Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Niko Ago: Ο εργοδότης που θα ήθελες και οι «επαγγελματίες σχολιαστές»



Του Niko Ago
Υπήρχαν τρεις έτοιμες σκέψεις, την ώρα που κάθισα μπροστά στον υπολογιστή για να γράψω. Η πρώτη ήταν να ξοδέψω το σημερινό «κομμάτι», ασχολούμενος (ξανά) με τον Αντώνη Σαμαρά. Έκανε, λέει μήνυση σε ΜΜΕ, για το ρεπορτάζ με τις αποκαλύψεις για συμμετοχή της «αυλής» του στη «λίστα Λαγκάρντ». Την απέρριψα επειδή θεωρώ ότι ΟΛΑ τα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και οι χρήστες των social media, θα τον «περιποιηθούν» δεόντως, όπως έκαναν στην περίπτωση της μήνυσης του Πάνου Καμμένου στον δημοσιογράφο και σκιτσογράφο Ανδρέα Πετρουλάκη.
Η δεύτερη ήταν η περίπτωση της Μητρόπολης ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗC, ΒΟΥΛΑC, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΑΡΗC και ΓΛΥΦΑΔΑC. Με αφορμή την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Λέσβο, εξέδωσε ένα «φετφά», που ανάμεσα στ'άλλα, καλεί το ποίμνιο «να προσευχηθούμε για να ακυρωθεί η επίσκεψη». Ο δε (αυτός) ο «άγιος» Καλαβρύτων, Αμβρόσιος, έκανε γνωστό πως «θεωρούμε την ενέργεια αυτή σαν μια μαχαιριά, που δίδεται πισώπλατα στην πλάτη της φιλτάτης Πατρίδος μας!». Προφανώς, «η φιλτάτη πατρίδα» του Αμβρόσιου, είναι μεν «φιλτάτη» αλλά όχι και τόσο «φιλτάτη» όταν πρόκειται για πρόσφυγες, μετανάστες και γενικά ανθρώπους που δεν πιστεύουν αυτό που πιστεύει αυτός. Ναι, ναι σωστά ο Πάπας πιστεύει κι αυτός στον Χριστό αλλά ο Χριστός του Αμβρόσιου, δεν είναι ίδιος με αυτόν του Παπά. Οι κακές γλώσσες που λένε ότι δεν έχει καν τον Χριστό του, δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Και δεν θα τον σχολιάσουμε.
Καταλήξαμε σε κάτι πιο γήινο. Και με λίγο προσωπικό «χρώμα». Από τότε που γράφω στα ελληνικά ΜΜΕ, και κυρίως από τότε που συνεργάζομαι με ηλεκτρονικά Μέσα, τα οποία δίνουν τη δυνατότητα σχολιασμού σε αναγνώστες, οι βρισιές και οι επιθέσεις που έχω δεχθεί, θα μπορούσαν, αν τα μάζευε κανείς, να κάνουν ένα βιβλίο μερικών εκατοντάδων σελίδων. Οι «επαγγελματίες σχολιαστές»- βόθροι, κυριολεκτικά βρομίζουν όλα τα site με ξενοφοβία, ρατσισμό και μίσος. Κρυμμένοι πάντα πίσω από ένα nickname, εξαπολύουν επιθέσεις και χύνουν όση χολή καταφέρνει και μαζεύει η ψυχή – βόθρος τους.
Στη Σουηδία, μια εξαιρετικά σοβαρή έρευνα, απέδειξε πριν λίγα χρόνια, ότι υπάρχει κανονική «φάμπρικα» τέτοιων σχολιαστών, κανονικά πληρωμένοι, που χρησιμοποιώντας κάθε φορά διάφορα nickname, σχολιάζουν ασταμάτητα σε ένα ή περισσότερα site, με σκοπό να δείχνουν ότι είναι πολλοί που έχουν την ίδια άποψη. Αυτή είναι εντολή του εργοδότη τους. Και ακολουθούν πιστά τις οδηγίες. Εκτός φυσικά μιας μικρής μερίδας πραγματικά άρρωστων και κατεστραμμένων ανθρώπων, που η μόνη τους διέξοδος είναι ο σχολιασμός σε όσα περισσότερα site μπορούν. Για αυτούς υπάρχει μόνο θλίψη και συμπόνια.
Μια τέτοια έρευνα, έκανε στην Ελλάδα, μόλις πριν λίγες ημέρες το ThePressProject με την οποία, στην κυριολεξία «ξεβράκωσε» μια ομάδα τέτοιων «επαγγελματιών». Ακόμα ένα ξεκάθαρο παράδειγμα, είναι η προσωπική μου περίπτωση σε αυτό εδώ το site, όταν και μετά από δυο απαντήσεις σε σχόλια ενός τέτοιου «επαγγελματία»,  αφού προηγήθηκαν μερικά «πύρινα» σχόλια «αυθόρμητων» σχολιαστών, με κάποιο μαγικό τρόπο, για ένα διάστημα έπαψαν να σχολιάζουν κάνοντας… εμπάργκο. Ήταν, ομολογώ, το καλύτερο διάστημα που έχω βιώσει ως αρθρογράφος σε site. Είναι εξαιρετικά ωραίο, να μην σου μαγαρίζουν τα κείμενα, δυο-τρεις μισάνθρωποι που ξημεροβραδιάζουν κυριολεκτικά πάνω στα πλήκτρα, ως ναρκομανείς σε προχωρημένο στάδιο, με μόνο σκοπό να χύνουν μίσος.
Και εκεί που πίστευα ότι δεν υπάρχει κανένας εργοδότης που θα έδιωχνε τους «επαγγελματίες σχολιαστές» και το έχω πάρει απόφαση να τους «φτύνω» κανονικά, όπως κάνω χρόνια, διάβασα το παρακάτω σχόλιο στο site gazzeta.gr, με αφορμή την επίθεση χρυσαυγίτη με λοστό σε τηλεοπτικό συνεργείο:
«Ι Αιλάδα στους Αίλυνες ρεεεεε
Η μεγαλύτερη ντροπή της νεότερης Ελλάδας σε νέες περιπέτειες
Υγ: Και για να προλάβουμε τα «gazzetta, ασχολήσου με τα αθλητικά» και τα ακόμα πιο γελοία «γιατί δεν λες για τον Στάλιν», για χιλιοστή φορά: ΔΕΝ ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤO SITE!
Οι απόψεις, τα κλικς και τα likes σας μας είναι αδιάφορα. Δεν απευθυνόμαστε σε εσάς, δεν μας απασχολεί η γνώμη σας!
Και λίγο πριν το «gazzetta, ωραία δημοκρατία ρε»… με τους υμνητές του Χίτλερ, με τα κατακάθια της ανθρωπότητας, δεν υπάρχει δημοκρατία. Ή είσαι απέναντι ή είσαι συνένοχος! Απλά κι ωραία».
Το διάβασα και αναθάρρησα. Ναι! Υπάρχουν εργοδότες που και δεν τους θέλουν (είναι πολλοί αυτοί που δεν τους θέλουν) και τολμούν να τους το πουν κατάμουτρα (αυτοί είναι ελάχιστοι).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου