Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Economist: Αν θέλετε τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός εξουσίας, κουρέψτε το χρέος

«Στην ελληνική μυθολογία ο Κέρβερος ήταν ένας σκύλος με τρία κεφάλια που φύλαγε τις πύλες του Άδη. Στη σύγχρονη πολιτική η τρόικα είναι το τέρας με τα τρία κεφάλια που παγιδεύει τη χώρα σε έναν οικονομικό κάτω κόσμο. Στο υπουργείο Οικονομικών, ακόμη και οι καθαρίστριες φωνάζουν "δολοφόνοι" όταν οι επικεφαλής της τρόικας επισκέπτονται την Αθήνα. Στη Λισαβόνα αντιστοίχως πανό διαδηλωτών αναφέρουν άκρως υβριστικά συνθήματα. Υπάρχει τώρα ένας πορτογαλικός νεολογισμός, "entroikado" που σημαίνει κάποιος που έχει υποστεί οικονομικό τρόπον τινά βιασμό», αναφέρει το περιοδικό Economist σε άρθρο του για την ελληνική οικονομία. Παράλληλα αναφέρει ότι έαν οι Ευρωπαίοι θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός κυβέρνησης πρέπει να προχωρήσουν σε κούρεμα. 

 Το δημοσίευμα συνοδεύεται από σκίτσο του Πίτερ Σρανκ, στο οποίο απεικονίζεται ο Κέρβερος μπροστά σε μία πύλη που στην καγκελόπορτα γράφει «Λιτότητα» και στον τοίχο δεξιά «έξοδος», ενώ δύο άνθρωποι κοιτούν διστακτικά προσπαθώντας πιθανώς να βρουν τον τρόπο διαφυγής.
«Ως φρουρός των πιστωτών, η τρόκα δεν υπάρχει περίπτωση να αγαπηθεί ποτέ. Το τρίο -ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ- εισήγαγε το πρώτο μνημόνιο στην Ελλάδα το Μάιο του 2010. Από τότε βρίσκεται στην καρδιά των διασώσεων της Ιρλανδίας, Πορτογαλίας, και πιο πρόσφατα της Κύπρου. Ο ρόλος της ωστόσο αμφισβητείται όλο και περισσότερο. Είναι το τέρας που ξεσκίζει τη σάρκα των χωρών που υποτίθεται ότι σώζει; Και ποιος τελικά ελέγχει αυτό το τέρας», συνεχίζει το περιοδικό.
«Η τρόικα έχει επικριθεί πιο πικρόχολα στην Ελλάδα και υπάρχει λόγος. Η απόδοση έχει πέσει περίπου κατά ένα τέταρτο από την έναρξη της κρίσης και το 27% του πληθυσμού είναι άνεργο. Αν και η Ελλάδα πέτυχε ένα πρωτογενές πλεόνασμα, βρίσκεται ξανά στα χαρακώματα με τους πιστωτές της που καθυστερούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Η χρονική συγκυρία της διαμάχης είναι κομβική. Η Ελλάδα έχει την προεδρία της ΕΕ και η αποδυναμωμένη κυβέρνησή της κινδυνεύει με ήττα απο τα αντιμνημονιακά κόμματα στις εκλογές του Μαΐου. Ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα έχει προκληθεί από τη διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και Κομισιόν. Η Ελλάδα, όπως λέει, έχει παγιδευτεί μεταξύ των δύο ελεφάντων», προσθέτει το άρθρο.
Στη συνέχεια το δημοσίευμα αναφέρεται στον πρωθυπουργό, ο οποίος «λέει στην τρόικα να μην υποβάλλει τόσο πιεστικά τις απαιτήσεις της καθώς ενισχύεται το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις Για το ΔΝΤ, το πιο σημαντικό "αγκάθι" είναι η μακρά λίστα των μη εκπληρούμενων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Αν οι Ευρωπαίοι θέλουν πράγματι να κρατήσουν εκτός εξουσίας τον ΣΥΡΙΖΑ, η καλύτερη απάντηση είναι μία γρήγρορη ελάφρυνση χρέους».
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δεν υπάρχει αύριο δίχως να γίνει κούρεμα χρέους

Η αντιπροσωπεία του Ευρωκοινοβουλίου που διερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας τοποθετήθηκε ενώπιον του Κοινοβουλίου υπέρ της αναδιάρθρωσης, ενώ αποδέχθηκε ότι υπήρξε έλλειμμα δημοκρατικών διαδικασιών στην επιβολή του Μνημονίου.

Της Ελενας Βαρίνου

Στη φράση «κούρεμα ή χάος» συνοψίζεται το διά ταύτα της αντιπροσωπείας του Ευρωκοινοβουλίου που διερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας, απέναντι στη σωρεία των συμπερασμάτων και των ερωτήσεων που δέχτηκε χθες το βράδυ από τους εκπροσώπους του ελληνικού Κοινοβουλίου.

«Εάν δεν γίνει αναδιάρθρωση του χρέους, για την επόμενη δεκαετία θα έχετε πρόγραμμα λιτότητας» δήλωσε ξεκάθαρα ο ευρωβουλευτής Λιέμ Χοάνγκ Νγκοκ, εκ των επικεφαλής της επιτροπής, επαναλαμβάνοντας με το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα την άποψη που εξέφρασε και στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Εφ.Συν.» (δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο) λίγες ώρες πριν από την άφιξη της «Τroika Report» στην Αθήνα.

Η Κριστίν Λαγκάρντ

«Η κατάσταση δεν είναι η ίδια όπως ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Το ζήτημα της αναδιάρθρωσης συζητείται σήμερα με όλους, η Κριστίν Λαγκάρντ θέλει να θέσει αυτό το ζήτημα, αλλά, από τη στιγμή που η τρόικα δεν διαθέτει νομική βάση, πώς θα μιλήσει;» τόνισε ο Γάλλος Σοσσιαλιστής, υπεραμυνόμενος στη συνέχεια, όπως άλλωστε και ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Οτμαρ Κάρας, της αντικατάστασης του ΔΝΤ από τη σύσταση ευρωπαϊκού νομισματικού ταμείου. «Το πρόβλημα σήμερα είναι να βρούμε τη σωστή μακροοικονομική πολιτική. Η πολιτική αυτή για την Ελλάδα πρέπει να συμβαδίσει με την αναδιάρθρωση του χρέους» κατέληξε ο κ. Νγκοκ.

Αμφότεροι νωρίτερα, αφού παραδέχτηκαν πως η Ευρωπαϊκή Ενωση «ήταν ανέτοιμη για την κρίση», αναφέρθηκαν στο έλλειμμα κεντρικού ελέγχου, διαφάνειας και εν τέλει δημοκρατικής διαδικασίας, αλλά και εμπιστοσύνης. «Αυτή τη στιγμή αναζητείται ένα μέσο, ένα εργαλείο, ένας ευρωπαϊκός θεσμός που να βασίζεται στο κοινοτικό δίκαιο, ώστε να μπορέσουν τα Κοινοβούλια να διαδραματίσουν τον ρόλο τους» δήλωσε ο Οτμαρ Κάρας, αξιοποιώντας προφανώς και την άποψη των Ελλήνων βουλευτών πως «δεν υπήρξε δημοκρατική νομιμοποίηση του Μνημονίου».

Ο ίδιος άλλωστε στην εισαγωγική τοποθέτησή του, κατά την έναρξη της συνεδρίασης, τόνισε πως βασικός στόχος της αντιπροσωπείας είναι η δημοκρατική νομιμοποίηση της υλοποίησης των προτάσεων της τρόικας.

«Πώς έγινε»

«Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε με λεπτομέρειες πώς το Κοινοβούλιο και οι επιτροπές συμμετείχαν στις διαδικασίες, πώς διαμορφώθηκε η εντολή της τρόικας».

«Θέλουμε να βελτιώσουμε τη δημοκρατία στην Ευρώπη και γνωρίζουμε πως η αίσθηση πολλών Ελλήνων είναι ότι η κυβέρνηση έδρασε και πήρε αποφάσεις με το πιστόλι στον κρόταφο. Δεν είναι καινοφανές αυτό, και σε άλλες χώρες της Ευρώπης υπάρχει η αίσθηση ότι οι αποφάσεις της τρόικας δεν οδήγησαν πουθενά. Γι’ αυτό διενεργούμε έρευνα για τις δράσεις της και για τις οικονομικές της αποφάσεις» συμπλήρωσε ο Λ. Χ. Νγκοκ.

«Ο ελληνικός λαός δεν ρωτήθηκε όταν μπήκε στη μνημονιακή θηλιά, στην μνημονιακή τραγωδία» απάντησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παν. Λαφαζάνης (αντικατέστησε στη συνεδρίαση τον αντιπρόεδρο Γ. Δραγασάκη). «Ολα τα προγράμματα τής, υποτίθεται, διάσωσης, σε βάρος του ελληνικού λαού δεν έχουν απολύτως καμία νομιμοποίηση, επιβλήθηκαν στη χώρα. Συμφώνησαν οι κυβερνήσεις, όχι οικειοθελώς, αλλά με το πιστόλι στον κρόταφο. Με απίστευτο εκβιασμό, ότι η χώρα θα πάει σε χρεοκοπία. Η χώρα μπήκε στην ευρωζώνη για να βελτιώσει την εικόνα της και την προοπτική της. Οχι για να εκβιάζεται και να βλέπει τον λαό της να εξαθλιώνεται» κατέληξε.

«Στις 4 Μαΐου του 2010 κατατέθηκε το Μνημόνιο χωρίς τη δανειακή σύμβαση. Στις 6 Μαΐου ψηφίστηκε από βουλευτές που δεν το είχαν καν διαβάσει» συμπλήρωσε η βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νάντια Βαλαβάνη -υπενθυμίζοντας την παραδοχή Χρυσοχοΐδη.

Σε ήπιους τόνους επιβεβαίωσαν οι εκπρόσωποι ακόμη και της κυβερνητικής πλευράς, όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων Δημ. Κρεμαστινός. «Η αγωνία που εκφράστηκε από την αντιπολίτευση δεν απέχει πολύ της πραγματικότητας» είπε. «Η χώρα βρίσκεται σε κοινωνικό αδιέξοδο, η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο 60%, η φτώχεια κάθε μέρα επεκτείνεται, τα συσσίτια αυξάνουν, κανείς δεν βλέπει το περίφημο φως στο βάθος του τούνελ» συμπλήρωσε, ζητώντας από τους εκπροσώπους του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να δουν «ζεστά» τη δυνατότητα επιστροφής των ελληνικών καταθέσεων από τις τράπεζες του εξωτερικού.

Μείζονος σημασίας

«Κατάλαβα σωστά πως η ελληνική Βουλή δεν μπόρεσε να ψηφίσει το Μνημόνιο;» ρώτησε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς Γιούργκεν Κλούτε, προτάσσοντας το ζήτημα ως μείζονος σημασίας. Παρέπεμψε μάλιστα σε σχετική συζήτηση που έγινε προ ημερών στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο της «κοινοβουλευτικής εβδομάδας», κατά τη διάρκεια της οποίας η γερμανική πλευρά υποστήριξε ότι δεν υπάρχει έλλειμμα δημοκρατικού ελέγχου. «Πρέπει να πάρουμε πληροφορίες για να ανατρέψουμε αυτήν την αντίληψη» είπε.

«Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει πρόβλημα, αλλά πρέπει να πείσουμε και τις άλλες χώρες».

Σημειώνεται πως ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του Φινλανδού Νιλς Τόρβαλτς (Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών) καθώς δήλωσε πως «δεν νιώθει υπερήφανος» για τη στάση της χώρας του (από τις σκληρότερες σε επίπεδο εταίρων στο θέμα του ελληνικού δανεισμού).

«Δεν είμαι πολύ υπερήφανος για τη συζήτηση που έγινε στη Φινλανδία. Θα έπρεπε να είχαμε επιδείξει μεγαλύτερη αλληλεγγύη, τόσο για την Ελλάδα όσο και για τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα».

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Εντονη αντίδραση ΣΥΡΙΖΑ στους ισχυρισμούς Κάρας

Ευθεία επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε χθες ο επικεφαλής της επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που ερευνά τον ρόλο της τρόικας στις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, Οτμαν Κάρας, κατηγορώντας τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για πλήρη απουσία προτάσεων.

«Συναντηθήκαμε στο Στρασβούργο με τον κ. Τσίπρα για πάνω από μία ώρα και τον ρωτήσαμε ποια είναι η εμπειρία του, ως ηγέτη της αντιπολίτευσης, ποιοι είναι οι στόχοι του, ποιες είναι οι προτάσεις του και τι μπορεί να κάνει καλύτερα. Και επί μία ώρα δεν έλεγε τίποτα ο υπεύθυνος της αντιπολίτευσης», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, ο οποίος προέρχεται από το Λαϊκό κόμμα, και συνέχισε: «Το μόνο που είπε είναι ότι στηρίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θέλει να του δώσει περισσότερες αρμοδιότητες στις συναλλαγές και στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Καμία κριτική άλλης μορφής. Το μόνο που είπε είναι ότι θα μας στηρίξει στην έκθεσή μας».

Ερωτήματα γεννούν οι ψευδείς και συκοφαντικοί ισχυρισμοί τού κ. Κάρας, αναφέρουν σε κοινή δήλωσή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Νάντια Βαλαβάνη, Ν. Χουντής, Π. Λαφαζάνης και Θ. Δρίτσας οι οποίοι επισημαίνουν ότι «τους απαράδεκτους αυτούς ισχυρισμούς δεν μπορούσε να πιστέψει ούτε η μεταφράστρια, η οποία υπέθεσε ότι δεν αφορούν τον κ. Τσίπρα αλλά την Κύπρο».

Υπενθυμίζουν ότι στη συγκεκριμένη συνάντηση παραδόθηκε στην επιτροπή ένα εκτενές και αναλυτικό κείμενο και πως αυτοί οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί του ομοϊδεάτη της κ. Μέρκελ και του κ. Σαμαρά δεν πρόκειται να εμποδίσουν την έρευνα που ξεκίνησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Χ.ΙΩ.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πάμε εκλογές;


Δημήτρης Μηλάκας.

Ας μπούμε στα «παπούτσια» του Σαμαρά. Τον Μάιο πρέπει να βρει καμιά δεκαριά δισεκατομμύρια για να πληρώσει «γραμμάτια» που λήγουν. Πάνω από 7 δισ. θα πρέπει να βρεθούν και τον Αύγουστο. Αυτό το πακετάκι των 17 δισ., προφανώς, δεν εξασφαλίζεται δίχως τη «χορηγία» των δανειστών. Κι αυτοί, όπως είναι γνωστό, δεν δίνουν του αγγέλου τους νερό δίχως προηγουμένως να εξασφαλίσουν τις εγγυήσεις των μνημονίων.

Ας σκεφτούμε τώρα ότι ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο δόσεις των 17 δισ., τις οποίες θα πρέπει να ξεπληρώσουμε δανειζόμενοι και πάλι εντόκως, μεσολαβούν οι ευρωεκλογές και οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ας παραδεχτούμε επίσης ότι ο Σαμαράς μπορεί να είναι αθεράπευτα αισιόδοξος, αλλά σε καμία περίπτωση αφελής. Ως εκ τούτων, γνωρίζει ο πρωθυπουργός ότι θα εξέλθει της εκλογικής αναμέτρησης με ισχυρές δόσεις... φούμο. Κατά το κοινώς λεγόμενο, γνωρίζει ότι οι ψηφοφόροι θα τον μαυρίσουν. Θα τον μαυρίσουν πρώτα απ’ όλα γιατί τους είπε ψέματα για να κερδίσει τις εθνικές εκλογές και γιατί το διάστημα που συγκυβερνά δεν κατάφερε να φρενάρει την πορεία προς το χάος, ούτε να δημιουργήσει την παραμικρή χαραμάδα αισιοδοξίας.

Γνωρίζει επίσης ο πρωθυπουργός ότι, στην περίπτωση που η Ν.Δ. χάσει στις ευρωεκλογές από τον ΣΥΡΙΖΑ με πάνω από 5-6 μονάδες και ταυτόχρονα δεν καταφέρει να αναστρέψει τη ροή των δυνάμει ψηφοφόρων του προς τη Χρυσή Αυγή, τότε θα αρχίσει η διαδικασία της απομάκρυνσής του από την ηγεσία του κόμματός του. Δεδομένων τούτων, καθώς και της αναμενόμενης εξαφάνισης της επιρροής του συνεταίρου του στην εξουσία Βενιζέλου, ο Αντ. Σαμαράς κατανοεί πως είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι, διότι σε διαφορετική περίπτωση το μόνο που έχει να αναμένει είναι η (πολιτική)... σφαγή του.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι τι έχει τη δυνατότητα να κάνει, τι περιθώρια πρωτοβουλιών έχει ακόμη στη διάθεσή του ο Αντ. Σαμαράς. Μια πρώτη και εύκολη απάντηση είναι η προκήρυξη εθνικών εκλογών πριν από τις ευρωεκλογές μέσα σε κλίμα εκβιασμών και κινδυνολογίας, προκειμένου τουλάχιστον να χάσει (και να αποχωρήσει) αξιοπρεπώς. Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό σχέδιο δραπέτευσης, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει ούτε αυτή τη δυνατότητα στα χέρια του. Την έχει παραδώσει κι αυτή στους δανειστές...

*Στην φωτογραφία απεικονίζεται το πρωθυπουργικό αεροσκάφος που προσγειώθηκε στην Κεφαλονιά μετά από "εντολή Σαμαρά"... 
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Η "αντίσταση" του κ. Στουρνάρα




ΓΙΑΝΝΗΣ 
ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ


Στις διπλές εκλογές Μαΐου-Ιουνίου του 2012, οι οποίες τον έφεραν στο Μαξίμου, ο κ. Σαμαράς υποσχέθηκε ότι η κυβέρνησή του θα διαπραγματευόταν υπεύθυνα αλλά σκληρά με το Βερολίνο. Στόχος του, όπως έλεγε, ήταν το μνημόνιο να πάψει να αποτελεί βαρίδι που τραβάει αέναα τη χώρα προς τον βυθό, κάτι που απαιτούσε ως ελάχιστο προαπαιτούμενο ένα γενναίο κούρεμα του δημόσιου χρέους προς την τρόικα. 
Μερικούς μήνες μετά την εκλογική του νίκη, δόθηκε στην κυβέρνηση συνασπισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ η ιδανική ευκαιρία για να αποσπάσει από το Βερολίνο ένα σημαντικό κούρεμα του δημόσιου χρέους, που είχε στο μεταξύ μεταφερθεί στην ΕΕ, στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ. Την ευκαιρία αυτή την προσέφερε στον υπουργό Οικονομικών του, τον κ. Στουρνάρα, η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, κα Λαγκάρντ. 
Υπό την πίεση των μη ευρωπαίων κρατών-μελών του ΔΝΤ, και εμφανώς μετανιωμένη (θυμάστε τα mea culpa του ΔΝΤ;) για το εγκληματικό λάθος του μνημονίου να προτάξει τη λιτότητα και τα τεράστια νέα δάνεια χωρίς να έχει προηγηθεί ένα γενναίο κούρεμα του δημόσιου χρέους (ένα λάθος που οδήγησε τη χώρα στην κατάρρευση, ωθώντας το διεθνές κόστος διάσωσής της στα ουράνια), η κα Λαγκάρντ ήταν έτοιμη να βοηθήσει τη νέα κυβέρνηση ώστε να επιτύχει τον δεδηλωμένο στόχο του νέου πρωθυπουργού. Έτσι η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ πρότεινε στον κ. Στουρνάρα τη σύναψη συμμαχίας ΔΝΤ-Ελλάδας στο Eurogroup που ξεκινούσε με το τέλος του καλοκαιριού του 2012. 
Πρόθεσή της ήταν να πει στο Eurogroup πως ο μόνος σωστός και βιώσιμος τρόπος να καλυφθεί το μόνιμο χρηματοδοτικό κενό της χώρας ήταν το σημαντικό κούρεμα των οφειλών του ελληνικού δημοσίου προς την ΕΚΤ και την ΕΕ. (Πηγές μου στην Ουάσινγκτον αναφέρονται συγκεκριμένα σε μια τάξη μεγέθους μεταξύ 60-100 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια, η ελληνική πλευρά δεν θα χρειαζόταν καν να διαπραγματευτεί στο Eurogroup. Η κα Λαγκάρντ θα έβγαινε μπροστά, θα έλεγε πως το ΔΝΤ δεν συναινεί σε ανοησίες τύπου επαναγοράς χρέους και άλλα τέτοια πασαλείμματα, και θα απαιτούσε από τα λοιπά δύο μέρη της τρόικα (δηλαδή την ΕΚΤ και, ουσιαστικά, το Βερολίνο) να συναινέσουν στο βαθύ κούρεμα του ελληνικού δημόσιου χρέους. Από τον έλληνα υπουργό Οικονομικών η κα Λαγκάρντ ζήτησε μια απλή δέσμευση, ότι στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης η ελληνική κυβέρνηση θα δήλωνε ότι συμμερίζεται την άποψη του ΔΝΤ. «Ο Πολ Τόμσεν και η Κριστίν Λαγκάρντ είπαν ότι έπρεπε να σταθώ στο πλευρό τους», δήλωσε πριν μια βδομάδα στους Financial Times ο κ. Στουρνάρας, επιβεβαιώνοντας τα παραπάνω. Πράγματι, του ζήτησαν να σταθεί στο πλευρό τους ώστε να επιτευχθεί ο μέγιστος διαπραγματευτικός στόχος, όπως ακριβώς τον είχε θέσει ο κ. Σαμαράς τόσο προεκλογικά όσο και στη διάρκεια του καλοκαιριού που ακολούθησε τη νίκη του.
Και πώς αντέδρασε ο κ. Στουρνάρας; Στην ίδια συνέντευξη με περηφάνια δήλωσε ότι «…αντιστάθηκε σε πιέσεις που δέχθηκε από την Κριστίν Λαγκάρντ και τον Πολ Τόμσεν να ζητήσει από άλλους ηγέτες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου και του γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε…, ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους». Έχετε ακούσει ποτέ κάτι πιο ανήκουστο; Αντιστάθηκε ο έλλην υπουργός Οικονομικών στις πιέσεις της ηγεσίας του ΔΝΤ να επιβληθεί στο Βερολίνο κούρεμα του ελληνικού δημόσιου χρέους! 
Φανταστείτε την εξής σκηνή: Σε έχουν στριμώξει σε μια γωνιά δύο κακοποιοί και σε ξυλοκοπούν. Κάποιοι στιγμή ο ένας εξ αυτών δείχνει μετανοημένος και σου προτείνει να πείσει τον έτερο κακοποιό να κάνει κράτει. Εσύ όμως αντιστέκεσαι σε αυτή την πίεση, επιμένοντας ότι το ξύλο πρέπει να συνεχιστεί. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ομολογείς όλο περηφάνια στον διεθνή Τύπο.
Και γιατί έκρινε σοφό ο κ. Στουρνάρας να αντισταθεί στις πιέσεις της κα Λαγκάρντ; Ιδού η απάντηση-κεραυνός που έδωσε στους Financial Times ο υπουργός Οικονομικών της δεινοπαθούσας χώρας μας: «Είπα: Εντάξει, αν έρθω με την πλευρά σας, είναι κάτι που θα βοηθήσει πραγματικά την Ελλάδα, αλλά είναι και κάτι που δεν γίνεται. Ο Σόιμπλε μου είπε: Γιάννη, ξέχνα το. Οπότε δεν μπορεί να γίνει». Μάλιστα. Σύμφωνα λοιπόν με τον κ. Στουρνάρα, η διαπραγμάτευση με το Βερολίνο ορίζεται ως ένα ερώτημα προς τον κ. Σόιμπλε τύπου: «Μήπως εξοχότατε θα θέλατε να κουρέψετε το χρέος μας προς εσάς;» Κι αν ο εξοχότατος πει όχι, «Γιάννη, ξέχνα το», αυτό ήταν, τέρμα η διαπραγμάτευση…
Αναρωτιέμαι αν ο κ. Σαμαράς συμμερίζεται τον πιο πάνω ορισμό της λέξης διαπραγμάτευση. Αυτό εννοούσε τον Ιούνιο του 2012 όταν διατράνωνε την αποφασιστικότητα με την οποία η κυβέρνησή του θα διαπραγματευόταν; Αναρωτιέμαι και κάτι άλλο: Κατανοεί ο κ. Σαμαράς και οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας το βαθύτερο νόημα του τι παραδέχθηκε στους Financial Times ο υπουργός Οικονομικών; Για να απαντήσει στην κα Λαγκάρντ αρνητικά στη βάση της άρνησης Σόιμπλε, είναι προφανές ότι ο κ. Στουρνάρας μετέφερε την πρόταση του ΔΝΤ στον κ. Σόιμπλε για να πάρει από αυτόν το οκ. Έτσι όμως κατέστρεψε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού που θα είχε μια κοινή στάση ΔΝΤ-Ελλάδας στο Eurogroup. Πληροφορώντας τον κ. Σόιμπλε για την πρόταση του ΔΝΤ προς την ελληνική κυβέρνηση πριν από το Eurogroup, ο κ. Στουρνάρας του έδωσε τη δυνατότητα να προετοιμαστεί ώστε εντός του Eurogroup να απωθήσει τις επίμονες προσπάθειες της κας Λαγκάρντ υπέρ του κουρέματος του χρέους μας. Καθησυχάζοντάς μάλιστα τον γερμανό υπουργό ότι η περήφανη ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να υποκύψει στις πιέσεις του ΔΝΤ, και πως στο Eurogroup δεν θα υπάρξει κοινή στάση ΔΝΤ-Ελλάδας υπέρ του κουρέματος, ο κ. Στουρνάρας έβαλε μόνος του την ταφόπλακα πάνω στην εθνική υπόθεση του κουρέματος – του κουρέματος που ο κ. Σαμαράς είχε θέσει ως εθνικό στόχο. 
Κοιτώντας στο μέλλον: Πιστεύει κανείς εντός της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι ο κ. Στουρνάρας, μετά τη δημόσια ομολογία αναφορικά με το πώς ο ίδιος διανοείται τη διαπραγμάτευση με το Βερολίνο, είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να διαπραγματευτεί το μέλλον της χώρας, τώρα που ξεκινά η διαδικασία για την εκπόνηση του Μνημονίου 3;
Το σύνδρομο Παπακωνσταντίνου (στη νιοστή) του κ. Στουρνάρα
Όταν στις αρχές Ιανουαρίου του 2010 κάποιοι από εμάς (και σε αυτούς περιλαμβάνω τον Τζόζεφ Στίγλιτζ και τον Τζέιμς Γκάλμπρεθ) εισηγούμασταν στον τότε πρωθυπουργό, τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποδεχθεί νέο δάνειο αν δεν προηγηθεί μεγάλο κούρεμα του χρέους, μπροστά μας βρίσκαμε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ο τότε υπουργός Οικονομικών διέκοπτε κάθε τέτοια συζήτηση με το μνημειώδες: «Αναδιάρθρωση χρέους δεν μπορεί να γίνει, καθώς διαφωνεί ο κ. Σόιμπλε». Θυμάμαι μάλιστα μια συζήτηση για τον τρόπο που πρέπει να αναμορφωθεί η διαχείριση του δημόσιου χρέους συνολικά στην ευρωζώνη (όχι μόνο για την Ελλάδα), συζήτηση στην οποία συμμετείχαν σημαντικοί οικονομολόγοι από όλη την Ευρώπη). Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν συνεισέφερε οτιδήποτε στην ενδιαφέρουσα κουβέντα. Μάλιστα έδειξε να την βαριέται. Προς το τέλος, το μόνο που είχε να πει ήταν: «Τίποτα από αυτά δεν θα άρεσε στη Γερμανία. Δεν βλέπω τον λόγο να συζητάμε».
Αν αυτή την εποχή ο Γιώργος Παπανδρέου αποτελεί αξιολύπητη φιγούρα, και η Ελλάδα ταλανίζεται από τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού, οφείλεται στην επιλογή του κ. Παπακωνσταντίνου να μην κάνει ή πει κάτι που θα στενοχωρούσε τον κ. Σόιμπλε (και του κ. Παπανδρέου να αφήσει τον υπουργό του στη θέση του). Όπως παραδέχτηκε η κα Μέρκελ λίγο πριν τα Χριστούγεννα, η ελληνική πλευρά είχε ένα τεράστιο διαπραγματευτικό χαρτί (καθώς η Γερμανία η ίδια, σύμφωνα με την κα Μέρκελ, θα έφευγε από το ευρώ αν η Ελλάδα αναγκαζόταν σε έξοδο), το οποίο ο κ. Παπακωνσταντίνου το έκαψε. Για αυτό και μόνο θα παραμείνει καταδικασμένος στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Όμως, κι αυτό θέλω να το τονίσω, το ατόπημα του κ. Στουρνάρα να κάψει το χαρτί που του προσέφερε η κα Λαγκάρντ είναι σαφώς χειρότερο. Ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε τουλάχιστον τη δικαιολογία ότι στο Eurogroup δεν διέθετε κανένα στήριγμα. Αν τα έβαζε με τον κ. Σόιμπλε, θα έπρεπε και να πάρει ο ίδιος την πρωτοβουλία σύγκρουσης με τον γερμανό ομόλογό του και, στη συνέχεια, να τα βγάλει πέρα χωρίς καμία βοήθεια. Αντίθετα, το φθινόπωρο του 2012 ο κ. Στουρνάρας δεν είχε παρά να συμπαραταχθεί με το κραταιό ΔΝΤ, γνωρίζοντας ότι ο κ. Σόιμπλε έτρεμε ακόμα και με την ιδέα ότι το ΔΝΤ θα αποσυρόταν από την τρόικα ή ότι θα διέσπαγε το έως τότε αραγές τροϊκανικό μέτωπο. Κι όμως, απέρριψε αυτό το θείο δώρο!
Κλείνω με ένα ρητορικό ερώτημα: Γιατί προέβη σε αυτή τη δήλωση προς τους Financial Times ο κ. Στουρνάρας πριν λίγες μέρες; Δεν καταλαβαίνει πως υπονόμευσε την κυβερνητική θέση ότι διαπραγματεύεται σκληρά; Δεν κατανοεί ότι ο ελληνικός λαός θα τον κρίνει σκληρά για τη θυσία αυτής της χρυσής ευκαιρίας που προσέφερε στη χώρα μας το ΔΝΤ; Αίσθησή μου είναι ότι του ξέφυγε. Μιλώντας στον δημοσιογράφο της Financial Times, με την ευκαιρία της ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα, τον πλημμύρισε η ψυχολογική ανάγκη να περηφανευτεί για τις θυσίες που έκανε υπέρ της Ευρώπης (την οποία, τραγικά, ταυτίζει με τη Γερμανία), αντιστεκόμενος ακόμα και στο… ΔΝΤ.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πρώτη νίκη στο ευρωκοινοβούλιο για την ελευθερία των σπόρων

Ένα βήμα κατά του ελέγχου της τροφής από τις πολυεθνικές έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς η Επιτροπή Περιβάλλοντος υπερψήφισε σήμερα την τροπολογία του ανεξάρτητου ευρωβουλευτή Κρίτων Αρσένη για την απόρριψη της πρότασης ευρωπαϊκής νομοθεσίας που θα υποχρέωνε τους ευρωπαίους αγρότες να χρησιμοποιούν αποκλειστικά σπόρους πολυεθνικών εταιρειών.

 Σχεδόν ομόφωνα η Επιτροπή Περιβάλλοντος – που είναι η μεγαλύτερη νομοθετική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – απέρριψε τον έλεγχο της τροφής από τις εταιρείες. Παράλληλα, οι Ευρωβουλευτές που υπερψήφισαν την τροπολογία, αντιτάχθηκαν στην επιβολή γραφειοκρατικών εμποδίων σε όσους αγρότες επιλέγουν να μην αγοράζουν σπόρους από το εμπόριο, ενώ υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβαση σε τροφή αλλά και τη διατροφική ασφάλεια.

«Δώσαμε μια μάχη απέναντι σε μια πρωτόγνωρη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα πρόταση που υποχρέωνε τους Έλληνες και όλους τους ευρωπαίους αγρότες να αγοράζουν σπόρους αποκλειστικά από τις πολυεθνικές. Αν χάναμε θα ήταν πρακτικά αδύνατο για τους αγρότες να διατηρούν και να αναπαράγουν σπόρους όπως έκαναν από την εφεύρεση της γεωργίας έως σήμερα» σημειώνει ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης.

«Κερδίσαμε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος και τώρα θα συνεχίσουμε τη μάχη για να ‘μπλοκάρουμε’ τη νομοθεσία και στην Επιτροπή Γεωργίας. Όταν το Δεκέμβριο κατέθεσα την τροπολογία απόρριψης δεν περίμενα ότι αυτή θα υπερψηφιζόταν από όλους τους Ευρωβουλευτές της Επιτροπής. Η πρώτη αυτή νίκη είναι το προϊόν εντατικής δουλειάς αλλά και μαζικής κινητοποίησης της κοινωνίας των πολιτών, που μέσω της αλληλογραφίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κατέκλεισαν με το αίτημα της απόρριψης το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» προσθέτει.

«Η νίκη αυτή δείχνει πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιδρά θετικά στο δημοκρατικό έλεγχο και πως η ευκαιρία για κάθε πολίτη να επηρεάσει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, είναι καθημερινή και δεν εξαντλείται την ημέρα των ευρωεκλογών. Απομένει τον ερχόμενο Φεβρουάριο η κρίσιμη ψήφος της Επιτροπής Γεωργίας, στην οποία επίσης έχω καταθέσει πρόταση απόρριψης. Είμαι αισιόδοξος ότι σε λίγες ημέρες θα ‘μπλοκάρουμε’ οριστικά τη νομοθετική αυτή πρόταση, που έθετε σε κίνδυνο το ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στους παραδοσιακούς σπόρους, επιβάλλοντας τον έλεγχο της τροφής από τις πολυεθνικές» κατέληξε ο Κρίτων Αρσένης.

Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την εμπορία των σπόρων. Οι νέοι κανόνες θα είναι ένα από τα τελευταία θέματα που θα συζητηθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν τις ευρωεκλογές.

Στόχος των πολυεθνικών είναι η επιβολή μονοπωλίου στην εμπορία των σπόρων στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά - η εμπορική αξία της οποίας υπολογίζεται στα 45 δισ. δολάρια και της ευρωπαϊκής στα 9 δισ. δολάρια ετησίως.

Σήμερα, οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου ελέγχουν το 58% της παγκόσμιας αγοράς, οι 10 μεγαλύτερες το 73% και τα ποσοστά αυτά αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Ωστόσο οι πολυεθνικές ισχυρίζονται πως χάνουν το 40% των εν δυνάμει αγορών, λόγω «παράνομης αναπαραγωγής», αλλά και καλλιέργειας μη καταχωρισμένων ποικιλιών σπόρων».
 Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ευρωβουλή και Βουλή στην έρευνα του ρόλου της τρόικας

Την αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ερευνά τον ρόλο και τη λειτουργία της τρόικας υποδέχεται σήμερα το απόγευμα η ελληνική Βουλή. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας, που συλλέγει πληροφορίες για να συντάξει και το σχετικό πόρισμα, είναι ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Oτμαρ Κάρας από το Λαϊκό Kόμμα και συμμετέχουν ακόμη οι ευρωβουλευτές Λιέμ Χόανγκ Νγκοκ (Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών), Νιλς Τόρβαλτς (Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών), Φιλιπ Λαμπέρ (Πράσινοι), Γιούργκεν Κλούτε (Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά), καθώς και οι Ελληνες Ρόδη Κράτσα και Νίκος Χουντής.

Στις 18.30 θα πραγματοποιηθεί συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ενώ από τις 19.00 έως τις 21.00 θα πραγματοποιηθεί ειδική συνεδρίαση, στην οποία θα συμμετάσχουν οι αντιπρόεδροι της ελληνικής Βουλής και τα προεδρεία των Επιτροπών (Οικονομικών, Κοινωνικών, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου, Ισολογισμού του Κράτους).

Από την αξιωματική αντιπολίτευση, στη σημερινή συνάντηση θα συμμετάσχουν και οι βουλευτές Θοδωρής Δρίτσας, Παναγιώτης Λαφαζάνης και Νάντια Βαλαβάνη.

Εκτός των κοινοβουλευτικών συναντήσεων, το κλιμάκιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια της διήμερης επίσκεψής του θα έχει συναντήσεις με τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, τους αντιπροέδρους της Τραπέζης της Ελλάδος, εκπροσώπους της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών, στελέχη του ΣΕΒ, της ΓΣΕΒΕΕ, του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ, πανεπιστημιακούς και εμπειρογνώμονες, καθώς και φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών.

Η αντιπροσωπεία θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου αύριο στις 12.30, στο γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα.

Χ.ΙΩ.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οι… εντολές Σαμαρά και τα νεύρα του ΠΑΣΟΚ



Παναγιώτης Σιάνης.

Αίσθηση προκαλεί η σφοδρότητα της επίθεσης του γραμματέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Καρύδη εναντίον του επικοινωνιακού επιτελείου της ΝΔ και του Μεγάρου Μαξίμου και έμμεσα κατά του Αντώνη Σαμαρά. Αφορμή έδωσε η αφίσα της ΝΔ, η οποία υπέστη απίστευτο «τρολάρισμα» στα Social Media με την οποία «διαφημίζεται» η εντολή του πρωθυπουργού να διατεθούν σε υγεία και παιδεία τα χρήματα που επιστρέφονται από τις μίζες. Το σχόλιο του Δημήτρη Καρύδη, που στάλθηκε και ως ανακοίνωση από το γραφείο τύπου του ΠΑΣΟΚ έχει ως εξής:
          
«Με μια κακόγουστη αφίσα στο facebook (η οποία μοιάζει με διαφήμιση ζυμαρικών γνωστής εταιρείας)* η Ν.Δ. επιχειρεί να καρπωθεί μικροκομματικά την μεγάλη προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση συνεργασίας και η Δικαιοσύνη να επιστραφούν στα δημόσια ταμεία χρήματα από μίζες. Δεν διστάζει να εκθέτει και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, εμφανίζοντάς τον να υιοθετεί πρακτικές Μαυρογιαλούρου. Ας μαζέψει η ηγεσία της Ν.Δ. τους ανεγκέφαλους πριν την οδηγήσουν σε πλήρη εξευτελισμό.»

Να σημειώσουμε ότι χτες τρεις υπουργοί ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο Χρήστος Σταϊκούρας και ο Σίμος Κεδίκογλου κονταροχτυπήθηκαν για το ποιος θα προβάλλει πρώτος την περίφημη εντολή Σαμαρά.

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ενοχληθεί σφόδρα από την αβάντα που γίνεται προσωπικά στο Σαμαρά, όπου κυβερνητικές αποφάσεις και δράσεις του εμφανίζονται ξαφνικά «ως εντολές» του. Σχολίαζαν μάλιστα με θυμηδία ότι ενώ ήταν γνωστό από χτες το πρωί πως ο πρωθυπουργός σκόπευε να επισκεφτεί την Κεφαλονιά επιστρέφοντας από Βρυξέλλες, για να υπάρχει επικοινωνιακός αιφνιδιασμός ανακοινώθηκε ενώ βρισκόταν εν πτήσει. Στη Χαριλάου Τρικούπη επισημαίνουν ότι δεν μπορεί τεχνηέντως  η ΝΔ να αποκρύβει ότι οι επιτυχίες των δικαστικών αρχών στα ζητήματα των μιζών εξασφαλίστηκε χάρη σε μια σειρά νομοθετημάτων που προώθησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από το 2009, παρότι το ίδιο μάτωσε από την υπόθεση Τσοχατζόπουλου. Μια σειρά από διατάξεις συνέβαλλαν ώστε να βρεθούν λογαριασμοί σε εξωχώριες εταιρίες, αλλά και να ανοίξουν στόματα.

Πάντως το κλίμα είναι εντελώς προεκλογικό και μάλλον οι κυβερνητικοί εταίροι ετοιμάζονται για εθνικές κάλπες ή τέλος πάντων στήνουν από τώρα επικοινωνιακά αναχώματα…

* Για όσους απορούν μάλλον αναφέρεται στο γνωστό λογότυπο διάσημης ιταλικής βιομηχανίας ζυμαρικών… 
Πηγη www.topontiki.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

2,6 δισ. έχασαν τα νοικοκυριά μέσα σε τρεις μήνες

Κρίση και μνημόνιο «ροκάνισαν» εισοδήματα 2,6 δισ. ευρώ από τα νοικοκυριά μέσα στο 2013. Το ποσό αυτό εξαϋλώθηκε στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου του 2013 όταν η ύφεση στο ίδιο διάστημα διαμορφώθηκε στο 3% από 5,5% που ήταν πριν από δύο τρίμηνα, παρά ταύτα ήταν ιδιαίτερη αισθητή για χιλιάδες νοικοκυριά μέσα στη χώρα…

Αυτό δείχνουν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) σύμφωνα με τα οποία το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώθηκε κατά 8% το τρίτο τρίμηνο της περυσινής χρονιάς, σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2012. Ετσι, μέσα σε έναν χρόνο το εν λόγω εισόδημα περιορίστηκε από τα 33 δισ. ευρώ στα 30,4 δισ. ευρώ. Οπως σημειώνει η ΕΛΣΤΑΤ, η μείωση αυτή «οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μείωση των αποδοχών των εργαζομένων κατά 9,9% και στη μείωση των κοινωνικών παροχών που εισπράττουν τα νοικοκυριά κατά 8,2%». Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών και των μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων που εξυπηρετούν νοικοκυριά (ΜΚΙΕΝ) μειώθηκε κατά 10,2% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2012, από 36,1 δισ. ευρώ σε 32,4 δισ. ευρώ. Το «ψαλίδισμα» αποδοχών και κοινωνικών παροχών επηρέασε, όπως είναι επόμενο, το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών και των ΜΚΙΕΝ, το οποίο ορίζεται ως η ακαθάριστη αποταμίευση προς το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα. Το συγκεκριμένο ποσοστό διαμορφώθηκε στο -6,7% το 3ο τρίμηνο του 2013, έναντι -9,3% το 3ο τρίμηνο του 2012. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν επίσης ότι το τρίτο τρίμηνο της περυσινής χρονιάς περιορίστηκαν οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου του τομέα των μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά 7,8% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2012, από 2,68 σε 2,47 δισ. ευρώ. Το ποσοστό των επενδύσεων του τομέα που ορίζεται ως ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου προς την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ήταν 14,1% σε σύγκριση με 14,5% το 3ο τρίμηνο του 2012.

Στον αντίποδα, διευρυμένο ήταν το πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών το 3ο τρίμηνο του 2013 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Το εν λόγω πλεόνασμα ανήλθε στα 2,6 δισ. ευρώ το 3ο περυσινό τρίμηνο, έναντι 1,8 δισ. ευρώ που είχε καταγραφεί το 3ο τρίμηνο του 2012. Οι καθαρές δανειακές ανάγκες του τομέα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν δραστικά μειωμένες το 3ο τρίμηνο του 2013 και διαμορφώθηκαν στα 1,2 δισ. ευρώ, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2012 είχαν φτάσει τα 6,4 δισ. ευρώ.

Μάριος Χριστοδούλου
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Γεύμα... «μαϊμού» μεταξύ Τσίπρα και Ψυχάρη



Τελειωμό δεν έχει, ως φαίνεται, η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν “κλίμα” περί “Μεγάλου Συνασπισμού”, ο οποίος θεωρείται ως μια απελπισμένη προσπάθεια να ανακοπεί το ρεύμα νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν.

Τελευταίο κρούσμα η διοχέτευση “πληροφορίας” ότι υπήρξε συνάντηση των Αλέξη Τσίπρα και Σταύρου Ψυχάρη – μετά συζύγων μάλιστα – στο σπίτι του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεδομένου ότι το σενάριο περί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. χρονολογείται εδώ και έναν χρόνο περίπου, η διοχέτευση της δήθεν “πληροφορίας” προφανώς αποσκοπεί στο να εμπεδωθεί η αντίληψη – προεκλογικού χαρακτήρα – ότι “Τα δύο κόμματα θα τα βρουν, αφού δεν έχουν και πολλά να χωρίσουν”.

Στην πραγματικότητα, βεβαίως, απλώς... τρίτωσε το κακό και αυτό ακριβώς επισημαίνει στο pontiki.gr απολύτως αξιόπιστη και ασφαλής πηγή του ΣΥΡΙΖΑ:

“Πρώτα διέρρευσε ότι δημοσιογράφος του ΔΟΛ (ο Παύλος Παπαδόπουλος) είναι πλέον λογογράφος του Τσίπρα. Ύστερα προέκυψαν τα γκάλοπ με στημένο ερώτημα περί Μεγάλου Συνασπισμού και τώρα ήρθε το υποτιθέμενο “δείπνο” μεταξύ Τσίπρα και Ψυχάρη – μετά... συζύγων μάλιστα, για να εμφανιστεί πιο αληθοφανές”.

Τι να πούμε; Ότι δεν έχουν τον Θεό τους; Και λίγο ακούγεται...
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ο αντιρατσιστής Σαμαράς παραμυθιάζει και τους Ευρωπαίους. Του Σ. Κούλογλου

Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής/ FosPhotos
Ακόμη και αν ταξιδεύεις στην Ευρώπη, πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι. Έτσι και ο πρωθυπουργός, όταν βρέθηκε χθες στο Ευρωκοινοβούλιο σε μια ομιλία για το Ολοκαύτωμα, εμφανίστηκε να μάχεται κατά του ρατσισμού και των νεοναζί στην Ελλάδα. Του Στέλιου Κούλογλου.

 «Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για τον ρατσισμό και τον αντισημτισμό. Τους πολεμάμε στην χώρα και στο εξωτερικό (!). Δεν θα τους επιτρέψουμε να ξαναδείξουν το άσχημο πρόσωπο τους».
Την ίδια στιγμή, το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα:
-Καμιά εκατοστή Χρυσαυγίτες στο Κερατσίνι, σε στρατιωτική παράταξη, κατέβασαν πανό που είχε αναρτηθεί στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας. Στη συνέχεια επιτέθηκαν με πέτρες στο στέκι Ρεσάλτο και σε σπίτια της περιοχής, τραυματίζοντας τρεις πολίτες. Αν και παρούσα, η αστυνομία του κ. Δένδια, που μάλιστα μίλησε χθες το βράδυ για το Ολοκαύτωμα στην Αθήνα, δεν προχώρησε ούτε σε προσαγωγές.
-Η οικογένεια του Παύλου Φύσσα καταγγέλλει πως δέχεται απειλές οπαδών της Χρυσής Αυγής: «Η διανομή κατά τρόπο προκλητικό φυλλαδίων, οι ύβρεις και οι απειλές από παρελαύνοντες, έξω σχεδόν από την οικία μας με πλήρη στρατιωτική αμφίεση, είναι προφανές ότι στοχεύουν όχι μόνο στον εκφοβισμό και κατατρομοκράτηση της οικογένειας μας άλλα και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση της...
Δύο μέρες πριν, ψαρεύοντας ψήφους στα νεοναζιστικά νερά, η κυβέρνηση υιοθετούσε πλήρως την ξενοφοβική, ρατσιστική ατζέντα της Χρυσής Αυγής, οδηγώντας στoν πνιγμό γυναικόπαιδα στο Αιγαίο. Και δεν είναι μόνο αυτά: η δημοσκόπηση της Palmos Analysis για το Tvxs καταγράφει την βαθιά δυσπιστία των πολιτών για την κάθαρση και τα σκάνδαλα, όπως αντιμετωπίζονται και παρουσιάζονται από την κυβέρνηση και τα φιλικά ΜΜΕ. Από τον Τσοχατζόπουλο και τον Παπαγεωργόπουλο μέχρι τον Λιάπη, τον Φιλιππίδη ή τον Γιακουμάτο, συλλήψεις και καταδίκες εκλαμβάνονται από μια σημαντική μερίδα πολιτών ως υποκριτικές κινήσεις εντυπωσιασμού. Και αυτή η αντίληψη ότι όλα είναι σάπια και όλοι ψεύτες, ενισχύει την Χρυσή Αυγή, τον ρατσισμό ή τον αντισημιτισμό, τα φαινόμενα δηλαδή που ο κ. Σαμαράς παραμύθιαζε τους Ευρωπαίους ότι αντιμάχεται.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ευρωεκλογές σαν εθνικές

Η κυβέρνηση, διά των Βορίδη και Βενιζέλου, προτάσσει το δίπολο σταθερότητα ή αστάθεια τόσο στο εσωτερικό, προς τον λαό και τις κοινοβουλευτικές ομάδες, όσο και προς το… εξωτερικό.

Του Μπάμπη Αγρολάμπου

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣΣε μια προσπάθεια να ανακόψουν την καθοδική πορεία της κυβέρνησης, που αποτυπώνεται σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ σπεύδουν τώρα να δώσουν στις ευρωεκλογές χαρακτηριστικά εθνικής αναμέτρησης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το δίλημμα, έτσι όπως τίθεται από τους δύο κυβερνητικούς εταίρους στο εσωτερικό, είναι πολιτική σταθερότητα ή αστάθεια, ενώ το ίδιο μήνυμα αναμένεται να εκπέμψει και στον ευρωπαϊκό περίγυρο ο Αντ. Σαμαράς.

Ο πρωθυπουργός μεταβαίνει σήμερα στις Βρυξέλλες όπου θα μιλήσει στo Forum Business Europa και σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται να προβάλει, πέραν της προόδου του προγράμματος που έχει επιβάλει η τρόικα, τον κίνδυνο της πολιτικής αστάθειας εάν δεν υπάρξει έμπρακτη αναγνώριση των προσπαθειών από την πλευρά των εταίρων της Ε.Ε.

Το κρίσιμο Eurogroup

Στο ίδιο μήκος αναμένεται να κινηθεί και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, στη συνεδρίαση του Eurogroup, όπου θα συζητηθούν ξανά οι αποκλίσεις και το χρονοδιάγραμμα των επόμενων ενεργειών. Στη βελγική πρωτεύουσα θα είναι και ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Χατζηδάκης, ο οποίος θα μιλήσει στην ημερίδα του ΕΛΚ με θέμα την ευρωπαϊκή πολιτική ανάπτυξης.

Στο εσωτερικό, το δίλημμα πολιτική σταθερότητα ή αστάθεια μετά τις ευρωεκλογές έθεσαν από τη Ν.Δ. ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Μ. Βορίδης, μιλώντας σε εκδήλωση της ΝΟΔΕ Ιωαννίνων και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγ. Βενιζέλος, στη συνεδρίαση της Κ.Ε., με πανομοιότυπο τρόπο. Ο κ. Βορίδης τόνισε ότι οι επερχόμενες ευρωεκλογές έχουν σημασία αναφορικά με τα πολιτικά μηνύματα που θα δώσει το αποτέλεσμα και πρόσθεσε: «Ο κίνδυνος είναι να κάνουμε το πολιτικό λάθος και να δημιουργήσουμε πολιτική αστάθεια, συνθήκες κυβερνητικής κρίσης, να φέρουμε ουσιαστικά ανάστροφη πορεία, σε αυτό που έχουμε καταφέρει όλο αυτό το χρονικό διάστημα».

Η νέα γραμμή της κυβέρνησης, που καθορίστηκε στην τελευταία συνάντηση του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά με τον Ευάγγ. Βενιζέλο την Παρασκευή, έχει τριπλή στόχευση:

1) Να ανακοπούν η φυγή των ψηφοφόρων από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και η συνεχής δημοσκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ που επιτείνει το κλίμα ηττοπάθειας στις τάξεις της κυβέρνησης και των δύο κυβερνητικών εταίρων. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει κεφαλή (βραχεία με 0,6% στη μέτρηση της Alco στο «Πρώτο Θέμα», 0,8% της Metron Analysis στο «Εθνος της Κυριακής» μέχρι και 5% στη μέτρηση της Palmos για το TVXS).

Μέχρι πρότινος η κυβέρνηση εμφανιζόταν απολύτως βέβαιη για τη μακροημέρευσή της, θέτοντας μάλιστα ως στόχο την εξάντληση της τετραετίας ώστε να επιδείξει, όπως έλεγε ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, μετρήσιμα αποτελέσματα του κυβερνητικού έργου.

Κυβερνητική προσγείωση

Ωστόσο, υπό την πίεση των εξελίξεων που το τελευταίο διάστημα ήταν αρνητικές για την κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα, κρίθηκαν επιβεβλημένες η προσγείωση στην πραγματικότητα και η φόρτιση εκ των προτέρων του αποτελέσματος της κάλπης για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για τους ΟΤΑ και τις περιφέρειες, στο κυβερνητικό σχήμα και στις ηγεσίες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι το αποτέλεσμα θα είναι διαχειρίσιμο πολιτικά και οι εντυπώσεις μοιρασμένες.

2) Παράλληλα με την προσπάθεια συσπείρωσης των ψηφοφόρων τους, ο Αντ. Σαμαράς και ο Ευάγγ. Βενιζέλος επιδιώκουν να συσπειρώσουν τις τάξεις των κοινοβουλευτικών τους ομάδων αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης, όπου οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους υπουργούς κυριαρχούν στην πολιτική ατζέντα, οι δε βουλευτές κινούνται πλέον με γνώμονα τα πολιτικό τους μέλλον. Ο νέος κύκλος κινητοποιήσεων από τους αγρότες αναμένεται να ανοίξει καινούργιο γύρο επιθέσεων κατά του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα.

3) Το ενδεχόμενο οι ευρωεκλογές να γίνουν καταλύτης πολιτικής ανατροπής, έχει αποφασίσει να προβάλει η κυβέρνηση και στον ευρωπαϊκό περίγυρο. Οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της τρόικας και το παρατεινόμενο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις αναφορικά με το δημοσιονομικό κενό της διετίας 2014-2015 έχουν διαλύσει τον αρχικό κυβερνητικό σχεδιασμό που ήθελε όλες τις εκκρεμότητες να κλείσουν στο σημερινό Eurogroup και η κυβέρνηση να πάει απερίσπαστη στο εκλογικό ραντεβού τον Μάιο.

Εάν οι πιέσεις από τους εταίρους και δανειστές συνεχιστούν για να κλείσουν όλες οι εκκρεμότητες του προγράμματος μέχρι τις ευρωεκλογές, αλλά να μετατεθούν οι αποφάσεις για το χρέος το καλοκαίρι, όπως άφησε να εννοηθεί από το Νταβός ο επίτροπος Ολι Ρεν, η κυβέρνηση θα βρεθεί διπλά εκτεθειμένη. Ο κ. Στουρνάρας έχει εντολή του πρωθυπουργού να θέσει το θέμα των δεσμεύσεων που είχαν αναληφθεί στο Eurogroup του Νοεμβρίου 2012 και παράλληλα να τονίσει την κρισιμότητα των πολιτικών περιστάσεων.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Διαλύονται και τρελαίνονται


Σταύρος Χριστακόπουλος.

Με χρώμα... εκλογικό – και όχι μόνο λόγω της κάλπης για Αυτοδιοίκηση και Ευρωβουλή – βάφει η κυβέρνηση Σαμαρά το πολιτικό κλίμα της τρέχουσας (έτσι ή αλλιώς προεκλογικής) περιόδου.

Κύρια χαρακτηριστικά της επικοινωνιακής πολιτικής της συγκυβέρνησης είναι:
◆ η ακραία πόλωση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δυστυχώς κινείται στα όρια του γραφικού και ακόμη συχνότερα στα όρια του γελοίου,
◆ η άπελπις προσπάθεια να νεκραναστηθεί ο μύθος του success story,
◆ η απόπειρα να συντηρηθεί η αδύναμη ελπίδα μιας διαπραγμάτευσης για το χρέος,
◆ η αγωνία για την παροχή ενός πολιτικού «δώρου» από τους Ευρωπαίους (και κυρίως τους Γερμανούς), έστω την τελευταία στιγμή πριν από την ευρωκάλπη.
Όμως τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα, αφού μια σειρά από παράγοντες, επιβαρυντικούς της κυβερνητικής διαχείρισης, μετατρέπουν σε Γολγοθά την πορεία του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου προς μια εκλογική αναμέτρηση, στις 25 Μαΐου, η οποία (αν δεν έχουν προηγηθεί οι βουλευτικές εκλογές) ενδέχεται να προκαλέσει έως και πολιτικό σεισμό.
Το αποτέλεσμα είναι η πολιτική αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, η οποία ψάχνει αγωνιωδώς σανίδα σωτηρίας από το επερχόμενο ναυάγιο και την ωθεί να παίζει... επικίνδυνα με τα πιο δυσμενή εκλογικά σενάρια, τα οποία υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθούν σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Γκάλοπ και εκλογολογία
Ο πρώτος αποσταθεροποιητικός παράγοντας είναι οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες όχι μόνο δείχνουν στο σύνολό τους πρώτο πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εμφανίζουν συνεχώς βελτιούμενες τις επιδόσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ποιοτικά στοιχεία, τα οποία παραδοσιακά θεωρούνται κρίσιμα ως προς την αποτίμηση της ικανότητας διακυβέρνησης κάθε κόμματος.
Η συγκυβέρνηση, από «παράγων σταθερότητας και ομαλότητας», «εγγυήτρια της εξόδου από την κρίση και παραμονής στο ευρώ» και «μεταρρυθμιστική» δύναμη, μέσα σε λίγους μήνες έχει μετατραπεί σε ένα ασταθές και πελαγωμένο σχήμα, το οποίο αναζητεί αγωνιωδώς τρόπο να περιορίσει την εκλογική του ήττα.
Και μόνο οι – προερχόμενες από την κυβέρνηση – διαρροές περί «διαχειρίσιμης ήττας» στα επίπεδα του 3% έως 4% και «μη διαχειρίσιμης» ή «καταστροφικής» στην περιοχή των 8 έως 10 μονάδων είναι ενδεικτικές της αγωνίας της να διαχειριστεί πολιτικά το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης. Η σημερινή δημοσκόπηση της Pulse RC για το «Ποντίκι» είναι ένας ακόμη λόγος ανησυχίας για τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Μέγαρο Μαξίμου.

