Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Εγινε παρεξήγηση



Εχει διεισδυτική ματιά, αναλυτικό μυαλό. Νομίζω πως θα έγραφε καταπληκτικά μυθιστορήματα αν το αποφάσιζε ποτέ. Είναι φυσιογνωμιστής.
Η ανθρωπογνωσία του είναι καλά εκπαιδευμένη από μεγάλα φιλοσοφικά έργα και λογοτεχνικά αριστουργήματα, αλλά και από τις εμπειρίες της δικής του ζωής.
Σε κάθε κουβέντα που κάνουμε, μιλάει συχνά για τα κίνητρα ενός παράλογου αλληλοσπαραγμού που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία. Αγανακτεί πάντα με αυτήν την κατάσταση. «Είναι εύκολο να θυμώνεις», λέει, «το δύσκολο είναι να βρεις με ποιον και για ποιο λόγο».
Σήμερα τον απασχολεί η δική του συμπεριφορά. Η λέξη «συμπεριφορά» διαδραματίζει έναν μεγάλο ρόλο στη ζωή του. Πιστεύει πως αν οι άνθρωποι ήξεραν πώς να συμπεριφέρονται, οι επιπτώσεις των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν θα είχαν ένα αισθητά θετικό αποτέλεσμα στην καθημερινότητά τους. Δεν μπορούσε να δεχτεί, λοιπόν, πως ο ίδιος κόντεψε να παρεξηγηθεί λίγο πριν.
Μου εξηγεί το συμβάν: «Γύριζα απ’ τη λαϊκή, φορτωμένος με σακούλες. Κάνω να περάσω στα φανάρια, στη διάβαση των πεζών. Εκείνη τη στιγμή ένα μηχανάκι μού φράζει τον δρόμο. Με το πιο δολοφονικό βλέμμα κοιτάω τον νεαρό οδηγό, έτοιμος να τον βρίσω.
Και τότε, γυρνάει με βλέπει μέσα από το κράνος του και με το πιο ευγενικό χαμόγελο του κόσμου, μου λέει: “Χίλια συγνώμη, δεν σας είδα”. Αρχίζει να κάνει γρήγορα όπισθεν χρησιμοποιώντας τα πόδια του για να κουνήσει το μηχανάκι, πράγμα δύσκολο. Ηθελα να τον φιλήσω για τη συγκινητική συμπεριφορά του.
Από εκείνη την ώρα δεν μπορώ να ησυχάσω. Συνειδητοποίησα ότι για μια στιγμιαία παρεξήγηση ήμουν έτοιμος -ποιος εγώ!- να παρατήσω τις σακούλες με τα λαχανικά στον δρόμο και να τσακωθώ!
Εγινα μέρος του προβλήματος που συζητάμε κάθε μέρα», λέει τελικά με πικρό χαμόγελο. «Εντάξει, μια παρεξήγηση έγινε», του λέω και εγώ για να τον παρηγορήσω.
Νομίζω πως αυτή η «παρεξήγηση» ταρακούνησε τον πάντα προσεκτικό, επικριτικό φίλο μου. Τώρα είναι φειδωλός, με περισσότερη κατανόηση, ως προς τους χαρακτηρισμούς των καθημερινών διαλόγων που διεξάγονται στον δημόσιο βίο.
Οχι πως πριν είχε ποτέ του άδικο. Αυτά που έλεγε ήταν πάντα σωστά και μετρημένα. Μα διαισθάνομαι πως ανακάλυψε τον κίνδυνο να παρασυρθεί κι ο πιο ώριμος άνθρωπος από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που μας θέλει έτοιμους για καβγά με το παραμικρό.
«Μην ξεχνάς», του λέω, «πως ένα από τα αγαπημένα σου ρητά είναι: Ο αδαής οργίζεται, ο σοφός κατανοεί». Μου χαμογέλασε κουνώντας το κεφάλι με συγκατάβαση.
Πηγή www.efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου