣ ΓΩΝΙΑ, που αγαπούσαμε,/ έν’ απόγευμα κρύο του Νοέμβρη,/ καθισμένοι, απ’ τα τζάμια θωρούσαμε/ τ’ ωχρό φως και τα κίτρινα φύλλα.// Μα προπάντων το βλέμμα σου εκάρφωνες/ στα μαλλιά μου, που αρχίσαν ν’ ασπρίζουν/ κ’ εγώ πρώτη φορά τώρα εξάνοιγα/ του μετώπου σου κάποιες ρυτίδες.// Την κρυφή μου τη σκέψη δε ζήτησες/ να σου εκφράσω∙ ούτ' εγώ την αιτία/ της πικρίας σου να μάθω δε ρώτησα/ που είχε ξάφνου χυθεί στη μορφή σου./ Ως που τέλος το σκότος μας έζωσε/ του βραδυού και δε βλέπαμε πλέον/ ο ένας του άλλου τα δάκρυα, οπού εχύναμε/ για τη νιότη μας που είχε πεθάνει.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Η Άγκυρα δεν μπορεί να αγνοεί τη Συνθήκη της Λωζάνης»


Προκλητικές δηλώσεις και στο βάθος επέκταση... εκτάκτου ανάγκης | (Murat Cetinmuhurdar, Presidential Press Service, Pool photo via AP)
Αυστηρή ήταν η απάντηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών στις δηλώσεις του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ μιλώντας στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας αμφισβήτησε τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών αναφέρουν ότι:
Η Συνθήκη της Λωζάνης και όλο το Διεθνές Δίκαιο είναι όντως μία πραγματικότητα στον πολιτισμένο κόσμο την οποία κανείς, ούτε η Άγκυρα, μπορεί να αγνοήσει και όλοι οφείλουν να σέβονται. Όσο οδυνηρό και αν τους φαίνεται αυτό.
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που ετοιμάζεται για παράταση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στη χώρα, τοποθετήθηκε και για τη Συνθήκη της Λωζάνης κάνοντας λόγο για «ήττα» της Τουρκίας και συγκρίνοντας τη σημερινή κατάσταση με τη δεκαετία του 1920.
Μιλώντας στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας τόνισε ότι «μας απείλησαν με τη συνθήκη των Σεβρών το 1920 και μας παραπλάνησαν ώστε να δεχθούμε τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 ως νίκη. Με αυτήν χάσαμε τα νησιά (του Αιγαίου) από τα οποία μπορούσες να φωνάξεις και να ακουστείς απέναντι».
Επίσης, μεταξύ άλλων υπαινίχθηκε πως αν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου είχε πετύχει, τότε η Τουρκία θα είχε υποστεί συνέπειες ανάλογες με εκείνες της Συνθήκης των Σεβρών.
Δεν παρέλειψε να αφήσει αιχμές για την πρώτη περίοδο του Κεμάλ Ατατούρκσημειώνοντας ότι «ο λόγος ήταν εκείνοι που έκατσαν στο τραπέζι για τη Συνθήκη. Εκείνη δεν μας φέρθηκαν δίκαια και τώρα πληρώνουμε το τίμημα».
Εν μέσω τέτοιων δηλώσεων, πάντως, ο πρόεδρος Ερντογάν φρόντισε να τονίσει ότι η επέκταση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης για ακόμη τρεις μήνες θα ήταν ευεργετική για τη χώρα.

Μπακογιάννη: Δηλώσεις που επιβαρύνουν το κλίμα

Η συντονίστρια Εξωτερικών και Άμυνας της Ν.Δ., Ντόρα Μπακογιάννη, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία τονίζει ότι ο Τούρκος πρόεδρος, με τις δηλώσεις του περί της Συνθήκης της Λωζάνης, επιβαρύνει έτι περαιτέρω το ήδη δύσκολο κλίμα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Και κάλεσε το υπουργείο Εξωτερικών να αντιδράσει.
«Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών οφείλει να αντιδράσει άμεσα, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε αμφισβήτηση υπαρχουσών συνθηκών που αποτελούν τη βάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ενέχει μόνο προβλήματα για το αύριο. Ο νεο-οθωμανισμός ανήκει στον προηγούμενο αιώνα, και οι σχέσεις των χωρών χτίζονται με το βλέμμα στο μέλλον», τόνισε η Ντόρα Μπακογιάννη.

Τι όριζε η Συνθήκη της Λωζάνης

Η Συνθήκη της Λωζάνης, που κατάργησε τη Συνθήκη των Σεβρών, υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου του 1923 και καθόρισε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας με την Ελλάδα να χάνει τα εδάφη στην Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο.
Η Τουρκία, εκτός από την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο, πήρε επίσης μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών, η οποία όμως ορίστηκε ότι θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης.
Επίσης παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, και ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις και η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς.
Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για τις παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. 
Επίσης, την ακολούθησε ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην οποία αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών από τις δύο χώρες -με τις γνωστές συνέπειες- και η αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου.
Πηγή www.efsyn.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

«Προπαγανδιστικά τα δελτία ειδήσεων Alpha, ΣΚΑΪ και STAR...»

Νίκος ΠαππάςΟ Νίκος Παππάς, το ΕΣΡ και
Σήμερα το πρωί στην εκπομπή του Κώστα Αρβανίτη, στο «Κόκκινο 105,5 FM», ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, εξήγησε την άποψη της κυβέρνησης για τον πόλεμο κατά της διαπλοκής, και τόνισε ως ένα στοιχείο αυτής της σκληρής αναμέτρησης, ότι αυτό το πράγμα που λέγεται «δελτία ειδήσεων» των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών είναι εξόφθαλμα και συστηματικά η προπαγανδιστική γραμμή των αφεντικών τους: Κοντομηνά, Αλαφούζου και Βαρδινογιάννη.
Πέρα από το αν έχει και σε ποιο βαθμό δίκιο ο υπουργός, σε οποιαδήποτε «σοβαρή χώρα» -που λένε οι αφ' υψηλού κρίνοντες-, η δήλωσή του θα προκαλούσε πολιτικό και δημοσιογραφικό σεισμό.
Αν υπήρχε λ.χ. το ΕΣΡ, το οποίο εσκεμμένα μπλοκάρει η δεξιά αντιπολίτευση, θα όφειλε αμέσως να συνεδριάσει και να ελέγξει τη βασιμότητα της καταγγελίας του αρμόδιου υπουργού και να διαπιστώσει με βάση το Σύνταγμα (άρθρα 14 και 15) και την υφιστάμενη πλούσια και εξ Ευρώπης προερχόμενη νομοθεσία (περί της πλουραλιστικής, αξιόπιστης και ουσιαστικής ενημέρωσης των πολιτών), αν οι καναλάρχες και οι διευθύνοντες το ειδησεογραφικό πρόγραμμα των τηλεοπτικών σταθμών (οι οποίοι ελέγχονται διότι εκπέμπουν σε δημόσιες συχνότητες) κάνουν σωστά τη δουλειά τους ή έχουν μετατραπεί σε ιμάντες μεταβίβασης της ιδιοτελούς προπαγάνδας των αφεντικών των ραδιοτηλεοπτικών ιδιωτικών ΜΜΕ.
Παρόμοια θα έπρεπε να αντιδράσουν τα πολιτικά κόμματα, οι δημοσιογραφικές οργανώσεις, οι επιστημονικοί φορείς, τα Πανεπιστήμια, τα συνδικάτα, τα ίδια τα ΜΜΕ και οπωσδήποτε οι ενδιαφερόμενες κοινωνικές οργανώσεις, οι διανοούμενοι, οι σκεπτόμενοι πολίτες - καταναλωτές άφθονου τηλεοπτικού ιδεολογικοπολιτικού αχταρμά. Να τοποθετηθούν δηλαδή συγκεκριμένα και αυστηρά με βάση την σοβαρή τεκμηρίωση που διαθέτουν ή θα αναζητήσουν για το μείζον ζήτημα της ποιότητας των «ειδήσεων» των ΜΜΕ η οποία στην ουσία αναφέρεται και στην λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα μας.
Περιμένουμε λοιπόν, να αποδειχθεί αν είμαστε όντως σοβαρή χώρα της οποίας οι θεσμοί και οι πολίτες κάνουν όσο καλύτερα γίνεται τη δουλειά τους ή αν τελικά ζούμε σε ένα απέραντο παραπληροφορημένο σκορποχώρι με καναλάρχες που διαθέτουν χρήμα (ως ευεργέτες) και οργανώνουν ιδιωτικούς δημοσιογραφικούς στρατούς υπεράσπισης της διαπλοκής τους.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Και συνεχίζουμε την αιώνια περιπλάνηση»


Ο τίτλος αυτού του κειμένου ανήκει στον Τ. Λειβαδίτη και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί φέτος που συμπληρώνονται τετρακόσια χρόνια από τον θάνατο του Μ. ντε Θερβάντες (M. de Cervantes). Ξεκινώ ρωτώντας τον «παππού» (βλ. το βιβλίο μου: O Marx στον καθρέφτη, 2014: 256) αν αξιοποίησε την εικόνα του Δον Κιχώτη.
Με την απάντηση έτοιμη. Ο Friedrich ήταν που κατά την αντιπαράθεση με τον «επινοητή συστημάτων» και «καλό μεταφυσικό» Dühring τον προτρέπει να ιππεύσει τον Rosinante, το άλογο του Δον Κιχώτη, για να κυνηγήσει το καντιανό «Ding an sich» (Engels 1878: 58). Γιατί το τελευταίο σημείο, ως «αιώνια μη γνώσιμο», ήταν αυτό που από τον Kant «άξιζε λιγότερο να διατηρηθεί».
Από κοινού, στη Γερμανική ιδεολογία (1845/6: 217, 352/353), στραφήκαμε εναντίον του Max Stirner ή του «αγίου Max»/«Sancho». Τον εμφανίζουμε, για παράδειγμα, ως «ingenioso hidalgo» που αγωνίζεται εναντίον των «κουκουλοφόρων», κατά τη μεταφορά τού «πτώματος του κόσμου στον τάφο», ή να «σκαρφαλώνει στα καπούλια» του «οικονομικού» αλόγου και όχι στη «σέλα».
Η εικόνα αυτή παραμένει και στο πρώτο τόμο του Κεφαλαίου (1867: 96) για το «λάθος» του να πιστεύει πως ό,τι αυτός εκπροσωπεί ανταποκρίνεται σε «όλες τις οικονομικές μορφές της κοινωνίας» (βλ. και 1857/8: 77 για την «Donquichoterie»).
Συνεχίζω με την εγχώρια ποίηση που διέθετε ενδιαφέρον για τα διαδραματιζόμενα στον κοινωνικό στίβο (βλ. Προστρίψεις στο πεδίο της λογοτεχνίας, 2008: 222-230).
α) Το 1943 χρονολογεί ο ποιητής, στη σειρά των «Πρώτων ποιημάτων», το «Δον Κι­χώτες» (Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα, Ι, Αθήνα 1998, 9/10), στο οποίο το δεύτερο τε­τράστιχο είναι εντελώς ενδεικτικό των προθέσεών του:
«Νέοι κινήσαμε του κόσμου Δον Κιχώτες για την κατάχτησή του τη σκληρή μ’ άγγιχτη η πανοπλία πρόσμενε το πότες ώσπου βαρέθηκε τη δόξα μας να καρτερεί».
Ηδη έχει ξεκινήσει η εποχή της κοινωνικής στράτευσης και των πολιτικών περιπετει­ών που ακολουθούν, για την αντιμετώπιση των οποίων προκύπτει η διαβεβαίωση (Ι, 55):
Δε θα χάσουμε το δρόμο.
Θα μας οδηγούν οι φωνές

από μια παλιά διαδήλωση
η μνήμη των σκοτωμένων μας συντρόφων η ανάσα των εργαζομένων
(βλ. Κοινωνία, πολιτική στράτευση και ποίηση, Αθήνα 2006, 175/176, 17-28).
β) Κατά τον Αναγνωστάκη (Το περιθώριο ’68-’69, Αθήνα 1985, 38) επιβάλλεται «να κρατήσουμε όρθιες ισχνές καλαμιές», εφόσον είναι ο «πιο αχάριστος και συγχρό­νως γελοίος –για τους άλλους– αγώνας, γιατί είναι δύσκολο να φανταστείς τον Δον Κιχώτη ψύχραιμο, υπολογιστικό, χωρίς αισθηματολογίες, να γνωρίζει ότι οι ανεμόμυ­λοι είναι πραγματικοί και μολαταύτα να τους πολεμά».
Ετσι η «μάχη να δίνεται μετά την αηδία και την επίγνωση της ματαιότητας».
γ) Η εικόνα ολοκληρώνεται γι’ αυτόν που «περιφέρεται σε κλειστούς δρόμους»:
«Οι ανεμόμυλοι αφημένοι πίσω, τα πανιά τους γυρνάνε με δοξαστικό κρότο μέσα σε άδειους ορίζοντες, μύριοι οι ιππότες με τις βαριές, σκουριασμένες πανοπλίες.
Μέσα στο πλήθος κι αυτός δεν μπορεί να ξεμακρύνει, δεν θέλει, μια ανοιχτή παλάμη στη βροχή, ένας αγκώνας που σπρώχνει και πονάει»
(Μανόλης Φουρτούνης, Η πληγή και το αλάτι, Αθήνα 1985, 103).
δ) Επιστρέφω στον ποιητή των «διηγήσεων» ή «αφηγήσεων» με τις οποίες καθιστά οι­κειότερη την τέχνη του: «Πολύ πιο μεγάλες φιλοδοξίες είχε ο Δον Κιχώτης. Εκείνος προσπάθησε να κατακτήσει ένα χρόνο που δεν τον είχε ποτέ βιώσει, άγνωστο.
»Αγωνίστηκε να επαναφέρει το παρελθόν μέσα στο παρόν και του ίδιου και των άλ­λων. Πέρα από τον εαυτό του, ο Δον Κιχώτης φιλοδόξησε να αλλάξει την τάξη του χρόνου. Αυτό που φιλοδοξεί κι ο κάθε συγγραφέας».
Επιπλέον θυμάται «μια παιδική εικονογραφημένη έκδοση του Δον Κιχώτη». Το κείμενο «σχεδόν το είχε μάθει απέ­ξω», ενώ του είχαν κάνει «μεγάλη εντύπωση» οι «εικόνες με τον ψηλό, κοκαλιάρη ιπ­πότη». «Κυρίως μία, όπου διάβαζε ένα τεράστιο βιβλίο σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο βι­βλία, τεράστια επίσης».
«Κάπως έτσι θ’ απομένουν τώρα τα εκατομμύρια οι τόμοι των εκδόσεων της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών». «Αραγε θα βρεθούν αργότερα κάποιοι φανατικοί αναγνώστες, ψηλοί και κοκαλιάρηδες, να τα διαβάσουν; Θα βρε­θούν κάποιοι κοντόχοντροι Σάντσοι να πιστέψουν πως κάποτε θα κυβερνήσουν ένα εύφορο νησί;» (Τ. Πατρίκιος, Συνεχές ωράριο, Αθήνα 1993, 209/210, 188).
ε) Ο Κ. Λ. Μεραναίος, μεταφραστής του Jaurès και μέλος σοσιαλιστικών κινήσεων, δεν είναι παράδοξο που αναδεικνύει την πολιτική διάσταση του Δον Κιχώτη, με παρα­θέματα όπως: «Ληστεία και κλεψιά των δρόμων ονομάζεται σεις να λύνει κανένας τους αλυσοδεμένους, να λευτερώνει τους αιχμαλώτους, να βοηθάει τους δυστυχισμέ­νους», «Λευτεριά σου δίνει εκείνος που έχει απομείνει δίχως αυτήν» (Μελετήματα, Αθή­να 1957, 107-110).
* ομότιμος καθηγητής της Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ανεμογκάστρι

EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Να σταθούμε να ακούσουμε πως η παρούσα κυβέρνηση είναι η χειρότερη που θα μπορούσε να υπάρξει, εκείνη που προκαλεί δεινά, εκείνη που αυταπατάται κατ’ εξακολούθηση, δημιουργεί τη νομενκλατούρα της και τη νέα διαπλοκή.
Η συνεχής και επαναλαμβανόμενη πολυφωνική λιτανεία των κακών, των ψυχρών και των ανάποδων της κυβέρνησης μεγεθύνει τις αμαρτίες της με τα ίδια καμπανίσματα, με τους ίδιους ψαλμούς, μονότονους και βαρετούς, που καταλήγουν να είναι ένας θόρυβος χάβρας, μεταβαλλόμενος εντέλει σε βασανιστικό ζουζούνισμα στα αυτιά μας.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι όσο η κυβέρνηση κρίνεται αρνητικά, άλλο τόσο ή περισσότερο δεν ακούγονται ευχάριστα όσοι της ψέλνουν τον εξάψαλμο.
Αν δεχτούμε ότι, επί των ημερών μας, το πολιτικό επιχείρημα όλων των κομματικών αποχρώσεων ότι το παλιό πέθανε και ότι το καινούργιο, αν δεν έχει γεννηθεί κιόλας, μέλλει να γεννηθεί λίαν προσεχώς, δεν είναι δύσκολο να παρατηρήσουμε πως η εγκυμοσύνη των αντιπολιτευόμενων σχηματισμών καλά κρατεί.
Επειδή ισχύει ο απαράβατος κανόνας ότι η εξουσία έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι, η κυβέρνηση διαθέτει το πλεονέκτημα να κάνει λόγο για γεννητούρια, επειδή αυτή έχει τις μαμές, τους γυναικολόγους, τους βοηθούς και τις νοσηλεύτριες επί του πεδίου και γύρω της.
Διαθέτει το πλεονέκτημα να μιλάει, αλλά και να δείχνει ότι εγκυμονεί, ασχέτως αν η εγκυμοσύνη παρατείνεται ή κινδυνεύει να διακοπεί αδοκήτως ή εξ ανάγκης.
Αυτό το πλεονέκτημα παρέχει την ευχέρεια στην εξουσία να γνωμοδοτεί πως δεν υπάρχει ανεμογκάστρι και να επιδεικνύει, όποτε κρίνει, το νεογέννητο, ας είναι μαθουσάλας.
Οι αντιπολιτευόμενοι σφοδροί κατήγοροί της, πρόσωπα, κόμματα, συμπαρατάξεις, παλιές καραβάνες και νέες παρθένες, δεν έχουν άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουν το αναφαίρετο πλεονέκτημα της εξουσίας να εγκυμονεί κατά περίπτωση, να έχει αποβολές, εκτρώσεις και πραγματικά ή φανταστικά γεννητούρια, παρά δείχνοντας ξεκάθαρα και πιστοποιημένα ότι οι δικές τους εγκυμοσύνες είναι βέβαιες και δεν κινδυνεύουν, αφού οι μαμές τους, οι γυναικολόγοι τους, οι βοηθοί τους και οι νοσηλεύτριές τους είναι διακεκριμένοι επιστήμονες, αδέσμευτοι στη δουλειά τους, πρόσωπα ανεξάρτητα, καλύτερα από τα κυβερνητικά κουμάντα.
Αντ’ αυτού, οι κατήγοροι της κυβέρνησης συνοδεύονται από προξενήτρες, αντροχωρίστρες, λογιών πρακτικές, πανηγυριώτες που πουλούν θαυματουργά μαντζούνια και φυλαχτά, μορφές που έχουν περάσει από στενωπούς, πλατύφορους, αξιώματα, αφήνοντας πίσω τους σκόνες, αν όχι οσμές, πρόσωπα-σκιές που εξακολουθούν να παίζουν στο τραπέζι ή να κρατούν την μπάνκα.
Αυτό το συνονθύλευμα δεν είναι ούτε σε ηλικία αναπαραγωγής, ούτε ανταποκρίνεται στις ελάχιστες απαιτήσεις της επιστήμης για υποστήριξη τεκνοποίησης λόγω εξάντλησης, παλαιότητας, αδυναμίας ρεκτιφιέ ελλείψει ανταλλακτικών. Ανεμογκαστρώνονται μανιωδώς.
Το γεγονός ότι υπάρχουν λιγότερο ή περισσότερο φωτεινές εξαιρέσεις δεν σημαίνει ότι η πατρωνία προσφέρει πραγματικές ευκαιρίες, απλώς στολίζει τη μόστρα.
Τη στολίζει με μαθουσάλες βαμμένους νέους. Και το κακό είναι πως πολλοί μαθουσάλες είναι νέοι, αν η ταυτότητά τους ισχύει.
Δεχόμενοι ότι με κάθε αβάντα και κάθε καλή πρόθεση υποστηρίζουμε τους αντιπολιτευόμενους κατήγορους για να γλιτώσουμε από ετούτη την κυβέρνηση, χανόμαστε σε πείσματα, σε διακηρύξεις αλήθειας, σε μπηχτές νεόκοπων αρχηγών σε βάρος άλλων κληρονόμων, σε συνάξεις και ομιλίες υπνωτισμού του ολιγομελούς ακροατηρίου και της κλάκας, σε δελτία Τύπου, όπου το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται και ο Θεός.
Αυτό το περιβάλλον ευαγγελίζεται, όπως είπαμε, ότι εγκυμονεί το νέο και τις πολιτικές Γραφές.
Αν, κατά παραχώρηση, συμφωνήσουμε πως οι μαμές, οι βοηθοί, οι νοσηλευτές κάνουν και θα κάνουν τη δουλειά τους, αν δηλαδή κάνουμε τα στραβά μάτια για να μην πάει στράφι η καλή μας πρόθεση, οι γυναικολόγοι δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη: έχουν πάρει την ειδικότητά τους από το σπίτι τους, από τον πατέρα τους, από κεκοιμημένους αφελείς και μη, από την ιταλική παράδοση λαϊκού εδέσματος, από επαναστατικά και εθνικιστικά λείψανα και μαυσωλεία, από τον δίκαιο Αριστείδη και του Θεού τη Χάρη.
Εχουν το δικαίωμα να φωνάζουν ότι η γέννα επίκειται. Δεν κουράζονται να ανεμογκαστρώνονται.
Πηγή www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ηρθε το βόδι απ' το νερό

EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Νισάφι πια. Εδώ κόσμος και κοσμάκης πνίγεται σε μια κουταλιά νερό και μολαταύτα συναντάς, εν έτει 2016, πλήθος ξενέρωτους, οίτινες, αβρόχοις ποσί, ρίχνουν άφθονα κυβικά στον μύλο της αντιπολίτευσης, αντιδρώντας στην αξιοποίηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Εξέλιπεν ο κοινός νους στην Ψωραλέξαινα. Τι να πεις; Καιρούς και ζαμάνια δεν είδαμε χαΐρι και προκοπή με την ΟΥΛΕΝ και την ΞΟΥΛΕΝ. Τ' αγγέλου τους δεν έδιναν νερό. Μια ζωή υγρασίες, έλη, βούρκοι, κουνούπι, μαλάρια, μπόρες, δρολάπια, κατακλυσμοί και πελαγωμένες γριούλες σε πλημμυρισμένα υπόγεια. Ασε κατά μέρος τα μπουγελώματα απ' τους τεντιμπόηδες. Νταλαβερίζονται επιπροσθέτως οι εν λόγω ένοχες εταιρείες με τις αποχετεύσεις. Μπόχα και δυσωδία. Κάποιος έπρεπε να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα. Και βρέθηκε ευτυχώς η πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά να εκποιήσει μπιρ παρά τα δύσοσμα νερά μια ώρα αρχύτερα να ξεβρομίσει ο τόπος.
Εγκαλούν την εθνοσωτήριον κυβέρνησιν οι κακεντρεχείς και οι ανυπόληπτοι πως τάχα μου θολώνει τα νερά, πράττοντας, μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, τα εκ διαμέτρου αντίθετα απ' όσα έταζε προεκλογικά. Σφάλλουν. Διότι ο Θε...Αλέξης ξηγήθηκε πεντακάθαρα, σαν γάργαρο νεράκι: «Οποιοι σκέφτονται να ξεπουλήσουν τα φιλέτα του Δημοσίου να μάθουν να λογαριάζουν με τον ξενοδόχο, όχι χωρίς» είχε διασαφηνίσει σε ανύποπτο χρόνο. Προτού κυλήσει το νερό στ' αυλάκι, άπλωσε την αρίδα του στη ρεσεψιόν, άνοιξε τα τεφτέρια και κατάλαβε πως η σημαδιακή κουβέντα σηκώνει ωκεανούς με το υγρό στοιχείο.
Ριζοσπάστης και προπαντός ρεαλιστής, στάθμισε τις απαιτήσεις των τουρ οπερέιτορ και τους παρέδωσε γην και ύδωρ για να τους ξεχρεώσει, βάζοντας τα εκλεκτότερα μέρη του μόσχου προσφορά· τσάμπα πράμα. Λαίμαργοι αλλοδαποί κοιλιόδουλοι, σωστές καταβόθρες, χλαπάκιασαν μισοτιμής σπαλομπριζόλες τεράστιες σαν αεροδρόμια, σιδηρόδρομο κατσαρόλας με μανέστρα γιουβέτσι, κιλότο σούπα σαν λιμάνι της αγωνίας και μούρλια σβέρκο Ελληνικού. Μπαΐλντισαν τουρκιστί με τόσο κρέας, την ταράτσωσαν ιταλιστί, εκόρεσαν ελληνιστί, έσκασαν κατά το κοινώς λεγόμενον και ζήτησαν οι άνθρωποι λίγο νεράκι να ρευτούν μπας και χωνέψουν. Στη χώρα του Ξενίου Διός θα ήταν αγένεια να τους αφήσουμε διψασμένους. Τους έπιασε κορόιδα ο πανδοχέας και τους πασάρισε κοψοχρονιά τους επιλήψιμους φορείς ύδρευσης.
Αφεριμ ανέκραξε ώς κι ο Σόιμπλε που πίνει νερό εδώ και καιρό στο όνομα του πανούργου ηγέτη μας. Εκεί που η δουλειά ήταν τελειωμένη κανονικότατα, που έπιναν το αμίλητο νερό οι βολευτές, έτοιμοι να σηκώσουν το χέρι και ίσα βάρκα ίσα νερά να ψηφίσουν ξανά «ναι σε όλα», άρχισαν να κάνουν νερά δυο οικολόγοι του γλυκού νερού, τουτέστιν των υδροβιοτόπων. Φοβήθηκε ο κυρ Αλέκος μήπως φτάσει στη βρύση και δεν πιει νερό και τους κάλεσε εσπευσμένως στο χάνι, ζητώντας τους να νερώσουν το κρασί τους. Μπήκαν σαν βρεγμένες γάτες οι μουστερήδες και ο οικοδεσπότης τούς τρατάρισε το νερό της λησμονιάς. «Θα κάνετε μια τρύπα στο νερό» τους απείλησε και τους καλόπιασε εξηγώντας τους πως «το αίμα νερό δεν γίνεται», ώσπου τους έφερε στα νερά του. Είπαν νερό κι αλάτι οι νερουλοί και πήγαν προς νερού τους. Ηθικόν δίδαγμα: «Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά στο τυχερό το fund που τα 'χει αγορασμένα».
Πηγή www.efsyn.gr/
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Έπεσαν οι υπογραφές» για την εξαγορά και διάσωση της «Μαρινόπουλος ΑΕ»



Υπεγράφη, αργά το βράδυ της Τετάρτης, η συμφωνία εξυγίανσης της Μαρινόπουλος ΑΕ, η οποία αναρτήθηκε σε ασφαλή ιστοσελίδα και από το πρωί της Πέμπτης οι προμηθευτές που έχουν ήδη συναινέσει στο «κούρεμα» των οφειλουμένων από την Μαρινόπουλος ΑΕ κατά 50%θα πρέπει να την υπογράψουν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνολο της συμφωνίας αποτελείται από 218 σελίδες. Με βάση αυτήν προκύπτει ότι το σύνολο των οφειλών της Μαρινόπουλος ΑΕ ανέρχεται στα 1,46 δισ. ευρώ και ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο όμιλος της Carrefour αποδέχθηκε «κούρεμα» που υπερβαίνει το 92% και από οφειλή ύψους 147 εκατ. ευρώ δέχθηκε να πάρει μόνο περίπου 11,5 εκατ. ευρώ.
Τώρα πλέον, μετά την υπογραφή της συμφωνίας η Μαρινόπουλος ΑΕ, η Σκλαβενίτης ΑΕΕ και οι τράπεζες αποδύονται σε αγώνα ταχύτητας προκειμένου, εάν είναι δυνατόν, έως το μεσημέρι της Παρασκευής να έχουν αποσπάσει την έγγραφη συναίνεση των πιστωτών και το σχέδιο να έχει κατατεθεί στο δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 106 β και θ του πτωχευτικού κώδικα.
Στόχος των τριών μερών είναι να οριστεί τακτική δικάσιμος εντός του Οκτωβρίου.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Κυριάκο, πες τη φράση «αμαρτωλή Siemens»



Αν σε κάτι έχει πλεόνασμα αυτή η χώρα είναι σε εργολάβους και στημένους διαγωνισμούς. Η μόνη μέριμνα που υπήρξε μετά τη μεταπολίτευση ήταν να έχουν να ασφαλτοστρώνουν οι εργολάβοι. Δρόμους σε πενταπλάσιες τιμές, αεροδρόμια σε διπλάσιες από τις πραγματικές και όλα αυτά σε διαγωνισμούς που είναι στημένοι.
Του Κώστα Βαξεβάνη
“Εγώ φταίω για τις τιμές”, έλεγε πριν μερικά χρόνια γνωστός εθνικός εργολάβος, “οι πολιτικοί φταίνε που απαιτούν μεγάλες μίζες”. Απλά πράγματα, ξεκάθαρες κουβέντες. Ακόμη και τον καιρό της κρίσης που σταμάτησαν τα πάντα στην Ελλάδα, δρόμοι και έργα συνέχισαν να γίνονται με επιχειρήματα που μπορείτε να βρείτε εύκολα στο διαδίκτυο ως δηλώσεις Χρυσοχοΐδη και άλλων εργοπατέρων. Πρόσφατα , αποκαλύφθηκε πως το καρτέλ των κατασκευαστικών, επί 27 χρόνια έστηνε διαγωνισμούς, ενώ το HOT DOC έχει αποκαλύψει πως 11,5 δισεκατομμύρια από τα 21 του συνόλου του ΕΣΠΑ της χώρας πήγαν σε τρεις μόνο κατασκευαστές.
Πάμε τώρα στο ερώτημα. Πότε έγινε από τη ΝΔ, πολιτικό θέμα για τους διαγωνισμούς και τους εργολάβους; Πότε καταγγέλθηκε ένας διαγωνισμός, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, το καρτέλ που κατονομάστηκε πρόσφατα σε επίσημα πορίσματα; Πότε ζητήθηκε να ξαναγίνει διαγωνισμός, να καταπέσει διαγωνισμός, να αποπεμφθεί υπερθεματιστής, να γίνει εισαγγελική έρευνα, να αποφανθούν συνταγματολόγοι, νομολόγοι και Ειδικά δικαστήρια;
Μήπως έγινε από το ΠΑΣΟΚ και μου διαφεύγει; Θυμήθηκα τώρα μια υπόθεση με το τρένο που θα γινόταν στο Ρίο-Αντίρριο, για το οποίο πληρώσαμε 12 εκατομμύρια ευρώ. Φορτώθηκε ένα τρένο σε φορτηγά και πήγε στην ιδιαίτερη πατρίδα του ειδικού περί τα δημόσια έργα Υπουργού Χρήστου Βερελή, πριν τις εκλογές. Στρώσανε και μερικές γραμμές , μίλησε ο Υπουργός, ξαναφορτώθηκε το τρένο στα φορτηγά και επέστρεψε στην Αθήνα. Δώσαμε φυσικά τα εκατομμύρια αλλά το τρένο έχει γίνει ανέκδοτο ως «τρένο Βερελή» (κάτι σαν το «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι»).
Το ΠΑΣΟΚ, υπήρξε το αποκούμπι των εργολάβων και το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ η οικονομική τους μήτρα, που μοίραζε λεφτά, εκσυγχρονιστικά πάντα και σε πλήρη ανάπτυξη. Η ΝΔ, ανέλαβε την εργολαβία να μην διαταραχθεί πολιτικά η επιλογή ΠΑΣΟΚ και οι εργολαβίες. Ούτε στην εξωτερική πολιτική δεν είχαν ποτέ τέτοια ομοφωνία και συμπόρευση, μόνο στους εργολάβους και τους διαγωνισμούς που τους αναδείκνυαν.
Τι έγινε λοιπόν ξαφνικά και στην Ελλάδα με τόσους στημένους διαγωνισμούς και εργολάβους, ο μόνος διαγωνισμός που πειράζει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι αυτός για τις τηλεοπτικές άδειες; Με τόσα δισεκατομμύρια που σπαταλήθηκαν μέσα από «διαγωνισμούς» για έργα, τους πειράζει ένας διαγωνισμός που αποφέρει 250 εκατομμύρια, σε βαθμό που είναι έτοιμοι μάλιστα να τον ακυρώσουν και να επιστρέψουν και τα εκατομμύρια; Τι συμβαίνει και ο Κυριάκος ανέλαβε την εργολαβία υπέρ των χαμένων διαγωνιζόμενων, ψάχνοντας για καρτέλ μεταξύ βοσκοτοπιών και ΣΥΡΙΖΑ και υπόσχεται όχι την αναμόρφωση του κράτους αλλά των καναλιών και των καναλαρχών πρωτίστως;
Δίπλα από τον εργολάβο Κυριάκο, ο υπεργολάβος Σταύρος Θεοδωράκης είδε το φως του. Ανακάλυψε τον κακό Καλογρίτσα που διαπλέκεται με την κυβέρνηση στον μόνο κακό διαγωνισμό που είδε ο Σταύρος, αυτόν για τις άδειες. Για την ιστορία και μόνο, ο Σταύρος ανατράφηκε δημοσιογραφικά στα πόδια του Χρήστου Καλογρίτσα. Δούλεψε για πρώτη φορά ως δημοσιογράφος στην «Πρώτη» του Καλογρίτσα, όπου έγραφε και υπέγραφε μία στήλη με τον μάλλον προφητικό τίτλο «Αεριτζής». Στη συνέχεια δούλεψε στο περιοδικό «Επτάμισι» πάλι του Καλογρίτσα και αμέσως μετά έγινε διευθυντής στο ROCK FM, ναι του Καλογρίτσα αλλά και του Καραμπάτσου με τα επίμαχα βοσκοτόπια. Αυτά όλα πριν ο Καλογρίτσας γίνει κακός για το Σταύρο και την παρέα του.
Τι έχει λοιπόν αυτός ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες και είναι ο μόνος που ενοχλεί τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, που αποδεδειγμένα ήταν στημένοι και παράνομοι; Είναι ο διαγωνισμός που εκθέτει και ακυρώνει τη σχέση και τη συναλλαγή τους με το μιντιακό σύστημα. Τη βάση δηλαδή της ύπαρξής τους που εδώ και δεκαετίες έχει αντικαταστήσει την πολιτική και την ηθική με μια επετηρίδα ανάδειξης των δικών τους παιδιών. Της διαπλοκής.
Υπό αυτό τον κίνδυνο είναι έτοιμοι να πουν και πως ο διαγωνισμός είναι παράνομος και πως η ελευθερία του λόγου πλήττεται και πως ο Καλογρίτσας έχει δολοφονήσει τον Κένεντυ και πως ο νέος υπερθεματιστής Σαββίδης (ναι έρχεται η σειρά του) τρώει παιδάκια. Αυτή και αν είναι εργολαβία.
ΥΓ: Ζω για τη στιγμή που ο Κυριάκος, στην πολιτική του καριέρα, θα εκφωνήσει τη φράση «η αμαρτωλή SIEMENS και οι στημένοι διαγωνισμοί της».
Διαβαστε περισσοτερα............. »