Ανησυχία για αποσύνθεση
Το αποτέλεσμα της ενδοκυβερνητικής σύγχυσης και της απώλειας ψυχραιμίας για τα δημοσκοπικά ευρήματα αποτυπώνεται με πολλούς τρόπους στα δύο συνεργαζόμενα κόμματα και στο Υπουργικό Συμβούλιο. Οι κυριότεροι είναι:
1 Η όλο και πιο επιθετική στάση έναντι του ΣΥΡΙΖΑ για θέματα που καμιά σχέση δεν έχουν ούτε με την πολιτική ατζέντα ούτε με την πραγματικότητα – όπως π.χ. η εμμονική προσπάθεια σύνδεσης του ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία, τα περί «αθεΐας» του Τσίπρα κ.λπ. –, με συνέπεια οι διαμορφωτές της επικοινωνιακής πολιτικής κυρίως της Ν.Δ. να οδηγούνται συχνά στην αυτογελοιοποίηση.
2 Οι αυξανόμενες διαφοροποιήσεις του ΠΑΣΟΚ σε κορυφαία θέματα της «μεταρρυθμιστικής» ατζέντας της Ν.Δ., με... ταραχώδη παραδείγματα τη φορολόγηση («χαράτσωμα») των ακινήτων και το περίφημο «25ευρω» για την εισαγωγή των ασθενών στα νοσοκομεία, αλλά και οι πιο «διακριτικές» διαφοροποιήσεις στις άστοχες επιθέσεις της Ν.Δ. εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχουν προφανώς δίκιο όσοι διακρίνουν ότι το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να διαμορφώσει μια δική του πολιτική ατζέντα ώστε να σταθεί αξιοπρεπώς στις εθνικές εκλογές. Ο Βενιζέλος φέρεται πεπεισμένος πως όσο συντομότερα γίνουν οι βουλευτικές εκλογές τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. να αποφύγουν το σενάριο της συντριβής.
3 Η – διαρκώς εντεινόμενη – ενδοκυβερνητική γκρίνια ότι αρκετοί υπουργοί, υπό τον φόβο μιας εκλογικής καταβαράθρωσης, έχουν ήδη «κατεβάσει τα μολύβια» και αποφεύγουν να παίρνουν νομοθετικές πρωτοβουλίες για να μην εκτεθούν στους ψηφοφόρους τους και να διεκδικήσουν την εκλογική επιβίωσή τους ή, έστω, να διασώσουν την υστεροφημία τους όταν με το καλό αποστρατευθούν πολιτικά και επιστρέψουν στην... κανονική ζωή.
Πολλοί στην κυβέρνηση και στο στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού πιστεύουν ότι όσο περισσότερο καθίσταται αναπόφευκτη μια πολύ πρόωρη προσφυγή στη λαϊκή κρίση τόσο θα πληθαίνουν τα φαινόμενα «αυτοσυγκράτησης» υπουργών, τα οποία υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθούν – ακόμη και μεταξύ δεδηλωμένων ζηλωτών του νεοφιλελεύθερου «προγράμματος» της τρόικας – σε «λευκή» νομοθετική... απεργία.
4 Η εξ ίσου σοβαρή απροθυμία κυβερνητικών βουλευτών να στηρίξουν επαχθή νομοσχέδια, πριν τουλάχιστον δώσουν μια σθεναρή – πλην πολιτικά... αιματηρή – μάχη με τους αρμόδιους υπουργούς, όπως συχνά έχει συμβεί το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα τα τέλη του 2013.
Όπως υπογραμμίζουν, άλλωστε, αρκετοί έμπειροι βουλευτές και αναλυτές, το μεγαλύτερο πρόβλημα για την κυβερνητική σταθερότητα δεν είναι η μικρή πλειοψηφία της στη Βουλή, αλλά οι συνάδελφοί τους που φοβούνται ή είναι βέβαιοι ότι, σε περίπτωση εκλογικής ήττας, θα παρακολουθούν πλέον την κοινοβουλευτική δραστηριότητα μόνο από το... Κανάλι της Βουλής.
Αν συνυπολογίσουμε μια ήττα της Ν.Δ., με απώλεια τουλάχιστον του μπόνους 50 εδρών, το βάσιμο ενδεχόμενο συρρίκνωσης του ΠΑΣΟΚ στο μισό της εκλογικής δύναμης του Ιουνίου του 2012 και την έντονη τα τελευταία χρόνια τάση για μεγάλη ανανέωση του πολιτικού προσωπικού των κομμάτων και της Βουλής, αρκετές δεκάδες βουλευτές της σημερινής συγκυβέρνησης θα αποχαιρετήσουν – άλλοι προσωρινά και άλλοι διά παντός – τη Βουλή.
Η διατήρηση της πολιτικής συνοχής της κυβέρνησης σε βάθος χρόνου, υπ’ αυτούς τους όρους, είναι ένα... όνειρο τρελό.
5 Η βαθύτατη πλέον ανησυχία για τη διάρκεια της εκλογολογίας, η οποία θα αποτελεί διαρκή τροχοπέδη για την κυβέρνηση, τουλάχιστον έως τις προεδρικές εκλογές του 2015. Το αυτονόητο συμπέρασμα των λίγων ψύχραιμων στην κυβέρνηση είναι ότι η συζήτηση περί πρόωρων εκλογών, ακόμη και εντός του 2014, δεν μπορεί πια να λήξει παρά μόνο με... εκλογές! Ποιος, εξ άλλου, μπορεί να πιστέψει ότι μια κυβέρνηση όπως η σημερινή, που παράγει διαρκώς εκλογικά σενάρια και φήμες μπορεί να αντέξει τις συνέπειές τους;

Πίεση αντί διαπραγμάτευσης
Η ισχυρότερη πίεση, πάντως, και ο σοβαρότερος παράγοντας δημιουργίας και διαρροής εκλογικών σεναρίων είναι η αδυναμία της κυβέρνησης να διαπραγματευθεί με τους δανειστές (Ευρωπαίους και ΔΝΤ) όχι μόνο μια ρύθμιση του χρέους, άλλα έστω την προσωρινή «χαλάρωση» των μνημονιακών δεσμεύσεων.
Με το ΔΝΤ οι σχέσεις συνεχώς επιδεινώνονται εξ αιτίας της πλήρους προσκόλλησης Σαμαρά, Βενιζέλου και Στουρνάρα στη Γερμανία, αλλά και της στοχευμένης έκθεσης του Ταμείου από τον υπουργό Οικονομικών με στόχο να διατρανωθεί η «πίστη» του ιδίου και της κυβέρνησης στον... Σόιμπλε. Ωστόσο η Γερμανία δεν φαίνεται να ανταποδίδει στην κυβέρνηση της Ελλάδας το επικοινωνιακό «σέρβις», καθώς εμφανίζεται
◆ σκληρή στη διαπραγμάτευση για το εύρος του δημοσιονομικού κενού των ετών 2014-15, το οποίο ήδη αναθεωρήθηκε από την τρόικα στα 14 δισ. ευρώ, έναντι 11 δισ. πριν από ελάχιστο καιρό,
◆ με σκληρότερες – κατά 4,5 δισ. ευρώ – θέσεις στο θέμα του χρηματοδοτικού κενού και άρα των νέων μέτρων που θα χρειαστούν άμεσα για την κάλυψή του
◆ και αμετακίνητη στον τρόπο κάλυψης της ελληνικής μαύρης τρύπας με νέο δάνειο και νέο μνημόνιο αντί ενός νέου έμμεσου «κουρέματος», το οποίο επιθυμούν σφόδρα το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών.
Μάλιστα είναι εντυπωσιακός ο ρυθμός αύξησης των προβλημάτων της κυβέρνησης στο ζήτημα της όποιας διαπραγμάτευσης, αν συνυπολογίσουμε:
1 Τα 300-400 εκατ. ευρώ, με τα οποία επιβαρύνονται οι ελληνικοί προϋπολογισμοί σε έκταση τετραετίας από μία και μόνη απόφαση του Αρείου Πάγου περί αντισυνταγματικότητας στην περικοπή των ειδικών μισθολογίων των ενστόλων, η οποία εκθέτει σε έναν ακόμη κίνδυνο τη μαγική εικόνα του... επικοινωνιακού πρωτογενούς πλεονάσματος.
2 Τα επιπλέον 650 έως 700 εκατ. ευρώ, τα οποία αναμένεται να χαθούν για το ασφαλιστικό σύστημα – και αναμένεται να επιφέρουν νέα εισπρακτικά μέτρα – λόγω της μείωσης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες επιπλέον θα πλήξουν βίαια και την τσέπη των εργαζομένων αυξάνοντας κατακόρυφα την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Ένας ακόμη παράγων που δυσκολεύει αφάνταστα τη διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης έναντι των δανειστών ανέκυψε τη Δευτέρα. Το ανεξάρτητο από αυτή Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, με μια «Ενδιάμεση Έκθεση για τα μέλη των αρμόδιων Κοινοβουλευτικών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων», με τον τίτλο «Η νέα οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ και η Ελλάδα – Οι μηχανισμοί εποπτείας και αλληλεγγύης υπό όρους μετά το Μνημόνιο», προκαλεί ένα ακόμη σοκ:
◆ Χαρακτηρίζει «μη βιώσιμο» το χρέος διαψεύδοντας τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος την ίδια μέρα, στο Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο, υποσχόταν τη μετατροπή του χρέους σε μακροχρόνια και... σταθερά βιώσιμο.
◆ Υπενθυμίζει ότι το Δημοσιονομικό Σύμφωνο – το οποίο θα πρέπει να εφαρμόσει η κυβέρνηση αμέσως μετά την επιδιωκόμενη έξοδο από το μνημόνιο – έχει επίσης σκληρούς και μη διαχειρίσιμους όρους παραμονής στο ευρώ.
◆ Περιγράφει ακόμη μια φορά ως αναγκαίο και αναπόφευκτο ένα μεγάλο «κούρεμα» του ελληνικού δημοσίου χρέους, διότι διαφορετικά η προσπάθεια εξυπηρέτησής του θα ακυρώνει κάθε απόπειρα ανάπτυξης της χώρας, ακόμη και επιτυχημένης.

Οικονομικός βάλτος
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δυσμενών ειδήσεων, αλλά και μιας κοινωνικής και ανθρωπιστικής καταστροφής, η οποία έχει επέλθει στο όνομα στόχων που δεν έχουν καμιά σοβαρή ελπίδα επίτευξης, καθίσταται άκαιρο και... άκυρο στη συνείδηση της κοινωνίας το κυβερνητικό επιχείρημα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταστρέψει τη χώρα».
Μοιάζει έωλο το μεγαλύτερο μέρος της κυβερνητικής «προεκλογικού» χαρακτήρα επιχειρηματολογίας, την ίδια ώρα μάλιστα που η εφορία έχει εξαπολύσει ένα ακόμη μεγάλο φοροκυνηγητό με την αρπαγή, από δεκάδες χιλιάδες οφειλέτες, απευθείας από την τράπεζα, μέρους των καταθέσεων, μισθών και ενοικίων τους.
Την ίδια ώρα δε που η ασύλληπτη ανεργία, οι δραματικές μειώσεις εισοδημάτων και η – κατά παράβαση των ευρωπαϊκών συνθηκών, όπως σημειώνει η εξεταστική επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου για τα έργα της τρόικας – κατάρρευση της κοινωνικής πολιτικής γκρεμίζουν τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων, ούτε η «πραγματική οικονομία» εμφανίζει σημάδια βελτίωσης.
Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η ανακοίνωση του Γενικού Δείκτη Κύκλου Εργασιών στη βιομηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) του Νοεμβρίου 2013, ο οποίος, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Νοεμβρίου 2012, παρουσίασε μείωση κατά 11,7%, έναντι αύξησης 4,5% που σημειώθηκε στην αντίστοιχη σύγκριση του 2012 προς το 2011.
Σαν «κερασάκι στην τούρτα» έρχεται η είδηση ότι ήδη οι αγρότες, ένα παραδοσιακό στήριγμα των κομμάτων της συγκυβέρνησης, διαμαρτυρόμενοι για την επιβληθείσα «τήρηση βιβλίων», δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους βγαίνοντας με τα τρακτέρ τους σε πλατείες χωριών με προοπτική να επεκταθεί η κινητοποίησή τους στις εθνικές οδούς αν υπάρξει «κλίμα» για μεγάλη κινητοποίηση.

Τρομοκρατία και μπάχαλο
Το ήδη βαρύ κλίμα επιβαρύνουν πλήθος σκάνδαλα τα οποία υπογραμμίζουν τη σκανδαλώδη διακυβέρνηση τεσσάρων δεκαετιών και απαξιώνουν περαιτέρω τις κυβερνήσεις που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και την κοινωνία στην καταστροφή. Είναι άγνωστο τι μπορεί να αποδώσει η προσπάθεια του πρωθυπουργού να καρπωθεί μέρος από τις όποιες θετικές εντυπώσεις περί ξεκαθαρίσματος του παλαιού τοπίου σε επίπεδο μιζών και γενικότερης διαφθοράς.
Την εικόνα μπάχαλου πάντως επισημειώνει το νέο άνοιγμα του «Φακέλου Τρομοκρατία», όχι μόνο με την εμφάνιση νέων οργανώσεων, αλλά και με την απόδραση του Χριστόδουλου Ξηρού, ο οποίος όχι μόνο έδωσε το – άγνωστης αποτελεσματικότητας – σύνθημα για ενοποίηση όλων των ένοπλων ομάδων, αλλά εξέθεσε την «αντιτρομοκρατική» ρητορεία της κυβέρνησης και επέτεινε τις δυσμενείς διεθνείς εντυπώσεις την ώρα που ο πρωθυπουργός εμπορεύεται διαρκώς την «αλλαγή εικόνας» της Ελλάδας.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι, προφανώς, άγνωστο αν η κυβέρνηση θα αντέχει για πολύ ακόμη να αποφεύγει την προσφυγή στην εθνική κάλπη, καθώς συνεχώς μειώνονται τα πολιτικά πεδία στα οποία μπορεί να ασκεί σοβαρό έλεγχο...
Πηγη www.topontiki.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Μεγάλος συνασπισμός και άλλες ιστορίες

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / FosPhotos
Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, μεγάλος συνασπισμός αλά ελληνικά. Πάνε και έρχονται τα σενάρια για το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ πριν ή μετά τις εθνικές εκλογές για λόγους πατριωτικού καθήκοντος. Κάτι που δεν κρύβουν πως θα ήθελαν οι εταίροι/πιστωτές και το οποίο ενθαρρύνουν σε κάθε ευκαιρία που τους παρουσιάζεται εντάχθηκε πλέον στην εσωτερική ατζέντα με αφορμή δημοσκόπηση της Metron Analysis (Εθνος της Κυριακής) που δείχνει ότι η κοινωνική πλειοψηφία θα έβλεπε θετικά κάτι τέτοιο. Γιατί όχι, άλλωστε; Η ιδέα της εθνικής συνεννόησης είναι εξαιρετικά δημοφιλής και έχει μόνο φίλους, ειδικά εφόσον το ακριβές περιεχόμενό της περιγράφεται με γενικότητες και αοριστιλογία. Της Αγγελικής Σπανού.

 Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διακινούνται εδώ και μήνες στο παρασκήνιο μετριοπαθή στελέχη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑανταλλάσσουν απόψεις σε γεύματα και δείπνα ζυμώσεων διαπιστώνοντας πως είναι εθνική ανάγκη να μετριαστεί η πόλωση και να αναζητηθούν σημεία σύγκλισης σε ό,τι αφορά στα μεγάλα θέματα: Τη συμφωνία για το χρέος, την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης, τον εξορθολογισμό του κράτους. Η σεναριολογία έχει προχωρήσει τόσο πολύ που κυκλοφορούν ονόματα ακόμη και για τον πιθανό πρωθυπουργό ενός τέτοιου σχήματος (Π. Πικραμένος), ενώ ο Γ. Δραγασάκης θεωρείται ως το πρόσωπο-κλειδί από την πλευρά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 
Βέβαια, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κανένα στέλεχος που να έχει δημοσίως τοποθετηθεί θετικά ως προς το ενδεχόμενο μιας συνεννόησης κορυφής που θα μπορούσε να καταλήξει στο σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Το θέμα αυτό έχει θίξει ο Φώτης Κουβέλης, θέτοντας ως προϋπόθεση την εμπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ για να επιστρέψει η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, πολλές φορές έχει αναδείξει αυτή την ανάγκη η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Δημήτρης Αβραμόπουλοςείναι ένθερμος υπέρμαχος της συναίνεσης μεταξύ των μεγάλων στα μεγάλα, ενώ ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Β. Οικονόμου και ο Α. Λοβέρδος έχουν επίσης ευχηθεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Με άλλο τρόπο και για διαφορετικούς λόγους, την ανάγκη μιας εθνικής συμφωνίας για να αποφύγουμε την καταστροφή έχουν επισημάνει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Φλωρίδης, η Άννα Διαμαντοπούλου.

Η σχτική συζήτηση, λοιπόν, είναι ζωηρή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει έρεισμα στην πραγματικότητα. Στην Κουμουνδούρου δεν υπάρχουν τέτοιες σκέψεις, αλλά αντίθετα η πολιτική αγωνία επικεντρώνεται στην εξασφάλιση αυτοδυναμίας, αναξάρτητα από τις συνεργασίες που θα επιδιωχθούν μετά μετά τις εκλογές. ΣτοΜέγαρο Μαξίμου επίσης δεν ενθαρρύουν τέτοιου είδους σεναριολογία η οποία ασφαλώς και δεν περιλαμβάνει σε κεντρικό ρόλο τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά. Για συναφείς λόγους και η Χ. Τρικούπη, παρόλο που εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ για άρνηση συστράτευσης στην εθνική διαπραγμάτευση, δεν έχουν λόγους να επιδιώκουν μία εξέλιξη που δεν θα αφορά τον Ευ. Βενιζέλο. 
 
Στη βάση του προβληματισμού και του ενδιαφέροντος για την παραγωγή μιας τέτοιας εξέλιξης βρίσκεται η κοινή διαπίστωση ότι επίκειται πολιτική αλλαγή αργά ή γρήγορα. Το σύστημα προετοιμάζεται για την εποχή ΣΥΡΙΖΑ και αυτό αφορά όλα τα κέντρα διαμόρφωσης αποφάσεων στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες. Το επιχείρημα που προτάσσεται είναι η ισοδυναμία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες δημοσκοπήσεις ως απόδειξη ότι το εκλογικό σώμα ζητά από τα δύο μεγάλα κόμματα να χωρέσουν στον ίδιο καναπέ. Ωστόσο, στην Κουμουνδούρου έχουν εντελώς διαφορετική προσέγγιση, πιστεύουν σε μια μεγάλη εκλογική νίκη και δεν έχουν plan b για την περίπτωση που δεν καταφέρουν να επιτύχουν μια καλή εκλογική επίδοση. Η άνεση με την οποία αποκλείουν πλέον το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ είναι πολύ ενδεικτική της στρατηγικής τους στο εξής. 

Παρόλα αυτά ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής ενότητας συζητείται σε πολιτικά, δημοσιογραφικά, επιχειρηματικά και εκδοτικά γραφεία ως η καλύτερη λύση για την πατρίδα και ως μια αρκετά ρεαλιστική προοπτική εφόσον από το φθινόπωρο ασκηθούν φοβερές πιέσεις από τους εταίρους/πιστωτές προς αυτή την κατεύθυνση. Το παράδειγμα της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, όπου τα κόμματα τα βρήκαν μεταξύ τους στα βασικά, είναι αυτό που επικαλούνται οι υποστηρικτές των σεναρίων μεγάλου συνασπισμού, ξεχνώντας πόσο ισχυρή είναι η ελληνική ιδιαιτερότητα ως προς τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και το περιεχόμενο του κομματικού πατριωτισμού.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »