Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Νίκος Μωραΐτης: Όχι απλή αναλογική τώρα

Γιατί το δικαιότερο εκλογικό σύστημα είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα σήμερα.
του Νίκου Μωραΐτη
Είναι πάγιο αίτημα της Αριστεράς. Και, αριθμητικά, δίκαιο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή είναι και χρήσιμο.
Το δίκαιο ή όχι, το σωστό ή όχι κάθε πράγματος κρίνεται βάσει των συνθηκών. Όσο λειτουργικός, για παράδειγμα, θα ήταν ένας εκλογικός νόμος απλής αναλογικής στις ΗΠΑ με το δικομματικό σύστημα, τόσο δυσλειτουργικός θα ήταν στην Ελλάδα σήμερα, με το κατακερματισμένο πολυκομματικό σύστημα της μνημονιακής εποχής, στο οποίο το πρώτο κόμμα κυβερνάει με 30% (ΝΔ 2012) ως 36% (ΣΥΡΙΖΑ 2015) – με ποσοστά δηλαδή με τα οποία συντριβόταν το δεύτερο κόμμα πριν από μία δεκαετία!
Για να μην κάνουμε προβολές στο μέλλον, ας πάρουμε τα σημερινά δεδομένα:  Αν το μπόνους των 50 εδρών περιοριζόταν έστω στις 30 που συζητείται τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον θρίαμβο του περασμένου Σεπτεμβρίου επί της ΝΔ με 7,5% διαφορά, θα είχε μαζί με τους ΑΝΕΛ 133 έδρες! Και θα ήταν αναγκασμένος να κυβερνάει με ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙΑ και Λεβέντηδες. Ποια αριστερά; Ή, έστω, ποια κυβέρνηση πάταξης της διαφθοράς; Οι βουλευτές της μίζας και της διαπλοκής θα έπρεπε να γίνουν κυβερνητικοί βουλευτές, προκειμένου να σταθεί η κυβέρνηση.
Σε τελική ανάλυση, αν μία επιτυχία έχει να επιδείξει η σημερινή κυβέρνηση, αυτή είναι στο πεδίο της διαφθοράς – διαπλοκής. Συγκυβερνώντας με τους διαπλεκόμενους, ποια διαπλοκή θα χτυπούσε;
Είναι απλά τα πράγματα, και αν στο ΣΥΡΙΖΑ εθελοτυφλούν, κακό δικό τους: με το σχέδιο απλής ή ημι-απλής αναλογικής που ετοιμάζουν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρει τρόπο να κυβερνήσει. Με Θεοδωράκη, Βενιζέλο, Λοβέρδο, Λεβέντη – όλοι μαζί. Έχουν πολλά να χωρίσουν; Αντίθετα, η Αριστερά δεν θα ξανακυβερνήσει. Γιατί, φυσικά, μία κυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ και Ένωση Κεντρώων όχι μόνο Αριστερά δεν θα είναι, αλλά θα είναι το τέλος της Αριστεράς στην Ελλάδα.
Αν, θορυβημένοι από τις δημοσκοπήσεις, οι κυβερνητικοί παράγοντες θέλουν να εμποδίσουν μία μελλοντική άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, ας γνωρίζουν ότι αυτό με μεθόδους τύπου Κουτσόγιωργα δεκαετίας ’80 δεν αποτρέπεται. Αν ο λαός φτάσει να θέλει Μητσοτάκη, θα τον φέρει, όπως έφερε τον πατέρα του τότε, έστω και αν χρειαστεί να ψηφίσουμε τρεις συνεχόμενες φορές αντί για μία, όπως τότε.
Με το εκλογικό σύστημα που ακούγεται όλο και πιο έντονα ότι έχουν στο μυαλό τους στην κυβέρνηση, τα δικά τους τα μάτια βγάζουν, όχι του αντιπάλου.
Όποιος φέρει σήμερα στην Ελλάδα την απλή ή σχεδόν απλή αναλογική, θα πραγματοποιήσει ένα από τα δύο μεγάλα… εκδοτικά όνειρα: Είτε του «μεγάλου συνασπισμού» ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, είτε της συμμετοχής μίας «σοβαρής Χρυσής Αυγής» στην κυβέρνηση, όταν τα κεντροδεξιά κουκιά δεν θα βγαίνουν. 
Όποιος σε μία περίοδο τέτοιας κρίσης οδηγήσει τη χώρα είτε σε τερατογενέσεις είτε στην κυβερνητική αστάθεια, θα καταχωριστεί στη σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου