Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Σε αυτήν τη χώρα ασκείται η χειρότερη δημοσιογραφία στον πλανήτη από τους αθλιότερους δημοσιογράφους τού κόσμου...



Ακουγα στη χθεσινή προαναγγελία των δελτίων ειδήσεων των οκτώ για τη "νέα πρόκληση" της Ζωής Κωνσταντοπούλου κι αναρωτιόμουν τί...κακό να είχε κάνει πάλι. Αραγε να είχε επιστρέψει στην Αιδηψό για να γρονθοκοπήσει τον βενζινά που δεν της είχε φουσκώσει το λάστιχο; Να είχε αλυσοδέσει στο γραφείο του τον Αδ. Γεωργιάδη για να μην εμφανιστεί μια ολόκληρη ημέρα στην τηλεόραση; Να είχε δώσει το λόγο σε αντιεξουσιαστές σε συνεδρίαση της Ολομέλειας; Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη. Απλώς η πρόεδρος της Βουλής είχε το "θράσος" να ζητήσει ευγενικά από έναν μπάτσο να επιτρέψει σε ειρηνικούς διαδηλωτές να προσεγγίσουν το κτίριο του Κοινοβουλίου...

Φυσικά αυτό για τα παπαγαλάκια ήταν ολέθριο δημοκρατικό ατόπημα. Πώς τόλμησε η Ζωή να επιτρέψει την απρόσκοπτη άσκηση ενός συνταγματικού δικαιώματος; Οι προκάτοχοί της ήταν ανόητοι ή φαύλοι που τοποθετούσαν κλούβες ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και στο λαό; Τσιμπιόμουν και ματατσιμπιόμουν για να βεβαιωθώ ότι δεν με γελούσαν τα αφτιά μου κι ότι οι μπογδάνοι και οι πρετεντέρηδες μιλούσαν στα σοβαρά όταν επιτίθεντο στην πρόεδρο της Βουλής για το ότι βγήκε στο πεζοδρόμιο για να συνομιλήσει με τους διαδηλωτές. Κι όταν άρχισα να πονάω από το πολύ τσίμπημα κατάληξα στο συμπέρασμα που φοβόμουν να γράψω μέχρι σήμερα, αλλά πλέον πια δεν μου επιτρέπεται να μην το κάνω, όσο υπερβολικό κι αν διαβάζεται: σε αυτήν τη χώρα ασκείται η χειρότερη δημοσιογραφία στον πλανήτη από τους αθλιότερους δημοσιογράφους τού κόσμου...

Σε κράτη όπως η Βόρειος Κορέα οι δημοσιογράφοι διαθέτουν καλές δικαιολογίες για να μην κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει. Οταν η οποιαδήποτε κριτική στο καθεστώς τιμωρείται με θάνατο μοιάζει λογική η αυτολογοκρισία, ακόμα και η ψευδολογία. Ποιό είναι, ωστόσο, το ακαταμάχητο επιχείρημα σημαντικής μερίδας των ελλήνων δημοσιογράφων, οι οποίοι το μόνο που δεν κάνουν είναι να ενημερώνουν με όσο γίνεται μεγαλύτερη αντικειμενικότητα τον ελληνικό λαό; Ο Γ. Μπόμπολας ή οι σαμαροβενιζέλοι θα εκτελέσουν τον Αρ. Πορτοσάλτε ή τον "πάθος για το χρήμα σε κάνει Π. Τσίμα" αν, έστω για μια παρθενική φορά και για "μια εμπειρία ακόμα", εκστομίσουν κάτι άσχημο σε βάρος τους; Οχι βεβαίως, αλλά λακέδες δημοσιογράφοι αυτής της κατηγορίας έχουν μετατρέψει το γλείψιμο των αφεντικών τους και τη λάσπη για τους αντιπάλους τους σε τρόπο ζωής...

Δεν χρειάζεται καν να τους πάρει τηλέφωνο ο Στ. Ψυχάρης ή ο Β. Βαρδινογιάννης για να κολακεύσουν τον Στ. Θεοδωράκη ή για να χυδαιολογήσουν εναντίον τού Αλέξη Τσίπρα και του Γιάνη Βαρουφάκη. Είναι γι' αυτούς τους σφουγγοκωλάριους, που συχνά πυκνά βραβεύονται αναμεταξύ τους σε εκδηλώσεις αυτοεπιβεβαίωσης της υποκρισίας τους, μια αυτόματη διεργασία, δεύτερη φύση η συγγραφή κειμένων που θα είναι της αποδοχής τής ελίτ. Σκοτώθηκαν, παραδείγματος χάρη, δύο εργαζόμενοι σε δυστύχημα στα Ελληνικά Πετρέλαια, αλλά αυτήν την είδηση δεν την ακούσαμε ποτέ από το χιλιοτραβηγμένο με μπότοξ στόμα τής Ολ. Τρέμη, σε αντίθεση με το δεκάλεπτο αφιέρωμα στη συνομιλία τής Ζωής με τον μπάτσο...

Προφανώς και η κυβέρνηση της Αριστεράς αυτό το τετράμηνο που βρίσκεται στην εξουσία έχει κάνει λάθη, ορισμένα από τα οποία βαριά, όπως ο νόμος για την παιδεία. Κι επίσης προφανώς είναι υποχρέωση του Τύπου να τα επισημαίνει και να τα καυτηριάζει. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, με το πάρτι προπαγάνδας από τον Ιανουάριο δεν έχει προηγούμενο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: πριν από μερικές εβδομάδες ο αγαπημένος δήμαρχος του συστήματος, ο Γ. Μπουτάρης, είχε αναφέρει δημοσίως πως αν έβλεπε τον Π. Καμμένο ("αυτόν τον χοντρό" είχε πει για την ακρίβεια ο, κατά τα άλλα, πολέμιος της μισαλλοδοξίας) δεν θα έκοβε το σκοινί για να τον γλιτώσει. Φανταστείτε να είχε κάνει μια παρόμοια δήλωση για τον Αντ. Σαχλαμαρά ή για τον Β. Βενιζέλο όχι η περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, αλλά κάποιο χαμηλόβαθμο στέλεχος της Κομμουνιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα ακόμα γι' αυτό θα μιλούσαν οι μεγαλοδημοσιογράφοι, κινδυνολογώντας για τους εξτρεμιστές τής Κουμουνδούρου...

Ασκώ τη δημοσιογραφία αρκετά χρόνια πλέον και βρίσκομαι σε αυτόν τον πλανήτη σχεδόν 37 έτη ώστε να μπορώ να διακρίνω πότε κάποιος προχωρά σε εποικοδομητική κριτική για τη βελτίωση των κακώς κειμένων και πότε εκτελεί συμβόλαια ή, στην καλύτερη περίπτωση, εκθέτει τον κομπλεξισμό του σε κοινή θέα. Η δημοσιογραφική πιάτσα, άλλωστε, είναι πολύ μικρή για να μπορούν ορισμένοι να κρύβουν την επαγγελματική γύμνια τους πίσω από τα μοδάτα κοστούμια και τα σικ ταγέρ τους...

Δεν γράφω τα παραπάνω γιατί είμαι αθώος του αίματος της αλήθειας που έχει χυθεί προκειμένου η ενημέρωση να φτάνει στο πόπολο διυλισμένη κατά τη βούληση του καθεστώτος. Οπως θα τραγουδούσε κι ο Στέλιος Καζαντζίδης, "οι μισοί καλοί σε μοναστηριού κελί και οι άλλοι στο τρελάδικο από κακό κι απ' άδικο" και, πάντως, δεν θα τους βρείτε σε δημοσιογραφικά γραφεία. Εξακολουθώ, ωστόσο, να παριστάνω το δημοσιογράφο γιατί αυτό το επάγγελμα είναι το μοναδικό που ήθελα να ασκώ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και το οποίο βαθιά επιθυμία μου είναι να υπηρετώ μέχρι κυριολεκτικώς την τελευταία ημέρα τής ζωής μου. Και θα συνεχίσω γιατί η πείρα με έχει διδάξει πως για τις εκατό ημέρες που κάνεις πράγματα για τα οποία δεν είσαι απολύτως σύμφωνος έρχεται μία για την οποία αισθάνεσαι υπερήφανος. Και γι' αυτήν τη μία ημέρα αξίζει να υπομένεις τις προηγούμενες εκατό, όπως και για ορισμένους συναδέλφους που δεν κάνουν αυτήν τη βρομοδουλειά για τα φράγκα ή τη δόξα αλλά γιατί μέσα στο δονκιχωτισμό τους δεν έχουν πάψει να πιστεύουν ότι πρόκειται για λειτούργημα...

Δεν θα δείτε να τους απονέμονται βραβεία, να τους τιμούν σε κοσμικές εκδηλώσεις ή να μιλούν για τη ζωή τους σε λαϊφστιλίστικα έντυπα από τη σεζλόνγκ τής πισίνας τους πίνοντας μοχίτο. Το πιθανότερο είναι να τους βρείτε σε κάποια δικαστική αίθουσα να απολογούνται γιατί χαρακτήρισαν απατεώνες τους απατεώνες κι όχι εθνικούς ευεργέτες. Κι από αυτό το βήμα απευθύνω κάλεσμα σε αυτούς τους αφανείς εργάτες τού ρεπορτάζ να μην τα παρατήσουν, όσο μάταιος κι αν μοιάζει ο αγώνας τους. Τα πλούτη και η φήμη είναι ικανά να σου εξασφαλίζουν τη ντόλτσε βίτα, όχι όμως και τη σωτηρία τής ψυχής, η οποία αποτελεί απαραίτητο συστατικό τής εσωτερικής γαλήνης. Ο καθένας και οι επιλογές του...
Πηγη tripioevro.blogspot.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Κάτι τέτοιες ημέρες ξεχωρίζουν τους άνδρες από τα αγόρια...


Υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα το οποίο, όλως τυχαίως βεβαίως, δεν τέθηκε ποτέ από καμία δημοσκόπηση: "ανάμεσα στην αποπληρωμή δόσης τού ΔΝΤ και την καταβολή μισθών και συντάξεων τί θα επιλέγατε"; Ο καθένας μπορεί να κάνει τις δικές του εκτιμήσεις για το ποιά θα ήταν η απάντηση της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού, αλλά οι κατευθυνόμενοι δημοσκόποι κάτι παραπάνω θα ξέρουν για να μην θέτουν καν την ερώτηση. Πάνω σε αυτήν την απάντηση οφείλει να δομηθεί και η αντίδραση της κυβέρνησης αυτές τις ώρες κι αυτές τις ημέρες που οι διεθνείς τοκογλύφοι κατέρχονται τις πιο μαφιόζικες των τακτικών τους για να καταρρεύσει το Αριστερό γαλατικό χωριό...

Μέχρι στιγμής ο Αλέξης Τσίπρας κι ο Γιάνης Βαρουφάκης έχουν κατορθώσει να σταθούν όρθιοι σε έναν ανηλεή και πρωτοφανή πόλεμο συκοφάντησης από την εγχώρια και παγκόσμια ελίτ διαμέσου και των μιντιακών φερέφωνών της. Δεν διστάζω να το γράψω πως η μάχη που δίνουν, αν δεν είναι ηρωική είναι σχεδόν ηρωική. Κι αυτό γιατί δεν πολεμούν για το δικό τους ατομικό συμφέρον ή κάποιων ποικιλώνυμων συμφερόντων, όπως συνέβαινε με τους προηγούμενους, αλλά γι' αυτό ενός λαού που εξακολουθεί να διακατέχεται από εμμονές ραγιαδισμού προτιμώντας να δολοφονηθεί αρκεί να βρουν το πτώμα του με ευρώ στις τσέπες. Αυτούς τους τέσσερις μήνες η Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της, συγκρούστηκε με αντιλήψεις και ιδεοληψίες που οδήγησαν στην οικονομική γενοκτονία για πρώτη φορά μετά από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μιας αναπτυγμένης χώρας κι απόδειξε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος πέρα από το "ναι σε όλα". Θα είναι κρίμα, επομένως, για την κυβέρνηση να γκρεμίσει ό,τι με πολύ κόπο έχει χτίσει αποδεχόμενη ένα τελεσίγραφο που αποτελεί βόμβα πρώτα από όλους για εκείνους που το βάζουν στο τραπέζι...

Οσο κι αν γαβγίζει ο Β. Σόιμπλε, όσο κι αν απειλεί η Κρ. Λαγκάρντ, όσο κι αν εκβιάζει ο Μ. Ντράγκι κανένας τους δεν είναι έτοιμος να αποδεχθεί τις συνέπειες μιας ελληνικής χρεοκοπίας για τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό τους. Το εργαλείο που δημιούργησαν για να κορέσουν την απληστία τους αυξάνοντας τα υπερκέρδη τού μεγάλου κεφαλαίου, φτωχοποιώντας παραλλήλως τους λαούς, έφτασε η ώρα που τους γυρίζει μπούμερανγκ. Η αυτού εξοχότης, η παγκόσμια υπερδύναμη των ΗΠΑ τηλεφωνεί απεγνωσμένα δεξιά κι αριστερά για να αποτρέψει τη σύγκρουση της Ελλαδίτσας με τους δανειστές της κι όμως υπάρχουν αρκετοί που πιστεύουν ακόμα ότι αν την ερχόμενη Παρασκευή δεν πληρώσουμε το ΔΝΤ και προκύψει πιστωτικό γεγονός έρχεται το τέλος τού κόσμου μόνο για τους έλληνες, πλασάροντας καταστροφολογικά σενάρια δήθεν για εμάς, τα οποία στην ουσία αφορούν τους θεσμούς. Υπενθυμίζω σε όσους το έχουν ξεχάσει πως η Γερμανία έχει το ίδιο νόμισμα με την Ελλάδα. Μην ρωτάτε τον γράφοντα, αλλά ρωτήστε οικονομολόγους τί σημαίνει για το Βερολίνο αν καταρρεύσει, για παράδειγμα, η Βρέμη, το μικρότερο σε πληθυσμό γερμανικό κρατίδιο...

Οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες, επομένως, μιας ελληνικής απομόνωσης είναι τόσο μεγάλες που μια συντηρητική πολιτικός όπως η Ανγκ. Μέρκελ κι ένα πιόνι όπως η Κρ. Λαγκάρντ δεν έχουν το σθένος να τις σηκώσουν στους ώμους τους. Αν ο Αλέξης Τσίπρας ήταν εκβιαστής, θα είχε εμμείνει στην απαίτησή του από τους εταίρους να εφαρμόσει άμεσα όλο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Ο πρωθυπουργός, ωστόσο, επιδιώκει έναν έντιμο συμβιβασμό σεβόμενος την επιθυμία τού ελληνικού λαού αλλά και την τήρηση των διεθνών ισορροπιών. Η χώρα μας έχει ήδη κάνει το άλμα μακριά από το γκρεμό. Απομένει στους διεθνείς τοκογλύφους να μην αυτογκρεμιστούν...

Οπως κι αν έχει, κάτι τέτοιες ώρες και ημέρες είναι που ξεχωρίζουν τους άνδρες από τα αγόρια. Επιτρέψτε μου την πρόβλεψη πως ούτε ο Αλέξης Τσίπρας ούτε ο Γιάνης Βαρουφάκης ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα βάλουν την υπογραφή τους σε ένα τρίτο μνημόνιο. Τα προσχέδια συμφωνίας που έχουν κυκλοφορήσει είναι κάτι παραπάνω από έντιμος συμβιβασμός, αποτελούν νίκη για την Ελλάδα. Ενδεχομένως κάποιοι να έχουν την απαίτηση να κερδίσουμε τη "Μπαρτσελόνα" με 4-0 και να είναι δυσαρεστημένοι με το 1-0. Κι εγώ τάσσομαι στο πλευρό των ονειροπόλων που τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα. Δεν θα φτάσω, ωστόσο, και στο σημείο να πετάξω πέτρες σε εκείνους που θα μου φέρουν σήμερα τα μισά κι αύριο τα υπόλοιπα...

Εφόσον επιτευχθεί μια καλή συμφωνία, άλλωστε, η κυβέρνηση θα έχει κερδίσει άπλετο πολιτικό χρόνο, με τους ποταμίσιους σαμαροβενιζέλους να σπαράσσονται από εμφύλιες διαμάχες, και θα έχει ενδυναμώσει τόσο πολύ η λαϊκή υποστήριξη σε αυτή ώστε να μπορέσει να περάσει πανίσχυρη στη δεύτερη φάση τής σύγκρουσης με το κατεστημένο, αρχής γενομένης με την προκήρυξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες εντός τού Ιουνίου. Θα διαπιστώσετε λίαν συντόμως ότι η λάσπη που έχουν πετάξει μέχρι τώρα τα μιντιακά παπαγαλάκια θα μοιάζει με γαλλικό άρωμα μπροστά σε αυτή που θα ακολουθήσει. Το ευτύχημα είναι, πάντως, πως λίγοι τους παίρνουν σήμερα στα σοβαρά κι ελάχιστοι θα συνεχίσουν να το κάνουν μετά από τη συμφωνία...

Πηγη tripioevro.blogspot.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Παίζουν τα ρέστα τους και ο Ψαριανός κουβαλάει τους καφέδες


Του Κώστα Βαξεβάνη
Πλησιάζουμε στο τέλος. Όχι στο τέλος με την εσχατολογική έννοια το οποίο προφητεύουν τέσσερις μήνες από τον τυφλό πολιτικά Θεοδωράκη έως την ανοιχτομάτα Ντόρα Μπακογιάννη. Στο τέλος της διαπραγμάτευσης. Η οριοθέτηση του τέλους δεν ορίζεται από τις ημερομηνίες σύμφωνα με τις οποίες χρεοκοπούμε το δίχως άλλο, αλλά από τις συμπεριφορές.
Τις τελευταίες μέρες, υπάρχει μια συντονισμένη και επιθετική προσπάθεια  να δημιουργηθεί κλίμα τελεσιγράφου προς την ελληνική πλευρά. Δηλώσεις με νόημα, δημοσιεύματα με βεβαιότητα καταστροφής, ακόμη και συνεντεύξεις χαμένες στη μετάφραση, οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει περιθώριο. Ξανακούσαμε για Grexit, ξαναδιαβάσαμε πως η Ευρώπη είναι θωρακισμένη και δεν κινδυνεύει απ την Ελλάδα, και συγκλονιστήκαμε από μια ακόμη προφητεία πως προχθές μέρα Παρασκευή, θα είχε έρθει το capital control και το κλείσιμο των τραπεζών. Αν θυμάμαι καλά πριν τέσσερις μέρες επίσης, δεν θα πληρώνονταν οι μισθοί.
Τι συμβαίνει λοιπόν και ενεργοποιήθηκαν όλα τα ξεχασμένα εργαλεία εκβιασμού μαζί με τα ζόμπι της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας;
Πρόκειται για την ύστατη προσπάθεια να πιεστεί η ελληνική πλευρά και να υποχωρήσει στην τελευταία γραμμή άμυνας, η οποία δεν θα έχει σχέση με τις κόκκινες γραμμές που θέτει η κυβέρνηση.
Είναι λογικό συμπέρασμα πως η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να συνεχίζεται εσαεί. Κάπου πρέπει να καταλήξει. Η διαιώνιση δεν κουράζει μόνο την ελληνική πλευρά, δεν φθείρει μόνο την κυβέρνηση, αλλά αποδυναμώνει ως απειλητικό εχθρό και τον Σόιμπλε και την παρέα του. Όλοι λοιπόν έχουν πολιτικούς λόγους και όχι μόνο οικονομικούς να τελειώσει αυτή η διαδικασία.  Έτσι, μπροστά στην τελική ευθεία για την συμφωνία, οι θεσμοί και οι δεσμοί της ευρωπαϊκής λιτότητας παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά.
Το ασφυκτικό κλίμα που δημιουργείται  από δημοσιεύματα, διαρροές, ακόμη και δηλώσεις, δημιουργεί τις απαραίτητες πολιτικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις για να πιεστεί η κυβέρνηση και να συρθεί στις πιο ευνοϊκές γι’ αυτούς θέσεις.
Τι θα γίνει όμως αν η ελληνική πλευρά ακολουθήσει άλλο δρόμο από αυτόν που προσπαθούν να διαμορφώσουν ως μονόδρομο μπροστά της; Αν επιλέξει μια αντισυμβατική συμπεριφορά, που δεν προβλέπεται και δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν; Ποιός θα πάρει το ρίσκο της αστάθειας στην δυνατή και σταθερή κατά τα άλλα Ευρώπη;
Αν μπορούσαν να ξεμπερδεύουν με την Ελλάδα χωρίς κόστος θα το είχαν κάνει. Ούτε ψυχοπονιάρηδες είναι, ούτε φιλεύσπλαχνοι. Επειδή έχω χάσει το μέτρημα για το πότε χρεοκοπούμε, πεθαίνουμε και έρχεται η δευτέρα παρουσία όπου θα εμφανιστεί ο Θεοδωράκης  ως άγγελος στο πλευρό της Μέρκελ μπροστά στην Bundesbank,  προτιμώ να σκέφτομαι το απλό και λογικό: φτάνουμε στο τέλος και παίζουν τα ρέστα τους. Ε και όπως είναι λογικό, σε ένα τέτοιο κουραστικό παιχνίδι, ο Ψαριανός κουβαλάει τα καφεδάκια.
Διαβαστε περισσοτερα............. »

«Αν τα σκίτσα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομα»























Η αιματηρή επίθεση των τζιχαντιστών στο «Σαρλί Εμπντό» απέδειξε ότι τα σκίτσα μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα πάθη και να ταρακουνήσουν συνειδήσεις


Συντάκτης: 

«Το χιούμορ είναι ο πιο σύντομος δρόμος από έναν άνθρωπο σε έναν άλλον» συνήθιζε να λέει ο μέγας Wolinski κι οι σκιτσογράφοι ανά τον κόσμο αγαπούν την ταχύτητα. Το πόσο μεγάλα πάθη μπορούν να προκαλέσουν και το πόσο μπορούν να ταρακουνήσουν συνειδήσεις αποδείχθηκε δραματικά τον χειμώνα με την αιματηρή επίθεση των τζιχαντιστών στο «Σαρλί Εμπντό». Οπως αποδείχθηκε περίτρανα το πόσο μεγάλες μάχες μπορούν να δώσουν με τα πενάκια τους.
Ετσι, στον αγώνα κατά του φασισμού και στη γιορτή του κινήματος δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι σκιτσογράφοι. Τάσος Αναστασίου, Δημήτρης Γεωργοπάλης, Σπύρος Δερβενιώτης, Πέτρος Ζερβός, Γιάννης Καλαϊτζής, Μιχάλης Κουντούρης, Πάνος Μαραγκός, Βαγγέλης Χερουβείμ και Soloup εκθέτουν τα έργα τους, δίπλα στους επίσης μαχητικούς φωτορεπόρτερ Νίκο Αθανασίου, Αθανασία Αμπράση, Βασίλη Αρτίκο, Ιωσήφ Γαλανάκη, Γρηγόρη Θανόπουλο, Αγγελο Καλοδούκα, Μάριο Λώλο, Αγγελο Μπαρράι, Τατιάνα Μπόλαρη, Σπύρο Νάννο, Κώστα Παπαπάνο, Δημήτρη Σιδερίδη, Χρήστο Φέργκιουσον, Παναγή Χρυσοβέργη, epoca libera. Μιλήσαμε με τον αιχμηρό σκιτσογράφο της Αυγής, Τάσο Αναστασίου:
• Για ποιο λόγο συμμετέχετε στη γιορτή;
Οταν σου ζητάει ο εξαίρετος συνάδελφος και φίλος Πέτρος Ζερβός να πάρεις μέρος σε μία έκθεση αντιρατσιστικού σκίτσου, έχεις δύο πολύ σοβαρούς λόγους για να το κάνεις.
• Πώς βλέπετε τη δίκη της Χρυσής Αυγής;
Για την ώρα θα μπορούσα μόνο να σας απαντήσω για το πώς βλέπω τις αναβολές. Αλλά, για να σοβαρευτούμε, θα σας πω ό,τι έλεγε και ο οποιοσδήποτε πολίτης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1923: «Εχω εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη της χώρας μου».
• Θεωρείτε ως κοινωνία ότι έχουμε ξεμπερδέψει με τους ναζί;
Μα έχουμε ξεμπερδέψει από τον Οκτώβρη του ‘44! Διώξαμε τους ναζί, δικάσαμε τους συνεργάτες τους και φτιάξαμε ένα δημοκρατικό κράτος που δεν στελεχώθηκε από τους συνεργάτες των κατακτητών και επί 71 συναπτά έτη δεν είχε ποτέ σαν μακρύ χέρι τίποτα ακροδεξιούς «εθνικόφρονες» παρακρατικούς για να πάρουν ξαφνικά κεφάλι και να τρέχουμε μετά να τους μαζεύουμε. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την ερώτησή σας!
• Τα σκίτσα σας έχουν τόση δύναμη που προκαλούν δονήσεις κι εκτός Ελλάδας. Μπορεί ένα πενάκι να αλλάξει τον κόσμο;
Αν τα σκίτσα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομα.
Πηγη www.efsyn.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Η μία αλήθεια

Αγγελική Σπανού

Ας το πούμε οπαδισμό. Δεν διαφωνούν απλώς με αυτό που λες, αρνούνται το δικαίωμά σου να το λες. Μετά το «Θα περάσει κι αυτό» του Πορτοκάλογλου, αρνούνται και το δικαίωμα του καλλιτέχνη να εκφραστεί. Είναι πολλοί στο διαδίκτυο. Κρυμμένοι συχνά κάτω από την κουκούλα της ανωνυμίας ή του ψευδώνυμου βρίζουν, τραμπουκίζουν, εκφοβίζουν, για να εκτονωθούν και για να αποθαρρύνουν τον αντίπαλο, αυτόν που έχει άλλη άποψη, ώστε να ελευθερώσει το χώρο για τη μία αλήθεια.

Η μία αλήθεια υπάρχει και στο κοινοβούλιο. Την αναγνωρίζεις στα λόγια έξαλλων πολιτικών που δεν αντιπαρατίθενται, πολεμούν, και δεν διαφωνούν, μισούν, και δεν θέλουν να νικήσουν με τα επιχειρήματά τους αλλά με την ένταση που εκπέμπουν και δεν ξέρουν πως δεν ξέρουν αλλά νομίζουν πως τα ξέρουν όλα.
Τη μία αλήθεια τη μαθαίνουμε από παιδιά. Οι γονείς είναι σε αρκετές περιπτώσεις πολύ σίγουροι ότι έχουν την τέλεια παιδαγωγική μέθοδο, χωρίς διαβάσματα και χωρίς να ανατρέξουν στις απόψεις ειδικών, χωρίς να έχουν εντοπίσει τα δικά τους συμπλέγματα και απωθημένα, που φορτώθηκαν από τη δική τους ανατροφή, αλλά όχι, έχουν τη βεβαιότητα ότι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και κάνουν το καλύτερο για το παιδί τους παρόλο που δεν το καταλαβαίνει ή δεν του φαίνεται.
Τη μία αλήθεια τη συνηθίζουμε από το σχολείο. Αποστηθίζουμε κείμενα που θα πρέπει να είναι ιερά για να υποχρεώνεται ο μαθητής να τα “καταπιεί”, διαγωνιζόμαστε στην παπαγαλία και όχι στην κριτική σκέψη και, αν τα καταφέρουμε να φτάσουμε μέχρι το πανεπιστήμιο, εκεί βεβαιωνόμαστε οριστικά πως ισχύει ό,τι λέει το σύγγραμμα, αμφιβολία δεν χωρά ούτε οι συγκρίσεις θα βοηθήσουν στη βελτίωση της βαθμολογίας.
Η μία αλήθεια κυριαρχεί παντού: Στη γειτονιά, στο καφενείο, στην ταβέρνα, στην παρέα, στο δρόμο. Αυτοί που ακούγονται περισσότερο γιατί φωνάζουν περισσότερο είναι όσοι είναι σίγουροι για τις απαντήσεις και δεν έχουν ερωτήσεις. Ξέρουν αν θα γίνει ή δεν θα γίνει συμφωνία, τι θα συμβεί μετά, πού το πάει ο Σόιμπλε, αν υπάρχουν περέλαια στο Αιγαίο, τι παιχνίδι παίζεται στη Μέση Ανατολή, την επόμενη κίνηση του Ομπάμα και του Πούτιν.
Με τη μία αλήθεια φτάσαμε ως εδώ. Αν πάμε σε εκλογές και κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει Αρμαγεδδών/Αν γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, θα χάσει τον ύπνο της η Μέρκελ και μετά θα υποχωρήσει σε όλα. Πριν από αυτό είχαν συγκρουστεί ανελέητα δυο μοναδικές αλήθειες: Το μνημόνιο που ήταν ευλογία και το μνημόνιο που δεν ήρθε με την κρίση αλλά έφερε την κρίση.
Δεν μας αρέσουν οι αποχρώσεις, διαλέγουμε το άσπρο ή το μαύρο και το υποστηρίζουμε με φανατισμό, τυφλωμένοι και αποφασισμένοι, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς απορίες, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς ανοχή. Δεν κάνουμε διάλογο, στήνουμε καβγά, δεν συζητάμε, συγκρουόμαστε, δεν ακούμε, μόνο μιλάμε, δεν μας ενδιαφέρει να πείσουμε αλλά να απωθήσουμε τον εχθρό, όχι να επιχειρηματολογήσουμε αλλά να κατατροπώσουμε.
Η μία αλήθεια είναι βίαιη. Δεν αφήνει χώρο για άλλη και για όσους δεν την πιστεύουν χωρίς να ερευνούν. Οι εκφραστές της προελαύνουν και έχουν κατακτήσει το τηλεοπτικό σύμπαν και τη δημόσια σφαίρα. Οι Ευρωπαίοι δεν αντέχουν Grexit, λέει ο ένας. Θα κλείσουν τα ΑΤΜ προβλέπει (εύχεται;) ο άλλος. Χωρίς ανάλυση, εξήγηση, επιχείρημα, δεύτερη σκέψη, δισταγμό.
«Είναι η πόλη μου καμένη – είν’ η χώρα μου μισή - νικητές και νικημένοι - όλοι χάσαμε μαζί». Ποιος και πώς απ’ όσους ταυτίζουν τον Πορτοκάλογλου με τον Πάγκαλο θα μας πείσει ότι δεν ζούμε, χρόνια τώρα, μια βαριά και άδοξη ήττα;
Πηγη tvxs.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Πέθανε και ο τέταρτος εργάτης από το δυστύχημα στα ΕΛΠΕ



Έχασε τη μάχη με τη ζωή και ο τέταρτος σοβαρά τραυματισμένος εργαζόμενος στα ΕΛΠΕ μετά το τραγικό δυστύχημα στις 8 Μαΐου. Ο Κώστας Μαγγούρας είχε τραυματιστεί σοβαρά στο δυστύχημα στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις Ασπροπύργου.

Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ομίλου, σε ανακοίνωσή τους, αναφέρουν ότι το δυστύχημα της 8ης Μαΐου εξελίχθηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, καθώς σήμερα εξέπνευσε και ο τέταρτος σοβαρά τραυματισμένος εργαζόμενος. Εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους, με βαθιά οδύνη, στην οικογένειά του και δηλώνουν την αμέριστη συμπαράσταση και στήριξή τους.
Στην ανακοίνωση, στη συνέχεια, αναφέρεται ότι οι άλλοι δύο τραυματίες έχουν διαφύγει τον κίνδυνο και ο ένας, μάλιστα, έχει επιστρέψει στο σπίτι του. 
Η διοίκηση επαναλαμβάνει για μια ακόμη φορά ότι, η αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφαλείας θα πρέπει να είναι το κύριο μέλημα όλων και καλεί τους εργαζομένους σε κοινή προσπάθεια, ώστε το δυστύχημα στο διυλιστήριο Ασπροπύργου να είναι το τελευταίο.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Ρέκβιεμ για τον Αχμέτ

Διασωθέντα αντικείμενα ύστερα από ναυάγιο με πρόσφυγες στο Αιγαίο | ΕUROKINISSI


Συντάκτης:Αντα Ψαρρά

Ξημέρωνε 18 Μαΐου όταν ένας νέος άντρας, πρόσφυγας πολέμου από τη Συρία, αυτοπυρπολήθηκε σε δρόμο του Πειραιά.
Ο «αλλοδαπός» μεταφέρθηκε τελικά στο ΚΑΤ, όπου και νοσηλεύτηκε στην εντατική δεχόμενος έστω και την ύστατη στιγμή ανθρώπινη φροντίδα, αν και ίσως δεν ήταν πλέον σε θέση να το αντιληφθεί.
Κανείς δεν φάνηκε να τον γνώριζε, χαμένος ίσως μέσα σε μια ξένη χώρα, σε μια ξένη γλώσσα και με την πατρίδα πίσω του κυριολεκτικά να καίγεται.
Ο Αχμέτ Μοχάμετ –αν πράγματι αυτό είναι το όνομά του- είχε σίγουρα φίλους, συγγενείς, ίσως να είχε στην αρχή και ελπίδες. Όλα όμως φαίνεται ότι έσβησαν γύρω του και πήρε την απόφαση να τελειώνει μια ώρα αρχύτερα.
Έτσι κι έγινε και ο Αχμέτ ο πρόσφυγας πέθανε τελικά ολομόναχος στο νοσοκομείο την ώρα που οι ελληνικές γραφίδες του μίσους μετρούσαν τις …επιπτώσεις στον τουρισμό από τους πρόσφυγες που αντικρίζουν οι ξένοι τουρίστες στα διάφορα σημεία της Ελλάδας.
Μια παλιά κατάρα στη Φλώρινα με τους πολλούς μετανάστες και τους πρόσφυγες που ξενιτεύονταν έλεγε: «Τα ξένα να σ’ αρέσουν!» Τελικά του Αχμέτ δεν του άρεσαν τα ξένα και αποφάσισε να συμβάλει με την πράξη του στην ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού.
Στην οικογένειά του, αν ζει και αν υπάρχει, ευχόμαστε με μεγάλη ντροπή να ζήσουν να τον θυμούνται.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Έκτακτη τηλεδιάσκεψη Τσίπρα - Μέρκελ - Ολάντ το απόγευμα

Ψάχνοντας κοινές οδούς που οδηγούν σε συμφωνία... | EUROKINISSI

Συνεχίζονται σήμερα στις Βρυξέλλες οι διαβουλεύσεις για τα ζητήματα της ελληνικής οικονομίας, στο πλαίσιο του «Brussels Group». Όπως ανέφεραν κύκλοι προσκείμενοι στις διαβουλεύσεις, υπό συζήτηση βρίσκονται όλες οι βασικές παράμετροι που αφορούν ζητήματα όπως η φορολόγηση, το συνταξιοδοτικό σύστημα, η λειτουργία της Δικαιοσύνης, των αγορών, του τραπεζικού συστήματος κ.ά.
Σε γενικές γραμμές, ανέφεραν οι ίδιοι κύκλοι, ο ρυθμός των διαβουλεύσεων επιταχύνεται και η σταδιακή επίτευξη συμφωνίας στο τεχνικό επίπεδο θεωρείται εφικτή. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, οι συζητήσεις βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία στο θέμα του ΦΠΑ και ειδικότερα στην κατεύθυνση να υπάρξουν τέσσερις συντελεστές, με τα τρόφιμα στον χαμηλότερο συντελεστή, στο 7%. 
Κατά πάσα πιθανότητα οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν και τη Δευτέρα, τόσο στο τεχνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο των επικεφαλής του «Brussels Group», ενώ -όπως οι ίδιες πηγές σημείωναν- ανάλογες διαβουλεύσεις γίνονται σε διαφορά επίπεδα, και στο πολιτικό πεδίο.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, οι συζητήσεις βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία στο θέμα του ΦΠΑ και ειδικότερα στην κατεύθυνση να υπάρξουν τέσσερις συντελεστές, με τα τρόφιμα στον χαμηλότερο συντελεστή, στο 7%.

Τηλεδιάσκεψη Τσίπρα - Μέρκελ - Ολάντ

Στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης, ο πρωθυπουργός αναμένεται να έχει το βράδυ τηλεδιάσκεψη με τη Γερμανίδα καγκελάριο και τον Γάλλο πρόεδρο.
Πρόκειται για τη δεύτερη τηλεδιάσκεψη που θα έχει ο Έλληνας πρωθυπουργός με την Άνγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά  Ολάντ, με τους οποίους είχε τηλεδιάσκεψη διάρκειας μίας ώρας την περασμένη Πέμπτη.

Μαραθώνια συνεδρίαση της Ομάδας Πολιτικής Διαπραγμάτευσης

Εντός των συνόρων, λίγο μετά τις 8.00 χθες βράδυ ολοκληρώθηκε η μαραθώνια συνεδρίαση της Ομάδας Πολιτικής Διαπραγμάτευσης, στο Μέγαρο Μαξίμου. Μετά τη συνεδρίαση, που διήρκεσε περίπου οκτώμισι ώρες, δεν έγιναν δηλώσεις.
Λίγο μετά τις 19.00 είχε αποχωρήσει από το Μέγαρο Μαξίμου ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, ενώ λίγο αργότερα έφυγαν οι Γιάνης Βαρουφάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Λευκός Οίκος: Προς το συμφέρον όλων να υπάρξει συμφωνία

«Είναι προς το συμφέρον όλων των πλευρών σε αυτές τις συνομιλίες να επιλύσουν τις διαφορές τους και να καταλήξουν σε συμφωνία που δεν θα δημιουργήσει αχρείαστη αναταραχή στις χρηματαγορές. Κάτι τέτοιο δεν θα είναι προς το συμφέρον κανενός» δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Τζος Ερνεστ κατά την τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων.
Ο Τζος Ερνεστ εξέφρασε την ελπίδα ότι όλες οι πλευρές θα καθίσουν με καλή πίστη και θα καταλήξουν σε συμφωνία που θα ικανοποιεί τις ανησυχίες τους.
Όταν ρωτήθηκε αν το ΔΝΤ είναι μεταξύ αυτών των πλευρών, ο κ. Ερνεστ απάντησε: «Είναι σαφές ότι το ΔΝΤ είναι μέρος των συνομιλιών και οργανισμοί όπως το ΔΝΤ έχουν έναν ρόλο να παίξουν. Το ΔΝΤ έχει προσφέρει σημαντική βοήθεια στην Ελλάδα».
Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου πρόσθεσε ότι με την πρόσφατη δήλωσή του ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιού απηύθυνε έκκληση προς όλες τις πλευρές να εργαστούν από κοινού για μια συμφωνία που δεν θα προκαλέσει αχρείαστη αναταραχή στις χρηματαγορές.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Οι στοές στα υπόγεια της μυστικής Αθήνας

Κρύπτες, έξοδοι διαφυγής και κατακόμβες καλύπτουν τη διαδρομή στο υπέδαφος της πρωτεύουσας

Καθημερινά διανύουμε αποστάσεις στην επιφάνεια της Αθήνας. Αγνοώντας ίσως ότι κάτω από τις ρόδες του αυτοκινήτου ή κάτω από τα πέλματα των ποδιών μας βρίσκονται στοές, άγνωστες για τους περισσότερους, που συγκροτούν ένα απέραντο δίκτυο.

Με τα χρόνια οι υπόγειες διακλαδώσεις «θάφτηκαν» κάτω από τσιμεντένιες κατασκευές. Η ραγδαία οικοδομική δραστηριότητα μετά τη δεκαετία του ’50 έκρυψαν ένα μεγάλο τμήμα της υπόγειας Αθήνας.

Το υπόγειο δίκτυο στοών που βρίσκεται στο αθηναϊκό υπόστρωμα έρχεται σήμερα να αποδείξει οι διαδρομές του μετρό δεν είναι οι μοναδικές υπόγειες διαδρομές στην ελληνική πρωτεύουσα.

Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης

Κρύπτες, έξοδοι διαφυγής και κατακόμβες καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της άγνωστης σε πολλούς διαδρομής. Η Ομάδα Αστικής Σπηλαιολογίας και ένα από τα στελέχη της και μέλος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, 32χρονος πολιτικός μηχανικός, ο Πάναγιώτης Δευτεραίος, μας οδήγησαν εκεί σε μια προσπάθεια να φέρουμε στο φως μερικά από τα άγνωστα μυστικά περάσματα της πόλης.

Ποιοι είναι όμως αυτοί που όταν εξαντλούμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας στα προβλήματα της καθημερινότητας, εξερευνούν τα υπόγεια της πρωτεύουσας; Τα μέλη της Ομάδας Αστικής Σπηλαιολογίας έκαναν το χόμπι τους επιστήμη αναζητώντας τη μυστηριακή γοητεία που κρύβουν οι υπόγειες στοές. Σε συνεργασία με εφορείες αρχαιοτήτων, την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, την ΕΥΔΑΠ, δήμους και άλλους φορείς βουτούν στα έγκατα του αθηναϊκού υπεδάφους.


Ο Παναγιώτης Δευτεραίος

Περιγράφοντας την εμπειρία του ο Παναγιώτης Δευτεραίος, λέει: «Είναι παράξενη η αίσθηση που προκαλεί το περιβάλλον μιας υπόγειας στοάς. Προσωπικά πάντα με γοήτευε η σκέψη να περπατάω μέσα σε σήραγγες. Όταν στη συνέχεια προέκυψε και ο συνδυασμός της ενασχόλησης αυτής με το γνωστικό αντικείμενο του πολιτικού μηχανικού, οι υπόγειες επισκέψεις απέκτησαν πιο επιστημονικό χαρακτήρα, προσφέροντας γενικότερα στην τεκμηρίωση, την ερμηνεία και την ασφάλεια. Επίσης, η φυσική ή νοητή παρουσία σε ιστορικούς χώρους που εγκαταλείφθηκαν, εκπέμπει στο εσωτερικό μου μια αλλόκοτη παρουσία του παρελθόντος...».

Η διαδρομή ξεκινάει από την υπόγεια στοά που βρίσκεται στο υπέδαφος της Ρώσικης Εκκλησίας επί της οδού Φιλελλήνων.


Κάτω από τη Ρωσική Εκκλησία

Εκεί συναντά κανείς τα παλιά θερμά ρωμαϊκά λουτρά, τα οποία λειτούργησαν κατά τη ρωμαϊκή κυριαρχία, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός. Η τροφοδοσία των λουτρών γινόταν από παραπόταμο του Ηριδανού, σε ένα υπόγειο τμήμα το οποίο διευθετήθηκε και είναι επισκέψιμο με την άδεια της Αρχιεπισκοπής. Ο χώρος είναι αρκετά περιορισμένος σε έκταση και δεν υπάρχουν εμφανή μονοπάτια που να οδηγούν σε άλλες τοποθεσίες.

Ρωμαϊκό υπόκαυστο Ρωσικής Εκκλησίας

Χαρακτηριστική εξαίρεση - εκτός από τα άγνωστα τμήματά που είναι αποκλεισμένα - αποτελεί το πηγάδι που πιθανολογείται ότι συνδέεται με τη χαμηλή σήραγγα του αρχαίου Πεισιστράτειου υδραγωγείου και κατ’ επέκταση με τον Εθνικό Κήπο.


Δοκιμαστική διάνοιξη αρχαίας σήραγγας στου Παπάγου

Όπως εξηγεί ο Παναγιώτης Δευτεραίος, στα υπόγεια του Εθνικού Κήπου συναντά κανείς σήραγγες υδραγωγείων, οι οποίες έγιναν γνωστές κατά την εκσκαφή του μετρό. Ο Κήπος υδροδοτείται από μία τέτοια ενεργή σήραγγα, η οποία χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. Ξεκινάει από τους πρόποδες του Υμηττού στην περιοχή του Παπάγου, ενώ μέχρι σήμερα έχει εξερευνηθεί μόνο ένα τμήμα της.

Η έξοδος διαφυγής από τη Βουλή στο Προεδρικό Μέγαρο

Το κτίριο της Βουλής διαθέτει επίσης υπόγεια διέξοδο διαφυγής, η οποία βάσει αναφορών έχει αρκετές εξόδους, η μία εκ των οποίων καταλήγει στο Προεδρικό Μέγαρο.

Σύμφωνα με την Ομάδα Αστικής Σπηλαιολογίας το υπόγειο πέρασμα της Βουλής φημολογείται ότι συνδέεται με τον Ιλισό στην περιοχή της Αγίας Φωτεινής στην αρχή της λεωφόρου Καλλιρρόης, καθώς και με το λόφο του Αρδηττού, ο οποίος βρίσκεται στην ίδια περιοχή, εκδοχές οι οποίες δεν είναι πραγματικές.

«Θάβοντας» τον Ιλισό


Παράπλευρη σήραγγα στον Ιλισό

Γενικά, ένα αρκετά εκτεταμένο δίκτυο υπόγειων στοών, διασχίζει την περιοχή του Ιλισού. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ποταμός υπογειοποιήθηκε, όταν η κοίτη του άλλοτε ιερού ποταμού ξεκίνησε να καλύπτεται επί Μεταξά. Γνωστή ιστορικά έμεινε η φράση του δικτάτορα «Θάπτομεν τον Ιλισόν» στα τέλη της δεκαετίας του '30. Η υπογειοποίηση ξεκινούσε από το ύψος της παλαιάς Σχολής Χωροφυλακής μέχρι όπου βρισκόταν κάποτε η γέφυρα του Σταδίου, και δημιουργήθηκε η Μιχαλακοπούλου, αλλά και η Βασιλέως Κωνσταντίνου έως το ύψος Παναθηναϊκού Σταδίου.


Η μοναδική επικοινωνία με την υπόγεια σήραγγα του Ιλισσόυ


Το γεφύρι του Όθωνα κάτω από την Καλλιρόης

Πριν από μερικά χρόνια, τα μέλη της Ομάδας Αστικής Σπηλαιολογίας διέσχισαν έναν από τους κλάδους του Ιλισού, ο οποίος ξεκινάει από την Καισαριανή και καταλήγει στην έξοδο του υπόγειου καναλιού στην Καλλιθέα. Ακολούθησαν μάλιστα ολόκληρη τη διαδρομή, η οποία εκτείνεται από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη, σε βάθος 10 μέτρων.


Η αρχή της στοάς του Ιλισού στην Καισαριανή


Χαρακτηριστικό σημείο της κεντρικής στοάς του Ιλισού

Στα υπόγεια του λόφου Αρδηττού

Ο Ιλισός περνάει επίσης μπροστά από το λόφο του Αρδηττού όπου κατά την αρχαιότητα τελούνταν τα Μικρά Ελευσίνια μυστήρια. Παρόλα αυτά ο λόφος δεν συνδέεται με τις υπόγειες σήραγγες του Ιλισού. Όπως λέει ο Παναγιώτης Δευτεραίος στον Αρδηττό βρίσκεται ένα βασιλικό καταφύγιο με στοές και υπόγειους θαλάμους, οι οποίες κατασκευάστηκαν επί Μεταξά, σχεδόν την ίδια περίοδο με εκείνες του Ιλισού. Κάτι ανάλογο επίσης συνέβη και με αρκετά ακόμα υπόγεια καταφύγια, που βρίσκονται τόσο στην Αθήνα όσο και στον Πειραιά. Το βασιλικό καταφύγιο αποτέλεσε την αποθήκη πυρομαχικών των Γερμανών κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ενώ είναι εντελώς αυτόνομο, καθώς δεν επικοινωνεί με καμία άλλη υπόγεια διαδρομή της Αθήνας. Διαθέτει δύο εισόδους, η μία εκ των οποίων προϋπήρχε ως ιερή σπηλιά των Νυμφών και η διάνοιξή της ξεκίνησε το 1937.


Αρδηττός. Στα έγκατα του λόφου


Στοά στο καταφύγιο Αρδηττού

Από τον Αρδηττό στο… Λυκαβηττό

Ο Αρδηττός δεν είναι ο μοναδικός λόφος της Αθήνας με υπόγειες διακλαδώσεις. Κατά τη δεκαετία του ’30 δημιουργήθηκε ένα ακόμη καταφύγιο στο Λυκαβηττό, κοντά στη εκκλησία - σπήλαιο των Αγίων Ισιδώρων. Η υπόγεια δίοδος της εκκλησίας όμως, φαίνεται να μην οδηγεί πουθενά.


Στο καταφύγιο του Λυκαβηττού

Στεγάζει δύο μεγάλες και δύο μικρότερες αίθουσες, πολυβολείο, αποθήκες, εξαερισμό, δεξαμενές καθώς και τηλεφωνικό κέντρο. Το υπόγειο καταφύγιο του Λυκαβηττού κατασκευάστηκε γύρω στο 1936 και διαθέτει δύο εισόδους. Είναι μάλιστα αρκετά μεγαλύτερο και σε πολύ καλύτερη κατάσταση από εκείνο του Αρδηττού. Έχει βάθος 100 μέτρων και εκτείνεται μέσα στο βράχο, είναι καλά συντηρημένο και φρεσκοβαμμένο, διαθέτει ρεύμα και λουτρά.


Στοά υπόγειων εγκαταστάσεων Λυκαβηττού

Χρησιμοποιήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά και από το Αρχηγείο Αντιαεροπορικής Άμυνας στη διάρκεια του πολέμου, ενώ όπως όλα τα καταφύγια της εποχής έχει περιορισμένη έκταση και δεν συνδέεται με υπόγειες διαδρομές διαφυγής σε γειτονικές περιοχές.

Το Αδριάνειο υδραγωγείο

Στους πρόποδες του Λυκαβηττού βρίσκεται το Αδριάνειο υδραγωγείο. Κατασκευάστηκε κατά τα ρωμαϊκά χρόνια για να καλύψει την υδροδότηση της ρωμαϊκής συνοικίας της Αθήνας και το όνομά του προέρχεται από το όνομα του αυτοκράτορα Αδριανού, ο οποίος έδωσε την εντολή για την κατασκευή του. Το υδραγωγείο περιλαμβάνει ένα σύμπλεγμα από υπόγειες σήραγγες με μήκος που ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα. Κατασκευάστηκε το 140 μ.Χ. σε βάθος που έφτανε έως και τα 40 μέτρα, και είχε ως αφετηρία το σημερινό Ολυμπιακό Χωριό. Μετέφερε νερό από πηγές της Πάρνηθας καθώς και υπόγειο νερό που συνέλεγε από το έδαφος και από παράπλευρους βοηθητικούς κλάδους, ένας εκ των οποίων προερχόταν από την περιοχή της Μονής Πεντέλης.


Αδριάνειος Δεξαμενή στο Κολωνάκι

Το Αδριάνειο υδραγωγείο συντηρήθηκε και χρησιμοποιήθηκε έως και τη δεκαετία του 1950. Η διαδρομή διατηρείται ακέραιη σχεδόν σε όλο της το μήκος, χωρίς να μπορεί να επισκεφθεί κανείς όλα τα σημεία καθώς αρκετά από αυτά έχουν πλημμυρίσει. Ο ανθρώπινος παράγοντας είχε τη δική του συμβολή, καθότι πολλά τμήματα μπαζώθηκαν για τη δημιουργία σύγχρονων έργων υποδομής.


Εσωτερικό Αδριάνειου Υδραγωγείου

Οι πρώτες απόπειρες εξερεύνησης της σήραγγας του Αδριάνειου υδραγωγείου πραγματοποιούνται σήμερα - μετά τη δεκαετία 1930 - με την εποπτεία της αρχαιολογικής υπηρεσίας και της ΕΥΔΑΠ.


Σήραγγα Αδριάνειου Υδραγωγείου


Το Αδριάνειο Υδραγωγείο στην περιοχή του Ολυμπιακού Χωριού

Το αποχετευτικό δίκτυο για την ασφαλή μετακίνηση των αντιστασιακών

Το ανεξάντλητο αποχετευτικό δίκτυο της Αθήνας περιλαμβάνει επίσης τους παλαιούς υπονόμους της πόλης. Κατασκευάστηκαν όπως λέει ο Παναγιώτης Δευτεραίος στο διάστημα 1840 - 1880. Το πρώτο αποχετευτικό δίκτυο της πόλης χρησιμοποιήθηκε στα χρόνια της εθνικής αντίστασης ως μυστικό πέρασμα όπου διακινούνταν πυρομαχικά και όπλα, ενώ χρησίμευε για την ασφαλή μετακίνηση των αντιστασιακών που κινδύνευαν από τις γερμανικές περιπόλους.

Η μάχη των υπονόμων - Το σχέδιο ανατίναξης της Μεγάλης Βρετανίας

Μάλιστα έχει καταγραφεί στα χρονικά η ιστορία της μάχης των υπονόμων, τα Χριστουγέννα του 1944. Περίπου 150 άνδρες του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, οι οποίοι κατέβηκαν στις γαλαρίες του Προφήτη Δανιήλ στο Μεταξουργείο, προσπάθησαν να περάσουν σχεδόν ένα τόνο εκρηκτικά κάτω από τα θεμέλια του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία και να το ανατινάξουν, καθώς εκεί βρισκόταν η έδρα της κυβέρνησης Παπανδρέου.


Σήραγγα μέσα από την οποία πέρασε η επιχείρηση του 1944

Επέλεξαν την υπόγεια διαδρομή που συνέδεε τις οδούς Αχιλλέως, Πλαταιών, Κεραμικού, Σαλαμίνος, και περνούσε κάτω από τους Αγίους Ασώματους στο Θησείο. Στη συνέχεια έφτανε στην Ερμού, και κατέληγε ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο. Οι άνδρες του ΕΛΑΣ εισέβαλαν τελικά από την είσοδο του Κολωνού στη Λένορμαν. Παρά το γεγονός ότι η τοποθέτηση των εκρηκτικών ολοκληρώθηκε μετά από περίπου 15 ώρες, η έκρηξη ματαιώθηκε όταν το στρατηγείο του ΕΛΑΣ πληροφορήθηκε ότι κατέφθανε στην Αθήνα ο Τσώρτσιλ για διαπραγματεύσεις.

Ακρόπολη: Η μυστική σπηλιά της μυκηναϊκής κρήνης

Τελευταίος σταθμός της διαδρομής το σπήλαιο της Ακρόπολης. Από τη βορεινή πλευρά, ξεκινούσε μια αρχαία πέτρινη και ξύλινη σκάλα που κατέληγε στη σπηλιά της Μυκηναϊκής κρήνης ή σπηλιά της Έρσης, κάτω από το οίκημα των Αρρηφόρων. Συνεχίζοντας την πορεία μετά από 25 μέτρα κατέληγε κανείς σε ένα λαξευμένο πηγάδι, απ’ όπου γινόταν η υδροληψία με σχοινί και κάδο.


Η διευθετημένη είσοδος του σπηλαίου μυκηναϊκής κρήνης

Οι Αρρηφόροι, ιέρειες της Αθηνάς Πολιάδας, δύο κορίτσια ηλικίας 6-10 ετών που προέρχονταν από επιφανείς οικογένειες της πόλης, ολοκλήρωναν τα καθήκοντά τους - που διαρκούσαν ένα έτος - στα μέσα του καλοκαιριού, με τα Αρρηφόρια. Τα κορίτσια μετέφεραν τα ιερά τελετουργικά αντικείμενα της θεάς με σκεπασμένα καλάθια, από τη μυστική σκάλα μέσα στη σπηλιά και στη συνέχεια προς το νερό της Μυκηναϊκής πηγής. Η τελετή ολοκληρωνόταν, όταν οι μικρές ιέρειες κατευθύνονταν -μέσα από μυστικό υπόγειο πέρασμα που ξεκινούσε πριν την πηγή- προς το ιερό της Αφροδίτης και του Έρωτα, όπου παρέδιδαν τα καλάθια στον ιερέα και παραλάμβαναν άλλα, που θα επέστρεφαν στην ιέρεια της Αθηνάς, στην επιφάνεια του ιερού βράχου. Η τελετουργία έπρεπε να γίνεται κάτω από το φως του φεγγαριού, και μυστικά από τη σκάλα, για να μη χάνει τη δύναμή της.


Σπήλαιο των Αρρηφόρων Η σχισμή προς το άνω μέρος του βράχου της Ακρόπολης

Η σπηλιά χρησιμοποιήθηκε και στα χρόνια της κατοχής ως καταφύγιο για το Μανώλη Γλέζο και το Λάκη Σάντα. Οι δύο άνδρες τη διέσχισαν, φτάνοντας στην Ακρόπολη, κατεβάζοντας τη γερμανική σημαία, ακολουθώντας την ακριβώς αντίθετη διαδρομή με εκείνη των Αρρηφόρων.


Στη θέση της αρχαίας σκάλας σήμερα έχουν τοποθετηθεί ξύλινα δοκάρια

* Πληροφορίες και φωτογραφίες από την Ομάδα Αστικής Σπηλαιολογίας
Πηγη www.newsbeast.gr

Διαβαστε περισσοτερα............. »

Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Λαφαζάνης: Συμβολικό το τίμημα συμμετοχής της Ελλάδας στην τράπεζα των BRICS

Η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει τη ρωσική στήριξη στο αίτημα, που ετοιμάζεται και κατά πάσα πιθανότητα θα καταθέσει, για να συμμετάσχει στη νέα αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης.

«Κατά τη συνάντησή μου με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Σεργκέι Στορτσάκ εξασφαλίσαμε την αποφασιστική ρωσική συμβολή και στήριξη στο αίτημα της Ελλάδας για συμμετοχή στη νέα αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS. Το σχετικό τίμημα για τη συμμετοχή της Ελλάδας, ως ένα από τα πρώτα μέλη της Τράπεζας, θα είναι συμβολικό και θα μπορεί να καταβληθεί με δόσεις, ενώ αμέσως μετά τη συγκρότηση και λειτουργία της θα μπορεί να δεχθεί χρηματοδοτική αναπτυξιακή στήριξη», είπε ο Π.Λαφαζάνης, συμπληρώνοντας ότι συζητήθηκαν μάλιστα και τεχνικές λεπτομέρειες, σχετικά με το πώς θα πρέπει να υποβληθεί το αίτημα, για να γίνει δεκτό, αφού ολοκληρωθούν οι σχετικές διαβουλεύσεις και συνεννοήσεις εντός της ελληνικής κυβέρνησης.
Με τον Ρώσο αναπληρωτή υπουργό προχώρησε και η συζήτηση για την πιστωτική διευκόλυνση, που θα παράσχουν οι ρωσικές τράπεζες στην ελληνική εταιρεία, η οποία θα αναλάβει να διεκπεραιώσει το έργο της κατασκευής του νέου αγωγού φυσικού αερίου, που θα διέρχεται από την Ελλάδα. «Η αποπληρωμή του δανείου, που θα παράσχουν οι ρωσικές τράπεζες, θα γίνει από τα κέρδη κατά τη λειτουργία του αγωγού και αυτή η διευκόλυνση δεν σχετίζεται με τα δάνεια ή την οικονομική βοήθεια μεταξύ κρατών», στην οποία είχε αναφερθεί ο κ. Στορτσάκ πρόσφατα, χαρακτηρίζοντας απίθανο να μπορεί να παραχωρηθεί, λόγω των δανειακών δεσμεύσεων της Ελλάδας έναντι των πιστωτών της.
Όπως ξεκαθάρισε ο Π. Λαφαζάνης, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής μεγάλης αντιπροσωπείας θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (18-20 Ιουνίου) και σε αυτήν θα συμμετέχει και ο ίδιος, για να συμμετάσχει στις συζητήσεις των ενεργειακών ζητημάτων. Θα είναι η πρώτη φορά, που η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί με τόσο μεγάλη αντιπροσωπεία υψηλόβαθμων αξιωματούχων, γεγονός, που είναι σημαντικό και από οικονομική και από πολιτική άποψη, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού σε Ρώσους δημοσιογράφους.
Ο υπουργός ΠΑΠΕΝ δεν απέκλεισε κατά τις εργασίες του Φόρουμ να υπογραφεί και το διμερές μνημόνιο για την κατασκευή του νέου αγωγού φυσικού αερίου στη θέση του South Stream.
«Ακόμη δεν συζητήσαμε πώς ακριβώς θα χρηματοδοτηθεί το σχέδιο του αγωγού, αλλά γνωρίζουμε ήδη ότι το κατά προσέγγιση κόστος του αγωγού θα είναι περίπου 2 δισ. ευρώ και η κατασκευή του θα δημιουργήσει περίπου 20 χιλιάδες θέσεις εργασίας, γεγονός πολύ σημαντικό για τη χώρα μας, που υποφέρει από υψηλό επίπεδο ανεργίας», είπε ο Π.Λαφαζάνης στο ρωσικό πρακτορείο.
Σύμφωνα με τον υπουργό ΠΑΠΕΝ στην τελική ευθεία βρίσκεται και η διακρατική συμφωνία για τον νέο αγωγό φυσικού αερίου, Turkish και εν συνεχεία Greek Stream, η οποία θα υπογραφεί στο αμέσως προσεχές διάστημα.
Πηγη tvxs.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Αλήθεια από πρώτο χέρι

«Coast scene with breaking cloud sun» - John Constable



«Το μεγαλύτερο αμάρτημα της εποχής μας είναι πως προσπαθούμε να δείχνουμε παράτολμοι, μια προσπάθεια να κάνουμε κάτι πέρα από την αλήθεια» έλεγε το 1802 ο Τζον Κόνσταμπλ (1776-1837), ο ζωγράφος που έγινε γνωστός για τα τοπία που ζωγράφιζε και την αγάπη του για τη φύση.
Ενώ οι διάσημοι συνάδελφοί του ασχολούνταν με αρχαία ερείπια, φανταστικά τοπία και ιστορικά ή μυθολογικά θέματα, εκείνος παρατηρούσε τη φύση, τις αλλαγές του φωτός, του ανέμου και της θερμοκρασίας, σχεδίαζε -ίσως ήταν ο πρώτος που το έκανε- στην ύπαιθρο επί ώρες ετοιμάζοντας προσχέδια και μετά, με τη βοήθειά τους, συνέθετε τα έργα του στο εργαστήριο.
Για να εξηγήσει τη μέθοδό του, έλεγε πως «δεν υπάρχει μέρα όμοια με μια άλλη, ούτε καν δυο ώρες ίδιες. Ούτε υπήρξαν ποτέ, από καταβολής κόσμου, ίδια δύο φύλλα του ίδιου δέντρου - έτσι και τα γνήσια προϊόντα της τέχνης, όπως αυτά της φύσης, διαφέρουν όλα μεταξύ τους».
Οι κριτικοί του 20ού αιώνα τον χαρακτήρισαν τον πρώτο «μοντέρνο» ζωγράφο.
Δεν περιορίστηκε σε όσα έμαθε από τους κλασικούς, πήγε παραπέρα: ανέλυσε το φως χρησιμοποιώντας τη δύναμη και τις αντιθέσεις των χρωμάτων, όπως θα έκαναν αργότερα οι πρώτοι ιμπρεσιονιστές, και όσο μεγάλωνε και ωρίμαζε, «ξεχνούσε» τα διακριτά περιγράμματα και άφηνε τον χρωστήρα του να ρίχνει σπασμένες πινελιές.
Και φυσικά με την τεχνική του ενέπνευσε άλλους μεγάλους, όπως ο Ντελακρουά, που επεξεργάστηκε ξανά το φόντο στη «Σφαγή της Χίου» (1824), όταν είδε τους πίνακες του Κόνσταμπλ που φιλοξενούσε η Γκαλερί Aροουσμιθ.
Ταξίδεψε, κυρίως για να ζωγραφίσει τη θάλασσα, ωστόσο επέμενε να ασχολείται με την απλή και καθημερινή ζωή στον τόπο όπου γεννήθηκε και έζησε.
«Αυτά τα τοπία με έκαναν ζωγράφο», συνήθιζε να λέει. Σήμερα η Κοιλάδα του Ντένταμ, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, η περιοχή που αγάπησε, χάρη στα έργα του είναι γνωστή και ως «Επαρχία Κόνσταμπλ».
Κινητήριος δύναμη της ζωής του ήταν τα βαθιά συναισθήματα.
Είχε αρνηθεί τη θέση του καθηγητή ζωγραφικής στη Στρατιωτική Ακαδημία Μάρλοου, παρά τον ικανοποιητικό μισθό, γιατί είχε κουραστεί να «τρέχει πίσω από πίνακες, προσπαθώντας να βρει την αλήθεια από δεύτερο χέρι».
Εγραψε σε έναν φίλο του: «Το ζωγραφίζω είναι απλώς μια άλλη λέξη για το αισθάνομαι».
Και είχε δίκιο. Παίρνω μια θαλασσογραφία του, την «Παραλιακή σκηνή με τον ήλιο να διασπά τα σύννεφα» (Coast scene with breaking cloud sun, 1830) και την παρατηρώ:
Τα σύννεφα έχουν χάσει σχεδόν όλο το λευκό, καθαρό χρώμα τους. Παίρνουν μια σχεδόν φαιά απόχρωση που διαρκώς απλώνεται και τα τυλίγει, ενώ κατεβαίνουν γρήγορα χαμηλά, πολύ χαμηλά.
Στα σημεία που είναι έτοιμα να αγγίξουν την επιφάνεια της θάλασσας έχουν γίνει σχεδόν μαύρα, όπως μαύρο φαίνεται και το νερό εκεί στο βάθος του ορίζοντα όπου η καταιγίδα έχει ήδη αρχίσει να το χτυπάει με ορμή.
Η δύναμη του ανέμου είναι τόση που σχίζει σκουρόχρωμες λωρίδες από τα σύννεφα. Αυτές, σαν ξέφτια μαύρα και απειλητικά, παρασύρονται μακριά, μεταφέροντας το μήνυμα του κινδύνου.
Το θαλασσινό νερό συσπάται δημιουργώντας πλατιά αφρισμένα κύματα κοντά στην ακτή.
Μια ξύλινη βάρκα με κατάρτι και πανί έχει ανασηκωθεί καθώς παλεύει με το κύμα. Λίγο ακόμα και θα ανατραπεί, ρίχνοντας στο νερό τον επιβάτη της που αγωνίζεται να φτάσει στην ακτή.
Εκεί στέκεται μια μαυροφορεμένη μορφή. Κοιτάζει με αγωνία μια την καταιγίδα που έρχεται και μια τη βάρκα που προσπαθεί να την αποφύγει.
Αγωνία, βροχή που πέφτει με δύναμη και σκοτεινιά… Και όμως, εκεί στο βάθος, πίσω από τα μαύρα κουρέλια που σκίστηκαν από τα σύννεφα, ένα απαλό πορτοκαλί φως, λίγο κίτρινο και λίγο ροδί αχνοφαίνεται.
Εχει βάψει μια μακρινή γωνιά του ορίζοντα, κρύβεται κάτω από τα όρη των κυμάτων και ξετρυπώνει πίσω από τη σκοτεινιά. Είναι ο ήλιος. Iσως υπάρχει ελπίδα.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Για τα… οικονομικά του αγωγού στη Μόσχα ο Λαφαζάνης

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ


Tα επόμενα βήματα της χρηματοδότησης προς την ελληνική εταιρεία του Δημοσίου που θα συμμετάσχει στον αγωγό με ρωσικό φυσικό αέριο στο ελληνικό έδαφος, συζήτησε μεταξύ άλλων ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, στις συναντήσεις που είχε στη Μόσχα.
Σε ανακοίνωση του υπουργείου σχετικά με τα αποτελέσματα του ταξιδιού αναφέρεται ότι «ρωσικές εμπορικές τράπεζες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για σύμπραξη στο χρηματοδοτικό σχήμα, το οποίο υποστηρίζεται από τη ρωσική ηγεσία» και ο κ. Λαφαζάνης τόνισε στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Sergei Storchak, τη σημασία μιας τέτοιας χρηματοδοτικής ένεσης, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί για αναπτυξιακούς σκοπούς.
Ο κ. Λαφαζάνης υπενθυμίζεται ότι επισκέφτηκε την Παρασκευή και το Σάββατο (29-30/5) τη Ρωσία και είχε διαδοχικές συναντήσεις με τον Alexander Novak, υπουργό Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τον Sergei Storchak, αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τον Alexey Miller, επικεφαλής της Gazprom.
Ο υπουργός και ο Alexander Novak «εκτίμησαν κατά τη συζήτησή τους πολύ θετικά τα βήματα που έχουν επιτευχθεί στην προετοιμασία για την κατασκευή του αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο στο ελληνικό έδαφος και καθόρισαν τις ενέργειες που πρέπει να πραγματοποιήσουν σε κυβερνητικό επίπεδο το επόμενο διάστημα για την πολιτική στήριξη του αγωγού. Οι δύο υπουργοί συμφώνησαν να προχωρήσουν άμεσα στις αναγκαίες τροποποιήσεις της συμφωνίας Ελλάδας - Ρωσίας του 2008, ώστε να αποτελέσει το πλαίσιο στις σημερινές συνθήκες της πολιτικής στήριξης από τα δύο μέρη του αγωγού και άλλων ενεργειακών αναπτυξιακών έργων» όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.
Επιπλέον, στη συνάντηση εργασίας που είχε ο κ. Λαφαζάνης με τον Alexey Miller «συζητήθηκε το εκδηλωμένο ενδιαφέρον εταιρειών για τον αγωγό και η διατυπωμένη πρόθεση συγκεκριμένων επενδυτών για συμμετοχή, μαζί με εταιρεία συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου, στο υπό συγκρότηση επενδυτικό σχήμα για την κατασκευή του αγωγού. Ο Αλ. Μίλλερ, από την πλευρά του, τόνισε την ανάγκη επιτάχυνσης των εργασιών για την ολοκλήρωση του αγωγού το αργότερο μέχρι το 2019 και επανέλαβε τη δέσμευση της Gazprom για διάθεση στον αγωγό επαρκών ποσοτήτων φυσικού αερίου για την ασφαλή κάλυψη των απαραίτητων αναγκών των χωρών της Ευρώπης.
Ο κ. Λαφαζάνης επιβεβαίωσε, επίσης, προς τον S. Storchak το ενδιαφέρον της Ελλάδας να συμμετάσχει ως μέλος (μη ιδρυτικό) στη νέα αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS, πράγμα που θα ήταν ιδιαίτερα επωφελές για τη χώρα, όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση και συζήτησαν τις κινήσεις που μπορούν να γίνουν σε αυτή την κατεύθυνση. Ο κ. Storchak δεσμεύτηκε ότι η Ρωσία, που προεδρεύει αυτή την περίοδο στους BRICS, θα στηρίξει αποφασιστικά αίτημα της Ελλάδας για συμμετοχή στη νέα τράπεζα. Διευκρίνισε ακόμα ότι το μερίδιο που θα καταβάλλει η Ελλάδα για τη συμμετοχή της ως εταίρος στη νέα τράπεζα θα είναι εξαιρετικά χαμηλό, ενώ η Ελλάδα θα μπορούσε να επωφεληθεί με αναπτυξιακές χρηματοδοτήσεις από την τράπεζα μόλις η συγκρότησή της ολοκληρωθεί.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Συγκρατημένη αισιοδοξία σε επίπεδο Brussels Group

EUROKINISSI/Ε.Ε.


Κλίμα συνεννόησης μεταξύ των Ελλήνων διαπραγματευτών και των εκπροσώπων των «θεσμών» καταγράφεται τις τελευταίες ώρες. Μετά και την χθεσινή αλλαγή που σημειώθηκε σε επίπεδο διαπραγματεύσεων, το θετικό κλίμα παραμένει και σήμερα σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες.
Το πρωί συνεδρίασαν τα τεχνικά κλιμάκια για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων σχετικών με τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, των αγορών κ.α. ενώ το απόγευμα θα συνεδριάσουν τα στελέχη του Brussels Group.
Ελληνικές διπλωματικές πηγές που επικαλείται το Αθηναϊκό Πρακτορείο δηλώνουν ικανοποιημένες από την πρόοδο των διαβουλεύσεων. Μάλιστα, ισχυρίζονται πως τείνουν προς την επίτευξη συμφωνιών σε κεντρικής σημασίας τομείς, αναφέροντας χαρακτηριστικά τα επίπεδα του ΦΠΑ, τον δραστικό περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, τη σταδιακή ενοποίηση ασφαλιστικών ταμείων κ.α.
Οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν και την Κυριακή, ενώ κοινοτικές πηγές εκτιμούσαν σήμερα ότι κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχιστούν και την ερχόμενη εβδομάδα.
Χθεσινές πληροφορίες έλεγαν πως γεφυρώνεται το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών κάτι που είχε αφήσει να εννοηθεί και ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.
Ο υπουργός, σε χθεσινή συνέντευξη του στο «Βήμα Fm» δήλωνε πως έχει συμφωνηθεί με τους «θεσμούς» να υπάρξουν τρεις συντελεστές στο ΦΠΑ, πρόταση την οποία μέχρι χθες δεν αποδεχόντουσαν οι εταίροι-δανειστές.

El Mundo: Παρέμβαση από Μέρκελ

Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες που μετέδωσε χθες η εφημερίδα «El Mundo», παρέμβαση ώστε να υπάρξει πρόοδος και να κλείσει η συμφωνία, έκανε η Άνγκελα Μέρκελ
«Για έξι μήνες οι μάχες ήταν σκληρές. Αλλά τώρα, με τη δεδομένου ότι η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις υποχρεώσεις του καλοκαιριού και την πίεση από την Ουάσιγκτον, η Γερμανίδα καγκελάριος, είπε: « Φτάνει πια!», αναφέρει το δημοσίευμα.

Σε πρώτο πλάνο ο Αλ. Τσίπρας

Τις προσεχείς ημέρες το τηλέφωνο του πρωθυπουργικού γραφείου αναμένεται να «πάρει φωτιά», καθώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει σκοπό να βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με άλλους ηγέτες και Ευρωπαίους αξιωματούχους για να δοθεί η κατάλληλη «ώθηση» στα τεχνικά κλιμάκια ώστε να επιτευχθεί η επιθυμητή συμφωνία.
Την Πέμπτη (28/05) το απόγευμα ο πρωθυπουργός είχε τηλεδιάσκεψη με την Άνγκελα Μέρκελ και Γάλλο Φρανσουά Ολάντ και φόντο το κλείσιμο μίας συμφωνίας της Αθήνας με τους δανειστές της, μέσα στις επόμενες ημέρες, ενώ αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση της ομάδας πολιτικής διαπραγμάτευσης υπό την προεδρία του Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Λαμόγια με ιδανικά

Οι σημαίες των χωρών της Ε.Ε. έξω από το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο | dreamstime




Κυβερνήσεις της Αριστεράς είχαμε πολλές στην Ε.Ε. Ολες εξελέγησαν με εντυπωσιακά προγράμματα και προεκλογικές εξαγγελίες που υπόσχονταν πολλά.
Καταπολέμηση της φτώχειας και της ανεργίας, κοινωνικό κράτος, Παιδεία, Υγεία, εγγυημένα για όλους.
Οσο ακόμα υπήρχε η ΕΣΣΔ, έγιναν γενναίες μεταρρυθμίσεις προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων. Το βιοτικό επίπεδο ανεβαίνει.
Ο πολίτης δίνει τη θέση του στον καταναλωτή, που εγκλωβίζεται στην ευμάρειά του. Η κατανάλωση γίνεται ο κόσμος του και αδιαφορεί για τα κοινά.
Παράλληλα, τα μεγάλα συνδικάτα, που πρόσκεινται στον ίδιο πολιτικό χώρο, είναι ο φυσικός σύμμαχος της κυβέρνησης και αφομοιώνουν τους κοινωνικούς κραδασμούς και τους τροχιοδρομούν σε ανώδυνη κατεύθυνση.
Σε διαμαρτυρίες-λιτανείες. Δηλαδή, έχουμε ένα κεϊνσιανικό μοντέλο που υποστηρίζει τον καπιταλισμό, υποχρεώνοντάς τον να κάνει κάποιες παραχωρήσεις ως αντίτιμο για τη διαιώνισή του.
Και το κράτος έδειξε μια φοβερή ευελιξία αποδεχόμενο διαφορετικές κυβερνήσεις που να εκπροσωπούν όλη την γκάμα του πολιτικού κόσμου. Από τους φασίστες μέχρι τους σοσιαλιστές.
Γιατί δεν έχουμε μία κυβέρνηση της Αριστεράς, όπως συνήθως λέγεται, αλλά μια κρατική Αριστερά, που υπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και του κεφαλαίου, που για να διατηρηθεί και να αναπαραχθεί πρέπει να πληρώσει κάποιο κόστος.
Αλλά πάνε αυτά, τελείωσαν. Με την αδήλωτη επανάσταση του αρπαχτικού καπιταλισμού, με τις θεωρίες του νεοφιλελευθερισμού ό,τι κέρδισαν οι λαοί μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τους αγώνες δύο περίπου αιώνων πρέπει να παρθεί πίσω.
Θεωρούνται αρχαϊκές μορφές που εμποδίζουν τη λειτουργία της Ελεύθερης Αγοράς, δηλαδή την ασυδοσία του καπιταλισμού.
Και εδώ οι ανθρώπινες ζωές δεν έχουν καμιά σημασία.
Παράδειγμα, η Μεσόγειος. Χιλιάδες ζωές χάνονται σε αναζήτηση εργασίας.
Είναι μια τεράστια ουρά ανθρώπων σε χιλιάδες χιλιόμετρα, από κατεστραμμένες χώρες, στον ευρωπαϊκό «ΟΑΕΔ», και αντί για δουλειά βρίσκουν τον πνιγμό τους, συχνά με τις οικογένειές τους.
Είναι αυτό Ευρωπαϊκός Πολιτισμός;
Είναι το Δουβλίνο ΙΙ μια ανθρωπιστική σύμβαση που καταδικάζει τις χώρες του Νότου να γίνουν αποθήκες ανθρώπων για να προστατευτεί ο πλούσιος Βορράς;
Κι εμείς γιατί την υπογράψαμε;
Δεν ξέραμε πως ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα θα γίνει ελληνικό και όλη αυτή η συσσώρευση μεταναστών θα δημιουργούσε ρατσισμό και ξενοφοβία που θα εκμεταλλευόταν η Ακρα Δεξιά;
Οι σοσιαλδημοκράτες προσαρμόστηκαν ταχύτατα στις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού, που τους έκανε μια χαψιά.
Σ’ αυτό που διέφεραν από τους συντηρητικούς, ήταν στη ρητορική.  Εταζαν τα πάντα, άσχετα αν έπρατταν τα αντίθετα.
Π.χ. η Σουηδική Σοσιαλδημοκρατία είχε βασικό προγραμματικό στόχο την κατάργηση της μοναρχίας.
Για πολλούς θεωρείται διακοσμητικός θεσμός και δεν παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο.
Αλλά η αλήθεια είναι πως το παλάτι αποτελεί ένα πολιτικό κέντρο ειδικού βάρους, που συγκεντρώνει όλη τη βιομηχανική και τραπεζιτική ελίτ της χώρας και είναι ένα μόνιμο αντίβαρο στην εκλεγμένη κυβέρνηση, που με τη σειρά πρέπει να κάνει υποχωρήσεις προς το άλλο κέντρο εξουσίας.
Σήμερα αυτός ο στόχος έχει ξεχαστεί. Λες και δεν ειπώθηκε ποτέ.
Η κρατική Αριστερά, όπως και τα άλλα κόμματα εξουσίας, είναι ιδιαίτερα ελκυστικά για τους επαγγελματίες πολιτικούς.
Κοινώς τα λαμόγια, που καραδοκούν για μια θέση εξουσίας.
Οι αρχαίοι Ελληνες είχαν δύο λέξεις που χαρακτήριζαν αυτήν την κατάσταση, που δεν τις διαθέτει η νεοελληνική: μαλακόλαξ, που σημαίνει ελεεινός, γλείφτης, και σπουδαρχίδης, που σημαίνει θεσιθήρας.
Είναι μια κατηγορία ανθρώπων που όταν διαμορφωθεί κάποιο κέντρο εξουσίας γύρω από κάποιον αρχηγό, θέλουν να ανέβουν στην ιεραρχία, όχι ανάλογα με τα προσόντα τους, αλλά σύμφωνα με τις ικανότητές τους: να ελίσσονται, να κολακεύουν, να μη δίνουν ποτέ το στίγμα τους, αποφεύγοντας να πάρουν θέση και προτιμώντας να παραμένουν σιωπηλοί μέχρι να εκφραστεί ο αρχηγός.
Την κατάλληλη στιγμή αρπάζουν τον θώκο που επιθυμούν, και θρονιάζονται για τα καλά σαν αυθεντίες και στελέχη, επιδιώκοντας τη μέγιστη δυνατή δημοσιότητα. Και μετά, ίσως γίνουν κι εκείνοι αρχηγοί.
Εχει ο ΣΥΡΙΖΑ τέτοιες προσωπικότητες; Πολλά εικάζω, αλλά δεν είμαι σε θέση να κάνω μια ακτινογραφία της κυβέρνησης και να βγάλω ασφαλή συμπεράσματα. Αλλά αυτό θα φανεί στην πορεία.
Στις δύσκολες ψηφοφορίες στη Βουλή για κρίσιμα θέματα (αν γίνουν βέβαια και δεν περάσουν με προεδρικά διατάγματα). Και αν κάνουμε την υπόθεση πως οι «εταίροι» θα μας συνθλίψουν, τότε αυτό θα το ονομάσουμε έντιμο συμβιβασμό;
Η εξουσία, πάντως, έχει μια αυτάρκεια και λειτουργεί για τον εαυτό της. Κάτι σαν πρέζα με χειροπιαστά οφέλη.
Και η Ιστορία της Σοσιαλδημοκρατίας μάς διδάσκει πως η αριστερή της πτέρυγα κατά κανόνα προσαρμόζεται.
Τα οφέλη είναι για όλους, άσχετα αν κάποιοι βγαίνουν λιγότερο ωφελημένοι.
Και όπως λέει και ο λαός μας: «Ας με λένε δημαρχίνα και ας ψοφάω από την πείνα».
Παράθυρο στην τηλεόραση, πάντως, έχει. Κάτι είναι κι αυτό.
Πηγη www.efsyn.gr
Διαβαστε περισσοτερα............. »